{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1672526"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1672526","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μνημειακή ζωγραφική στην λατινοκρατούμενη Αττική και η απεικόνιση της Δευτέρας Παρουσίας. Επιρροές - σχέσεις με κέντρα και περιφέρεια - τεχνοτροπικές παρατηρήσεις - ιδιαιτερότητες.","abstract":"Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας στις 13 Απριλίου του 1204, αποτελεί ένα γεγονός καταλυτικής σημασίας και σηματοδοτεί την απώλεια της πολιτικής, διοικητικής, θρησκευτικής αλλά και καλλιτεχνικής πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να μελετηθεί η ζωγραφική παραγωγή και να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες συνέπειες της λατινικής κατάκτησης στην εξέλιξη της μνημειακής ζωγραφικής (και ιδιαιτέρως στην παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας) στους ναούς της Αττικής κατά την περίοδο αυτή. Η παράσταση απαντάται μόνο σε πέντε από τα μνημεία της Αττικής τα οποία διατηρούν εικονογραφικό διάκοσμο και έχουν χρονολογηθεί στην περίοδο της λατινοκρατίας. Στον Άγιο Πέτρο Καλυβίων, όπως εξάλλου και στο ασκητήριο του Οσίου Παταριού, ακολουθείται το καθιερωμένο εικονογραφικό πρότυπο, χωρίς αποκλίσεις και ιδιαιτερότητες. Στην περίπτωση του Αγίου Γεωργίου Κουβαρά αντίθετα, ιδιαίτερη είναι η τοποθέτηση της παράστασης στο υψηλότερο σημείο του τέμπλου, η απεικόνιση των Αποστόλων ορθίων, (κάτι που παρατηρείται και στον Άγιο Νικόλαο στο κοιμητήριο Καλάμου) και η αντίστροφη θέση των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Επιπλέον τόσο στον Άγιο Πέτρο όσο και στον Άγιο Γεώργιο η έμφαση στην απεικόνιση ατομικών αμαρτημάτων που σχετίζονται με την καλλιέργεια της γης και την ανήθικη χρήση του χρήματος, αποτυπώνει με εύγλωττο τρόπο τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιοχής την περίοδο της Λατινοκρατίας. Τέλος στην Παναγία Αθηνιώτισσα ιδιαιτερότητα αποτελεί η επιλογή της απεικόνισης της ένθρονης Βρεφοκρατούσας Θεοτόκου. Τεχνοτροπικά η παράσταση ακολουθεί στην πλειοψηφία των ναών τα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής της περιόδου στην Αττική. Ο επαρχιακός χαρακτήρας, η τάση για απλοποίηση και γραμμικότητα κυριαρχούν, αλλά και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις παρατηρείται προσπάθεια για πλαστική απόδοση των μορφών και απόδοση του όγκου. Η τεχνοτροπική αυτή ομοιογένεια υποδηλώνει ενδεχομένως την ύπαρξη τοπικών εργαστηρίων. Εξαίρεση αποτελεί η υψηλής ποιότητας ζωγραφική του Αγίου Νικολάου στο κοιμητήριο στον Κάλαμο, η οποία υποδηλώνει σαφείς επαφές με μεγάλο κέντρο, κάτι που διακρίνεται σε μικρότερο βαθμό και στην περίπτωση του Αγίου Πέτρου. Οι δυτικές επιρροές είναι περιορισμένες και εξαντλούνται σε εικονογραφικές λεπτομέρειες κυρίως ενδυματολογικές ή δευτερεύουσες, που σε καμία περίπτωση δεν άπτονται των δογματικών διδασκαλιών της ορθόδοξης εκκλησίας. Επιπλέον προτιμούνται να απεικονισθούν θέματα κοινά και στα δύο δόγματα, που ανάγονται στην παλαιοχριστιανική παράδοση και δεν προσφέρονται για δογματικές έριδες. Η αναγκαστικά περιορισμένη επαφή με τα υψηλά καλλιτεχνικά κέντρα οδηγεί σε μια τέχνη που έχει χαρακτηριστεί «επαρχιακή», καθώς απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό. Αποτελεί όμως τεκμήριο εικαστικής αποτύπωσης του τρόπου που οι ευρύτερες λαϊκές μάζες αντιλαμβάνονταν την χριστιανική πίστη, αλλά και τις μεταβαλλόμενες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, σε μια ταραγμένη και μεταβατική περίοδο.","abstract_html":"Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας στις 13 Απριλίου του 1204, αποτελεί ένα γεγονός καταλυτικής σημασίας και σηματοδοτεί την απώλεια της πολιτικής, διοικητικής, θρησκευτικής αλλά και καλλιτεχνικής πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να μελετηθεί η ζωγραφική παραγωγή και να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες συνέπειες της λατινικής