{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1704422"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1704422","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In vitro ρινική διαπέραση της κροκίνης και σαφρανάλης ως συστατικά εκχυλισμάτων των στιγμάτων του φυτού Crocus sativus","abstract":"Εισαγωγή: Το σαφράν, το αποξηραμένο στίγμα του Crocus sativus L., είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που είναι γνωστό για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Περιέχει σημαντικά δραστικά συστατικά (κροκίνη, σαφρανάλη) με πιθανή δράση κατά της νόσου του Alzheimer. Για το σκοπό αυτό, θα ήταν ενδιαφέρουσα η χορήγηση μιας μορφής ρινικής σκόνης, για πιθανή άμεση μεταφορά στον εγκέφαλο και συγκεκριμένα μιας μορφής αγγλομερών. Σκοπός: Η παρασκευή αποξηραμένων υδατικών εκχυλισμάτων από το σαφράν (SFE), προκειμένου να ληφθεί μια μορφή ρινικών σκονών και στη συνέχεια, η in vitro αξιολόγηση της ρινικής διαπερατότητας της κροκίνης και σαφρανάλης, χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης τύπου Franz και ως φραγμό, τόσο τεχνητές μεμβράνες όσο και ρινικό βλεννογόνο κουνελιών. Μέθοδοι: Τα στίγματα του φυτού εκχυλίζονταιι σε νερό βαθμού HPLC για τρεις ημέρες στους 40 °C. Το λαμβανόμενο υδατικό εκχύλισμα SFE διηθήθηκε, καταψύχθηκε, λυοφιλοποιήθηκε (SFLE) ή ξηράνθηκε με ψεκασμό (SFSDE). Μικροσωματίδια εκδόχων μαννιτόλης και λεκιθίνης (92:8 w/w) που παρασκευάστηκαν με ξήρανση με ψεκασμό (spray drying) αναμίχθηκαν με το SFLE και το SFSDE σε αναλογία μάζας 90:10 και συσσωματώθηκαν χρησιμοποιώντας δύο κόσκινα των 850 και 106 μικρών για 40 λεπτά. Η περιεκτικότητα των SFLE, SFSDE και των αγγλομερών σε κροκίνη και σαφρανάλη ποσοτικοποιήθηκε με ανάλυση HPLC-UV. Επιπλέον, η ρινική διαπέραση της κροκίνης και σαφρανάλης αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης Franz είτε με τεχνητή μεμβράνη regenerated cellulose (MWCO 12 KDa) είτε με ρινικό βλεννογόνο κουνελιών, χρησιμοποιώντας στο διαμέρισμα δότη SFE, τόσο σε στερεά μορφή, όσο και ανασυσταμένα σε νερό. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Στα αποξηραμένα, υδατικά εκχυλίσματα του κρόκου, η περιεκτικότητα της κροκίνης ήταν περίπου 27% και της σαφρανάλης 0.32% w /w. Το αλκοολικό εκχύλισμα βρέθηκε ότι έχει πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σαφρανάλης και περιεκτικότητα κροκίνης της τάξης του 8% w/w. Η διαδικασία παρασκευής των αγγλομερών ήταν επιτυχής χρησιμοποιώντας το ξηραμένο με ψεκασμό εκχύλισμα (SFSDE), καθώς τα σωματίδια του εκχυλίσματος μπορεί να είναι περισσότερο όμοια με τα μικροσωματίδια των εκδόχων σε μέγεθος. Η διαπερατότητα της σαφρανάλης τόσο από την τεχνητή μεμβράνη όσο και από τον βλεννογόνο του κουνελιού ήταν προβληματική. Ο in vitro ρυθμός μεταφοράς της κροκίνης σε ρινικό βλεννογόνο κουνελιού των στερεών μορφών των σκευασμάτων ήταν πολύ υψηλότερος από εκείνον που βρέθηκε με τη χρήση του ανασυσταθέντος σε νερό SFLE στο διαμέρισμα του δότη. Επιπροσθέτως, η κροκίνη παρουσιάζει συγκρίσιμη in vitro ρινική διαπερατότητα τόσο από το SFLE όσο και από το SFSD και από τα αντίστοιχα αγγλομερή. Δεν σημειώθηκε διαφορά στη διαπερατότητα μεταξύ των αγγλομερών που παρασκευάσθηκαν με το SFSD σε σύγκριση με εκείνα που παρασκευάσθηκαν με το SFLE. Η μεγαλύτερη διαπερατότητα παρατηρήθηκε για το SFSD και το SFLE, κυρίως επειδή οδήγησαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις κροκίνης