{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1693012"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1693012","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση παραγόντων ευθυνόμενων για τη χορήγηση αντιβιοτικών σε παιδιά ηλικίας 1-12 ετών","abstract":"Εισαγωγή: Η αυξανόμενη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια, και ιδιαιτέρως σε παιδιά μικρότερων ηλικιών. Η Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα δεδομένα του ESAC (2012) παραμένει πρώτη στην κατανάλωση αντιβιοτικών στην κοινότητα, παρόλη τη σταθερή σημαντική μείωση της κατανάλωσης ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει τους παράγοντες εκείνους που ευθύνονται για τη χορήγηση (ορθή ή μη) αντιβιοτικών φαρμάκων σε παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 ετών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 540 γονείς παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών από διάφορα δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία και βρεφονηπιακούς σταθμός του Δήμου Ιλίου. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τη συμπλήρωση από τους γονείς ειδικά σχεδιασμένου ερωτηματολογίου για τις ανάγκες της μελέτης. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας,Χ2 test. Το επίπεδο σημαντικότητας p του ελέγχου ορίστηκε στις τιμές<0.05. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης, αποτέλεσαν 540 γονείς εκ των οποίων το 78,3% ήταν μητέρες. Το 11,7% άνηκε σε μονογονεική οικογένεια και το μεγαλύτερο ποσοστό 61,5% είχε κοινωνική ασφάλεια ΙΚΑ. Το 8,4% του δείγματος χρειάστηκε να χορηγήσουν αντιβιοτικό στα παιδιά τους στους πρώτους 3 μήνες της ζωής τους. Το 59,6% αναφέρει ότι έχει χορηγήσει φάρμακο στο παιδί του χωρίς ιατρική εντολή και στο 90,7% έχει χορηγήσει αντιπυρετικό, στο 17,8% παυσίπονο, στο 29,5% αντιβηχικό, στο 26,5% αποσυμφορητικό. Ο λόγος που χορήγησαν τα φάρμακα ήταν στο 56,2% διότι είχε πυρετό, και στο 43,6% πυρετό και βήχα. Οι έχοντες ασφάλεια, χορηγούν συχνότερα φάρμακα χωρίς ιατρική εντολή (p= 0,038), όπως επίσης τα άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές και τριτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,007), και τα άτομα τα οποία δεν επισκέπτονται συχνά παιδίατρο (p<0,001), όπως και τα άτομα τα οποία συμβουλεύτηκαν φαρμακοποιό ή κάποιον άλλον (p<0.001). Αντιπυρετικό συχνότερα χορηγούν οι μητέρες χωρίς ιατρική συνταγή (p=0,034). Παυσίπονο τα άτομα τα οποία είχαν επάγγελμα σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p=0,015), ενώ αντιβηχικό συχνότερα χορηγούν οι εργάτες και οι ασχολούμενοι με τα οικιακά (p=0,003). Οι έγγαμοι αναφέρουν συχνότερα ότι δίνουν φάρμακα στα παιδιά τους κατόπιν ιατρικής εντολής (p=0,001. Στην ερώτηση, αν θεωρούν σωστή τη χορήγηση αντιβιοτικών στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή, διαφώνησαν οι έγγαμοι γονείς (p<0,001) και οι γονείς που έμεναν στα Δυτικά Προάστια (p= 0,010. Συχνότερα καθόλου δεν γνώριζαν τις παρενέργειες των αντιβιοτικών φαρμάκων που χορηγούσαν στα παιδιά τους οι απόφοιτοι Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (p=0,001), όπως και τα άτομα που το επάγγελμά τους δεν ήταν σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p<0,001). Συμπεράσματα: Σε ένα μεγάλο ποσοστό οι γονείς χορηγούν φάρμακα στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή και στο μεγαλύτερο ποσοστό αντιπυρετικά. Η απόφαση αυτή επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Για τις επιπτώσεις χορήγησης φαρμάκων χωρίς ιατρική εντολή χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση από τους επιστήμονες υγείας","abstract_html":"Εισαγωγή: Η αυξανόμενη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια, και ιδιαιτέρως σε παιδιά μικρότερων ηλικιών. Η Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα δεδομένα του ESAC (2012) παραμένει πρώτη στην κατανάλωση αντιβιοτικών στην κοινότητα, παρόλη τη σταθερή σημαντική μείωση της κατανάλωσης ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει τους παράγοντες εκείνους που ευθύνονται για τη χορήγηση (ορθή ή μη) αντιβιοτικών φαρμάκων σε παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 ετών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 540 γονείς παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών από διάφορα δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία και βρεφονηπιακούς σταθμός του Δήμου Ιλίου. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τη συμπλήρωση από τους γονείς ειδικά σχεδιασμένου ερωτηματολογίου για τις ανάγκες της μελέτης. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας,Χ2 test. Το επίπεδο σημαντικότητας p του ελέγχου ορίστηκε στις τιμές&lt;0.05. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης, αποτέλεσαν 540 γονείς εκ των οποίων το 78,3% ήταν μητέρες. Το 11,7% άνηκε σε μονογονεική οικογένεια και το μεγαλύτερο ποσοστό 61,5% είχε κοινωνική ασφάλεια ΙΚΑ. Το 8,4% του δείγματος χρειάστηκε να χορηγήσουν αντιβιοτικό στα παιδιά τους στους πρώτους 3 μήνες της ζωής τους. Το 59,6% αναφέρει ότι έχει χορηγήσει φάρμακο στο παιδί του χωρίς ιατρική εντολή και στο 90,7% έχει χορηγήσει αντιπυρετικό, στο 17,8% παυσίπονο, στο 29,5% αντιβηχικό, στο 26,5% αποσυμφορητικό. Ο λόγος που χορήγησαν τα φάρμακα ήταν στο 56,2% διότι είχε πυρετό, και στο 43,6% πυρετό και βήχα. Οι έχοντες ασφάλεια, χορηγούν συχνότερα φάρμακα χωρίς ιατρική εντολή (p= 0,038), όπως επίσης τα άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές και τριτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,007), και τα άτομα τα οποία δεν επισκέπτονται συχνά παιδίατρο (p&lt;0,001), όπως και τα άτομα τα οποία συμβουλεύτηκαν φαρμακοποιό ή κάποιον άλλον (p&lt;0.001). Αντιπυρετικό συχνότερα χορηγούν οι μητέρες χωρίς ιατρική συνταγή (p=0,034). Παυσίπονο τα άτομα τα οποία είχαν επάγγελμα σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p=0,015), ενώ αντιβηχικό συχνότερα χορηγούν οι εργάτες και οι ασχολούμενοι με τα οικιακά (p=0,003). Οι έγγαμοι αναφέρουν συχνότερα ότι δίνουν φάρμακα στα παιδιά τους κατόπιν ιατρικής εντολής (p=0,001. Στην ερώτηση, αν θεωρούν σωστή τη χορήγηση αντιβιοτικών στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή, διαφώνησαν οι έγγαμοι γονείς (p&lt;0,001) και οι γονείς που έμεναν στα Δυτικά Προάστια (p= 0,010. Συχνότερα καθόλου δεν γνώριζαν τις παρενέργειες των αντιβιοτικών φαρμάκων που χορηγούσαν στα παιδιά τους οι απόφοιτοι Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (p=0,001), όπως και τα άτομα που το επάγγελμά τους δεν ήταν σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p&lt;0,001). Συμπεράσματα: Σε ένα μεγάλο ποσοστό οι γονείς χορηγούν φάρμακα στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή και στο μεγαλύτερο ποσοστό αντιπυρετικά. Η απόφαση αυτή επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Για τις επιπτώσεις χορήγησης φαρμάκων χωρίς ιατρική εντολή χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση από τους επιστήμονες υγείας","abstract_has_math":false,"creators":["Κούβαρη Σμαράγδα","Kouvari Smaragda"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1693012"],"render_values":[{"text":"uoadl:1693012","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693012","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693012","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1693012","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κούβαρη Σμαράγδα","Kouvari Smaragda"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1693012","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693012"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η αυξανόμενη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια, και ιδιαιτέρως σε παιδιά μικρότερων ηλικιών. Η Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα δεδομένα του ESAC (2012) παραμένει πρώτη στην κατανάλωση αντιβιοτικών στην κοινότητα, παρόλη τη σταθερή σημαντική μείωση της κατανάλωσης ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει τους παράγοντες εκείνους που ευθύνονται για τη χορήγηση (ορθή ή μη) αντιβιοτικών φαρμάκων σε παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 ετών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 540 γονείς παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών από διάφορα δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία και βρεφονηπιακούς σταθμός του Δήμου Ιλίου. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τη συμπλήρωση από τους γονείς ειδικά σχεδιασμένου ερωτηματολογίου για τις ανάγκες της μελέτης. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας,Χ2 test. Το επίπεδο σημαντικότητας p του ελέγχου ορίστηκε στις τιμές<0.05. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης, αποτέλεσαν 540 γονείς εκ των οποίων το 78,3% ήταν μητέρες. Το 11,7% άνηκε σε μονογονεική οικογένεια και το μεγαλύτερο ποσοστό 61,5% είχε κοινωνική ασφάλεια ΙΚΑ. Το 8,4% του δείγματος χρειάστηκε να χορηγήσουν αντιβιοτικό στα παιδιά τους στους πρώτους 3 μήνες της ζωής τους. Το 59,6% αναφέρει ότι έχει χορηγήσει φάρμακο στο παιδί του χωρίς ιατρική εντολή και στο 90,7% έχει χορηγήσει αντιπυρετικό, στο 17,8% παυσίπονο, στο 29,5% αντιβηχικό, στο 26,5% αποσυμφορητικό. Ο λόγος που χορήγησαν τα φάρμακα ήταν στο 56,2% διότι είχε πυρετό, και στο 43,6% πυρετό και βήχα. Οι έχοντες ασφάλεια, χορηγούν συχνότερα φάρμακα χωρίς ιατρική εντολή (p= 0,038), όπως επίσης τα άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές και τριτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,007), και τα άτομα τα οποία δεν επισκέπτονται συχνά παιδίατρο (p<0,001), όπως και τα άτομα τα οποία συμβουλεύτηκαν φαρμακοποιό ή κάποιον άλλον (p<0.001). Αντιπυρετικό συχνότερα χορηγούν οι μητέρες χωρίς ιατρική συνταγή (p=0,034). Παυσίπονο τα άτομα τα οποία είχαν επάγγελμα σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p=0,015), ενώ αντιβηχικό συχνότερα χορηγούν οι εργάτες και οι ασχολούμενοι με τα οικιακά (p=0,003). Οι έγγαμοι αναφέρουν συχνότερα ότι δίνουν φάρμακα στα παιδιά τους κατόπιν ιατρικής εντολής (p=0,001. Στην ερώτηση, αν θεωρούν σωστή τη χορήγηση αντιβιοτικών στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή, διαφώνησαν οι έγγαμοι γονείς (p<0,001) και οι γονείς που έμεναν στα Δυτικά Προάστια (p= 0,010. Συχνότερα καθόλου δεν γνώριζαν τις παρενέργειες των αντιβιοτικών φαρμάκων που χορηγούσαν στα παιδιά τους οι απόφοιτοι Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (p=0,001), όπως και τα άτομα που το επάγγελμά τους δεν ήταν σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p<0,001). Συμπεράσματα: Σε ένα μεγάλο ποσοστό οι γονείς χορηγούν φάρμακα στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή και στο μεγαλύτερο ποσοστό αντιπυρετικά. Η απόφαση αυτή επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Για τις επιπτώσεις χορήγησης φαρμάκων χωρίς ιατρική εντολή χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση από τους επιστήμονες υγείας","Introduction: The increasing use of non-prescripted drugs is a phenomenon that has been very often observed in recent years, particularly in younger children. Greece, according to the latest published data of ESAC (2012), remains in the first place in the consumption of antibiotics in the community, despite the steady significant decrease in drugs consumption, especially in the last three years. Aim: The purpose of this research is to examine all the responsible factors for administering antibiotic drugs to children of 1 to 12 years old. Material and Method: The sample of the study consisted of 540 parents of children aged from 1 to 12 years old from various elementary schools, kindergartens and nursery schools in the Municipality of Ilion. The data were collected after the parents completed a specially designed questionnaire for the needs of the study. The data were analyzed by applying the X2 statistical test. The significance level was set to p<0.05. Results: The study sample consisted of 540 parents, out of which 78.3% were mothers. 