{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1693694"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1693694","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Laparoscopy in combination with enhanced recovery after surgery (ERAS) protocols versus standard care in patients undergoing colorectal surgery: Is it time to change practice?","abstract":"Εισαγωγή: Η εισαγωγή της ελάχιστα επεμβατικής (λαπαροσκοπικής) χειρουργικής και η εφαρμογή των πρωτοκόλλων ταχείας ανάρρωσης (ΠΤΑ) στην εκλεκτική χειρουργική του παχέος εντέρου και του ορθού αποτελούν τις σημαντικότερες εξελίξεις που παρατηρήθηκαν με την πάροδο των ετών στο χειρουργικό αυτό πεδίο. Στόχος και των δύο παραμένει η μείωση του χειρουργικού stress και της δυσλειτουργίας των οργάνων, ενώ παράλληλα αποβλέπουν στη βελτίωση της ανάρρωσης των ασθενών. Πρόσφατες μάλιστα μελέτες επιβεβαίωσαν τη συμβολή και των δύο αυτών πρακτικών στην επιτάχυνση της ανάρρωσης, στη μείωση της διάρκεια νοσηλείας αλλά και στη βελτίωση των ποσοστών της συνολικής νοσηρότητας των ασθενών αυτών. Ωστόσο, αρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι διαφορές μεταξύ ανοιχτής και λαπαροσκοπικής χειρουργικής στην μετεγχειρητική πορεία των ασθενών περιορίζονται σημαντικά όταν οι δύο αυτές πρακτικές συνδυαστούν με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Παραμένει λοιπόν αβέβαιο κι ασαφές το κατά πόσον οι ασθενείς μπορούν να ωφεληθούν επιπλέον από το συνδυασμό της λαπαροσκοπικής χειρουργικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει ποιος συνδυασμός χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας (Λαπαροσκοπική/ΠΤΑ ή Ανοιχτή/ΠΤΑ ή Λαπαροσκοπική/Παραδοσιακή φροντίδα ή Ανοιχτή/Παραδοσιακή φροντίδα) είναι ο πιο ενδεδειγμένος στην αντιμετώπιση και στη φροντίδα των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού και παράλληλα να εξετάσει εάν παραμένουν τα οφέλη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής όταν η ανοιχτή μέθοδος συνδυαστεί με τα ΠΤΑ. Μέθοδοι: Αναζητήσαμε στη διεθνή βιβλιογραφία τις υπάρχουσες μέχρι τώρα μελέτες (συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες μελέτες, τυχαιοποιημένες μελέτες αλλά και μετα-αναλύσεις) που συγκρίνουν τη λαπαροσκοπική και την ανοιχτή χειρουργική τεχνική σε συνδυασμό με τα ΠΤΑ ή την παραδοσιακή περιεγχειρητική φροντίδα για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική επέμβαση κολεκτομής. Οι κύριες παράμετροι που εκτιμήθηκαν και συγκρίθηκαν ήταν η μετεγχειρητική και συνολική διάρκεια νοσηλείας, η συνολική νοσηρότητα και θνητότητα, τα ποσοστά επανεισαγωγών αλλά και το συνολικό κόστος. Αποτελέσματα: Συνολικά ανευρέθηκαν 17 μελέτες (6 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, 6 τυχαιοποιημένες και 5 μετα-αναλύσεις). Στη συντριπτική πλειοψηφία αυτών (15 μελέτες) αναγνωρίσθηκε μείωση της μετεγχειρητικής αλλά και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Από την άλλη, δεν επισημάνθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συνολική θνητότητα, νοσηρότητα και στα ποσοστά επανεισαγωγών σε σύγκριση με την ομάδα ανοιχτή χειρουργική/ΠΤΑ. Ωστόσο, σχετικά με τις επανεισαγωγές, σε τρεις μελέτες (1 προοπτική συγκριτική μη τυχαιοποιημένη και 2 μετα-αναλύσεις) εκφράστηκε μια τάση μείωσης του ποσοστού επανεισαγωγής στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Επιπλέον, 2 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, μία τυχαιοποιημένη μελέτη και δύο μετα-αναλύσεις ανέδειξαν μείωση της συνολικής νοσηρότητας στην ίδια ομάδα ασθενών. Δύο τυχαιοποιημένες μελέτες εστίασαν στην επίδραση των παραπάνω συνδυασμών χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας στο χειρουργικό stress και στη φλεγμονώδη αντίδραση μετεγχειρητκά κι επιβεβαίωσαν το ρόλο του 60 συνδυασμού λαπαροσκοπικής χειρουργικής/πρωτοκόλλου ταχείας ανάρρωσης στη μείωση των δύο παραπάνω παραγόντων σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Τέλος δύο μελέτες εξέτασαν το συνολικό κόστος νοσηλείας χωρίς να αναγνωρίσουν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (λαπαροσκοπική/ΠΤΑ vs ανοιχτή/ΠΤΑ) Συμπεράσματα: Από τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ο συνδυασμός λαπαροσκοπικής τεχνικής/πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού. Σε περιπτώσεις αδυναμίας ή επί αντενδείξεων εκτέλεσης της λαπαροσκοπικής επέμβασης, συστήνεται ο συνδυασμός της ανοιχτής τεχνικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Δυστυχώς, παρά τα ξεχωριστά οφέλη με τα οποία συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική και τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης όταν εφαρμόστηκαν μεμονωμένα, η πλειοψηφία των μελετών δεν έχει εξετάσει μέχρι σήμερα τη συνεργική τους δράση. Απαιτούνται λοιπόν περισσότερες και μεγαλύτερες καλά σχεδιασμένες, πολυκεντρικές, τυχαιοιποιημένες μελέτες για να επιβεβαιωθούν τα μέχρι τώρα δεδομένα και να καταλήξουμε σε ασφαλέστερα συμπεράσματα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η εισαγωγή της ελάχιστα επεμβατικής (λαπαροσκοπικής) χειρουργικής και η εφαρμογή των πρωτοκόλλων ταχείας ανάρρωσης (ΠΤΑ) στην εκλεκτική χειρουργική του παχέος εντέρου και του ορθού αποτελούν τις σημαντικότερες εξελίξεις που παρατηρήθηκαν με την πάροδο των ετών στο χειρουργικό αυτό πεδίο. Στόχος και των δύο παραμένει η μείωση του χειρουργικού stress και της δυσλειτουργίας των οργάνων, ενώ παράλληλα αποβλέπουν στη βελτίωση της ανάρρωσης των ασθενών. Πρόσφατες μάλιστα μελέτες επιβεβαίωσαν τη συμβολή και των δύο αυτών πρακτικών στην επιτάχυνση της ανάρρωσης, στη μείωση της διάρκεια νοσηλείας αλλά και στη βελτίωση των ποσοστών της συνολικής νοσηρότητας των ασθενών αυτών. Ωστόσο, αρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι διαφορές μεταξύ ανοιχτής και λαπαροσκοπικής χειρουργικής στην μετεγχειρητική πορεία των ασθενών περιορίζονται σημαντικά όταν οι δύο αυτές πρακτικές συνδυαστούν με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Παραμένει λοιπόν αβέβαιο κι ασαφές το κατά πόσον οι ασθενείς μπορούν να ωφεληθούν επιπλέον από το συνδυασμό της λαπαροσκοπικής χειρουργικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει ποιος συνδυασμός χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας (Λαπαροσκοπική/ΠΤΑ ή Ανοιχτή/ΠΤΑ ή Λαπαροσκοπική/Παραδοσιακή φροντίδα ή Ανοιχτή/Παραδοσιακή φροντίδα) είναι ο πιο ενδεδειγμένος στην αντιμετώπιση και στη φροντίδα των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού και παράλληλα να εξετάσει εάν παραμένουν τα οφέλη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής όταν η ανοιχτή μέθοδος συνδυαστεί με τα ΠΤΑ. Μέθοδοι: Αναζητήσαμε στη διεθνή βιβλιογραφία τις υπάρχουσες μέχρι τώρα μελέτες (συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες μελέτες, τυχαιοποιημένες μελέτες αλλά και μετα-αναλύσεις) που συγκρίνουν τη λαπαροσκοπική και την ανοιχτή χειρουργική τεχνική σε συνδυασμό με τα ΠΤΑ ή την παραδοσιακή περιεγχειρητική φροντίδα για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική επέμβαση κολεκτομής. Οι κύριες παράμετροι που εκτιμήθηκαν και συγκρίθηκαν ήταν η μετεγχειρητική και συνολική διάρκεια νοσηλείας, η συνολική νοσηρότητα και θνητότητα, τα ποσοστά επανεισαγωγών αλλά και το συνολικό κόστος. Αποτελέσματα: Συνολικά ανευρέθηκαν 17 μελέτες (6 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, 6 τυχαιοποιημένες και 5 μετα-αναλύσεις). Στη συντριπτική πλειοψηφία αυτών (15 μελέτες) αναγνωρίσθηκε μείωση της μετεγχειρητικής αλλά και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Από την άλλη, δεν επισημάνθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συνολική θνητότητα, νοσηρότητα και στα ποσοστά επανεισαγωγών σε σύγκριση με την ομάδα ανοιχτή χειρουργική/ΠΤΑ. Ωστόσο, σχετικά με τις επανεισαγωγές, σε τρεις μελέτες (1 προοπτική συγκριτική