{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1678936"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1678936","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των πολυμορφισμών του Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor (TAFI) στις θρομβώσεις των οφθαλμικών αγγείων","abstract":"O ενεργοποιούμενος από τη θρομβίνη αναστολέας της ινωδόλυσης (Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor – TAFI), ένα ένζυμο με δράση καρβοξυπεπτιδάσης, αποτελεί ένα από τα σημεία σύνδεσης και αλληλεπίδρασης του μονοπατιού της πήξης με εκείνο της ινωδόλυσης. Δρα διασπώντας τα καρβοξυτελικά κατάλοιπα λυσίνης από την επιφάνεια της ινικής, στερώντας με αυτόν τον τρόπο τις θέσεις δέσμευσης του πλασμινογόνου και του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου στην ινική, με αποτέλεσμα την προς τα κάτω ρύθμιση της ινωδόλυσης. Μέσω της δράσης αυτής είναι πιθανό να αποτελεί ένα ρυθμιστή της ισορροπίας μεταξύ της πήξης και της ινωδόλυσης, ενώ τα υψηλά επίπεδά του μπορεί να θεωρηθεί ότι δημιουργούν συνθήκες υποϊνωδόλυσης. Τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI στο πλάσμα φαίνεται να παρουσιάζουν μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των υγιών, γεγονός το οποίο μπορεί να αποδοθεί στη γενετική επίδραση πολυμορφισμών του γονιδίου του TAFI (CPB2 gene), ενώ από μελέτες σε ασθενείς με φλεβική και αρτηριακή θρόμβωση προκύπτει συσχέτιση των πολυμορφισμών με τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI και με τον κίνδυνο για θρόμβωση. Στην παρούσα μελέτη εξετάσθηκαν πέντε πολυμορφισμοί του TAFI (C-2599G, G-438A, Ala147Thr, C+1542G, T+1583A) σε ασθενείς με θρόμβωση οφθαλμικών αγγείων (φλεβών και αρτηριών). Οι πολυμορφισμοί C-2599G, C+1542G και T+1583A προσδιορίστηκαν με χρήση ειδικής για το αλλήλιο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (Allele Specific PCR) , ενώ για τους πολυμορφισμούς G-438A και Ala147Thr έγινε προσδιορισμός με ανάλυση βασισμένη σε PCR-restriction fragment length polymorphism (RFLP). Πραγματοποιήθηκε σύγκριση της συχνότητας των αλληλίων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς της μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες σε λευκούς Ευρωπαίους, όπως αυτές προέκυψαν από την μελέτη Frere et al. και της συχνότητας των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς τις μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες, όπως αυτές προέκυψαν στο σύνολο του πληθυσμού της μελέτης PRIME. Στο σύνολο των ασθενών, διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 49%, 95%CI: 31,9% to 56,2%, P<0,0001), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, και μεγαλύτερη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ (διαφορά 15%, 95%CI:-2,6% to 50,6%, P=0,03), ο οποίος έχει συσχετισθεί με χαμηλά επίπεδα TAFI πλάσματος. Στους ασθενείς με φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 44%, 95%CI: 19,5% to 55,1%, P=0,0003), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, ενώ για τους ασθενείς με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου +2599CC - συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - (διαφορά 30%, 95%CI: 3,1% to 65,9%, P=0,0076), αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ - συσχέτιση με ελαττωμένα επίπεδα TAFI πλάσματος- (διαφορά 35%, 95%CI: 0,2% to 80,4%, P=0,0005), ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - και ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI- (διαφορά 56%, 95%CI: 24,9% to 59,6%, P=0,0004). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις συχνότητες των αλληλίων και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών σε σύγκριση μεταξύ των ομάδων με αρτηριακή και φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού. Από την παρούσα μελέτη προέκυψε ότι ο μόνος γονότυπος, ο οποίος έχει συσχετισθεί με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος και επομένως πιθανά αυξημένο κίνδυνο για θρόμβωση, που βρέθηκε σε αυξημένη συχνότητα ήταν ο +2599CC στην ομάδα των ασθενών με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού. Λόγω του μικρού αριθμού των ασθενών της μελέτης (n=33) και τη σύγκριση με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας , για την ασφαλή τεκμηρίωση των ανωτέρω παρατηρήσεων κρίνεται σκόπιμη η ανάλυση μεγαλύτερου δείγματος ασθενών με θρόμβωση των οφθαλμικών αγγείων, η σύγκριση με αντίστοιχο πληθυσμό υγιών