σε επαφή με τον βλεννογόνο. Τέλος, υπάρχει μια μικρή διαφορά, αν και δεν είναι σημαντική, μεταξύ των δύο εκχυλισμάτων, με το SFSDE να παρουσιάζει υψηλότερη διαπερατότητα, η οποία μπορεί να εξαρτάται από διαφορετικούς ρυθμούς διάλυσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το σαφράν, το αποξηραμένο στίγμα του Crocus sativus L., είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που είναι γνωστό για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Περιέχει σημαντικά δραστικά συστατικά (κροκίνη, σαφρανάλη) με πιθανή δράση κατά της νόσου του Alzheimer. Για το σκοπό αυτό, θα ήταν ενδιαφέρουσα η χορήγηση μιας μορφής ρινικής σκόνης, για πιθανή άμεση μεταφορά στον εγκέφαλο και συγκεκριμένα μιας μορφής αγγλομερών. Σκοπός: Η παρασκευή αποξηραμένων υδατικών εκχυλισμάτων από το σαφράν (SFE), προκειμένου να ληφθεί μια μορφή ρινικών σκονών και στη συνέχεια, η in vitro αξιολόγηση της ρινικής διαπερατότητας της κροκίνης και σαφρανάλης, χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης τύπου Franz και ως φραγμό, τόσο τεχνητές μεμβράνες όσο και ρινικό βλεννογόνο κουνελιών. Μέθοδοι: Τα στίγματα του φυτού εκχυλίζονταιι σε νερό βαθμού HPLC για τρεις ημέρες στους 40 °C. Το λαμβανόμενο υδατικό εκχύλισμα SFE διηθήθηκε, καταψύχθηκε, λυοφιλοποιήθηκε (SFLE) ή ξηράνθηκε με ψεκασμό (SFSDE). Μικροσωματίδια εκδόχων μαννιτόλης και λεκιθίνης (92:8 w/w) που παρασκευάστηκαν με ξήρανση με ψεκασμό (spray drying) αναμίχθηκαν με το SFLE και το SFSDE σε αναλογία μάζας 90:10 και συσσωματώθηκαν χρησιμοποιώντας δύο κόσκινα των 850 και 106 μικρών για 40 λεπτά. Η περιεκτικότητα των SFLE, SFSDE και των αγγλομερών σε κροκίνη και σαφρανάλη ποσοτικοποιήθηκε με ανάλυση HPLC-UV. Επιπλέον, η ρινική διαπέραση της κροκίνης και σαφρανάλης αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης Franz είτε με τεχνητή μεμβράνη regenerated cellulose (MWCO 12 KDa) είτε με ρινικό βλεννογόνο κουνελιών, χρησιμοποιώντας στο διαμέρισμα δότη SFE, τόσο σε στερεά μορφή, όσο και ανασυσταμένα σε νερό. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Στα αποξηραμένα, υδατικά εκχυλίσματα του κρόκου, η περιεκτικότητα της κροκίνης ήταν περίπου 27% και της σαφρανάλης 0.32% w /w. Το αλκοολικό εκχύλισμα βρέθηκε ότι έχει πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σαφρανάλης και περιεκτικότητα κροκίνης της τάξης του 8% w/w. Η διαδικασία παρασκευής των αγγλομερών ήταν επιτυχής χρησιμοποιώντας το ξηραμένο με ψεκασμό εκχύλισμα (SFSDE), καθώς τα σωματίδια του εκχυλίσματος μπορεί να είναι περισσότερο όμοια με τα μικροσωματίδια των εκδόχων σε μέγεθος. Η διαπερατότητα της σαφρανάλης τόσο από την τεχνητή μεμβράνη όσο και από τον βλεννογόνο του κουνελιού ήταν προβληματική. Ο in vitro ρυθμός μεταφοράς της κροκίνης σε ρινικό βλεννογόνο κουνελιού των στερεών μορφών των σκευασμάτων ήταν πολύ υψηλότερος από εκείνον που βρέθηκε με τη χρήση του ανασυσταθέντος σε νερό SFLE στο διαμέρισμα του δότη. Επιπροσθέτως, η κροκίνη παρουσιάζει συγκρίσιμη in vitro ρινική διαπερατότητα τόσο από το SFLE όσο και από το SFSD και από τα αντίστοιχα αγγλομερή. Δεν σημειώθηκε διαφορά στη διαπερατότητα μεταξύ των αγγλομερών που παρασκευάσθηκαν με το SFSD σε σύγκριση με εκείνα που παρασκευάσθηκαν με το SFLE. Η μεγαλύτερη διαπερατότητα παρατηρήθηκε για το SFSD και το SFLE, κυρίως επειδή οδήγησαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις κροκίνης σε επαφή με τον βλεννογόνο. Τέλος, υπάρχει