{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1683919"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1683919","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρκίνος μαστού και κύηση","abstract":"Εισαγωγή:Ο καρκίνος του µαστού και ο καρκίνος του τραχήλου της µήτρας αποτελούν τις πιο συχνές κακοήθειες του γεννητικού συστήµατος που σχετίζονται µε την εγκυµοσύνη. Οι µεταβολές που συµβαίνουν στην µορφολογία του μαζικού αδένα κατά τη διάρκεια της φυσιολογικά εξελισσόµενης εγκυµοσύνης δυσχεραίνουν τη διάγνωση του καρκινώµατος του µαστού.Ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών που μένουν έγκυες έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω των μακροχρόνιων σπουδών και της αυξανόμενης συμμετοχής της γυναίκας στην αγορά εργασίας. Όπως είναι γνωστό, η πιθανότητα να αναπτύξει μια γυναίκα καρκίνο μαστού αυξάνεται με την ηλικία-1 στις 213 γυναίκες ηλικίας 40 ετών θα αναπτύξει καρκίνο μαστού-, αυξάνοντας έτσι το ποσοστό των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού κατά την εγκυμοσύνη. Σκοπός/Υλικό:Στην παρούσα εργασία µε βάση τα σύγχρονα δεδοµένα επιχειρήθηκε µια σύντοµη βιβλιογραφική ανασκόπηση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση, αναφορικά κυρίως µε τη διάγνωση και την αντιµετώπιση, η ορθή γνώση των οποίων συµβάλλει στη διασφάλιση του καλύτερου δυνατού προγνωστικού αποτελέσµατος. Αποτελέσματα: Τα κλινικά ευρήµατα και ο απεικονιστικός έλεγχος συµβάλλουν καθοριστικά στη διαγνωστική προσέγγιση της νόσου, ωστόσο όµως η κλινική υποψία κακοήθειας επιβεβαιώνεται µε την ιστολογική εξέταση της βλάβης. Η θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση αποτελεί σηµαντικό πρόβληµα, το οποίο καλείται να αντιµετωπίσει ο σύγχρονος µαιευτήρας – γυναικολόγος σε συνεργασία µε µαστολόγο, ογκολόγο, κυτταρολόγο, ακτινολόγο, ακτινοθεραπευτή και νεογνολόγο σε ειδικά οργανωµένα κέντρα. Η χειρουργική θεραπεία µπορεί να εφαρµοσθεί µε ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυµοσύνης. Η χηµειοθεραπεία πρέπει να µετατίθεται στο δεύτερο ή στο τρίτο τρίµηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρµόζεται κατά την περίοδο µετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Η χειρότερη πρόγνωση οφείλεται μόνο σε καθυστέρηση της διάγνωσης.Ο καρκίνος του μαστού κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό είναι ένα όχι τόσο σπάνιο πρόβλημα στην εποχή μας και πρέπει όλες οι γυναίκες καθώς και όλοι οι επαγγελματίες υγείας να είναι ευαισθητοποιημένοι και ενημερωμένοι, ώστε να αποφευχθεί η καθυστέρηση στη διάγνωση, που αποτελεί και την κύρια αιτία για τη χειρότερη πρόγνωση των γυναικών αυτών. Η γονιμότητα μπορεί να επηρεασθεί από τη χημειοθεραπεία, για αυτό το λόγο στρατηγικές διατήρησης της γονιμότητας θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν πριν από την έναρξη της συστηματικής θεραπείας. Η διακοπή της εγκυμοσύνης μπορεί να συζητηθεί κατά τη διάρκεια σχεδιασμού της θεραπείας, αν και δε φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση. Στην πραγματικότητα η επιβίωση των εγκύων είναι όμοια με των μη εγκύων γυναικών για τα ίδια χαρακτηριστικά όγκου.","abstract_html":"Εισαγωγή:Ο καρκίνος του µαστού και ο καρκίνος του τραχήλου της µήτρας αποτελούν τις πιο συχνές κακοήθειες του γεννητικού συστήµατος που σχετίζονται µε την εγκυµοσύνη. Οι µεταβολές που συµβαίνουν στην µορφολογία του μαζικού αδένα κατά τη διάρκεια της φυσιολογικά εξελισσόµενης εγκυµοσύνης δυσχεραίνουν τη διάγνωση του καρκινώµατος του µαστού.Ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών που μένουν έγκυες έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω των μακροχρόνιων σπουδών και της αυξανόμενης συμμετοχής της γυναίκας στην αγορά εργασίας. Όπως είναι γνωστό, η πιθανότητα να αναπτύξει μια γυναίκα καρκίνο μαστού αυξάνεται με την ηλικία-1 στις 213 γυναίκες ηλικίας 40 ετών θα αναπτύξει καρκίνο μαστού-, αυξάνοντας έτσι το ποσοστό των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού κατά την εγκυμοσύνη. Σκοπός/Υλικό:Στην παρούσα εργασία µε βάση τα σύγχρονα δεδοµένα επιχειρήθηκε µια σύντοµη βιβλιογραφική ανασκόπηση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση, αναφορικά κυρίως µε τη διάγνωση και την αντιµετώπιση, η ορθή γνώση των οποίων συµβάλλει στη διασφάλιση του καλύτερου δυνατού προγνωστικού αποτελέσµατος. Αποτελέσματα: Τα κλινικά ευρήµατα και ο απεικονιστικός έλεγχος συµβάλλουν καθοριστικά στη διαγνωστική προσέγγιση της νόσου, ωστόσο όµως η