{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1684336"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1684336","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι Ιουδαίοι της Ρωμαϊκής επικράτειας κατά την εποχή των Σεβήρων, 193-235 μ.Χ.","abstract":"Θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας υπήρξε η εβραϊκή παρουσία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την περίοδο της δυναστείας των Σεβήρων, από το 193 ως το 235 μ.Χ. Αρχικά εξετάστηκε το ζήτημα του πως οι ιουδαϊκοί πληθυσμοί, οι οποίοι διαβιούσαν κυρίως στις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας, κατάφεραν να ανακάμψουν από τις καταστροφικές συνέπειες των εξ εγέρσεων του 115-117 μ.Χ. και του 132-135 μ.Χ., που συγκλόνισαν αντίστοιχα τη Διασπορά και την Παλαιστίνη. Τα δεδομένα μας από τον 3ο αι. μ.Χ. υποδηλώνουν μια εικόνα εκ διαμέτρου αντίθετη από τη ζοφερή πραγματικότητα του 2ου αι. μ.Χ. Υποδηλώνουν πως ο Ιουδαϊσμός διατήρησε εξαιρετικό πνευματικό σφρίγος που έλκει τους εθνικούς ίσως και περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο. Παράλληλα ένα από τα πιο σπουδαία έργα της ιουδαϊκής λατρείας, καρπός της ραβινικής γραμματείας, το οποίο συμπυκνώνει τον προφορικό νόμο των Ιουδαίων συντάσσεται στην Παλαιστίνη τον 3ο αι. μ.Χ. Επρόκειτο για την επονομαζόμενη «Mishnah». Το κυριότερο όμως είναι ότι βλέπουμε τον Ιουδαϊσμό όχι μονάχα να επιβιώνει ως λατρεία και πνευματική δύναμη αλλά παράλληλα και να φτάνει σε μια περίοδο ακμής σε πολλά επίπεδα. Φαίνεται πως παρουσιάζονται ευκαιρίες που αφορούν την κατάκτηση προνομίων για τις επιμέρους ιουδαϊκές κοινότητες, όπως αυτές καταδεικνύονται μέσα από το παράδειγμα της κοινότητας των Σάρδεων. Συναντάμε όμως και το παράδειγμα μεμονωμένων ατόμων τα οποία ανέρχονται στην κοινωνική κλίμακα με αρκετά μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ότι συνέβαινε σε προγενέστερες περιόδους. Μέσα από την εργασία έγινε προσπάθεια ν’ αναδειχθεί πως αυτή η νέα ευνοϊκή πραγματικότητα που διαμορφώθηκε κατά τον 3ο αι. μ.Χ. για τους Ιουδαίους της αυτοκρατορίας συνδέεται με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της δυναστείας των Σεβήρων. Προσπάθησα ν’ αποδείξω πώς οι νέες αυξημένες ανάγκες της Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του 3ου αι. μ.Χ. ώθησαν τον ιδρυτή της δυναστείας, τον Σεπτίμιο Σέβηρο, να επενδύσει περαιτέρω στις αποκαλούμενες «περιφερειακές» δυνάμεις της ρωμαϊκής επικράτειας. Ο Καρακάλλας, συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του θα προβεί και σε μια αληθινά ρηξικέλευθη διάταξη. Πρόκειται για την περίφημη «Constitutio Antoniniana», το αυτοκρατορικό Έδικτο που έδωσε σε όλους τους ελεύθερους κατοίκους της Αυτοκρατορίας του δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη. Αν και δεν αναφερόταν αποκλειστικά στους Ιουδαίους φαίνεται πώς αυτή η διάταξη είχε σημασία για αυτούς που ως τότε, δεν γίνονταν στις περισσότερες περιπτώσεις, ούτε καν πολίτες στις πόλεις όπου ζούσαν. Επιπλέον, στην εργασία αναφέρθηκαν περιπτώσεις στις οποίες η νέα τους ιδιότητα, εκείνη των Ρωμαίων πολιτών, τους τροφοδοτούσε και με το πλεονέκτημα μιας κοινής νομικής γλώσσας για τη διεκπεραίωση των νομικών διαδικασιών. Αυτές οι διαδικασίες αφορούσαν τόσο στις μεταξύ τους σχέσεις όσο και στις σχέσεις με τoυς άλλους κατοίκους της Αυτοκρατορίας.","abstract_html":"Θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας υπήρξε η εβραϊκή παρουσία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την περίοδο της δυναστείας των Σεβήρων, από το 193 ως το 235 μ.Χ. Αρχικά εξετάστηκε το ζήτημα του πως οι ιουδαϊκοί πληθυσμοί, οι οποίοι διαβιούσαν κυρίως στις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας, κατάφεραν να ανακάμψουν από τις καταστροφικές συνέπειες των εξ εγέρσεων του 115-117 μ.