μη τυχαιοποιημένη και 2 μετα-αναλύσεις) εκφράστηκε μια τάση μείωσης του ποσοστού επανεισαγωγής στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Επιπλέον, 2 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, μία τυχαιοποιημένη μελέτη και δύο μετα-αναλύσεις ανέδειξαν μείωση της συνολικής νοσηρότητας στην ίδια ομάδα ασθενών. Δύο τυχαιοποιημένες μελέτες εστίασαν στην επίδραση των παραπάνω συνδυασμών χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας στο χειρουργικό stress και στη φλεγμονώδη αντίδραση μετεγχειρητκά κι επιβεβαίωσαν το ρόλο του 60 συνδυασμού λαπαροσκοπικής χειρουργικής/πρωτοκόλλου ταχείας ανάρρωσης στη μείωση των δύο παραπάνω παραγόντων σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Τέλος δύο μελέτες εξέτασαν το συνολικό κόστος νοσηλείας χωρίς να αναγνωρίσουν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (λαπαροσκοπική/ΠΤΑ vs ανοιχτή/ΠΤΑ) Συμπεράσματα: Από τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ο συνδυασμός λαπαροσκοπικής τεχνικής/πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού. Σε περιπτώσεις αδυναμίας ή επί αντενδείξεων εκτέλεσης της λαπαροσκοπικής επέμβασης, συστήνεται ο συνδυασμός της ανοιχτής τεχνικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Δυστυχώς, παρά τα ξεχωριστά οφέλη με τα οποία συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική και τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης όταν εφαρμόστηκαν μεμονωμένα, η πλειοψηφία των μελετών δεν έχει εξετάσει μέχρι σήμερα τη συνεργική τους δράση. Απαιτούνται λοιπόν περισσότερες και μεγαλύτερες καλά σχεδιασμένες, πολυκεντρικές, τυχαιοιποιημένες μελέτες για να επιβεβαιωθούν τα μέχρι τώρα δεδομένα και να καταλήξουμε σε ασφαλέστερα συμπεράσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ευστράτιος Ζούρος","Efstratios Zouros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1693694"],"render_values":[{"text":"uoadl:1693694","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693694","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693694","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1693694","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευστράτιος Ζούρος","Efstratios Zouros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1693694","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693694"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η εισαγωγή της ελάχιστα επεμβατικής (λαπαροσκοπικής) χειρουργικής και η εφαρμογή των πρωτοκόλλων ταχείας ανάρρωσης (ΠΤΑ) στην εκλεκτική χειρουργική του παχέος εντέρου και του ορθού αποτελούν τις σημαντικότερες εξελίξεις που παρατηρήθηκαν με την πάροδο των ετών στο χειρουργικό αυτό πεδίο. Στόχος και των δύο παραμένει η μείωση του χειρουργικού stress και της δυσλειτουργίας των οργάνων, ενώ παράλληλα αποβλέπουν στη βελτίωση της ανάρρωσης των ασθενών. Πρόσφατες μάλιστα μελέτες επιβεβαίωσαν τη συμβολή και των δύο αυτών πρακτικών στην επιτάχυνση της ανάρρωσης, στη μείωση της διάρκεια νοσηλείας αλλά και στη βελτίωση των ποσοστών της συνολικής νοσηρότητας των ασθενών αυτών. Ωστόσο, αρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι διαφορές μεταξύ ανοιχτής και λαπαροσκοπικής χειρουργικής στην μετεγχειρητική πορεία των ασθενών περιορίζονται σημαντικά όταν οι δύο αυτές πρακτικές συνδυαστούν με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Παραμένει λοιπόν αβέβαιο κι ασαφές το κατά πόσον οι ασθενείς μπορούν να ωφεληθούν επιπλέον από το συνδυασμό της λαπαροσκοπικής χειρουργικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει ποιος συνδυασμός χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας (Λαπαροσκοπική/ΠΤΑ ή Ανοιχτή/ΠΤΑ ή Λαπαροσκοπική/Παραδοσιακή φροντίδα ή Ανοιχτή/Παραδοσιακή φροντίδα) είναι ο πιο ενδεδειγμένος στην αντιμετώπιση και στη φροντίδα των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού και παράλληλα να εξετάσει εάν