{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1712617"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1712617","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός νέων αναστολέων της μιτοχονδριακής ATP συνθάσης. In silico επιλογή και in vitro φαρμακολογική αξιολόγηση.","abstract":"Η ATP συνθάση (επίσης γνωστή και ως F-ATPάση ή F1Fo-ATPάση) αποτελεί ένα σημαντικό σύμπλεγμα πρωτεϊνών, το οποίο έχει αποδειχτεί ότι είναι μια μικρή μοριακή μηχανή τύπου ρότορα. Ανάλογα με τις συνθήκες, το σύμπλεγμα αυτό είτε παράγει, είτε υδρολύει τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP). Κατά την ισχαιμία του μυοκαρδίου, ο ρότορας της ATP συνθάσης αλλάζει φορά λειτουργώντας υδρολυτικά, καταναλώνοντας άσκοπα ATP και προκαλώντας δυσλειτουργία στα μιτοχόνδρια. (1) Εκλεκτική αναστολή της ATP υδρολάσης θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την προστασία του μυοκαρδίου από βλάβες που οφείλονται στην ισχαιμία, με αποτέλεσμα η ανακάλυψη τέτοιων αναστολέων να κρίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Σε αυτή την μελέτη, παρουσιάζεται o προσδιορισμός νέων αναστολέων της υδρολυτικής δράσης της ATP συνθάσης, βασισμένος σε υπολογιστικές (εικονικές) και πειραματικές μεθόδους αξιολόγησης. Για την πραγματοποίηση των εικονικών υπολογισμών αξιολόγησης κατασκευάστηκε για πρώτη φορά ένα ολιστικό μοντέλο της ATP συνθάσης των ποντικών (mus musculus) βασισμένο σε ομόλογο μοντέλο, χρησιμοποιώντας όλες τις γνωστές υπομονάδες από την Protein Data Bank (PDB). Βασισμένοι σε αυτό το μοντέλο πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί εικονικής αξιολόγησης πρόσδεσης-κατάταξης στοχεύοντας τα τρία κυρίαρχα ενεργά κέντρα αναστολέων, ήδη γνωστά από την βιβλιογραφία: α) το σημείο κατάλυσης του ATP-ADP β) τη θέση πρόσδεσης της ολιγομυκίνης (oligomycin) γ) την επιφάνεια που σχηματίζει η αύλακα μεταξύ των υπομονάδων 3α και 3β όπου προσδένονται γνωστά μόρια όπως η κερκετίνη και η ρεσβερατρόλη εμφανίζοντας ανασταλτική δράση. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκε η συλλογή μορίων του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ που περιέχει 2000 φυσικά και συνθετικά μόρια (Pharmalab). Εκτός από τους υπολογισμούς πρόσδεσης με την ATP συνθάση, πραγματοποιήθηκε και αξιολόγηση με βάση την ομοιότητα (similarity) του προσδέματος ως προς γνωστούς αναστολείς όπως το BMS-199264.(1) Επελέγησαν 48 μόρια και εν συνεχεία έγινε in-vitro αξιολόγηση σε απομονωμένα κλάσματα μιτοχονδρίων, προσδιορίζοντας την υδρολυτική δράση της ATP συνθάσης από τα παραγόμενα PO43-. Συγκεκριμένα, ιστοί καρδιάς από C57-BL-6 ποντίκια αποκόπηκαν αρχικά ώστε να απομονωθούν τα μιτοχόνδρια. Προκειμένου η ATP συνθάση να λειτουργήσει αντίστροφα υδρολύοντας ATP, ακολούθησε ένας κύκλος ψύξης-απόψυξης του δείγματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 35 από τις 48 (73%) υπό εξέταση ενώσεις εμφάνισαν ποικίλες ανασταλτικές δράσεις στα 0.2 mM, επαληθεύοντας τη συνολική υπολογιστική αξιολόγηση. Μεταξύ των 35 μορίων που εμφάνισαν αναστολή, 7 μόρια εμφάνισαν κοινό σκελετό, παρουσιάζοντας ενισχυμένη δράση (αναστολή 48 – 82.5%). Η τιμή IC50 των ενώσεων αυτών μελετήθηκε περαιτέρω, επιβεβαιώνοντας ότι αυτός ο μοριακός σκελετός είναι υπεύθυνος για την ανασταλτική δράση και μπορεί να οδηγήσει σε νέες ενώσεις με πιθανή προστατευτική δράση κατά της ισχαιμίας του μυοκαρδίου.","abstract_html":"Η ATP συνθάση (επίσης γνωστή και ως F-ATPάση ή F1Fo-ATPάση) αποτελεί ένα σημαντικό σύμπλεγμα πρωτεϊνών, το οποίο έχει αποδειχτεί ότι είναι μια μικρή μοριακή μηχανή τύπου ρότορα. Ανάλογα με τις συνθήκες, το σύμπλεγμα αυτό είτε παράγει, είτε υδρολύει τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP). Κατά την ισχαιμία του μυοκαρδίου, ο ρότορας της