{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708875"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1708875","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πληθυσμιακή Φαρμακοκινητική Ανάλυση σε Δεδομένα Φαρμάκων από Κλινικές Μελέτες: Η Περίπτωση της Υδροχλωροθειαζίδης","abstract":"Εισαγωγή: Η υδροχλωροθειαζίδη αποτελεί το πιο ευρέως συνταγογραφούμενο θειαζιδικό διουρητικό με κύριες ενδείξεις χορήγησης τη διαχείριση της αρτηριακής υπέρτασης και την αντιμετώπιση του οιδήματος. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες πληροφορίες στη βιβλιογραφία σχετικά με την πληθυσμιακή φαρμακοκινητική συμπεριφορά του συγκεκριμένου φαρμάκου και σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις που μπορεί να έχουν κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά των ατόμων του υπό μελέτη πληθυσμού σε αυτήν τη συμπεριφορά. Σκοπός της μελέτης: Η διερεύνηση και περιγραφή της φαρμακοκινητικής της υδροχλωροθειαζίδης σε υγιείς εθελοντές. Ταυτόχρονα, σκοπός της μελέτης είναι ο προσδιορισμός των παραγόντων που συμβάλλουν στη μεταβλητότητα της φαρμακοκινητικής και αντικατοπτρίζονται στις συγκεντρώσεις της υδροχλωροθειαζίδης μεταξύ των ατόμων του πληθυσμού. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από μία τυχαιοποιημένη και διασταυρωτή 2×2 μελέτη βιοϊσοδυναμίας σε 34 υγιείς εθελοντές. Οι εθελοντές έλαβαν μία απλή δόση των 12.5 mg υδροχλωροθειαζίδης από του στόματος, είτε από το σκεύασμα αναφοράς (Ηyzaar / Merck Sharp Dohme) (50+12.5) mg, είτε από το σκεύασμα υπό έλεγχο (Losartan & Hydrochlorothiazide / Verisfied). Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της υδροχλωροθειαζίδης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με τη φασματοσκοπία μάζας (LC-MS/MS). Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2016R1 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου (μονοδιαμερισματικό, διδιαμερισματικό και τριδιαμερισματικό), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (προσθετικό, αναλογικό, συνδυαστικό), των αρχικών τιμών των παραμέτρων, της διφασικής απομάκρυνσης και μοντέλων μη κλασσικής απορρόφησης. Εφαρμόστηκαν διάφορες τεχνικές για την βελτιστοποίηση της προσαρμογής του μοντέλου στα δεδομένα, όπως η χρήση συνθηκών CENS ή όχι, ο αποκλεισμός ορισμένων εθελοντών με ακραία υψηλές ή χαμηλές τιμές συγκεντρώσεων και η αποκοπή χρόνου παρατηρήσεων έως τις 24 ώρες. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών (“treatment”, “occasion”, φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, δείκτης μάζας σώματος) στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC) και Bayesian (BIC), η σημαντικότητα (p-value <0.05) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Αποτελέσματα: Το μονοδιαμερισματικό και το τριδιαμερισματικό δομικό μοντέλο απορρίφθηκαν εξαιτίας της μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της υδροχλωροθειαζίδης είναι το διδιαμερισματικό με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και απομάκρυνσης μετά από ενσωμάτωση της έννοιας του «χρόνου καθυστέρησης στην απορρόφηση» (Tlag). Το μοντέλο σφάλματος που οδήγησε στα καλύτερα αποτελέσματα ήταν το συνδυαστικό (δηλ αθροιστικό και πολλαπλασιαστικό). Η τιμή του Tlag βρέθηκε ίση με 0.487 h, η σταθερά πρωτοταξικού ρυθμού απορρόφησης (ka) βρέθηκε ίση με 0.844 h-1, η φαινόμενη κάθαρση (CL) ήταν 33,300 mL/h, η τιμή της φαινόμενης δια-διαμερισματικής κάθαρσης (Q) υπολογίστηκε ίση με 19,000 mL/h και ο φαινόμενος όγκος κατανομής κεντρικού (V1) και περιφερικού διαμερίσματος (V2) ήταν 148,000 mL και 169,000 mL, αντίστοιχα. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκαν να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, βρέθηκε ότι με την αύξηση της ηλικίας μειώνεται η κάθαρση του φαρμάκου και ότι με την αύξηση του βάρους αυξάνεται η δια-διαμερισματική κάθαρσή του. Τέλος, πραγματοποιήθηκε διερεύνηση της επίδρασης των παραγόντων “treatment” (Test vs. Reference προϊόν) ως συμμεταβλητές και από τα αποτελέσματα που προέκυψαν δε διαπιστώθηκε καμία επίδραση (p > 0.05) των παραπάνω όρων στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώνει την ισοδυναμία των δύο υπό σύγκριση σκευασμάτων πέρα από την κλασσική μεθοδολογία που εφαρμόζεται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας. Συμπέρασμα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το διδιαμερισματικό μοντέλο με συνδυαστικό υπόλοιπο σφάλμα και χρονική καθυστέρηση στην απορρόφηση (Tlag) είναι εκείνο που περιγράφει καλύτερα την κινητική της υδροχλωροθειαζίδης. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκε να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Η περαιτέρω έρευνα, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή αυξημένο βάρος, θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της χρήσης αυτού του φαρμάκου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η υδροχλωροθειαζίδη αποτελεί το πιο ευρέως συνταγογραφούμενο θειαζιδικό διουρητικό με κύριες ενδείξεις χορήγησης τη διαχείριση της αρτηριακής υπέρτασης και την αντιμετώπιση του οιδήματος. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες πληροφορίες στη βιβλιογραφία σχετικά με την πληθυσμιακή φαρμακοκινητική συμπεριφορά του συγκεκριμένου φαρμάκου και σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις που μπορεί να έχουν κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά των ατόμων του υπό μελέτη πληθυσμού σε αυτήν τη συμπεριφορά. Σκοπός της μελέτης: Η διερεύνηση και περιγραφή της φαρμακοκινητικής της υδροχλωροθειαζίδης σε υγιείς εθελοντές. Ταυτόχρονα, σκοπός της μελέτης είναι ο προσδιορισμός των παραγόντων που συμβάλλουν στη μεταβλητότητα της φαρμακοκινητικής και αντικατοπτρίζονται στις συγκεντρώσεις της υδροχλωροθειαζίδης μεταξύ των ατόμων του πληθυσμού. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από μία τυχαιοποιημένη και διασταυρωτή 2×2 μελέτη βιοϊσοδυναμίας σε 34 υγιείς εθελοντές. Οι εθελοντές έλαβαν μία απλή δόση των 12.5 mg υδροχλωροθειαζίδης από του στόματος, είτε από το σκεύασμα αναφοράς (Ηyzaar / Merck Sharp Dohme) (50+12.5) mg, είτε από το σκεύασμα υπό έλεγχο (Losartan &amp; Hydrochlorothiazide / Verisfied). Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της υδροχλωροθειαζίδης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με τη φασματοσκοπία μάζας (LC-MS/MS). Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2016R1 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου (μονοδιαμερισματικό, διδιαμερισματικό και τριδιαμερισματικό), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (προσθετικό, αναλογικό, συνδυαστικό), των αρχικών τιμών των παραμέτρων, της διφασικής απομάκρυνσης και μοντέλων μη κλασσικής απορρόφησης. Εφαρμόστηκαν διάφορες τεχνικές για την βελτιστοποίηση της προσαρμογής του μοντέλου στα δεδομένα, όπως η χρήση συνθηκών CENS ή όχι, ο αποκλεισμός ορισμένων εθελοντών με ακραία υψηλές ή χαμηλές τιμές συγκεντρώσεων και η αποκοπή χρόνου παρατηρήσεων έως τις 24 ώρες. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών (“treatment”, “occasion”, φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, δείκτης μάζας σώματος) στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC) και Bayesian (BIC), η σημαντικότητα (p-value &lt;0.05) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Αποτελέσματα: Το μονοδιαμερισματικό και το τριδιαμερισματικό δομικό μοντέλο απορρίφθηκαν εξαιτίας της μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της υδροχλωροθειαζίδης είναι το διδιαμερισματικό με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και απομάκρυνσης μετά από ενσωμάτωση της έννοιας του «χρόνου καθυστέρησης στην απορρόφηση» (Tlag). Το μοντέλο σφάλματος που οδήγησε στα καλύτερα αποτελέσματα ήταν το συνδυαστικό (δηλ αθροιστικό και πολλαπλασιαστικό). Η τιμή του Tlag βρέθηκε ίση με 0.487 h, η σταθερά πρωτοταξικού ρυθμού απορρόφησης (ka) βρέθηκε ίση με 0.844 h-1, η φαινόμενη κάθαρση (CL) ήταν 33,300 mL/h, η τιμή της φαινόμενης δια-διαμερισματικής κάθαρσης (Q) υπολογίστηκε ίση με 19,000 mL/h και ο φαινόμενος όγκος κατανομής κεντρικού (V1) και περιφερικού διαμερίσματος (V2) ήταν 148,000 mL και 169,000 mL, αντίστοιχα. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκαν να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, βρέθηκε ότι με την αύξηση της ηλικίας μειώνεται η κάθαρση του φαρμάκου και ότι με την αύξηση του βάρους αυξάνεται η δια-διαμερισματική κάθαρσή του. Τέλος, πραγματοποιήθηκε διερεύνηση της επίδρασης των παραγόντων “treatment” (Test vs. Reference προϊόν) ως συμμεταβλητές και από τα αποτελέσματα που προέκυψαν δε διαπιστώθηκε καμία επίδραση (p &gt; 0.05) των παραπάνω όρων στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώνει την ισοδυναμία των δύο υπό σύγκριση σκευασμάτων πέρα από την κλασσική μεθοδολογία που εφαρμόζεται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας. Συμπέρασμα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το διδιαμερισματικό μοντέλο με συνδυαστικό υπόλοιπο σφάλμα και χρονική καθυστέρηση στην απορρόφηση (Tlag) είναι εκείνο που περιγράφει καλύτερα την κινητική της υδροχλωροθειαζίδης. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκε να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Η περαιτέρω έρευνα, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή αυξημένο βάρος, θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της χρήσης αυτού του φαρμάκου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κασβίκη Πασχαλίνα","Kasviki Paschalina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708875"],"render_values":[{"text":"uoadl:1708875","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708875","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708875","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1708875","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κασβίκη Πασχαλίνα","Kasviki Paschalina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1708875","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708875"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η υδροχλωροθειαζίδη αποτελεί το πιο ευρέως συνταγογραφούμενο θειαζιδικό διουρητικό με κύριες ενδείξεις χορήγησης τη διαχείριση της αρτηριακής υπέρτασης και την αντιμετώπιση του οιδήματος. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες πληροφορίες στη βιβλιογραφία σχετικά με την πληθυσμιακή φαρμακοκινητική συμπεριφορά του συγκεκριμένου φαρμάκου και σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις που μπορεί να έχουν κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά των ατόμων του υπό μελέτη πληθυσμού σε αυτήν τη συμπεριφορά. Σκοπός της μελέτης: Η διερεύνηση και περιγραφή της φαρμακοκινητικής της υδροχλωροθειαζίδης σε υγιείς εθελοντές. Ταυτόχρονα, σκοπός της μελέτης είναι ο προσδιορισμός των παραγόντων που συμβάλλουν στη μεταβλητότητα της φαρμακοκινητικής και αντικατοπτρίζονται στις συγκεντρώσεις της υδροχλωροθειαζίδης μεταξύ των ατόμων του πληθυσμού. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από μία τυχαιοποιημένη και διασταυρωτή 2×2 μελέτη βιοϊσοδυναμίας σε 34 υγιείς εθελοντές. Οι εθελοντές έλαβαν μία απλή δόση των 12.5 mg υδροχλωροθειαζίδης από του στόματος, είτε από το σκεύασμα αναφοράς (Ηyzaar / Merck Sharp Dohme) (50+12.5) mg, είτε από το σκεύασμα υπό έλεγχο (Losartan & Hydrochlorothiazide / Verisfied). Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της υδροχλωροθειαζίδης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με τη φασματοσκοπία μάζας (LC-MS/MS). Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2016R1 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου (μονοδιαμερισματικό, διδιαμερισματικό και τριδιαμερισματικό), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (προσθετικό, αναλογικό, συνδυαστικό), των αρχικών τιμών των παραμέτρων, της διφασικής απομάκρυνσης και μοντέλων μη κλασσικής απορρόφησης. Εφαρμόστηκαν διάφορες τεχνικές για την βελτιστοποίηση της προσαρμογής του μοντέλου στα δεδομένα, όπως η χρήση συνθηκών CENS ή όχι, ο αποκλεισμός ορισμένων εθελοντών με ακραία υψηλές ή χαμηλές τιμές συγκεντρώσεων και η αποκοπή χρόνου παρατηρήσεων έως τις 24 ώρες. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών (“treatment”, “occasion”, φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, δείκτης μάζας σώματος) στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC) και Bayesian (BIC), η σημαντικότητα (p-value <0.05) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Αποτελέσματα: Το μονοδιαμερισματικό και το τριδιαμερισματικό δομικό μοντέλο απορρίφθηκαν εξαιτίας της μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της υδροχλωροθειαζίδης είναι το διδιαμερισματικό με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και απομάκρυνσης μετά από ενσωμάτωση της έννοιας του «χρόνου καθυστέρησης στην απορρόφηση» (Tlag). Το μοντέλο σφάλματος που οδήγησε στα καλύτερα αποτελέσματα ήταν το συνδυαστικό (δηλ αθροιστικό και πολλαπλασιαστικό). Η τιμή του Tlag βρέθηκε ίση με 0.487 h, η σταθερά πρωτοταξικού ρυθμού απορρόφησης (ka) βρέθηκε ίση με 0.844 h-1, η φαινόμενη κάθαρση (CL) ήταν 33,300 mL/h, η τιμή της φαινόμενης δια-διαμερισματικής κάθαρσης (Q) υπολογίστηκε ίση με 19,000 mL/h και ο φαινόμενος όγκος κατανομής κεντρικού (V1) και περιφερικού διαμερίσματος (V2) ήταν 148,000 mL και 169,000 mL, αντίστοιχα. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκαν να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, βρέθηκε ότι με την αύξηση της ηλικίας μειώνεται η κάθαρση του φαρμάκου και ότι με την αύξηση του βάρους αυξάνεται η δια-διαμερισματική κάθαρσή του. Τέλος, πραγματοποιήθηκε διερεύνηση της επίδρασης των παραγόντων “treatment” (Test vs. Reference προϊόν) ως συμμεταβλητές και από τα αποτελέσματα που προέκυψαν δε διαπιστώθηκε καμία επίδραση (p > 0.05) των παραπάνω όρων στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώνει την ισοδυναμία των δύο υπό σύγκριση σκευασμάτων πέρα από την κλασσική μεθοδολογία που εφαρμόζεται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας. Συμπέρασμα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το διδιαμερισματικό μοντέλο με συνδυαστικό υπόλοιπο σφάλμα και χρονική καθυστέρηση στην απορρόφηση (Tlag) είναι εκείνο που περιγράφει καλύτερα την κινητική της υδροχλωροθειαζίδης. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκε να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Η περαιτέρω έρευνα, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή αυξημένο βάρος, θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της χρήσης αυτού του φαρμάκου.","Introduction: Hydrochlorothiazide (HCTZ) in one of the most widely prescribed diuretic drugs for the treatment of hypertension and oedema. However, the available information in the literature, regarding the population pharmacokinetic properties of HCTZ, is limited. Objectives: To apply population pharmacokinetic (PK) modeling for the description of the HCTZ kinetics. In addition, to investigate the potential role of covariates in the explanation of the variability of HCTZ kinetics among subjects. Methods: Hydrochlorothiazide plasma concentration (C) – time (t) data were taken from a single dose, 2x2 bioequivalence study in 34 volunteers under fasting conditions. Each volunteer received a single oral dose of 12.5 mg HCTZ of either the Test (Losartan & Hydrochlorothiazide / Verisfied) or Reference product (Ηyzaar / Merck Sharp Dohme) (50+12.5). HCTZ data were analyzed using a validated HPLC/MS/MS methodology. Nonlinear mixed effect modeling was applied in order to describe the kinetics of HCTZ. Several structural (one-, two-, and three-compartment) and residual error (additive, proportional, combined) models were evaluated. Also, other possibilities for kinetics were explored like biphasic elimination and delayed absorption using a lag-time (Tlag). The optimization of the results was made through the use of some Monolix features like the application of CENS conditions and the truncation of time points. The effects of ‘period’ and ‘treatment’ were assessed for their impact on HCTZ kinetics. Other potential variables evaluated as potential covariates were body weight, gender, height, age, creatinine clearance, glucose levels, liver enzymes, and several other biochemical laboratory values. Evaluation of the results was based on goodness-of-fit plots, statistical information criteria (-2LL, Akaike and Bayesian information criteria), and the physiological soundness of the derived parameters. The entire computational task was performed in Monolix 2016R1. Results: A two-compartment model with first-order absorption using a lag-time and elimination from the central compartment was found to describe best the C-t profiles of HCTZ. Elimination was found to follow first-order kinetics and take place in the central compartment. The use of a combined error (i.e. the combination of additive and proportional) model led to the optimum results. The following estimates were found for the pharmacokinetic parameters: Tlag=0.487 h, absorption rate constant (ka) = 0.844 h-1, apparent clearance (CL/F) = 33,300 mL/h, apparent inter-compartmental clearance (Q/F) = 19,000 mL/h, apparent volumes of distribution of the central (Vc/F) and the peripheral (Vp/F) compartment were 148,000 mL and 169,000 mL, respectively. Age and body weight were found to contribute significantly to clearance and inter-compartmental clearance, respectively. It has been observed that as age increases, HCTZ clearance declines, whereas the increase of body weight leads to a rise of Q. Finally, the ‘treatment’ and ‘period’ effect were not significant (p>0.05). This finding further ensures the similarity between the two tested drug products (Test vs. Reference). Conclusions: A population pharmacokinetic model was developed for the description of HCTZ kinetics. Age and body weight were found to be important for determination of the pharmacokinetics of HCTZ. Additional research in this field, by enrolling subjects with impaired renal function or increased body weight, could further improve our knowledge regarding the HCTZ pharmacokinetics and its safe/efficacious use."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πληθυσμιακή Φαρμακοκινητική Ανάλυση σε Δεδομένα Φαρμάκων από Κλινικές Μελέτες: Η Περίπτωση της Υδροχλωροθειαζίδης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κασβίκη Πασχαλίνα","Kasviki Paschalina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η υδροχλωροθειαζίδη αποτελεί το πιο ευρέως συνταγογραφούμενο θειαζιδικό διουρητικό με κύριες ενδείξεις χορήγησης τη διαχείριση της αρτηριακής υπέρτασης και την αντιμετώπιση του οιδήματος. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες πληροφορίες στη βιβλιογραφία σχετικά με την πληθυσμιακή φαρμακοκινητική συμπεριφορά του συγκεκριμένου φαρμάκου και σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις που μπορεί να έχουν κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά των ατόμων του υπό μελέτη πληθυσμού σε αυτήν τη συμπεριφορά. Σκοπός της μελέτης: Η διερεύνηση και περιγραφή της φαρμακοκινητικής της υδροχλωροθειαζίδης σε υγιείς εθελοντές. Ταυτόχρονα, σκοπός της μελέτης είναι ο προσδιορισμός των παραγόντων που συμβάλλουν στη μεταβλητότητα της φαρμακοκινητικής και αντικατοπτρίζονται στις συγκεντρώσεις της υδροχλωροθειαζίδης μεταξύ των ατόμων του πληθυσμού. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από μία τυχαιοποιημένη και διασταυρωτή 2×2 μελέτη βιοϊσοδυναμίας σε 34 υγιείς εθελοντές. Οι εθελοντές έλαβαν μία απλή δόση των 12.5 mg υδροχλωροθειαζίδης από του στόματος, είτε από το σκεύασμα αναφοράς (Ηyzaar / Merck Sharp Dohme) (50+12.5) mg, είτε από το σκεύασμα υπό έλεγχο (Losartan & Hydrochlorothiazide / Verisfied). Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της υδροχλωροθειαζίδης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με τη φασματοσκοπία μάζας (LC-MS/MS). Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2016R1 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου (μονοδιαμερισματικό, διδιαμερισματικό και τριδιαμερισματικό), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (προσθετικό, αναλογικό, συνδυαστικό), των αρχικών τιμών των παραμέτρων, της διφασικής απομάκρυνσης και μοντέλων μη κλασσικής απορρόφησης. Εφαρμόστηκαν διάφορες τεχνικές για την βελτιστοποίηση της προσαρμογής του μοντέλου στα δεδομένα, όπως η χρήση συνθηκών CENS ή όχι, ο αποκλεισμός ορισμένων εθελοντών με ακραία υψηλές ή χαμηλές τιμές συγκεντρώσεων και η αποκοπή χρόνου παρατηρήσεων έως τις 24 ώρες. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών (“treatment”, “occasion”, φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, δείκτης μάζας σώματος) στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC) και Bayesian (BIC), η σημαντικότητα (p-value <0.05) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Αποτελέσματα: Το μονοδιαμερισματικό και το τριδιαμερισματικό δομικό μοντέλο απορρίφθηκαν εξαιτίας της μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική της υδροχλωροθειαζίδης είναι το διδιαμερισματικό με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και απομάκρυνσης μετά από ενσωμάτωση της έννοιας του «χρόνου καθυστέρησης στην απορρόφηση» (Tlag). Το μοντέλο σφάλματος που οδήγησε στα καλύτερα αποτελέσματα ήταν το συνδυαστικό (δηλ αθροιστικό και πολλαπλασιαστικό). Η τιμή του Tlag βρέθηκε ίση με 0.487 h, η σταθερά πρωτοταξικού ρυθμού απορρόφησης (ka) βρέθηκε ίση με 0.844 h-1, η φαινόμενη κάθαρση (CL) ήταν 33,300 mL/h, η τιμή της φαινόμενης δια-διαμερισματικής κάθαρσης (Q) υπολογίστηκε ίση με 19,000 mL/h και ο φαινόμενος όγκος κατανομής κεντρικού (V1) και περιφερικού διαμερίσματος (V2) ήταν 148,000 mL και 169,000 mL, αντίστοιχα. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκαν να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, βρέθηκε ότι με την αύξηση της ηλικίας μειώνεται η κάθαρση του φαρμάκου και ότι με την αύξηση του βάρους αυξάνεται η δια-διαμερισματική κάθαρσή του. Τέλος, πραγματοποιήθηκε διερεύνηση της επίδρασης των παραγόντων “treatment” (Test vs. Reference προϊόν) ως συμμεταβλητές και από τα αποτελέσματα που προέκυψαν δε διαπιστώθηκε καμία επίδραση (p > 0.05) των παραπάνω όρων στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώνει την ισοδυναμία των δύο υπό σύγκριση σκευασμάτων πέρα από την κλασσική μεθοδολογία που εφαρμόζεται στις μελέτες βιοϊσοδυναμίας. Συμπέρασμα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το διδιαμερισματικό μοντέλο με συνδυαστικό υπόλοιπο σφάλμα και χρονική καθυστέρηση στην απορρόφηση (Tlag) είναι εκείνο που περιγράφει καλύτερα την κινητική της υδροχλωροθειαζίδης. Η ηλικία και το βάρος βρέθηκε να επηρεάζουν σημαντικά την κάθαρση και την δια-διαμερισματική κάθαρση, αντίστοιχα. Η περαιτέρω έρευνα, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή αυξημένο βάρος, θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της χρήσης αυτού του φαρμάκου.","Introduction: Hydrochlorothiazide (HCTZ) in one of the most widely prescribed diuretic drugs for the