Χ. και του 132-135 μ.Χ., που συγκλόνισαν αντίστοιχα τη Διασπορά και την Παλαιστίνη. Τα δεδομένα μας από τον 3ο αι. μ.Χ. υποδηλώνουν μια εικόνα εκ διαμέτρου αντίθετη από τη ζοφερή πραγματικότητα του 2ου αι. μ.Χ. Υποδηλώνουν πως ο Ιουδαϊσμός διατήρησε εξαιρετικό πνευματικό σφρίγος που έλκει τους εθνικούς ίσως και περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο. Παράλληλα ένα από τα πιο σπουδαία έργα της ιουδαϊκής λατρείας, καρπός της ραβινικής γραμματείας, το οποίο συμπυκνώνει τον προφορικό νόμο των Ιουδαίων συντάσσεται στην Παλαιστίνη τον 3ο αι. μ.Χ. Επρόκειτο για την επονομαζόμενη «Mishnah». Το κυριότερο όμως είναι ότι βλέπουμε τον Ιουδαϊσμό όχι μονάχα να επιβιώνει ως λατρεία και πνευματική δύναμη αλλά παράλληλα και να φτάνει σε μια περίοδο ακμής σε πολλά επίπεδα. Φαίνεται πως παρουσιάζονται ευκαιρίες που αφορούν την κατάκτηση προνομίων για τις επιμέρους ιουδαϊκές κοινότητες, όπως αυτές καταδεικνύονται μέσα από το παράδειγμα της κοινότητας των Σάρδεων. Συναντάμε όμως και το παράδειγμα μεμονωμένων ατόμων τα οποία ανέρχονται στην κοινωνική κλίμακα με αρκετά μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ότι συνέβαινε σε προγενέστερες περιόδους. Μέσα από την εργασία έγινε προσπάθεια ν’ αναδειχθεί πως αυτή η νέα ευνοϊκή πραγματικότητα που διαμορφώθηκε κατά τον 3ο αι. μ.Χ. για τους Ιουδαίους της αυτοκρατορίας συνδέεται με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της δυναστείας των Σεβήρων. Προσπάθησα ν’ αποδείξω πώς οι νέες αυξημένες ανάγκες της Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του 3ου αι. μ.Χ. ώθησαν τον ιδρυτή της δυναστείας, τον Σεπτίμιο Σέβηρο, να επενδύσει περαιτέρω στις αποκαλούμενες «περιφερειακές» δυνάμεις της ρωμαϊκής επικράτειας. Ο Καρακάλλας, συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του θα προβεί και σε μια αληθινά ρηξικέλευθη διάταξη. Πρόκειται για την περίφημη «Constitutio Antoniniana», το αυτοκρατορικό Έδικτο που έδωσε σε όλους τους ελεύθερους κατοίκους της Αυτοκρατορίας του δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη. Αν και δεν αναφερόταν αποκλειστικά στους Ιουδαίους φαίνεται πώς αυτή η διάταξη είχε σημασία για αυτούς που ως τότε, δεν γίνονταν στις περισσότερες περιπτώσεις, ούτε καν πολίτες στις πόλεις όπου ζούσαν. Επιπλέον, στην εργασία αναφέρθηκαν περιπτώσεις στις οποίες η νέα τους ιδιότητα, εκείνη των Ρωμαίων πολιτών, τους τροφοδοτούσε και με το πλεονέκτημα μιας κοινής νομικής γλώσσας για τη διεκπεραίωση των νομικών διαδικασιών. Αυτές οι διαδικασίες αφορούσαν τόσο στις μεταξύ τους σχέσεις όσο και στις σχέσεις με τoυς άλλους κατοίκους της Αυτοκρατορίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρατζίδου Κατερίνα","Karatzidou Katerina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z","subjects":["Ιουδαϊσμός","Judaism"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1684336"],"render_values":[{"text":"uoadl:1684336","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1684336","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1684336","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1684336","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρατζίδου Κατερίνα","Karatzidou Katerina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιουδαϊσμός","Judaism"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1684336","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1684336"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας υπήρξε η εβραϊκή παρουσία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την περίοδο της δυναστείας των Σεβήρων, από το 193 ως το 235 μ.Χ. Αρχικά εξετάστηκε το ζήτημα του πως οι ιουδαϊκοί πληθυσμοί, οι οποίοι διαβιούσαν κυρίως στις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας, κατάφεραν να ανακάμψουν από τις καταστροφικές συνέπειες των εξ εγέρσεων του 115-117 μ.