{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1710226"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1710226","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ","abstract":"τόχος μου με αυτή την εργασία, είναι να αναδείξω τους τρόπους με τους οποίους ο ανορθολογισμός και το πάθος παράλληλα με τον ορθολογισμό, διαμόρφωσαν τις πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές εξελίξεις στη Δ. Ευρώπη τον 18ο και 19ο αιώνα. Ειδικότερα στην εργασία αυτή που αποτελείται από έξι μέρη θα επικεντρωθώ στα εξής: Στο πρώτο μέρος αρχικά θα επιδιώξω να αναλύσω την πολύσημη και εύπλαστη έννοια του ορθολογισμού. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τον Διαφωτισμό (Ορθολογισμό) και τον Αντιδιαφωτισμό (Ανορθολογισμό), σαν εκφάνσεις της εποχής τους καθώς, ουσιαστικά, αποτελούν τις «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος». Στην πραγματικότητα η αισιοδοξία και η απαισιοδοξία, η εσχατολογία και ο μηδενισμός, ο Λόγος και το συναίσθημα, η θρησκευτικότητα και ο αθεϊσμός, ο ηθικισμός και ο ωφελιμισμός αποτελούν συνολικά τα μέρη μιας και μόνης εποχής. Παραθέτοντας το ιστορικό πλαίσιο της εποχής θα δείξω την αναλογία των εννοιολογικών δομών μεταξύ των κινημάτων του Διαφωτισμού και του Αντιδιαφωτισμού, καθώς και την εργαλειακή χρησιμοποίησή τους στα πλαίσια πολιτικών και οικονομικών αντιπαραθέσεων. Στο δεύτερο μέρος θα αναφερθώ στην κριτική που άσκησαν στον Διαφωτισμό(Ορθολογισμό) οι τρεις μεγάλοι στοχαστές Vico, Herder και Hamann. Θα παρουσιάσω τις ανορθολογικές απόψεις τους και την πρωτότυπη προσέγγισή τους σε θέματα που αφορούν την ανθρώπινη φύση, την κοινωνία, την πολιτική και τον πολιτισμό. Στο τρίτο μέρος θα αναλύσω τη σχέση Ανορθολογισμού και Πολιτικής. Ειδικότερα θα δείξω τον τρόπο που η τάξη των Συντηρητικών υιοθέτησε τις ανορθολογικές απόψεις για να αποδομήσει τις φιλελεύθερες απόψεις των αστών. Θα αναφερθώ στις ανορθολογικές απόψεις των κυριότερων συντηρητικών στοχαστών της εποχής (Edmund Burke, Thomas Carlyle, Joseph de Maistre,). Θα παρουσιάσω επίσης τη διαμάχη για το Κοινό Δίκαιο μεταξύ Jeremy Bentham (Ορθολογισμός) και William Blackstone (Ανορθολογισμός). Τέλος θα δείξω τον τρόπο που η ανορθολογική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης επιδρά θετικά στον χώρο του Δικαίου. Στο τέταρτο μέρος θα με απασχολήσει ο Ρομαντισμός, σαν ένα πνευματικό κίνημα που εναντιώθηκε στον ψυχρό και απόλυτο ορθολογισμό, που είχε οικειοποιηθεί τις περιοχές της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας και της πολιτικής. Θα αναφέρω σκέψεις και απόψεις σημαντικών στοχαστών του ρομαντισμού (Samuel Coleridge, Matthew Arnold, Hippolyte Taine). Στο πέμπτο μέρος παρουσιάζω τον Ανορθολογισμό ως το δομικό στοιχείο της κοινωνιολογικής θεωρίας του Βιλφρέντο Παρέτο. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τις ανθρωπολογικές μελέτες του Clifford Geertz μέσα από το έργο του Η Ερμηνεία των Πολιτισμών, όπου αποδεικνύεται η ανορθολογικότητα ως εγγενή στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και ο Ελβετός ψυχίατρος Carl G. Jung μέσα από τις μελέτες του στις οποίες, όπως θα αναφερθώ, προέταξε τη σημασία εμπειριών όπως τα όνειρα, τα οράματα και φαινόμενα παραψυχολογίας. Στο τελευταίο και έκτο μέρος της εργασίας με τίτλο Σκέψεις και κρίσεις πάνω στον Νεωτερικό Ορθολογισμό θα αναφερθώ στα ανορθολογικά αποτελέσματα που είχε η ορθολογική εξέλιξης του πολιτισμού μας μέσα από την