κατάκτησης στην εξέλιξη της μνημειακής ζωγραφικής (και ιδιαιτέρως στην παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας) στους ναούς της Αττικής κατά την περίοδο αυτή. Η παράσταση απαντάται μόνο σε πέντε από τα μνημεία της Αττικής τα οποία διατηρούν εικονογραφικό διάκοσμο και έχουν χρονολογηθεί στην περίοδο της λατινοκρατίας. Στον Άγιο Πέτρο Καλυβίων, όπως εξάλλου και στο ασκητήριο του Οσίου Παταριού, ακολουθείται το καθιερωμένο εικονογραφικό πρότυπο, χωρίς αποκλίσεις και ιδιαιτερότητες. Στην περίπτωση του Αγίου Γεωργίου Κουβαρά αντίθετα, ιδιαίτερη είναι η τοποθέτηση της παράστασης στο υψηλότερο σημείο του τέμπλου, η απεικόνιση των Αποστόλων ορθίων, (κάτι που παρατηρείται και στον Άγιο Νικόλαο στο κοιμητήριο Καλάμου) και η αντίστροφη θέση των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Επιπλέον τόσο στον Άγιο Πέτρο όσο και στον Άγιο Γεώργιο η έμφαση στην απεικόνιση ατομικών αμαρτημάτων που σχετίζονται με την καλλιέργεια της γης και την ανήθικη χρήση του χρήματος, αποτυπώνει με εύγλωττο τρόπο τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιοχής την περίοδο της Λατινοκρατίας. Τέλος στην Παναγία Αθηνιώτισσα ιδιαιτερότητα αποτελεί η επιλογή της απεικόνισης της ένθρονης Βρεφοκρατούσας Θεοτόκου. Τεχνοτροπικά η παράσταση ακολουθεί στην πλειοψηφία των ναών τα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής της περιόδου στην Αττική. Ο επαρχιακός χαρακτήρας, η τάση για απλοποίηση και γραμμικότητα κυριαρχούν, αλλά και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις παρατηρείται προσπάθεια για πλαστική απόδοση των μορφών και απόδοση του όγκου. Η τεχνοτροπική αυτή ομοιογένεια υποδηλώνει ενδεχομένως την ύπαρξη τοπικών εργαστηρίων. Εξαίρεση αποτελεί η υψηλής ποιότητας ζωγραφική του Αγίου Νικολάου στο κοιμητήριο στον Κάλαμο, η οποία υποδηλώνει σαφείς επαφές με μεγάλο κέντρο, κάτι που διακρίνεται σε μικρότερο βαθμό και στην περίπτωση του Αγίου Πέτρου. Οι δυτικές επιρροές είναι περιορισμένες και εξαντλούνται σε εικονογραφικές λεπτομέρειες κυρίως ενδυματολογικές ή δευτερεύουσες, που σε καμία περίπτωση δεν άπτονται των δογματικών διδασκαλιών της ορθόδοξης εκκλησίας. Επιπλέον προτιμούνται να απεικονισθούν θέματα κοινά και στα δύο δόγματα, που ανάγονται στην παλαιοχριστιανική παράδοση και δεν προσφέρονται για δογματικές έριδες. Η αναγκαστικά περιορισμένη επαφή με τα υψηλά καλλιτεχνικά κέντρα οδηγεί σε μια τέχνη που έχει χαρακτηριστεί «επαρχιακή», καθώς απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό. Αποτελεί όμως τεκμήριο εικαστικής αποτύπωσης του τρόπου που οι ευρύτερες λαϊκές μάζες αντιλαμβάνονταν την χριστιανική πίστη, αλλά και τις μεταβαλλόμενες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, σε μια ταραγμένη και μεταβατική περίοδο.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολιτόπουλος Διονύσιος","Politopoulos Dionisios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:04Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1672526"],"render_values":[{"text":"uoadl:1672526","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1672526","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1672526","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1672526","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολιτόπουλος Διονύσιος","Politopoulos Dionisios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1672526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1672526"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας στις 13 Απριλίου του 1204, αποτελεί ένα γεγονός καταλυτικής σημασίας και σηματοδοτεί την απώλεια της πολιτικής, διοικητικής, θρησκευτικής αλλά και καλλιτεχνικής πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να μελετηθεί η ζωγραφική παραγωγή και να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες συνέπειες της λατινικής κατάκτησης στην εξέλιξη της μνημειακής ζωγραφικής (και ιδιαιτέρως στην παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας) στους