11.7% belonged to a single parent family and the majority of them, 61.5%, had private insurance of IKA. 8.4% of the sample had to deliver antibiotics to their children during the first 3 months of their life. 59.6% admit that they had given a medicine to their child without a medical order, and 90.7% had given antipyretic, 17.8% pain reliever, 29.5% antitussive, 26.5% decongestant. The reason they gave the medicines was because they had fever (56.2%), and 43.6% fever and cough. Those who had private insurance (p = 0.038), as well as those with postgraduate and tertiary education (p = 0.007), those who do not frequently visit a pediatrician (p <0.001), as well as people who have been asked a pharmacist or someone else for advice (p <0.001). Antipyretic is more often given by mothers without a prescription (p = 0.034), while people with a health care profession (p = 0.015) gave pain killers more often, and at the same time workers gave antitussive medication (p = 0.003). In the question, whether they consider it appropriate to administer antibiotics to their children without a medical presciption, married parents (p <0.001) and the parents who lived in the West Subjects (p = 0.010) disagreed. Primary and Secondary Education graduates in most cases did 57 not know the side effects of the antibiotic drugs given to their children by (p = 0.001), as well as those whose profession was not related to the health sector (p < 0.001). Conclusions: To a large extent, parents give medicines to their children without a medical prescription and in most cases these are antipyretics. This decision is influenced by various socio-economic factors. People should be deeply informed about the implications of the administration of antibiotics without a medical prescription from the health scientists."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση παραγόντων ευθυνόμενων για τη χορήγηση αντιβιοτικών σε παιδιά ηλικίας 1-12 ετών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κούβαρη Σμαράγδα","Kouvari Smaragda"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η αυξανόμενη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια, και ιδιαιτέρως σε παιδιά μικρότερων ηλικιών. Η Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα δεδομένα του ESAC (2012) παραμένει πρώτη στην κατανάλωση αντιβιοτικών στην κοινότητα, παρόλη τη σταθερή σημαντική μείωση της κατανάλωσης ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει τους παράγοντες εκείνους που ευθύνονται για τη χορήγηση (ορθή ή μη) αντιβιοτικών φαρμάκων σε παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 ετών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 540 γονείς παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών από διάφορα δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία και βρεφονηπιακούς σταθμός του Δήμου Ιλίου. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τη συμπλήρωση από τους γονείς ειδικά σχεδιασμένου ερωτηματολογίου για τις ανάγκες της μελέτης. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας,Χ2 test. Το επίπεδο σημαντικότητας p του ελέγχου ορίστηκε στις τιμές<0.05. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης, αποτέλεσαν 540 γονείς εκ των οποίων το 78,3% ήταν μητέρες. Το 11,7% άνηκε σε μονογονεική οικογένεια και το μεγαλύτερο ποσοστό 61,5% είχε κοινωνική ασφάλεια ΙΚΑ. Το 8,4% του δείγματος χρειάστηκε να χορηγήσουν αντιβιοτικό στα παιδιά τους στους πρώτους 3 μήνες της ζωής τους. Το 59,6% αναφέρει ότι έχει χορηγήσει φάρμακο στο παιδί του χωρίς ιατρική εντολή και στο 90,7% έχει χορηγήσει αντιπυρετικό, στο 17,8% παυσίπονο, στο 29,5% αντιβηχικό, στο 26,5% αποσυμφορητικό. Ο λόγος που χορήγησαν τα φάρμακα ήταν στο 56,2% διότι είχε πυρετό, και στο 43,6% πυρετό και βήχα. Οι έχοντες ασφάλεια, χορηγούν συχνότερα φάρμακα χωρίς ιατρική εντολή (p= 0,038), όπως επίσης τα άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές και τριτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,007), και τα άτομα τα οποία δεν επισκέπτονται συχνά παιδίατρο (p<0,001), όπως και τα άτομα τα οποία συμβουλεύτηκαν φαρμακοποιό ή κάποιον άλλον (p<0.001). Αντιπυρετικό συχνότερα χορηγούν οι μητέρες χωρίς ιατρική συνταγή (p=0,034). Παυσίπονο τα άτομα τα οποία είχαν επάγγελμα σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p=0,015), ενώ αντιβηχικό συχνότερα χορηγούν οι εργάτες και οι ασχολούμενοι με τα οικιακά (p=0,003). Οι έγγαμοι αναφέρουν συχνότερα ότι δίνουν φάρμακα στα παιδιά