κριτική «ματιά» των Urich Beck, Karel Kosik και Κορνήλιου Καστοριάδη.","abstract_html":"τόχος μου με αυτή την εργασία, είναι να αναδείξω τους τρόπους με τους οποίους ο ανορθολογισμός και το πάθος παράλληλα με τον ορθολογισμό, διαμόρφωσαν τις πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές εξελίξεις στη Δ. Ευρώπη τον 18ο και 19ο αιώνα. Ειδικότερα στην εργασία αυτή που αποτελείται από έξι μέρη θα επικεντρωθώ στα εξής: Στο πρώτο μέρος αρχικά θα επιδιώξω να αναλύσω την πολύσημη και εύπλαστη έννοια του ορθολογισμού. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τον Διαφωτισμό (Ορθολογισμό) και τον Αντιδιαφωτισμό (Ανορθολογισμό), σαν εκφάνσεις της εποχής τους καθώς, ουσιαστικά, αποτελούν τις «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος». Στην πραγματικότητα η αισιοδοξία και η απαισιοδοξία, η εσχατολογία και ο μηδενισμός, ο Λόγος και το συναίσθημα, η θρησκευτικότητα και ο αθεϊσμός, ο ηθικισμός και ο ωφελιμισμός αποτελούν συνολικά τα μέρη μιας και μόνης εποχής. Παραθέτοντας το ιστορικό πλαίσιο της εποχής θα δείξω την αναλογία των εννοιολογικών δομών μεταξύ των κινημάτων του Διαφωτισμού και του Αντιδιαφωτισμού, καθώς και την εργαλειακή χρησιμοποίησή τους στα πλαίσια πολιτικών και οικονομικών αντιπαραθέσεων. Στο δεύτερο μέρος θα αναφερθώ στην κριτική που άσκησαν στον Διαφωτισμό(Ορθολογισμό) οι τρεις μεγάλοι στοχαστές Vico, Herder και Hamann. Θα παρουσιάσω τις ανορθολογικές απόψεις τους και την πρωτότυπη προσέγγισή τους σε θέματα που αφορούν την ανθρώπινη φύση, την κοινωνία, την πολιτική και τον πολιτισμό. Στο τρίτο μέρος θα αναλύσω τη σχέση Ανορθολογισμού και Πολιτικής. Ειδικότερα θα δείξω τον τρόπο που η τάξη των Συντηρητικών υιοθέτησε τις ανορθολογικές απόψεις για να αποδομήσει τις φιλελεύθερες απόψεις των αστών. Θα αναφερθώ στις ανορθολογικές απόψεις των κυριότερων συντηρητικών στοχαστών της εποχής (Edmund Burke, Thomas Carlyle, Joseph de Maistre,). Θα παρουσιάσω επίσης τη διαμάχη για το Κοινό Δίκαιο μεταξύ Jeremy Bentham (Ορθολογισμός) και William Blackstone (Ανορθολογισμός). Τέλος θα δείξω τον τρόπο που η ανορθολογική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης επιδρά θετικά στον χώρο του Δικαίου. Στο τέταρτο μέρος θα με απασχολήσει ο Ρομαντισμός, σαν ένα πνευματικό κίνημα που εναντιώθηκε στον ψυχρό και απόλυτο ορθολογισμό, που είχε οικειοποιηθεί τις περιοχές της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας και της πολιτικής. Θα αναφέρω σκέψεις και απόψεις σημαντικών στοχαστών του ρομαντισμού (Samuel Coleridge, Matthew Arnold, Hippolyte Taine). Στο πέμπτο μέρος παρουσιάζω τον Ανορθολογισμό ως το δομικό στοιχείο της κοινωνιολογικής θεωρίας του Βιλφρέντο Παρέτο. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τις ανθρωπολογικές μελέτες του Clifford Geertz μέσα από το έργο του Η Ερμηνεία των Πολιτισμών, όπου αποδεικνύεται η ανορθολογικότητα ως εγγενή στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και ο Ελβετός ψυχίατρος Carl G. Jung μέσα από τις μελέτες του στις οποίες, όπως θα αναφερθώ, προέταξε τη σημασία εμπειριών όπως τα όνειρα, τα οράματα και φαινόμενα παραψυχολογίας. Στο τελευταίο και έκτο μέρος της εργασίας με τίτλο Σκέψεις και κρίσεις πάνω στον Νεωτερικό Ορθολογισμό θα αναφερθώ στα ανορθολογικά αποτελέσματα που είχε η ορθολογική εξέλιξης του πολιτισμού μας μέσα από την κριτική «ματιά» των Urich Beck, Karel Kosik και Κορνήλιου Καστοριάδη.","abstract_has_math":false,"creators":["Λενέτης