{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1689936"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1689936","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του ενδογενώς παραγόμενου υδροθείου στον πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες ενδελεχής έρευνα έχει πραγματοποιηθεί στο πεδίο που αφορά στους αέριους διαβιβαστές. Πέραν του μονοξειδίου του αζώτου (NO) και του μονοξειδίου του άνθρακα (CO), το ενδιαφέρον έχει στραφεί προς το υδρόθειο (H2S), τον τρίτο αέριο διαβιβαστή. Στα θηλαστικά παράγεται ενδογενώς από τα ένζυμα β- συνθάση της κυσταθειονίνης (CBS), γ-λυάση της κυσταθειονίνης (CSE) και 3- μερκαπτοπυροσταφυλική θειοτρανσφεράση (3-MST), καθώς και μέσω μη ενζυματικών οδών. Αντικείμενο πολυάριθμων μελετών έχει αποτελέσει ο βιολογικός ρόλος και οι σηματοδοτικές οδοί στις οποίες εμπλέκεται το H2S τόσο σε φυσιολογικό, όσο και σε παθοφυσιολογικό επίπεδο. Πρόσφατες έρευνες έχουν εστιάσει την προσοχή στους μηχανισμούς που συσχετίζουν τον αέριο αυτό διαβιβαστή με τη βιολογία του καρκίνου. Στα πλαίσια αυτού, το H2S παρουσιάζει διφασικό χαρακτήρα, καθώς τόσο η αναστολή της ενδογενούς βιοσύνθεσής του όσο και η αύξηση των επιπέδων του πέρα από συγκεκριμένα όρια φαίνεται να ασκούν αντικαρκινική δράση. Πολλαπλοί είναι οι μηχανισμοί που συντελούν σε αυτήν, μεταξύ των οποίων σηματοδοτικά μονοπάτια που αφορούν στην καταστολή της μιτοχονδριακής λειτουργίας, στην αναστολή της αγγειογένεσης, στη διακοπή της εξέλιξης του κυτταρικού κύκλου και στην επαγωγή της απόπτωσης. Φαρμακολογικά εργαλεία, όπως αναστολείς των ενζύμων παραγωγής H2S όσο και δότες αυτού, χρησιμοποιούνται σε in vitro και in vivo μελέτες προς διερεύνηση του ρόλου του αέριου διαβιβαστή σε διαφόρους τύπους καρκίνου και της επίδρασής του στον πολλαπλασιασμό, το μεταβολισμό και την ανάπτυξη των κυττάρων του όγκου. Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του ενδογενώς παραγόμενου H2S σε καρκινικές σειρές των ωοθηκών (TOV-21G και ES-2) και του προστάτη (PC-3 και LNCaP). Αρχικά, ελέγχθηκε η έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής H2S στις υπό έλεγχο κυτταρικές σειρές και προσδιορίστηκαν οι καταλληλότερες συνθήκες διεξαγωγής της χρωματομετρικής μεθόδου ΜΤΤ προς έλεγχο του πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Εν συνεχεία, χορηγήθηκαν στα κύτταρα οι αναστολείς των CBS, CSE και 3-MST σε διάφορες συγκεντρώσεις για 48 ώρες και διερευνήθηκε η επίδρασή τους στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό με την προαναφερθείσα μέθοδο. Σε όλες τις καρκινικές σειρές τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα είχε ο αναστολέας των CBS/CSE, ΑΟΑΑ, καθώς η επίδρασή του στη μείωση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ήταν σημαντικότερη συγκριτικά με τους άλλους δύο αναστολείς. Ωστόσο, ανάμεσα στους δύο τύπους καρκίνου, το ΑΟΑΑ είχε ισχυρότερη δράση έναντι του καρκίνου των ωοθηκών (IC50:684,7uM και 906,3uM για τις καρκινικές σειρές TOV- 21G και ES-2 αντίστοιχα) σε σχέση με τον καρκίνο του προστάτη (ΙC50>>1mM). Προκειμένου να διαπιστωθεί αν η δράση του ΑΟΑΑ οφείλεται στην αναστολή της βιοσύνθεσης του Η2S και όχι σε κάποια άλλη μη ειδική του δράση, έγινε ταυτόχρονη χορήγηση του GYY4137, ενός δότη H2S, ο οποίος και ανέστρεψε σημαντικά την ανασταλτική, επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, δράση του ΑΟΑΑ. Συνεπώς, η αναστολή του ενδογενώς παραγόμενου H2S φαίνεται να αποτελεί έναν πιθανό νέο θεραπευτικό στόχο στον καρκίνο των ωοθηκών.