{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1692337"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1692337","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"'' Ανάπτυξη Φυσιολογικού Φαρμακοκινητικού Μοντέλου για την ουσία της κροκετίνης σε ποντίκια. ''","abstract":"Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας γίνεται μία ανασκόπηση για τον κρόκο, τις θεραπευτικές του ιδιότητες και την χημική του σύσταση. Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός μελετών, αναδεικνύει τις ευεργετικές επιδράσεις του κρόκου και των συστατικών του σε διάφορα συστήματα και σε ποικίλες παθήσεις. Η παραγωγή του κρόκου έχει απασχολήσει έντονα τη βιομηχανία φαρμάκων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, από χημική άποψη, εμφανίζουν τα στίγματα του άνθους. Η χημική ανάλυση των εκχυλισμάτων του φυτού απέδειξε πως τα βασικά δρώντα συστατικά του σαφράν είναι τα καροτενοειδή, κροκετίνη και κροκίνη, στα οποία οφείλεται το έντονο χρώμα του και οι μονοτερπενικές αλδεϋδες, πικροκροκίνη και σαφρανάλη, όπου η πρώτη είναι υπεύθυνη για τη χαρακτηριστική γεύση του και η δεύτερη παρέχει στο μπαχαρικό την ιδιαίτερη μυρωδιά του. Οι κροκίνες αποτελούν ασυνήθιστα υδατοδιαλυτά καροτενοειδή λόγω του υψηλού γλυκοζιτικού περιεχομένου τους. Προϊόντα υδρόλυσης της κροκίνης είναι η γεντιοβιόζη και η κροκετίνη. Η κροκετίνη είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ το οποίο είναι υδρόφοβο. Όταν όμως εστεροποιείται προκύπτει ένα υδατοδιαλυτό προϊόν. Οι κροκίνες είναι trans-γλυκοζίτες της κροκετίνης. Η γλυκοζυλίωση γίνεται με τη βοήθεια ενζύμων όπου ουσιαστικά μετατρέπουν την κροκετίνη σε υδατοδιαλυτή και σταθερή μορφή, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτό τη βιοδιαθεσιμότητά της. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν δεδομένα που να αφορούν στην κατανομή της κροκετίνης στους ιστούς. Ωστόσο, μελέτες αποδεικνύουν τη δέσμευση της κροκετίνης στην αλβουμίνη του πλάσματος, υποδεικνύοντας ένα πιθανό μηχανισμό μεταφοράς της κροκετίνης στους ιστούς. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα φυσιολογικά φαρμακοκινητικά μοντέλα, στις κατηγορίες που χωρίζονται καθώς και στην ανάπτυξη ενός τέτοιου μοντέλου και το σκοπό που χρησιμοποιήθηκαν. Η φαρμακοκινητική μελετά ποσοτικά τις διαδικασίες της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και απέκκρισης των φαρμακευτικών μορίων μέσα στο σώμα. Σκοπός είναι να υπολογιστούν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, από την ανάλυση πειραματικών δεδομένων, ώστε να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων μορίων και για τη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής. Η κλιμάκωση μεταξύ των ειδών αποτελεί μια ακόμη εφαρμογή των PBPK μοντέλων. Στόχος είναι η πρόβλεψη της κατανομής του μορίου σε ένα είδος για το οποίο δεν υπάρχουν δεδομένα συγκέντρωσης-χρόνου από τους ιστούς, με βάση ένα PBPK μοντέλο που αναπτύσσεται για ένα άλλο είδος από το οποίο έχουν ληφθεί τέτοια δεδομένα. Με την επέκταση ενός PBPK μοντέλου από ένα είδος σε ένα άλλο, μπορεί να προβλεφθεί η φαρμακοκινητική του μορίου στο δεύτερο είδος και έτσι διευκολύνεται ο καθορισμός της αρχικής δόσης κατά την πρώτη χορήγηση του φαρμάκου σε ανθρώπους και μειώνεται η πιθανότητα χορήγησης υποθεραπευτικής ή τοξικής δόσης. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπόνηση αυτής της εργασίας. Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η υλοποίηση ενός PBPK μοντέλου της κροκετίνης στο υπολογιστικό πακέτο Phoenix και Berkeley Madonna, με δεδομένα από ποντίκια. Αρχικά γίνεται μία πρώτη εκτίμηση της δομής του μοντέλου, στη συνέχεια λαμβάνονται υπόψη οι εξισώσεις του μοντέλου όπου περιγράφουν τη χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του μορίου στο σώμα και τέλος γίνεται εκτίμηση των απαιτούμενων παραμέτρων τόσο για το πλάσμα, όσο και για κάθε έναν ιστό ξεχωριστά. Στόχος είναι να προβλεφθεί η χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα και στους ιστούς. Στην παρούσα εργασία σε 80 αρσενικά ποντίκια ηλικίας 8 εβδομάδων, χορηγήθηκε υδατικό εκχύλισμα κρόκου. Η δόση προσδιορίστηκε σε 60 mg / kg σωματικού βάρους του λυοφιλοποιημένου εκχυλίσματος. Οι ποντικοί σε κάθε ομάδα χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες των πέντε. Τα ζώα αναισθητοποιήθηκαν και στη συνέχεια συλλέχθηκαν δείγματα αίματος στα 5, 15, 30, 60, 90, 120, 180 και 240 λεπτά μετά τη χορήγηση μέσω καρδιοπαρακέντησης. Η δειγματοληψία ιστών (καρδιάς, ήπατος, πνευμόνων και νεφρών) διεξήχθη επίσης στα ίδια χρονικά σημεία. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα. Κατά τη διαδικασία ανάλυσης των δεδομένων ακολουθήθηκε αρχικά προσαρμογή εμπειρικού μοντέλου στα δεδομένα από το πλάσμα και προσομοιώθηκε το προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα (serum) μέσω του προγράμματος Phoenix. Στη συνέχεια έγινε εκτίμηση των παραμέτρων του πλάσματος, για ενδοφλέβια χορήγηση (IV) και για από του στόματος χορήγηση (per os), τόσο για την κροκετίνη, όσο και για τον μεταβολίτη της, δηλαδή το γλυκουρονίδιο της κροκετίνης. Το προφίλ αυτό χρησιμοποιείται ως συνάρτηση εισόδου για την εκτίμηση των παραμέτρων Kp, CL και PS με μοντέλα ανοιχτού βρόγχου για κάθε έναν από τους ιστούς, τόσο με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διάχυση, όπου ο ιστός θεωρείται ενιαίο μοντέλο, όσο και με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διαπερατότητα των μεμβρανών. Το μοντέλο που περιέγραψε καλύτερα τα δεδομένα ήταν το μονοδιαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απομάκρυνσης. Τα μοντέλα αξιολογήθηκαν ως προς την προσαρμογή τους στα πειραματικά δεδομένα, τη σταθερότητά τους και τις προβλεπτικές τους ικανότητες. Τέλος, γίνεται επιλογή του καταλληλότερου και πιο αξιόπιστου μοντέλου.","abstract_html":"Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας γίνεται μία ανασκόπηση για τον κρόκο, τις θεραπευτικές του ιδιότητες και την χημική του σύσταση. Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός μελετών, αναδεικνύει τις ευεργετικές επιδράσεις του κρόκου και των συστατικών του σε διάφορα συστήματα και σε ποικίλες παθήσεις. Η παραγωγή του κρόκου έχει απασχολήσει έντονα τη βιομηχανία φαρμάκων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, από χημική άποψη, εμφανίζουν τα στίγματα του άνθους. Η χημική ανάλυση των εκχυλισμάτων του φυτού απέδειξε πως τα βασικά δρώντα συστατικά του σαφράν είναι τα καροτενοειδή, κροκετίνη και κροκίνη, στα οποία οφείλεται το έντονο χρώμα του και οι μονοτερπενικές αλδεϋδες, πικροκροκίνη και σαφρανάλη, όπου η πρώτη είναι υπεύθυνη για τη χαρακτηριστική γεύση του και η δεύτερη παρέχει στο μπαχαρικό την ιδιαίτερη μυρωδιά του. Οι κροκίνες αποτελούν ασυνήθιστα υδατοδιαλυτά καροτενοειδή λόγω του υψηλού γλυκοζιτικού περιεχομένου τους. Προϊόντα υδρόλυσης της κροκίνης είναι η γεντιοβιόζη και η κροκετίνη. Η κροκετίνη είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ το οποίο είναι υδρόφοβο. Όταν όμως εστεροποιείται προκύπτει ένα υδατοδιαλυτό προϊόν. Οι κροκίνες είναι trans-γλυκοζίτες της κροκετίνης. Η γλυκοζυλίωση γίνεται με τη βοήθεια ενζύμων όπου ουσιαστικά μετατρέπουν την κροκετίνη σε υδατοδιαλυτή και σταθερή μορφή, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτό τη βιοδιαθεσιμότητά της. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν δεδομένα που να αφορούν στην κατανομή της κροκετίνης στους ιστούς. Ωστόσο, μελέτες αποδεικνύουν τη δέσμευση της κροκετίνης στην αλβουμίνη του πλάσματος, υποδεικνύοντας ένα πιθανό μηχανισμό μεταφοράς της κροκετίνης στους ιστούς. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα φυσιολογικά φαρμακοκινητικά μοντέλα, στις κατηγορίες που χωρίζονται καθώς και στην ανάπτυξη ενός τέτοιου μοντέλου και το σκοπό που χρησιμοποιήθηκαν. Η φαρμακοκινητική μελετά ποσοτικά τις διαδικασίες της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και απέκκρισης των φαρμακευτικών μορίων μέσα στο σώμα. Σκοπός είναι να υπολογιστούν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, από την ανάλυση πειραματικών δεδομένων, ώστε να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων μορίων και για τη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής. Η