{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708741"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708741","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού στην ένταση του πόνου, τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία.","abstract":"Σχεδιασμός της μελέτης: προοπτική διαχρονική συγκριτική μελέτη Εισαγωγή: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού, που εστιάζουν στην αποκατάσταση της οσφυοπυελικής σταθερότητας αποτελούν συχνή θεραπευτική επιλογή για τη χρόνια οσφυαλγία. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει κατά πόσο ένα πρόγραμμα ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού βελτιώνει την ένταση του πόνου, τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία, συγκρινόμενοι με ασθενείς που εκτελούν ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεις. Υλικό - Μέθοδος: Σαράντα εφτά ασθενείς (n=47) χωρίστηκαν τυχαία σε 2 διαφορετικές ομάδες. Η ομάδα παρέμβασης αποτελούνταν από 23 ασθενείς (n=23), η οποία εκτέλεσε ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από 24 ασθενείς (n=24) και εκτέλεσε ασκήσεις ενδυνάμωσης- διατάσεις, μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Και τα δυο προγράμματα διήρκεσαν 2 μήνες, 2 φορές την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και μια φορά την εβδομάδα για τις υπόλοιπες 4 εβδομάδες. Οι παράμετροι που μετρήθηκαν ήταν η ένταση του πόνου (Ελληνικό Συνοπτικό Ερωτηματολόγιο του Πόνου), η λειτουργική ικανότητα ((Roland-Morris Disability Questionnaire) και η ποιότητα της ζωής (Ερωτηματολόγιο της Υγείας SF-12 Short Form), κλίμακες σωματική και ψυχική υγεία. Αποτελέσματα: Η ομάδα παρέμβασης έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στο συνολικό σκορ του ερωτηματολογίου Roland-Morris Disability Questionnaire μετά από 2 μήνες ((p=0,001), συγκρινόμενη με την ομάδα ελέγχου. Η σωματική υγεία του SF-12 Short Form ήταν υπέρ της ομάδας παρέμβασης το 1ο (p=0,012) και το 2ο μήνα (p=0,022). Το συνολικό σκορ του Ελληνικού Συνοπτικού Ερωτηματολογίου του Πόνου, όσον αφορά την ένταση του πόνου δεν εμφάνισε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις ομάδες. Επιπρόσθετα, και οι δυο ομάδες βελτιώθηκαν σύμφωνα με τις παραμέτρους που εξετάστηκαν και μείωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού συνδυαζόμενες με οπιοειδή και αντιεπηληπτικά φάρμακα φαίνεται ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικές από έναν συνδυασμό ασκήσεων ενδυνάμωσης και διατάσεων στη μείωση της ανικανότητας και στη βελτίωση της σωματικής υγείας της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να εκτιμήσει τη διατήρηση όλων των βελτιώσεων στο χρόνο. Λέξεις – κλειδιά: χρόνια οσφυαλγία, σταθεροποίηση του κορμού, άσκηση, οπιοειδή","abstract_html":"Σχεδιασμός της μελέτης: προοπτική διαχρονική συγκριτική μελέτη Εισαγωγή: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού, που εστιάζουν στην αποκατάσταση της οσφυοπυελικής σταθερότητας αποτελούν συχνή θεραπευτική επιλογή για τη χρόνια οσφυαλγία. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει κατά πόσο ένα πρόγραμμα ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού βελτιώνει την ένταση του πόνου, τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία, συγκρινόμενοι με ασθενείς που εκτελούν ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεις. Υλικό - Μέθοδος: Σαράντα εφτά ασθενείς (n=47) χωρίστηκαν τυχαία σε 2 διαφορετικές ομάδες. Η ομάδα παρέμβασης αποτελούνταν από 23 ασθενείς (n=23), η οποία εκτέλεσε ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από 24 ασθενείς (n=24) και εκτέλεσε ασκήσεις ενδυνάμωσης- διατάσεις, μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Και τα δυο προγράμματα διήρκεσαν 2 μήνες, 2 φορές την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και μια φορά την εβδομάδα για τις υπόλοιπες 4 εβδομάδες. Οι παράμετροι που μετρήθηκαν ήταν η ένταση του πόνου (Ελληνικό Συνοπτικό