τους κατόπιν ιατρικής εντολής (p=0,001. Στην ερώτηση, αν θεωρούν σωστή τη χορήγηση αντιβιοτικών στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή, διαφώνησαν οι έγγαμοι γονείς (p<0,001) και οι γονείς που έμεναν στα Δυτικά Προάστια (p= 0,010. Συχνότερα καθόλου δεν γνώριζαν τις παρενέργειες των αντιβιοτικών φαρμάκων που χορηγούσαν στα παιδιά τους οι απόφοιτοι Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (p=0,001), όπως και τα άτομα που το επάγγελμά τους δεν ήταν σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p<0,001). Συμπεράσματα: Σε ένα μεγάλο ποσοστό οι γονείς χορηγούν φάρμακα στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή και στο μεγαλύτερο ποσοστό αντιπυρετικά. Η απόφαση αυτή επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Για τις επιπτώσεις χορήγησης φαρμάκων χωρίς ιατρική εντολή χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση από τους επιστήμονες υγείας","Introduction: The increasing use of non-prescripted drugs is a phenomenon that has been very often observed in recent years, particularly in younger children. Greece, according to the latest published data of ESAC (2012), remains in the first place in the consumption of antibiotics in the community, despite the steady significant decrease in drugs consumption, especially in the last three years. Aim: The purpose of this research is to examine all the responsible factors for administering antibiotic drugs to children of 1 to 12 years old. Material and Method: The sample of the study consisted of 540 parents of children aged from 1 to 12 years old from various elementary schools, kindergartens and nursery schools in the Municipality of Ilion. The data were collected after the parents completed a specially designed questionnaire for the needs of the study. The data were analyzed by applying the X2 statistical test. The significance level was set to p<0.05. Results: The study sample consisted of 540 parents, out of which 78.3% were mothers. 11.7% belonged to a single parent family and the majority of them, 61.5%, had private insurance of IKA. 8.4% of the sample had to deliver antibiotics to their children during the first 3 months of their life. 59.6% admit that they had given a medicine to their child without a medical order, and 90.7% had given antipyretic, 17.8% pain reliever, 29.5% antitussive, 26.5% decongestant. The reason they gave the medicines was because they had fever (56.2%), and 43.6% fever and cough. Those who had private insurance (p = 0.038), as well as those with postgraduate and tertiary education (p = 0.007), those who do not frequently visit a pediatrician (p <0.001), as well as people who have been asked a pharmacist or someone else for advice (p <0.001). Antipyretic is more often given by mothers without a prescription (p = 0.034), while people with a health care profession (p = 0.015) gave pain killers more often, and at the same time workers gave antitussive medication (p = 0.003). In the question, whether they consider it appropriate to administer antibiotics to their children without a medical presciption, married parents (p <0.001) and the parents who lived in the West Subjects (p = 0.010) disagreed. Primary and Secondary Education graduates in most cases did 57 not know the side effects of the antibiotic drugs given to their children by (p = 0.001), as well as those whose profession was not related to the health sector (p < 0.001). Conclusions: To a large extent, parents give medicines to their children without a medical prescription and in most cases these are antipyretics. This decision is influenced by various socio-economic factors. People should be deeply informed about the implications of the administration of antibiotics without a medical prescription from the health scientists."],"dc:identifier":["uoadl:1693012","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693012"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση παραγόντων ευθυνόμενων για τη χορήγηση αντιβιοτικών σε παιδιά ηλικίας 1-12 ετών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z"}