{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1676506"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1676506","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τέχνη και Επανάσταση την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα (1967-1974): Μαρία Καραβέλα, Δημήτρης Αληθεινός","abstract":"Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας αποτελεί η εικαστική καλλιτεχνική παραγωγή στην Ελλάδα, από την επιβολή έως τη ρήξη του δικτατορικού καθεστώτος, δεδομένου ότι η λογοκρισία έδρασε με διττό τρόπο. Το ερώτημα που διατρέχει ολόκληρη την εργασία είναι το πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για τη δικτατορία, μέσα στη δικτατορία. Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο λόγος που αρθρώνουν οι καλλιτέχνες Δημήτρης Αληθεινός και Μαρία Καραβέλα, ως παραδείγματα πρωτοπόρων καλλιτεχνών, μέσα από μια τέχνη που θα εξετάσουμε εάν είναι ριζοσπαστική ως προς το περιεχόμενό της και πρωτοποριακή ως προς τη μορφή της. Στηριζόμενοι στο έργο του Φουκώ Ιστορία της σεξουαλικότητας 1 – Η δίψα της γνώσης, θα σταθούμε στο γεγονός ότι η λογοκρισία δεν αποτελεί μόνο εμπόδιο στη μετάδοση ενός μηνύματος, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και «θετικά», παράγοντας λόγους υπαινικτικούς, κωδικοποιημένους, ειδικούς, όπως και έγινε από ένα μεγάλο μέρος καλλιτεχνών. Oι δυο καλλιτέχνες εισήγαγαν το ελληνικό κοινό στα πρώτα Περιβάλλοντα, Δράσεις και Συμβάντα μέσα στο χουντικό καθεστώς δημιουργώντας μια ιστορική αλλαγή όσον αφορά τη θέση του κοινού αλλά και φέρνοντας στην Ελλάδα τη διεθνή καλλιτεχνική πρωτοπορία. Οι δύο βασικοί άξονες ανάλυσης των έργων είναι ο χώρος και ο χρόνος. Δεδομένου ότι αναφερόμαστε στα πρώτα έργα χώρου στην Ελλάδα, στα πρώτα Περιβάλλοντα σημαντικό εργαλείο ανάλυσης του χώρου αποτέλεσε η έρευνα του Gaston Bachelard, Η Ποιητική του χώρου. Δίνεται προτεραιότητα στον βιωμένο χώρο και όχι στην αναγωγή των εικόνων στη φαντασία μας, με όρους ψυχολογισμού. Παράλληλα με τον χώρο, εξετάζεται και ο χρόνος, ως δεύτερος βασικός άξονας. Οι εκθέσεις αυτές, της Μαρίας Καραβέλα στην γκαλερί «Άστορ» το 1970, και του Δημήτρη Αληθεινού στο Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο «Ώρα» το 1973, αντανακλούν τον παρόντα χρόνο και αποτελούν καλλιτεχνικές μαρτυρίες μιας εποχής. Δεδομένου του εφήμερου και αντι- εμπορευματικού χαρακτήρα τους, το περίφημο κείμενο του Walter Benjamin, Το έργο τέχνης την εποχή της τεχνικής αναπαραγωγής του, στάθηκε οδηγός στην ανάλυση του ιστορικού χρόνου, του Εδώ και Τώρα. Η σύνδεση Πνεύματος και Ζωής, Τέχνης και Πραγματικότητας, αποτελεί βασικό άξονα ανάλυσης των έργων τους. Οι ιστορικές μαρτυρίες του Περικλή Κοροβέση και της Κίττυ Αρσένη, μέσα από τα βιβλία- μαρτυρίες τους, Ανθρωποφύλακες και Μπουμπουλίνας 18,αντίστοιχα, αποτελούν βασικό εργαλείο ανάλυσης των έργων των καλλιτεχνών σε μια προσπάθεια να διερευνήσουμε την αντανάκλαση της πραγματικότητας για χιλιάδες βασανισμένους από το χουντικό. Θα δούμε επίσης, αν μπορούμε εν τέλει να μιλάμε για έργα ριζοσπαστικά ως προς το περιεχόμενο και πρωτοποριακά ως προς τη μορφή τους μέσα σε αυτές τις πολιτικές συνθήκες σε μια προσπάθεια γεφύρωσης του ιστορικού ρήγματος μεταξύ Τέχνης και Ζωής.","abstract_html":"Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας αποτελεί η εικαστική καλλιτεχνική παραγωγή στην Ελλάδα, από την επιβολή έως τη ρήξη του δικτατορικού καθεστώτος, δεδομένου ότι η λογοκρισία έδρασε με διττό τρόπο. Το ερώτημα που διατρέχει ολόκληρη την εργασία είναι το πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για τη δικτατορία, μέσα στη δικτατορία. Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο λόγος που αρθρώνουν οι καλλιτέχνες Δημήτρης Αληθεινός και Μαρία Καραβέλα, ως παραδείγματα πρωτοπόρων καλλιτεχνών, μέσα από μια τέχνη που θα εξετάσουμε εάν είναι ριζοσπαστική ως προς το περιεχόμενό της και πρωτοποριακή ως προς τη μορφή της. Στηριζόμενοι στο έργο του Φουκώ Ιστορία της σεξουαλικότητας 1 – Η δίψα της γνώσης, θα σταθούμε στο γεγονός ότι η λογοκρισία δεν αποτελεί μόνο εμπόδιο στη μετάδοση ενός μηνύματος, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και «θετικά», παράγοντας λόγους υπαινικτικούς, κωδικοποιημένους, ειδικούς, όπως και έγινε από ένα μεγάλο μέρος καλλιτεχνών. Oι δυο καλλιτέχνες εισήγαγαν το ελληνικό κοινό στα πρώτα Περιβάλλοντα, Δράσεις και Συμβάντα μέσα στο χουντικό καθεστώς δημιουργώντας μια ιστορική αλλαγή όσον αφορά τη θέση του κοινού αλλά και φέρνοντας στην Ελλάδα τη διεθνή καλλιτεχνική πρωτοπορία. Οι δύο βασικοί άξονες ανάλυσης των έργων είναι ο χώρος και ο χρόνος. Δεδομένου ότι αναφερόμαστε στα πρώτα έργα χώρου στην Ελλάδα, στα πρώτα Περιβάλλοντα σημαντικό εργαλείο ανάλυσης του χώρου αποτέλεσε η έρευνα του Gaston Bachelard, Η Ποιητική του χώρου. Δίνεται προτεραιότητα στον βιωμένο χώρο και όχι στην αναγωγή των εικόνων στη φαντασία μας, με όρους ψυχολογισμού. Παράλληλα με τον χώρο, εξετάζεται και ο χρόνος, ως δεύτερος βασικός άξονας. Οι εκθέσεις αυτές, της Μαρίας Καραβέλα στην γκαλερί «Άστορ» το 1970, και του Δημήτρη Αληθεινού στο Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο «Ώρα» το 1973, αντανακλούν τον παρόντα χρόνο και αποτελούν καλλιτεχνικές μαρτυρίες μιας εποχής. Δεδομένου του εφήμερου και αντι- εμπορευματικού χαρακτήρα τους, το περίφημο κείμενο του Walter Benjamin, Το έργο τέχνης την εποχή της τεχνικής αναπαραγωγής του, στάθηκε οδηγός στην ανάλυση του ιστορικού χρόνου, του Εδώ και Τώρα. Η σύνδεση Πνεύματος και Ζωής, Τέχνης και Πραγματικότητας, αποτελεί βασικό άξονα ανάλυσης των έργων τους. Οι ιστορικές μαρτυρίες του Περικλή Κοροβέση και της Κίττυ Αρσένη, μέσα από τα βιβλία- μαρτυρίες τους, Ανθρωποφύλακες και Μπουμπουλίνας 18,αντίστοιχα, αποτελούν βασικό εργαλείο ανάλυσης των έργων των καλλιτεχνών σε μια προσπάθεια να διερευνήσουμε την αντανάκλαση της πραγματικότητας για χιλιάδες βασανισμένους από το χουντικό. Θα δούμε επίσης, αν μπορούμε εν τέλει να μιλάμε για έργα ριζοσπαστικά ως προς το περιεχόμενο και πρωτοποριακά ως προς τη μορφή τους μέσα σε αυτές τις πολιτικές συνθήκες σε μια προσπάθεια γεφύρωσης του ιστορικού ρήγματος μεταξύ Τέχνης και Ζωής.","abstract_has_math":false,"creators":["Πηρούνια Πολυξένη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:29:04Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1676506"],"render_values":[{"text":"uoadl:1676506","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676506","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676506","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1676506","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πηρούνια Πολυξένη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1676506","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676506"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας αποτελεί η εικαστική καλλιτεχνική παραγωγή στην Ελλάδα, από την επιβολή έως τη ρήξη του δικτατορικού καθεστώτος, δεδομένου ότι η λογοκρισία έδρασε με διττό τρόπο. Το ερώτημα που διατρέχει ολόκληρη την εργασία είναι το πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για τη δικτατορία, μέσα στη δικτατορία. Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο λόγος που αρθρώνουν οι καλλιτέχνες Δημήτρης Αληθεινός και Μαρία Καραβέλα, ως παραδείγματα πρωτοπόρων καλλιτεχνών, μέσα από μια τέχνη που θα εξετάσουμε εάν είναι ριζοσπαστική ως προς το περιεχόμενό της και πρωτοποριακή ως προς τη μορφή της. Στηριζόμενοι στο έργο του Φουκώ Ιστορία της σεξουαλικότητας 1 – Η δίψα της γνώσης, θα σταθούμε στο γεγονός ότι η λογοκρισία δεν αποτελεί μόνο εμπόδιο στη μετάδοση ενός μηνύματος, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και «θετικά», παράγοντας λόγους υπαινικτικούς, κωδικοποιημένους, ειδικούς, όπως και έγινε από ένα μεγάλο μέρος καλλιτεχνών. Oι δυο καλλιτέχνες εισήγαγαν το ελληνικό κοινό στα πρώτα Περιβάλλοντα, Δράσεις και Συμβάντα μέσα στο χουντικό καθεστώς δημιουργώντας μια ιστορική αλλαγή όσον αφορά τη θέση του κοινού αλλά και φέρνοντας στην Ελλάδα τη διεθνή καλλιτεχνική πρωτοπορία. Οι δύο βασικοί άξονες ανάλυσης των έργων είναι ο χώρος και ο χρόνος. Δεδομένου ότι αναφερόμαστε στα πρώτα έργα χώρου στην Ελλάδα, στα πρώτα Περιβάλλοντα σημαντικό εργαλείο ανάλυσης του χώρου αποτέλεσε η έρευνα του Gaston Bachelard, Η Ποιητική του χώρου. Δίνεται προτεραιότητα στον βιωμένο χώρο και όχι στην αναγωγή των εικόνων στη φαντασία μας, με όρους ψυχολογισμού. Παράλληλα με τον χώρο, εξετάζεται και ο χρόνος, ως δεύτερος βασικός άξονας. Οι εκθέσεις αυτές, της Μαρίας Καραβέλα στην γκαλερί «Άστορ» το 1970, και του Δημήτρη Αληθεινού στο Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο «Ώρα» το 1973, αντανακλούν τον παρόντα χρόνο και αποτελούν καλλιτεχνικές μαρτυρίες μιας εποχής. Δεδομένου του εφήμερου και αντι- εμπορευματικού χαρακτήρα τους, το περίφημο κείμενο του Walter Benjamin, Το έργο τέχνης την εποχή της τεχνικής αναπαραγωγής του, στάθηκε οδηγός στην ανάλυση του ιστορικού χρόνου, του Εδώ και Τώρα. Η σύνδεση Πνεύματος και Ζωής, Τέχνης και Πραγματικότητας, αποτελεί βασικό άξονα ανάλυσης των έργων τους. Οι ιστορικές μαρτυρίες του Περικλή Κοροβέση και της Κίττυ Αρσένη, μέσα από τα βιβλία- μαρτυρίες τους, Ανθρωποφύλακες και Μπουμπουλίνας 18,αντίστοιχα, αποτελούν βασικό εργαλείο ανάλυσης των έργων των καλλιτεχνών σε μια προσπάθεια να διερευνήσουμε την αντανάκλαση της πραγματικότητας για χιλιάδες βασανισμένους από το χουντικό. Θα δούμε επίσης, αν μπορούμε εν τέλει να μιλάμε για έργα ριζοσπαστικά ως προς το περιεχόμενο και πρωτοποριακά ως προς τη μορφή τους μέσα σε αυτές τις πολιτικές συνθήκες σε μια προσπάθεια γεφύρωσης του ιστορικού ρήγματος μεταξύ Τέχνης και Ζωής.","The study object of this thesis is the visual artistic production in Greece (early Performance art, Environments, Happenings), from the imposition until the end of the dictatorship, since the censorship acted in two ways. The question that runs through the entire work is how one can speak about the dictatorship within the dictatorship. We are particularly interested in artwork of Dimitris Alithinos and Maria Karavela, as examples of innovative artists through an art that would look if it is radical to its content and innovative (avant-garde) in terms of form. Based on the work of Foucault's History of Sexuality 1 - The will to knowledge, we will stand at the fact that censorship is not only a barrier to the transmission of a message, however it can work in a positive way, producing allusive discourse encoded, proficient , just like became with a lot of artists, in visual production, music and cinema. Both artists introduced the Greek public in the early Environments, Performances and Happenings within the junta regime, creating a historical change in the position of the public and bringing to Greece international artistic avant-garde. The two main axes of the project analysis is the space and time. Since we refer to the first space projects in Greece, the first Environments important site analysis tool was the research of Gaston Bachelard, The Poetics of Space. What is important in the analysis of Bachelard is the priority given to the experienced space rather than the reduction of the images in our imagination, in psychological terms. Alongside the area considered and the time, as a second focal point. These exhibitions of Maria Karavela in Astor gallery in 1970, and