{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1676662"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1676662","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το Πρόβλημα του Συμπληρωματικού Υποχώρου","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο το αποκαλούμενο στην βιβλιογραφία \"Πρόβλημα του Συμπληρωματικού Υποχώρου \", το οποίο διατυπώνεται ως εξής: Αν σε ένα (απειροδιάστατο) χώρο Banach κάθε κλειστός υπόχωρος του είναι συμπληρωματικός, τότε αυτός είναι ισόμορφος με ένα χώρο Hilbert. Στο πρόβλημα αυτό δόθηκε θετική απάντηση από τους Lindenstrauss και Tzafriri στο άρθρο [ J.Lindenstrauss and L.Tzafriri, On the complemented subspaces problem, Israel J. Math. (1971), 263-269 ]. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως εξής. Το πρώτο κεφάλαιο περιέχει κάποια (προκαταρκτικά) αποτελέσματα και ορισμούς εννοιών, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του θέματος μας. Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην απόδειξη μίας ειδικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου, όπου υποθέτουμε ότι ο χώρος Banach X για τον οποίο τίθεται το ερώτημα έχει unconditional βάση. Η απόδειξη αυτής της ειδικής περίπτωσης παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, καθώς χρησιμοποιεί σημαντικά αποτελέσματα όπως του Zippin (για την ομογένεια των βάσεων των χώρων ℓp και c0) και των Lindenstrauss-Tzafriri (χαρακτηρισμός των ℓp και c0 μέσω συμπληρωματικών υποχώρων παραγόμενων από block βασικές ακολουθίες μίας unconditional βάσης). Το τρίτο κεφάλαιο περιέχει την απόδειξη της γενικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου. Ουσιαστικά δίνονται δύο αποδείξεις στο πρόβλημα, η πρώτη από τις οποίες είναι η αυθεντική απόδειξη των Lindenstrauss και Tzafriri που δημοσίευσαν το 1971. Η απόδειξη της γενικής περίπτωσης βασίζεται στο θεώρημα του Dvoretzky το οποίο αναφέρουμε στο πρώτο Κεφάλαιο. Η διαφορά των δύο αποδείξεων έγκειται στον βαθμό και την έκταση εμπλοκής του θεωρήματος Dvoretzky στην απόδειξη.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο το αποκαλούμενο στην βιβλιογραφία &quot;Πρόβλημα του Συμπληρωματικού Υποχώρου &quot;, το οποίο διατυπώνεται ως εξής: Αν σε ένα (απειροδιάστατο) χώρο Banach κάθε κλειστός υπόχωρος του είναι συμπληρωματικός, τότε αυτός είναι ισόμορφος με ένα χώρο Hilbert. Στο πρόβλημα αυτό δόθηκε θετική απάντηση από τους Lindenstrauss και Tzafriri στο άρθρο [ J.Lindenstrauss and L.Tzafriri, On the complemented subspaces problem, Israel J. Math. (1971), 263-269 ]. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως εξής. Το πρώτο κεφάλαιο περιέχει κάποια (προκαταρκτικά) αποτελέσματα και ορισμούς εννοιών, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του θέματος μας. Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην απόδειξη μίας ειδικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου, όπου υποθέτουμε ότι ο χώρος Banach X για τον οποίο τίθεται το ερώτημα έχει unconditional βάση. Η απόδειξη αυτής της ειδικής περίπτωσης παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, καθώς χρησιμοποιεί σημαντικά αποτελέσματα όπως του Zippin (για την ομογένεια των βάσεων των χώρων ℓp και c0) και των Lindenstrauss-Tzafriri (χαρακτηρισμός των ℓp και c0 μέσω συμπληρωματικών υποχώρων παραγόμενων από block βασικές ακολουθίες μίας unconditional βάσης). Το τρίτο κεφάλαιο περιέχει την απόδειξη της γενικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου. Ουσιαστικά δίνονται δύο αποδείξεις στο πρόβλημα, η πρώτη από τις οποίες είναι η αυθεντική απόδειξη των Lindenstrauss και Tzafriri που δημοσίευσαν το 1971. Η απόδειξη της γενικής περίπτωσης βασίζεται στο θεώρημα του Dvoretzky το οποίο αναφέρουμε στο πρώτο Κεφάλαιο. Η διαφορά των δύο αποδείξεων έγκειται στον βαθμό και την έκταση εμπλοκής του θεωρήματος Dvoretzky στην απόδειξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτσυφός Γεώργιος","Kotsyfos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:04Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1676662"],"render_values":[{"text":"uoadl:1676662","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676662","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676662","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1676662","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτσυφός Γεώργιος","Kotsyfos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1676662","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676662"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο το αποκαλούμενο στην βιβλιογραφία \"Πρόβλημα του Συμπληρωματικού Υποχώρου \", το οποίο διατυπώνεται ως εξής: Αν σε ένα (απειροδιάστατο) χώρο Banach κάθε κλειστός υπόχωρος του είναι συμπληρωματικός, τότε αυτός είναι ισόμορφος με ένα χώρο Hilbert. Στο πρόβλημα αυτό δόθηκε θετική απάντηση από τους Lindenstrauss και Tzafriri στο άρθρο [ J.Lindenstrauss and L.Tzafriri, On the complemented subspaces problem, Israel J. Math. (1971), 263-269 ]. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως εξής. Το πρώτο κεφάλαιο περιέχει κάποια (προκαταρκτικά) αποτελέσματα και ορισμούς εννοιών, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του θέματος μας. Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην απόδειξη μίας ειδικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου, όπου υποθέτουμε ότι ο χώρος Banach X για τον οποίο τίθεται το ερώτημα έχει unconditional βάση. Η απόδειξη αυτής της ειδικής περίπτωσης παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, καθώς χρησιμοποιεί σημαντικά αποτελέσματα όπως του Zippin (για την ομογένεια των βάσεων των χώρων ℓp και c0) και των Lindenstrauss-Tzafriri (χαρακτηρισμός των ℓp και c0 μέσω συμπληρωματικών υποχώρων παραγόμενων από block βασικές ακολουθίες μίας unconditional βάσης). Το τρίτο κεφάλαιο περιέχει την απόδειξη της γενικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου. Ουσιαστικά δίνονται δύο αποδείξεις στο πρόβλημα, η πρώτη από τις οποίες είναι η αυθεντική απόδειξη των Lindenstrauss και Tzafriri που δημοσίευσαν το 1971. Η απόδειξη της γενικής περίπτωσης βασίζεται στο θεώρημα του Dvoretzky το οποίο αναφέρουμε στο πρώτο Κεφάλαιο. Η διαφορά των δύο αποδείξεων έγκειται στον βαθμό και την έκταση εμπλοκής του θεωρήματος Dvoretzky στην απόδειξη.","The subject of the present diploma thesis is known as ”The Complemented Subspace Problem”. This states that, if in some infinite dimensional Banach space every closed subspace of which is complemented on it, then it is isomorphic to a Hilbert space. This problem was answered in the positive by Lindenstrauss and Tzafriri in the paper [ J.Lindenstrauss and L.Tzafriri, On the complemented subspaces problem, Israel J. Math. (1971), 263-269 ].The structure of the thesis has as follows. The first chapter includes some (preliminary) results such as definitions and concepts, which are necessary for the development of our topic. The second chapter is devoted to a special case of the Complemented Subspace Problem, where we assume that the Banach space X (which is in question) has an unconditional basis. The proof of this special case is quite intriguing, as it applies a lot of important results. Some of them are Zippin’s Theorem (for the homogeneity of the basis of the lp and c0) and the theorem of Lindenstauss and Tzafriri which characterizes the lp and c0 spaces through complemented subspaces which are produced from block basic sequences of an unconditional basis. In the end, the third chapter contains the proof of the general case of the Complemented Subspaces Problem. Actually, they are given two proofs for the problem, the first one is the original proof of Lindenstrauss and Tzafriri. The point here is that both of proofs are based on Dvoretzky’s theorem which we cite in the first chapter. The difference between the two proofs lies to the extent which Dvoretzky’s theorem is involved in the proof."