Γρηγόρης","Lenetis Grigoris"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1710226"],"render_values":[{"text":"uoadl:1710226","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1710226","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1710226","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1710226","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λενέτης Γρηγόρης","Lenetis Grigoris"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1710226","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1710226"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["τόχος μου με αυτή την εργασία, είναι να αναδείξω τους τρόπους με τους οποίους ο ανορθολογισμός και το πάθος παράλληλα με τον ορθολογισμό, διαμόρφωσαν τις πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές εξελίξεις στη Δ. Ευρώπη τον 18ο και 19ο αιώνα. Ειδικότερα στην εργασία αυτή που αποτελείται από έξι μέρη θα επικεντρωθώ στα εξής: Στο πρώτο μέρος αρχικά θα επιδιώξω να αναλύσω την πολύσημη και εύπλαστη έννοια του ορθολογισμού. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τον Διαφωτισμό (Ορθολογισμό) και τον Αντιδιαφωτισμό (Ανορθολογισμό), σαν εκφάνσεις της εποχής τους καθώς, ουσιαστικά, αποτελούν τις «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος». Στην πραγματικότητα η αισιοδοξία και η απαισιοδοξία, η εσχατολογία και ο μηδενισμός, ο Λόγος και το συναίσθημα, η θρησκευτικότητα και ο αθεϊσμός, ο ηθικισμός και ο ωφελιμισμός αποτελούν συνολικά τα μέρη μιας και μόνης εποχής. Παραθέτοντας το ιστορικό πλαίσιο της εποχής θα δείξω την αναλογία των εννοιολογικών δομών μεταξύ των κινημάτων του Διαφωτισμού και του Αντιδιαφωτισμού, καθώς και την εργαλειακή χρησιμοποίησή τους στα πλαίσια πολιτικών και οικονομικών αντιπαραθέσεων. Στο δεύτερο μέρος θα αναφερθώ στην κριτική που άσκησαν στον Διαφωτισμό(Ορθολογισμό) οι τρεις μεγάλοι στοχαστές Vico, Herder και Hamann. Θα παρουσιάσω τις ανορθολογικές απόψεις τους και την πρωτότυπη προσέγγισή τους σε θέματα που αφορούν την ανθρώπινη φύση, την κοινωνία, την πολιτική και τον πολιτισμό. Στο τρίτο μέρος θα αναλύσω τη σχέση Ανορθολογισμού και Πολιτικής. Ειδικότερα θα δείξω τον τρόπο που η τάξη των Συντηρητικών υιοθέτησε τις ανορθολογικές απόψεις για να αποδομήσει τις φιλελεύθερες απόψεις των αστών. Θα αναφερθώ στις ανορθολογικές απόψεις των κυριότερων συντηρητικών στοχαστών της εποχής (Edmund Burke, Thomas Carlyle, Joseph de Maistre,). Θα παρουσιάσω επίσης τη διαμάχη για το Κοινό Δίκαιο μεταξύ Jeremy Bentham (Ορθολογισμός) και William Blackstone (Ανορθολογισμός). Τέλος θα δείξω τον τρόπο που η ανορθολογική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης επιδρά θετικά στον χώρο του Δικαίου. Στο τέταρτο μέρος θα με απασχολήσει ο Ρομαντισμός, σαν ένα πνευματικό κίνημα που εναντιώθηκε στον ψυχρό και απόλυτο ορθολογισμό, που είχε οικειοποιηθεί τις περιοχές της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας και της πολιτικής. Θα αναφέρω σκέψεις και απόψεις σημαντικών στοχαστών του ρομαντισμού (Samuel Coleridge, Matthew Arnold, Hippolyte Taine). Στο πέμπτο μέρος παρουσιάζω τον Ανορθολογισμό ως το δομικό στοιχείο της κοινωνιολογικής θεωρίας του Βιλφρέντο Παρέτο. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τις ανθρωπολογικές μελέτες του Clifford Geertz μέσα από το έργο του Η Ερμηνεία των Πολιτισμών, όπου αποδεικνύεται η ανορθολογικότητα ως εγγενή στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και ο Ελβετός ψυχίατρος Carl G. Jung μέσα από τις μελέτες του στις οποίες, όπως θα αναφερθώ, προέταξε τη σημασία εμπειριών όπως τα όνειρα, τα οράματα και φαινόμενα παραψυχολογίας. Στο τελευταίο και έκτο μέρος της εργασίας με τίτλο Σκέψεις και κρίσεις πάνω στον Νεωτερικό Ορθολογισμό θα αναφερθώ στα ανορθολογικά αποτελέσματα που είχε η ορθολογική εξέλιξης του πολιτισμού μας μέσα από την κριτική «ματιά» των Urich Beck, Karel Kosik και Κορνήλιου Καστοριάδη.","\"Even a man with the most square logic takes time and again in nature, that is to say his basically unreasonable attitude towards all things.\" Nietzsche My aim with this work is to highlight the ways in which irrationality and passion along with rationality shaped the political, economic and cultural developments in Western Europe in the 18th and 19th centuries. In particular, in this six-part work I will concentrate on: In the first part I will first seek to analyze the rich and flexible concept of rationalism. Then I will present the Enlightenment (Rationalization) and the Anti-Illumination (Ananalysis), as manifestations of their time as they are essentially the \"two sides of the same coin\". In fact, optimism and pessimism, eschatology and zeroing, Logos and emotions, religiosity and atheism, morality, and utilitarianism are all in one and the same time. Quoting the historical context of the time, I will show the analogy of the conceptual structures between the Enlightenment and the Enlightenment movements, as well as their instrumental use in the context of political and economic confrontations. In the second part I will refer to the criticism of the three great thinkers Vico, Herder and Hamann in the Enlightenment (Rationalism). I will present their irrational views and their original approach to issues concerning human nature, society, politics and culture. In the third part I will analyze the relation between Ananalysis and Politics. In particular, I will show how the Conservative class adopted the irrational views in order to break the bourgeois views of the bourgeoisie. I will refer to the irrational views of the main conservative thinkers of the time (Edmund Burke, Thomas Carlyle, Joseph de Maistre,). I will also present the controversy over Common Law between Jeremy Bentham (Rationalism) and William Blackstone (Analogy). Finally, I will show how the irrational state of emergency positively affects the field of law. In the fourth part I will be concerned with Romanticism, as a spiritual movement that opposed to the cold and absolute rationality that had appropriated the areas of literature, philosophy and politics. I will mention thoughts and opinions of important thinkers of romance (Samuel Coleridge, Matthew Arnold, Hippolyte Taine). In the fifth part I present the Ananalysis as the structural element of the philosophy of Vilford Pareto's sociological theory. Then I will present the anthropological studies of Clifford Geertz through his work The Interpretation of Cultures where irrationality is proven to be an inherent element of human nature. The same conclusion is reached by the Swiss psychiatrist Carl G. Jung through his studies, which, as I shall say, has highlighted the importance of experiences such as dreams, visions and parapsychology. In the last and sixth part of the work entitled Reflections and Crises on Modern Rationalism, I will