ATP συνθάσης αλλάζει φορά λειτουργώντας υδρολυτικά, καταναλώνοντας άσκοπα ATP και προκαλώντας δυσλειτουργία στα μιτοχόνδρια. (1) Εκλεκτική αναστολή της ATP υδρολάσης θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την προστασία του μυοκαρδίου από βλάβες που οφείλονται στην ισχαιμία, με αποτέλεσμα η ανακάλυψη τέτοιων αναστολέων να κρίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Σε αυτή την μελέτη, παρουσιάζεται o προσδιορισμός νέων αναστολέων της υδρολυτικής δράσης της ATP συνθάσης, βασισμένος σε υπολογιστικές (εικονικές) και πειραματικές μεθόδους αξιολόγησης. Για την πραγματοποίηση των εικονικών υπολογισμών αξιολόγησης κατασκευάστηκε για πρώτη φορά ένα ολιστικό μοντέλο της ATP συνθάσης των ποντικών (mus musculus) βασισμένο σε ομόλογο μοντέλο, χρησιμοποιώντας όλες τις γνωστές υπομονάδες από την Protein Data Bank (PDB). Βασισμένοι σε αυτό το μοντέλο πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί εικονικής αξιολόγησης πρόσδεσης-κατάταξης στοχεύοντας τα τρία κυρίαρχα ενεργά κέντρα αναστολέων, ήδη γνωστά από την βιβλιογραφία: α) το σημείο κατάλυσης του ATP-ADP β) τη θέση πρόσδεσης της ολιγομυκίνης (oligomycin) γ) την επιφάνεια που σχηματίζει η αύλακα μεταξύ των υπομονάδων 3α και 3β όπου προσδένονται γνωστά μόρια όπως η κερκετίνη και η ρεσβερατρόλη εμφανίζοντας ανασταλτική δράση. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκε η συλλογή μορίων του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ που περιέχει 2000 φυσικά και συνθετικά μόρια (Pharmalab). Εκτός από τους υπολογισμούς πρόσδεσης με την ATP συνθάση, πραγματοποιήθηκε και αξιολόγηση με βάση την ομοιότητα (similarity) του προσδέματος ως προς γνωστούς αναστολείς όπως το BMS-199264.(1) Επελέγησαν 48 μόρια και εν συνεχεία έγινε in-vitro αξιολόγηση σε απομονωμένα κλάσματα μιτοχονδρίων, προσδιορίζοντας την υδρολυτική δράση της ATP συνθάσης από τα παραγόμενα PO43-. Συγκεκριμένα, ιστοί καρδιάς από C57-BL-6 ποντίκια αποκόπηκαν αρχικά ώστε να απομονωθούν τα μιτοχόνδρια. Προκειμένου η ATP συνθάση να λειτουργήσει αντίστροφα υδρολύοντας ATP, ακολούθησε ένας κύκλος ψύξης-απόψυξης του δείγματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 35 από τις 48 (73%) υπό εξέταση ενώσεις εμφάνισαν ποικίλες ανασταλτικές δράσεις στα 0.2 mM, επαληθεύοντας τη συνολική υπολογιστική αξιολόγηση. Μεταξύ των 35 μορίων που εμφάνισαν αναστολή, 7 μόρια εμφάνισαν κοινό σκελετό, παρουσιάζοντας ενισχυμένη δράση (αναστολή 48 – 82.5%). Η τιμή IC50 των ενώσεων αυτών μελετήθηκε περαιτέρω, επιβεβαιώνοντας ότι αυτός ο μοριακός σκελετός είναι υπεύθυνος για την ανασταλτική δράση και μπορεί να οδηγήσει σε νέες ενώσεις με πιθανή προστατευτική δράση κατά της ισχαιμίας του μυοκαρδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγιάννης Δημήτριος","Karagiannis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1712617"],"render_values":[{"text":"uoadl:1712617","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712617","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712617","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1712617","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγιάννης Δημήτριος","Karagiannis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1712617","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712617"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ATP συνθάση (επίσης γνωστή και ως F-ATPάση ή F1Fo-ATPάση) αποτελεί ένα σημαντικό σύμπλεγμα πρωτεϊνών, το οποίο έχει αποδειχτεί ότι είναι μια μικρή μοριακή μηχανή τύπου ρότορα. Ανάλογα με τις συνθήκες, το σύμπλεγμα αυτό είτε παράγει, είτε υδρολύει τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP). Κατά την ισχαιμία του μυοκαρδίου, ο ρότορας της ATP συνθάσης αλλάζει φορά λειτουργώντας