μια μικρή διαφορά, αν και δεν είναι σημαντική, μεταξύ των δύο εκχυλισμάτων, με το SFSDE να παρουσιάζει υψηλότερη διαπερατότητα, η οποία μπορεί να εξαρτάται από διαφορετικούς ρυθμούς διάλυσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Δέδε Άννα","Dede Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:16Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1704422"],"render_values":[{"text":"uoadl:1704422","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1704422","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1704422","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1704422","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δέδε Άννα","Dede Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1704422","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1704422"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το σαφράν, το αποξηραμένο στίγμα του Crocus sativus L., είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που είναι γνωστό για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Περιέχει σημαντικά δραστικά συστατικά (κροκίνη, σαφρανάλη) με πιθανή δράση κατά της νόσου του Alzheimer. Για το σκοπό αυτό, θα ήταν ενδιαφέρουσα η χορήγηση μιας μορφής ρινικής σκόνης, για πιθανή άμεση μεταφορά στον εγκέφαλο και συγκεκριμένα μιας μορφής αγγλομερών. Σκοπός: Η παρασκευή αποξηραμένων υδατικών εκχυλισμάτων από το σαφράν (SFE), προκειμένου να ληφθεί μια μορφή ρινικών σκονών και στη συνέχεια, η in vitro αξιολόγηση της ρινικής διαπερατότητας της κροκίνης και σαφρανάλης, χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης τύπου Franz και ως φραγμό, τόσο τεχνητές μεμβράνες όσο και ρινικό βλεννογόνο κουνελιών. Μέθοδοι: Τα στίγματα του φυτού εκχυλίζονταιι σε νερό βαθμού HPLC για τρεις ημέρες στους 40 °C. Το λαμβανόμενο υδατικό εκχύλισμα SFE διηθήθηκε, καταψύχθηκε, λυοφιλοποιήθηκε (SFLE) ή ξηράνθηκε με ψεκασμό (SFSDE). Μικροσωματίδια εκδόχων μαννιτόλης και λεκιθίνης (92:8 w/w) που παρασκευάστηκαν με ξήρανση με ψεκασμό (spray drying) αναμίχθηκαν με το SFLE και το SFSDE σε αναλογία μάζας 90:10 και συσσωματώθηκαν χρησιμοποιώντας δύο κόσκινα των 850 και 106 μικρών για 40 λεπτά. Η περιεκτικότητα των SFLE, SFSDE και των αγγλομερών σε κροκίνη και σαφρανάλη ποσοτικοποιήθηκε με ανάλυση HPLC-UV. Επιπλέον, η ρινική διαπέραση της κροκίνης και σαφρανάλης αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης Franz είτε με τεχνητή μεμβράνη regenerated cellulose (MWCO 12 KDa) είτε με ρινικό βλεννογόνο κουνελιών, χρησιμοποιώντας στο διαμέρισμα δότη SFE, τόσο σε στερεά μορφή, όσο και ανασυσταμένα σε νερό. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Στα αποξηραμένα, υδατικά εκχυλίσματα του κρόκου, η περιεκτικότητα της κροκίνης ήταν περίπου 27% και της σαφρανάλης 0.32% w /w. Το αλκοολικό εκχύλισμα βρέθηκε ότι έχει πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σαφρανάλης και περιεκτικότητα κροκίνης της τάξης του 8% w/w. Η διαδικασία παρασκευής των αγγλομερών ήταν επιτυχής χρησιμοποιώντας το ξηραμένο με ψεκασμό εκχύλισμα (SFSDE), καθώς τα σωματίδια του εκχυλίσματος μπορεί να είναι περισσότερο όμοια με τα μικροσωματίδια των εκδόχων σε μέγεθος. Η διαπερατότητα της σαφρανάλης τόσο από την τεχνητή μεμβράνη όσο και από τον βλεννογόνο του κουνελιού ήταν προβληματική. Ο in vitro ρυθμός μεταφοράς της κροκίνης σε ρινικό βλεννογόνο κουνελιού των στερεών μορφών των σκευασμάτων ήταν πολύ υψηλότερος από εκείνον που βρέθηκε με τη χρήση του ανασυσταθέντος σε νερό SFLE στο διαμέρισμα του δότη. Επιπροσθέτως, η κροκίνη παρουσιάζει συγκρίσιμη in vitro ρινική διαπερατότητα τόσο από το SFLE όσο και από το SFSD και από τα αντίστοιχα αγγλομερή. Δεν σημειώθηκε διαφορά στη διαπερατότητα μεταξύ των αγγλομερών που παρασκευάσθηκαν με το SFSD σε σύγκριση με εκείνα που παρασκευάσθηκαν με το SFLE. Η μεγαλύτερη διαπερατότητα παρατηρήθηκε για το SFSD και το SFLE, κυρίως επειδή οδήγησαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις κροκίνης σε επαφή με τον βλεννογόνο. Τέλος, υπάρχει μια μικρή διαφορά, αν και δεν είναι σημαντική, μεταξύ των δύο εκχυλισμάτων, με το SFSDE να παρουσιάζει υψηλότερη διαπερατότητα, η οποία μπορεί να εξαρτάται από διαφορετικούς ρυθμούς διάλυσης.","Introduction: Saffron, the dried stigma of Crocus sativus L., is a medicinal plant known for its antioxidant properties. It contains significant active components (crocin, safranal) with potential action against Alzheimer’s disease. For this purpose, it would be interesting the administration of a form of nasal powder, for possible direct into the brain delivery and specifically, a form of agglomerates. Purpose: The formulation of dried saffron water extracts (SFE) in order to obtain a form of nasal powders and in addition, the in vitro evaluation of the nasal permeation of crocin and safranal using both artificial membranes and rabbit nasal mucosa as barrier and Franz- type diffusion cells. Methods: Saffron stigmata macerated in HPLC grade water for three days at 40C. The obtained SFE was filtered, frozen, lyophilized (SFLE) or spray dried (SFSDE). Excipient microparticles of mannitol and lecithin (92:8 w/w) prepared by spray drying blended with the SFLE and SFSDE in a mass ratio of 90:10 and agglomerated using two sieves of 850 and 106 microns for 40 minutes. The content of SFLE, SFSDE and the agglomerates in crocin and safranal was quantified with HPLC-UV analysis. In addition, the nasal permeation of crocin and safranal was evaluated using Franz diffusion cells with either regenerated cellulose Membrane (MWCO 12 KDa) or rabbit nasal mucosa, using in the donor compartment SFE in solid formulations and also reconstituted in water. Results and Conclusions: In the saffron water dried extracts crocin’s content was around 27% and safranal’s 0.32% w/w. The alcoholic extract was found to have very low content of safranal and crocin content around 8%. The agglomeration procedure was successful using the spray dried extract (SFSDE), as the extract particles might be more similar to the excipient microparticles in size. The permeability of safranal from either artificial membrane or rabbit mucosa was problematic. The in vitro transport rate of crocin of the solid formulations across rabbit nasal mucosa was much higher than that obtained with the reconstituted in water SFLE in the donor compartment. In addition, crocin exhibits comparable in vitro nasal permeability from both SFLE and SFSD and the corresponding agglomerates. There was no difference in permeation between the agglomerates made with the SFSD compared to those made with the SFLE. The highest permeation was observed for the SFSD and SFLE, mainly because they lead to higher crocin concentrations in contact with the mucosa. Finally, a small difference, although not significant, exists between the two extracts, with the SFSDE showing higher permeation, which may depend on different dissolution rates."