{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1686246"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1686246","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της ενδυνάμωσης και ο ρόλος της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων: η περίπτωση ενός δημόσιου νοσοκομείου","abstract":"Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen & Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams & Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p<0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p<0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής). Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen & Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams & Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p<0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p<0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής).","abstract_html":"Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen &amp; Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams &amp; Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p&lt;0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p&lt;0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής). Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen &amp; Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams &amp; Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p&lt;0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p&lt;0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής).","abstract_has_math":false,"creators":["Ζερβού Μαρίνα","Zervou Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1686246"],"render_values":[{"text":"uoadl:1686246","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1686246","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1686246","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1686246","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζερβού Μαρίνα","Zervou Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1686246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1686246"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen & Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams & Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p<0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p<0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής). Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen & Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams & Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p<0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p<0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής).","In times of high turnmoil, under economic recession and rapid changes regimes, organizations face continuous shocks. Human capital can constitute the cornerstone of an organization, in order to overcome all external obstacles as well as internal dysfunctions. Leadership and empowerment are tools that can activate all spiritual and mental wealth that the human nature incorporates and play a critical role in stabilization and growth of organizations through the employees’ performance. The main purpose of the current study is to examine the role of leadership in the performance of employees in a public hospital and especially the quality of the relationship that is created between leader-member and how this is related with the performance of the employees. Additionally, it aims to explore the leader roles that are developed in this specific working environment and how these are related also with the performance of the employees. At the same time, the impact of the empowerment in the performance of the employees is examined. The research was conducted in a public hospital, the period between November – December 2016 with a responsive rate of 84,4%. The population under study reached 382 employees of all expertise. The data was collected through the completion of questionnaires. Empowerment was assessed using Spreitzer’s (1995) questionnaire. The quality of the relationship between leader-member (LMX) was assessed using the Graen & Uhl-Bien’s (1995) questionnaire. Leadership roles were assessed using Quinn’s (1988) questionnaire. The performance of the employees was assessed using Williams & Anderson’s (1991) questionnaire. The sample is comprised of intense women presence (64,1%) and high educational level (university education 39,5%, post-graduate/doctorate education 20,1%). The vast majority of the sample are consisted of permanent employees (70,7%), while over the half of the sample individuals asked, is occupied in medical and nursing specialties (34,8% and 29,1% relatively). Over the third of the sample size (38,2%) retains a total experience over 20 years. Through the analysis of the sample, a positive statistical significant correlation was indicated between empowerment and the performance of the employees (in-role and OCB p<0,001). A statistical significant correlation was also resulted between the quality of leader-member relationship (LMX) and the performance of the in-role employees (p=0,002) and OCB (p=0,001). Also, a positive statistical significant correlation between leader roles of producer, coordinator, broker, facilitator, director and innovator and the OCB performance (p<0,005) of the employees was noticed. Leader roles that were observed with the highest frequency are those of the facilitator (1,6), director (1,4), coordinator (1,4) and mentor (1,0). Employees feel empowered and this affects their performance in their pre-determined working duties (in-role) as well as in their behavioral demonstration outside of