Χ. και του 132-135 μ.Χ., που συγκλόνισαν αντίστοιχα τη Διασπορά και την Παλαιστίνη. Τα δεδομένα μας από τον 3ο αι. μ.Χ. υποδηλώνουν μια εικόνα εκ διαμέτρου αντίθετη από τη ζοφερή πραγματικότητα του 2ου αι. μ.Χ. Υποδηλώνουν πως ο Ιουδαϊσμός διατήρησε εξαιρετικό πνευματικό σφρίγος που έλκει τους εθνικούς ίσως και περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο. Παράλληλα ένα από τα πιο σπουδαία έργα της ιουδαϊκής λατρείας, καρπός της ραβινικής γραμματείας, το οποίο συμπυκνώνει τον προφορικό νόμο των Ιουδαίων συντάσσεται στην Παλαιστίνη τον 3ο αι. μ.Χ. Επρόκειτο για την επονομαζόμενη «Mishnah». Το κυριότερο όμως είναι ότι βλέπουμε τον Ιουδαϊσμό όχι μονάχα να επιβιώνει ως λατρεία και πνευματική δύναμη αλλά παράλληλα και να φτάνει σε μια περίοδο ακμής σε πολλά επίπεδα. Φαίνεται πως παρουσιάζονται ευκαιρίες που αφορούν την κατάκτηση προνομίων για τις επιμέρους ιουδαϊκές κοινότητες, όπως αυτές καταδεικνύονται μέσα από το παράδειγμα της κοινότητας των Σάρδεων. Συναντάμε όμως και το παράδειγμα μεμονωμένων ατόμων τα οποία ανέρχονται στην κοινωνική κλίμακα με αρκετά μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ότι συνέβαινε σε προγενέστερες περιόδους. Μέσα από την εργασία έγινε προσπάθεια ν’ αναδειχθεί πως αυτή η νέα ευνοϊκή πραγματικότητα που διαμορφώθηκε κατά τον 3ο αι. μ.Χ. για τους Ιουδαίους της αυτοκρατορίας συνδέεται με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της δυναστείας των Σεβήρων. Προσπάθησα ν’ αποδείξω πώς οι νέες αυξημένες ανάγκες της Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του 3ου αι. μ.Χ. ώθησαν τον ιδρυτή της δυναστείας, τον Σεπτίμιο Σέβηρο, να επενδύσει περαιτέρω στις αποκαλούμενες «περιφερειακές» δυνάμεις της ρωμαϊκής επικράτειας. Ο Καρακάλλας, συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του θα προβεί και σε μια αληθινά ρηξικέλευθη διάταξη. Πρόκειται για την περίφημη «Constitutio Antoniniana», το αυτοκρατορικό Έδικτο που έδωσε σε όλους τους ελεύθερους κατοίκους της Αυτοκρατορίας του δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη. Αν και δεν αναφερόταν αποκλειστικά στους Ιουδαίους φαίνεται πώς αυτή η διάταξη είχε σημασία για αυτούς που ως τότε, δεν γίνονταν στις περισσότερες περιπτώσεις, ούτε καν πολίτες στις πόλεις όπου ζούσαν. Επιπλέον, στην εργασία αναφέρθηκαν περιπτώσεις στις οποίες η νέα τους ιδιότητα, εκείνη των Ρωμαίων πολιτών, τους τροφοδοτούσε και με το πλεονέκτημα μιας κοινής νομικής γλώσσας για τη διεκπεραίωση των νομικών διαδικασιών. Αυτές οι διαδικασίες αφορούσαν τόσο στις μεταξύ τους σχέσεις όσο και στις σχέσεις με τoυς άλλους κατοίκους της Αυτοκρατορίας.","The main subject of the present postgraduate diplomatic work was the presence of Jews within the Roman Empire in the period of Severan dynasty, from A.D. 193 to 235. It was first examined how the Jewish communities, which were mainly located in the eastern part of Empire, were able to overcome the disastrous consequences of Diaspora’s revolt (A.D. 115-117), and Bar Kochba’s Revolt (A.D.132¬-135) , which both upset Diaspora and Palestine respectively. Documents and testimonies from 3rd century A.D. indicate that the circumstances were exactly contradictory in comparison to those of 2nd century A.D. In 3rd century Judaism maintained an exceptional spiritual vigor. In parallel, one of the masterpieces of the Jewish worship, fruit of the rabbinic literature that condenses the oral Jewish Law, is being redacted in Palestine in the 3rd century A.D. It concerns the known as “Mishnah”. But the principal conclusion is that -besides of Judaism’s spiritual strength - the 3rd century seems to be a flourish period for Jews in many cases. It seems that opportunities for privileges’ acquirement are present for the Jewish entities, as been depicted through the example of Sardis community in Minor Asia. Besides that, we have the fact of individuals ascending the social scale more and more frequently than what had been met in previous periods. In this postgraduate diplomatic essay I made an effort to prove that this reality was linked with the political measures taken by Severans. I tried to prove that Septimius Severus, founder of the dynasty, invested in the so-called, regional strength of Empire, forced by the update needs of Empire during the 3rd century A.D. Continuing his father’s policy, Caracalla adopted a really innovatory ordinance. It was the so-called “Constitutio Antoniniana” that gave the privilege of Roman Citizenship to all free-born residents of the Empire. Although the Emperor’s law didn’t refer only to the Jews, it was a law of great importance for them. We should consider that the vast majority of the Roman Jewry didn’t become citizens to the cities where they lived from their birth. Besides this, the law provided the Jews of Empire with the advantage of a common legal language. Work has been reported cases which prove that this common legal language was extremely useful for Jews of Empire in legal proceedings. These legal proceedings concerned both their relations with each other and their relation with the others inhabitants of the Empire."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι Ιουδαίοι της Ρωμαϊκής επικράτειας κατά την εποχή των Σεβήρων, 193-235 μ.Χ."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρατζίδου Κατερίνα","Karatzidou Katerina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας υπήρξε η εβραϊκή παρουσία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την περίοδο της δυναστείας των Σεβήρων, από το 193 ως το 235 μ.Χ. Αρχικά εξετάστηκε το ζήτημα του πως οι ιουδαϊκοί πληθυσμοί, οι οποίοι διαβιούσαν κυρίως στις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας, κατάφεραν να ανακάμψουν από τις καταστροφικές συνέπειες των εξ εγέρσεων του 115-117 μ.Χ. και του 132-135 μ.Χ., που συγκλόνισαν αντίστοιχα τη Διασπορά και την Παλαιστίνη. Τα δεδομένα μας από τον 3ο αι. μ.Χ. υποδηλώνουν μια εικόνα εκ διαμέτρου αντίθετη από τη ζοφερή πραγματικότητα του 2ου αι. μ.Χ. Υποδηλώνουν πως ο Ιουδαϊσμός διατήρησε εξαιρετικό πνευματικό σφρίγος που έλκει τους εθνικούς ίσως και περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο. Παράλληλα ένα από τα πιο σπουδαία έργα της ιουδαϊκής λατρείας, καρπός της ραβινικής γραμματείας, το οποίο συμπυκνώνει τον προφορικό νόμο των Ιουδαίων συντάσσεται στην Παλαιστίνη τον 3ο αι. μ.Χ. Επρόκειτο για την επονομαζόμενη «Mishnah». Το κυριότερο όμως είναι ότι βλέπουμε τον Ιουδαϊσμό όχι μονάχα να επιβιώνει ως λατρεία και πνευματική δύναμη αλλά παράλληλα και να φτάνει σε μια περίοδο ακμής σε πολλά επίπεδα. Φαίνεται πως παρουσιάζονται ευκαιρίες που αφορούν την κατάκτηση προνομίων για τις επιμέρους ιουδαϊκές κοινότητες, όπως αυτές καταδεικνύονται μέσα από το παράδειγμα της κοινότητας των Σάρδεων. Συναντάμε όμως και το παράδειγμα μεμονωμένων ατόμων τα οποία ανέρχονται στην κοινωνική κλίμακα με αρκετά μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ότι συνέβαινε σε προγενέστερες περιόδους. Μέσα από την εργασία έγινε προσπάθεια ν’ αναδειχθεί πως αυτή η νέα ευνοϊκή πραγματικότητα που διαμορφώθηκε κατά τον 3ο αι. μ.Χ. για τους Ιουδαίους της αυτοκρατορίας συνδέεται με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της δυναστείας των Σεβήρων. Προσπάθησα ν’ αποδείξω πώς οι νέες αυξημένες ανάγκες της Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του 3ου αι. μ.