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες ενδελεχής έρευνα έχει πραγματοποιηθεί στο πεδίο που αφορά στους αέριους διαβιβαστές. Πέραν του μονοξειδίου του αζώτου (NO) και του μονοξειδίου του άνθρακα (CO), το ενδιαφέρον έχει στραφεί προς το υδρόθειο (H2S), τον τρίτο αέριο διαβιβαστή. Στα θηλαστικά παράγεται ενδογενώς από τα ένζυμα β- συνθάση της κυσταθειονίνης (CBS), γ-λυάση της κυσταθειονίνης (CSE) και 3- μερκαπτοπυροσταφυλική θειοτρανσφεράση (3-MST), καθώς και μέσω μη ενζυματικών οδών. Αντικείμενο πολυάριθμων μελετών έχει αποτελέσει ο βιολογικός ρόλος και οι σηματοδοτικές οδοί στις οποίες εμπλέκεται το H2S τόσο σε φυσιολογικό, όσο και σε παθοφυσιολογικό επίπεδο. Πρόσφατες έρευνες έχουν εστιάσει την προσοχή στους μηχανισμούς που συσχετίζουν τον αέριο αυτό διαβιβαστή με τη βιολογία του καρκίνου. Στα πλαίσια αυτού, το H2S παρουσιάζει διφασικό χαρακτήρα, καθώς τόσο η αναστολή της ενδογενούς βιοσύνθεσής του όσο και η αύξηση των επιπέδων του πέρα από συγκεκριμένα όρια φαίνεται να ασκούν αντικαρκινική δράση. Πολλαπλοί είναι οι μηχανισμοί που συντελούν σε αυτήν, μεταξύ των οποίων σηματοδοτικά μονοπάτια που αφορούν στην καταστολή της μιτοχονδριακής λειτουργίας, στην αναστολή της αγγειογένεσης, στη διακοπή της εξέλιξης του κυτταρικού κύκλου και στην επαγωγή της απόπτωσης. Φαρμακολογικά εργαλεία, όπως αναστολείς των ενζύμων παραγωγής H2S όσο και δότες αυτού, χρησιμοποιούνται σε in vitro και in vivo μελέτες προς διερεύνηση του ρόλου του αέριου διαβιβαστή σε διαφόρους τύπους καρκίνου και της επίδρασής του στον πολλαπλασιασμό, το μεταβολισμό και την ανάπτυξη των κυττάρων του όγκου. Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του ενδογενώς παραγόμενου H2S σε καρκινικές σειρές των ωοθηκών (TOV-21G και ES-2) και του προστάτη (PC-3 και LNCaP). Αρχικά, ελέγχθηκε η έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής H2S στις υπό έλεγχο κυτταρικές σειρές και προσδιορίστηκαν οι καταλληλότερες συνθήκες διεξαγωγής της χρωματομετρικής μεθόδου ΜΤΤ προς έλεγχο του πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Εν συνεχεία, χορηγήθηκαν στα κύτταρα οι αναστολείς των CBS, CSE και 3-MST σε διάφορες συγκεντρώσεις για 48 ώρες και διερευνήθηκε η επίδρασή τους στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό με την προαναφερθείσα μέθοδο. Σε όλες τις καρκινικές σειρές τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα είχε ο αναστολέας των CBS/CSE, ΑΟΑΑ, καθώς η επίδρασή του στη μείωση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ήταν σημαντικότερη συγκριτικά με τους άλλους δύο αναστολείς. Ωστόσο, ανάμεσα στους δύο τύπους καρκίνου, το ΑΟΑΑ είχε ισχυρότερη δράση έναντι του καρκίνου των ωοθηκών (IC50:684,7uM και 906,3uM για τις καρκινικές σειρές TOV- 21G και ES-2 αντίστοιχα) σε σχέση με τον καρκίνο του προστάτη (ΙC50&gt;&gt;1mM). Προκειμένου να διαπιστωθεί αν η δράση του ΑΟΑΑ οφείλεται στην αναστολή της βιοσύνθεσης του Η2S και όχι σε κάποια άλλη μη ειδική του δράση, έγινε ταυτόχρονη χορήγηση του GYY4137, ενός δότη H2S, ο οποίος και ανέστρεψε σημαντικά την ανασταλτική, επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, δράση του ΑΟΑΑ. Συνεπώς, η αναστολή του ενδογενώς παραγόμενου H2S φαίνεται να αποτελεί έναν πιθανό νέο θεραπευτικό στόχο στον καρκίνο των