{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1692120"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1692120","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση κατανάλωσης καρπού ελιάς τύπου Καλαμών στο λιπιδαιμικό προφίλ νορμολιπιδικών εθελοντών","abstract":"Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία θανάτων παγκοσμίως. Παρόλο που ένα μεγάλο ποσοστό των καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι δυνατόν να προληφθεί, αυτά συνεχίζουν να πληθαίνουν, κυρίως γιατί τα μέτρα πρόληψης είναι ανεπαρκή. Προκειμένου να εξαλειφθούν τα ζητήματα υγείας που σχετίζονται με τα νοσήματα αυτά, η εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου αποτελεί πια ακρογωνιαίο λίθο της καρδιαγγειακής πρόληψης. Η χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (LDL) έχει αποτελέσει τον κύριο δείκτη κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου και τον κύριο στόχο θεραπείας. Παρόλα αυτά, διάφοροι λιποπρωτεϊνικοί λόγοι έχουν οριστεί σε μια προσπάθεια βελτίωσης της εκτίμησης του καρδιαγγειακού κινδύνου. Οι κυριότεροι λόγοι που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι οι λόγοι TotalChol/HDL, LDL/HDL, TGs/HDL και ApoB/ApoA. Όσο οι λόγοι αυτοί μικραίνουν, τόσο μειώνεται και η πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Πολλές επιδημιολογικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η Μεσογειακή διατροφή συνδέεται με χαμηλά ποσοστά στεφανιαίων νοσημάτων. Με βάση την Μεσογειακή διατροφή και τις ευεργετικές της επιδράσεις στην υγεία, η επιστημονική κοινότητα έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς το ελαιόλαδο, τα συστατικά του και τις βιολογικές του δράσεις. Παρά το πλήθος των μελετών που έχουν διεξαχθεί για το ελαιόλαδο και τα συστατικά του, η παρούσα ερευνητική μελέτη αποτελεί την πρώτη κλινική μελέτη που ασχολείται με τον καρπό της ελιάς, και την επίδραση της κατανάλωσης σταθερής ποσότητας αυτού στο λιπιδαιμικό προφίλ μη υπερλιπιδαιμικών εθελοντών. Για τον σκοπό αυτό, συγκεντρώθηκαν 23 νορμολιπιδαιμικοί εθελοντές, ηλικίας 22-61 ετών, οι οποίοι κλήθηκαν να καταναλώσουν 5 βαλσαμικές ελιές τύπου Καλαμών (ΒΚΣ) για έναν μήνα. Οι ελιές αυτές περιείχαν κατά μέσο όρο 1300 μg/g υδροξυτυροσόλης και 560 μg/g τυροσόλης. Σκοπός της μελέτης ήταν να ελεγχθούν οι διαφορές των τιμών των βιοχημικών παραμέτρων μεταξύ της πρώτης μέτρησης (D1), όπου οι εθελοντές δεν έχουν ακολουθήσει τη διατροφή με τις ελιές ΒΚΣ, της μέτρησης D30, όπου οι εθελοντές έχουν καταναλώσει την ποσότητα ΒΚΣ σύμφωνα με τις οδηγίες του κλινικού ιατρού-ερευνητή και της μέτρησης την ημέρα 60 (D60), όπου οι εθελοντές έχουν διανύσει 30 ημέρες χωρίς την κατανάλωση των ΒΚΣ. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η καθημερινή ανελλιπής κατανάλωση σταθερής δόσης καρπού της ελιάς BΚΣ για έναν μήνα δεν επηρέασε την ηπατική λειτουργία των εθελοντών, καθώς δεν επηρεάστηκαν οι τρανσαμινάσεις, η ALP, και η γGT. Ακόμη, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ουρία, το ουρικό οξύ και την κρεατινίνη και δεν επηρεάστηκε η γλυκόζη. Ούτε οι ηλεκτρολύτες ξεπέρασαν τα φυσιολογικά όρια τιμών. Όσον αφορά το λιπιδαιμικό προφίλ, δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στις τιμές της ολικής χοληστερόλης, της ΑpoB, της LDL και των λόγων TG/HDL και ΑPOB/ApoA, ωστόσο οι λόγοι TotalChol/HDL και LDL/HDL μειώθηκαν. Αύξηση εντοπίστηκε στις τιμές της HDL, ενώ η ApoA μειώθηκε. Στα τριγλυκερίδια δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μετά την μηνιαία λήψη