{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708728"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708728","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση του σαλικυλικού, γαλακτικού, ρετινοϊκού οξέος και του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα στην αντιμετώπιση της φωτογήρανσης","abstract":"Η φωτογήρανση του δέρματος είναι ένα φαινόμενο που προκαλείται μέσω της αθροιστικής επίδρασης της UV ακτινοβολίας. Οι επαγώμενες από τη UV ακτινοβολία ελεύθερες ρίζες προκαλούν σταδιακή αποδόμηση συστατικών του συνδετικού ιστού όπως το κολλαγόνο και η ελαστίνη, οδηγώντας στην κλινική εικόνα ενός φωτογηρασμένου δέρματος. Οι πλέον χρησιμοποιούμενες ουσίες έναντι της φωτογήρανσης ανήκουν στις κατηγορίες των: αντιοξειδωτικών, ρετινοϊδών, υδροξυοξέων και αυξητικών παραγόντων. H επίδραση των αντιοξειδωτικών, των ρετονοϊδών και των υδροξυοξέων στο φωτογηρασμένο δέρμα έχει μελετηθεί αρκετά. Αντιθέτως, η επίδραση των αυξητικών παραγόντων παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητη. Στην παρούσα πτυχιακή εργασία διενεργήθηκαν δυο πειράματα. Στο πρώτο μελετήθηκε η δράση του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τόσο στην πρόληψη όσο και στην αντιμετώπιση της φωτογήρανσης. Ενώ στο δεύτερο, έγινε σύγκριση της δράσης του με αυτή του ρετινοϊκού , του γαλακτικού και του σαλικυλικού οξέος. Τέλος μελετήθηκε η αντιοξειδωτικη ικανότητα του δέρματος σε συνδαυσμό με την εφαρμογή των παραπάνω σκευασμάτων. Σε άτριχους θυληκούς μύες τύπου SKH-2 εφαρμόστηκε αυξανόμενης έντασης υπεριώδης ακτινοβολία για 4 εβδομάδες (0.33-1 MED) και αξιολογήθηκε το δέρμα των μυών μετά από τοπική εφαρμογή του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (egf). Στο 2ο πείραμα ακολουθήθηκε πάλι πρωτόκολλο αυξανόμενης έντασης ακτινοβολίας (0.5-2 MED) και αξιολογήθηκαν το δέρμα αλλά και τα αντιοξειδωτικά του δέρματος των μυών μετά από χρορήγηση σκευασμάτων με ρετινοϊκό, σαλικυλικό, γαλακτικό οξύ και επιδερμικό αυξητικό παράγοντα. Από τα αποτελέσματα φάνηκε πως η τοπική εφαρμογή της τρετινοΐνης και του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα σε φωτογηρασμένο δέρμα ενισχύει την ελαστικότητα του δέρματος. Ενώ, αναφορικά με την αντιοξειδωτική άμυνα των μυών, η ομάδα του σαλικυλικού οξέος εμφάνισε τη χαμηλότερη. Χρειάζονται επιπλέον μελέτες για να διερευνηθεί τόσο η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φωτογήρανσης όσο και ο συνδυασμός αυτής με την αντιοξειδωτική προστασία του οργανισμού.","abstract_html":"Η φωτογήρανση του δέρματος είναι ένα φαινόμενο που προκαλείται μέσω της αθροιστικής επίδρασης της UV ακτινοβολίας. Οι επαγώμενες από τη UV ακτινοβολία ελεύθερες ρίζες προκαλούν σταδιακή αποδόμηση συστατικών του συνδετικού ιστού όπως το κολλαγόνο και η ελαστίνη, οδηγώντας στην κλινική εικόνα ενός φωτογηρασμένου δέρματος. Οι πλέον χρησιμοποιούμενες ουσίες έναντι της φωτογήρανσης ανήκουν στις κατηγορίες των: αντιοξειδωτικών, ρετινοϊδών, υδροξυοξέων και αυξητικών παραγόντων. H επίδραση των αντιοξειδωτικών, των ρετονοϊδών και των υδροξυοξέων στο φωτογηρασμένο δέρμα έχει μελετηθεί αρκετά. Αντιθέτως, η επίδραση των αυξητικών παραγόντων παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητη. Στην παρούσα πτυχιακή εργασία διενεργήθηκαν δυο πειράματα. Στο πρώτο μελετήθηκε η δράση του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τόσο στην πρόληψη όσο και στην αντιμετώπιση της