ωοθηκών.","abstract_has_math":false,"creators":["Δαμοπούλου Γεωργία","Damopoulou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:12Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1689936"],"render_values":[{"text":"uoadl:1689936","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1689936","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1689936","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1689936","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαμοπούλου Γεωργία","Damopoulou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1689936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1689936"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες ενδελεχής έρευνα έχει πραγματοποιηθεί στο πεδίο που αφορά στους αέριους διαβιβαστές. Πέραν του μονοξειδίου του αζώτου (NO) και του μονοξειδίου του άνθρακα (CO), το ενδιαφέρον έχει στραφεί προς το υδρόθειο (H2S), τον τρίτο αέριο διαβιβαστή. Στα θηλαστικά παράγεται ενδογενώς από τα ένζυμα β- συνθάση της κυσταθειονίνης (CBS), γ-λυάση της κυσταθειονίνης (CSE) και 3- μερκαπτοπυροσταφυλική θειοτρανσφεράση (3-MST), καθώς και μέσω μη ενζυματικών οδών. Αντικείμενο πολυάριθμων μελετών έχει αποτελέσει ο βιολογικός ρόλος και οι σηματοδοτικές οδοί στις οποίες εμπλέκεται το H2S τόσο σε φυσιολογικό, όσο και σε παθοφυσιολογικό επίπεδο. Πρόσφατες έρευνες έχουν εστιάσει την προσοχή στους μηχανισμούς που συσχετίζουν τον αέριο αυτό διαβιβαστή με τη βιολογία του καρκίνου. Στα πλαίσια αυτού, το H2S παρουσιάζει διφασικό χαρακτήρα, καθώς τόσο η αναστολή της ενδογενούς βιοσύνθεσής του όσο και η αύξηση των επιπέδων του πέρα από συγκεκριμένα όρια φαίνεται να ασκούν αντικαρκινική δράση. Πολλαπλοί είναι οι μηχανισμοί που συντελούν σε αυτήν, μεταξύ των οποίων σηματοδοτικά μονοπάτια που αφορούν στην καταστολή της μιτοχονδριακής λειτουργίας, στην αναστολή της αγγειογένεσης, στη διακοπή της εξέλιξης του κυτταρικού κύκλου και στην επαγωγή της απόπτωσης. Φαρμακολογικά εργαλεία, όπως αναστολείς των ενζύμων παραγωγής H2S όσο και δότες αυτού, χρησιμοποιούνται σε in vitro και in vivo μελέτες προς διερεύνηση του ρόλου του αέριου διαβιβαστή σε διαφόρους τύπους καρκίνου και της επίδρασής του στον πολλαπλασιασμό, το μεταβολισμό και την ανάπτυξη των κυττάρων του όγκου. Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του ενδογενώς παραγόμενου H2S σε καρκινικές σειρές των ωοθηκών (TOV-21G και ES-2) και του προστάτη (PC-3 και LNCaP). Αρχικά, ελέγχθηκε η έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής H2S στις υπό έλεγχο κυτταρικές σειρές και προσδιορίστηκαν οι καταλληλότερες συνθήκες διεξαγωγής της χρωματομετρικής μεθόδου ΜΤΤ προς έλεγχο του πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Εν συνεχεία, χορηγήθηκαν στα κύτταρα οι αναστολείς των CBS, CSE και 3-MST σε διάφορες συγκεντρώσεις για 48 ώρες και διερευνήθηκε η επίδρασή τους στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό με την προαναφερθείσα μέθοδο. Σε όλες τις καρκινικές σειρές τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα είχε ο αναστολέας των CBS/CSE, ΑΟΑΑ, καθώς η επίδρασή του στη μείωση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ήταν σημαντικότερη συγκριτικά με τους άλλους δύο αναστολείς. Ωστόσο, ανάμεσα στους δύο τύπους καρκίνου, το ΑΟΑΑ είχε ισχυρότερη δράση έναντι του καρκίνου των ωοθηκών (IC50:684,7uM και 906,3uM για τις καρκινικές σειρές TOV- 21G και ES-2 αντίστοιχα) σε σχέση