της ελιάς, ωστόσο εντοπίστηκε μια τάση μείωσης των τιμών. Τέλος, η oxLDL παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τα μέχρι σήμερα δεδομένα που αφορούν το ελαιόλαδο. Η παρατήρηση αυτή πιθανόν εξηγείται με βάση το γεγονός πως στον καρπό της ελιάς, η υδροξυτυροσόλη βρίσκεται στην υδρόφιλη μορφή της, ενώ στο ελαιόλαδο η ουσία αυτή ανήκει στα λιπόφιλα συστατικά. Αυτό θα μπορούσε να αλλάζει την βιολογική της δράση in vivo. Το γεγονός ότι σε νορμολιπιδαιμικούς εθελοντές, χωρίς χρόνια νοσήματα και χωρίς να βρίσκονται υπό φαρμακευτική αγωγή, αυξήθηκε η HDL και βελτιώθηκαν οι λόγοι καρδιαγγειακού κινδύνου που την περιλαμβάνουν, αποτελεί σημαντικό εύρημα. Η μελέτη αυτή αποτελεί έναυσμα για νέες μελέτες, με μεγαλύτερο αριθμό ατόμων και με υπερλιπιδαιμικούς εθελοντές.","abstract_html":"Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία θανάτων παγκοσμίως. Παρόλο που ένα μεγάλο ποσοστό των καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι δυνατόν να προληφθεί, αυτά συνεχίζουν να πληθαίνουν, κυρίως γιατί τα μέτρα πρόληψης είναι ανεπαρκή. Προκειμένου να εξαλειφθούν τα ζητήματα υγείας που σχετίζονται με τα νοσήματα αυτά, η εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου αποτελεί πια ακρογωνιαίο λίθο της καρδιαγγειακής πρόληψης. Η χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (LDL) έχει αποτελέσει τον κύριο δείκτη κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου και τον κύριο στόχο θεραπείας. Παρόλα αυτά, διάφοροι λιποπρωτεϊνικοί λόγοι έχουν οριστεί σε μια προσπάθεια βελτίωσης της εκτίμησης του καρδιαγγειακού κινδύνου. Οι κυριότεροι λόγοι που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι οι λόγοι TotalChol/HDL, LDL/HDL, TGs/HDL και ApoB/ApoA. Όσο οι λόγοι αυτοί μικραίνουν, τόσο μειώνεται και η πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Πολλές επιδημιολογικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η Μεσογειακή διατροφή συνδέεται με χαμηλά ποσοστά στεφανιαίων νοσημάτων. Με βάση την Μεσογειακή διατροφή και τις ευεργετικές της επιδράσεις στην υγεία, η επιστημονική κοινότητα έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς το ελαιόλαδο, τα συστατικά του και τις βιολογικές του δράσεις. Παρά το πλήθος των μελετών που έχουν διεξαχθεί για το ελαιόλαδο και τα συστατικά του, η παρούσα ερευνητική μελέτη αποτελεί την πρώτη κλινική μελέτη που ασχολείται με τον καρπό της ελιάς, και την επίδραση της κατανάλωσης σταθερής ποσότητας αυτού στο λιπιδαιμικό προφίλ μη υπερλιπιδαιμικών εθελοντών. Για τον σκοπό αυτό, συγκεντρώθηκαν 23 νορμολιπιδαιμικοί εθελοντές, ηλικίας 22-61 ετών, οι οποίοι κλήθηκαν να καταναλώσουν 5 βαλσαμικές ελιές τύπου Καλαμών (ΒΚΣ) για έναν μήνα. Οι ελιές αυτές περιείχαν κατά μέσο όρο 1300 μg/g υδροξυτυροσόλης και 560 μg/g τυροσόλης. Σκοπός της μελέτης ήταν να ελεγχθούν οι διαφορές των τιμών των βιοχημικών παραμέτρων μεταξύ της πρώτης μέτρησης (D1), όπου οι εθελοντές δεν έχουν ακολουθήσει τη διατροφή με τις ελιές ΒΚΣ, της μέτρησης D30, όπου οι εθελοντές έχουν καταναλώσει την ποσότητα ΒΚΣ σύμφωνα με τις οδηγίες του κλινικού ιατρού-ερευνητή και της μέτρησης την ημέρα 60 (D60), όπου οι εθελοντές έχουν διανύσει 30 ημέρες χωρίς την κατανάλωση των ΒΚΣ. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η καθημερινή ανελλιπής κατανάλωση σταθερής δόσης καρπού της ελιάς BΚΣ για έναν μήνα δεν επηρέασε την ηπατική λειτουργία των εθελοντών, καθώς δεν επηρεάστηκαν οι τρανσαμινάσεις, η ALP, και η γGT. Ακόμη, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ουρία, το ουρικό οξύ και την κρεατινίνη και δεν επηρεάστηκε η γλυκόζη. Ούτε οι ηλεκτρολύτες ξεπέρασαν τα φυσιολογικά όρια τιμών. Όσον αφορά το λιπιδαιμικό προφίλ, δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στις τιμές της ολικής χοληστερόλης, της ΑpoB, της LDL και των λόγων TG/HDL και ΑPOB/ApoA, ωστόσο οι λόγοι TotalChol/HDL και LDL/HDL μειώθηκαν. Αύξηση εντοπίστηκε στις τιμές της HDL, ενώ η ApoA μειώθηκε. Στα τριγλυκερίδια δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μετά την μηνιαία λήψη της ελιάς, ωστόσο εντοπίστηκε μια τάση μείωσης των τιμών. Τέλος, η oxLDL παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τα μέχρι σήμερα δεδομένα που αφορούν το ελαιόλαδο. Η παρατήρηση αυτή πιθανόν εξηγείται με βάση το γεγονός πως στον καρπό της ελιάς, η υδροξυτυροσόλη βρίσκεται στην υδρόφιλη μορφή της, ενώ στο ελαιόλαδο η ουσία αυτή ανήκει στα λιπόφιλα συστατικά. Αυτό θα μπορούσε να αλλάζει την βιολογική της δράση in vivo. Το γεγονός ότι σε νορμολιπιδαιμικούς εθελοντές, χωρίς χρόνια νοσήματα και χωρίς να βρίσκονται υπό φαρμακευτική αγωγή, αυξήθηκε η HDL και βελτιώθηκαν οι λόγοι καρδιαγγειακού κινδύνου που την περιλαμβάνουν, αποτελεί σημαντικό εύρημα. Η μελέτη αυτή αποτελεί έναυσμα για νέες μελέτες, με μεγαλύτερο αριθμό ατόμων και με υπερλιπιδαιμικούς εθελοντές.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλαχάκου Μαρία","Vlachakou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:12Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1692120"],"render_values":[{"text":"uoadl:1692120","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692120","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692120","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1692120","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλαχάκου Μαρία","Vlachakou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1692120","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692120"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία θανάτων παγκοσμίως. Παρόλο που ένα μεγάλο ποσοστό των καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι δυνατόν να προληφθεί, αυτά συνεχίζουν να πληθαίνουν, κυρίως γιατί τα μέτρα πρόληψης είναι ανεπαρκή. Προκειμένου να εξαλειφθούν τα ζητήματα υγείας που σχετίζονται με τα νοσήματα αυτά, η εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου αποτελεί πια ακρογωνιαίο λίθο της καρδιαγγειακής πρόληψης. Η χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (LDL) έχει αποτελέσει τον κύριο δείκτη κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου και τον κύριο στόχο θεραπείας. Παρόλα αυτά, διάφοροι λιποπρωτεϊνικοί λόγοι έχουν οριστεί σε μια προσπάθεια βελτίωσης της εκτίμησης του καρδιαγγειακού κινδύνου. Οι κυριότεροι λόγοι που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι οι λόγοι TotalChol/HDL, LDL/HDL, TGs/HDL και ApoB/ApoA. Όσο οι λόγοι αυτοί μικραίνουν, τόσο μειώνεται και η πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Πολλές επιδημιολογικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η Μεσογειακή διατροφή συνδέεται με χαμηλά ποσοστά στεφανιαίων νοσημάτων. Με βάση την Μεσογειακή διατροφή και τις ευεργετικές της επιδράσεις στην υγεία, η επιστημονική κοινότητα έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς το ελαιόλαδο, τα συστατικά του και τις βιολογικές του δράσεις. Παρά το πλήθος των μελετών που έχουν διεξαχθεί για το ελαιόλαδο και τα συστατικά του, η παρούσα ερευνητική μελέτη αποτελεί την πρώτη κλινική μελέτη που ασχολείται