μαρτύρων, καθώς και πιθανά η μέτρηση των επιπέδων του αντιγόνου του TAFI στους ασθενείς αυτούς, ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητή η συμμετοχή ή όχι του TAFI ως αιτιοπαθογενετικού παράγοντα στις θρομβώσεις της οφθαλμικής κυκλοφορίας.","abstract_html":"O ενεργοποιούμενος από τη θρομβίνη αναστολέας της ινωδόλυσης (Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor – TAFI), ένα ένζυμο με δράση καρβοξυπεπτιδάσης, αποτελεί ένα από τα σημεία σύνδεσης και αλληλεπίδρασης του μονοπατιού της πήξης με εκείνο της ινωδόλυσης. Δρα διασπώντας τα καρβοξυτελικά κατάλοιπα λυσίνης από την επιφάνεια της ινικής, στερώντας με αυτόν τον τρόπο τις θέσεις δέσμευσης του πλασμινογόνου και του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου στην ινική, με αποτέλεσμα την προς τα κάτω ρύθμιση της ινωδόλυσης. Μέσω της δράσης αυτής είναι πιθανό να αποτελεί ένα ρυθμιστή της ισορροπίας μεταξύ της πήξης και της ινωδόλυσης, ενώ τα υψηλά επίπεδά του μπορεί να θεωρηθεί ότι δημιουργούν συνθήκες υποϊνωδόλυσης. Τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI στο πλάσμα φαίνεται να παρουσιάζουν μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των υγιών, γεγονός το οποίο μπορεί να αποδοθεί στη γενετική επίδραση πολυμορφισμών του γονιδίου του TAFI (CPB2 gene), ενώ από μελέτες σε ασθενείς με φλεβική και αρτηριακή θρόμβωση προκύπτει συσχέτιση των πολυμορφισμών με τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI και με τον κίνδυνο για θρόμβωση. Στην παρούσα μελέτη εξετάσθηκαν πέντε πολυμορφισμοί του TAFI (C-2599G, G-438A, Ala147Thr, C+1542G, T+1583A) σε ασθενείς με θρόμβωση οφθαλμικών αγγείων (φλεβών και αρτηριών). Οι πολυμορφισμοί C-2599G, C+1542G και T+1583A προσδιορίστηκαν με χρήση ειδικής για το αλλήλιο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (Allele Specific PCR) , ενώ για τους πολυμορφισμούς G-438A και Ala147Thr έγινε προσδιορισμός με ανάλυση βασισμένη σε PCR-restriction fragment length polymorphism (RFLP). Πραγματοποιήθηκε σύγκριση της συχνότητας των αλληλίων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς της μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες σε λευκούς Ευρωπαίους, όπως αυτές προέκυψαν από την μελέτη Frere et al. και της συχνότητας των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς τις μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες, όπως αυτές προέκυψαν στο σύνολο του πληθυσμού της μελέτης PRIME. Στο σύνολο των ασθενών, διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 49%, 95%CI: 31,9% to 56,2%, P&lt;0,0001), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, και μεγαλύτερη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ (διαφορά 15%, 95%CI:-2,6% to 50,6%, P=0,03), ο οποίος έχει συσχετισθεί με χαμηλά επίπεδα TAFI πλάσματος. Στους ασθενείς με φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 44%, 95%CI: 19,5% to 55,1%, P=0,0003), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, ενώ για τους ασθενείς με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου +2599CC - συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - (διαφορά 30%, 95%CI: 3,1% to 65,9%, P=0,0076), αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ - συσχέτιση με ελαττωμένα επίπεδα TAFI πλάσματος- (διαφορά 35%, 95%CI: 0,2% to 80,4%, P=0,0005), ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - και ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI- (διαφορά 56%, 95%CI: 24,9% to 59,6%, P=0,0004). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις συχνότητες των αλληλίων και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών σε σύγκριση μεταξύ των ομάδων με αρτηριακή και φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού. Από την παρούσα μελέτη προέκυψε ότι ο μόνος γονότυπος, ο οποίος έχει συσχετισθεί με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος και επομένως πιθανά αυξημένο κίνδυνο για θρόμβωση, που βρέθηκε σε αυξημένη συχνότητα ήταν ο +2599CC στην ομάδα των ασθενών με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού. Λόγω του μικρού αριθμού των ασθενών της μελέτης (n=33) και τη σύγκριση με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας , για την ασφαλή τεκμηρίωση των ανωτέρω παρατηρήσεων κρίνεται σκόπιμη η ανάλυση μεγαλύτερου δείγματος ασθενών με θρόμβωση των οφθαλμικών αγγείων, η σύγκριση με αντίστοιχο πληθυσμό υγιών μαρτύρων, καθώς και πιθανά η μέτρηση των