φωτογήρανσης. Ενώ στο δεύτερο, έγινε σύγκριση της δράσης του με αυτή του ρετινοϊκού , του γαλακτικού και του σαλικυλικού οξέος. Τέλος μελετήθηκε η αντιοξειδωτικη ικανότητα του δέρματος σε συνδαυσμό με την εφαρμογή των παραπάνω σκευασμάτων. Σε άτριχους θυληκούς μύες τύπου SKH-2 εφαρμόστηκε αυξανόμενης έντασης υπεριώδης ακτινοβολία για 4 εβδομάδες (0.33-1 MED) και αξιολογήθηκε το δέρμα των μυών μετά από τοπική εφαρμογή του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (egf). Στο 2ο πείραμα ακολουθήθηκε πάλι πρωτόκολλο αυξανόμενης έντασης ακτινοβολίας (0.5-2 MED) και αξιολογήθηκαν το δέρμα αλλά και τα αντιοξειδωτικά του δέρματος των μυών μετά από χρορήγηση σκευασμάτων με ρετινοϊκό, σαλικυλικό, γαλακτικό οξύ και επιδερμικό αυξητικό παράγοντα. Από τα αποτελέσματα φάνηκε πως η τοπική εφαρμογή της τρετινοΐνης και του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα σε φωτογηρασμένο δέρμα ενισχύει την ελαστικότητα του δέρματος. Ενώ, αναφορικά με την αντιοξειδωτική άμυνα των μυών, η ομάδα του σαλικυλικού οξέος εμφάνισε τη χαμηλότερη. Χρειάζονται επιπλέον μελέτες για να διερευνηθεί τόσο η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φωτογήρανσης όσο και ο συνδυασμός αυτής με την αντιοξειδωτική προστασία του οργανισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρασμάνη Μαρίνα","Karasmani Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708728"],"render_values":[{"text":"uoadl:1708728","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708728","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708728","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1708728","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρασμάνη Μαρίνα","Karasmani Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708728","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708728"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η φωτογήρανση του δέρματος είναι ένα φαινόμενο που προκαλείται μέσω της αθροιστικής επίδρασης της UV ακτινοβολίας. Οι επαγώμενες από τη UV ακτινοβολία ελεύθερες ρίζες προκαλούν σταδιακή αποδόμηση συστατικών του συνδετικού ιστού όπως το κολλαγόνο και η ελαστίνη, οδηγώντας στην κλινική εικόνα ενός φωτογηρασμένου δέρματος. Οι πλέον χρησιμοποιούμενες ουσίες έναντι της φωτογήρανσης ανήκουν στις κατηγορίες των: αντιοξειδωτικών, ρετινοϊδών, υδροξυοξέων και αυξητικών παραγόντων. H επίδραση των αντιοξειδωτικών, των ρετονοϊδών και των υδροξυοξέων στο φωτογηρασμένο δέρμα έχει μελετηθεί αρκετά. Αντιθέτως, η επίδραση των αυξητικών παραγόντων παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητη. Στην παρούσα πτυχιακή εργασία διενεργήθηκαν δυο πειράματα. Στο πρώτο μελετήθηκε η δράση του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τόσο στην πρόληψη όσο και στην αντιμετώπιση της φωτογήρανσης. Ενώ στο δεύτερο, έγινε σύγκριση της δράσης του με αυτή του ρετινοϊκού , του γαλακτικού και του σαλικυλικού οξέος. Τέλος μελετήθηκε η αντιοξειδωτικη ικανότητα του δέρματος σε συνδαυσμό με την εφαρμογή των παραπάνω σκευασμάτων. Σε άτριχους θυληκούς μύες τύπου SKH-2 εφαρμόστηκε αυξανόμενης έντασης υπεριώδης ακτινοβολία για 4 εβδομάδες (0.33-1 MED) και αξιολογήθηκε το δέρμα των μυών μετά από τοπική εφαρμογή του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (egf). Στο 2ο πείραμα ακολουθήθηκε πάλι πρωτόκολλο αυξανόμενης έντασης ακτινοβολίας (0.5-2 MED) και αξιολογήθηκαν το δέρμα αλλά και τα αντιοξειδωτικά του δέρματος