υδρολυτικά, καταναλώνοντας άσκοπα ATP και προκαλώντας δυσλειτουργία στα μιτοχόνδρια. (1) Εκλεκτική αναστολή της ATP υδρολάσης θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την προστασία του μυοκαρδίου από βλάβες που οφείλονται στην ισχαιμία, με αποτέλεσμα η ανακάλυψη τέτοιων αναστολέων να κρίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Σε αυτή την μελέτη, παρουσιάζεται o προσδιορισμός νέων αναστολέων της υδρολυτικής δράσης της ATP συνθάσης, βασισμένος σε υπολογιστικές (εικονικές) και πειραματικές μεθόδους αξιολόγησης. Για την πραγματοποίηση των εικονικών υπολογισμών αξιολόγησης κατασκευάστηκε για πρώτη φορά ένα ολιστικό μοντέλο της ATP συνθάσης των ποντικών (mus musculus) βασισμένο σε ομόλογο μοντέλο, χρησιμοποιώντας όλες τις γνωστές υπομονάδες από την Protein Data Bank (PDB). Βασισμένοι σε αυτό το μοντέλο πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί εικονικής αξιολόγησης πρόσδεσης-κατάταξης στοχεύοντας τα τρία κυρίαρχα ενεργά κέντρα αναστολέων, ήδη γνωστά από την βιβλιογραφία: α) το σημείο κατάλυσης του ATP-ADP β) τη θέση πρόσδεσης της ολιγομυκίνης (oligomycin) γ) την επιφάνεια που σχηματίζει η αύλακα μεταξύ των υπομονάδων 3α και 3β όπου προσδένονται γνωστά μόρια όπως η κερκετίνη και η ρεσβερατρόλη εμφανίζοντας ανασταλτική δράση. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκε η συλλογή μορίων του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ που περιέχει 2000 φυσικά και συνθετικά μόρια (Pharmalab). Εκτός από τους υπολογισμούς πρόσδεσης με την ATP συνθάση, πραγματοποιήθηκε και αξιολόγηση με βάση την ομοιότητα (similarity) του προσδέματος ως προς γνωστούς αναστολείς όπως το BMS-199264.(1) Επελέγησαν 48 μόρια και εν συνεχεία έγινε in-vitro αξιολόγηση σε απομονωμένα κλάσματα μιτοχονδρίων, προσδιορίζοντας την υδρολυτική δράση της ATP συνθάσης από τα παραγόμενα PO43-. Συγκεκριμένα, ιστοί καρδιάς από C57-BL-6 ποντίκια αποκόπηκαν αρχικά ώστε να απομονωθούν τα μιτοχόνδρια. Προκειμένου η ATP συνθάση να λειτουργήσει αντίστροφα υδρολύοντας ATP, ακολούθησε ένας κύκλος ψύξης-απόψυξης του δείγματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 35 από τις 48 (73%) υπό εξέταση ενώσεις εμφάνισαν ποικίλες ανασταλτικές δράσεις στα 0.2 mM, επαληθεύοντας τη συνολική υπολογιστική αξιολόγηση. Μεταξύ των 35 μορίων που εμφάνισαν αναστολή, 7 μόρια εμφάνισαν κοινό σκελετό, παρουσιάζοντας ενισχυμένη δράση (αναστολή 48 – 82.5%). Η τιμή IC50 των ενώσεων αυτών μελετήθηκε περαιτέρω, επιβεβαιώνοντας ότι αυτός ο μοριακός σκελετός είναι υπεύθυνος για την ανασταλτική δράση και μπορεί να οδηγήσει σε νέες ενώσεις με πιθανή προστατευτική δράση κατά της ισχαιμίας του μυοκαρδίου.","ATP synthase (also known as F-ATPase or F1Fo-ATPase) is a significant multiprotein complex, proven to be a small rotor machine, either producing or hydrolyzing adenosine triphosphate. During myocardial ischemia ATP synthase's rotor switch to hydrolyzing activity, wasting ATP and generating dysfunctional mitochondria. (1) Selective inhibition of ATP hydrolase, could be of major significance for cardioprotection and the discovery of new inhibiting agents is of particular interest for the development of new therapeutic schemes. In this work, we present the identification of inhibitors of the hydrolytic activity of ATP synthase, based on virtual and experimental screening methods. In a first step, we constructed for the first time a holistic model of ATP synthase of mus musculus based on homology modeling using all known subunits from Protein Data Bank (PDB). Based on this model, docking-scoring calculations have been performed targeting the three major inhibition sites already known from literature: a) the ATP-ADP catalytic site b) the oligomycin binding site