παραμένουν τα οφέλη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής όταν η ανοιχτή μέθοδος συνδυαστεί με τα ΠΤΑ. Μέθοδοι: Αναζητήσαμε στη διεθνή βιβλιογραφία τις υπάρχουσες μέχρι τώρα μελέτες (συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες μελέτες, τυχαιοποιημένες μελέτες αλλά και μετα-αναλύσεις) που συγκρίνουν τη λαπαροσκοπική και την ανοιχτή χειρουργική τεχνική σε συνδυασμό με τα ΠΤΑ ή την παραδοσιακή περιεγχειρητική φροντίδα για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική επέμβαση κολεκτομής. Οι κύριες παράμετροι που εκτιμήθηκαν και συγκρίθηκαν ήταν η μετεγχειρητική και συνολική διάρκεια νοσηλείας, η συνολική νοσηρότητα και θνητότητα, τα ποσοστά επανεισαγωγών αλλά και το συνολικό κόστος. Αποτελέσματα: Συνολικά ανευρέθηκαν 17 μελέτες (6 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, 6 τυχαιοποιημένες και 5 μετα-αναλύσεις). Στη συντριπτική πλειοψηφία αυτών (15 μελέτες) αναγνωρίσθηκε μείωση της μετεγχειρητικής αλλά και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Από την άλλη, δεν επισημάνθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συνολική θνητότητα, νοσηρότητα και στα ποσοστά επανεισαγωγών σε σύγκριση με την ομάδα ανοιχτή χειρουργική/ΠΤΑ. Ωστόσο, σχετικά με τις επανεισαγωγές, σε τρεις μελέτες (1 προοπτική συγκριτική μη τυχαιοποιημένη και 2 μετα-αναλύσεις) εκφράστηκε μια τάση μείωσης του ποσοστού επανεισαγωγής στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Επιπλέον, 2 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, μία τυχαιοποιημένη μελέτη και δύο μετα-αναλύσεις ανέδειξαν μείωση της συνολικής νοσηρότητας στην ίδια ομάδα ασθενών. Δύο τυχαιοποιημένες μελέτες εστίασαν στην επίδραση των παραπάνω συνδυασμών χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας στο χειρουργικό stress και στη φλεγμονώδη αντίδραση μετεγχειρητκά κι επιβεβαίωσαν το ρόλο του 60 συνδυασμού λαπαροσκοπικής χειρουργικής/πρωτοκόλλου ταχείας ανάρρωσης στη μείωση των δύο παραπάνω παραγόντων σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Τέλος δύο μελέτες εξέτασαν το συνολικό κόστος νοσηλείας χωρίς να αναγνωρίσουν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (λαπαροσκοπική/ΠΤΑ vs ανοιχτή/ΠΤΑ) Συμπεράσματα: Από τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ο συνδυασμός λαπαροσκοπικής τεχνικής/πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού. Σε περιπτώσεις αδυναμίας ή επί αντενδείξεων εκτέλεσης της λαπαροσκοπικής επέμβασης, συστήνεται ο συνδυασμός της ανοιχτής τεχνικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Δυστυχώς, παρά τα ξεχωριστά οφέλη με τα οποία συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική και τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης όταν εφαρμόστηκαν μεμονωμένα, η πλειοψηφία των μελετών δεν έχει εξετάσει μέχρι σήμερα τη συνεργική τους δράση. Απαιτούνται λοιπόν περισσότερες και μεγαλύτερες καλά σχεδιασμένες, πολυκεντρικές, τυχαιοιποιημένες μελέτες για να επιβεβαιωθούν τα μέχρι τώρα δεδομένα και να καταλήξουμε σε ασφαλέστερα συμπεράσματα.","Background: Important developments in elective colorectal surgery are the introduction of laparoscopy and implementation of fast track (FT) care, both focusing on faster recovery. Laparoscopic (LAP) colonic surgery has been claimed to hasten recovery and reduce hospital stay compared with open operation. Recently, enforced multimodal rehabilitation (fast-track surgery) has improved recovery, reduced hospital stay in both laparoscopic and open colonic surgery and improved clinical outcomes for colorectal cancer resection. Recent evidence suggests that the difference between laparoscopic and open surgery may be less significant when perioperative care is optimized within an enhanced recovery programme. Therefore, it still remains unclear whether there is an additive effect by combining these 2 approaches. The aim of this