με τον καρπό της ελιάς, και την επίδραση της κατανάλωσης σταθερής ποσότητας αυτού στο λιπιδαιμικό προφίλ μη υπερλιπιδαιμικών εθελοντών. Για τον σκοπό αυτό, συγκεντρώθηκαν 23 νορμολιπιδαιμικοί εθελοντές, ηλικίας 22-61 ετών, οι οποίοι κλήθηκαν να καταναλώσουν 5 βαλσαμικές ελιές τύπου Καλαμών (ΒΚΣ) για έναν μήνα. Οι ελιές αυτές περιείχαν κατά μέσο όρο 1300 μg/g υδροξυτυροσόλης και 560 μg/g τυροσόλης. Σκοπός της μελέτης ήταν να ελεγχθούν οι διαφορές των τιμών των βιοχημικών παραμέτρων μεταξύ της πρώτης μέτρησης (D1), όπου οι εθελοντές δεν έχουν ακολουθήσει τη διατροφή με τις ελιές ΒΚΣ, της μέτρησης D30, όπου οι εθελοντές έχουν καταναλώσει την ποσότητα ΒΚΣ σύμφωνα με τις οδηγίες του κλινικού ιατρού-ερευνητή και της μέτρησης την ημέρα 60 (D60), όπου οι εθελοντές έχουν διανύσει 30 ημέρες χωρίς την κατανάλωση των ΒΚΣ. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η καθημερινή ανελλιπής κατανάλωση σταθερής δόσης καρπού της ελιάς BΚΣ για έναν μήνα δεν επηρέασε την ηπατική λειτουργία των εθελοντών, καθώς δεν επηρεάστηκαν οι τρανσαμινάσεις, η ALP, και η γGT. Ακόμη, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ουρία, το ουρικό οξύ και την κρεατινίνη και δεν επηρεάστηκε η γλυκόζη. Ούτε οι ηλεκτρολύτες ξεπέρασαν τα φυσιολογικά όρια τιμών. Όσον αφορά το λιπιδαιμικό προφίλ, δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στις τιμές της ολικής χοληστερόλης, της ΑpoB, της LDL και των λόγων TG/HDL και ΑPOB/ApoA, ωστόσο οι λόγοι TotalChol/HDL και LDL/HDL μειώθηκαν. Αύξηση εντοπίστηκε στις τιμές της HDL, ενώ η ApoA μειώθηκε. Στα τριγλυκερίδια δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μετά την μηνιαία λήψη της ελιάς, ωστόσο εντοπίστηκε μια τάση μείωσης των τιμών. Τέλος, η oxLDL παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τα μέχρι σήμερα δεδομένα που αφορούν το ελαιόλαδο. Η παρατήρηση αυτή πιθανόν εξηγείται με βάση το γεγονός πως στον καρπό της ελιάς, η υδροξυτυροσόλη βρίσκεται στην υδρόφιλη μορφή της, ενώ στο ελαιόλαδο η ουσία αυτή ανήκει στα λιπόφιλα συστατικά. Αυτό θα μπορούσε να αλλάζει την βιολογική της δράση in vivo. Το γεγονός ότι σε νορμολιπιδαιμικούς εθελοντές, χωρίς χρόνια νοσήματα και χωρίς να βρίσκονται υπό φαρμακευτική αγωγή, αυξήθηκε η HDL και βελτιώθηκαν οι λόγοι καρδιαγγειακού κινδύνου που την περιλαμβάνουν, αποτελεί σημαντικό εύρημα. Η μελέτη αυτή αποτελεί έναυσμα για νέες μελέτες, με μεγαλύτερο αριθμό ατόμων και με υπερλιπιδαιμικούς εθελοντές.","Cardiovascular diseases are the leading cause of death worldwide. Although a large proportion of CVDs is preventable, they continue to rise, mainly because preventive measures are inadequate. In order to eliminate health issues associated with cardiovascular diseases, the assessment of cardiovascular risk has become the cornerstone of cardiovascular prevention. Until now, LDL cholesterol concentration has been the prime index of cardiovascular risk and the main target for treatment. However, data now suggest that the use of lipoprotein ratios are risk indicators with greater predictive value than isolated parameters used independently, particularly in individuals at intermediate risk. The main lipoprotein ratios that are valuable for the assessment of cardiovascular risk are TotalChol/HDL, LDL/HDL, TGs/HDL and ApoB/ApoA ratio. Many epidemiological studies suggest that the Mediterranean diet is associated with low incidence of coronary disease. Based on the Mediterranean diet and its beneficial effects on health, the scientific community