Ερωτηματολόγιο του Πόνου), η λειτουργική ικανότητα ((Roland-Morris Disability Questionnaire) και η ποιότητα της ζωής (Ερωτηματολόγιο της Υγείας SF-12 Short Form), κλίμακες σωματική και ψυχική υγεία. Αποτελέσματα: Η ομάδα παρέμβασης έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στο συνολικό σκορ του ερωτηματολογίου Roland-Morris Disability Questionnaire μετά από 2 μήνες ((p=0,001), συγκρινόμενη με την ομάδα ελέγχου. Η σωματική υγεία του SF-12 Short Form ήταν υπέρ της ομάδας παρέμβασης το 1ο (p=0,012) και το 2ο μήνα (p=0,022). Το συνολικό σκορ του Ελληνικού Συνοπτικού Ερωτηματολογίου του Πόνου, όσον αφορά την ένταση του πόνου δεν εμφάνισε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις ομάδες. Επιπρόσθετα, και οι δυο ομάδες βελτιώθηκαν σύμφωνα με τις παραμέτρους που εξετάστηκαν και μείωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού συνδυαζόμενες με οπιοειδή και αντιεπηληπτικά φάρμακα φαίνεται ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικές από έναν συνδυασμό ασκήσεων ενδυνάμωσης και διατάσεων στη μείωση της ανικανότητας και στη βελτίωση της σωματικής υγείας της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να εκτιμήσει τη διατήρηση όλων των βελτιώσεων στο χρόνο. Λέξεις – κλειδιά: χρόνια οσφυαλγία, σταθεροποίηση του κορμού, άσκηση, οπιοειδή","abstract_has_math":false,"creators":["Δαύρου Αγγελική","Davrou Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708741"],"render_values":[{"text":"uoadl:1708741","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708741","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708741","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1708741","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαύρου Αγγελική","Davrou Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708741","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708741"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σχεδιασμός της μελέτης: προοπτική διαχρονική συγκριτική μελέτη Εισαγωγή: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού, που εστιάζουν στην αποκατάσταση της οσφυοπυελικής σταθερότητας αποτελούν συχνή θεραπευτική επιλογή για τη χρόνια οσφυαλγία. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει κατά πόσο ένα πρόγραμμα ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού βελτιώνει την ένταση του πόνου, τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία, συγκρινόμενοι με ασθενείς που εκτελούν ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεις. Υλικό - Μέθοδος: Σαράντα εφτά ασθενείς (n=47) χωρίστηκαν τυχαία σε 2 διαφορετικές ομάδες. Η ομάδα παρέμβασης αποτελούνταν από 23 ασθενείς (n=23), η οποία εκτέλεσε ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από 24 ασθενείς (n=24) και εκτέλεσε ασκήσεις ενδυνάμωσης- διατάσεις, μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Και τα δυο προγράμματα διήρκεσαν 2 μήνες, 2 φορές την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και μια φορά την εβδομάδα για τις υπόλοιπες 4 εβδομάδες. Οι παράμετροι που μετρήθηκαν ήταν η ένταση του πόνου (Ελληνικό Συνοπτικό Ερωτηματολόγιο του Πόνου), η λειτουργική ικανότητα ((Roland-Morris Disability Questionnaire) και η ποιότητα της ζωής (Ερωτηματολόγιο της Υγείας SF-12 Short Form), κλίμακες σωματική και ψυχική υγεία. Αποτελέσματα: Η ομάδα παρέμβασης έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στο συνολικό σκορ του ερωτηματολογίου Roland-Morris Disability Questionnaire μετά από 2 μήνες ((p=0,001), συγκρινόμενη με την ομάδα ελέγχου. Η σωματική υγεία του SF-12 Short Form ήταν υπέρ της ομάδας παρέμβασης το 1ο (p=0,012) και το 2ο μήνα (p=0,022). Το συνολικό σκορ του Ελληνικού Συνοπτικού Ερωτηματολογίου του Πόνου, όσον αφορά την ένταση του πόνου δεν εμφάνισε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις ομάδες. Επιπρόσθετα, και οι δυο ομάδες βελτιώθηκαν σύμφωνα με τις παραμέτρους που εξετάστηκαν και μείωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού συνδυαζόμενες με οπιοειδή και αντιεπηληπτικά φάρμακα φαίνεται ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικές από έναν συνδυασμό ασκήσεων ενδυνάμωσης και διατάσεων στη μείωση της ανικανότητας και στη βελτίωση της σωματικής υγείας της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να εκτιμήσει τη διατήρηση όλων των βελτιώσεων στο χρόνο. Λέξεις – κλειδιά: χρόνια οσφυαλγία, σταθεροποίηση του κορμού, άσκηση, οπιοειδή","Study design: prospective longitudinal comparative study Introduction: Core stability exercises, focusing on restoring lumbopelvic stability are a common treatment option for chronic low back pain. The aim of the current study was to assess whether a core stability exercise program can improve the pain intensity, functional capacity and quality of life of patients with chronic LBP, compared with patients performing strengthening and flexibility exercises. Material - Method: Forty seven patients (n=47) were randomly allocated to 2 different groups. The experimental group consisted of 23 patients (n=23) which performed core stability exercises along with medical treatment. The control group consisted of 24 patients (n=24) and performed strengthening in addition to flexibility exercises along with medical treatment. Both groups completed exercises for 2 months at the following program: 2 times per week for the first 4 weeks, and once per week for the last 4 weeks. The outcome measures were pain intensity (Greek Brief Pain Inventory- G-BPI), disability (Roland-Morris Disability Questionnaire), and quality of life (12-Item Short-Form Health Survey), scales Mental (MCS) and Physical (PCS). Results: The experimental group showed a statistically significant difference in scores on the Roland-Morris Questionnaire after 2 months re-assessment (p=0,001) compared with the control group. The PCS of the 12-Item Short-Form Health Survey were found in favour of the experimental group the 1st month ((p=0,012) and the 2nd month (p=0,022). The total score of G-BPI concerning pain intensity showed no statistically differences between groups. Additionally, both groups improved in all the outcome measures and decreased the use of medication. Conclusions: Core stability exercises combined with opioid and anti-epileptic drugs were found to be more effective than a combination of strength and flexibility exercises in reducing disability and improving the physical component of quality of life in patients with chronic low back pain. Further research is needed to evaluate the persistency of all improvements through time. Key words: chronic low back pain, core stability, exercise, opioids"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού στην ένταση του πόνου, τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαύρου Αγγελική","Davrou Angeliki"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σχεδιασμός της μελέτης: προοπτική διαχρονική συγκριτική μελέτη Εισαγωγή: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού, που εστιάζουν στην αποκατάσταση της οσφυοπυελικής σταθερότητας αποτελούν συχνή θεραπευτική επιλογή για τη χρόνια οσφυαλγία. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει κατά πόσο ένα πρόγραμμα ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού βελτιώνει την ένταση του πόνου, τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία, συγκρινόμενοι με ασθενείς που εκτελούν ασκήσεις ενδυνάμωσης και διατάσεις. Υλικό - Μέθοδος: Σαράντα εφτά ασθενείς (n=47) χωρίστηκαν τυχαία σε 2 διαφορετικές ομάδες. Η ομάδα παρέμβασης αποτελούνταν από 23 ασθενείς (n=23), η οποία εκτέλεσε ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από 24 ασθενείς (n=24) και εκτέλεσε ασκήσεις ενδυνάμωσης- διατάσεις, μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Και τα δυο προγράμματα διήρκεσαν 2 μήνες, 2 φορές την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και μια φορά την εβδομάδα