{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708386"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708386","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποιότητα ζωής και μοναχικότητα σε χανσενικούς ασθενείς","abstract":"Η νόσος Hansen αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μολυσματικές ασθένειες παγκοσμίως, η οποία ευθύνεται για την εμφάνιση σοβαρών παραμορφώσεων και αναπηριών καθώς προσβάλλει πρωτοπαθώς το δέρμα και τα περιφερικά νεύρα, δευτεροπαθώς δε τα μάτια, τους βλεννογόνους, τα οστά και τους όρχεις, παράγοντας ένα φάσμα κλινικών φαινοτύπων. Η ασθένεια προκαλείται από το οξεάντοχο ραβδίο Mycobacterium leprae το οποίο εντοπίστηκε το 1883 από τον νορβηγικό ιατρό Gerhard Henrik Armauer Hansen. Παρά την ύπαρξη αποτελεσματικής θεραπείας, η νόσος αν και έχει σημαντικά περιοριστεί, δεν έχει εξαφανιστεί. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εμφανίζονται περίπου 250.000 νέα περιστατικά ανά έτος, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Παραμένει ενδημική σε αρκετές χώρες του κόσμου και ιδιαίτερα σε πληθυσμούς με χαμηλό κοινωνικο–οικονομικό επίπεδο. Η έγκριση και η ευρεία χρήση θεραπείας πολυφαρμάκων (multi drugs therapy) από το 1982 και μετά, συνέβαλαν στη δραστική μείωση του αριθμού των ασθενών. Η Ελλάδα ανήκει στις χώρες με πολύ χαμηλό ποσοστό ενδημικότητας και το ποσοστό ανίχνευσης της νόσου ανέρχεται κατά πολύ χαμηλότερα του 1: 100.000. Σύμφωνα με μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας, υπάρχουν καθοριστικοί παράγοντες που επιβαρύνουν την ποιότητας ζωής των ασθενών, επηρεάζοντας ακόμη και την ίαση της ασθένειας. Αντίστοιχες ερευνητικές μελέτες στην Ελλάδα δεν ανευρέθησαν. Αντικείμενο της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση και η συσχέτιση ποσοτικών και κατηγορικών μεταβλητών αναφορικά με την ποιότητα ζωής, την μοναχικότητα και τη γνωστική έκπτωση ασθενών που έπασχαν από τη νόσο Hansen στην Ελλάδα. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ερωτηματολογίων SF-36 ( health survey), του ερωτηματολογίου UCLA Loneliness Scale και του MMSE ( Mini Mental Scale Examination ). Τον πληθυσμό της ερευνητικής μελέτης, αποτέλεσαν ασθενείς που είχαν κατά το παρελθόν, διαγνωστεί με τη νόσο Hansen, και οι οποίοι διαβιούν αποθεραπευμένοι πλέον, στο πρώην Κέντρο Κοινωνικής Αποκατάστασης Χανσενικών (ΚΚΑΧ), του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, το οποίο είναι το μοναδικό Αντιλεπρικό Κέντρο στην Ελλάδα. Το αρχικό δείγμα του πληθυσμού της έρευνας ήταν 17 αποθεραπευμένα ατόμα από τη νόσο Hansen, εκ των οποίων αποκλείστηκαν 4 άτομα, 3 λόγω άνοιας και 1 λόγω άρνησης να συμμετάσχει στην έρευνα. Το τελικό δείγμα έρευνας ήταν 13 άτομα. Ο αριθμός του χρησιμοποιούμενου δείγματος είναι μικρός ώστε να μας οδηγήσει στην εύρεση στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. Παρόλα αυτά θα πρέπει να τονιστεί η μοναδικότητα του δείγματος Πανελλαδικά, μιας και αποτελούν τους τελευταίους και μοναδικούς «έγκλειστους» αποθεραπευμένους ασθενείς, οι οποίοι ζουν στο χώρο αυτό πάνω από 60 χρόνια, μεταφερόμενοι είτε πριν είτε μετά την κατάργηση των λεπροκομείων στην Ελλάδα το 1957. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε, ότι κύριοι παράγοντες που επηρέασαν σημαντικά την ποιότητα ζωής και την μοναχικότητα του συγκεκριμένου δείγματος έρευνας, ήταν η έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας, η ηλικία διάγνωσης και η διάρκεια θεραπείας. Ειδικότερα η διάρκεια θεραπείας επηρέασε σημαντικά την Σωματική Λειτουργικότητα, την Γενική Υγεία, τον Κοινωνικό Ρόλο, την Ψυχική Υγεία, αλλά και την Κοινωνική Μοναξιά των ασθενών. Ως προς την ηλικία διάγνωσης, αυτή έδειξε να επηρεάζει την Σωματική Λειτουργικότητα, την Κοινωνική Μοναξιά, την Ψυχική Υγεία και την Ψυχική Μοναξιά. Το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο των ασθενών δεν έδειξε να επηρέασε τους δείκτες, ενώ η