{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668211"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668211","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση της αναιμίας στη χρόνια νεφρική νόσο","abstract":"Περίληψη Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να καταγράψει τα εργαστηριακά αποτελέσματα για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης και τη χρήση της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας, σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό-Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 194 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς της πανεπιστημιακής νεφρολογικής κλινικής (μονάδα τεχνητού νεφρού) του νοσοκομείου: “ΑΡΕΤΑΙEIΟΝ” και άλλων δύο ιδιωτικών μονάδων αιμοκάθαρσης στην περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής. Σε χρονικό διάστημα εννέα μηνών από 01-03-2016 έως 31-12-2016, συλλέχθηκαν και επεξεργάστηκαν εργαστηριακά αποτελέσματα. Για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης καταγράφηκαν η αλβουμίνη, το ασβέστιο, ο φώσφορος, η παραθορμόνη, ο δείκτης (kt/v) και για την εκτίμηση της αναιμίας, ο αιματοκρίτης, η αιμοσφαιρίνη, ο σίδηρος και η φερριτίνη. Επίσης καταγράφηκαν σκευάσματα ερυθροποιητίνης για την μελέτη της επίδρασης της δόσης της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας καθώς και την επίδρασή της στη σχέση μεταξύ της κατάστασης θρέψης και της ρύθμισης της αναιμίας Αποτελέσματα: Παρατηρούμε ότι η πλειοψηφία του δείγματος αποτελείτο από γυναίκες (62,9%) και η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 70 έτη. Το πιο συχνό αίτιο πρωτοπαθούς νεφρικής νόσου ήταν άγνωστο. Αναλύοντας την επίδραση της κατάστασης θρέψης και της επάρκειας αιμοκάθαρσης στην αναιμία, στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της αλβουμίνης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 3,14 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 1,18 μονάδες. Αντιθέτως αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση της φερριτίνης κατά 118 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του ασβεστίου και των τεσσάρων παραμέτρων της ρύθμισης αναιμίας, αύξηση του ασβεστίου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση και των τεσσάρων παραμέτρων της αναιμίας. Του αιματοκρίτη κατά 0,92 μονάδες, της αιμοσφαιρίνης κατά 0,37 μονάδες, του σιδήρου κατά 2,64 και της φερριτίνης κατά 46,97 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του φωσφόρου και του αιματοκρίτη, αύξηση του φωσφόρου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 0,25 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 0,16 μονάδες. Δεν παρατηρείται στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παραθορμόνης και των παραμέτρων ρύθμισης της αναιμίας. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της επάρκειας της αιμοκάθαρσης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της επάρκειας της αιμοκάθαρσης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση του αιματοκρίτη και της φερριτίνης κατά 1,51 και 129 μονάδες αντίστοιχα. Παράξενο εύρημα θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Η στρωματοποιημένη ανάλυση ανά σκεύασμα ερυθροποιητίνης (Epoetin alfa, Epoetin zeta, Darbepoetin alfa) έδειξε ότι η δόση ερυθροποιητίνης επηρεάζει την σχέση ανάμεσα στην αλβουμίνη και των παραμέτρων της αναιμίας. Συμπέρασμα: Όσον αφορά στην δόση της ερυθροποιητίνης, αύξηση της δόσης ανεξαρτήτου σκευάσματος συνεπάγεται αύξηση των παραμέτρων της αναιμίας. Το πόσο μειώνονται κάθε φορά οι παράμετροι της αναιμίας ανάλογα με την δόση της ερυθροποιητίνης, εξαρτάται από τον παράγοντα θρέψης που εξετάζουμε.","abstract_html":"Περίληψη Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να καταγράψει τα εργαστηριακά αποτελέσματα για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης και τη χρήση της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας, σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό-Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 194 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς της πανεπιστημιακής νεφρολογικής κλινικής (μονάδα τεχνητού νεφρού) του νοσοκομείου: “ΑΡΕΤΑΙEIΟΝ” και άλλων δύο ιδιωτικών μονάδων αιμοκάθαρσης στην περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής. Σε χρονικό διάστημα εννέα μηνών από 01-03-2016 έως 31-12-2016, συλλέχθηκαν και επεξεργάστηκαν εργαστηριακά αποτελέσματα. Για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης καταγράφηκαν η αλβουμίνη, το ασβέστιο, ο φώσφορος, η παραθορμόνη, ο δείκτης (kt/v) και για την εκτίμηση της αναιμίας, ο αιματοκρίτης, η αιμοσφαιρίνη, ο σίδηρος και η φερριτίνη. Επίσης καταγράφηκαν σκευάσματα ερυθροποιητίνης για την μελέτη της επίδρασης της δόσης της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας καθώς και την επίδρασή της στη σχέση μεταξύ της κατάστασης θρέψης και της ρύθμισης της αναιμίας Αποτελέσματα: Παρατηρούμε ότι η πλειοψηφία του δείγματος αποτελείτο από γυναίκες (62,9%) και η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 70 έτη. Το πιο συχνό αίτιο πρωτοπαθούς νεφρικής νόσου ήταν άγνωστο. Αναλύοντας την επίδραση της κατάστασης θρέψης και της επάρκειας αιμοκάθαρσης στην αναιμία, στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της αλβουμίνης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 3,14 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 1,18 μονάδες. Αντιθέτως αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση της φερριτίνης κατά 118 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του ασβεστίου και των τεσσάρων παραμέτρων της ρύθμισης αναιμίας, αύξηση του ασβεστίου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση και των τεσσάρων παραμέτρων της αναιμίας. Του αιματοκρίτη κατά 0,92 μονάδες, της αιμοσφαιρίνης κατά 0,37 μονάδες, του σιδήρου κατά 2,64 και της φερριτίνης κατά 46,97 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του φωσφόρου και του αιματοκρίτη, αύξηση του φωσφόρου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 0,25 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 0,16 μονάδες. Δεν παρατηρείται στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παραθορμόνης και των παραμέτρων ρύθμισης της αναιμίας. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της επάρκειας της αιμοκάθαρσης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της επάρκειας της αιμοκάθαρσης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση του αιματοκρίτη και της φερριτίνης κατά 1,51 και 129 μονάδες αντίστοιχα. Παράξενο εύρημα θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Η στρωματοποιημένη ανάλυση ανά σκεύασμα ερυθροποιητίνης (Epoetin alfa, Epoetin zeta, Darbepoetin alfa) έδειξε ότι η δόση ερυθροποιητίνης επηρεάζει την σχέση ανάμεσα στην αλβουμίνη και των παραμέτρων της αναιμίας. Συμπέρασμα: Όσον αφορά στην δόση της ερυθροποιητίνης, αύξηση της δόσης ανεξαρτήτου σκευάσματος συνεπάγεται αύξηση των παραμέτρων της αναιμίας. Το πόσο μειώνονται κάθε φορά οι παράμετροι της αναιμίας ανάλογα με την δόση της ερυθροποιητίνης, εξαρτάται από τον παράγοντα θρέψης που εξετάζουμε.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλικόπουλος Θεόδωρος","Vassilikopoulos Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:02Z","subjects":["Ιατρική","Medicine"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668211"],"render_values":[{"text":"uoadl:1668211","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668211","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668211","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1668211","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλικόπουλος Θεόδωρος","Vassilikopoulos Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιατρική","Medicine"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668211","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668211"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να καταγράψει τα εργαστηριακά αποτελέσματα για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης και τη χρήση της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας, σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό-Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 194 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς της πανεπιστημιακής νεφρολογικής κλινικής (μονάδα τεχνητού νεφρού) του νοσοκομείου: “ΑΡΕΤΑΙEIΟΝ” και άλλων δύο ιδιωτικών μονάδων αιμοκάθαρσης στην περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής. Σε