{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1707789"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1707789","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οξεία γαστρεντερίτιδα από Ρότα ιό: κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά λοίμωξης στα νεογνά","abstract":"Εισαγωγή: Ο Ρότα ιός (RV) στη νεογνική ηλικία μπορεί να έχει ήπια κλινική εικόνα ή να είναι ασυμπτωματικός. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι ο RV ευθύνεται για 31%-87% των νοσοκομειακών περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιατρικά νοσοκομεία και μονάδες νεογνών. Σκοπός της μελέτης ήταν η μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών, των γονοτύπων που κυκλοφορούν και των παραγόντων που σχετίζονται με τη λοίμωξη από Ρότα ιό στη νεογνική ηλικία. Υλικό και μέθοδος: Προοπτική μελέτη παρατήρησης διεξήχθη από τον Απρίλιο 2009 έως και το Μάρτιο 2013 στη Μονάδα αυξημένης φροντίδας (ΜΑΦ) νεογνών του νοσοκομείου παίδων «Η Αγία Σοφία». Δείγμα κοπράνων μαζί με επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα συλλέχτηκαν από κάθε νεογνό ηλικίας έως και 30 ημερών, που παρουσίαζε συμπτώματα οξείας γαστρεντερίτιδας. Η ανίχνευση του αντιγόνου RV ομάδας Α έγινε με γρήγορη ανοσοχρωματογραφική μέθοδο (VIKIA Rota-Adeno test, Biomerieux) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τα θετικά δείγματα για RV τυποποιήθηκαν περαιτέρω με μοριακές μεθόδους (RT PCR και ηλεκτροφόρηση σε γέλη αγαρόζης 2%) χρησιμοποιώντας εκκινητές για τα VP7 και VP4 γονίδια, με σκοπό να ανιχνευθεί ο G και P τύπος του ιού αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Από τα 415 δείγματα, που μελετήθηκαν, θετικά για RV ομάδας Α ήταν 126 (30.4%). Η μέση ηλικία των νεογνών κατά την ανίχνευση του ιού ήταν 18 ημέρες. Τα άρρενα νεογνά υπερείχαν ως προς τα θήλεα (54%). Πρόωρα ήταν 5.9%, χαμηλού βάρους γέννησης ήταν 7.1%, γεννημένα με φυσιολογικό τοκετό ήταν 50.8% και 74 περιπτώσεις χαρακτηρίστηκαν ως νοσοκομειακή λοίμωξη (58%). Η RV λοίμωξη είχε μεγαλύτερη επίπτωση το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, ενώ το καλοκαίρι τα περισσότερα δείγματα ήταν νοσοκομειακή προέλευσης (ΗΑ). Η κλινική εικόνα των νεογνών με RV περιελάμβανε: διαρροϊκές κενώσεις (81%), εμέτους (26.2%), πυρετό (34.9%), αφυδάτωση (28.6%), αδυναμία σίτισης (39.7%), απώλεια βάρους (54%), ενώ 19% όλων των περιστατικών δεν είχαν καθόλου συμπτώματα. Συγκρίνοντας τα περιστατικά νοσοκομειακής προέλευσης (HA) με περιστατικά της κοινότητας (CA) βρέθηκε ότι τα ΗΑ περιστατικά ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, χαμηλότερου βάρους γέννησης, νοσηλεύθηκαν για περισσότερες ημέρες και παρουσίασαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους και διαρροϊκές κενώσεις χωρίς προσμίξεις. Επίσης εμφάνισαν συχνότερα συλλοίμωξη είτε ιογενή είτε μικροβιακή. Τα περιστατικά της κοινότητας παρουσίασαν πιο συχνά κενώσεις με πρόσμιξη βλέννης και αίματος, εμέτους, μετεωρισμό κοιλίας και διαταραχή επιπέδου συνείδησης. Ως προς τη σοβαρότητα της λοίμωξης σύμφωνα με την κλίμακα Vesikari τα περιστατικά με σοβαρή γαστρεντερίτιδα σημειώθηκαν το καλοκαίρι και παρουσίαζαν αυξημένο δείκτη λοίμωξης CRP. Οι γονότυποι, που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της μελέτης ήταν