Dimitris Alithinos in Artistic Cultural Center “Time” in 1973, reflect this time and an artistic testimony of an era. Given the ephemeral and non-commercial character, the famous text of Walter Benjamin, “The work of art in the age of mechanical reproduction”, stood guide to the analysis of historical time, the Here and Now. The Here and Now, moreover, characterizes the two reports, on the one hand it ensures authenticity and secondly because it directly connects the project with the social and political conditions that gave birth. The connection of Spirit and Life, Art and Reality, is a fundamental axis of the project analysis. The historical evidence of Periklis Korovesis and Kitty Arseni, through the books; their testimonies “Anthropofylakes” and “Bouboulinas 18”, respectively, are a key analytical tool of artists in an attempt to explore the reflection of reality for thousands tortured by the junta regime in both projects that grapple. At the same time, our goal is to see if we can finally talk about projects, radical in content and innovative in form within these political conditions in an effort to bridge the historic rift between Spirit and Life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τέχνη και Επανάσταση την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα (1967-1974): Μαρία Καραβέλα, Δημήτρης Αληθεινός"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πηρούνια Πολυξένη"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας αποτελεί η εικαστική καλλιτεχνική παραγωγή στην Ελλάδα, από την επιβολή έως τη ρήξη του δικτατορικού καθεστώτος, δεδομένου ότι η λογοκρισία έδρασε με διττό τρόπο. Το ερώτημα που διατρέχει ολόκληρη την εργασία είναι το πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για τη δικτατορία, μέσα στη δικτατορία. Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο λόγος που αρθρώνουν οι καλλιτέχνες Δημήτρης Αληθεινός και Μαρία Καραβέλα, ως παραδείγματα πρωτοπόρων καλλιτεχνών, μέσα από μια τέχνη που θα εξετάσουμε εάν είναι ριζοσπαστική ως προς το περιεχόμενό της και πρωτοποριακή ως προς τη μορφή της. Στηριζόμενοι στο έργο του Φουκώ Ιστορία της σεξουαλικότητας 1 – Η δίψα της γνώσης, θα σταθούμε στο γεγονός ότι η λογοκρισία δεν αποτελεί μόνο εμπόδιο στη μετάδοση ενός μηνύματος, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και «θετικά», παράγοντας λόγους υπαινικτικούς, κωδικοποιημένους, ειδικούς, όπως και έγινε από ένα μεγάλο μέρος καλλιτεχνών. Oι δυο καλλιτέχνες εισήγαγαν το ελληνικό κοινό στα πρώτα Περιβάλλοντα, Δράσεις και Συμβάντα μέσα στο χουντικό καθεστώς δημιουργώντας μια ιστορική αλλαγή όσον αφορά τη θέση του κοινού αλλά και φέρνοντας στην Ελλάδα τη διεθνή καλλιτεχνική πρωτοπορία. Οι δύο βασικοί άξονες ανάλυσης των έργων είναι ο χώρος και ο χρόνος. Δεδομένου ότι αναφερόμαστε στα πρώτα έργα χώρου στην Ελλάδα, στα πρώτα Περιβάλλοντα σημαντικό εργαλείο ανάλυσης του χώρου αποτέλεσε η έρευνα του Gaston Bachelard, Η Ποιητική του χώρου. Δίνεται προτεραιότητα στον βιωμένο χώρο και όχι στην αναγωγή των εικόνων στη φαντασία μας, με όρους ψυχολογισμού. Παράλληλα με τον χώρο, εξετάζεται και ο χρόνος, ως δεύτερος βασικός άξονας. Οι εκθέσεις αυτές, της Μαρίας Καραβέλα στην γκαλερί «Άστορ» το 1970, και του Δημήτρη Αληθεινού στο Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο «Ώρα» το 1973, αντανακλούν τον παρόντα χρόνο και αποτελούν καλλιτεχνικές μαρτυρίες μιας εποχής. Δεδομένου του εφήμερου και αντι- εμπορευματικού χαρακτήρα τους, το περίφημο κείμενο του Walter Benjamin, Το έργο τέχνης την εποχή της τεχνικής αναπαραγωγής του, στάθηκε οδηγός στην ανάλυση του ιστορικού χρόνου, του Εδώ και Τώρα. Η σύνδεση Πνεύματος και Ζωής, Τέχνης και Πραγματικότητας, αποτελεί βασικό άξονα ανάλυσης των έργων τους. Οι ιστορικές μαρτυρίες του Περικλή