ύπαρξη παιδιών και οικογένειας μείωσε την αίσθηση της μοναχικότητας και ενίσχυσε τον κοινωνικό ρόλο των ασθενών.","abstract_html":"Η νόσος Hansen αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μολυσματικές ασθένειες παγκοσμίως, η οποία ευθύνεται για την εμφάνιση σοβαρών παραμορφώσεων και αναπηριών καθώς προσβάλλει πρωτοπαθώς το δέρμα και τα περιφερικά νεύρα, δευτεροπαθώς δε τα μάτια, τους βλεννογόνους, τα οστά και τους όρχεις, παράγοντας ένα φάσμα κλινικών φαινοτύπων. Η ασθένεια προκαλείται από το οξεάντοχο ραβδίο Mycobacterium leprae το οποίο εντοπίστηκε το 1883 από τον νορβηγικό ιατρό Gerhard Henrik Armauer Hansen. Παρά την ύπαρξη αποτελεσματικής θεραπείας, η νόσος αν και έχει σημαντικά περιοριστεί, δεν έχει εξαφανιστεί. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εμφανίζονται περίπου 250.000 νέα περιστατικά ανά έτος, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Παραμένει ενδημική σε αρκετές χώρες του κόσμου και ιδιαίτερα σε πληθυσμούς με χαμηλό κοινωνικο–οικονομικό επίπεδο. Η έγκριση και η ευρεία χρήση θεραπείας πολυφαρμάκων (multi drugs therapy) από το 1982 και μετά, συνέβαλαν στη δραστική μείωση του αριθμού των ασθενών. Η Ελλάδα ανήκει στις χώρες με πολύ χαμηλό ποσοστό ενδημικότητας και το ποσοστό ανίχνευσης της νόσου ανέρχεται κατά πολύ χαμηλότερα του 1: 100.000. Σύμφωνα με μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας, υπάρχουν καθοριστικοί παράγοντες που επιβαρύνουν την ποιότητας ζωής των ασθενών, επηρεάζοντας ακόμη και την ίαση της ασθένειας. Αντίστοιχες ερευνητικές μελέτες στην Ελλάδα δεν ανευρέθησαν. Αντικείμενο της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση και η συσχέτιση ποσοτικών και κατηγορικών μεταβλητών αναφορικά με την ποιότητα ζωής, την μοναχικότητα και τη γνωστική έκπτωση ασθενών που έπασχαν από τη νόσο Hansen στην Ελλάδα. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ερωτηματολογίων SF-36 ( health survey), του ερωτηματολογίου UCLA Loneliness Scale και του MMSE ( Mini Mental Scale Examination ). Τον πληθυσμό της ερευνητικής μελέτης, αποτέλεσαν ασθενείς που είχαν κατά το παρελθόν, διαγνωστεί με τη νόσο Hansen, και οι οποίοι διαβιούν αποθεραπευμένοι πλέον, στο πρώην Κέντρο Κοινωνικής Αποκατάστασης Χανσενικών (ΚΚΑΧ), του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, το οποίο είναι το μοναδικό Αντιλεπρικό Κέντρο στην Ελλάδα. Το αρχικό δείγμα του πληθυσμού της έρευνας ήταν 17 αποθεραπευμένα ατόμα από τη νόσο Hansen, εκ των οποίων αποκλείστηκαν 4 άτομα, 3 λόγω άνοιας και 1 λόγω άρνησης να συμμετάσχει στην έρευνα. Το τελικό δείγμα έρευνας ήταν 13 άτομα. Ο αριθμός του χρησιμοποιούμενου δείγματος είναι μικρός ώστε να μας οδηγήσει στην εύρεση στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. Παρόλα αυτά θα πρέπει να τονιστεί η μοναδικότητα του δείγματος Πανελλαδικά, μιας και αποτελούν τους τελευταίους και μοναδικούς «έγκλειστους» αποθεραπευμένους ασθενείς, οι οποίοι ζουν στο χώρο αυτό πάνω από 60 χρόνια, μεταφερόμενοι είτε πριν είτε μετά την κατάργηση των λεπροκομείων στην Ελλάδα το 1957. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε, ότι κύριοι παράγοντες που επηρέασαν σημαντικά την ποιότητα ζωής και την μοναχικότητα του συγκεκριμένου δείγματος έρευνας, ήταν η έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας, η ηλικία διάγνωσης και η διάρκεια θεραπείας. Ειδικότερα η διάρκεια θεραπείας επηρέασε σημαντικά την Σωματική Λειτουργικότητα, την Γενική Υγεία, τον Κοινωνικό Ρόλο, την Ψυχική Υγεία, αλλά και την Κοινωνική Μοναξιά των ασθενών. Ως προς την ηλικία διάγνωσης, αυτή έδειξε να επηρεάζει την Σωματική Λειτουργικότητα, την Κοινωνική Μοναξιά, την Ψυχική Υγεία και την Ψυχική Μοναξιά. Το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο των ασθενών δεν έδειξε να επηρέασε τους δείκτες, ενώ η ύπαρξη παιδιών και οικογένειας μείωσε την αίσθηση της μοναχικότητας και ενίσχυσε τον κοινωνικό ρόλο