των μυών μετά από χρορήγηση σκευασμάτων με ρετινοϊκό, σαλικυλικό, γαλακτικό οξύ και επιδερμικό αυξητικό παράγοντα. Από τα αποτελέσματα φάνηκε πως η τοπική εφαρμογή της τρετινοΐνης και του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα σε φωτογηρασμένο δέρμα ενισχύει την ελαστικότητα του δέρματος. Ενώ, αναφορικά με την αντιοξειδωτική άμυνα των μυών, η ομάδα του σαλικυλικού οξέος εμφάνισε τη χαμηλότερη. Χρειάζονται επιπλέον μελέτες για να διερευνηθεί τόσο η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φωτογήρανσης όσο και ο συνδυασμός αυτής με την αντιοξειδωτική προστασία του οργανισμού.","Photoaging of the skin is a phenomenon caused by the cumulative effect of the UV Radiation. Free radical species caused by UV Radiation cause gradual breakdown of the connective tissue components such as collagen and elastin, leading to the clinical signs of photodamage skin. The most known topical therapies for the treatment of photoaging are the retinoids, hydroxyacids and growth factors. Even though, the effect of retinoids and hydroxyacids has been extensively studied, the effect of epidermal growth factor is still unexplored. In this study, two experiments were conducted. In the first one, the effect of epidermal growth factor on the prevention and treatment of photoaging was evaluated. While in the second one this effect was compared with that of retinoic, lactic and salicylic acid. Finally, we measured the antioxidant capacity of the skin in each group. 40 hairless SKH-2 mice were irradiated with increasing UVR doses (0.33-1 MED) and their skins were evaluated after topical application of the epidermal frowth factor. At the second experiment, 50 SKH-2 mice were irradiated with increasing UVR doses (0.5-2 MED) and the skin and antioxidants of the mice were evaluated after topical applications of tretinoin, lactic acid, salicylic acid and epidermal growth factor. The results indicate that the topical applications of tretinoin and epidermal growth factor enhances the restoration of skin elasticity. Furthermore, the antioxidant defense of the mice was the lowest in salicylic acid group. Additional studies are needed to investigate the more effective treatment of photoaging and its combination with the antioxidant protection of the skin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση του σαλικυλικού, γαλακτικού, ρετινοϊκού οξέος και του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα στην αντιμετώπιση της φωτογήρανσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρασμάνη Μαρίνα","Karasmani Marina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η φωτογήρανση του δέρματος είναι ένα φαινόμενο που προκαλείται μέσω της αθροιστικής επίδρασης της UV ακτινοβολίας. Οι επαγώμενες από τη UV ακτινοβολία ελεύθερες ρίζες προκαλούν σταδιακή αποδόμηση συστατικών του συνδετικού ιστού όπως το κολλαγόνο και η ελαστίνη, οδηγώντας στην κλινική εικόνα ενός φωτογηρασμένου δέρματος. Οι πλέον χρησιμοποιούμενες ουσίες έναντι της φωτογήρανσης ανήκουν στις κατηγορίες των: αντιοξειδωτικών, ρετινοϊδών, υδροξυοξέων και αυξητικών παραγόντων. H επίδραση των αντιοξειδωτικών, των ρετονοϊδών και των υδροξυοξέων στο φωτογηρασμένο δέρμα έχει μελετηθεί αρκετά. Αντιθέτως, η επίδραση των αυξητικών παραγόντων παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητη. Στην παρούσα πτυχιακή εργασία διενεργήθηκαν δυο πειράματα. Στο πρώτο μελετήθηκε