{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1692280"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1692280","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποιότητα ζωής γονιών παιδιών με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές","abstract":"Περίληψη Εισαγωγή: Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος (spectrum disorder) είναι νευροαναπτυξιακές διαταραχές και συνήθως παρατηρούνται από την ηλικία των 18 μηνών – τριών ετών. Παρουσιάζουν διαταραχή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, επικοινωνίας και συμπεριφοράς. Η συχνότητα των αυτιστικών παιδιών υπολογίζεται σε 1,6% περίπου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής των γονιών παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος. Υλικό και μέθοδος Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 γονείς και κηδεμόνες παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, που τα παιδιά τους παρακολουθούνταν σε Κέντρα Ειδικών Θεραπειών. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου SF-36 (Short Form Questionnaire-36). Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το στατιστικό πακέτο SPSS. (version 17.0). Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Εφαρμόσθηκαν στατιστικές δοκιμασίες του Pearson T-Test και One way ANOVA. Αποτελέσματα Από τους 100 γονείς παιδιών της μελέτης το 64% ήταν μητέρες και το 36% πατέρες. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το σωματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι άγαμοι p=0,002, οι χήροι p=0.021 οι διαζευγμένοι p= 0.029, οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,003, αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, οι άνεργοι p=0,001 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,008. Ενώ τον σωματικό πόνο αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001 οι άνεργοι και αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,005 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p= 0,025, οι γονείς που έχουν δύο παιδιά p= 0,028. Τον συναισθηματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,013, οι χήροι p=0,002, οι άγαμοι p=0,021, οι διαζευγμένοι p=0,029 και οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,045. Επίσης την ψυχική υγεία αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,052, η ηλικιακή ομάδα των 40-49 ετών p=0,050, οι άνεργοι, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p= 0,004, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,009, αλλά και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,025. Τη μεταβολή της υγείας την αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι γονείς της ηλικιακής ομάδας >50 ετών p=0,003, οι διαμένοντες στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής p=0,032, οι γονείς με Ελληνική υπηκοότητα p=0,002, οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,0025, και οι απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης. Επιπρόσθετα, την σωματική λειτουργικότητα βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,002, και οι γονείς που έχουν παιδί με ΔΑΦ μεγαλύτερο των 13 ετών p=0.017. Την κοινωνική λειτουργικότητα αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι άνεργοι και οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,019, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,003. Ακόμα τη γενική υγεία βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι διαμένοντες σε μεγάλη πόλη p=0,017, ενώ τη ζωτικότητα αξιολόγησαν αρνητικά οι γονείς που είχαν μόνο ένα παιδί p=0,003, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,034 και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,035. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη αυτιστικής διαταραχής στην οικογένεια επηρεάζει όλους τους τομείς της υγείας της. Εκτός από την κλινική κατάσταση του παιδιού, η ποιότητα ζωής των γονιών επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες όπως το φύλο, ηλικία, η εκπαίδευσή, η οικονομική και οικογενειακή κατάσταση και η διαμονή τους. Η εκπαίδευση και η υποστήριξη της οικογένειας συμβάλλει στην καλύτερη ποιότητα της ζωής τους.","abstract_html":"Περίληψη Εισαγωγή: Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος (spectrum disorder) είναι νευροαναπτυξιακές διαταραχές και συνήθως παρατηρούνται από την ηλικία των 18 μηνών – τριών ετών. Παρουσιάζουν διαταραχή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, επικοινωνίας και συμπεριφοράς. Η συχνότητα των αυτιστικών παιδιών υπολογίζεται σε 1,6% περίπου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής των γονιών παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος. Υλικό και μέθοδος Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 γονείς και κηδεμόνες παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, που τα παιδιά τους παρακολουθούνταν σε Κέντρα Ειδικών Θεραπειών. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου SF-36 (Short Form Questionnaire-36). Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το στατιστικό πακέτο SPSS. (version 17.0). Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Εφαρμόσθηκαν στατιστικές δοκιμασίες του Pearson T-Test και One way ANOVA. Αποτελέσματα Από τους 100 γονείς παιδιών της μελέτης το 64% ήταν μητέρες και το 36% πατέρες. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το σωματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι άγαμοι p=0,002, οι χήροι p=0.021 οι διαζευγμένοι p= 0.029, οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,003, αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, οι άνεργοι p=0,001 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,008. Ενώ τον σωματικό πόνο αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001 οι άνεργοι και αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,005 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p= 0,025, οι γονείς που έχουν δύο παιδιά p= 0,028. Τον συναισθηματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,013, οι χήροι p=0,002, οι άγαμοι p=0,021, οι διαζευγμένοι p=0,029 και οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,045. Επίσης την ψυχική υγεία αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,052, η ηλικιακή ομάδα των 40-49 ετών p=0,050, οι άνεργοι, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p= 0,004, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,009, αλλά και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,025. Τη μεταβολή της υγείας την αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι γονείς της ηλικιακής ομάδας &gt;50 ετών p=0,003, οι διαμένοντες στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής p=0,032, οι γονείς με Ελληνική υπηκοότητα p=0,002, οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,0025, και οι απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης. Επιπρόσθετα, την σωματική λειτουργικότητα βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,002, και οι γονείς που έχουν παιδί με ΔΑΦ μεγαλύτερο των 13 ετών p=0.017. Την κοινωνική λειτουργικότητα αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι άνεργοι και οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,019, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,003. Ακόμα τη γενική υγεία βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι διαμένοντες σε μεγάλη πόλη p=0,017, ενώ τη ζωτικότητα αξιολόγησαν αρνητικά οι γονείς που είχαν μόνο ένα παιδί p=0,003, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,034 και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,035. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη αυτιστικής διαταραχής στην οικογένεια επηρεάζει όλους τους τομείς της υγείας της. Εκτός από την κλινική κατάσταση του παιδιού, η ποιότητα ζωής των γονιών επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες όπως το φύλο, ηλικία, η εκπαίδευσή, η οικονομική και οικογενειακή κατάσταση και η διαμονή τους. Η εκπαίδευση και η υποστήριξη της οικογένειας συμβάλλει στην καλύτερη ποιότητα της ζωής τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοσμά Καλλιόπη","Kosma Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1692280"],"render_values":[{"text":"uoadl:1692280","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692280","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692280","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1692280","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοσμά Καλλιόπη","Kosma Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1692280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692280"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Εισαγωγή: Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος (spectrum disorder) είναι νευροαναπτυξιακές διαταραχές και συνήθως παρατηρούνται από την ηλικία των 18 μηνών – τριών ετών. Παρουσιάζουν διαταραχή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, επικοινωνίας και συμπεριφοράς. Η συχνότητα των αυτιστικών παιδιών υπολογίζεται σε 1,6% περίπου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής των γονιών παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος. Υλικό και μέθοδος Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 γονείς και κηδεμόνες παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, που τα παιδιά τους παρακολουθούνταν σε Κέντρα Ειδικών Θεραπειών. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου SF-36 (Short Form Questionnaire-36). Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το στατιστικό πακέτο SPSS. (version 17.0). Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Εφαρμόσθηκαν στατιστικές δοκιμασίες του Pearson T-Test και One way ANOVA. Αποτελέσματα Από τους 100 γονείς παιδιών της μελέτης το 64% ήταν μητέρες και το 36% πατέρες. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το σωματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι άγαμοι p=0,002, οι χήροι p=0.021 οι διαζευγμένοι p= 0.029, οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,003, αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, οι άνεργοι p=0,001 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,008. Ενώ τον σωματικό πόνο αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001 οι άνεργοι και αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,005 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p= 0,025, οι γονείς που έχουν δύο παιδιά p= 0,028. Τον συναισθηματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,013, οι χήροι p=0,002, οι άγαμοι p=0,021, οι διαζευγμένοι p=0,029 και οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,045. Επίσης την ψυχική υγεία αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,052, η ηλικιακή ομάδα των 40-49 ετών p=0,050, οι άνεργοι, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p= 0,004, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,009, αλλά και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,025. Τη μεταβολή της υγείας την αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι γονείς της ηλικιακής ομάδας >50 ετών p=0,003, οι διαμένοντες στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής p=0,032, οι γονείς με Ελληνική υπηκοότητα p=0,002, οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,0025, και οι απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης. Επιπρόσθετα, την σωματική λειτουργικότητα βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,002, και οι γονείς που έχουν παιδί με ΔΑΦ μεγαλύτερο των 13 ετών p=0.017. Την κοινωνική λειτουργικότητα αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι άνεργοι και οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,019, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,003. Ακόμα τη γενική υγεία βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι διαμένοντες σε μεγάλη πόλη p=0,017, ενώ τη ζωτικότητα αξιολόγησαν αρνητικά οι γονείς που είχαν μόνο ένα παιδί p=0,003, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,034 και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,035. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη αυτιστικής διαταραχής στην οικογένεια επηρεάζει όλους τους τομείς της υγείας της. Εκτός από την κλινική κατάσταση του παιδιού, η ποιότητα ζωής των γονιών επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες όπως το φύλο, ηλικία, η εκπαίδευσή, η οικονομική και οικογενειακή κατάσταση και η διαμονή τους. Η εκπαίδευση και η υποστήριξη της οικογένειας συμβάλλει στην καλύτερη ποιότητα της ζωής τους.","ABSTRACT Introduction:Autism is a neurodevelopment disorder which appears at an early stage of three years old. There is a lack of social interaction and limited communication. Unusual and stereotypical behaviours become evident. Purpose: The purpose of this study is to evaluate the parents’ quality of life while interacting with these children. Outcome and Methodology: The study’s sample constituted by a hundred of parents, with children experiencing autistic disorder who were treated at specialist’ units. Every parent had to fill in the SF-36 questionnaire (Short Form Questionnaire-36). The results were analysed with the t-test και anova statistical method. The importance level was set to 0.05. Result: From the 100 participant parents, 64% of them were mothers. The statistical analysis showed that the following groups highlighted as a negative the physical disorder, mothers p=0,001, single parent p=0,002, widow p=0.021, divorced p=0.029, college students p=0,003, housekeepers p=0,001, unemployed p=0,001 and the employees with an income of 1,500 euro p=0,008. The physical pain was highlighted mainly negatively by mothers p=0,001, unemployed and housekeepers p=0,005, employees with an income of 1500 euro p= 0,025 and parents who have two children p= 0,028. The physical importance was noted by mothers at p=0,001, housekeepers p=0,001, employees with an income of 1500 euro p=0,013, widows p=0,002, single parents p=0,021, divorced p=0,029 and college students p=0,045. Psychological stability was negatively marked by mothers p=0,052, the 40-49 age of group p=0,050, unemployed and parents who are housekeepers p= 0,004, parents with more than two years old children p=0,009 and parents with comorbidity children p=0,025. The health factor variable was highlighted as a negative by parents who were above fifty years old p=0,003. Attica habitants p=0,032, parents with Greek citizenship p=0,002 and parents with comorbidity children p=0,025. Physical mobility was noted as a negative by college students p=0,001, housekeepers p=0,001, parents with an income of 1500 euro p=0,002, and from more than thirteen years old children parents p=0.017. The social ability was valuated mostly negatively by unemployed parents who are housekeepers p=0,019 and parents with an income of 1500 euro p=0,003. The overall health was mostly highlighted as a negative by main city habitants p=0,017, vitality parents with one child p=0,003, and they those of child with co-morbidity, p=0,035. Conclusion: The presence of autistic disorder within the family affects most of the health. The existence of autistic disorder in the family affects all health sectors, which are also burdened by various socio-demographic factors. Education and the support received from the family members and the establishments of proper constitution contributes into a better quality of life. Education, family support and the creation of appropriate structures contribute to a better quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποιότητα ζωής γονιών παιδιών με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοσμά Καλλιόπη","Kosma Kalliopi"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Περίληψη Εισαγωγή: Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος (spectrum disorder) είναι νευροαναπτυξιακές διαταραχές και συνήθως παρατηρούνται από την ηλικία των 18 μηνών – τριών ετών. Παρουσιάζουν διαταραχή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, επικοινωνίας και συμπεριφοράς. Η συχνότητα των αυτιστικών παιδιών υπολογίζεται σε 1,6% περίπου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ποιότητας ζωής των γονιών παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος. Υλικό και μέθοδος Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 γονείς και κηδεμόνες παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, που τα παιδιά τους παρακολουθούνταν σε Κέντρα Ειδικών Θεραπειών. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου SF-36 (Short Form Questionnaire-36). Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το στατιστικό πακέτο SPSS. (version 17.0). Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0,05. Εφαρμόσθηκαν στατιστικές δοκιμασίες του Pearson T-Test και One way ANOVA. Αποτελέσματα Από τους 100 γονείς παιδιών της μελέτης το 64% ήταν μητέρες και το 36% πατέρες. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το σωματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι άγαμοι p=0,002, οι χήροι p=0.021 οι διαζευγμένοι p= 0.029, οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,003, αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, οι άνεργοι p=0,001 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,008. Ενώ τον σωματικό πόνο αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001 οι άνεργοι και αυτοί που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,005 τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p= 0,025, οι γονείς που έχουν δύο παιδιά p= 0,028. Τον συναισθηματικό ρόλο βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,013, οι χήροι p=0,002, οι άγαμοι p=0,021, οι διαζευγμένοι p=0,029 και οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,045. Επίσης την ψυχική υγεία αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι μητέρες p=0,052, η ηλικιακή ομάδα των 40-49 ετών p=0,050, οι άνεργοι, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p= 0,004, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,009, αλλά και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,025. Τη μεταβολή της υγείας την αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι γονείς της ηλικιακής ομάδας >50 ετών p=0,003, οι διαμένοντες στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής p=0,032, οι γονείς με Ελληνική υπηκοότητα p=0,002, οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,0025, και οι απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης. Επιπρόσθετα, την σωματική λειτουργικότητα βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης p=0,001, οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,001, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,002, και οι γονείς που έχουν παιδί με ΔΑΦ μεγαλύτερο των 13 ετών p=0.017. Την κοινωνική λειτουργικότητα αξιολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι άνεργοι και οι γονείς που ασχολούνται με τα οικιακά p=0,019, τα άτομα που έχουν εισόδημα έως 1500 ευρώ p=0,003. Ακόμα τη γενική υγεία βαθμολόγησαν περισσότερο αρνητικά οι διαμένοντες σε μεγάλη πόλη p=0,017, ενώ τη ζωτικότητα αξιολόγησαν αρνητικά οι γονείς που είχαν μόνο ένα παιδί p=0,003, οι γονείς που είχαν περισσότερα από δύο παιδιά p=0,034 και οι γονείς που η διάγνωση των παιδιών με ΔΑΦ παρουσίαζαν συννοσηρότητα p=0,035. Συμπεράσματα: Η ύπαρξη αυτιστικής διαταραχής στην οικογένεια επηρεάζει όλους τους τομείς της υγείας της. Εκτός από την κλινική κατάσταση του παιδιού, η ποιότητα ζωής των γονιών επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες όπως το φύλο, ηλικία, η εκπαίδευσή, η οικονομική και οικογενειακή κατάσταση και η διαμονή τους. Η εκπαίδευση και η υποστήριξη της οικογένειας συμβάλλει στην καλύτερη ποιότητα της ζωής τους.","ABSTRACT Introduction:Autism is a neurodevelopment disorder which appears at an early stage of three years old. There is a lack of social interaction and limited communication. Unusual and stereotypical behaviours become evident. Purpose: The purpose of this study is to evaluate the parents’ quality of life while interacting with these children. Outcome and Methodology: The study’s sample constituted by a hundred of parents, with children experiencing autistic disorder who were treated at specialist’ units. Every parent had to fill in the SF-36 questionnaire (Short Form Questionnaire-36). The results were analysed with the t-test και anova statistical method. The importance level was set to 0.05. Result: From the 100 participant parents, 64% of them were mothers. The statistical analysis showed that the following groups highlighted as a negative the physical disorder, mothers p=0,001, single parent p=0,002, widow p=0.021, divorced p=0.029, college students p=0,003, housekeepers p=0,001, unemployed p=0,001 and the employees with an income of 1,500 euro p=0,008. The physical pain was highlighted mainly negatively by mothers p=0,001, unemployed and housekeepers p=0,005, employees with an income of 1500 euro p= 0,025 and parents who have two children p= 0,028. The physical importance was noted by mothers at p=0,001, housekeepers p=0,001, employees with an income of 1500 euro p=0,013, widows p=0,002, single parents p=0,021, divorced p=0,029 and college students p=0,045. Psychological stability was negatively marked by mothers p=0,052, the 40-49 age of group p=0,050, unemployed and parents who are housekeepers p= 0,004, parents with more than two years old children p=0,009 and parents with comorbidity children p=0,025. The health factor variable was highlighted as a negative by parents who were above fifty years old p=0,003. Attica habitants p=0,032, parents with Greek citizenship p=0,002 and parents with comorbidity children p=0,025. Physical mobility was noted as a negative by college students p=0,001, housekeepers p=0,001, parents with an income of 1500 euro p=0,002, and from more than thirteen years old children parents p=0.017. The social ability was valuated mostly negatively by unemployed parents who are housekeepers p=0,019 and parents with an income of 1500 euro p=0,003. The overall health was mostly highlighted as a negative by main city habitants p=0,017, vitality parents with one child p=0,003, and they those of child with co-morbidity, p=0,035. Conclusion: The presence of autistic disorder within the family affects most of the health. The existence of autistic disorder in the family affects all health sectors, which are also burdened by various socio-demographic factors. Education and the support received from the family members and the establishments of proper constitution contributes into a better quality of life. Education, family support and the creation of appropriate structures contribute to a better quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:1692280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692280"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ποιότητα ζωής γονιών παιδιών με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z"}