{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1712911"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1712911","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποιότητα ζωής παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη","abstract":"Εισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι είναι μία από τις σημαντικότερες χρόνιες ασθένειες της παιδικής ηλικίας και ως χρόνια ασθένεια επιδρά στη σωματική, ψυχολογική και συναισθηματική υγεία των παιδιών και εφήβων επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση της ποιότητας , ζωής παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 νοσηλευόμενα παιδιά με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι στα Νοσοκομεία Παίδων «Η Αγία Σοφία» και «Αγλαΐα Κυριακού» καθώς και παιδιά και έφηβοι που παρακολουθούνταν στα Τακτικά Διαβητολογικά ιατρεία των νοσοκομείων. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τα παιδιά της κλίμακας PedsQL 3.0 Type 1 Diabetes Module. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία t-tesr και anova. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο επίπεδο p<0,05. Aαποτελέσματα: Από τα 250 παιδιά του δείγματος το 50,0% είχε ηλικία 8-12 ετών και το άλλο ήμισυ 13-18 ετών. Η κατανομή του φύλου ήταν από 50,0% στο καθένα. Το 13,6% ανήκε σε μονογονεϊκή οικογένεια και στο 82,4% υπήρχαν και άλλα παιδιά στην οικογένεια . Όσον αφορά τη συνέπεια του δείγματος στη διαιτητική αγωγή το 38,8% αναφέρει ότι είναι πάρα πολύ συνεπείς, το 40,0% πολύ συνεπείς ενώ ικανοποιητικά, λίγο και καθόλου συνεπείς το 21,2%. Τα αντίστοιχα ποσοστά στη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή είναι 53,2%, 35,5% και 11,6%. Τα αγόρια βαθμολογούσαν περισσότερο αρνητικά την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με τη νόσο (p=0,001) και τις ανησυχίες που σχετίζονται με τα προβλήματα της νόσου, (p=0,051), όπως και τα παιδιά 8 με 12 ετών, p=0,011. Τα παιδιά που ζουν και με τους 2 γονείς βαθμολογούν περισσότερο αρνητικά την παράμετρο που αφορά τη νόσο p=0,018, τη θεραπεία I, p=0,002, τη θεραπεία ΙΙ, p=0,052, τις ανησυχίες για τη νόσο, p=0,003 και την επικοινωνία p=0,013.Επίσης, αρνητικότερα βαθμολογούν τα παιδιά γονιών 61 τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τις διαστάσεις θεραπεία Ι. p=0,006, τη θεραπεία ΙΙ p=0,003 και την επικοινωνία p=0,006. Όσον αφορά τη συνέπεια στη διαιτητική αγωγή βρέθηκε ότι περισσότερα αρνητικά βαθμολογούν τα άτομα τα οποία είναι πάρα πολύ συνεπείς στη διαιτητική αγωγή p<0,001 αντίστοιχα. Ομοίως και σε ότι αφορά τη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή p<0,001 αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής παιδιών μα σακχαρώδη διαβήτη επηρεάζεται αρνητικά από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς και κλινικούς παράγοντες τους οποίους οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους στον σχεδιασμό της θεραπείας και γενικά αντιμετώπισης της νόσου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι είναι μία από τις σημαντικότερες χρόνιες ασθένειες της παιδικής ηλικίας και ως χρόνια ασθένεια επιδρά στη σωματική, ψυχολογική και συναισθηματική υγεία των παιδιών και εφήβων επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση της ποιότητας , ζωής παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 νοσηλευόμενα παιδιά με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι στα Νοσοκομεία Παίδων «Η Αγία Σοφία» και «Αγλαΐα Κυριακού» καθώς και παιδιά και έφηβοι που παρακολουθούνταν στα Τακτικά Διαβητολογικά ιατρεία των νοσοκομείων. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τα παιδιά της κλίμακας PedsQL 3.0 Type 1 Diabetes Module. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία t-tesr και anova. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο επίπεδο p&lt;0,05. Aαποτελέσματα: Από τα 250 παιδιά του δείγματος το 50,0% είχε ηλικία 8-12 ετών και το άλλο ήμισυ 13-18 ετών. Η κατανομή του φύλου ήταν από 50,0% στο καθένα. Το 13,6% ανήκε σε μονογονεϊκή οικογένεια και στο 82,4% υπήρχαν και άλλα παιδιά στην οικογένεια . Όσον αφορά τη συνέπεια του δείγματος στη διαιτητική αγωγή το 38,8% αναφέρει ότι είναι πάρα πολύ συνεπείς, το 40,0% πολύ συνεπείς ενώ ικανοποιητικά, λίγο και καθόλου συνεπείς το 21,2%. Τα αντίστοιχα ποσοστά στη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή είναι 53,2%, 35,5% και 11,6%. Τα αγόρια βαθμολογούσαν περισσότερο αρνητικά την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με τη νόσο (p=0,001) και τις ανησυχίες που σχετίζονται με τα προβλήματα της νόσου, (p=0,051), όπως και τα παιδιά 8 με 12 ετών, p=0,011. Τα παιδιά που ζουν και με τους 2 γονείς βαθμολογούν περισσότερο αρνητικά την παράμετρο που αφορά τη νόσο p=0,018, τη θεραπεία I, p=0,002, τη θεραπεία ΙΙ, p=0,052, τις ανησυχίες για τη νόσο, p=0,003 και την επικοινωνία p=0,013.Επίσης, αρνητικότερα βαθμολογούν τα παιδιά γονιών 61 τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τις διαστάσεις θεραπεία Ι. p=0,006, τη θεραπεία ΙΙ p=0,003 και την επικοινωνία p=0,006. Όσον αφορά τη συνέπεια στη διαιτητική αγωγή βρέθηκε ότι περισσότερα αρνητικά βαθμολογούν τα άτομα τα οποία είναι πάρα πολύ συνεπείς στη διαιτητική αγωγή p&lt;0,001 αντίστοιχα. Ομοίως και σε ότι αφορά τη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή p&lt;0,001 αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής παιδιών μα σακχαρώδη διαβήτη επηρεάζεται αρνητικά από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς και κλινικούς παράγοντες τους οποίους οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους στον σχεδιασμό της θεραπείας και γενικά αντιμετώπισης της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μερέτη Ελένη","Mereti Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1712911"],"render_values":[{"text":"uoadl:1712911","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712911","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712911","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1712911","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μερέτη Ελένη","Mereti Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1712911","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712911"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι είναι μία από τις σημαντικότερες χρόνιες ασθένειες της παιδικής ηλικίας και ως χρόνια ασθένεια επιδρά στη σωματική, ψυχολογική και συναισθηματική υγεία των παιδιών και εφήβων επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση της ποιότητας , ζωής παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 νοσηλευόμενα παιδιά με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι στα Νοσοκομεία Παίδων «Η Αγία Σοφία» και «Αγλαΐα Κυριακού» καθώς και παιδιά και έφηβοι που παρακολουθούνταν στα Τακτικά Διαβητολογικά ιατρεία των νοσοκομείων. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τα παιδιά της κλίμακας PedsQL 3.0 Type 1 Diabetes Module. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία t-tesr και anova. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο επίπεδο p<0,05. Aαποτελέσματα: Από τα 250 παιδιά του δείγματος το 50,0% είχε ηλικία 8-12 ετών και το άλλο ήμισυ 13-18 ετών. Η κατανομή του φύλου ήταν από 50,0% στο καθένα. Το 13,6% ανήκε σε μονογονεϊκή οικογένεια και στο 82,4% υπήρχαν και άλλα παιδιά στην οικογένεια . Όσον αφορά τη συνέπεια του δείγματος στη διαιτητική αγωγή το 38,8% αναφέρει ότι είναι πάρα πολύ συνεπείς, το 40,0% πολύ συνεπείς ενώ ικανοποιητικά, λίγο και καθόλου συνεπείς το 21,2%. Τα αντίστοιχα ποσοστά στη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή είναι 53,2%, 35,5% και 11,6%. Τα αγόρια βαθμολογούσαν περισσότερο αρνητικά την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με τη νόσο (p=0,001) και τις ανησυχίες που σχετίζονται με τα προβλήματα της νόσου, (p=0,051), όπως και τα παιδιά 8 με 12 ετών, p=0,011. Τα παιδιά που ζουν και με τους 2 γονείς βαθμολογούν περισσότερο αρνητικά την παράμετρο που αφορά τη νόσο p=0,018, τη θεραπεία I, p=0,002, τη θεραπεία ΙΙ, p=0,052, τις ανησυχίες για τη νόσο, p=0,003 και την επικοινωνία p=0,013.