με τον καρκίνο του προστάτη (ΙC50>>1mM). Προκειμένου να διαπιστωθεί αν η δράση του ΑΟΑΑ οφείλεται στην αναστολή της βιοσύνθεσης του Η2S και όχι σε κάποια άλλη μη ειδική του δράση, έγινε ταυτόχρονη χορήγηση του GYY4137, ενός δότη H2S, ο οποίος και ανέστρεψε σημαντικά την ανασταλτική, επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, δράση του ΑΟΑΑ. Συνεπώς, η αναστολή του ενδογενώς παραγόμενου H2S φαίνεται να αποτελεί έναν πιθανό νέο θεραπευτικό στόχο στον καρκίνο των ωοθηκών.","Over the last decades, thorough research has been carried out in the field of gasotransmitters. In addition to nitric oxide (NO) and carbon monoxide (CO), another focal point has been hydrogen sulfide (H2S), the third gasotransmitter. In mammals, H2S is endogenously produced by three enzymes: cystathionine β-synthase (CBS), cystathionine γ-lyase (CSE) and 3-mercaptopyruvate sulfurtransferase (3-MST) or by non-enzymatic pathways. The biological role and signaling pathways in which H2S is involved have been the subject of various studies, both at a physiological and a pathophysiological level. Recent research has focused on the underlying mechanisms that correlate hydrogen sulfide to the biology of cancer. In this context, hydrogen sulfide presents a bipolar character, as it can display anticancer effects not only by the inhibition of its intrinsic biosynthesis but also by the elevation of its levels beyond a certain point. Multiple mechanisms contribute to these effects, including signaling pathways that involve suppression of mitochondrial function, inhibition of angiogenesis, cell cycle arrest and induction of apoptosis. Pharmacological tools, such as inhibitors of H2S biosynthesis as well as H2S donors, are used to investigate the role of the gaseous transmitter in various types of cancer together with its effect on the tumour proliferation, metabolism and growth in both in vitro and in vivo experiments. The aim of the present study is to elucidate the role of endogenous H2S regarding in vitro models of ovarian cancer (TOV-21G and ES-2) and prostate cancer (PC-3 and LNCaP). In the first place, we tested whether CBS, CSE and 3-MST are expressed in the cancer cell lines at subject or not. After verifying their expression, we established the optimal conditions (number of cells, MTT incubation time) for performing the MTT colorimetric assay to determine cell proliferation afterwards. Ιnhibitors of the three enzymes were then administered to the cancer cells at various concentrations for 48 hours and their effect on cell proliferation was investigated by the aforementioned method. In all cancer cell lines, the most potent was CBS/CSE inhibitor, AOAA, considering that its ability to reduce cell proliferation rate was the greatest among the three. However, between the two types of cancer, AOAA had greater efficacy against ovarian cancer (IC50 estimated at 684,7uM and 906,3uM for TOV-21G and ES-2 respectively) rather than prostate cancer (ΙC50>>1mM). Taking into account the complex pharmacological profile of AOAA, we further determined whether AOAA anticancer effects were due to the inhibition of H2S biosynthesis. Indeed, by administrating simultaneously a hydrogen sulfide donor, GYY4137, the observed inhibition over cell proliferation caused by AOAA was significantly reversed. In conclusion, future efforts should focus on