ναούς της Αττικής κατά την περίοδο αυτή. Η παράσταση απαντάται μόνο σε πέντε από τα μνημεία της Αττικής τα οποία διατηρούν εικονογραφικό διάκοσμο και έχουν χρονολογηθεί στην περίοδο της λατινοκρατίας. Στον Άγιο Πέτρο Καλυβίων, όπως εξάλλου και στο ασκητήριο του Οσίου Παταριού, ακολουθείται το καθιερωμένο εικονογραφικό πρότυπο, χωρίς αποκλίσεις και ιδιαιτερότητες. Στην περίπτωση του Αγίου Γεωργίου Κουβαρά αντίθετα, ιδιαίτερη είναι η τοποθέτηση της παράστασης στο υψηλότερο σημείο του τέμπλου, η απεικόνιση των Αποστόλων ορθίων, (κάτι που παρατηρείται και στον Άγιο Νικόλαο στο κοιμητήριο Καλάμου) και η αντίστροφη θέση των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Επιπλέον τόσο στον Άγιο Πέτρο όσο και στον Άγιο Γεώργιο η έμφαση στην απεικόνιση ατομικών αμαρτημάτων που σχετίζονται με την καλλιέργεια της γης και την ανήθικη χρήση του χρήματος, αποτυπώνει με εύγλωττο τρόπο τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιοχής την περίοδο της Λατινοκρατίας. Τέλος στην Παναγία Αθηνιώτισσα ιδιαιτερότητα αποτελεί η επιλογή της απεικόνισης της ένθρονης Βρεφοκρατούσας Θεοτόκου. Τεχνοτροπικά η παράσταση ακολουθεί στην πλειοψηφία των ναών τα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής της περιόδου στην Αττική. Ο επαρχιακός χαρακτήρας, η τάση για απλοποίηση και γραμμικότητα κυριαρχούν, αλλά και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις παρατηρείται προσπάθεια για πλαστική απόδοση των μορφών και απόδοση του όγκου. Η τεχνοτροπική αυτή ομοιογένεια υποδηλώνει ενδεχομένως την ύπαρξη τοπικών εργαστηρίων. Εξαίρεση αποτελεί η υψηλής ποιότητας ζωγραφική του Αγίου Νικολάου στο κοιμητήριο στον Κάλαμο, η οποία υποδηλώνει σαφείς επαφές με μεγάλο κέντρο, κάτι που διακρίνεται σε μικρότερο βαθμό και στην περίπτωση του Αγίου Πέτρου. Οι δυτικές επιρροές είναι περιορισμένες και εξαντλούνται σε εικονογραφικές λεπτομέρειες κυρίως ενδυματολογικές ή δευτερεύουσες, που σε καμία περίπτωση δεν άπτονται των δογματικών διδασκαλιών της ορθόδοξης εκκλησίας. Επιπλέον προτιμούνται να απεικονισθούν θέματα κοινά και στα δύο δόγματα, που ανάγονται στην παλαιοχριστιανική παράδοση και δεν προσφέρονται για δογματικές έριδες. Η αναγκαστικά περιορισμένη επαφή με τα υψηλά καλλιτεχνικά κέντρα οδηγεί σε μια τέχνη που έχει χαρακτηριστεί «επαρχιακή», καθώς απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό. Αποτελεί όμως τεκμήριο εικαστικής αποτύπωσης του τρόπου που οι ευρύτερες λαϊκές μάζες αντιλαμβάνονταν την χριστιανική πίστη, αλλά και τις μεταβαλλόμενες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, σε μια ταραγμένη και μεταβατική περίοδο.","The catastrophic occupation of Constantinople by the crusaders of the Fourth Crusade on April 13th 1204, marks the loss of the political, administrative, religious, and artistic capital of the Byzantine Empire. The aim of this thesis is to investigate the possible consequences of the Latin conquest on the development of monumental painting, by placing more emphasis on the depiction of the Second Coming in the temples of Attica during this period. The depiction is found painted in only five monuments in Attica, dated back to the period of the Latin occupation. In Saint Peter at Kalyvia, as well as in the chapel of Saint Patapios, it follows the well-established iconographic standards without any deviations or peculiarities. However, in the case of Saint George at Kouvaras, the positioning of the depiction at the highest point of the iconostasis, the representation of the apostles standing (as also seen in Saint Nikolaos in the Kalamos cemetery) and the reversed position of the Apostles Peter and Paul are unusual. Moreover, the emphasis on the depiction of individual sins related to the cultivation of land and the misuse of money in both Saint Peter's and Saint George's churches, impressively depicts the social and economic conditions of the peasant region