has shown great interest in the olive oil, its components and its biological effects. Despite the number of studies conducted on the olive oil and its components, this study is the first clinical study that refers to the olive fruit. The aim of the present study was to expand observations that referred to olive oil and to investigate if standard daily consumption of whole olives can positively affect the lipidemic profile of healthy volunteers To this end, we examined daily consumption of 5 Kalamata type olives, which contained standard levels of hydroxytyrosol and tyrosol, on 23 healthy volunteers, in relation with serum lipids. The objective of the statistical analysis was to test differences in biochemical parameters between the first measurement (D1), before the intake of olives, measurement of D30, where volunteers had consumed the olives, and measurement of day 60 (D60), after a one month washout period. The results of the present study showed that the consumption of a standard daily dose of a specific variety of table olives does not affect the liver function, as SGOT, SGPT, ALP and γGT were not modified. In addition, no statistically significant differences were observed in urea, uric acid and creatinine and glucose was affected as well. However, changes were observed in electrolytes, but did not exceed the normal range. Regarding the lipid profile, there was no statistically significant difference in total cholesterol, ApoB, LDL and in the TG/HDL and ApoB/ApoA ratios, although TotalChol/HDL and LDL/HDL ratios decreased. An increase in the detected values ​​of HDL was observed, while ApoA lipoprotein values decreased. Regarding the triglycerides, there was no statistically significant difference between D1 and D30, but a trend for lower values was observed. Finally, oxLDL showed a statistically significant increase, that conflicts with previous observations regarding the effects of olive oil on oxLDL levels. This observation is probably explained by the fact that in the olive fruit, hydroxytyrosol is in its hydrophilic phase, while in olive oil belongs to the lipophilic components. This could alter its biological activity in vivo. The fact that HDL increased and the basic cardiovascular ratios improved among healthy volunteers, has a significant importance. These results could initiate new studies, with a larger number of volunteers or on patients with increased serum lipids."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση κατανάλωσης καρπού ελιάς τύπου Καλαμών στο λιπιδαιμικό προφίλ νορμολιπιδικών εθελοντών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλαχάκου Μαρία","Vlachakou Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρωταρχική αιτία θανάτων παγκοσμίως. Παρόλο που ένα μεγάλο ποσοστό των καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι δυνατόν να προληφθεί, αυτά συνεχίζουν να πληθαίνουν, κυρίως γιατί τα μέτρα πρόληψης είναι ανεπαρκή. Προκειμένου να εξαλειφθούν τα ζητήματα υγείας που σχετίζονται με τα νοσήματα αυτά, η εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου αποτελεί πια ακρογωνιαίο λίθο της καρδιαγγειακής πρόληψης. Η χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (LDL) έχει αποτελέσει τον κύριο δείκτη κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου και τον κύριο στόχο θεραπείας. Παρόλα αυτά, διάφοροι λιποπρωτεϊνικοί λόγοι έχουν οριστεί σε μια προσπάθεια βελτίωσης της εκτίμησης του καρδιαγγειακού κινδύνου. Οι κυριότεροι λόγοι