treatment of hypertension and oedema. However, the available information in the literature, regarding the population pharmacokinetic properties of HCTZ, is limited. Objectives: To apply population pharmacokinetic (PK) modeling for the description of the HCTZ kinetics. In addition, to investigate the potential role of covariates in the explanation of the variability of HCTZ kinetics among subjects. Methods: Hydrochlorothiazide plasma concentration (C) – time (t) data were taken from a single dose, 2x2 bioequivalence study in 34 volunteers under fasting conditions. Each volunteer received a single oral dose of 12.5 mg HCTZ of either the Test (Losartan & Hydrochlorothiazide / Verisfied) or Reference product (Ηyzaar / Merck Sharp Dohme) (50+12.5). HCTZ data were analyzed using a validated HPLC/MS/MS methodology. Nonlinear mixed effect modeling was applied in order to describe the kinetics of HCTZ. Several structural (one-, two-, and three-compartment) and residual error (additive, proportional, combined) models were evaluated. Also, other possibilities for kinetics were explored like biphasic elimination and delayed absorption using a lag-time (Tlag). The optimization of the results was made through the use of some Monolix features like the application of CENS conditions and the truncation of time points. The effects of ‘period’ and ‘treatment’ were assessed for their impact on HCTZ kinetics. Other potential variables evaluated as potential covariates were body weight, gender, height, age, creatinine clearance, glucose levels, liver enzymes, and several other biochemical laboratory values. Evaluation of the results was based on goodness-of-fit plots, statistical information criteria (-2LL, Akaike and Bayesian information criteria), and the physiological soundness of the derived parameters. The entire computational task was performed in Monolix 2016R1. Results: A two-compartment model with first-order absorption using a lag-time and elimination from the central compartment was found to describe best the C-t profiles of HCTZ. Elimination was found to follow first-order kinetics and take place in the central compartment. The use of a combined error (i.e. the combination of additive and proportional) model led to the optimum results. The following estimates were found for the pharmacokinetic parameters: Tlag=0.487 h, absorption rate constant (ka) = 0.844 h-1, apparent clearance (CL/F) = 33,300 mL/h, apparent inter-compartmental clearance (Q/F) = 19,000 mL/h, apparent volumes of distribution of the central (Vc/F) and the peripheral (Vp/F) compartment were 148,000 mL and 169,000 mL, respectively. Age and body weight were found to contribute significantly to clearance and inter-compartmental clearance, respectively. It has been observed that as age increases, HCTZ clearance declines, whereas the increase of body weight leads to a rise of Q. Finally, the ‘treatment’ and ‘period’ effect were not significant (p>0.05). This finding further ensures the similarity between the two tested drug products (Test vs. Reference). Conclusions: A population pharmacokinetic model was developed for the description of HCTZ kinetics. Age and body weight were found to be important for determination of the pharmacokinetics of HCTZ. Additional research in this field, by enrolling subjects with impaired renal function or increased body weight, could further improve our knowledge regarding the HCTZ pharmacokinetics and its safe/efficacious use."],"dc:identifier":["uoadl:1708875","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1708875"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Πληθυσμιακή Φαρμακοκινητική Ανάλυση σε Δεδομένα Φαρμάκων από Κλινικές Μελέτες: Η Περίπτωση της Υδροχλωροθειαζίδης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:20Z"}