επιπέδων του αντιγόνου του TAFI στους ασθενείς αυτούς, ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητή η συμμετοχή ή όχι του TAFI ως αιτιοπαθογενετικού παράγοντα στις θρομβώσεις της οφθαλμικής κυκλοφορίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Στεργίου Ιωάννα","Stergiou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1678936"],"render_values":[{"text":"uoadl:1678936","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1678936","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1678936","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1678936","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στεργίου Ιωάννα","Stergiou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1678936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1678936"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["O ενεργοποιούμενος από τη θρομβίνη αναστολέας της ινωδόλυσης (Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor – TAFI), ένα ένζυμο με δράση καρβοξυπεπτιδάσης, αποτελεί ένα από τα σημεία σύνδεσης και αλληλεπίδρασης του μονοπατιού της πήξης με εκείνο της ινωδόλυσης. Δρα διασπώντας τα καρβοξυτελικά κατάλοιπα λυσίνης από την επιφάνεια της ινικής, στερώντας με αυτόν τον τρόπο τις θέσεις δέσμευσης του πλασμινογόνου και του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου στην ινική, με αποτέλεσμα την προς τα κάτω ρύθμιση της ινωδόλυσης. Μέσω της δράσης αυτής είναι πιθανό να αποτελεί ένα ρυθμιστή της ισορροπίας μεταξύ της πήξης και της ινωδόλυσης, ενώ τα υψηλά επίπεδά του μπορεί να θεωρηθεί ότι δημιουργούν συνθήκες υποϊνωδόλυσης. Τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI στο πλάσμα φαίνεται να παρουσιάζουν μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των υγιών, γεγονός το οποίο μπορεί να αποδοθεί στη γενετική επίδραση πολυμορφισμών του γονιδίου του TAFI (CPB2 gene), ενώ από μελέτες σε ασθενείς με φλεβική και αρτηριακή θρόμβωση προκύπτει συσχέτιση των πολυμορφισμών με τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI και με τον κίνδυνο για θρόμβωση. Στην παρούσα μελέτη εξετάσθηκαν πέντε πολυμορφισμοί του TAFI (C-2599G, G-438A, Ala147Thr, C+1542G, T+1583A) σε ασθενείς με θρόμβωση οφθαλμικών αγγείων (φλεβών και αρτηριών). Οι πολυμορφισμοί C-2599G, C+1542G και T+1583A προσδιορίστηκαν με χρήση ειδικής για το αλλήλιο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (Allele Specific PCR) , ενώ για τους πολυμορφισμούς G-438A και Ala147Thr έγινε προσδιορισμός με ανάλυση βασισμένη σε PCR-restriction fragment length polymorphism (RFLP). Πραγματοποιήθηκε σύγκριση της συχνότητας των αλληλίων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς της μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες σε λευκούς Ευρωπαίους, όπως αυτές προέκυψαν από την μελέτη Frere et al. και της συχνότητας των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς τις μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες, όπως αυτές προέκυψαν στο σύνολο του πληθυσμού της μελέτης PRIME. Στο σύνολο των ασθενών, διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 49%, 95%CI: 31,9% to 56,2%, P<0,0001), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, και μεγαλύτερη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ (διαφορά 15%, 95%CI:-2,6% to 50,6%, P=0,03), ο οποίος έχει συσχετισθεί με χαμηλά επίπεδα TAFI πλάσματος. Στους ασθενείς με φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 44%, 95%CI: 19,5% to 55,1%, P=0,0003), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, ενώ για τους ασθενείς με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου +2599CC - συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - (διαφορά 30%, 95%CI: 3,1% to 65,9%, P=0,0076), αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ - συσχέτιση με ελαττωμένα επίπεδα TAFI πλάσματος- (διαφορά 35%, 95%CI: 0,2% to 80,4%, P=0,0005), ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - και ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI- (διαφορά 56%, 95%CI: 24,9% to 59,6%, P=0,0004). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις συχνότητες των αλληλίων και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών σε σύγκριση μεταξύ των ομάδων με αρτηριακή και φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού. Από την παρούσα μελέτη προέκυψε ότι ο μόνος γονότυπος, ο οποίος έχει συσχετισθεί με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος και επομένως πιθανά αυξημένο κίνδυνο για θρόμβωση, που βρέθηκε σε αυξημένη συχνότητα ήταν ο +2599CC στην ομάδα των ασθενών με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού. Λόγω του μικρού αριθμού των ασθενών της μελέτης (n=33) και τη σύγκριση με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας , για την ασφαλή τεκμηρίωση των ανωτέρω παρατηρήσεων κρίνεται σκόπιμη η ανάλυση μεγαλύτερου δείγματος ασθενών με θρόμβωση των οφθαλμικών αγγείων, η σύγκριση με αντίστοιχο πληθυσμό υγιών μαρτύρων, καθώς και πιθανά η μέτρηση των επιπέδων του αντιγόνου του TAFI στους ασθενείς αυτούς, ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητή η συμμετοχή ή όχι του TAFI ως αιτιοπαθογενετικού παράγοντα στις θρομβώσεις της οφθαλμικής κυκλοφορίας.","Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor (TAFI) is an enzyme with carboxypeptidase activity that connects the pathways of coagulation and fibrinolysis. It acts by cleaving the C-terminal residues of fibrin, thus prohibiting the binding of plasminogen and plasminogen activator to fibrin and as a consequence leading to downregulation of fibrinolysis. Due to this action it is possible that TAFI regulates the balance between coagulation and fibrinolysis, while high TAFI levels can be considered to create a state of hypofibrinolysis. TAFI antigen plasma levels seem to have great variability among the healthy population, a fact that can be attributed to the genetic influence of TAFI gene (CPB2) polymorphisms. Studies including patients with venous and arterial thrombosis show a connection between TAFI polymorhisms, its plasma levels and the risk for thrombosis. In this study five TAFI gene polymorphisms (C-2599G, G-438A, Ala147Thr, C+1542G, T+1583A) have been analyzed in patients with ocular thrombosis (venous and arterial). Allele specific polymerase chain reaction (ASPCR) analysis was performed for C-2599G, C+1542G and T+1583A polymoprhisms and polymerase chain reaction - restriction fragment length polymorphism based analysis (PCR-RFLP) was performed for G-438A and Ala147Thr polymorphisms. The results of the study regarding the allele frequency of the polymorphisms were compared to the corresponding frequency in white Europeans based on the Frere et al. study and the results of the study regarding the genotype frequency of the polymorphisms were compared to the corresponding frequency in the PRIME study population. When it comes to the whole study population there was a statistically significant lower frequency for the +1542CC genotype (difference 49%, 95%CI: 31,9% to 56,2%, P<0,0001), that has been correlated with high TAFI plasma levels, and a higher frequency of the -438AA genotype (difference 15%, 95%CI:-2,6% to 50,6%, P=0,03), that has been correlated with low TAFI plasma levels. In patients with ocular venous thrombosis there was a statistically significant lower frequency of the +1542CC genotype (difference 44%, 95%CI: 19,5% to 55,1%, P=0,0003), that has been correlated with high TAFI plasma levels, while in patients with ocular arterial thrombosis there was a statistically significant higher frequency of the +2599CC genotype - correlation with high with high TAFI plasma levels - (difference 30%, 95%CI: 3,1% to 65,9%, P=0,0076), higher frequency of the -438AAgenotype - correlation with low TAFI plasma levels - (difference 35%, 95%CI: 0,2% to 80,4%, P=0,0005), lower frequency of the +1542CC genotype -correlation with high TAFI plasma levels - (difference 56%, 95%CI: 24,9% to 59,6%, P=0,0004). There was no statistically significant difference of the allele and genotype frequency in the comparison between the patients with ocular venous thrombosis and ocular arterial thrombosis. From the present study we conclude that the only genotype that has been associated with high TAFI plasma levels and therefore with possible higher risk for thrombosis was +2599CC in the group of patients with ocular arterial thrombosis. Due to the low number of patients in this study (n=33) and the comparison to data from other published studies, in order to safely prove the above conclusions, it is necessary to study more patients with ocular thrombosis, to compare them with a corresponding population of healthy controls and possibly determine the TAFI plasma levels in these patients, so that we can better comprehend the