during the Latin occupation. At Panagia Atheniotissa, the depiction of the Virgin Mary enthroned is extremely rare. In the majority of the temples, the art follows a provincial style, characterized by simplicity, linearity and stylization, although an attempt to express plasticity and body volume can be noticed. This stylistic homogeneity of the murals may indicate the existence of local workshops. The high quality painting of Saint Nikolaos at the cemetery in Kalamos is remarkable, a fact which indicates the influence of a large center, which may be observed to a lesser extent in Saint Peter's church. The western influences are limited and depleted in secondary iconographic details, which do not affect the doctrines of the Orthodox Church. In addition, painted scenes common to both churches, which refer to the early Christian tradition and do not cause doctrinal disputes are chosen to be depicted. The de facto limited contact with the high artistic centers caused by the Latin occupation, leads to a \"provincial\" art, as it is necessarily distanced from an academic perception. It constitutes, however, a visual expression of the way in which the people understood and interpreted the Christian faith as well as the changes of the social, political and economic conditions, in such a turbulent and transitional period."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μνημειακή ζωγραφική στην λατινοκρατούμενη Αττική και η απεικόνιση της Δευτέρας Παρουσίας. Επιρροές - σχέσεις με κέντρα και περιφέρεια - τεχνοτροπικές παρατηρήσεις - ιδιαιτερότητες."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολιτόπουλος Διονύσιος","Politopoulos Dionisios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας στις 13 Απριλίου του 1204, αποτελεί ένα γεγονός καταλυτικής σημασίας και σηματοδοτεί την απώλεια της πολιτικής, διοικητικής, θρησκευτικής αλλά και καλλιτεχνικής πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να μελετηθεί η ζωγραφική παραγωγή και να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες συνέπειες της λατινικής κατάκτησης στην εξέλιξη της μνημειακής ζωγραφικής (και ιδιαιτέρως στην παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας) στους ναούς της Αττικής κατά την περίοδο αυτή. Η παράσταση απαντάται μόνο σε πέντε από τα μνημεία της Αττικής τα οποία διατηρούν εικονογραφικό διάκοσμο και έχουν χρονολογηθεί στην περίοδο της λατινοκρατίας. Στον Άγιο Πέτρο Καλυβίων, όπως εξάλλου και στο ασκητήριο του Οσίου Παταριού, ακολουθείται το καθιερωμένο εικονογραφικό πρότυπο, χωρίς αποκλίσεις και ιδιαιτερότητες. Στην περίπτωση του Αγίου Γεωργίου Κουβαρά αντίθετα, ιδιαίτερη είναι η τοποθέτηση της παράστασης στο υψηλότερο σημείο του τέμπλου, η απεικόνιση των Αποστόλων ορθίων, (κάτι που παρατηρείται και στον Άγιο Νικόλαο στο κοιμητήριο Καλάμου) και η αντίστροφη θέση των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Επιπλέον τόσο στον Άγιο Πέτρο όσο και στον Άγιο Γεώργιο η έμφαση στην απεικόνιση ατομικών αμαρτημάτων που σχετίζονται με την καλλιέργεια της γης και την ανήθικη χρήση του χρήματος, αποτυπώνει με εύγλωττο τρόπο τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιοχής την περίοδο της Λατινοκρατίας. Τέλος στην Παναγία Αθηνιώτισσα ιδιαιτερότητα αποτελεί η επιλογή της απεικόνισης της ένθρονης Βρεφοκρατούσας Θεοτόκου. Τεχνοτροπικά η παράσταση ακολουθεί στην πλειοψηφία των ναών τα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής της περιόδου στην Αττική. Ο επαρχιακός χαρακτήρας, η τάση για απλοποίηση και γραμμικότητα κυριαρχούν, αλλά και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις παρατηρείται προσπάθεια για πλαστική απόδοση των μορφών και απόδοση του όγκου. Η τεχνοτροπική αυτή ομοιογένεια υποδηλώνει ενδεχομένως την ύπαρξη τοπικών εργαστηρίων. Εξαίρεση αποτελεί η υψηλής ποιότητας ζωγραφική του Αγίου Νικολάου στο κοιμητήριο στον Κάλαμο, η οποία υποδηλώνει σαφείς επαφές με μεγάλο κέντρο, κάτι