η δράση του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα τόσο στην πρόληψη όσο και στην αντιμετώπιση της φωτογήρανσης. Ενώ στο δεύτερο, έγινε σύγκριση της δράσης του με αυτή του ρετινοϊκού , του γαλακτικού και του σαλικυλικού οξέος. Τέλος μελετήθηκε η αντιοξειδωτικη ικανότητα του δέρματος σε συνδαυσμό με την εφαρμογή των παραπάνω σκευασμάτων. Σε άτριχους θυληκούς μύες τύπου SKH-2 εφαρμόστηκε αυξανόμενης έντασης υπεριώδης ακτινοβολία για 4 εβδομάδες (0.33-1 MED) και αξιολογήθηκε το δέρμα των μυών μετά από τοπική εφαρμογή του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (egf). Στο 2ο πείραμα ακολουθήθηκε πάλι πρωτόκολλο αυξανόμενης έντασης ακτινοβολίας (0.5-2 MED) και αξιολογήθηκαν το δέρμα αλλά και τα αντιοξειδωτικά του δέρματος των μυών μετά από χρορήγηση σκευασμάτων με ρετινοϊκό, σαλικυλικό, γαλακτικό οξύ και επιδερμικό αυξητικό παράγοντα. Από τα αποτελέσματα φάνηκε πως η τοπική εφαρμογή της τρετινοΐνης και του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα σε φωτογηρασμένο δέρμα ενισχύει την ελαστικότητα του δέρματος. Ενώ, αναφορικά με την αντιοξειδωτική άμυνα των μυών, η ομάδα του σαλικυλικού οξέος εμφάνισε τη χαμηλότερη. Χρειάζονται επιπλέον μελέτες για να διερευνηθεί τόσο η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φωτογήρανσης όσο και ο συνδυασμός αυτής με την αντιοξειδωτική προστασία του οργανισμού.","Photoaging of the skin is a phenomenon caused by the cumulative effect of the UV Radiation. Free radical species caused by UV Radiation cause gradual breakdown of the connective tissue components such as collagen and elastin, leading to the clinical signs of photodamage skin. The most known topical therapies for the treatment of photoaging are the retinoids, hydroxyacids and growth factors. Even though, the effect of retinoids and hydroxyacids has been extensively studied, the effect of epidermal growth factor is still unexplored. In this study, two experiments were conducted. In the first one, the effect of epidermal growth factor on the prevention and treatment of photoaging was evaluated. While in the second one this effect was compared with that of retinoic, lactic and salicylic acid. Finally, we measured the antioxidant capacity of the skin in each group. 40 hairless SKH-2 mice were irradiated with increasing UVR doses (0.33-1 MED) and their skins were evaluated after topical application of the epidermal frowth factor. At the second experiment, 50 SKH-2 mice were irradiated with increasing UVR doses (0.5-2 MED) and the skin and antioxidants of the mice were evaluated after topical applications of tretinoin, lactic acid, salicylic acid and epidermal growth factor. The results indicate that the topical applications of tretinoin and epidermal growth factor enhances the restoration of skin elasticity. Furthermore, the antioxidant defense of the mice was the lowest in salicylic acid group. Additional studies are needed to investigate the more effective treatment of photoaging and its combination with the antioxidant protection of the skin."],"dc:identifier":["uoadl:1708728","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708728"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Επίδραση του σαλικυλικού, γαλακτικού, ρετινοϊκού οξέος και του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα στην αντιμετώπιση της φωτογήρανσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z"}