involvement of TAFI as a causative factor in the ocular circulation thrombosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των πολυμορφισμών του Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor (TAFI) στις θρομβώσεις των οφθαλμικών αγγείων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στεργίου Ιωάννα","Stergiou Ioanna"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["O ενεργοποιούμενος από τη θρομβίνη αναστολέας της ινωδόλυσης (Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor – TAFI), ένα ένζυμο με δράση καρβοξυπεπτιδάσης, αποτελεί ένα από τα σημεία σύνδεσης και αλληλεπίδρασης του μονοπατιού της πήξης με εκείνο της ινωδόλυσης. Δρα διασπώντας τα καρβοξυτελικά κατάλοιπα λυσίνης από την επιφάνεια της ινικής, στερώντας με αυτόν τον τρόπο τις θέσεις δέσμευσης του πλασμινογόνου και του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου στην ινική, με αποτέλεσμα την προς τα κάτω ρύθμιση της ινωδόλυσης. Μέσω της δράσης αυτής είναι πιθανό να αποτελεί ένα ρυθμιστή της ισορροπίας μεταξύ της πήξης και της ινωδόλυσης, ενώ τα υψηλά επίπεδά του μπορεί να θεωρηθεί ότι δημιουργούν συνθήκες υποϊνωδόλυσης. Τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI στο πλάσμα φαίνεται να παρουσιάζουν μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των υγιών, γεγονός το οποίο μπορεί να αποδοθεί στη γενετική επίδραση πολυμορφισμών του γονιδίου του TAFI (CPB2 gene), ενώ από μελέτες σε ασθενείς με φλεβική και αρτηριακή θρόμβωση προκύπτει συσχέτιση των πολυμορφισμών με τα επίπεδα του αντιγόνου του TAFI και με τον κίνδυνο για θρόμβωση. Στην παρούσα μελέτη εξετάσθηκαν πέντε πολυμορφισμοί του TAFI (C-2599G, G-438A, Ala147Thr, C+1542G, T+1583A) σε ασθενείς με θρόμβωση οφθαλμικών αγγείων (φλεβών και αρτηριών). Οι πολυμορφισμοί C-2599G, C+1542G και T+1583A προσδιορίστηκαν με χρήση ειδικής για το αλλήλιο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (Allele Specific PCR) , ενώ για τους πολυμορφισμούς G-438A και Ala147Thr έγινε προσδιορισμός με ανάλυση βασισμένη σε PCR-restriction fragment length polymorphism (RFLP). Πραγματοποιήθηκε σύγκριση της συχνότητας των αλληλίων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς της μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες σε λευκούς Ευρωπαίους, όπως αυτές προέκυψαν από την μελέτη Frere et al. και της συχνότητας των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών στους ασθενείς τις μελέτης με τις αντίστοιχες συχνότητες, όπως αυτές προέκυψαν στο σύνολο του πληθυσμού της μελέτης PRIME. Στο σύνολο των ασθενών, διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 49%, 95%CI: 31,9% to 56,2%, P<0,0001), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, και μεγαλύτερη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ (διαφορά 15%, 95%CI:-2,6% to 50,6%, P=0,03), ο οποίος έχει συσχετισθεί με χαμηλά επίπεδα TAFI πλάσματος. Στους ασθενείς με φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC (διαφορά 44%, 95%CI: 19,5% to 55,1%, P=0,0003), ο οποίος σχετίζεται με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος, ενώ για τους ασθενείς με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού διαπιστώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου +2599CC - συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - (διαφορά 30%, 95%CI: 3,1% to 65,9%, P=0,0076), αυξημένη συχνότητα του γονοτύπου -438ΑΑ - συσχέτιση με ελαττωμένα επίπεδα TAFI πλάσματος- (διαφορά 35%, 95%CI: 0,2% to 80,4%, P=0,0005), ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI πλάσματος - και ελαττωμένη συχνότητα του γονοτύπου +1542CC -συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα TAFI- (διαφορά 56%, 95%CI: 24,9% to 59,6%, P=0,0004). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις συχνότητες των αλληλίων και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών σε σύγκριση μεταξύ των ομάδων με αρτηριακή και φλεβική θρόμβωση του οφθαλμού. Από την παρούσα μελέτη προέκυψε ότι ο μόνος γονότυπος, ο οποίος έχει συσχετισθεί με υψηλά επίπεδα TAFI πλάσματος και επομένως πιθανά αυξημένο κίνδυνο για θρόμβωση, που βρέθηκε σε αυξημένη συχνότητα ήταν ο +2599CC στην ομάδα των ασθενών με αρτηριακή θρόμβωση του οφθαλμού. Λόγω του μικρού αριθμού των ασθενών της μελέτης (n=33) και τη σύγκριση με δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας , για την ασφαλή τεκμηρίωση των ανωτέρω παρατηρήσεων κρίνεται