{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1694279"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1694279","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Minimally invasive video-assisted parathyroidectomy (MIVAP) in the treatment of patients with primary hyperparathyroidism: a systematic review","abstract":"ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η ανοικτή αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE), υπήρξε ως πρόσφατα η επέμβαση εκλογής για τη χειρουργική θεραπεία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (pHPT). Τελευταία, μια στροφή προς την ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή έχει επισυμβεί. Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την ελάχιστα επεμβατική βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIVAP) με την παραδοσιακή BNE και τις υπόλοιπες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, να επιβεβαιώσει τις ενδείξεις, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της, και να αναζητήσει πιθανή επέκταση των υπαρχουσών ενδείξεών της. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, προοπτικές και αναδρομικές ανασκοπήσεις, καθώς και άλλες μελέτες συνελέγησαν από τη βάση Pubmed. Δεκατέσσερις μελέτες πραγματεύθηκαν μια άμεση σύγκριση της MIVAP με την ανοικτή BNE, ενώ 8 άλλες συνέκριναν την πρώτη με άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, ιδιαίτερα την ανοικτή ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή (OMIP). Επιπρόσθετες πληροφορίες συνελέγησαν από άλλες μελέτες και αφορούσαν προεκτάσεις ως προς την αναισθησία και επιπλέον πιθανές ενδείξεις για την MIVAP. Η αναγνώριση των σφαλμάτων σε αυτές τις μελέτες κατέστη δυνατή και αναφέρθηκε όπου ήταν απαραίτητο. Τα κύρια αποτελέσματα στα οποία η σύγκριση αυτή βασίσθηκε ήταν η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, το κοσμητικό αποτέλεσμα, ο μετεγχειρητικός πόνος, η διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο, ο εγχειρητικός χρόνος και το κόστος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η MIVAP έχει σταθερά επιδείξει ίδια ποσοστά ίασης (ως και 98%) με την ανοικτή BNE, με παρόμοιους αριθμούς επιπλοκών, που κυμαίνονται από 2,7% ως 7,7% για παροδική υπασβεστιαιμία και <1% για μόνιμη πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου. Επιδεικνύει υπεροχή όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, με μικρότερες τομές (1,5-2 εκ.) και μεγαλύτερη ικανοποίηση των ασθενών (που προσεγγίζει το 90%) βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Επιπρόσθετα, η MIVAP συνδέεται με μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και απαιτήσεις σε αναλγησία, μειωμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και εγχειρητικό χρόνο, καλύτερη αναγνώριση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, και επίσης προσφέρει τη δυνατότητα για βίντεο-υποβοηθούμενη αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE) και θεραπεία σύγχρονης παθολογίας του θυρεοειδούς αδένα. Τα ποσοστά μετατροπής κυμαίνονται από 0,9% ως 8% στις περισσότερες μελέτες. Εν τούτοις, η MIVAP είναι πιο ακριβή από την BNE, παρόλα αυτά η σχέση κόστους- αποτελεσματικότητας της τεχνικής συνεχώς βελτιώνεται. Τα ίδια πλεονεκτήματα ισχύουν όταν συγκρίνεται η MIVAP με την OMIP, με εξαίρεση τον εγχειρητικό χρόνο και το κόστος, όπου η τελευταία πλεονεκτεί (25% λιγότερο ακριβή από την MIVAP). Είναι επίσης ιδανική για αδενώματα που εντοπίζονται σε οπίσθιο ή εν τω βάθει πλάνο. Επίσης, η MIVAP είναι περισσότερο αξιόπιστη από την γάμμα κεφαλή [63] (gamma probe) που χρησιμοποιείται στην ελάχιστα επεμβατική ραδιο- υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIRP), έχει λιγότερες αντενδείξεις από την βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή μέσω πλάγιας προσπέλασης (VAPLA) και την ενδοσκοπική παραθυρεοειδεκτομή (EP), και δύναται να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις πολυαδενικής νόσου, οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, λόγω της ικανότητάς της για διενέργεια βίντεο- υποβοηθούμενης BNE. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η MIVAP είναι ανώτερη της ανοικτής BNE για τη θεραπεία επιλεγμένων περιπτώσεων πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (μονήρη, καλώς εντοπισμένα αδενώματα παραθυρεοειδών), καθώς όχι μόνο είναι εξίσου ασφαλής και αποτελεσματική με τη δεύτερη, αλλά ακόμη επιδεικνύει σημαντικά πλεονεκτήματα όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, το μετεγχειρητικό πόνο, και την ικανοποίηση των ασθενών. Επιπρόσθετα, είναι προτιμότερη από άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, καθώς επιτρέπει βίντεο-υποβοηθούμενη BNE και ταυτόχρονη θεραπεία παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα. Το σχετιζόμενο κόστος αποτελεί ένα ζήτημα, αλλά είναι κάτι που συνεχώς βελτιώνεται. Μια επέκταση του υπάρχοντος φάσματος ενδείξεων της MIVAP επιχειρείται, για θεραπεία της παλυαδενικής νόσου, του οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, δίνοντας κίνητρα για μελλοντική έρευνα στο ρόλο αυτής της τεχνικής στη χειρουργική αντιμετώπισης της κοινής αυτής ενδοκρινικής νόσου.","abstract_html":"ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η ανοικτή αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE), υπήρξε ως πρόσφατα η επέμβαση εκλογής για τη χειρουργική θεραπεία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (pHPT). Τελευταία, μια στροφή προς την ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή έχει επισυμβεί. Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την ελάχιστα επεμβατική βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIVAP) με την παραδοσιακή BNE και τις υπόλοιπες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, να επιβεβαιώσει τις ενδείξεις, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της, και να αναζητήσει πιθανή επέκταση των υπαρχουσών ενδείξεών της. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, προοπτικές και αναδρομικές ανασκοπήσεις, καθώς και άλλες μελέτες συνελέγησαν από τη βάση Pubmed. Δεκατέσσερις μελέτες πραγματεύθηκαν μια άμεση σύγκριση της MIVAP με την ανοικτή BNE, ενώ 8 άλλες συνέκριναν την πρώτη με άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, ιδιαίτερα την ανοικτή ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή (OMIP). Επιπρόσθετες πληροφορίες συνελέγησαν από άλλες μελέτες και αφορούσαν προεκτάσεις ως προς την αναισθησία και επιπλέον πιθανές ενδείξεις για την MIVAP. Η αναγνώριση των σφαλμάτων σε αυτές τις μελέτες κατέστη δυνατή και αναφέρθηκε όπου ήταν απαραίτητο. Τα κύρια αποτελέσματα στα οποία η σύγκριση αυτή βασίσθηκε ήταν η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, το κοσμητικό αποτέλεσμα, ο μετεγχειρητικός πόνος, η διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο, ο εγχειρητικός χρόνος και το κόστος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η MIVAP έχει σταθερά επιδείξει ίδια ποσοστά ίασης (ως και 98%) με την ανοικτή BNE, με παρόμοιους αριθμούς επιπλοκών, που κυμαίνονται από 2,7% ως 7,7% για παροδική υπασβεστιαιμία και &lt;1% για μόνιμη πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου. Επιδεικνύει υπεροχή όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, με μικρότερες τομές (1,5-2 εκ.) και μεγαλύτερη ικανοποίηση των ασθενών (που προσεγγίζει το 90%) βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Επιπρόσθετα, η MIVAP συνδέεται με μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και απαιτήσεις σε αναλγησία, μειωμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και εγχειρητικό χρόνο, καλύτερη αναγνώριση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, και επίσης προσφέρει τη δυνατότητα για βίντεο-υποβοηθούμενη αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE) και θεραπεία σύγχρονης παθολογίας του θυρεοειδούς αδένα. Τα ποσοστά μετατροπής κυμαίνονται από 0,9% ως 8% στις περισσότερες μελέτες. Εν τούτοις, η MIVAP είναι πιο ακριβή από την BNE, παρόλα αυτά η σχέση κόστους- αποτελεσματικότητας