and c) inside the surface of a groove made from loops in the 3α and 3β subunits where molecules like quercetin or resveratrol are known to bind. The workflow has been implemented on our in-house library of 2000 natural products and synthetic compounds (Pharmalab). Moreover, ligand-based virtual screening, has been carried out based on similarity calculations of the chemical library components against known binders like BMS-199264. (1) Different steps of filtering through the in silico screening provided 48 molecules that were further tested in vitro on isolated murine heart mitochondrial fractions, evaluating ATP synthase hydrolytic activity. C57-BL-6 mice’ hearts were cut to isolate mitochondria. In order ATP synthase to function hydrolyzing ATP, a freeze-thaw cycle of the sample was followed, while the production of PO43- has been finally evaluated. The results showed that 35 out of 48 (73%) tested compounds exhibited various inhibitory activities at 0.2 mM, validating our computer-based drug design method. Among 35 hits, 7 molecules appeared to have common scaffold displaying enhanced activity (48 – 82.5% inhibition). The IC50 of these compounds has been further determined, providing confirmatory evidence of the inhibitory activity of the scaffold which can lead us to a novel agent against myocardial ischemia."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός νέων αναστολέων της μιτοχονδριακής ATP συνθάσης. In silico επιλογή και in vitro φαρμακολογική αξιολόγηση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγιάννης Δημήτριος","Karagiannis Dimitrios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η ATP συνθάση (επίσης γνωστή και ως F-ATPάση ή F1Fo-ATPάση) αποτελεί ένα σημαντικό σύμπλεγμα πρωτεϊνών, το οποίο έχει αποδειχτεί ότι είναι μια μικρή μοριακή μηχανή τύπου ρότορα. Ανάλογα με τις συνθήκες, το σύμπλεγμα αυτό είτε παράγει, είτε υδρολύει τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP). Κατά την ισχαιμία του μυοκαρδίου, ο ρότορας της ATP συνθάσης αλλάζει φορά λειτουργώντας υδρολυτικά, καταναλώνοντας άσκοπα ATP και προκαλώντας δυσλειτουργία στα μιτοχόνδρια. (1) Εκλεκτική αναστολή της ATP υδρολάσης θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την προστασία του μυοκαρδίου από βλάβες που οφείλονται στην ισχαιμία, με αποτέλεσμα η ανακάλυψη τέτοιων αναστολέων να κρίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Σε αυτή την μελέτη, παρουσιάζεται o προσδιορισμός νέων αναστολέων της υδρολυτικής δράσης της ATP συνθάσης, βασισμένος σε υπολογιστικές (εικονικές) και πειραματικές μεθόδους αξιολόγησης. Για την πραγματοποίηση των εικονικών υπολογισμών αξιολόγησης κατασκευάστηκε για πρώτη φορά ένα ολιστικό μοντέλο της ATP συνθάσης των ποντικών (mus musculus) βασισμένο σε ομόλογο μοντέλο, χρησιμοποιώντας όλες τις γνωστές υπομονάδες από την Protein Data Bank (PDB). Βασισμένοι σε αυτό το μοντέλο πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί εικονικής αξιολόγησης πρόσδεσης-κατάταξης στοχεύοντας τα τρία κυρίαρχα ενεργά κέντρα αναστολέων, ήδη γνωστά από την βιβλιογραφία: α) το σημείο κατάλυσης του ATP-ADP β) τη θέση πρόσδεσης της ολιγομυκίνης (oligomycin) γ) την επιφάνεια που σχηματίζει η αύλακα μεταξύ των υπομονάδων 3α και 3β όπου προσδένονται γνωστά μόρια όπως η κερκετίνη και η ρεσβερατρόλη εμφανίζοντας ανασταλτική δράση. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκε η συλλογή μορίων του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ που περιέχει 2000 φυσικά και συνθετικά μόρια (Pharmalab). Εκτός από τους υπολογισμούς πρόσδεσης με την ATP συνθάση, πραγματοποιήθηκε και αξιολόγηση με βάση την ομοιότητα (similarity) του προσδέματος ως προς γνωστούς αναστολείς όπως το BMS-199264.