που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι οι λόγοι TotalChol/HDL, LDL/HDL, TGs/HDL και ApoB/ApoA. Όσο οι λόγοι αυτοί μικραίνουν, τόσο μειώνεται και η πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Πολλές επιδημιολογικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η Μεσογειακή διατροφή συνδέεται με χαμηλά ποσοστά στεφανιαίων νοσημάτων. Με βάση την Μεσογειακή διατροφή και τις ευεργετικές της επιδράσεις στην υγεία, η επιστημονική κοινότητα έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς το ελαιόλαδο, τα συστατικά του και τις βιολογικές του δράσεις. Παρά το πλήθος των μελετών που έχουν διεξαχθεί για το ελαιόλαδο και τα συστατικά του, η παρούσα ερευνητική μελέτη αποτελεί την πρώτη κλινική μελέτη που ασχολείται με τον καρπό της ελιάς, και την επίδραση της κατανάλωσης σταθερής ποσότητας αυτού στο λιπιδαιμικό προφίλ μη υπερλιπιδαιμικών εθελοντών. Για τον σκοπό αυτό, συγκεντρώθηκαν 23 νορμολιπιδαιμικοί εθελοντές, ηλικίας 22-61 ετών, οι οποίοι κλήθηκαν να καταναλώσουν 5 βαλσαμικές ελιές τύπου Καλαμών (ΒΚΣ) για έναν μήνα. Οι ελιές αυτές περιείχαν κατά μέσο όρο 1300 μg/g υδροξυτυροσόλης και 560 μg/g τυροσόλης. Σκοπός της μελέτης ήταν να ελεγχθούν οι διαφορές των τιμών των βιοχημικών παραμέτρων μεταξύ της πρώτης μέτρησης (D1), όπου οι εθελοντές δεν έχουν ακολουθήσει τη διατροφή με τις ελιές ΒΚΣ, της μέτρησης D30, όπου οι εθελοντές έχουν καταναλώσει την ποσότητα ΒΚΣ σύμφωνα με τις οδηγίες του κλινικού ιατρού-ερευνητή και της μέτρησης την ημέρα 60 (D60), όπου οι εθελοντές έχουν διανύσει 30 ημέρες χωρίς την κατανάλωση των ΒΚΣ. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η καθημερινή ανελλιπής κατανάλωση σταθερής δόσης καρπού της ελιάς BΚΣ για έναν μήνα δεν επηρέασε την ηπατική λειτουργία των εθελοντών, καθώς δεν επηρεάστηκαν οι τρανσαμινάσεις, η ALP, και η γGT. Ακόμη, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ουρία, το ουρικό οξύ και την κρεατινίνη και δεν επηρεάστηκε η γλυκόζη. Ούτε οι ηλεκτρολύτες ξεπέρασαν τα φυσιολογικά όρια τιμών. Όσον αφορά το λιπιδαιμικό προφίλ, δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στις τιμές της ολικής χοληστερόλης, της ΑpoB, της LDL και των λόγων TG/HDL και ΑPOB/ApoA, ωστόσο οι λόγοι TotalChol/HDL και LDL/HDL μειώθηκαν. Αύξηση εντοπίστηκε στις τιμές της HDL, ενώ η ApoA μειώθηκε. Στα τριγλυκερίδια δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μετά την μηνιαία λήψη της ελιάς, ωστόσο εντοπίστηκε μια τάση μείωσης των τιμών. Τέλος, η oxLDL παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τα μέχρι σήμερα δεδομένα που αφορούν το ελαιόλαδο. Η παρατήρηση αυτή πιθανόν εξηγείται με βάση το γεγονός πως στον καρπό της ελιάς, η υδροξυτυροσόλη βρίσκεται στην υδρόφιλη μορφή της, ενώ στο ελαιόλαδο η ουσία αυτή ανήκει στα λιπόφιλα συστατικά. Αυτό θα μπορούσε να αλλάζει την βιολογική της δράση in vivo. Το γεγονός ότι σε νορμολιπιδαιμικούς εθελοντές, χωρίς χρόνια νοσήματα και χωρίς να βρίσκονται υπό φαρμακευτική αγωγή, αυξήθηκε η HDL και βελτιώθηκαν οι λόγοι καρδιαγγειακού κινδύνου που την περιλαμβάνουν, αποτελεί σημαντικό εύρημα. Η μελέτη αυτή αποτελεί έναυσμα για νέες μελέτες, με μεγαλύτερο αριθμό ατόμων και με υπερλιπιδαιμικούς εθελοντές.","Cardiovascular diseases are the leading cause of death worldwide. Although a large proportion of CVDs is preventable, they continue to rise, mainly because preventive measures are inadequate. In order to eliminate health issues associated with cardiovascular diseases, the assessment of cardiovascular risk