των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπογδάνη Ευαγγελία","Bogdani Evaggelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708386"],"render_values":[{"text":"uoadl:1708386","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708386","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708386","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1708386","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπογδάνη Ευαγγελία","Bogdani Evaggelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708386","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708386"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος Hansen αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μολυσματικές ασθένειες παγκοσμίως, η οποία ευθύνεται για την εμφάνιση σοβαρών παραμορφώσεων και αναπηριών καθώς προσβάλλει πρωτοπαθώς το δέρμα και τα περιφερικά νεύρα, δευτεροπαθώς δε τα μάτια, τους βλεννογόνους, τα οστά και τους όρχεις, παράγοντας ένα φάσμα κλινικών φαινοτύπων. Η ασθένεια προκαλείται από το οξεάντοχο ραβδίο Mycobacterium leprae το οποίο εντοπίστηκε το 1883 από τον νορβηγικό ιατρό Gerhard Henrik Armauer Hansen. Παρά την ύπαρξη αποτελεσματικής θεραπείας, η νόσος αν και έχει σημαντικά περιοριστεί, δεν έχει εξαφανιστεί. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εμφανίζονται περίπου 250.000 νέα περιστατικά ανά έτος, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Παραμένει ενδημική σε αρκετές χώρες του κόσμου και ιδιαίτερα σε πληθυσμούς με χαμηλό κοινωνικο–οικονομικό επίπεδο. Η έγκριση και η ευρεία χρήση θεραπείας πολυφαρμάκων (multi drugs therapy) από το 1982 και μετά, συνέβαλαν στη δραστική μείωση του αριθμού των ασθενών. Η Ελλάδα ανήκει στις χώρες με πολύ χαμηλό ποσοστό ενδημικότητας και το ποσοστό ανίχνευσης της νόσου ανέρχεται κατά πολύ χαμηλότερα του 1: 100.000. Σύμφωνα με μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας, υπάρχουν καθοριστικοί παράγοντες που επιβαρύνουν την ποιότητας ζωής των ασθενών, επηρεάζοντας ακόμη και την ίαση της ασθένειας. Αντίστοιχες ερευνητικές μελέτες στην Ελλάδα δεν ανευρέθησαν. Αντικείμενο της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση και η συσχέτιση ποσοτικών και κατηγορικών μεταβλητών αναφορικά με την ποιότητα ζωής, την μοναχικότητα και τη γνωστική έκπτωση ασθενών που έπασχαν από τη νόσο Hansen στην Ελλάδα. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ερωτηματολογίων SF-36 ( health survey), του ερωτηματολογίου UCLA Loneliness Scale και του MMSE ( Mini Mental Scale Examination ). Τον πληθυσμό της ερευνητικής μελέτης, αποτέλεσαν ασθενείς που είχαν κατά το παρελθόν, διαγνωστεί με τη νόσο Hansen, και οι οποίοι διαβιούν αποθεραπευμένοι πλέον, στο πρώην Κέντρο Κοινωνικής Αποκατάστασης Χανσενικών (ΚΚΑΧ), του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, το οποίο είναι το μοναδικό Αντιλεπρικό Κέντρο στην Ελλάδα. Το αρχικό δείγμα του πληθυσμού της έρευνας ήταν 17 αποθεραπευμένα ατόμα από τη νόσο Hansen, εκ των οποίων αποκλείστηκαν 4 άτομα, 3 λόγω άνοιας και 1 λόγω άρνησης να συμμετάσχει στην έρευνα. Το τελικό δείγμα έρευνας ήταν 13 άτομα. Ο αριθμός του χρησιμοποιούμενου δείγματος είναι μικρός ώστε να μας οδηγήσει στην εύρεση στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. Παρόλα αυτά θα πρέπει να τονιστεί η μοναδικότητα του δείγματος Πανελλαδικά, μιας και αποτελούν τους τελευταίους και μοναδικούς «έγκλειστους» αποθεραπευμένους ασθενείς, οι οποίοι ζουν στο χώρο αυτό πάνω από 60 χρόνια, μεταφερόμενοι είτε πριν είτε μετά την κατάργηση των λεπροκομείων στην Ελλάδα το 1957. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε, ότι κύριοι παράγοντες που επηρέασαν σημαντικά την ποιότητα ζωής και την μοναχικότητα του συγκεκριμένου δείγματος έρευνας, ήταν η έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας, η ηλικία διάγνωσης και η διάρκεια θεραπείας. Ειδικότερα η διάρκεια θεραπείας επηρέασε σημαντικά την Σωματική Λειτουργικότητα, την Γενική Υγεία, τον Κοινωνικό Ρόλο, την Ψυχική Υγεία, αλλά και την Κοινωνική Μοναξιά των ασθενών. Ως προς την ηλικία διάγνωσης, αυτή έδειξε να επηρεάζει την Σωματική Λειτουργικότητα, την Κοινωνική Μοναξιά, την Ψυχική Υγεία και την Ψυχική Μοναξιά. Το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο των ασθενών δεν έδειξε να επηρέασε τους δείκτες, ενώ η ύπαρξη παιδιών και οικογένειας μείωσε την αίσθηση της μοναχικότητας και ενίσχυσε τον κοινωνικό ρόλο των ασθενών.","Hansen's disease is one of the most significant infectious diseases worldwide, responsible for the appearance of severe deformities and disabilities, as it primarily affects the skin and the peripheral nerves, secondarily the eyes, the mucous membranes, the bones and the testicles, resulting in a range of clinical Phenotypes. The disease is caused by the Mycobacterium leprae which was identified in 1883 by the Norwegian physician Gerhard Henrik Armauer Hansen. Despite the existence of effective treatment, the disease’s incidence, is significantly reduced, but not eliminated. According to the World Health Organization, there are approximately 250,000 new incidents per year, especially in developing countries. It remains endemic in many countries of the world, particularly in populations with a low socio-economic level. The approval and widespread use of a multi-drug therapy since 1982 has contributed to a drastic reduction in the number of patients. Greece is one of many countries with very low endemicity rates and the detection rate of the disease is well below 1: 100,000. According to international references, there are certain factors that affect negatively the quality of life of patients, even affecting the healing of the disease. Respective research studies in Greece have not been found. The purpose of this research is the investigation and correlation of quantitative and categorical variables in terms of quality of life, loneliness and cognitive decline of patients suffering from Hansen's disease in Greece. The data were collected through the SF-36 (health survey) questionnaire, the UCLA Loneliness Scale questionnaire and the MMSE (Mini Mental Scale Examination). The population of this study included patients, who had been in the past diagnosed with Hansen's disease and who now live in the former Center for Social Rehabilitation of the Center of Social Welfare of the Region of Attica, which is the only of it’s kind in Greece. The initial sample of the study included 17 Hansen-treated patients, 4 of which were excluded (3 were diagnosed with dementia and 1 refused to participate in the research). The final sample was 13 individuals. The number of the sample used in this study may seem small to conclude to statistically significant results. However, the uniqueness of the sample concerning the disease’s incidence in Greece should be highlighted, since they are the last and only \"opt-in\" surviving patients who have been living in the Center of Social Welfare for more than 60 years, transported either before or after the abolition of patients with leprosy in Greece In 1957. The analysis of the results found that the main factors that had a significant impact on the quality of life and the degree of loneliness of the particular research sample were the early diagnosis of the disease, the age of diagnosis and the duration of treatment. In particular, the duration of treatment significantly affected Physical Functionality, General Health, Social Role, Mental Health, and the Social Loneliness of Patients. As far as the age of diagnosis is concerned, according to the date it affects Physical Functionality, Social Loneliness, Mental Health and Mental Loneliness. The sex and educational level of the patients did not appear to have affected the indicators, while the existence of children and family reduced the feeling of loneliness and strengthened the patients’ social role."