the inhibition of endogenously produced H2S as a new therapeutic approach as regards ovarian cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του ενδογενώς παραγόμενου υδροθείου στον πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαμοπούλου Γεωργία","Damopoulou Georgia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες ενδελεχής έρευνα έχει πραγματοποιηθεί στο πεδίο που αφορά στους αέριους διαβιβαστές. Πέραν του μονοξειδίου του αζώτου (NO) και του μονοξειδίου του άνθρακα (CO), το ενδιαφέρον έχει στραφεί προς το υδρόθειο (H2S), τον τρίτο αέριο διαβιβαστή. Στα θηλαστικά παράγεται ενδογενώς από τα ένζυμα β- συνθάση της κυσταθειονίνης (CBS), γ-λυάση της κυσταθειονίνης (CSE) και 3- μερκαπτοπυροσταφυλική θειοτρανσφεράση (3-MST), καθώς και μέσω μη ενζυματικών οδών. Αντικείμενο πολυάριθμων μελετών έχει αποτελέσει ο βιολογικός ρόλος και οι σηματοδοτικές οδοί στις οποίες εμπλέκεται το H2S τόσο σε φυσιολογικό, όσο και σε παθοφυσιολογικό επίπεδο. Πρόσφατες έρευνες έχουν εστιάσει την προσοχή στους μηχανισμούς που συσχετίζουν τον αέριο αυτό διαβιβαστή με τη βιολογία του καρκίνου. Στα πλαίσια αυτού, το H2S παρουσιάζει διφασικό χαρακτήρα, καθώς τόσο η αναστολή της ενδογενούς βιοσύνθεσής του όσο και η αύξηση των επιπέδων του πέρα από συγκεκριμένα όρια φαίνεται να ασκούν αντικαρκινική δράση. Πολλαπλοί είναι οι μηχανισμοί που συντελούν σε αυτήν, μεταξύ των οποίων σηματοδοτικά μονοπάτια που αφορούν στην καταστολή της μιτοχονδριακής λειτουργίας, στην αναστολή της αγγειογένεσης, στη διακοπή της εξέλιξης του κυτταρικού κύκλου και στην επαγωγή της απόπτωσης. Φαρμακολογικά εργαλεία, όπως αναστολείς των ενζύμων παραγωγής H2S όσο και δότες αυτού, χρησιμοποιούνται σε in vitro και in vivo μελέτες προς διερεύνηση του ρόλου του αέριου διαβιβαστή σε διαφόρους τύπους καρκίνου και της επίδρασής του στον πολλαπλασιασμό, το μεταβολισμό και την ανάπτυξη των κυττάρων του όγκου. Στην παρούσα εργασία μελετάται ο ρόλος του ενδογενώς παραγόμενου H2S σε καρκινικές σειρές των ωοθηκών (TOV-21G και ES-2) και του προστάτη (PC-3 και LNCaP). Αρχικά, ελέγχθηκε η έκφραση των τριών ενζύμων παραγωγής H2S στις υπό έλεγχο κυτταρικές σειρές και προσδιορίστηκαν οι καταλληλότερες συνθήκες διεξαγωγής της χρωματομετρικής μεθόδου ΜΤΤ προς έλεγχο του πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Εν συνεχεία, χορηγήθηκαν στα κύτταρα οι αναστολείς των CBS, CSE και 3-MST σε διάφορες συγκεντρώσεις για 48 ώρες και διερευνήθηκε η επίδρασή τους στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό με την προαναφερθείσα μέθοδο. Σε όλες τις καρκινικές σειρές τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα είχε ο αναστολέας των CBS/CSE, ΑΟΑΑ, καθώς η επίδρασή του στη μείωση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων ήταν σημαντικότερη συγκριτικά με τους άλλους δύο αναστολείς. Ωστόσο, ανάμεσα στους δύο τύπους καρκίνου, το ΑΟΑΑ είχε ισχυρότερη δράση έναντι του καρκίνου των ωοθηκών (IC50:684,7uM και 906,3uM για τις καρκινικές σειρές TOV- 21G και ES-2 αντίστοιχα) σε σχέση με τον καρκίνο του προστάτη (ΙC50>>1mM). Προκειμένου να διαπιστωθεί αν η δράση του ΑΟΑΑ οφείλεται στην αναστολή της βιοσύνθεσης του Η2S και όχι σε κάποια άλλη μη ειδική του δράση, έγινε ταυτόχρονη χορήγηση του GYY4137, ενός δότη H2S, ο οποίος και ανέστρεψε σημαντικά την ανασταλτική, επί του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, δράση του