για τις υπόλοιπες 4 εβδομάδες. Οι παράμετροι που μετρήθηκαν ήταν η ένταση του πόνου (Ελληνικό Συνοπτικό Ερωτηματολόγιο του Πόνου), η λειτουργική ικανότητα ((Roland-Morris Disability Questionnaire) και η ποιότητα της ζωής (Ερωτηματολόγιο της Υγείας SF-12 Short Form), κλίμακες σωματική και ψυχική υγεία. Αποτελέσματα: Η ομάδα παρέμβασης έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στο συνολικό σκορ του ερωτηματολογίου Roland-Morris Disability Questionnaire μετά από 2 μήνες ((p=0,001), συγκρινόμενη με την ομάδα ελέγχου. Η σωματική υγεία του SF-12 Short Form ήταν υπέρ της ομάδας παρέμβασης το 1ο (p=0,012) και το 2ο μήνα (p=0,022). Το συνολικό σκορ του Ελληνικού Συνοπτικού Ερωτηματολογίου του Πόνου, όσον αφορά την ένταση του πόνου δεν εμφάνισε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις ομάδες. Επιπρόσθετα, και οι δυο ομάδες βελτιώθηκαν σύμφωνα με τις παραμέτρους που εξετάστηκαν και μείωσαν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Οι ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού συνδυαζόμενες με οπιοειδή και αντιεπηληπτικά φάρμακα φαίνεται ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικές από έναν συνδυασμό ασκήσεων ενδυνάμωσης και διατάσεων στη μείωση της ανικανότητας και στη βελτίωση της σωματικής υγείας της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να εκτιμήσει τη διατήρηση όλων των βελτιώσεων στο χρόνο. Λέξεις – κλειδιά: χρόνια οσφυαλγία, σταθεροποίηση του κορμού, άσκηση, οπιοειδή","Study design: prospective longitudinal comparative study Introduction: Core stability exercises, focusing on restoring lumbopelvic stability are a common treatment option for chronic low back pain. The aim of the current study was to assess whether a core stability exercise program can improve the pain intensity, functional capacity and quality of life of patients with chronic LBP, compared with patients performing strengthening and flexibility exercises. Material - Method: Forty seven patients (n=47) were randomly allocated to 2 different groups. The experimental group consisted of 23 patients (n=23) which performed core stability exercises along with medical treatment. The control group consisted of 24 patients (n=24) and performed strengthening in addition to flexibility exercises along with medical treatment. Both groups completed exercises for 2 months at the following program: 2 times per week for the first 4 weeks, and once per week for the last 4 weeks. The outcome measures were pain intensity (Greek Brief Pain Inventory- G-BPI), disability (Roland-Morris Disability Questionnaire), and quality of life (12-Item Short-Form Health Survey), scales Mental (MCS) and Physical (PCS). Results: The experimental group showed a statistically significant difference in scores on the Roland-Morris Questionnaire after 2 months re-assessment (p=0,001) compared with the control group. The PCS of the 12-Item Short-Form Health Survey were found in favour of the experimental group the 1st month ((p=0,012) and the 2nd month (p=0,022). The total score of G-BPI concerning pain intensity showed no statistically differences between groups. Additionally, both groups improved in all the outcome measures and decreased the use of medication. Conclusions: Core stability exercises combined with opioid and anti-epileptic drugs were found to be more effective than a combination of strength and flexibility exercises in reducing disability and improving the physical component of quality of life in patients with chronic low back pain. Further research is needed to evaluate the persistency of all improvements through time. Key words: chronic low back pain, core stability, exercise, opioids"],"dc:identifier":["uoadl:1708741","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708741"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού στην ένταση του πόνου, τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z"}