οι; G4P[8] (58.7%), G1P[8] (14.7%), G12P[8] (9.3%), G3P[8] (9.3%), G12P [6] (5.3%), G9P[8] (1.3%) και G2P[4] (1.3%). Ο G4P[8], που ήταν ο συχνότερος, παρουσιάστηκε κυρίως το καλοκαίρι σε νεογνά, που δε θήλαζαν ή θήλαζαν μερικώς και σε νεογνά, που παρουσίαζαν σοβαρή γαστρεντερίτιδα με πρόσμιξη αίματος στις κενώσεις τους. Ο δεύτερος σε συχνότητα γονότυπος G1P[8] παρουσιάστηκε κυρίως την περίοδο Απρίλιος 2012 - Απρίλιος 2013, τους φθινοπωρινούς μήνες και σε νεογνά, που διατρέφονταν με αποκλειστικό μητρικό θηλασμό. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη από Ρότα ιό είναι συχνή στη νεογνική ηλικία και μπορεί να παρουσιάζει ενδονοσοκομειακή διασπορά καθώς μεταδίδεται πολύ εύκολα και παραμένει στο περιβάλλον παρά την τήρηση των συνηθισμένων μέτρων υγιεινής. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή γαστρεντερίτιδα αλλά μπορεί να είναι και ασυμπτωματική, γεγονός που κάνει τη διασπορά του ιού ακόμα πιο εύκολη. Οι γονότυποι, που απομονώνονται από τα νεογνά δε διαφέρουν από τους γονότυπους, που απαντώνται σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και δεν υπάρχει διαφορά στα στελέχη του νοσοκομείου ή της κοινότητας. Επομένως η πρόληψη της λοίμωξης με την εφαρμογή των εμβολίων του Ρότα ιού και η αυστηρή τήρηση μέτρων υγιεινής από το προσωπικό του νοσοκομείου είναι σημαντικοί παράγοντες για τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο Ρότα ιός (RV) στη νεογνική ηλικία μπορεί να έχει ήπια κλινική εικόνα ή να είναι ασυμπτωματικός. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι ο RV ευθύνεται για 31%-87% των νοσοκομειακών περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιατρικά νοσοκομεία και μονάδες νεογνών. Σκοπός της μελέτης ήταν η μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών, των γονοτύπων που κυκλοφορούν και των παραγόντων που σχετίζονται με τη λοίμωξη από Ρότα ιό στη νεογνική ηλικία. Υλικό και μέθοδος: Προοπτική μελέτη παρατήρησης διεξήχθη από τον Απρίλιο 2009 έως και το Μάρτιο 2013 στη Μονάδα αυξημένης φροντίδας (ΜΑΦ) νεογνών του νοσοκομείου παίδων «Η Αγία Σοφία». Δείγμα κοπράνων μαζί με επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα συλλέχτηκαν από κάθε νεογνό ηλικίας έως και 30 ημερών, που παρουσίαζε συμπτώματα οξείας γαστρεντερίτιδας. Η ανίχνευση του αντιγόνου RV ομάδας Α έγινε με γρήγορη ανοσοχρωματογραφική μέθοδο (VIKIA Rota-Adeno test, Biomerieux) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τα θετικά δείγματα για RV τυποποιήθηκαν περαιτέρω με μοριακές μεθόδους (RT PCR και ηλεκτροφόρηση σε γέλη αγαρόζης 2%) χρησιμοποιώντας εκκινητές για τα VP7 και VP4 γονίδια, με σκοπό να ανιχνευθεί ο G και P τύπος του ιού αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Από τα 415 δείγματα, που μελετήθηκαν, θετικά για RV ομάδας Α ήταν 126 (30.4%). Η μέση ηλικία των νεογνών κατά την ανίχνευση του ιού ήταν 18 ημέρες. Τα άρρενα νεογνά υπερείχαν ως προς τα θήλεα (54%). Πρόωρα ήταν 5.9%, χαμηλού βάρους γέννησης ήταν 7.1%, γεννημένα με φυσιολογικό τοκετό ήταν 50.8% και 74 περιπτώσεις χαρακτηρίστηκαν ως νοσοκομειακή λοίμωξη (58%). Η RV λοίμωξη είχε μεγαλύτερη επίπτωση το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, ενώ το καλοκαίρι τα περισσότερα δείγματα ήταν νοσοκομειακή προέλευσης (ΗΑ). Η κλινική εικόνα των νεογνών με