Κοροβέση και της Κίττυ Αρσένη, μέσα από τα βιβλία- μαρτυρίες τους, Ανθρωποφύλακες και Μπουμπουλίνας 18,αντίστοιχα, αποτελούν βασικό εργαλείο ανάλυσης των έργων των καλλιτεχνών σε μια προσπάθεια να διερευνήσουμε την αντανάκλαση της πραγματικότητας για χιλιάδες βασανισμένους από το χουντικό. Θα δούμε επίσης, αν μπορούμε εν τέλει να μιλάμε για έργα ριζοσπαστικά ως προς το περιεχόμενο και πρωτοποριακά ως προς τη μορφή τους μέσα σε αυτές τις πολιτικές συνθήκες σε μια προσπάθεια γεφύρωσης του ιστορικού ρήγματος μεταξύ Τέχνης και Ζωής.","The study object of this thesis is the visual artistic production in Greece (early Performance art, Environments, Happenings), from the imposition until the end of the dictatorship, since the censorship acted in two ways. The question that runs through the entire work is how one can speak about the dictatorship within the dictatorship. We are particularly interested in artwork of Dimitris Alithinos and Maria Karavela, as examples of innovative artists through an art that would look if it is radical to its content and innovative (avant-garde) in terms of form. Based on the work of Foucault's History of Sexuality 1 - The will to knowledge, we will stand at the fact that censorship is not only a barrier to the transmission of a message, however it can work in a positive way, producing allusive discourse encoded, proficient , just like became with a lot of artists, in visual production, music and cinema. Both artists introduced the Greek public in the early Environments, Performances and Happenings within the junta regime, creating a historical change in the position of the public and bringing to Greece international artistic avant-garde. The two main axes of the project analysis is the space and time. Since we refer to the first space projects in Greece, the first Environments important site analysis tool was the research of Gaston Bachelard, The Poetics of Space. What is important in the analysis of Bachelard is the priority given to the experienced space rather than the reduction of the images in our imagination, in psychological terms. Alongside the area considered and the time, as a second focal point. These exhibitions of Maria Karavela in Astor gallery in 1970, and Dimitris Alithinos in Artistic Cultural Center “Time” in 1973, reflect this time and an artistic testimony of an era. Given the ephemeral and non-commercial character, the famous text of Walter Benjamin, “The work of art in the age of mechanical reproduction”, stood guide to the analysis of historical time, the Here and Now. The Here and Now, moreover, characterizes the two reports, on the one hand it ensures authenticity and secondly because it directly connects the project with the social and political conditions that gave birth. The connection of Spirit and Life, Art and Reality, is a fundamental axis of the project analysis. The historical evidence of Periklis Korovesis and Kitty Arseni, through the books; their testimonies “Anthropofylakes” and “Bouboulinas 18”, respectively, are a key analytical tool of artists in an attempt to explore the reflection of reality for thousands tortured by the junta regime in both projects that grapple. At the same time, our goal is to see if we can finally talk about projects, radical in content and innovative in form within these political conditions in an effort to bridge the historic rift between Spirit and Life."],"dc:identifier":["uoadl:1676506","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676506"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Τέχνη και Επανάσταση την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα (1967-1974): Μαρία Καραβέλα, Δημήτρης Αληθεινός"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:04Z"}