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το Πρόβλημα του Συμπληρωματικού Υποχώρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτσυφός Γεώργιος","Kotsyfos Georgios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο το αποκαλούμενο στην βιβλιογραφία \"Πρόβλημα του Συμπληρωματικού Υποχώρου \", το οποίο διατυπώνεται ως εξής: Αν σε ένα (απειροδιάστατο) χώρο Banach κάθε κλειστός υπόχωρος του είναι συμπληρωματικός, τότε αυτός είναι ισόμορφος με ένα χώρο Hilbert. Στο πρόβλημα αυτό δόθηκε θετική απάντηση από τους Lindenstrauss και Tzafriri στο άρθρο [ J.Lindenstrauss and L.Tzafriri, On the complemented subspaces problem, Israel J. Math. (1971), 263-269 ]. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως εξής. Το πρώτο κεφάλαιο περιέχει κάποια (προκαταρκτικά) αποτελέσματα και ορισμούς εννοιών, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του θέματος μας. Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην απόδειξη μίας ειδικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου, όπου υποθέτουμε ότι ο χώρος Banach X για τον οποίο τίθεται το ερώτημα έχει unconditional βάση. Η απόδειξη αυτής της ειδικής περίπτωσης παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, καθώς χρησιμοποιεί σημαντικά αποτελέσματα όπως του Zippin (για την ομογένεια των βάσεων των χώρων ℓp και c0) και των Lindenstrauss-Tzafriri (χαρακτηρισμός των ℓp και c0 μέσω συμπληρωματικών υποχώρων παραγόμενων από block βασικές ακολουθίες μίας unconditional βάσης). Το τρίτο κεφάλαιο περιέχει την απόδειξη της γενικής περίπτωσης του προβλήματος του συμπληρωματικού υποχώρου. Ουσιαστικά δίνονται δύο αποδείξεις στο πρόβλημα, η πρώτη από τις οποίες είναι η αυθεντική απόδειξη των Lindenstrauss και Tzafriri που δημοσίευσαν το 1971. Η απόδειξη της γενικής περίπτωσης βασίζεται στο θεώρημα του Dvoretzky το οποίο αναφέρουμε στο πρώτο Κεφάλαιο. Η διαφορά των δύο αποδείξεων έγκειται στον βαθμό και την έκταση εμπλοκής του θεωρήματος Dvoretzky στην απόδειξη.","The subject of the present diploma thesis is known as ”The Complemented Subspace Problem”. This states that, if in some infinite dimensional Banach space every closed subspace of which is complemented on it, then it is isomorphic to a Hilbert space. This problem was answered in the positive by Lindenstrauss and Tzafriri in the paper [ J.Lindenstrauss and L.Tzafriri, On the complemented subspaces problem, Israel J. Math. (1971), 263-269 ].The structure of the thesis has as follows. The first chapter includes some (preliminary) results such as definitions and concepts, which are necessary for the development of our topic. The second chapter is devoted to a special case of the Complemented Subspace Problem, where we assume that the Banach space X (which is in question) has an unconditional basis. The proof of this special case is quite intriguing, as it applies a lot of important results. Some of them are Zippin’s Theorem (for the homogeneity of the basis of the lp and c0) and the theorem of Lindenstauss and Tzafriri which characterizes the lp and c0 spaces through complemented subspaces which are produced from block basic sequences of an unconditional basis. In the end, the third chapter contains the proof of the general case of the Complemented Subspaces Problem. Actually, they are given two proofs for the problem, the first one is the original proof of Lindenstrauss and Tzafriri. The point here is that both of proofs are based on Dvoretzky’s theorem which we cite in the first chapter. The difference between the two proofs lies to the extent which Dvoretzky’s theorem is involved in the proof."],"dc:identifier":["uoadl:1676662","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1676662"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Το Πρόβλημα του Συμπληρωματικού Υποχώρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:04Z"}