RV περιελάμβανε: διαρροϊκές κενώσεις (81%), εμέτους (26.2%), πυρετό (34.9%), αφυδάτωση (28.6%), αδυναμία σίτισης (39.7%), απώλεια βάρους (54%), ενώ 19% όλων των περιστατικών δεν είχαν καθόλου συμπτώματα. Συγκρίνοντας τα περιστατικά νοσοκομειακής προέλευσης (HA) με περιστατικά της κοινότητας (CA) βρέθηκε ότι τα ΗΑ περιστατικά ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, χαμηλότερου βάρους γέννησης, νοσηλεύθηκαν για περισσότερες ημέρες και παρουσίασαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους και διαρροϊκές κενώσεις χωρίς προσμίξεις. Επίσης εμφάνισαν συχνότερα συλλοίμωξη είτε ιογενή είτε μικροβιακή. Τα περιστατικά της κοινότητας παρουσίασαν πιο συχνά κενώσεις με πρόσμιξη βλέννης και αίματος, εμέτους, μετεωρισμό κοιλίας και διαταραχή επιπέδου συνείδησης. Ως προς τη σοβαρότητα της λοίμωξης σύμφωνα με την κλίμακα Vesikari τα περιστατικά με σοβαρή γαστρεντερίτιδα σημειώθηκαν το καλοκαίρι και παρουσίαζαν αυξημένο δείκτη λοίμωξης CRP. Οι γονότυποι, που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της μελέτης ήταν οι; G4P[8] (58.7%), G1P[8] (14.7%), G12P[8] (9.3%), G3P[8] (9.3%), G12P [6] (5.3%), G9P[8] (1.3%) και G2P[4] (1.3%). Ο G4P[8], που ήταν ο συχνότερος, παρουσιάστηκε κυρίως το καλοκαίρι σε νεογνά, που δε θήλαζαν ή θήλαζαν μερικώς και σε νεογνά, που παρουσίαζαν σοβαρή γαστρεντερίτιδα με πρόσμιξη αίματος στις κενώσεις τους. Ο δεύτερος σε συχνότητα γονότυπος G1P[8] παρουσιάστηκε κυρίως την περίοδο Απρίλιος 2012 - Απρίλιος 2013, τους φθινοπωρινούς μήνες και σε νεογνά, που διατρέφονταν με αποκλειστικό μητρικό θηλασμό. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη από Ρότα ιό είναι συχνή στη νεογνική ηλικία και μπορεί να παρουσιάζει ενδονοσοκομειακή διασπορά καθώς μεταδίδεται πολύ εύκολα και παραμένει στο περιβάλλον παρά την τήρηση των συνηθισμένων μέτρων υγιεινής. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή γαστρεντερίτιδα αλλά μπορεί να είναι και ασυμπτωματική, γεγονός που κάνει τη διασπορά του ιού ακόμα πιο εύκολη. Οι γονότυποι, που απομονώνονται από τα νεογνά δε διαφέρουν από τους γονότυπους, που απαντώνται σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και δεν υπάρχει διαφορά στα στελέχη του νοσοκομείου ή της κοινότητας. Επομένως η πρόληψη της λοίμωξης με την εφαρμογή των εμβολίων του Ρότα ιού και η αυστηρή τήρηση μέτρων υγιεινής από το προσωπικό του νοσοκομείου είναι σημαντικοί παράγοντες για τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού.","abstract_has_math":false,"creators":["Κούκου Δήμητρα-Μαρία","Koukou Dimitra-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1707789"],"render_values":[{"text":"uoadl:1707789","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1707789","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1707789","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1707789","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κούκου Δήμητρα-Μαρία","Koukou Dimitra-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1707789","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1707789"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο Ρότα ιός (RV) στη νεογνική ηλικία μπορεί να έχει ήπια κλινική εικόνα ή να είναι ασυμπτωματικός. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι ο RV ευθύνεται για 31%-87% των νοσοκομειακών περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιατρικά νοσοκομεία και μονάδες νεογνών. Σκοπός της μελέτης ήταν η μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών, των γονοτύπων που κυκλοφορούν και των παραγόντων που σχετίζονται με τη λοίμωξη από Ρότα ιό στη νεογνική ηλικία. Υλικό και μέθοδος: Προοπτική μελέτη παρατήρησης διεξήχθη από τον Απρίλιο 2009 έως και το Μάρτιο 2013 στη Μονάδα αυξημένης φροντίδας (ΜΑΦ) νεογνών του νοσοκομείου παίδων «Η Αγία Σοφία». Δείγμα κοπράνων μαζί με επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα συλλέχτηκαν από κάθε νεογνό ηλικίας έως και 30 ημερών, που παρουσίαζε συμπτώματα οξείας γαστρεντερίτιδας. Η ανίχνευση του αντιγόνου RV ομάδας Α έγινε με γρήγορη ανοσοχρωματογραφική μέθοδο (VIKIA Rota-Adeno test, Biomerieux) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τα θετικά δείγματα για RV τυποποιήθηκαν περαιτέρω με μοριακές μεθόδους (RT PCR και ηλεκτροφόρηση σε γέλη αγαρόζης 2%) χρησιμοποιώντας εκκινητές για τα VP7 και VP4 γονίδια, με σκοπό να ανιχνευθεί ο G και P τύπος του ιού αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Από τα 415 δείγματα, που μελετήθηκαν, θετικά για RV ομάδας Α ήταν 126 (30.4%). Η μέση ηλικία των νεογνών κατά την ανίχνευση του ιού ήταν 18 ημέρες. Τα άρρενα νεογνά υπερείχαν ως προς τα θήλεα (54%). Πρόωρα ήταν 5.9%, χαμηλού βάρους γέννησης ήταν 7.1%, γεννημένα με φυσιολογικό τοκετό ήταν 50.8% και 74 περιπτώσεις χαρακτηρίστηκαν ως νοσοκομειακή λοίμωξη (58%). Η RV λοίμωξη είχε μεγαλύτερη επίπτωση το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, ενώ το καλοκαίρι τα περισσότερα δείγματα ήταν νοσοκομειακή προέλευσης (ΗΑ). Η κλινική εικόνα των νεογνών με RV περιελάμβανε: διαρροϊκές κενώσεις (81%), εμέτους (26.2%), πυρετό (34.9%), αφυδάτωση (28.6%), αδυναμία σίτισης (39.7%), απώλεια βάρους (54%), ενώ 19% όλων των περιστατικών δεν είχαν καθόλου συμπτώματα. Συγκρίνοντας τα περιστατικά νοσοκομειακής προέλευσης (HA) με περιστατικά της κοινότητας (CA) βρέθηκε ότι τα ΗΑ περιστατικά ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, χαμηλότερου βάρους γέννησης, νοσηλεύθηκαν για περισσότερες ημέρες και παρουσίασαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους και διαρροϊκές κενώσεις χωρίς προσμίξεις. Επίσης εμφάνισαν συχνότερα συλλοίμωξη είτε ιογενή είτε μικροβιακή. Τα περιστατικά της κοινότητας παρουσίασαν πιο συχνά κενώσεις με πρόσμιξη βλέννης και αίματος, εμέτους, μετεωρισμό κοιλίας και διαταραχή επιπέδου συνείδησης. Ως προς τη σοβαρότητα της λοίμωξης σύμφωνα με την κλίμακα Vesikari τα περιστατικά με σοβαρή γαστρεντερίτιδα σημειώθηκαν το καλοκαίρι και παρουσίαζαν αυξημένο δείκτη λοίμωξης CRP. Οι γονότυποι, που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της μελέτης ήταν οι; G4P[8] (58.7%), G1P[8] (14.7%), G12P[8] (9.3%), G3P[8] (9.3%), G12P [6] (5.3%), G9P[8] (1.3%) και G2P[4] (1.3%). Ο G4P[8], που ήταν ο συχνότερος, παρουσιάστηκε κυρίως το καλοκαίρι σε νεογνά, που δε θήλαζαν ή θήλαζαν μερικώς και σε νεογνά, που παρουσίαζαν σοβαρή γαστρεντερίτιδα με πρόσμιξη αίματος στις κενώσεις τους. Ο δεύτερος σε συχνότητα γονότυπος G1P[8] παρουσιάστηκε κυρίως την περίοδο Απρίλιος 2012 - Απρίλιος 2013, τους φθινοπωρινούς μήνες και σε νεογνά, που διατρέφονταν με αποκλειστικό μητρικό θηλασμό. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη από Ρότα ιό είναι συχνή στη νεογνική ηλικία και μπορεί να παρουσιάζει ενδονοσοκομειακή διασπορά καθώς μεταδίδεται πολύ εύκολα και παραμένει στο περιβάλλον παρά την τήρηση των συνηθισμένων μέτρων υγιεινής. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή γαστρεντερίτιδα αλλά μπορεί να είναι και ασυμπτωματική, γεγονός που κάνει τη διασπορά του ιού ακόμα πιο εύκολη. Οι γονότυποι, που απομονώνονται από τα νεογνά δε διαφέρουν από τους γονότυπους, που απαντώνται σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και δεν υπάρχει διαφορά στα στελέχη του νοσοκομείου ή της κοινότητας. Επομένως η πρόληψη της λοίμωξης με την εφαρμογή των εμβολίων του Ρότα ιού και η αυστηρή τήρηση μέτρων υγιεινής από το προσωπικό του νοσοκομείου είναι σημαντικοί παράγοντες για τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού.","Introduction: Rotavirus (RV) infection in neonatal age can be mild or even asymptomatic. Several studies have reported that RV is responsible for 31%-87% of pediatric nosocomial diarrhea and cause of acute gastroenteritis outbreaks in pediatric and neonatal units. Objectives: Description of epidemiological and clinical characteristics of RV infection and detection of RV genotypes circulating in neonatal age. Material and methods: A prospective study was conducted from April 2009 until March 2013 in the neonatal special care unit of the largest tertiary pediatric hospital of Greece («Aghia Sophia Children’s Hospital»). Fecal samples and epidemiological data were collected from each neonate (0-28 days old) with gastrointestinal symptoms. RV antigen was detected with a rapid immunochromatography test (VIKIA Rota-Adeno test, Biomerieux). RV positive samples were further genotyped (G and P typing) with RT-PCR and agarose gel electrophoresis (2%) using specific primers for the VP7 and VP4 genes respectively. Results: Positive were 126/415 samples (30.4%). Mean age of onset was 18 days. Male outnumbered female (54%). Premature were 5.9%, low birth weight were 7.1%, normal delivery was mentioned in 50.8% of neonates and 74 cases (58%) were hospital acquired. Most of the RV samples were collected during summer and autumn and hospital acquired (ΗΑ) cases were reported mostly during summer (p<0.05). Clinical manifestations of RV infection were associated with: diarrhea (81%), vomiting (26.2%), fever (34.9%), dehydration (28.6%), feeding intolerance (39.7%), weight loss (54%) whilst 19% of RV cases were asymptomatic. Comparison between hospital acquired (HA) cases and community acquired (CA) cases showed that ΗΑ cases; were older, had lower birth weight, presented watery diarrhea without mixture of mucous or blood and had higher weight loss and longer duration of hospitalization. Community acquired cases presented with; mucoid and bloody diarrhea, vomiting, abdominal distention and altered level of consciousness. According to Vesikari scale cases with severe gastroenteritis were hospitalized during summer and presented higher C-Reactive Protein (CRP). RV genotypes circulating during the study period were; G4P[8] (58.7%), G1P[8] (14.7%), G12P[8] (9.3%), G3P[8] (9.3%), G12P [6] (5.3%), G9P[8] (1.3%) and