χρονικό διάστημα εννέα μηνών από 01-03-2016 έως 31-12-2016, συλλέχθηκαν και επεξεργάστηκαν εργαστηριακά αποτελέσματα. Για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης καταγράφηκαν η αλβουμίνη, το ασβέστιο, ο φώσφορος, η παραθορμόνη, ο δείκτης (kt/v) και για την εκτίμηση της αναιμίας, ο αιματοκρίτης, η αιμοσφαιρίνη, ο σίδηρος και η φερριτίνη. Επίσης καταγράφηκαν σκευάσματα ερυθροποιητίνης για την μελέτη της επίδρασης της δόσης της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας καθώς και την επίδρασή της στη σχέση μεταξύ της κατάστασης θρέψης και της ρύθμισης της αναιμίας Αποτελέσματα: Παρατηρούμε ότι η πλειοψηφία του δείγματος αποτελείτο από γυναίκες (62,9%) και η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 70 έτη. Το πιο συχνό αίτιο πρωτοπαθούς νεφρικής νόσου ήταν άγνωστο. Αναλύοντας την επίδραση της κατάστασης θρέψης και της επάρκειας αιμοκάθαρσης στην αναιμία, στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της αλβουμίνης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 3,14 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 1,18 μονάδες. Αντιθέτως αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση της φερριτίνης κατά 118 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του ασβεστίου και των τεσσάρων παραμέτρων της ρύθμισης αναιμίας, αύξηση του ασβεστίου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση και των τεσσάρων παραμέτρων της αναιμίας. Του αιματοκρίτη κατά 0,92 μονάδες, της αιμοσφαιρίνης κατά 0,37 μονάδες, του σιδήρου κατά 2,64 και της φερριτίνης κατά 46,97 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του φωσφόρου και του αιματοκρίτη, αύξηση του φωσφόρου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 0,25 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 0,16 μονάδες. Δεν παρατηρείται στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παραθορμόνης και των παραμέτρων ρύθμισης της αναιμίας. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της επάρκειας της αιμοκάθαρσης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της επάρκειας της αιμοκάθαρσης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση του αιματοκρίτη και της φερριτίνης κατά 1,51 και 129 μονάδες αντίστοιχα. Παράξενο εύρημα θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Η στρωματοποιημένη ανάλυση ανά σκεύασμα ερυθροποιητίνης (Epoetin alfa, Epoetin zeta, Darbepoetin alfa) έδειξε ότι η δόση ερυθροποιητίνης επηρεάζει την σχέση ανάμεσα στην αλβουμίνη και των παραμέτρων της αναιμίας. Συμπέρασμα: Όσον αφορά στην δόση της ερυθροποιητίνης, αύξηση της δόσης ανεξαρτήτου σκευάσματος συνεπάγεται αύξηση των παραμέτρων της αναιμίας. Το πόσο μειώνονται κάθε φορά οι παράμετροι της αναιμίας ανάλογα με την δόση της ερυθροποιητίνης, εξαρτάται από τον παράγοντα θρέψης που εξετάζουμε.","Abstract Purpose: The purpose of this study was to record the laboratory results for the assessment of the effect of nutrition status and the use of erythropoietin in the management of anemia in patients with chronic kidney insufficiency undergoing hemodialysis. Material-Method: The sample consisted of 194 hemodialysed patients at the university of nephrology clinic (artificial kidney unit) of the hospital: \"ARETAIION\" and two other private hemodialysis units in the area of Attica. Over a nine-month period from 01-03-2016 to 31-12-2016, laboratory results were collected and processed. For the assessment of the effect of the nutritional status, albumin, calcium, phosphorus, parathyroid, the index (kt/v) and for the assessment of anemia, hematocrit, hemoglobin, iron and ferritin. Erythropoietin preparations have also been recorded to study the effect of the erythropoietin dose on the regulation of anemia as well as its effect on the relationship between diet and anemia Results: We observe that the majority of the sample consisted of women (62.9%) and the mean age of the sample was 70 years. The most common cause of primary renal disease was unknown. Analyzing the effect of nutrition and hemodialysis on anemia, statistically significant correlation is observed between albumin and hematocrit. Increase in albumin by one unit results in an increase in hematocrit of 3.14 and a