σκόπιμη η ανάλυση μεγαλύτερου δείγματος ασθενών με θρόμβωση των οφθαλμικών αγγείων, η σύγκριση με αντίστοιχο πληθυσμό υγιών μαρτύρων, καθώς και πιθανά η μέτρηση των επιπέδων του αντιγόνου του TAFI στους ασθενείς αυτούς, ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητή η συμμετοχή ή όχι του TAFI ως αιτιοπαθογενετικού παράγοντα στις θρομβώσεις της οφθαλμικής κυκλοφορίας.","Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor (TAFI) is an enzyme with carboxypeptidase activity that connects the pathways of coagulation and fibrinolysis. It acts by cleaving the C-terminal residues of fibrin, thus prohibiting the binding of plasminogen and plasminogen activator to fibrin and as a consequence leading to downregulation of fibrinolysis. Due to this action it is possible that TAFI regulates the balance between coagulation and fibrinolysis, while high TAFI levels can be considered to create a state of hypofibrinolysis. TAFI antigen plasma levels seem to have great variability among the healthy population, a fact that can be attributed to the genetic influence of TAFI gene (CPB2) polymorphisms. Studies including patients with venous and arterial thrombosis show a connection between TAFI polymorhisms, its plasma levels and the risk for thrombosis. In this study five TAFI gene polymorphisms (C-2599G, G-438A, Ala147Thr, C+1542G, T+1583A) have been analyzed in patients with ocular thrombosis (venous and arterial). Allele specific polymerase chain reaction (ASPCR) analysis was performed for C-2599G, C+1542G and T+1583A polymoprhisms and polymerase chain reaction - restriction fragment length polymorphism based analysis (PCR-RFLP) was performed for G-438A and Ala147Thr polymorphisms. The results of the study regarding the allele frequency of the polymorphisms were compared to the corresponding frequency in white Europeans based on the Frere et al. study and the results of the study regarding the genotype frequency of the polymorphisms were compared to the corresponding frequency in the PRIME study population. When it comes to the whole study population there was a statistically significant lower frequency for the +1542CC genotype (difference 49%, 95%CI: 31,9% to 56,2%, P<0,0001), that has been correlated with high TAFI plasma levels, and a higher frequency of the -438AA genotype (difference 15%, 95%CI:-2,6% to 50,6%, P=0,03), that has been correlated with low TAFI plasma levels. In patients with ocular venous thrombosis there was a statistically significant lower frequency of the +1542CC genotype (difference 44%, 95%CI: 19,5% to 55,1%, P=0,0003), that has been correlated with high TAFI plasma levels, while in patients with ocular arterial thrombosis there was a statistically significant higher frequency of the +2599CC genotype - correlation with high with high TAFI plasma levels - (difference 30%, 95%CI: 3,1% to 65,9%, P=0,0076), higher frequency of the -438AAgenotype - correlation with low TAFI plasma levels - (difference 35%, 95%CI: 0,2% to 80,4%, P=0,0005), lower frequency of the +1542CC genotype -correlation with high TAFI plasma levels - (difference 56%, 95%CI: 24,9% to 59,6%, P=0,0004). There was no statistically significant difference of the allele and genotype frequency in the comparison between the patients with ocular venous thrombosis and ocular arterial thrombosis. From the present study we conclude that the only genotype that has been associated with high TAFI plasma levels and therefore with possible higher risk for thrombosis was +2599CC in the group of patients with ocular arterial thrombosis. Due to the low number of patients in this study (n=33) and the comparison to data from other published studies, in order to safely prove the above conclusions, it is necessary to study more patients with ocular thrombosis, to compare them with a corresponding population of healthy controls and possibly determine the TAFI plasma levels in these patients, so that we can better comprehend the involvement of TAFI as a causative factor in the ocular circulation thrombosis."],"dc:identifier":["uoadl:1678936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1678936"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη των πολυμορφισμών του Thrombin Activatable Fibrinolysis Inhibitor (TAFI) στις θρομβώσεις των οφθαλμικών αγγείων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z"}