G2P[4] (1.3%). Totally 85% of RV genotypes detected in neonates were similar with the commonest RV genotypes circulating in older children. The commonest RV genotype G4P[8] was detected during summer in breastfeeding neonates and neonates with bloody diarrhea and severe gastroenteritis. The second most common genotype G1P[8] was detected during autumn and in breastfeeding neonates. Conclusions: RV infection has significant incidence in neonatal age and can be easily transmitted in neonatal units, as RV is highly contagious and resistant against the usual disinfectants that make nosocomial outbreaks difficult to be controlled despite hygiene measures. Clinical presentation of RV infection can be either mild or severe gastroenteritis. Asymptomatic cases have also been reported and they contribute to the nosocomial transmission of the virus. RV genotypes circulating in neonates are similar to genotypes circulating in older children and do not present significant difference due to hospital or community setting. Prevention of RV infection in the neonatal age is important and can be achieved either through herd immunity by the use of RV vaccines or by vigorous surveillance and implementation of control meausures in neonatal units."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οξεία γαστρεντερίτιδα από Ρότα ιό: κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά λοίμωξης στα νεογνά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κούκου Δήμητρα-Μαρία","Koukou Dimitra-Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο Ρότα ιός (RV) στη νεογνική ηλικία μπορεί να έχει ήπια κλινική εικόνα ή να είναι ασυμπτωματικός. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι ο RV ευθύνεται για 31%-87% των νοσοκομειακών περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιατρικά νοσοκομεία και μονάδες νεογνών. Σκοπός της μελέτης ήταν η μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών, των γονοτύπων που κυκλοφορούν και των παραγόντων που σχετίζονται με τη λοίμωξη από Ρότα ιό στη νεογνική ηλικία. Υλικό και μέθοδος: Προοπτική μελέτη παρατήρησης διεξήχθη από τον Απρίλιο 2009 έως και το Μάρτιο 2013 στη Μονάδα αυξημένης φροντίδας (ΜΑΦ) νεογνών του νοσοκομείου παίδων «Η Αγία Σοφία». Δείγμα κοπράνων μαζί με επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα συλλέχτηκαν από κάθε νεογνό ηλικίας έως και 30 ημερών, που παρουσίαζε συμπτώματα οξείας γαστρεντερίτιδας. Η ανίχνευση του αντιγόνου RV ομάδας Α έγινε με γρήγορη ανοσοχρωματογραφική μέθοδο (VIKIA Rota-Adeno test, Biomerieux) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τα θετικά δείγματα για RV τυποποιήθηκαν περαιτέρω με μοριακές μεθόδους (RT PCR και ηλεκτροφόρηση σε γέλη αγαρόζης 2%) χρησιμοποιώντας εκκινητές για τα VP7 και VP4 γονίδια, με σκοπό να ανιχνευθεί ο G και P τύπος του ιού αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Από τα 415 δείγματα, που μελετήθηκαν, θετικά για RV ομάδας Α ήταν 126 (30.4%). Η μέση ηλικία των νεογνών κατά την ανίχνευση του ιού ήταν 18 ημέρες. Τα άρρενα νεογνά υπερείχαν ως προς τα θήλεα (54%). Πρόωρα ήταν 5.9%, χαμηλού βάρους γέννησης ήταν 7.1%, γεννημένα με φυσιολογικό τοκετό ήταν 50.8% και 74 περιπτώσεις χαρακτηρίστηκαν ως νοσοκομειακή λοίμωξη (58%). Η RV λοίμωξη είχε μεγαλύτερη