study was to investigate which perioperative treatment, ie, laparoscopic or open surgery combined with FT or standard care, is the optimal approach for patients undergoing segmental resection for colorectal cancer examining whether the benefits of laparoscopy still exist when open surgery is optimized within an enhanced recovery after surgery (ERAS) protocol. Methods: A systematic review was performed of all randomized (RCTs), controlled clinical trials (CCTs) and meta-analyses on laparoscopic and open colorectal surgery with or without an ERAS protocol. Primary endpoints were postoperative and overall hospital stay, readmission rate, morbidity and mortality. Secondary outcomes included quality of life and cost of treatment. Results: Six controlled clinical trials, six randomized trials and 5 meta-analyses were retrieved. All the included trials reported the postoperative and total hospital stay. Only two studies did not show a result favoring laparoscopic surgery within FT perioperative care. No difference was found in mortality. The majority of the included studies did not show significant differences in overall morbidity and readmission rates between the two groups. However, with respect to readmission rate, there was a trend toward lower readmission rates for the LAP/FT group in one CCT and two meta-analyses. Moreover, two CCTs, one RCT and two meta-analyses showed lower morbidity rates in laparoscopic/FT group. Quality of life was assessed in three studies and consistently showed that the quality of life was similar in the two groups, although different quality of life questionnaires were used in these studies. Two RCTs focused on the effects of colon operation combined with FT surgery and a laparoscopic technique on post-operative immune function. Inflammatory reactions, based on interleukin-6 and C-reactive protein levels, were less intense following FT laparoscopic operation compared to FT open operation. Finally, only two trials assessed the financial impact of laparoscopic colorectal surgery within ERAS protocols and consistently showed that hospital costs were similar between groups. Conclusions: Optimal perioperative treatment for patients requiring colorectal surgery is laparoscopic resection embedded in a FT program. If open surgery is applied, it is preferentially done in FT care. Although the benefits of both ERAS and laparoscopy are generally accepted in colorectal surgery, the vast majority of reports and clinical trials have not combined ERP and laparoscopy. Therefore, further high-quality, multicenter, well-designed RCTs should be conducted to evaluate the effect of laparoscopic surgery within FT programs for colorectal cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Laparoscopy in combination with enhanced recovery after surgery (ERAS) protocols versus standard care in patients undergoing colorectal surgery: Is it time to change practice?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευστράτιος Ζούρος","Efstratios Zouros"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η εισαγωγή της ελάχιστα επεμβατικής (λαπαροσκοπικής) χειρουργικής και η εφαρμογή των πρωτοκόλλων ταχείας ανάρρωσης (ΠΤΑ) στην εκλεκτική χειρουργική του παχέος εντέρου και του ορθού αποτελούν τις σημαντικότερες εξελίξεις που παρατηρήθηκαν με την πάροδο των ετών στο χειρουργικό αυτό πεδίο. Στόχος και των δύο παραμένει η μείωση του χειρουργικού stress και της δυσλειτουργίας των οργάνων, ενώ παράλληλα αποβλέπουν στη βελτίωση της ανάρρωσης των ασθενών. Πρόσφατες μάλιστα μελέτες επιβεβαίωσαν τη συμβολή και των δύο αυτών πρακτικών στην επιτάχυνση της ανάρρωσης, στη μείωση της διάρκεια νοσηλείας αλλά και στη βελτίωση των ποσοστών της συνολικής νοσηρότητας των ασθενών αυτών. Ωστόσο, αρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι διαφορές μεταξύ ανοιχτής και