της τεχνικής συνεχώς βελτιώνεται. Τα ίδια πλεονεκτήματα ισχύουν όταν συγκρίνεται η MIVAP με την OMIP, με εξαίρεση τον εγχειρητικό χρόνο και το κόστος, όπου η τελευταία πλεονεκτεί (25% λιγότερο ακριβή από την MIVAP). Είναι επίσης ιδανική για αδενώματα που εντοπίζονται σε οπίσθιο ή εν τω βάθει πλάνο. Επίσης, η MIVAP είναι περισσότερο αξιόπιστη από την γάμμα κεφαλή [63] (gamma probe) που χρησιμοποιείται στην ελάχιστα επεμβατική ραδιο- υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIRP), έχει λιγότερες αντενδείξεις από την βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή μέσω πλάγιας προσπέλασης (VAPLA) και την ενδοσκοπική παραθυρεοειδεκτομή (EP), και δύναται να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις πολυαδενικής νόσου, οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, λόγω της ικανότητάς της για διενέργεια βίντεο- υποβοηθούμενης BNE. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η MIVAP είναι ανώτερη της ανοικτής BNE για τη θεραπεία επιλεγμένων περιπτώσεων πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (μονήρη, καλώς εντοπισμένα αδενώματα παραθυρεοειδών), καθώς όχι μόνο είναι εξίσου ασφαλής και αποτελεσματική με τη δεύτερη, αλλά ακόμη επιδεικνύει σημαντικά πλεονεκτήματα όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, το μετεγχειρητικό πόνο, και την ικανοποίηση των ασθενών. Επιπρόσθετα, είναι προτιμότερη από άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, καθώς επιτρέπει βίντεο-υποβοηθούμενη BNE και ταυτόχρονη θεραπεία παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα. Το σχετιζόμενο κόστος αποτελεί ένα ζήτημα, αλλά είναι κάτι που συνεχώς βελτιώνεται. Μια επέκταση του υπάρχοντος φάσματος ενδείξεων της MIVAP επιχειρείται, για θεραπεία της παλυαδενικής νόσου, του οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, δίνοντας κίνητρα για μελλοντική έρευνα στο ρόλο αυτής της τεχνικής στη χειρουργική αντιμετώπισης της κοινής αυτής ενδοκρινικής νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χόρτης Παναγιώτης","Chortis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1694279"],"render_values":[{"text":"uoadl:1694279","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1694279","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1694279","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1694279","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χόρτης Παναγιώτης","Chortis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1694279","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1694279"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η ανοικτή αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE), υπήρξε ως πρόσφατα η επέμβαση εκλογής για τη χειρουργική θεραπεία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (pHPT). Τελευταία, μια στροφή προς την ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή έχει επισυμβεί. Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την ελάχιστα επεμβατική βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIVAP) με την παραδοσιακή BNE και τις υπόλοιπες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, να επιβεβαιώσει τις ενδείξεις, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της, και να αναζητήσει πιθανή επέκταση των υπαρχουσών ενδείξεών της. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, προοπτικές και αναδρομικές ανασκοπήσεις, καθώς και άλλες μελέτες συνελέγησαν από τη βάση Pubmed. Δεκατέσσερις μελέτες πραγματεύθηκαν μια άμεση σύγκριση της MIVAP με την ανοικτή BNE, ενώ 8 άλλες συνέκριναν την πρώτη με άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, ιδιαίτερα την ανοικτή ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή (OMIP). Επιπρόσθετες πληροφορίες συνελέγησαν από άλλες μελέτες και αφορούσαν προεκτάσεις ως προς την αναισθησία και επιπλέον πιθανές ενδείξεις για την MIVAP. Η αναγνώριση των σφαλμάτων σε αυτές τις μελέτες κατέστη δυνατή και αναφέρθηκε όπου ήταν απαραίτητο. Τα κύρια αποτελέσματα στα οποία η σύγκριση αυτή