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In vitro ρινική διαπέραση της κροκίνης και σαφρανάλης ως συστατικά εκχυλισμάτων των στιγμάτων του φυτού Crocus sativus"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δέδε Άννα","Dede Anna"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το σαφράν, το αποξηραμένο στίγμα του Crocus sativus L., είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που είναι γνωστό για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Περιέχει σημαντικά δραστικά συστατικά (κροκίνη, σαφρανάλη) με πιθανή δράση κατά της νόσου του Alzheimer. Για το σκοπό αυτό, θα ήταν ενδιαφέρουσα η χορήγηση μιας μορφής ρινικής σκόνης, για πιθανή άμεση μεταφορά στον εγκέφαλο και συγκεκριμένα μιας μορφής αγγλομερών. Σκοπός: Η παρασκευή αποξηραμένων υδατικών εκχυλισμάτων από το σαφράν (SFE), προκειμένου να ληφθεί μια μορφή ρινικών σκονών και στη συνέχεια, η in vitro αξιολόγηση της ρινικής διαπερατότητας της κροκίνης και σαφρανάλης, χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης τύπου Franz και ως φραγμό, τόσο τεχνητές μεμβράνες όσο και ρινικό βλεννογόνο κουνελιών. Μέθοδοι: Τα στίγματα του φυτού εκχυλίζονταιι σε νερό βαθμού HPLC για τρεις ημέρες στους 40 °C. Το λαμβανόμενο υδατικό εκχύλισμα SFE διηθήθηκε, καταψύχθηκε, λυοφιλοποιήθηκε (SFLE) ή ξηράνθηκε με ψεκασμό (SFSDE). Μικροσωματίδια εκδόχων μαννιτόλης και λεκιθίνης (92:8 w/w) που παρασκευάστηκαν με ξήρανση με ψεκασμό (spray drying) αναμίχθηκαν με το SFLE και το SFSDE σε αναλογία μάζας 90:10 και συσσωματώθηκαν χρησιμοποιώντας δύο κόσκινα των 850 και 106 μικρών για 40 λεπτά. Η περιεκτικότητα των SFLE, SFSDE και των αγγλομερών σε κροκίνη και σαφρανάλη ποσοτικοποιήθηκε με ανάλυση HPLC-UV. Επιπλέον, η ρινική διαπέραση της κροκίνης και σαφρανάλης αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας κύτταρα διάχυσης Franz είτε με τεχνητή μεμβράνη regenerated cellulose (MWCO 12 KDa) είτε με ρινικό βλεννογόνο κουνελιών, χρησιμοποιώντας στο διαμέρισμα δότη SFE, τόσο σε στερεά μορφή, όσο και ανασυσταμένα σε νερό. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Στα αποξηραμένα, υδατικά εκχυλίσματα του κρόκου, η περιεκτικότητα της κροκίνης ήταν περίπου 27% και της σαφρανάλης 0.32% w /w. Το αλκοολικό εκχύλισμα βρέθηκε ότι έχει πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σαφρανάλης και περιεκτικότητα κροκίνης της τάξης του 8% w/w. Η διαδικασία παρασκευής των αγγλομερών ήταν επιτυχής χρησιμοποιώντας το ξηραμένο με ψεκασμό εκχύλισμα (SFSDE), καθώς τα σωματίδια του εκχυλίσματος μπορεί να είναι περισσότερο όμοια με τα μικροσωματίδια των εκδόχων σε μέγεθος. Η διαπερατότητα της σαφρανάλης τόσο από την τεχνητή μεμβράνη όσο και από τον βλεννογόνο του κουνελιού ήταν προβληματική. Ο in vitro ρυθμός μεταφοράς της κροκίνης σε ρινικό βλεννογόνο κουνελιού των στερεών μορφών των σκευασμάτων ήταν πολύ υψηλότερος από εκείνον που βρέθηκε με τη χρήση του ανασυσταθέντος σε νερό SFLE στο διαμέρισμα του δότη. Επιπροσθέτως, η κροκίνη παρουσιάζει συγκρίσιμη in vitro ρινική διαπερατότητα τόσο από το SFLE όσο και από το SFSD και από τα αντίστοιχα αγγλομερή. Δεν σημειώθηκε διαφορά στη διαπερατότητα μεταξύ των αγγλομερών που παρασκευάσθηκαν με το SFSD σε σύγκριση με εκείνα που παρασκευάσθηκαν με το SFLE. Η μεγαλύτερη διαπερατότητα παρατηρήθηκε για