refer to the irrational results of the rational evolution of our culture through the critical look of Urich Beck, Karel Kosik and Kornelios Kastoriadis"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λενέτης Γρηγόρης","Lenetis Grigoris"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["τόχος μου με αυτή την εργασία, είναι να αναδείξω τους τρόπους με τους οποίους ο ανορθολογισμός και το πάθος παράλληλα με τον ορθολογισμό, διαμόρφωσαν τις πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές εξελίξεις στη Δ. Ευρώπη τον 18ο και 19ο αιώνα. Ειδικότερα στην εργασία αυτή που αποτελείται από έξι μέρη θα επικεντρωθώ στα εξής: Στο πρώτο μέρος αρχικά θα επιδιώξω να αναλύσω την πολύσημη και εύπλαστη έννοια του ορθολογισμού. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τον Διαφωτισμό (Ορθολογισμό) και τον Αντιδιαφωτισμό (Ανορθολογισμό), σαν εκφάνσεις της εποχής τους καθώς, ουσιαστικά, αποτελούν τις «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος». Στην πραγματικότητα η αισιοδοξία και η απαισιοδοξία, η εσχατολογία και ο μηδενισμός, ο Λόγος και το συναίσθημα, η θρησκευτικότητα και ο αθεϊσμός, ο ηθικισμός και ο ωφελιμισμός αποτελούν συνολικά τα μέρη μιας και μόνης εποχής. Παραθέτοντας το ιστορικό πλαίσιο της εποχής θα δείξω την αναλογία των εννοιολογικών δομών μεταξύ των κινημάτων του Διαφωτισμού και του Αντιδιαφωτισμού, καθώς και την εργαλειακή χρησιμοποίησή τους στα πλαίσια πολιτικών και οικονομικών αντιπαραθέσεων. Στο δεύτερο μέρος θα αναφερθώ στην κριτική που άσκησαν στον Διαφωτισμό(Ορθολογισμό) οι τρεις μεγάλοι στοχαστές Vico, Herder και Hamann. Θα παρουσιάσω τις ανορθολογικές απόψεις τους και την πρωτότυπη προσέγγισή τους σε θέματα που αφορούν την ανθρώπινη φύση, την κοινωνία, την πολιτική και τον πολιτισμό. Στο τρίτο μέρος θα αναλύσω τη σχέση Ανορθολογισμού και Πολιτικής. Ειδικότερα θα δείξω τον τρόπο που η τάξη των Συντηρητικών υιοθέτησε τις ανορθολογικές απόψεις για να αποδομήσει τις φιλελεύθερες απόψεις των αστών. Θα αναφερθώ στις ανορθολογικές απόψεις των κυριότερων συντηρητικών στοχαστών της εποχής (Edmund Burke, Thomas Carlyle, Joseph de Maistre,). Θα παρουσιάσω επίσης τη διαμάχη για το Κοινό Δίκαιο μεταξύ Jeremy Bentham (Ορθολογισμός) και William Blackstone (Ανορθολογισμός). Τέλος θα δείξω τον τρόπο που η ανορθολογική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης επιδρά θετικά στον χώρο του Δικαίου. Στο τέταρτο μέρος θα με απασχολήσει ο Ρομαντισμός, σαν ένα πνευματικό κίνημα που εναντιώθηκε στον ψυχρό και απόλυτο ορθολογισμό, που είχε οικειοποιηθεί τις περιοχές της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας και της πολιτικής. Θα αναφέρω σκέψεις και απόψεις σημαντικών στοχαστών του ρομαντισμού (Samuel Coleridge, Matthew Arnold, Hippolyte Taine). Στο πέμπτο μέρος παρουσιάζω τον Ανορθολογισμό ως το δομικό στοιχείο της κοινωνιολογικής θεωρίας του Βιλφρέντο Παρέτο. Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τις ανθρωπολογικές μελέτες του Clifford Geertz μέσα από το έργο του Η Ερμηνεία των Πολιτισμών, όπου αποδεικνύεται η ανορθολογικότητα ως εγγενή στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και ο Ελβετός ψυχίατρος Carl G. Jung μέσα από τις μελέτες του στις οποίες, όπως θα αναφερθώ, προέταξε τη σημασία εμπειριών όπως τα όνειρα, τα οράματα και φαινόμενα παραψυχολογίας. Στο τελευταίο και έκτο μέρος της εργασίας με τίτλο Σκέψεις και κρίσεις πάνω στον Νεωτερικό Ορθολογισμό θα αναφερθώ στα ανορθολογικά αποτελέσματα που είχε η ορθολογική εξέλιξης του πολιτισμού μας μέσα από την κριτική «ματιά» των Urich Beck, Karel Kosik και Κορνήλιου Καστοριάδη.","\"Even a man with the most square logic takes time and again in nature, that is to say his basically unreasonable attitude towards all things.