που διακρίνεται σε μικρότερο βαθμό και στην περίπτωση του Αγίου Πέτρου. Οι δυτικές επιρροές είναι περιορισμένες και εξαντλούνται σε εικονογραφικές λεπτομέρειες κυρίως ενδυματολογικές ή δευτερεύουσες, που σε καμία περίπτωση δεν άπτονται των δογματικών διδασκαλιών της ορθόδοξης εκκλησίας. Επιπλέον προτιμούνται να απεικονισθούν θέματα κοινά και στα δύο δόγματα, που ανάγονται στην παλαιοχριστιανική παράδοση και δεν προσφέρονται για δογματικές έριδες. Η αναγκαστικά περιορισμένη επαφή με τα υψηλά καλλιτεχνικά κέντρα οδηγεί σε μια τέχνη που έχει χαρακτηριστεί «επαρχιακή», καθώς απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό. Αποτελεί όμως τεκμήριο εικαστικής αποτύπωσης του τρόπου που οι ευρύτερες λαϊκές μάζες αντιλαμβάνονταν την χριστιανική πίστη, αλλά και τις μεταβαλλόμενες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, σε μια ταραγμένη και μεταβατική περίοδο.","The catastrophic occupation of Constantinople by the crusaders of the Fourth Crusade on April 13th 1204, marks the loss of the political, administrative, religious, and artistic capital of the Byzantine Empire. The aim of this thesis is to investigate the possible consequences of the Latin conquest on the development of monumental painting, by placing more emphasis on the depiction of the Second Coming in the temples of Attica during this period. The depiction is found painted in only five monuments in Attica, dated back to the period of the Latin occupation. In Saint Peter at Kalyvia, as well as in the chapel of Saint Patapios, it follows the well-established iconographic standards without any deviations or peculiarities. However, in the case of Saint George at Kouvaras, the positioning of the depiction at the highest point of the iconostasis, the representation of the apostles standing (as also seen in Saint Nikolaos in the Kalamos cemetery) and the reversed position of the Apostles Peter and Paul are unusual. Moreover, the emphasis on the depiction of individual sins related to the cultivation of land and the misuse of money in both Saint Peter's and Saint George's churches, impressively depicts the social and economic conditions of the peasant region during the Latin occupation. At Panagia Atheniotissa, the depiction of the Virgin Mary enthroned is extremely rare. In the majority of the temples, the art follows a provincial style, characterized by simplicity, linearity and stylization, although an attempt to express plasticity and body volume can be noticed. This stylistic homogeneity of the murals may indicate the existence of local workshops. The high quality painting of Saint Nikolaos at the cemetery in Kalamos is remarkable, a fact which indicates the influence of a large center, which may be observed to a lesser extent in Saint Peter's church. The western influences are limited and depleted in secondary iconographic details, which do not affect the doctrines of the Orthodox Church. In addition, painted scenes common to both churches, which refer to the early Christian tradition and do not cause doctrinal disputes are chosen to be depicted. The de facto limited contact with the high artistic centers caused by the Latin occupation, leads to a \"provincial\" art, as it is necessarily distanced from an academic perception. It constitutes, however, a visual expression of the way in which the people understood and interpreted the Christian faith as well as the changes of the social, political and economic conditions, in such a turbulent and transitional period."],"dc:identifier":["uoadl:1672526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1672526"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Μνημειακή ζωγραφική στην λατινοκρατούμενη Αττική και η απεικόνιση της Δευτέρας Παρουσίας. Επιρροές - σχέσεις με κέντρα και περιφέρεια - τεχνοτροπικές παρατηρήσεις - ιδιαιτερότητες."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:04Z"}