κλινική υποψία κακοήθειας επιβεβαιώνεται µε την ιστολογική εξέταση της βλάβης. Η θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση αποτελεί σηµαντικό πρόβληµα, το οποίο καλείται να αντιµετωπίσει ο σύγχρονος µαιευτήρας – γυναικολόγος σε συνεργασία µε µαστολόγο, ογκολόγο, κυτταρολόγο, ακτινολόγο, ακτινοθεραπευτή και νεογνολόγο σε ειδικά οργανωµένα κέντρα. Η χειρουργική θεραπεία µπορεί να εφαρµοσθεί µε ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυµοσύνης. Η χηµειοθεραπεία πρέπει να µετατίθεται στο δεύτερο ή στο τρίτο τρίµηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρµόζεται κατά την περίοδο µετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Η χειρότερη πρόγνωση οφείλεται μόνο σε καθυστέρηση της διάγνωσης.Ο καρκίνος του μαστού κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό είναι ένα όχι τόσο σπάνιο πρόβλημα στην εποχή μας και πρέπει όλες οι γυναίκες καθώς και όλοι οι επαγγελματίες υγείας να είναι ευαισθητοποιημένοι και ενημερωμένοι, ώστε να αποφευχθεί η καθυστέρηση στη διάγνωση, που αποτελεί και την κύρια αιτία για τη χειρότερη πρόγνωση των γυναικών αυτών. Η γονιμότητα μπορεί να επηρεασθεί από τη χημειοθεραπεία, για αυτό το λόγο στρατηγικές διατήρησης της γονιμότητας θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν πριν από την έναρξη της συστηματικής θεραπείας. Η διακοπή της εγκυμοσύνης μπορεί να συζητηθεί κατά τη διάρκεια σχεδιασμού της θεραπείας, αν και δε φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση. Στην πραγματικότητα η επιβίωση των εγκύων είναι όμοια με των μη εγκύων γυναικών για τα ίδια χαρακτηριστικά όγκου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ράγγου Παναγιώτα","Raggou Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1683919"],"render_values":[{"text":"uoadl:1683919","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1683919","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1683919","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1683919","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ράγγου Παναγιώτα","Raggou Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1683919","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1683919"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Ο καρκίνος του µαστού και ο καρκίνος του τραχήλου της µήτρας αποτελούν τις πιο συχνές κακοήθειες του γεννητικού συστήµατος που σχετίζονται µε την εγκυµοσύνη. Οι µεταβολές που συµβαίνουν στην µορφολογία του μαζικού αδένα κατά τη διάρκεια της φυσιολογικά εξελισσόµενης εγκυµοσύνης δυσχεραίνουν τη διάγνωση του καρκινώµατος του µαστού.Ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών που μένουν έγκυες έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω των μακροχρόνιων σπουδών και της αυξανόμενης συμμετοχής της γυναίκας στην αγορά εργασίας. Όπως είναι γνωστό, η πιθανότητα να αναπτύξει μια γυναίκα καρκίνο μαστού αυξάνεται με την ηλικία-1 στις 213 γυναίκες ηλικίας 40 ετών θα αναπτύξει καρκίνο μαστού-, αυξάνοντας έτσι το ποσοστό των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού κατά την εγκυμοσύνη. Σκοπός/Υλικό:Στην παρούσα εργασία µε βάση τα σύγχρονα δεδοµένα επιχειρήθηκε µια σύντοµη βιβλιογραφική ανασκόπηση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση, αναφορικά κυρίως µε τη διάγνωση και την αντιµετώπιση, η ορθή γνώση των οποίων συµβάλλει στη διασφάλιση του καλύτερου δυνατού προγνωστικού αποτελέσµατος. Αποτελέσματα: Τα κλινικά ευρήµατα και ο απεικονιστικός έλεγχος συµβάλλουν καθοριστικά στη διαγνωστική προσέγγιση της νόσου, ωστόσο όµως η κλινική υποψία κακοήθειας επιβεβαιώνεται µε την ιστολογική εξέταση της βλάβης. Η θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση αποτελεί σηµαντικό πρόβληµα, το οποίο καλείται να αντιµετωπίσει ο σύγχρονος µαιευτήρας – γυναικολόγος σε συνεργασία µε µαστολόγο, ογκολόγο, κυτταρολόγο, ακτινολόγο, ακτινοθεραπευτή και νεογνολόγο σε ειδικά οργανωµένα κέντρα. Η χειρουργική θεραπεία µπορεί να εφαρµοσθεί µε ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυµοσύνης. Η χηµειοθεραπεία πρέπει να µετατίθεται στο δεύτερο ή στο τρίτο τρίµηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρµόζεται κατά την περίοδο µετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Η χειρότερη πρόγνωση οφείλεται μόνο σε καθυστέρηση της διάγνωσης.