βασίσθηκε ήταν η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, το κοσμητικό αποτέλεσμα, ο μετεγχειρητικός πόνος, η διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο, ο εγχειρητικός χρόνος και το κόστος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η MIVAP έχει σταθερά επιδείξει ίδια ποσοστά ίασης (ως και 98%) με την ανοικτή BNE, με παρόμοιους αριθμούς επιπλοκών, που κυμαίνονται από 2,7% ως 7,7% για παροδική υπασβεστιαιμία και <1% για μόνιμη πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου. Επιδεικνύει υπεροχή όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, με μικρότερες τομές (1,5-2 εκ.) και μεγαλύτερη ικανοποίηση των ασθενών (που προσεγγίζει το 90%) βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Επιπρόσθετα, η MIVAP συνδέεται με μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και απαιτήσεις σε αναλγησία, μειωμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και εγχειρητικό χρόνο, καλύτερη αναγνώριση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, και επίσης προσφέρει τη δυνατότητα για βίντεο-υποβοηθούμενη αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE) και θεραπεία σύγχρονης παθολογίας του θυρεοειδούς αδένα. Τα ποσοστά μετατροπής κυμαίνονται από 0,9% ως 8% στις περισσότερες μελέτες. Εν τούτοις, η MIVAP είναι πιο ακριβή από την BNE, παρόλα αυτά η σχέση κόστους- αποτελεσματικότητας της τεχνικής συνεχώς βελτιώνεται. Τα ίδια πλεονεκτήματα ισχύουν όταν συγκρίνεται η MIVAP με την OMIP, με εξαίρεση τον εγχειρητικό χρόνο και το κόστος, όπου η τελευταία πλεονεκτεί (25% λιγότερο ακριβή από την MIVAP). Είναι επίσης ιδανική για αδενώματα που εντοπίζονται σε οπίσθιο ή εν τω βάθει πλάνο. Επίσης, η MIVAP είναι περισσότερο αξιόπιστη από την γάμμα κεφαλή [63] (gamma probe) που χρησιμοποιείται στην ελάχιστα επεμβατική ραδιο- υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIRP), έχει λιγότερες αντενδείξεις από την βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή μέσω πλάγιας προσπέλασης (VAPLA) και την ενδοσκοπική παραθυρεοειδεκτομή (EP), και δύναται να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις πολυαδενικής νόσου, οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, λόγω της ικανότητάς της για διενέργεια βίντεο- υποβοηθούμενης BNE. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η MIVAP είναι ανώτερη της ανοικτής BNE για τη θεραπεία επιλεγμένων περιπτώσεων πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (μονήρη, καλώς εντοπισμένα αδενώματα παραθυρεοειδών), καθώς όχι μόνο είναι εξίσου ασφαλής και αποτελεσματική με τη δεύτερη, αλλά ακόμη επιδεικνύει σημαντικά πλεονεκτήματα όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, το μετεγχειρητικό πόνο, και την ικανοποίηση των ασθενών. Επιπρόσθετα, είναι προτιμότερη από άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, καθώς επιτρέπει βίντεο-υποβοηθούμενη BNE και ταυτόχρονη θεραπεία παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα. Το σχετιζόμενο κόστος αποτελεί ένα ζήτημα, αλλά είναι κάτι που συνεχώς βελτιώνεται. Μια επέκταση του υπάρχοντος φάσματος ενδείξεων της MIVAP επιχειρείται, για θεραπεία της παλυαδενικής νόσου, του οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, δίνοντας κίνητρα για μελλοντική έρευνα στο ρόλο αυτής της τεχνικής στη χειρουργική αντιμετώπισης της κοινής αυτής ενδοκρινικής νόσου.","BACKGROUND: Open bilateral neck exploration (BNE) has until recently been the gold standard for the surgical treatment of primary hyperparathyroidism (pHPT). Lately, a shift towards minimally invasive parathyroidectomy has occurred. The aim of this systematic review is to compare minimally invasive video-assisted parathyroidectomy (MIVAP) with traditional BNE and the remaining minimally invasive techniques, confirm its indications, advantages and drawbacks, and seek for potential expansion of its current indications. MATERIAL AND METHODS: Data from randomised control trials, prospective and retrospective reviews, as well as other