Χ. ώθησαν τον ιδρυτή της δυναστείας, τον Σεπτίμιο Σέβηρο, να επενδύσει περαιτέρω στις αποκαλούμενες «περιφερειακές» δυνάμεις της ρωμαϊκής επικράτειας. Ο Καρακάλλας, συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του θα προβεί και σε μια αληθινά ρηξικέλευθη διάταξη. Πρόκειται για την περίφημη «Constitutio Antoniniana», το αυτοκρατορικό Έδικτο που έδωσε σε όλους τους ελεύθερους κατοίκους της Αυτοκρατορίας του δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη. Αν και δεν αναφερόταν αποκλειστικά στους Ιουδαίους φαίνεται πώς αυτή η διάταξη είχε σημασία για αυτούς που ως τότε, δεν γίνονταν στις περισσότερες περιπτώσεις, ούτε καν πολίτες στις πόλεις όπου ζούσαν. Επιπλέον, στην εργασία αναφέρθηκαν περιπτώσεις στις οποίες η νέα τους ιδιότητα, εκείνη των Ρωμαίων πολιτών, τους τροφοδοτούσε και με το πλεονέκτημα μιας κοινής νομικής γλώσσας για τη διεκπεραίωση των νομικών διαδικασιών. Αυτές οι διαδικασίες αφορούσαν τόσο στις μεταξύ τους σχέσεις όσο και στις σχέσεις με τoυς άλλους κατοίκους της Αυτοκρατορίας.","The main subject of the present postgraduate diplomatic work was the presence of Jews within the Roman Empire in the period of Severan dynasty, from A.D. 193 to 235. It was first examined how the Jewish communities, which were mainly located in the eastern part of Empire, were able to overcome the disastrous consequences of Diaspora’s revolt (A.D. 115-117), and Bar Kochba’s Revolt (A.D.132¬-135) , which both upset Diaspora and Palestine respectively. Documents and testimonies from 3rd century A.D. indicate that the circumstances were exactly contradictory in comparison to those of 2nd century A.D. In 3rd century Judaism maintained an exceptional spiritual vigor. In parallel, one of the masterpieces of the Jewish worship, fruit of the rabbinic literature that condenses the oral Jewish Law, is being redacted in Palestine in the 3rd century A.D. It concerns the known as “Mishnah”. But the principal conclusion is that -besides of Judaism’s spiritual strength - the 3rd century seems to be a flourish period for Jews in many cases. It seems that opportunities for privileges’ acquirement are present for the Jewish entities, as been depicted through the example of Sardis community in Minor Asia. Besides that, we have the fact of individuals ascending the social scale more and more frequently than what had been met in previous periods. In this postgraduate diplomatic essay I made an effort to prove that this reality was linked with the political measures taken by Severans. I tried to prove that Septimius Severus, founder of the dynasty, invested in the so-called, regional strength of Empire, forced by the update needs of Empire during the 3rd century A.D. Continuing his father’s policy, Caracalla adopted a really innovatory ordinance. It was the so-called “Constitutio Antoniniana” that gave the privilege of Roman Citizenship to all free-born residents of the Empire. Although the Emperor’s law didn’t refer only to the Jews, it was a law of great importance for them. We should consider that the vast majority of the Roman Jewry didn’t become citizens to the cities where they lived from their birth. Besides this, the law provided the Jews of Empire with the advantage of a common legal language. Work has been reported cases which prove that this common legal language was extremely useful for Jews of Empire in legal proceedings. These legal proceedings concerned both their relations with each other and their relation with the others inhabitants of the Empire."],"dc:identifier":["uoadl:1684336","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1684336"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιουδαϊσμός","Judaism"],"dc:title":["Οι Ιουδαίοι της Ρωμαϊκής επικράτειας κατά την εποχή των Σεβήρων, 193-235 μ.Χ."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z"}