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποιότητα ζωής και μοναχικότητα σε χανσενικούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπογδάνη Ευαγγελία","Bogdani Evaggelia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η νόσος Hansen αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μολυσματικές ασθένειες παγκοσμίως, η οποία ευθύνεται για την εμφάνιση σοβαρών παραμορφώσεων και αναπηριών καθώς προσβάλλει πρωτοπαθώς το δέρμα και τα περιφερικά νεύρα, δευτεροπαθώς δε τα μάτια, τους βλεννογόνους, τα οστά και τους όρχεις, παράγοντας ένα φάσμα κλινικών φαινοτύπων. Η ασθένεια προκαλείται από το οξεάντοχο ραβδίο Mycobacterium leprae το οποίο εντοπίστηκε το 1883 από τον νορβηγικό ιατρό Gerhard Henrik Armauer Hansen. Παρά την ύπαρξη αποτελεσματικής θεραπείας, η νόσος αν και έχει σημαντικά περιοριστεί, δεν έχει εξαφανιστεί. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εμφανίζονται περίπου 250.000 νέα περιστατικά ανά έτος, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες. Παραμένει ενδημική σε αρκετές χώρες του κόσμου και ιδιαίτερα σε πληθυσμούς με χαμηλό κοινωνικο–οικονομικό επίπεδο. Η έγκριση και η ευρεία χρήση θεραπείας πολυφαρμάκων (multi drugs therapy) από το 1982 και μετά, συνέβαλαν στη δραστική μείωση του αριθμού των ασθενών. Η Ελλάδα ανήκει στις χώρες με πολύ χαμηλό ποσοστό ενδημικότητας και το ποσοστό ανίχνευσης της νόσου ανέρχεται κατά πολύ χαμηλότερα του 1: 100.000. Σύμφωνα με μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας, υπάρχουν καθοριστικοί παράγοντες που επιβαρύνουν την ποιότητας ζωής των ασθενών, επηρεάζοντας ακόμη και την ίαση της ασθένειας. Αντίστοιχες ερευνητικές μελέτες στην Ελλάδα δεν ανευρέθησαν. Αντικείμενο της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση και η συσχέτιση ποσοτικών και κατηγορικών μεταβλητών αναφορικά με την ποιότητα ζωής, την μοναχικότητα και τη γνωστική έκπτωση ασθενών που έπασχαν από τη νόσο Hansen στην Ελλάδα. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ερωτηματολογίων SF-36 ( health survey), του ερωτηματολογίου UCLA Loneliness Scale και του MMSE ( Mini Mental Scale Examination ). Τον πληθυσμό της ερευνητικής μελέτης, αποτέλεσαν ασθενείς που είχαν κατά το παρελθόν, διαγνωστεί με τη νόσο Hansen, και οι οποίοι διαβιούν αποθεραπευμένοι πλέον, στο πρώην Κέντρο Κοινωνικής Αποκατάστασης Χανσενικών (ΚΚΑΧ), του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, το οποίο είναι το μοναδικό Αντιλεπρικό Κέντρο στην Ελλάδα. Το αρχικό δείγμα του πληθυσμού της έρευνας ήταν 17 αποθεραπευμένα ατόμα από τη νόσο Hansen, εκ των οποίων αποκλείστηκαν 4 άτομα, 3 λόγω άνοιας και 1 λόγω άρνησης να συμμετάσχει στην έρευνα. Το τελικό δείγμα έρευνας ήταν 13 άτομα. Ο αριθμός του χρησιμοποιούμενου δείγματος είναι μικρός ώστε να μας οδηγήσει στην εύρεση στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων. Παρόλα αυτά θα πρέπει να τονιστεί η μοναδικότητα του δείγματος Πανελλαδικά, μιας και αποτελούν τους τελευταίους και μοναδικούς «έγκλειστους» αποθεραπευμένους ασθενείς, οι οποίοι ζουν στο χώρο αυτό πάνω από 60 χρόνια, μεταφερόμενοι είτε πριν είτε μετά την κατάργηση των λεπροκομείων στην Ελλάδα το 1957. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε, ότι κύριοι παράγοντες που επηρέασαν σημαντικά την ποιότητα ζωής και την μοναχικότητα του συγκεκριμένου δείγματος έρευνας, ήταν η έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας, η ηλικία διάγνωσης και η διάρκεια θεραπείας. Ειδικότερα η διάρκεια θεραπείας επηρέασε σημαντικά την Σωματική Λειτουργικότητα, την Γενική Υγεία, τον Κοινωνικό Ρόλο, την Ψυχική Υγεία, αλλά και την Κοινωνική Μοναξιά των ασθενών. Ως προς την ηλικία διάγνωσης, αυτή έδειξε να επηρεάζει την Σωματική Λειτουργικότητα, την Κοινωνική Μοναξιά, την Ψυχική Υγεία και την Ψυχική Μοναξιά. Το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο των ασθενών δεν έδειξε να επηρέασε τους δείκτες, ενώ η ύπαρξη παιδιών και οικογένειας μείωσε την αίσθηση της μοναχικότητας και ενίσχυσε τον κοινωνικό ρόλο των ασθενών.","Hansen's disease is one of the most significant infectious diseases worldwide, responsible for the appearance of severe deformities and disabilities, as it primarily affects the skin and the peripheral nerves, secondarily the eyes, the mucous membranes, the bones and the testicles, resulting in a range of clinical Phenotypes. The disease is caused by the Mycobacterium leprae which was identified in 1883 by the Norwegian physician Gerhard Henrik Armauer Hansen. Despite the existence of effective treatment, the disease’s incidence, is significantly reduced, but not eliminated. According to the World Health Organization, there are approximately 250,000 new incidents per year, especially in developing countries. It remains endemic in many countries of the world, particularly in populations with a low socio-economic level. The approval and widespread use of a multi-drug therapy since 1982 has contributed to a drastic reduction in the number of patients. Greece is one of many countries with very low endemicity rates and the detection rate of the disease is well below 1: 100,000. According to international references, there are certain factors that affect negatively the quality of life of patients, even affecting the healing of the disease. Respective research studies in Greece have not been found. The purpose of this research is the investigation and correlation of quantitative and categorical variables in terms of quality of life, loneliness and cognitive decline of patients suffering from Hansen's disease in Greece. The data were collected through the SF-36 (health survey) questionnaire, the UCLA Loneliness Scale questionnaire and the MMSE (Mini Mental Scale Examination). The population of this study included patients, who had been in the past diagnosed with Hansen's disease and who now live in the former Center for Social Rehabilitation of the Center of Social Welfare of the Region of Attica, which is the only of it’s kind in Greece. The initial sample of the study included 17 Hansen-treated patients, 4 of which were excluded (3 were diagnosed with dementia and 1 refused to participate in the research). The final sample was 13 individuals. The number of the sample used in this study may seem small to conclude to statistically significant results. However, the uniqueness of the sample concerning the disease’s incidence in Greece should be highlighted, since they are the last and only \"opt-in\" surviving patients who have been living in the Center of Social Welfare for more than 60 years, transported either before or after the abolition of patients with leprosy in Greece In 1957. The analysis of the results found that the main factors that had a significant impact on the quality of life and the degree of loneliness of the particular research sample were the early diagnosis of the disease, the age of diagnosis and the duration of treatment. In particular, the duration of treatment significantly affected Physical Functionality, General Health, Social Role, Mental Health, and the Social Loneliness of Patients. As far as the age of diagnosis is concerned, according to the date it affects Physical Functionality, Social Loneliness, Mental Health and Mental Loneliness. The sex and educational level of the patients did not appear to have affected the indicators, while the existence of children and family reduced the feeling of loneliness and strengthened the patients’ social role."],"dc:identifier":["uoadl:1708386","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708386"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ποιότητα ζωής και μοναχικότητα σε χανσενικούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z"}