ΑΟΑΑ. Συνεπώς, η αναστολή του ενδογενώς παραγόμενου H2S φαίνεται να αποτελεί έναν πιθανό νέο θεραπευτικό στόχο στον καρκίνο των ωοθηκών.","Over the last decades, thorough research has been carried out in the field of gasotransmitters. In addition to nitric oxide (NO) and carbon monoxide (CO), another focal point has been hydrogen sulfide (H2S), the third gasotransmitter. In mammals, H2S is endogenously produced by three enzymes: cystathionine β-synthase (CBS), cystathionine γ-lyase (CSE) and 3-mercaptopyruvate sulfurtransferase (3-MST) or by non-enzymatic pathways. The biological role and signaling pathways in which H2S is involved have been the subject of various studies, both at a physiological and a pathophysiological level. Recent research has focused on the underlying mechanisms that correlate hydrogen sulfide to the biology of cancer. In this context, hydrogen sulfide presents a bipolar character, as it can display anticancer effects not only by the inhibition of its intrinsic biosynthesis but also by the elevation of its levels beyond a certain point. Multiple mechanisms contribute to these effects, including signaling pathways that involve suppression of mitochondrial function, inhibition of angiogenesis, cell cycle arrest and induction of apoptosis. Pharmacological tools, such as inhibitors of H2S biosynthesis as well as H2S donors, are used to investigate the role of the gaseous transmitter in various types of cancer together with its effect on the tumour proliferation, metabolism and growth in both in vitro and in vivo experiments. The aim of the present study is to elucidate the role of endogenous H2S regarding in vitro models of ovarian cancer (TOV-21G and ES-2) and prostate cancer (PC-3 and LNCaP). In the first place, we tested whether CBS, CSE and 3-MST are expressed in the cancer cell lines at subject or not. After verifying their expression, we established the optimal conditions (number of cells, MTT incubation time) for performing the MTT colorimetric assay to determine cell proliferation afterwards. Ιnhibitors of the three enzymes were then administered to the cancer cells at various concentrations for 48 hours and their effect on cell proliferation was investigated by the aforementioned method. In all cancer cell lines, the most potent was CBS/CSE inhibitor, AOAA, considering that its ability to reduce cell proliferation rate was the greatest among the three. However, between the two types of cancer, AOAA had greater efficacy against ovarian cancer (IC50 estimated at 684,7uM and 906,3uM for TOV-21G and ES-2 respectively) rather than prostate cancer (ΙC50>>1mM). Taking into account the complex pharmacological profile of AOAA, we further determined whether AOAA anticancer effects were due to the inhibition of H2S biosynthesis. Indeed, by administrating simultaneously a hydrogen sulfide donor, GYY4137, the observed inhibition over cell proliferation caused by AOAA was significantly reversed. In conclusion, future efforts should focus on the inhibition of endogenously produced H2S as a new therapeutic approach as regards ovarian cancer."],"dc:identifier":["uoadl:1689936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1689936"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος του ενδογενώς παραγόμενου υδροθείου στον πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:12Z"}