Ο καρκίνος του μαστού κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό είναι ένα όχι τόσο σπάνιο πρόβλημα στην εποχή μας και πρέπει όλες οι γυναίκες καθώς και όλοι οι επαγγελματίες υγείας να είναι ευαισθητοποιημένοι και ενημερωμένοι, ώστε να αποφευχθεί η καθυστέρηση στη διάγνωση, που αποτελεί και την κύρια αιτία για τη χειρότερη πρόγνωση των γυναικών αυτών. Η γονιμότητα μπορεί να επηρεασθεί από τη χημειοθεραπεία, για αυτό το λόγο στρατηγικές διατήρησης της γονιμότητας θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν πριν από την έναρξη της συστηματικής θεραπείας. Η διακοπή της εγκυμοσύνης μπορεί να συζητηθεί κατά τη διάρκεια σχεδιασμού της θεραπείας, αν και δε φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση. Στην πραγματικότητα η επιβίωση των εγκύων είναι όμοια με των μη εγκύων γυναικών για τα ίδια χαρακτηριστικά όγκου.","Introduction:Breast cancer and cancer of the cervix are the most common malignances of the female genital tract, associated with pregnancy. Normal changes that occur in the morphology of the mammary glands during pregnancy can lead to a complication of delayed diagnosis of the disease.The average age of women who become pregnant have increased in recent years because of long-term studies and the increased participation of women in the labor market. As it is known, the probability of a woman developing breast cancer increases with age-1 in 213 women aged 40 will develop breast- cancer, thus increasing the proportion of women diagnosed with breast cancer during pregnancy. Purpose/Method: In this dissertation, a brief literature review of breast cancer during pregnancy based on the current data is attempted. Notably in terms of diagnosis and treatment, awareness of these factors, helps in ensuring the best possible prognostic outcome. Outcome: The clinical findings and imaging technology in medicine are determinant factors in diagnosis of breast cancer, however, the clinical suspicion of malignancy should be confirmed by histological examination of the tissue. The management of breast cancer during pregnancy is a major issue. The gynecologist/obstetrician has to cooperate with mastology, oncologist, cytologist, radiologist, radiotherapist and neonatologist in specially organized centers. Surgical treatment may be applied safely throughout pregnancy. Chemotherapy is allowed only by the second and third trimester of pregnancy, while, radiation is absolutely forbidden during pregnancy, but nonetheless, it is applied during the postpartum period. Conclusions: The worst prognosis is only due to a delay in diagnosis. Breast cancer during pregnancy and breastfeeding is not so rare problem in our time and must all women and all health professionals be aware and informed in order to avoid delay in diagnosis, which is the main cause for the worst prognosis of these women. Fertility may be affected by chemotherapy, which is why the fertility preservation strategies should be taken into account before the start of systemic therapy. Early termination of the pregnancy could be discussed during planning of treatment, although it did not appear to improve survival. In fact, the survival of pregnant women is similar to non-pregnant women of the same tumor characteristics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρκίνος μαστού και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ράγγου Παναγιώτα","Raggou Panagiota"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή:Ο καρκίνος του µαστού και ο καρκίνος του τραχήλου της µήτρας αποτελούν τις πιο συχνές κακοήθειες του γεννητικού συστήµατος που σχετίζονται µε την εγκυµοσύνη. Οι µεταβολές που συµβαίνουν στην µορφολογία του μαζικού αδένα κατά τη διάρκεια της φυσιολογικά εξελισσόµενης εγκυµοσύνης δυσχεραίνουν τη διάγνωση του καρκινώµατος του µαστού.Ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών που μένουν έγκυες έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω των μακροχρόνιων σπουδών και της αυξανόμενης συμμετοχής της γυναίκας στην αγορά εργασίας. Όπως είναι γνωστό, η πιθανότητα να αναπτύξει μια γυναίκα καρκίνο μαστού αυξάνεται με την ηλικία-1 στις 213 γυναίκες ηλικίας 40 ετών θα αναπτύξει καρκίνο μαστού-, αυξάνοντας έτσι το ποσοστό των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο μαστού κατά την εγκυμοσύνη. Σκοπός/Υλικό:Στην παρούσα εργασία µε βάση τα σύγχρονα δεδοµένα επιχειρήθηκε µια σύντοµη βιβλιογραφική ανασκόπηση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση, αναφορικά κυρίως µε τη διάγνωση και την αντιµετώπιση, η ορθή γνώση των οποίων συµβάλλει στη διασφάλιση του καλύτερου δυνατού