κλιμάκωση μεταξύ των ειδών αποτελεί μια ακόμη εφαρμογή των PBPK μοντέλων. Στόχος είναι η πρόβλεψη της κατανομής του μορίου σε ένα είδος για το οποίο δεν υπάρχουν δεδομένα συγκέντρωσης-χρόνου από τους ιστούς, με βάση ένα PBPK μοντέλο που αναπτύσσεται για ένα άλλο είδος από το οποίο έχουν ληφθεί τέτοια δεδομένα. Με την επέκταση ενός PBPK μοντέλου από ένα είδος σε ένα άλλο, μπορεί να προβλεφθεί η φαρμακοκινητική του μορίου στο δεύτερο είδος και έτσι διευκολύνεται ο καθορισμός της αρχικής δόσης κατά την πρώτη χορήγηση του φαρμάκου σε ανθρώπους και μειώνεται η πιθανότητα χορήγησης υποθεραπευτικής ή τοξικής δόσης. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπόνηση αυτής της εργασίας. Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η υλοποίηση ενός PBPK μοντέλου της κροκετίνης στο υπολογιστικό πακέτο Phoenix και Berkeley Madonna, με δεδομένα από ποντίκια. Αρχικά γίνεται μία πρώτη εκτίμηση της δομής του μοντέλου, στη συνέχεια λαμβάνονται υπόψη οι εξισώσεις του μοντέλου όπου περιγράφουν τη χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του μορίου στο σώμα και τέλος γίνεται εκτίμηση των απαιτούμενων παραμέτρων τόσο για το πλάσμα, όσο και για κάθε έναν ιστό ξεχωριστά. Στόχος είναι να προβλεφθεί η χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα και στους ιστούς. Στην παρούσα εργασία σε 80 αρσενικά ποντίκια ηλικίας 8 εβδομάδων, χορηγήθηκε υδατικό εκχύλισμα κρόκου. Η δόση προσδιορίστηκε σε 60 mg / kg σωματικού βάρους του λυοφιλοποιημένου εκχυλίσματος. Οι ποντικοί σε κάθε ομάδα χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες των πέντε. Τα ζώα αναισθητοποιήθηκαν και στη συνέχεια συλλέχθηκαν δείγματα αίματος στα 5, 15, 30, 60, 90, 120, 180 και 240 λεπτά μετά τη χορήγηση μέσω καρδιοπαρακέντησης. Η δειγματοληψία ιστών (καρδιάς, ήπατος, πνευμόνων και νεφρών) διεξήχθη επίσης στα ίδια χρονικά σημεία. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα. Κατά τη διαδικασία ανάλυσης των δεδομένων ακολουθήθηκε αρχικά προσαρμογή εμπειρικού μοντέλου στα δεδομένα από το πλάσμα και προσομοιώθηκε το προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα (serum) μέσω του προγράμματος Phoenix. Στη συνέχεια έγινε εκτίμηση των παραμέτρων του πλάσματος, για ενδοφλέβια χορήγηση (IV) και για από του στόματος χορήγηση (per os), τόσο για την κροκετίνη, όσο και για τον μεταβολίτη της, δηλαδή το γλυκουρονίδιο της κροκετίνης. Το προφίλ αυτό χρησιμοποιείται ως συνάρτηση εισόδου για την εκτίμηση των παραμέτρων Kp, CL και PS με μοντέλα ανοιχτού βρόγχου για κάθε έναν από τους ιστούς, τόσο με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διάχυση, όπου ο ιστός θεωρείται ενιαίο μοντέλο, όσο και με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διαπερατότητα των μεμβρανών. Το μοντέλο που περιέγραψε καλύτερα τα δεδομένα ήταν το μονοδιαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απομάκρυνσης. Τα μοντέλα αξιολογήθηκαν ως προς την προσαρμογή τους στα πειραματικά δεδομένα, τη σταθερότητά τους και τις προβλεπτικές τους ικανότητες. Τέλος, γίνεται επιλογή του καταλληλότερου και πιο αξιόπιστου μοντέλου.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσούτση Δάφνη","Tsoutsi Dafni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1692337"],"render_values":[{"text":"uoadl:1692337","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692337","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692337","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1692337","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσούτση Δάφνη","Tsoutsi Dafni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1692337","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692337"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας γίνεται μία ανασκόπηση για τον κρόκο, τις θεραπευτικές του ιδιότητες και την χημική του σύσταση. Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός μελετών, αναδεικνύει τις ευεργετικές επιδράσεις του κρόκου και των συστατικών του σε διάφορα συστήματα και σε ποικίλες παθήσεις. Η παραγωγή του κρόκου έχει απασχολήσει έντονα τη βιομηχανία φαρμάκων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, από χημική άποψη, εμφανίζουν τα στίγματα του άνθους. Η χημική ανάλυση των εκχυλισμάτων του φυτού απέδειξε πως τα βασικά δρώντα συστατικά του σαφράν είναι τα καροτενοειδή, κροκετίνη και κροκίνη, στα οποία οφείλεται το έντονο χρώμα του και οι μονοτερπενικές αλδεϋδες, πικροκροκίνη και σαφρανάλη, όπου η πρώτη είναι υπεύθυνη για τη χαρακτηριστική γεύση του και η δεύτερη παρέχει στο μπαχαρικό την ιδιαίτερη μυρωδιά του. Οι κροκίνες αποτελούν ασυνήθιστα υδατοδιαλυτά καροτενοειδή λόγω του υψηλού γλυκοζιτικού περιεχομένου τους. Προϊόντα υδρόλυσης της κροκίνης είναι η γεντιοβιόζη και η κροκετίνη. Η κροκετίνη είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ το οποίο είναι υδρόφοβο. Όταν όμως εστεροποιείται προκύπτει ένα υδατοδιαλυτό προϊόν. Οι κροκίνες είναι trans-γλυκοζίτες της κροκετίνης. Η γλυκοζυλίωση γίνεται με τη βοήθεια ενζύμων όπου ουσιαστικά μετατρέπουν την κροκετίνη σε υδατοδιαλυτή και σταθερή μορφή, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτό τη βιοδιαθεσιμότητά της. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν δεδομένα που να αφορούν στην κατανομή της κροκετίνης στους ιστούς. Ωστόσο, μελέτες αποδεικνύουν τη δέσμευση της κροκετίνης στην αλβουμίνη του πλάσματος, υποδεικνύοντας ένα πιθανό μηχανισμό μεταφοράς της κροκετίνης στους ιστούς. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα φυσιολογικά φαρμακοκινητικά μοντέλα, στις κατηγορίες που χωρίζονται καθώς και στην ανάπτυξη ενός τέτοιου μοντέλου και το σκοπό που χρησιμοποιήθηκαν. Η φαρμακοκινητική μελετά ποσοτικά τις διαδικασίες της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και απέκκρισης των φαρμακευτικών μορίων μέσα στο σώμα. Σκοπός είναι να υπολογιστούν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, από την ανάλυση πειραματικών δεδομένων, ώστε να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων μορίων και για τη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής. Η κλιμάκωση μεταξύ των ειδών αποτελεί μια ακόμη εφαρμογή των PBPK μοντέλων. Στόχος είναι η πρόβλεψη της κατανομής του μορίου σε ένα είδος για το οποίο δεν υπάρχουν δεδομένα συγκέντρωσης-χρόνου από τους ιστούς, με βάση ένα PBPK μοντέλο που αναπτύσσεται για ένα άλλο είδος από το οποίο έχουν ληφθεί τέτοια δεδομένα. Με την επέκταση ενός PBPK μοντέλου από ένα είδος σε ένα άλλο, μπορεί να προβλεφθεί η φαρμακοκινητική του μορίου στο δεύτερο είδος και έτσι διευκολύνεται ο καθορισμός της αρχικής δόσης κατά την πρώτη χορήγηση του φαρμάκου σε ανθρώπους και μειώνεται η πιθανότητα χορήγησης υποθεραπευτικής ή τοξικής δόσης. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπόνηση αυτής της εργασίας. Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η υλοποίηση ενός PBPK μοντέλου της κροκετίνης στο υπολογιστικό πακέτο Phoenix και Berkeley Madonna, με δεδομένα από ποντίκια. Αρχικά γίνεται μία πρώτη εκτίμηση της δομής του μοντέλου, στη συνέχεια λαμβάνονται υπόψη οι εξισώσεις του μοντέλου όπου περιγράφουν τη χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του μορίου στο σώμα και τέλος γίνεται εκτίμηση των απαιτούμενων παραμέτρων τόσο για το πλάσμα, όσο και για κάθε έναν ιστό ξεχωριστά. Στόχος είναι να προβλεφθεί η χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα και στους ιστούς. Στην παρούσα εργασία σε 80 αρσενικά ποντίκια ηλικίας 8 εβδομάδων, χορηγήθηκε υδατικό εκχύλισμα κρόκου. Η δόση προσδιορίστηκε σε 60 mg / kg σωματικού βάρους του λυοφιλοποιημένου εκχυλίσματος. Οι ποντικοί σε κάθε ομάδα χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες των πέντε. Τα ζώα αναισθητοποιήθηκαν και στη συνέχεια συλλέχθηκαν δείγματα αίματος στα 5, 15, 30, 60, 90, 120, 180 και 240 λεπτά μετά τη χορήγηση μέσω καρδιοπαρακέντησης. Η δειγματοληψία ιστών (καρδιάς, ήπατος, πνευμόνων και νεφρών) διεξήχθη επίσης στα ίδια χρονικά σημεία. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα. Κατά τη διαδικασία ανάλυσης των δεδομένων ακολουθήθηκε αρχικά προσαρμογή εμπειρικού μοντέλου στα δεδομένα από το πλάσμα και προσομοιώθηκε το προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα (serum) μέσω του προγράμματος Phoenix. Στη συνέχεια έγινε εκτίμηση των παραμέτρων του πλάσματος, για ενδοφλέβια χορήγηση (IV) και για από του στόματος χορήγηση (per os), τόσο για την κροκετίνη, όσο και για τον μεταβολίτη της, δηλαδή το γλυκουρονίδιο της κροκετίνης. Το προφίλ αυτό χρησιμοποιείται ως συνάρτηση εισόδου για την εκτίμηση των παραμέτρων Kp, CL και PS με μοντέλα ανοιχτού βρόγχου για κάθε έναν από τους ιστούς, τόσο με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διάχυση, όπου ο ιστός θεωρείται ενιαίο μοντέλο, όσο και με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διαπερατότητα των μεμβρανών. Το μοντέλο που περιέγραψε καλύτερα τα δεδομένα ήταν το μονοδιαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απομάκρυνσης. Τα μοντέλα αξιολογήθηκαν ως προς την προσαρμογή τους στα πειραματικά δεδομένα, τη σταθερότητά τους και τις προβλεπτικές τους ικανότητες. Τέλος, γίνεται επιλογή του καταλληλότερου και πιο αξιόπιστου μοντέλου.","In the first chapter of the paper, a review is made of crocus Sativus L., its healing properties and its chemical composition. An increasing number of studies highlight the beneficial effects of crocus and its components on various systems and a variety of conditions. The production of saffron has been a major concern for the drug industry. Of particular interest, from a chemical point of view, are the spots of the flower. The chemical analysis of plant extracts has shown that the main active ingredients of saffron are carotenoids, crocetin and crocin, which are due to its intense color and monterpenic aldehydes, picrocrocin and saffranal, where the first is responsible for the characteristic flavor of and the second gives the spice its special smell. The crocins are unusually water soluble carotenoids due to their high glycosidic content. Hydrolysis products of crocin are gentiobiose and crocetin. Crocetin is a dicarboxylic acid which is hydrophobic. However, when esterified a water-soluble product results. The crocins are trans-glycosides of crocetin. Glycosylation occurs with the aid of enzymes which substantially convert the crocetin into a water-soluble and stable form, thereby improving its bioavailability. Until today, there are no data on the distribution of crocetin in the tissues. However, studies show the binding of crocetin to plasma albumin, indicating a possible mechanism of transfer of crocetin to the tissues. In the second chapter, reference is made to the physiologically based pharmacokinetic models, the categories that are divided, in the development of such a model and the purpose used. Pharmacokinetics quantifies the processes of absorption, distribution, metabolism and excretion of pharmaceutical molecules into the body. The aim is to calculate the pharmacokinetic parameters, from the experimental data of analysis, to be used for the development of new molecules and for the improvement of the treatment. Scaling between species is another application of PBPK models. The aim is to predict the distribution of the molecule to a species for which there is no concentration-time data from tissues, based on a empirical model developed for another species from which such data has been obtained. By extending a PBPK model from one species to another, it is possible to predict the pharmacokinetics of the molecule in the second species and thus it is easier to determine the initial dose at the first administration of the drug to humans and reduce the likelihood of administering a subtherapeutic or toxic dose. The third chapter presents the methods used to prepare this study. The purpose of this paper is to implement a PBPK model of crocetin in the Phoenix and Berkeley Madonna computational package, with data from mice. Initially, a first estimate of the structure of the model is made, then the equations of the model are described, describing the temporal change in the concentration of the molecule in the body, and finally, the required parameters are assessed for both the