\" Nietzsche My aim with this work is to highlight the ways in which irrationality and passion along with rationality shaped the political, economic and cultural developments in Western Europe in the 18th and 19th centuries. In particular, in this six-part work I will concentrate on: In the first part I will first seek to analyze the rich and flexible concept of rationalism. Then I will present the Enlightenment (Rationalization) and the Anti-Illumination (Ananalysis), as manifestations of their time as they are essentially the \"two sides of the same coin\". In fact, optimism and pessimism, eschatology and zeroing, Logos and emotions, religiosity and atheism, morality, and utilitarianism are all in one and the same time. Quoting the historical context of the time, I will show the analogy of the conceptual structures between the Enlightenment and the Enlightenment movements, as well as their instrumental use in the context of political and economic confrontations. In the second part I will refer to the criticism of the three great thinkers Vico, Herder and Hamann in the Enlightenment (Rationalism). I will present their irrational views and their original approach to issues concerning human nature, society, politics and culture. In the third part I will analyze the relation between Ananalysis and Politics. In particular, I will show how the Conservative class adopted the irrational views in order to break the bourgeois views of the bourgeoisie. I will refer to the irrational views of the main conservative thinkers of the time (Edmund Burke, Thomas Carlyle, Joseph de Maistre,). I will also present the controversy over Common Law between Jeremy Bentham (Rationalism) and William Blackstone (Analogy). Finally, I will show how the irrational state of emergency positively affects the field of law. In the fourth part I will be concerned with Romanticism, as a spiritual movement that opposed to the cold and absolute rationality that had appropriated the areas of literature, philosophy and politics. I will mention thoughts and opinions of important thinkers of romance (Samuel Coleridge, Matthew Arnold, Hippolyte Taine). In the fifth part I present the Ananalysis as the structural element of the philosophy of Vilford Pareto's sociological theory. Then I will present the anthropological studies of Clifford Geertz through his work The Interpretation of Cultures where irrationality is proven to be an inherent element of human nature. The same conclusion is reached by the Swiss psychiatrist Carl G. Jung through his studies, which, as I shall say, has highlighted the importance of experiences such as dreams, visions and parapsychology. In the last and sixth part of the work entitled Reflections and Crises on Modern Rationalism, I will refer to the irrational results of the rational evolution of our culture through the critical look of Urich Beck, Karel Kosik and Kornelios Kastoriadis"],"dc:identifier":["uoadl:1710226","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1710226"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z"}