(1) Επελέγησαν 48 μόρια και εν συνεχεία έγινε in-vitro αξιολόγηση σε απομονωμένα κλάσματα μιτοχονδρίων, προσδιορίζοντας την υδρολυτική δράση της ATP συνθάσης από τα παραγόμενα PO43-. Συγκεκριμένα, ιστοί καρδιάς από C57-BL-6 ποντίκια αποκόπηκαν αρχικά ώστε να απομονωθούν τα μιτοχόνδρια. Προκειμένου η ATP συνθάση να λειτουργήσει αντίστροφα υδρολύοντας ATP, ακολούθησε ένας κύκλος ψύξης-απόψυξης του δείγματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι 35 από τις 48 (73%) υπό εξέταση ενώσεις εμφάνισαν ποικίλες ανασταλτικές δράσεις στα 0.2 mM, επαληθεύοντας τη συνολική υπολογιστική αξιολόγηση. Μεταξύ των 35 μορίων που εμφάνισαν αναστολή, 7 μόρια εμφάνισαν κοινό σκελετό, παρουσιάζοντας ενισχυμένη δράση (αναστολή 48 – 82.5%). Η τιμή IC50 των ενώσεων αυτών μελετήθηκε περαιτέρω, επιβεβαιώνοντας ότι αυτός ο μοριακός σκελετός είναι υπεύθυνος για την ανασταλτική δράση και μπορεί να οδηγήσει σε νέες ενώσεις με πιθανή προστατευτική δράση κατά της ισχαιμίας του μυοκαρδίου.","ATP synthase (also known as F-ATPase or F1Fo-ATPase) is a significant multiprotein complex, proven to be a small rotor machine, either producing or hydrolyzing adenosine triphosphate. During myocardial ischemia ATP synthase's rotor switch to hydrolyzing activity, wasting ATP and generating dysfunctional mitochondria. (1) Selective inhibition of ATP hydrolase, could be of major significance for cardioprotection and the discovery of new inhibiting agents is of particular interest for the development of new therapeutic schemes. In this work, we present the identification of inhibitors of the hydrolytic activity of ATP synthase, based on virtual and experimental screening methods. In a first step, we constructed for the first time a holistic model of ATP synthase of mus musculus based on homology modeling using all known subunits from Protein Data Bank (PDB). Based on this model, docking-scoring calculations have been performed targeting the three major inhibition sites already known from literature: a) the ATP-ADP catalytic site b) the oligomycin binding site and c) inside the surface of a groove made from loops in the 3α and 3β subunits where molecules like quercetin or resveratrol are known to bind. The workflow has been implemented on our in-house library of 2000 natural products and synthetic compounds (Pharmalab). Moreover, ligand-based virtual screening, has been carried out based on similarity calculations of the chemical library components against known binders like BMS-199264. (1) Different steps of filtering through the in silico screening provided 48 molecules that were further tested in vitro on isolated murine heart mitochondrial fractions, evaluating ATP synthase hydrolytic activity. C57-BL-6 mice’ hearts were cut to isolate mitochondria. In order ATP synthase to function hydrolyzing ATP, a freeze-thaw cycle of the sample was followed, while the production of PO43- has been finally evaluated. The results showed that 35 out of 48 (73%) tested compounds exhibited various inhibitory activities at 0.2 mM, validating our computer-based drug design method. Among 35 hits, 7 molecules appeared to have common scaffold displaying enhanced activity (48 – 82.5% inhibition). The IC50 of these compounds has been further determined, providing confirmatory evidence of the inhibitory activity of the scaffold which can lead us to a novel agent against myocardial ischemia."],"dc:identifier":["uoadl:1712617","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712617"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Προσδιορισμός νέων αναστολέων της μιτοχονδριακής ATP συνθάσης. In silico επιλογή και in vitro φαρμακολογική αξιολόγηση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z"}