plasma and each tissue individually. The aim is to predict the temporal change in the concentration of the drug in blood and tissues. In the present study, 80 male 8-week-old mice received aqueous crocus extract. The dose was determined at 60 mg / kg of body weight of the lyophilized extract. The mice in each group were randomly assigned to groups of five. Animals were anesthetized and blood samples were collected at 5, 15, 30, 60, 90, 120, 180 and 240 minutes after cardioversion. Tissue sampling (heart, liver, lungs and kidneys) was also conducted at the same time points. The fourth and final chapter presents the results and conclusions. During the data analysis process, the PBPK model was initially adapted to plasma data and the serum concentration-time profile was simulated through the Phoenix program. Thereafter, plasma parameters were evaluated for intravenous administration (IV) and for oral administration (per os), both for crocetin and for its metabolite, namely, crocetin glucuronide. This profile is used as an input function for the estimation of Kp, CL and PS parameters with open loop models for each of the tissues, both with the perfusion limited tissue model, where the tissue is considered a single model, and with the permeability limited tissue model. The model that best described the data was the one-compartment model with first-class removal kinetics. The models were evaluated for their adaptation to experimental data, their stability and their foresight abilities. Finally, the most suitable and most reliable model is selected."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["'' Ανάπτυξη Φυσιολογικού Φαρμακοκινητικού Μοντέλου για την ουσία της κροκετίνης σε ποντίκια. ''"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσούτση Δάφνη","Tsoutsi Dafni"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας γίνεται μία ανασκόπηση για τον κρόκο, τις θεραπευτικές του ιδιότητες και την χημική του σύσταση. Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός μελετών, αναδεικνύει τις ευεργετικές επιδράσεις του κρόκου και των συστατικών του σε διάφορα συστήματα και σε ποικίλες παθήσεις. Η παραγωγή του κρόκου έχει απασχολήσει έντονα τη βιομηχανία φαρμάκων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, από χημική άποψη, εμφανίζουν τα στίγματα του άνθους. Η χημική ανάλυση των εκχυλισμάτων του φυτού απέδειξε πως τα βασικά δρώντα συστατικά του σαφράν είναι τα καροτενοειδή, κροκετίνη και κροκίνη, στα οποία οφείλεται το έντονο χρώμα του και οι μονοτερπενικές αλδεϋδες, πικροκροκίνη και σαφρανάλη, όπου η πρώτη είναι υπεύθυνη για τη χαρακτηριστική γεύση του και η δεύτερη παρέχει στο μπαχαρικό την ιδιαίτερη μυρωδιά του. Οι κροκίνες αποτελούν ασυνήθιστα υδατοδιαλυτά καροτενοειδή λόγω του υψηλού γλυκοζιτικού περιεχομένου τους. Προϊόντα υδρόλυσης της κροκίνης είναι η γεντιοβιόζη και η κροκετίνη. Η κροκετίνη είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ το οποίο είναι υδρόφοβο. Όταν όμως εστεροποιείται προκύπτει ένα υδατοδιαλυτό προϊόν. Οι κροκίνες είναι trans-γλυκοζίτες της κροκετίνης. Η γλυκοζυλίωση γίνεται με τη βοήθεια ενζύμων όπου ουσιαστικά μετατρέπουν την κροκετίνη σε υδατοδιαλυτή και σταθερή μορφή, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτό τη βιοδιαθεσιμότητά της. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν δεδομένα που να αφορούν στην κατανομή της κροκετίνης στους ιστούς. Ωστόσο, μελέτες αποδεικνύουν τη δέσμευση της κροκετίνης στην αλβουμίνη του πλάσματος, υποδεικνύοντας ένα πιθανό μηχανισμό μεταφοράς της κροκετίνης στους ιστούς. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα φυσιολογικά φαρμακοκινητικά μοντέλα, στις κατηγορίες που χωρίζονται καθώς και στην ανάπτυξη ενός τέτοιου μοντέλου και το σκοπό που χρησιμοποιήθηκαν. Η φαρμακοκινητική μελετά ποσοτικά τις διαδικασίες της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και απέκκρισης των φαρμακευτικών μορίων μέσα στο σώμα. Σκοπός είναι να υπολογιστούν οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, από την ανάλυση πειραματικών δεδομένων, ώστε να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων μορίων και για τη βελτίωση της θεραπευτικής αγωγής. Η κλιμάκωση μεταξύ των ειδών αποτελεί μια ακόμη εφαρμογή των PBPK μοντέλων. Στόχος είναι η πρόβλεψη της κατανομής του μορίου σε ένα είδος για το οποίο δεν υπάρχουν δεδομένα συγκέντρωσης-χρόνου από τους ιστούς, με βάση ένα PBPK μοντέλο που αναπτύσσεται για ένα άλλο είδος από το οποίο έχουν ληφθεί τέτοια δεδομένα. Με την επέκταση ενός PBPK μοντέλου από ένα είδος σε ένα άλλο, μπορεί να προβλεφθεί η φαρμακοκινητική του μορίου στο δεύτερο είδος και έτσι διευκολύνεται ο καθορισμός της αρχικής δόσης κατά την πρώτη χορήγηση του φαρμάκου σε ανθρώπους και μειώνεται η πιθανότητα χορήγησης υποθεραπευτικής ή τοξικής δόσης. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπόνηση αυτής της εργασίας. Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η υλοποίηση ενός PBPK μοντέλου της κροκετίνης στο υπολογιστικό πακέτο Phoenix και Berkeley Madonna, με δεδομένα από ποντίκια. Αρχικά γίνεται μία πρώτη εκτίμηση της δομής του μοντέλου, στη συνέχεια λαμβάνονται υπόψη οι εξισώσεις του μοντέλου όπου περιγράφουν τη χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του μορίου στο σώμα και τέλος γίνεται εκτίμηση των απαιτούμενων παραμέτρων τόσο για το πλάσμα, όσο και για κάθε έναν ιστό ξεχωριστά. Στόχος είναι να προβλεφθεί η χρονική μεταβολή της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα και στους ιστούς. Στην παρούσα εργασία σε 80 αρσενικά ποντίκια ηλικίας 8 εβδομάδων, χορηγήθηκε υδατικό εκχύλισμα κρόκου. Η δόση προσδιορίστηκε σε 60 mg / kg σωματικού βάρους του λυοφιλοποιημένου εκχυλίσματος. Οι ποντικοί σε κάθε ομάδα χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες των πέντε. Τα ζώα αναισθητοποιήθηκαν και στη συνέχεια συλλέχθηκαν δείγματα αίματος στα 5, 15, 30, 60, 90, 120, 180 και 240 λεπτά μετά τη χορήγηση μέσω καρδιοπαρακέντησης. Η δειγματοληψία ιστών (καρδιάς, ήπατος, πνευμόνων και νεφρών) διεξήχθη επίσης στα ίδια χρονικά σημεία. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα. Κατά τη διαδικασία ανάλυσης των δεδομένων ακολουθήθηκε αρχικά προσαρμογή εμπειρικού μοντέλου στα δεδομένα από το πλάσμα και προσομοιώθηκε το προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα (serum) μέσω του προγράμματος Phoenix. Στη συνέχεια έγινε εκτίμηση των παραμέτρων του πλάσματος, για ενδοφλέβια χορήγηση (IV) και για από του στόματος χορήγηση (per os), τόσο για την κροκετίνη, όσο και για τον μεταβολίτη της, δηλαδή το γλυκουρονίδιο της κροκετίνης. Το προφίλ αυτό χρησιμοποιείται ως συνάρτηση εισόδου για την εκτίμηση των παραμέτρων Kp, CL και PS με μοντέλα ανοιχτού βρόγχου για κάθε έναν από τους ιστούς, τόσο με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διάχυση, όπου ο ιστός θεωρείται ενιαίο μοντέλο, όσο και με το μοντέλο ιστού περιοριζόμενο από τη διαπερατότητα των μεμβρανών. Το μοντέλο που περιέγραψε καλύτερα τα δεδομένα ήταν το μονοδιαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απομάκρυνσης. Τα μοντέλα αξιολογήθηκαν ως προς την προσαρμογή τους στα πειραματικά δεδομένα, τη σταθερότητά τους και τις προβλεπτικές τους ικανότητες. Τέλος, γίνεται επιλογή του καταλληλότερου και πιο αξιόπιστου μοντέλου.","In the first chapter of the paper, a review is made of crocus Sativus L., its healing properties and its chemical composition. An increasing number of studies highlight the beneficial effects of crocus and its components on various systems and a variety of conditions. The production of saffron has been a major concern for the drug industry. Of particular interest, from a chemical point of view, are the spots of the flower. The chemical analysis of plant extracts has shown that the main active ingredients of saffron are carotenoids, crocetin and crocin, which are due to its intense color and monterpenic aldehydes, picrocrocin and saffranal, where the first is responsible for the characteristic flavor of and the second gives the spice its special smell. The crocins are unusually water soluble carotenoids due to their high glycosidic content. Hydrolysis