προγνωστικού αποτελέσµατος. Αποτελέσματα: Τα κλινικά ευρήµατα και ο απεικονιστικός έλεγχος συµβάλλουν καθοριστικά στη διαγνωστική προσέγγιση της νόσου, ωστόσο όµως η κλινική υποψία κακοήθειας επιβεβαιώνεται µε την ιστολογική εξέταση της βλάβης. Η θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου του µαστού κατά την κύηση αποτελεί σηµαντικό πρόβληµα, το οποίο καλείται να αντιµετωπίσει ο σύγχρονος µαιευτήρας – γυναικολόγος σε συνεργασία µε µαστολόγο, ογκολόγο, κυτταρολόγο, ακτινολόγο, ακτινοθεραπευτή και νεογνολόγο σε ειδικά οργανωµένα κέντρα. Η χειρουργική θεραπεία µπορεί να εφαρµοσθεί µε ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυµοσύνης. Η χηµειοθεραπεία πρέπει να µετατίθεται στο δεύτερο ή στο τρίτο τρίµηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρµόζεται κατά την περίοδο µετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Η χειρότερη πρόγνωση οφείλεται μόνο σε καθυστέρηση της διάγνωσης.Ο καρκίνος του μαστού κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό είναι ένα όχι τόσο σπάνιο πρόβλημα στην εποχή μας και πρέπει όλες οι γυναίκες καθώς και όλοι οι επαγγελματίες υγείας να είναι ευαισθητοποιημένοι και ενημερωμένοι, ώστε να αποφευχθεί η καθυστέρηση στη διάγνωση, που αποτελεί και την κύρια αιτία για τη χειρότερη πρόγνωση των γυναικών αυτών. Η γονιμότητα μπορεί να επηρεασθεί από τη χημειοθεραπεία, για αυτό το λόγο στρατηγικές διατήρησης της γονιμότητας θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν πριν από την έναρξη της συστηματικής θεραπείας. Η διακοπή της εγκυμοσύνης μπορεί να συζητηθεί κατά τη διάρκεια σχεδιασμού της θεραπείας, αν και δε φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση. Στην πραγματικότητα η επιβίωση των εγκύων είναι όμοια με των μη εγκύων γυναικών για τα ίδια χαρακτηριστικά όγκου.","Introduction:Breast cancer and cancer of the cervix are the most common malignances of the female genital tract, associated with pregnancy. Normal changes that occur in the morphology of the mammary glands during pregnancy can lead to a complication of delayed diagnosis of the disease.The average age of women who become pregnant have increased in recent years because of long-term studies and the increased participation of women in the labor market. As it is known, the probability of a woman developing breast cancer increases with age-1 in 213 women aged 40 will develop breast- cancer, thus increasing the proportion of women diagnosed with breast cancer during pregnancy. Purpose/Method: In this dissertation, a brief literature review of breast cancer during pregnancy based on the current data is attempted. Notably in terms of diagnosis and treatment, awareness of these factors, helps in ensuring the best possible prognostic outcome. Outcome: The clinical findings and imaging technology in medicine are determinant factors in diagnosis of breast cancer, however, the clinical suspicion of malignancy should be confirmed by histological examination of the tissue. The management of breast cancer during pregnancy is a major issue. The gynecologist/obstetrician has to cooperate with mastology, oncologist, cytologist, radiologist, radiotherapist and neonatologist in specially organized centers. Surgical treatment may be applied safely throughout pregnancy. Chemotherapy is allowed only by the second and third trimester of pregnancy, while, radiation is absolutely forbidden during pregnancy, but nonetheless, it is applied during the postpartum period. Conclusions: The worst prognosis is only due to a delay in diagnosis. Breast cancer during pregnancy and breastfeeding is not so rare problem in our time and must all women and all health professionals be aware and informed in order to avoid delay in diagnosis, which is the main cause for the worst prognosis of these women. Fertility may be affected by chemotherapy, which is why the fertility preservation strategies should be taken into account before the start of systemic therapy. Early termination of the pregnancy could be discussed during planning of treatment, although it did not appear to improve survival. In fact, the survival of pregnant women is similar to non-pregnant women of the same tumor characteristics."],"dc:identifier":["uoadl:1683919","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1683919"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρκίνος μαστού και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z"}