λαπαροσκοπικής χειρουργικής στην μετεγχειρητική πορεία των ασθενών περιορίζονται σημαντικά όταν οι δύο αυτές πρακτικές συνδυαστούν με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Παραμένει λοιπόν αβέβαιο κι ασαφές το κατά πόσον οι ασθενείς μπορούν να ωφεληθούν επιπλέον από το συνδυασμό της λαπαροσκοπικής χειρουργικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει ποιος συνδυασμός χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας (Λαπαροσκοπική/ΠΤΑ ή Ανοιχτή/ΠΤΑ ή Λαπαροσκοπική/Παραδοσιακή φροντίδα ή Ανοιχτή/Παραδοσιακή φροντίδα) είναι ο πιο ενδεδειγμένος στην αντιμετώπιση και στη φροντίδα των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού και παράλληλα να εξετάσει εάν παραμένουν τα οφέλη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής όταν η ανοιχτή μέθοδος συνδυαστεί με τα ΠΤΑ. Μέθοδοι: Αναζητήσαμε στη διεθνή βιβλιογραφία τις υπάρχουσες μέχρι τώρα μελέτες (συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες μελέτες, τυχαιοποιημένες μελέτες αλλά και μετα-αναλύσεις) που συγκρίνουν τη λαπαροσκοπική και την ανοιχτή χειρουργική τεχνική σε συνδυασμό με τα ΠΤΑ ή την παραδοσιακή περιεγχειρητική φροντίδα για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική επέμβαση κολεκτομής. Οι κύριες παράμετροι που εκτιμήθηκαν και συγκρίθηκαν ήταν η μετεγχειρητική και συνολική διάρκεια νοσηλείας, η συνολική νοσηρότητα και θνητότητα, τα ποσοστά επανεισαγωγών αλλά και το συνολικό κόστος. Αποτελέσματα: Συνολικά ανευρέθηκαν 17 μελέτες (6 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, 6 τυχαιοποιημένες και 5 μετα-αναλύσεις). Στη συντριπτική πλειοψηφία αυτών (15 μελέτες) αναγνωρίσθηκε μείωση της μετεγχειρητικής αλλά και της συνολικής διάρκειας νοσηλείας στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Από την άλλη, δεν επισημάνθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συνολική θνητότητα, νοσηρότητα και στα ποσοστά επανεισαγωγών σε σύγκριση με την ομάδα ανοιχτή χειρουργική/ΠΤΑ. Ωστόσο, σχετικά με τις επανεισαγωγές, σε τρεις μελέτες (1 προοπτική συγκριτική μη τυχαιοποιημένη και 2 μετα-αναλύσεις) εκφράστηκε μια τάση μείωσης του ποσοστού επανεισαγωγής στην ομάδα ασθενών που συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Επιπλέον, 2 προοπτικές συγκριτικές μη τυχαιοποιημένες, μία τυχαιοποιημένη μελέτη και δύο μετα-αναλύσεις ανέδειξαν μείωση της συνολικής νοσηρότητας στην ίδια ομάδα ασθενών. Δύο τυχαιοποιημένες μελέτες εστίασαν στην επίδραση των παραπάνω συνδυασμών χειρουργικής τεχνικής/περιεγχειρητικής φροντίδας στο χειρουργικό stress και στη φλεγμονώδη αντίδραση μετεγχειρητκά κι επιβεβαίωσαν το ρόλο του 60 συνδυασμού λαπαροσκοπικής χειρουργικής/πρωτοκόλλου ταχείας ανάρρωσης στη μείωση των δύο παραπάνω παραγόντων σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Τέλος δύο μελέτες εξέτασαν το συνολικό κόστος νοσηλείας χωρίς να αναγνωρίσουν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων (λαπαροσκοπική/ΠΤΑ vs ανοιχτή/ΠΤΑ) Συμπεράσματα: Από τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ο συνδυασμός λαπαροσκοπικής τεχνικής/πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών με νοσήματα του παχέος εντέρου και του ορθού. Σε περιπτώσεις αδυναμίας ή επί αντενδείξεων εκτέλεσης της λαπαροσκοπικής επέμβασης, συστήνεται ο συνδυασμός της ανοιχτής τεχνικής με τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης. Δυστυχώς, παρά τα ξεχωριστά οφέλη με τα οποία συνδυάστηκε η λαπαροσκοπική τεχνική και τα πρωτόκολλα ταχείας ανάρρωσης όταν εφαρμόστηκαν μεμονωμένα, η πλειοψηφία των μελετών δεν έχει εξετάσει μέχρι σήμερα τη συνεργική τους δράση. Απαιτούνται λοιπόν περισσότερες και μεγαλύτερες καλά σχεδιασμένες, πολυκεντρικές, τυχαιοιποιημένες μελέτες για να επιβεβαιωθούν τα μέχρι τώρα δεδομένα και να καταλήξουμε σε ασφαλέστερα συμπεράσματα.","Background: Important developments in elective colorectal surgery are the