their working duties (OCB), which favor their colleagues and the organization overall. Furthermore, the superiors and their immediate subordinates have developed high quality relationships (LMX) that positively affect the performance of the employees in respect of their inner (in-role) as well as outer (OCB) working role. The behaviors of superiors that are oriented in the processing of works (producer), in the planning and implementation of targets (director) and in planning, coordination and maintenance of rules (coordinator), influence, as it would be expected, positively the performance of the employees, as far as their duties outside of their pre-determined working role (OCB) are concerned. It seems though, that the employees are influenced by additional superiors’ behaviors that are not focused in productivity and performance, like expression of innovation and creativity (innovator), negotiation skills with superiors or the outer environment of the organization (broker), the encouragement of free will, the team creation (facilitator). In accordance with the employees, their superiors in higher frequency present behaviors that are concentrated in the achievement of working expectations (director) and in the coordination of works (coordinator) as well as the human interaction and relationships (facilitator, mentor)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της ενδυνάμωσης και ο ρόλος της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων: η περίπτωση ενός δημόσιου νοσοκομείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζερβού Μαρίνα","Zervou Marina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen & Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams & Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p<0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p<0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής). Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, υπό την σκιά της οικονομικής ύφεσης και των ραγδαίων αλλαγών, οι οργανισμοί συνεχώς κλυδωνίζονται. Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο ενός οργανισμού προκειμένου να υπερσκελιστούν όλες οι εξωτερικές αντιξοότητες αλλά και τα εσωτερικά “κακώς κείμενα”. Η ηγεσία και η ενδυνάμωση είναι εργαλεία που δύνανται να ενεργοποιήσουν όλο τον διανοητικό και ψυχικό πλούτο που κρύβει η ανθρώπινη ύπαρξη και να παίξουν καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση και στην ανάπτυξη ενός οργανισμού μέσω της απόδοσης των εργαζομένων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο το ρόλο της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων και ειδικότερα την ποιότητα της σχέσης που διαμορφώνεται μεταξύ ηγέτη-μέλους και πως αυτή σχετίζεται με την απόδοση των εργαζομένων. Επιπρόσθετα, να διαγνώσει τους ηγετικούς ρόλους που αναπτύσσονται στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον και πως αυτοί οι ρόλοι σχετίζονται με την απόδοση των εργαζομένων. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της ενδυνάμωσης στην απόδοση των εργαζομένων. Η έρευνα διενεργήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2016 με ποσοστό ανταπόκρισης 84,8%. Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 382 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Τα δεδομένα συνελέγησαν με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η ενδυνάμωση αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο της Spreitzer (1995). Η ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Graen & Uhl-Bien (1995). Οι ηγετικοί ρόλοι αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολόγιο του Quinn (1988). Η απόδοση των εργαζομένων αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο των Williams & Anderson (1991). Το δείγμα είναι στην πλειοψηφία γυναίκες (64,1%), έχει υψηλό μορφωτικό επίπεδο (τριτοβάθμια εκπαίδευση 39,5% και μεταπτυχιακό/διδακτορικό 20,1%). Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος είναι μόνιμοι υπάλληλοι (70,7%), ενώ πάνω από τον μισό πληθυσμό του δείγματος ανήκει στο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (34,8% και 29,1% αντίστοιχα). Πάνω από το ένα τρίτο του δείγματος (38,2%) έχει συνολική προϋπηρεσία πάνω από 20 έτη. Από την ανάλυση προέκυψε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ενδυνάμωση και την απόδοση των εργαζομένων (in-role και OCB p<0,001). Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ποιότητα της σχέσης ηγέτη-μέλους (LMX) και στην απόδοση των εργαζομένων in-role (p=0,002) και OCB (p=0,001). Επίσης, βρέθηκε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ηγετικών ρόλων του παραγωγού, συντονιστή, μεσολαβητή, διευκολυντή, διευθυντή και καινοτόμου και της απόδοσης OCB (p<0,005) των εργαζομένων. Ενώ οι ηγετικοί ρόλοι που παρατηρήθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι αυτοί του διευκολυντή (1,6), του διευθυντή (1,4), του συντονιστή (1,4) και του καθοδηγητή (1,0). Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ενδυναμωμένοι και αυτό επηρεάζει την εργασιακή τους απόδοση τόσο στα προκαθορισμένα από την εργασιακή τους θέση καθήκοντα (in-role), όσο και στην επίδειξη συμπεριφορών εκτός των εργασιακών τους καθηκόντων (OCB), οι οποίες ευνοούν όμως τους συναδέλφους και συνολικά τον οργανισμό. Επίσης, οι προϊστάμενοι και οι άμεσα υφιστάμενοί τους φαίνεται να έχουν αναπτύξει υψηλής ποιότητας σχέσεις (LMX) που επηρεάζουν θετικά την απόδοση των εργαζομένων τόσο σε συμπεριφορές εντός (in-role), όσο και εκτός (OCB) του εργασιακού τους ρόλου. Οι συμπεριφορές των προϊστάμενων που προσανατολίζονται στην διεκπεραίωση των εργασιών (παραγωγός), στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των στόχων (διευθυντής) και στον σχεδιασμό, το συντονισμό και τη διατήρηση των κανόνων (συντονιστής) επηρεάζουν όπως θα αναμενόταν θετικά την απόδοση των εργαζομένων, όσον αφορά τα καθήκοντα εκτός του καθορισμένου εργασιακού τους ρόλου (OCB). Φαίνεται όμως ότι οι εργαζόμενοι επηρεάζονται και από άλλες συμπεριφορές των προϊστάμενων που δεν εστιάζουν στην παραγωγικότητα και αποδοτικότητα όπως η έκφραση καινοτομίας και δημιουργικότητας (καινοτόμος), η διαπραγματευτική ικανότητα με τους ανωτέρους ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού (μεσολαβητής), η ενθάρρυνση της ελεύθερης έκφρασης, η δημιουργία ομάδων (διευκολυντής). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερη συχνότητα οι προϊστάμενοί τους παρουσιάζουν συμπεριφορές που εστιάζουν τόσο στην επίτευξη των εργασιακών προσδοκιών (διευθυντής) και τον συντονισμό των εργασιών (συντονιστής), όσο και στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τις σχέσεις (διευκολυντής, καθοδηγητής).","In times of high turnmoil, under economic recession and rapid changes regimes, organizations face continuous shocks. Human capital can constitute the cornerstone of an organization, in order to overcome all external obstacles as well as internal dysfunctions. Leadership and empowerment are tools that can activate all spiritual and mental wealth that the human nature incorporates and play a critical role in stabilization and growth of organizations through the employees’ performance. The main purpose of the current study is to examine the role of leadership in the performance of employees in a public hospital and especially the quality of the relationship that is created between leader-member and how this is related with the performance of the employees. Additionally, it aims to explore the leader roles that are developed in this specific working environment and how these are related also with the performance of the employees. At the same time, the impact of the empowerment in the performance of the employees is examined. The research was conducted in a public hospital, the period between November – December 2016 with a responsive rate of 84,4%. The population under study reached 382 employees of all expertise. The data was collected through the completion of questionnaires. Empowerment was assessed using Spreitzer’s (1995) questionnaire. The quality of the relationship between leader-member (LMX) was assessed using the Graen & Uhl-Bien’s (1995) questionnaire. Leadership roles were assessed using Quinn’s (1988) questionnaire. The performance of the employees was assessed using Williams & Anderson’s (1991) questionnaire. The sample is comprised of intense women presence (64,1%) and high educational level (university education 39,5%, post-graduate/doctorate education 20,1%). The vast majority of the sample are consisted of permanent employees (70,7%), while over the half of the sample individuals asked, is occupied in medical and nursing specialties (34,8% and 29,1% relatively). Over the third of the sample size (38,2%) retains a total experience over 20 years. Through the analysis of the sample, a positive statistical significant correlation was indicated between empowerment and the performance of the employees (in-role and OCB p<0,001). A statistical significant correlation was also resulted between the quality of leader-member relationship (LMX) and the performance of the in-role employees (p=0,002) and OCB (p=0,001). Also, a positive statistical significant correlation between leader roles of producer, coordinator, broker, facilitator, director and innovator and the OCB performance (p<0,005) of the employees was noticed. Leader roles that were observed with the highest frequency are those of the facilitator (1,6), director (1,4), coordinator (1,4) and mentor (1,0). Employees feel empowered and this affects their performance in their pre-determined working duties (in-role) as well as in their behavioral demonstration outside of their working duties (OCB), which favor their colleagues and the organization overall. Furthermore, the superiors and their immediate subordinates have developed high quality relationships (LMX) that positively affect the performance of the employees in respect of their inner (in-role) as well as outer (OCB) working role. The behaviors of superiors that are oriented in the processing of works (producer), in the planning and implementation of targets (director) and in planning, coordination and maintenance of rules (coordinator), influence, as it would be expected, positively the performance of the employees, as far as their duties outside of their pre-determined working role (OCB) are concerned. It seems though, that the employees are influenced by additional superiors’ behaviors that are not focused in productivity and performance, like expression of innovation and creativity (innovator), negotiation skills with superiors or the outer environment of the organization (broker), the encouragement of free will, the team creation (facilitator). In accordance with the employees, their superiors in higher frequency present behaviors that are concentrated in the achievement of working expectations (director) and in the coordination of works (coordinator) as well as the human interaction and relationships (facilitator, mentor)."],"dc:identifier":["uoadl:1686246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1686246"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της ενδυνάμωσης και ο ρόλος της ηγεσίας στην απόδοση των εργαζομένων: η περίπτωση ενός δημόσιου νοσοκομείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:06Z"}