Επίσης, αρνητικότερα βαθμολογούν τα παιδιά γονιών 61 τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τις διαστάσεις θεραπεία Ι. p=0,006, τη θεραπεία ΙΙ p=0,003 και την επικοινωνία p=0,006. Όσον αφορά τη συνέπεια στη διαιτητική αγωγή βρέθηκε ότι περισσότερα αρνητικά βαθμολογούν τα άτομα τα οποία είναι πάρα πολύ συνεπείς στη διαιτητική αγωγή p<0,001 αντίστοιχα. Ομοίως και σε ότι αφορά τη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή p<0,001 αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής παιδιών μα σακχαρώδη διαβήτη επηρεάζεται αρνητικά από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς και κλινικούς παράγοντες τους οποίους οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους στον σχεδιασμό της θεραπείας και γενικά αντιμετώπισης της νόσου.","Introduction: Type I diabetes mellitus is one of the most important chronic diseases of childhood and as a chronic illness it affects the physical, psychological and emotional health of children and adolescents by adversely affecting their quality of life. Purpose: The purpose of the present essay is to assess the quality of life of children and adolescents with diabetes mellitus. Material and Method: The study sample consisted of 250 hospitalized children with Type I diabetes at the Children's Hospitals \"Agia Sophia\" and \"Aglaia Kyriakou\", as well as children and adolescents who were being monitored at the Regular Diabetologist's consultation rooms in these hospitals. The data collection was completed by the children who completed the PedsQL 3.0 Type 1 Diabetes Module. The statistical test t-tesr and anova were applied. Statistical significance was set at the p <0.05 level. Results: Of the 250 children in the sample 50.0% were 8-12 years old and the other half were 13-18 years old. The sex distribution was from 50.0% to each one. 13.6% belonged to a single parent family and at 82.4% there were other children in the family. Concerning the consistency of the sample in dietary treatment, 38.8% said they were very consistent, 40.0% very consistent, while satisfactory, little and no consistent 21.2%. Corresponding percentages in treatment consistency are 53.2%, 35.5% and 11.6%. The boys rated the quality of life associated with the disease (p = 0.001) and the concerns related to the disease problems (p = 0.051) more severely, as did the children 8 to 12 years old, p = 0.011. Children living with both parents score more negatively the disease-related parameter p = 0.018, treatment I, p = 0.002, treatment II, p = 0.052, concerns for the disease, p = 0.003 and communication P = 0.013. Also, negative scores for parents of tertiary education are the treatments I p = 0.006, treatment II p = 0.003 and communication p = 0.006. Concerning the consistency in dietary treatment, it was found that those who are very consistent in 63 dietary treatment score more negativelyp <0.001 respectively. Similarly, regarding the consistency in treatment p <0.001 respectively. Conclusion: The quality of life of children with diabetes mellitus is negatively affected by various socio-demographic and clinical factors that health professionals should take seriously into consideration when planning treatment and overall disease management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποιότητα ζωής παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μερέτη Ελένη","Mereti Eleni"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι είναι μία από τις σημαντικότερες χρόνιες ασθένειες της παιδικής ηλικίας και ως χρόνια ασθένεια επιδρά στη σωματική, ψυχολογική και συναισθηματική υγεία των παιδιών και εφήβων επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση της ποιότητας , ζωής παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 νοσηλευόμενα παιδιά με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι στα Νοσοκομεία Παίδων «Η Αγία Σοφία» και «Αγλαΐα Κυριακού» καθώς και παιδιά και έφηβοι που παρακολουθούνταν στα Τακτικά Διαβητολογικά ιατρεία των νοσοκομείων. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τα παιδιά της κλίμακας PedsQL 3.0 Type 1 Diabetes Module. Εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία t-tesr και anova. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο επίπεδο p<0,05. Aαποτελέσματα: Από τα 250 παιδιά του δείγματος το 50,0% είχε ηλικία 8-12 ετών και το άλλο ήμισυ 13-18 ετών. Η κατανομή του φύλου ήταν από 50,0% στο καθένα. Το 13,6% ανήκε σε μονογονεϊκή οικογένεια και στο 82,4% υπήρχαν και άλλα παιδιά στην οικογένεια . Όσον αφορά τη συνέπεια του δείγματος στη διαιτητική αγωγή το 38,8% αναφέρει ότι είναι πάρα πολύ συνεπείς, το 40,0% πολύ συνεπείς ενώ ικανοποιητικά, λίγο και καθόλου συνεπείς το 21,2%. Τα αντίστοιχα ποσοστά στη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή είναι 53,2%, 35,5% και 11,6%. Τα αγόρια βαθμολογούσαν περισσότερο αρνητικά την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με τη νόσο (p=0,001) και τις ανησυχίες που σχετίζονται με τα προβλήματα της νόσου, (p=0,051), όπως και τα παιδιά 8 με 12 ετών, p=0,011. Τα παιδιά που ζουν και με τους 2 γονείς βαθμολογούν περισσότερο αρνητικά την παράμετρο που αφορά τη νόσο p=0,018, τη θεραπεία I, p=0,002, τη θεραπεία ΙΙ, p=0,052, τις ανησυχίες για τη νόσο, p=0,003 και την επικοινωνία p=0,013.Επίσης, αρνητικότερα βαθμολογούν τα παιδιά γονιών 61 τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τις διαστάσεις θεραπεία Ι. p=0,006, τη θεραπεία ΙΙ p=0,003 και την επικοινωνία p=0,006. Όσον αφορά τη συνέπεια στη διαιτητική αγωγή βρέθηκε ότι περισσότερα αρνητικά βαθμολογούν τα άτομα τα οποία είναι πάρα πολύ συνεπείς στη διαιτητική αγωγή p<0,001 αντίστοιχα. Ομοίως και σε ότι αφορά τη συνέπεια στη θεραπευτική αγωγή p<0,001 αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Η ποιότητα ζωής παιδιών μα σακχαρώδη διαβήτη επηρεάζεται αρνητικά από διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς και κλινικούς παράγοντες τους οποίους οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους στον σχεδιασμό της θεραπείας και γενικά αντιμετώπισης της νόσου.","Introduction: Type I diabetes mellitus is one of the most important chronic diseases of childhood and as a chronic illness it affects the physical, psychological and emotional health of children and adolescents by adversely affecting their quality of life. Purpose: The purpose of the present essay is to assess the quality of life of children and adolescents with diabetes mellitus. Material and Method: The study sample consisted of 250 hospitalized children with Type I diabetes at the Children's Hospitals \"Agia Sophia\" and \"Aglaia Kyriakou\", as well as children and adolescents who were being monitored at the Regular Diabetologist's consultation rooms in these hospitals. The data collection was completed by the children who completed the PedsQL 3.0 Type 1 Diabetes Module. The statistical test t-tesr and anova were applied. Statistical significance was set at the p <0.05 level. Results: Of the 250 children in the sample 50.0% were 8-12 years old and the other half were 13-18 years old. The sex distribution was from 50.0% to each one. 13.6% belonged to a single parent family and at 82.4% there were other children in the family. Concerning the consistency of the sample in dietary treatment, 38.8% said they were very consistent, 40.0% very consistent, while satisfactory, little and no consistent 21.2%. Corresponding percentages in treatment consistency are 53.2%, 35.5% and 11.6%. The boys rated the quality of life associated with the disease (p = 0.001) and the concerns related to the disease problems (p = 0.051) more severely, as did the children 8 to 12 years old, p = 0.011. Children living with both parents score more negatively the disease-related parameter p = 0.018, treatment I, p = 0.002, treatment II, p = 0.052, concerns for the disease, p = 0.003 and communication P = 0.013. Also, negative scores for parents of tertiary education are the treatments I p = 0.006, treatment II p = 0.003 and communication p = 0.006. Concerning the consistency in dietary treatment, it was found that those who are very consistent in 63 dietary treatment score more negativelyp <0.001 respectively. Similarly, regarding the consistency in treatment p <0.001 respectively. Conclusion: The quality of life of children with diabetes mellitus is negatively affected by various socio-demographic and clinical factors that health professionals should take seriously into consideration when planning treatment and overall disease management."],"dc:identifier":["uoadl:1712911","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1712911"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ποιότητα ζωής παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z"}