studies, were collected from Pubmed. Fourteen studies contemplated a direct comparison of MIVAP with open BNE, while 8 others compared the former with other minimally invasive techniques, especially open minimally invasive parathyroidectomy (OMIP). Additional information was collected from other reviews regarding anaesthetic implications and further potential indications for MIVAP. Recognition of bias in these studies was achieved and mentioned where appropriate. The main outcomes on which this comparison has been founded were safety, effectiveness, cosmesis, post-operative pain, length of hospital stay, operative time and cost. RESULTS: MIVAP has consistently demonstrated equal cure rates (up to 98%) as open BNE, with similar numbers of complications, ranging from 2.7-7.7% for transient hypocalcaemia and <1% for permanent RLN palsy. It shows superiority in terms of cosmetic outcome, with smaller incisions (1.5-2cm) and greater patient satisfaction (approaching 90%) in the short and long term. Furthermore, MIVAP is associated with reduced post-operative pain and analgesia requirements, diminished length of hospital stay and operative time, better visualisation of the RLN, in addition to providing the opportunity for video-assisted BNE and treatment of concurrent thyroid pathology. Conversion rates range from 0.9% to 8% in most studies. Nevertheless, MIVAP is more expensive than BNE, however the cost-effectiveness of the procedure is continuously being improved. The same advantages apply when comparing MIVAP to OMIP, with the exception of operative time and cost, where the latter supersedes (25% less expensive than MIVAP). It is also ideal for posteriorly or deeply located adenomas. MIVAP is also more reliable than the gamma probe used in minimally invasive radio-guided parathyroidectomy (MIRP), has fewer contraindications than video-assisted parathyroidectomy by the lateral approach (VAPLA) and endoscopic parathyroidectomy (EP), and may be considered for cases of multiglandular disease, familial and secondary hyperparathyroidism, due to its ability to perform video-assisted BNE. CONCLUSIONS: MIVAP is superior to open BNE for the treatment of selected cases of pHPT (solitary, well-localised parathyroid adenomas), as it not only is similarly [61] safe and effective as the latter, but also displays significant advantages in terms of cosmesis, post-operative pain and patient satisfaction. In addition, it is preferred to other minimally invasive techniques, as it allows for video-assisted BNE and simultaneous treatment of thyroid disease. Associated cost is an issue but this is constantly being improved. An expansion of the existing spectrum of indications for MIVAP is being attempted, for treatment of multiglandular disease, familial and secondary hyperparathyroidism, with encouraging results, motivating future research in this technique’s role for the surgical managment of this common endocrinopathy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Minimally invasive video-assisted parathyroidectomy (MIVAP) in the treatment of patients with primary hyperparathyroidism: a systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χόρτης Παναγιώτης","Chortis Panagiotis"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η ανοικτή αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE), υπήρξε ως πρόσφατα η επέμβαση εκλογής για τη χειρουργική θεραπεία του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (pHPT). Τελευταία, μια στροφή προς την ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή έχει επισυμβεί. Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι να συγκρίνει την ελάχιστα επεμβατική βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIVAP) με την παραδοσιακή BNE και τις υπόλοιπες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, να επιβεβαιώσει τις ενδείξεις, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της, και να αναζητήσει πιθανή επέκταση των υπαρχουσών ενδείξεών της. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, προοπτικές και αναδρομικές ανασκοπήσεις, καθώς και άλλες μελέτες συνελέγησαν από τη βάση Pubmed. Δεκατέσσερις μελέτες πραγματεύθηκαν μια άμεση σύγκριση της MIVAP με την ανοικτή BNE, ενώ 8 άλλες συνέκριναν την πρώτη με άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, ιδιαίτερα την ανοικτή ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή (OMIP). Επιπρόσθετες πληροφορίες συνελέγησαν από άλλες μελέτες και αφορούσαν προεκτάσεις ως προς την αναισθησία και επιπλέον πιθανές ενδείξεις για την MIVAP. Η αναγνώριση των σφαλμάτων σε αυτές τις μελέτες κατέστη δυνατή και αναφέρθηκε όπου ήταν απαραίτητο. Τα κύρια αποτελέσματα στα οποία η σύγκριση αυτή βασίσθηκε ήταν η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, το κοσμητικό αποτέλεσμα, ο μετεγχειρητικός πόνος, η διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο, ο εγχειρητικός χρόνος και το κόστος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η MIVAP έχει σταθερά επιδείξει ίδια ποσοστά ίασης (ως και 98%) με την ανοικτή BNE, με παρόμοιους αριθμούς επιπλοκών, που κυμαίνονται από 2,7% ως 7,7% για παροδική υπασβεστιαιμία και <1% για μόνιμη πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου. Επιδεικνύει υπεροχή όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, με μικρότερες τομές (1,5-2 εκ.) και μεγαλύτερη ικανοποίηση των ασθενών (που προσεγγίζει το 90%) βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Επιπρόσθετα, η MIVAP συνδέεται με μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και απαιτήσεις σε αναλγησία, μειωμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και εγχειρητικό χρόνο, καλύτερη αναγνώριση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, και επίσης προσφέρει τη δυνατότητα για βίντεο-υποβοηθούμενη αμφοτερόπλευρη διερεύνηση του τραχήλου (BNE) και θεραπεία σύγχρονης παθολογίας του θυρεοειδούς αδένα. Τα ποσοστά μετατροπής κυμαίνονται από 0,9% ως 8% στις περισσότερες μελέτες. Εν τούτοις, η MIVAP είναι πιο ακριβή από την BNE, παρόλα αυτά η σχέση κόστους- αποτελεσματικότητας της τεχνικής συνεχώς βελτιώνεται. Τα ίδια πλεονεκτήματα ισχύουν όταν συγκρίνεται η MIVAP με την OMIP, με εξαίρεση τον εγχειρητικό χρόνο και το κόστος, όπου η τελευταία πλεονεκτεί (25% λιγότερο ακριβή από την MIVAP). Είναι επίσης ιδανική για αδενώματα που εντοπίζονται σε οπίσθιο ή εν τω βάθει πλάνο. Επίσης, η MIVAP είναι περισσότερο αξιόπιστη από την γάμμα κεφαλή [63] (gamma probe) που χρησιμοποιείται στην ελάχιστα επεμβατική ραδιο- υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή (MIRP), έχει λιγότερες αντενδείξεις από την βίντεο-υποβοηθούμενη παραθυρεοειδεκτομή μέσω πλάγιας προσπέλασης (VAPLA) και την ενδοσκοπική παραθυρεοειδεκτομή (EP), και δύναται να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις πολυαδενικής νόσου, οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, λόγω της ικανότητάς της για διενέργεια βίντεο- υποβοηθούμενης BNE. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η MIVAP είναι ανώτερη της ανοικτής BNE για τη θεραπεία επιλεγμένων περιπτώσεων πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (μονήρη, καλώς εντοπισμένα αδενώματα παραθυρεοειδών), καθώς όχι μόνο είναι εξίσου ασφαλής και αποτελεσματική με τη δεύτερη, αλλά ακόμη επιδεικνύει σημαντικά πλεονεκτήματα όσον αφορά το κοσμητικό αποτέλεσμα, το μετεγχειρητικό πόνο, και την ικανοποίηση των ασθενών. Επιπρόσθετα, είναι προτιμότερη από άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, καθώς επιτρέπει βίντεο-υποβοηθούμενη BNE και ταυτόχρονη θεραπεία παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα. Το σχετιζόμενο κόστος αποτελεί ένα ζήτημα, αλλά είναι κάτι που συνεχώς βελτιώνεται. Μια επέκταση του υπάρχοντος φάσματος ενδείξεων της MIVAP επιχειρείται, για θεραπεία της παλυαδενικής νόσου, του οικογενούς και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, δίνοντας κίνητρα για μελλοντική έρευνα στο ρόλο αυτής της τεχνικής στη χειρουργική αντιμετώπισης