επίπτωση το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, ενώ το καλοκαίρι τα περισσότερα δείγματα ήταν νοσοκομειακή προέλευσης (ΗΑ). Η κλινική εικόνα των νεογνών με RV περιελάμβανε: διαρροϊκές κενώσεις (81%), εμέτους (26.2%), πυρετό (34.9%), αφυδάτωση (28.6%), αδυναμία σίτισης (39.7%), απώλεια βάρους (54%), ενώ 19% όλων των περιστατικών δεν είχαν καθόλου συμπτώματα. Συγκρίνοντας τα περιστατικά νοσοκομειακής προέλευσης (HA) με περιστατικά της κοινότητας (CA) βρέθηκε ότι τα ΗΑ περιστατικά ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, χαμηλότερου βάρους γέννησης, νοσηλεύθηκαν για περισσότερες ημέρες και παρουσίασαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους και διαρροϊκές κενώσεις χωρίς προσμίξεις. Επίσης εμφάνισαν συχνότερα συλλοίμωξη είτε ιογενή είτε μικροβιακή. Τα περιστατικά της κοινότητας παρουσίασαν πιο συχνά κενώσεις με πρόσμιξη βλέννης και αίματος, εμέτους, μετεωρισμό κοιλίας και διαταραχή επιπέδου συνείδησης. Ως προς τη σοβαρότητα της λοίμωξης σύμφωνα με την κλίμακα Vesikari τα περιστατικά με σοβαρή γαστρεντερίτιδα σημειώθηκαν το καλοκαίρι και παρουσίαζαν αυξημένο δείκτη λοίμωξης CRP. Οι γονότυποι, που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της μελέτης ήταν οι; G4P[8] (58.7%), G1P[8] (14.7%), G12P[8] (9.3%), G3P[8] (9.3%), G12P [6] (5.3%), G9P[8] (1.3%) και G2P[4] (1.3%). Ο G4P[8], που ήταν ο συχνότερος, παρουσιάστηκε κυρίως το καλοκαίρι σε νεογνά, που δε θήλαζαν ή θήλαζαν μερικώς και σε νεογνά, που παρουσίαζαν σοβαρή γαστρεντερίτιδα με πρόσμιξη αίματος στις κενώσεις τους. Ο δεύτερος σε συχνότητα γονότυπος G1P[8] παρουσιάστηκε κυρίως την περίοδο Απρίλιος 2012 - Απρίλιος 2013, τους φθινοπωρινούς μήνες και σε νεογνά, που διατρέφονταν με αποκλειστικό μητρικό θηλασμό. Συμπεράσματα: Η λοίμωξη από Ρότα ιό είναι συχνή στη νεογνική ηλικία και μπορεί να παρουσιάζει ενδονοσοκομειακή διασπορά καθώς μεταδίδεται πολύ εύκολα και παραμένει στο περιβάλλον παρά την τήρηση των συνηθισμένων μέτρων υγιεινής. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή γαστρεντερίτιδα αλλά μπορεί να είναι και ασυμπτωματική, γεγονός που κάνει τη διασπορά του ιού ακόμα πιο εύκολη. Οι γονότυποι, που απομονώνονται από τα νεογνά δε διαφέρουν από τους γονότυπους, που απαντώνται σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και δεν υπάρχει διαφορά στα στελέχη του νοσοκομείου ή της κοινότητας. Επομένως η πρόληψη της λοίμωξης με την εφαρμογή των εμβολίων του Ρότα ιού και η αυστηρή τήρηση μέτρων υγιεινής από το προσωπικό του νοσοκομείου είναι σημαντικοί παράγοντες για τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού.","Introduction: Rotavirus (RV) infection in neonatal age can be mild or even asymptomatic. Several studies have reported that RV is responsible for 31%-87% of pediatric nosocomial diarrhea and cause of acute gastroenteritis outbreaks in pediatric and neonatal units. Objectives: Description of epidemiological and clinical characteristics of RV infection and detection of RV genotypes circulating in neonatal age. Material and methods: A prospective study was conducted from April 2009 until March 2013 in the neonatal special care unit of the largest tertiary pediatric hospital of Greece («Aghia Sophia Children’s Hospital»). Fecal samples and