introduction of laparoscopy and implementation of fast track (FT) care, both focusing on faster recovery. Laparoscopic (LAP) colonic surgery has been claimed to hasten recovery and reduce hospital stay compared with open operation. Recently, enforced multimodal rehabilitation (fast-track surgery) has improved recovery, reduced hospital stay in both laparoscopic and open colonic surgery and improved clinical outcomes for colorectal cancer resection. Recent evidence suggests that the difference between laparoscopic and open surgery may be less significant when perioperative care is optimized within an enhanced recovery programme. Therefore, it still remains unclear whether there is an additive effect by combining these 2 approaches. The aim of this study was to investigate which perioperative treatment, ie, laparoscopic or open surgery combined with FT or standard care, is the optimal approach for patients undergoing segmental resection for colorectal cancer examining whether the benefits of laparoscopy still exist when open surgery is optimized within an enhanced recovery after surgery (ERAS) protocol. Methods: A systematic review was performed of all randomized (RCTs), controlled clinical trials (CCTs) and meta-analyses on laparoscopic and open colorectal surgery with or without an ERAS protocol. Primary endpoints were postoperative and overall hospital stay, readmission rate, morbidity and mortality. Secondary outcomes included quality of life and cost of treatment. Results: Six controlled clinical trials, six randomized trials and 5 meta-analyses were retrieved. All the included trials reported the postoperative and total hospital stay. Only two studies did not show a result favoring laparoscopic surgery within FT perioperative care. No difference was found in mortality. The majority of the included studies did not show significant differences in overall morbidity and readmission rates between the two groups. However, with respect to readmission rate, there was a trend toward lower readmission rates for the LAP/FT group in one CCT and two meta-analyses. Moreover, two CCTs, one RCT and two meta-analyses showed lower morbidity rates in laparoscopic/FT group. Quality of life was assessed in three studies and consistently showed that the quality of life was similar in the two groups, although different quality of life questionnaires were used in these studies. Two RCTs focused on the effects of colon operation combined with FT surgery and a laparoscopic technique on post-operative immune function. Inflammatory reactions, based on interleukin-6 and C-reactive protein levels, were less intense following FT laparoscopic operation compared to FT open operation. Finally, only two trials assessed the financial impact of laparoscopic colorectal surgery within ERAS protocols and consistently showed that hospital costs were similar between groups. Conclusions: Optimal perioperative treatment for patients requiring colorectal surgery is laparoscopic resection embedded in a FT program. If open surgery is applied, it is preferentially done in FT care. Although the benefits of both ERAS and laparoscopy are generally accepted in colorectal surgery, the vast majority of reports and clinical trials have not combined ERP and laparoscopy. Therefore, further high-quality, multicenter, well-designed RCTs should be conducted to evaluate the effect of laparoscopic surgery within FT programs for colorectal cancer."],"dc:identifier":["uoadl:1693694","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1693694"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Laparoscopy in combination with enhanced recovery after surgery (ERAS) protocols versus standard care in patients undergoing colorectal surgery: Is it time to change practice?"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z"}