has become the cornerstone of cardiovascular prevention. Until now, LDL cholesterol concentration has been the prime index of cardiovascular risk and the main target for treatment. However, data now suggest that the use of lipoprotein ratios are risk indicators with greater predictive value than isolated parameters used independently, particularly in individuals at intermediate risk. The main lipoprotein ratios that are valuable for the assessment of cardiovascular risk are TotalChol/HDL, LDL/HDL, TGs/HDL and ApoB/ApoA ratio. Many epidemiological studies suggest that the Mediterranean diet is associated with low incidence of coronary disease. Based on the Mediterranean diet and its beneficial effects on health, the scientific community has shown great interest in the olive oil, its components and its biological effects. Despite the number of studies conducted on the olive oil and its components, this study is the first clinical study that refers to the olive fruit. The aim of the present study was to expand observations that referred to olive oil and to investigate if standard daily consumption of whole olives can positively affect the lipidemic profile of healthy volunteers To this end, we examined daily consumption of 5 Kalamata type olives, which contained standard levels of hydroxytyrosol and tyrosol, on 23 healthy volunteers, in relation with serum lipids. The objective of the statistical analysis was to test differences in biochemical parameters between the first measurement (D1), before the intake of olives, measurement of D30, where volunteers had consumed the olives, and measurement of day 60 (D60), after a one month washout period. The results of the present study showed that the consumption of a standard daily dose of a specific variety of table olives does not affect the liver function, as SGOT, SGPT, ALP and γGT were not modified. In addition, no statistically significant differences were observed in urea, uric acid and creatinine and glucose was affected as well. However, changes were observed in electrolytes, but did not exceed the normal range. Regarding the lipid profile, there was no statistically significant difference in total cholesterol, ApoB, LDL and in the TG/HDL and ApoB/ApoA ratios, although TotalChol/HDL and LDL/HDL ratios decreased. An increase in the detected values ​​of HDL was observed, while ApoA lipoprotein values decreased. Regarding the triglycerides, there was no statistically significant difference between D1 and D30, but a trend for lower values was observed. Finally, oxLDL showed a statistically significant increase, that conflicts with previous observations regarding the effects of olive oil on oxLDL levels. This observation is probably explained by the fact that in the olive fruit, hydroxytyrosol is in its hydrophilic phase, while in olive oil belongs to the lipophilic components. This could alter its biological activity in vivo. The fact that HDL increased and the basic cardiovascular ratios improved among healthy volunteers, has a significant importance. These results could initiate new studies, with a larger number of volunteers or on patients with increased serum lipids."],"dc:identifier":["uoadl:1692120","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692120"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Επίδραση κατανάλωσης καρπού ελιάς τύπου Καλαμών στο λιπιδαιμικό προφίλ νορμολιπιδικών εθελοντών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:12Z"}