epidemiological data were collected from each neonate (0-28 days old) with gastrointestinal symptoms. RV antigen was detected with a rapid immunochromatography test (VIKIA Rota-Adeno test, Biomerieux). RV positive samples were further genotyped (G and P typing) with RT-PCR and agarose gel electrophoresis (2%) using specific primers for the VP7 and VP4 genes respectively. Results: Positive were 126/415 samples (30.4%). Mean age of onset was 18 days. Male outnumbered female (54%). Premature were 5.9%, low birth weight were 7.1%, normal delivery was mentioned in 50.8% of neonates and 74 cases (58%) were hospital acquired. Most of the RV samples were collected during summer and autumn and hospital acquired (ΗΑ) cases were reported mostly during summer (p<0.05). Clinical manifestations of RV infection were associated with: diarrhea (81%), vomiting (26.2%), fever (34.9%), dehydration (28.6%), feeding intolerance (39.7%), weight loss (54%) whilst 19% of RV cases were asymptomatic. Comparison between hospital acquired (HA) cases and community acquired (CA) cases showed that ΗΑ cases; were older, had lower birth weight, presented watery diarrhea without mixture of mucous or blood and had higher weight loss and longer duration of hospitalization. Community acquired cases presented with; mucoid and bloody diarrhea, vomiting, abdominal distention and altered level of consciousness. According to Vesikari scale cases with severe gastroenteritis were hospitalized during summer and presented higher C-Reactive Protein (CRP). RV genotypes circulating during the study period were; G4P[8] (58.7%), G1P[8] (14.7%), G12P[8] (9.3%), G3P[8] (9.3%), G12P [6] (5.3%), G9P[8] (1.3%) and G2P[4] (1.3%). Totally 85% of RV genotypes detected in neonates were similar with the commonest RV genotypes circulating in older children. The commonest RV genotype G4P[8] was detected during summer in breastfeeding neonates and neonates with bloody diarrhea and severe gastroenteritis. The second most common genotype G1P[8] was detected during autumn and in breastfeeding neonates. Conclusions: RV infection has significant incidence in neonatal age and can be easily transmitted in neonatal units, as RV is highly contagious and resistant against the usual disinfectants that make nosocomial outbreaks difficult to be controlled despite hygiene measures. Clinical presentation of RV infection can be either mild or severe gastroenteritis. Asymptomatic cases have also been reported and they contribute to the nosocomial transmission of the virus. RV genotypes circulating in neonates are similar to genotypes circulating in older children and do not present significant difference due to hospital or community setting. Prevention of RV infection in the neonatal age is important and can be achieved either through herd immunity by the use of RV vaccines or by vigorous surveillance and implementation of control meausures in neonatal units."],"dc:identifier":["uoadl:1707789","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1707789"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οξεία γαστρεντερίτιδα από Ρότα ιό: κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά λοίμωξης στα νεογνά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:16Z"}