της κοινής αυτής ενδοκρινικής νόσου.","BACKGROUND: Open bilateral neck exploration (BNE) has until recently been the gold standard for the surgical treatment of primary hyperparathyroidism (pHPT). Lately, a shift towards minimally invasive parathyroidectomy has occurred. The aim of this systematic review is to compare minimally invasive video-assisted parathyroidectomy (MIVAP) with traditional BNE and the remaining minimally invasive techniques, confirm its indications, advantages and drawbacks, and seek for potential expansion of its current indications. MATERIAL AND METHODS: Data from randomised control trials, prospective and retrospective reviews, as well as other studies, were collected from Pubmed. Fourteen studies contemplated a direct comparison of MIVAP with open BNE, while 8 others compared the former with other minimally invasive techniques, especially open minimally invasive parathyroidectomy (OMIP). Additional information was collected from other reviews regarding anaesthetic implications and further potential indications for MIVAP. Recognition of bias in these studies was achieved and mentioned where appropriate. The main outcomes on which this comparison has been founded were safety, effectiveness, cosmesis, post-operative pain, length of hospital stay, operative time and cost. RESULTS: MIVAP has consistently demonstrated equal cure rates (up to 98%) as open BNE, with similar numbers of complications, ranging from 2.7-7.7% for transient hypocalcaemia and <1% for permanent RLN palsy. It shows superiority in terms of cosmetic outcome, with smaller incisions (1.5-2cm) and greater patient satisfaction (approaching 90%) in the short and long term. Furthermore, MIVAP is associated with reduced post-operative pain and analgesia requirements, diminished length of hospital stay and operative time, better visualisation of the RLN, in addition to providing the opportunity for video-assisted BNE and treatment of concurrent thyroid pathology. Conversion rates range from 0.9% to 8% in most studies. Nevertheless, MIVAP is more expensive than BNE, however the cost-effectiveness of the procedure is continuously being improved. The same advantages apply when comparing MIVAP to OMIP, with the exception of operative time and cost, where the latter supersedes (25% less expensive than MIVAP). It is also ideal for posteriorly or deeply located adenomas. MIVAP is also more reliable than the gamma probe used in minimally invasive radio-guided parathyroidectomy (MIRP), has fewer contraindications than video-assisted parathyroidectomy by the lateral approach (VAPLA) and endoscopic parathyroidectomy (EP), and may be considered for cases of multiglandular disease, familial and secondary hyperparathyroidism, due to its ability to perform video-assisted BNE. CONCLUSIONS: MIVAP is superior to open BNE for the treatment of selected cases of pHPT (solitary, well-localised parathyroid adenomas), as it not only is similarly [61] safe and effective as the latter, but also displays significant advantages in terms of cosmesis, post-operative pain and patient satisfaction. In addition, it is preferred to other minimally invasive techniques, as it allows for video-assisted BNE and simultaneous treatment of thyroid disease. Associated cost is an issue but this is constantly being improved. An expansion of the existing spectrum of indications for MIVAP is being attempted, for treatment of multiglandular disease, familial and secondary hyperparathyroidism, with encouraging results, motivating future research in this technique’s role for the surgical managment of this common endocrinopathy."],"dc:identifier":["uoadl:1694279","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1694279"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Minimally invasive video-assisted parathyroidectomy (MIVAP) in the treatment of patients with primary hyperparathyroidism: a systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:15Z"}