το SFSD και το SFLE, κυρίως επειδή οδήγησαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις κροκίνης σε επαφή με τον βλεννογόνο. Τέλος, υπάρχει μια μικρή διαφορά, αν και δεν είναι σημαντική, μεταξύ των δύο εκχυλισμάτων, με το SFSDE να παρουσιάζει υψηλότερη διαπερατότητα, η οποία μπορεί να εξαρτάται από διαφορετικούς ρυθμούς διάλυσης.","Introduction: Saffron, the dried stigma of Crocus sativus L., is a medicinal plant known for its antioxidant properties. It contains significant active components (crocin, safranal) with potential action against Alzheimer’s disease. For this purpose, it would be interesting the administration of a form of nasal powder, for possible direct into the brain delivery and specifically, a form of agglomerates. Purpose: The formulation of dried saffron water extracts (SFE) in order to obtain a form of nasal powders and in addition, the in vitro evaluation of the nasal permeation of crocin and safranal using both artificial membranes and rabbit nasal mucosa as barrier and Franz- type diffusion cells. Methods: Saffron stigmata macerated in HPLC grade water for three days at 40C. The obtained SFE was filtered, frozen, lyophilized (SFLE) or spray dried (SFSDE). Excipient microparticles of mannitol and lecithin (92:8 w/w) prepared by spray drying blended with the SFLE and SFSDE in a mass ratio of 90:10 and agglomerated using two sieves of 850 and 106 microns for 40 minutes. The content of SFLE, SFSDE and the agglomerates in crocin and safranal was quantified with HPLC-UV analysis. In addition, the nasal permeation of crocin and safranal was evaluated using Franz diffusion cells with either regenerated cellulose Membrane (MWCO 12 KDa) or rabbit nasal mucosa, using in the donor compartment SFE in solid formulations and also reconstituted in water. Results and Conclusions: In the saffron water dried extracts crocin’s content was around 27% and safranal’s 0.32% w/w. The alcoholic extract was found to have very low content of safranal and crocin content around 8%. The agglomeration procedure was successful using the spray dried extract (SFSDE), as the extract particles might be more similar to the excipient microparticles in size. The permeability of safranal from either artificial membrane or rabbit mucosa was problematic. The in vitro transport rate of crocin of the solid formulations across rabbit nasal mucosa was much higher than that obtained with the reconstituted in water SFLE in the donor compartment. In addition, crocin exhibits comparable in vitro nasal permeability from both SFLE and SFSD and the corresponding agglomerates. There was no difference in permeation between the agglomerates made with the SFSD compared to those made with the SFLE. The highest permeation was observed for the SFSD and SFLE, mainly because they lead to higher crocin concentrations in contact with the mucosa. Finally, a small difference, although not significant, exists between the two extracts, with the SFSDE showing higher permeation, which may depend on different dissolution rates."],"dc:identifier":["uoadl:1704422","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1704422"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["In vitro ρινική διαπέραση της κροκίνης και σαφρανάλης ως συστατικά εκχυλισμάτων των στιγμάτων του φυτού Crocus sativus"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:16Z"}