products of crocin are gentiobiose and crocetin. Crocetin is a dicarboxylic acid which is hydrophobic. However, when esterified a water-soluble product results. The crocins are trans-glycosides of crocetin. Glycosylation occurs with the aid of enzymes which substantially convert the crocetin into a water-soluble and stable form, thereby improving its bioavailability. Until today, there are no data on the distribution of crocetin in the tissues. However, studies show the binding of crocetin to plasma albumin, indicating a possible mechanism of transfer of crocetin to the tissues. In the second chapter, reference is made to the physiologically based pharmacokinetic models, the categories that are divided, in the development of such a model and the purpose used. Pharmacokinetics quantifies the processes of absorption, distribution, metabolism and excretion of pharmaceutical molecules into the body. The aim is to calculate the pharmacokinetic parameters, from the experimental data of analysis, to be used for the development of new molecules and for the improvement of the treatment. Scaling between species is another application of PBPK models. The aim is to predict the distribution of the molecule to a species for which there is no concentration-time data from tissues, based on a empirical model developed for another species from which such data has been obtained. By extending a PBPK model from one species to another, it is possible to predict the pharmacokinetics of the molecule in the second species and thus it is easier to determine the initial dose at the first administration of the drug to humans and reduce the likelihood of administering a subtherapeutic or toxic dose. The third chapter presents the methods used to prepare this study. The purpose of this paper is to implement a PBPK model of crocetin in the Phoenix and Berkeley Madonna computational package, with data from mice. Initially, a first estimate of the structure of the model is made, then the equations of the model are described, describing the temporal change in the concentration of the molecule in the body, and finally, the required parameters are assessed for both the plasma and each tissue individually. The aim is to predict the temporal change in the concentration of the drug in blood and tissues. In the present study, 80 male 8-week-old mice received aqueous crocus extract. The dose was determined at 60 mg / kg of body weight of the lyophilized extract. The mice in each group were randomly assigned to groups of five. Animals were anesthetized and blood samples were collected at 5, 15, 30, 60, 90, 120, 180 and 240 minutes after cardioversion. Tissue sampling (heart, liver, lungs and kidneys) was also conducted at the same time points. The fourth and final chapter presents the results and conclusions. During the data analysis process, the PBPK model was initially adapted to plasma data and the serum concentration-time profile was simulated through the Phoenix program. Thereafter, plasma parameters were evaluated for intravenous administration (IV) and for oral administration (per os), both for crocetin and for its metabolite, namely, crocetin glucuronide. This profile is used as an input function for the estimation of Kp, CL and PS parameters with open loop models for each of the tissues, both with the perfusion limited tissue model, where the tissue is considered a single model, and with the permeability limited tissue model. The model that best described the data was the one-compartment model with first-class removal kinetics. The models were evaluated for their adaptation to experimental data, their stability and their foresight abilities. Finally, the most suitable and most reliable model is selected."],"dc:identifier":["uoadl:1692337","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692337"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["'' Ανάπτυξη Φυσιολογικού Φαρμακοκινητικού Μοντέλου για την ουσία της κροκετίνης σε ποντίκια. ''"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z"}