hemoglobin by 1.18. In contrast, an increase in albumin by one unit results in a reduction in ferritin by 118 units. Statistically significant correlation is observed between calcium and the four parameters of the anemia regulation, increasing the calcium by one unit of measurement entails an increase in all four parameters of anemia. Hematocrit by 0.92 units, hemoglobin by 0.37 units, iron by 2.64 and ferritin by 46.97 units. A statistically significant correlation is observed between phosphorus and hematocrit, an increase in phosphorus by one unit of measurement results in an increase in hematocrit by 0.25 and hemoglobin by 0.16. There is no statistically significant correlation between parathyroid hormone and anemia regulation parameters. Statistically significant correlation is observed between hemodialysis sufficiency and hematocrit. Increasing the sufficiency of hemodialysis by one unit of measurement results in a decrease in hematocrit and ferritin by 1.51 and 129 units, respectively. A strange finding should be the opposite. The stratified analysis by erythropoietin (Epoetin alfa, Epoetin zeta, Darbepoetin alfa) showed that erythropoietin dose affects the relationship between albumin and anemia parameters. Conclusion: Regarding the erythropoietin dose, increasing the dose of an individual formulation entails an increase in the anemia parameters. The extent to which anemia parameters are reduced each time depending on the dose of erythropoietin, depends on the nutritional factor we are considering."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση της αναιμίας στη χρόνια νεφρική νόσο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλικόπουλος Θεόδωρος","Vassilikopoulos Theodoros"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Περίληψη Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να καταγράψει τα εργαστηριακά αποτελέσματα για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης και τη χρήση της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας, σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Υλικό-Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 194 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς της πανεπιστημιακής νεφρολογικής κλινικής (μονάδα τεχνητού νεφρού) του νοσοκομείου: “ΑΡΕΤΑΙEIΟΝ” και άλλων δύο ιδιωτικών μονάδων αιμοκάθαρσης στην περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής. Σε χρονικό διάστημα εννέα μηνών από 01-03-2016 έως 31-12-2016, συλλέχθηκαν και επεξεργάστηκαν εργαστηριακά αποτελέσματα. Για την εκτίμηση της επίδρασης της κατάστασης θρέψης καταγράφηκαν η αλβουμίνη, το ασβέστιο, ο φώσφορος, η παραθορμόνη, ο δείκτης (kt/v) και για την εκτίμηση της αναιμίας, ο αιματοκρίτης, η αιμοσφαιρίνη, ο σίδηρος και η φερριτίνη. Επίσης καταγράφηκαν σκευάσματα ερυθροποιητίνης για την μελέτη της επίδρασης της δόσης της ερυθροποιητίνης στην ρύθμιση της αναιμίας καθώς και την επίδρασή της στη σχέση μεταξύ της κατάστασης θρέψης και της ρύθμισης της αναιμίας Αποτελέσματα: Παρατηρούμε ότι η πλειοψηφία του δείγματος αποτελείτο από γυναίκες (62,9%) και η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 70 έτη. Το πιο συχνό αίτιο πρωτοπαθούς νεφρικής νόσου ήταν άγνωστο. Αναλύοντας την επίδραση της κατάστασης θρέψης και της επάρκειας αιμοκάθαρσης στην αναιμία, στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της αλβουμίνης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 3,14 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 1,18 μονάδες. Αντιθέτως αύξηση της αλβουμίνης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση της φερριτίνης κατά 118 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του ασβεστίου και των τεσσάρων παραμέτρων της ρύθμισης αναιμίας, αύξηση του ασβεστίου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση και των τεσσάρων παραμέτρων της αναιμίας. Του αιματοκρίτη κατά 0,92 μονάδες, της αιμοσφαιρίνης κατά 0,37 μονάδες, του σιδήρου κατά 2,64 και της φερριτίνης κατά 46,97 μονάδες. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ του φωσφόρου και του αιματοκρίτη, αύξηση του φωσφόρου κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται αύξηση του αιματοκρίτη κατά 0,25 μονάδες και της αιμοσφαιρίνης κατά 0,16 μονάδες. Δεν παρατηρείται στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παραθορμόνης και των παραμέτρων ρύθμισης της αναιμίας. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ της επάρκειας της αιμοκάθαρσης και του αιματοκρίτη. Αύξηση της επάρκειας της αιμοκάθαρσης κατά μια μονάδα μέτρησης συνεπάγεται μείωση του αιματοκρίτη και της φερριτίνης κατά 1,51 και 129 μονάδες αντίστοιχα. Παράξενο εύρημα θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Η στρωματοποιημένη ανάλυση ανά σκεύασμα ερυθροποιητίνης (Epoetin alfa, Epoetin zeta, Darbepoetin alfa) έδειξε ότι η δόση ερυθροποιητίνης επηρεάζει την σχέση ανάμεσα στην αλβουμίνη και των παραμέτρων της αναιμίας. Συμπέρασμα: Όσον αφορά στην δόση της ερυθροποιητίνης, αύξηση της δόσης ανεξαρτήτου σκευάσματος συνεπάγεται αύξηση των παραμέτρων της αναιμίας. Το πόσο μειώνονται κάθε φορά οι παράμετροι της αναιμίας ανάλογα με την δόση της ερυθροποιητίνης, εξαρτάται από τον παράγοντα θρέψης που εξετάζουμε.","Abstract Purpose: The purpose of this study was to record the laboratory results for the assessment of the effect of nutrition status and the use of erythropoietin in the management of anemia in patients with chronic kidney insufficiency undergoing hemodialysis. Material-Method: The sample consisted of 194 hemodialysed patients at the university of nephrology clinic (artificial kidney unit) of the hospital: \"ARETAIION\" and two other private hemodialysis units in the area of Attica. Over a nine-month period from 01-03-2016 to 31-12-2016, laboratory results were collected and processed. For the assessment of the effect of the nutritional status, albumin, calcium, phosphorus, parathyroid, the index (kt/v) and for the assessment of anemia, hematocrit, hemoglobin, iron and ferritin. Erythropoietin preparations have also been recorded to study the effect of the erythropoietin dose on the regulation of anemia as well as its effect on the relationship between diet and anemia Results: We observe that the majority of the sample consisted of women (62.9%) and the mean age of the sample was 70 years. The most common cause of primary renal disease was unknown. Analyzing the effect of nutrition and hemodialysis on anemia, statistically significant correlation is observed between albumin and hematocrit. Increase in albumin by one unit results in an increase in hematocrit of 3.14 and a hemoglobin by 1.18. In contrast, an increase in albumin by one unit results in a reduction in ferritin by 118 units. Statistically significant correlation is observed between calcium and the four parameters of the anemia regulation, increasing the calcium by one unit of measurement entails an increase in all four parameters of anemia. Hematocrit by 0.92 units, hemoglobin by 0.37 units, iron by 2.64 and ferritin by 46.97 units. A statistically significant correlation is observed between phosphorus and hematocrit, an increase in phosphorus by one unit of measurement results in an increase in hematocrit by 0.25 and hemoglobin by 0.16. There is no statistically significant correlation between parathyroid hormone and anemia regulation parameters. Statistically significant correlation is observed between hemodialysis sufficiency and hematocrit. Increasing the sufficiency of hemodialysis by one unit of measurement results in a decrease in hematocrit and ferritin by 1.51 and 129 units, respectively. A strange finding should be the opposite. The stratified analysis by erythropoietin (Epoetin alfa, Epoetin zeta, Darbepoetin alfa) showed that erythropoietin dose affects the relationship between albumin and anemia parameters. Conclusion: Regarding the erythropoietin dose, increasing the dose of an individual formulation entails an increase in the anemia parameters. The extent to which anemia parameters are reduced each time depending on the dose of erythropoietin, depends on the nutritional factor we are considering."],"dc:identifier":["uoadl:1668211","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668211"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιατρική","Medicine"],"dc:title":["Διαχείριση της αναιμίας στη χρόνια νεφρική νόσο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:02Z"}