{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1713893"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1713893","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στοματική υγεία και ανάπτυξη στελεχών του μύκητα Candida albicans στη στοματική κοιλότητα παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με αντίστοιχα υγιή άτομα","abstract":"Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔΤ1) αποτελεί ένα συχνό μεταβολικό νόσημα που επηρεάζει σημαντικά τη στοματική υγεία των ασθενών. Το νόσημα αυτό έχει μελετηθεί ως προς την επίδρασή του στους σκληρούς οδοντικούς και περιοδοντικούς ιστούς, τις μεταβολές που προκαλεί στη σύσταση του σάλιου και στη μικροβιακή χλωρίδα του στόματος των ασθενών. Σκοπός: Η συγχρονική αυτή μελέτη είχε ως σκοπό να μελετήσει τη στοματική υγεία των παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 και την ανάπτυξη στελεχών του μύκητα Candida albicans στη στοματική τους κοιλότητα και να συγκρίνει τα αποτελέσματα αυτά με τα αντίστοιχα υγιών παιδιών και εφήβων. Υλικά και Μέθοδοι: Για τους σκοπούς αυτής της έρευνας, εξετάσθηκαν 74 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων ‘’Αγία Σοφία’’ (ηλικίας 6-15 ετών): α) άτομα με αρρύθμιστο ΣΔΤ1 (ΑΣΔ): 30 με HbA1c ≥ 7,5% και β) άτομα με καλά ρυθμισμένο ΣΔΤ1 (ΡΣΔ): 30 με HbA1c <7,5%. Στην ομάδα υγιών ατόμων συμμετείχαν 70 ασθενείς της Προπτυχιακής και Μεταπτυχιακής κλινικής της Παιδοδοντιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και οι τρεις ομάδες εξετάσθηκαν ως προς την επίπτωση της οδοντικής πλάκας (PlI, Loe & Silness 1963), της ουλικής φλεγμονής (GI, Loe & Silness 1963), της τρυγίας ( Greene & Vermillion 1960, 1964) και της τερηδόνας (ICDAS ΙΙ 2009). Για την κατηγορία των παιδιών με ΣΔΤ1 μετρήθηκε επιπροσθέτως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), για να υπολογισθεί το επίπεδο ρύθμισης του ΣΔ ενώ καταγράφηκε ο χρόνος διάγνωσης της νόσου για να υπολογισθεί η διάρκειά της. Επίσης μετρήθηκαν οι παράμετροι του σάλιου (ρυθμός ροής και ρυθμιστική ικανότητα). Τέλος ανιχνεύτηκαν τα επίπεδα Candida albicans και Streptococcus mutans με τη χρήση της τεχνικής real-time qPCR. Η εξέταση όλων των παιδιών που συμμετείχαν στη μελέτη πραγματοποιήθηκε από δύο ταυτοποιημένους μεταξύ τους οδοντιάτρους (k > 0.08) Η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε με την χρήση του στατιστικού πακέτου Stata 14.1, StataCorp, College Station, USA. Αποτελέσματα: Οι διαφορές στα επίπεδα οδοντικής πλάκας (PlI) μεταξύ των τριών ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές. Πιο συγκεκριμένα, τα επίπεδα του δείκτη PlI των παιδιών με ΑΣΔ ήταν στατικά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με αυτά των υγιών ατόμων (p = 0,034). Αντιθέτως, τα αποτελέσματα για το δείκτη φλεγμονής των ούλων (GI) και τρυγίας (CI) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων (p> 0,05). Η μέση τιμή του δείκτη DMFS προσδιορίστηκε στο 3,09 για την ομάδα ατόμων με ΑΣΔ, 1,18 για τα άτομα με ΡΣΔ και 1,48 για την υγιή παιδιά. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές (p > 0.05). Σε όλα τα παιδιά, καταγράφηκε κανονικός ρυθμός ροής και υψηλή ικανότητα ρύθμισης του σάλιου. Στελέχη C. albicans ανιχνεύτηκαν σε 13 από τα 35 παιδιά με ΑΣΔ, 9 από τα 39 παιδιά με ΡΣΔ και 13 από τους 70 υγιείς μάρτυρες (3,01 log cfu / ml (SD = 0,94) σε παιδιά με ΑΣΔ διαβήτη, 2,87 (SD = 0,92) σε παιδιά με ΡΣΔ και 3,13 (SD = 1,19) σε υγιή παιδιά). Στελέχη S. mutans απομονώθηκαν από τη στοματική κοιλότητα των 96 από τα 144 άτομα της μελέτης. Στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του S. mutans βρέθηκε μεταξύ της ομάδας παιδιών με ΑΣΔ και αυτών με ΡΣΔ (p = 0.032). Στελέχη S. mutans ανιχνεύθηκαν στο 75% των παιδιών με ΣΔΤ1. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 έχουν φτωχή στοματική υγιεινή και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τερηδόνα, ειδικά όταν η νόσος είναι μη ρυθμισμένη. Επομένως, απαιτούνται μεγαλύτερες προσπάθειες για τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής αυτών των ασθενών και για την πρόληψη διαφόρων επιπλοκών. Επιτακτικής σημασίας κρίνεται η ανάγκη διεξαγωγής μελλοντικής έρευνας προκειμένου να διερευνηθεί καλύτερα η συσχέτιση ρύθμισης του γλυκαιμικού ελέγχου κατά τη διάρκεια ετών με την κατάσταση της στοματικής υγείας και της μικροβιακής χλωρίδας της στοματικής κοιλότητας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔΤ1) αποτελεί ένα συχνό μεταβολικό νόσημα που επηρεάζει σημαντικά τη στοματική υγεία των ασθενών. Το νόσημα αυτό έχει μελετηθεί ως προς την επίδρασή του στους σκληρούς οδοντικούς και περιοδοντικούς ιστούς, τις μεταβολές που προκαλεί στη σύσταση του σάλιου και στη μικροβιακή χλωρίδα του στόματος των ασθενών. Σκοπός: Η συγχρονική αυτή μελέτη είχε ως σκοπό να μελετήσει τη στοματική υγεία των παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 και την ανάπτυξη στελεχών του μύκητα Candida albicans στη στοματική τους κοιλότητα και να συγκρίνει τα αποτελέσματα αυτά με τα αντίστοιχα υγιών παιδιών και εφήβων. Υλικά και Μέθοδοι: Για τους σκοπούς αυτής της έρευνας, εξετάσθηκαν 74 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων ‘’Αγία Σοφία’’ (ηλικίας 6-15 ετών): α) άτομα με αρρύθμιστο ΣΔΤ1 (ΑΣΔ): 30 με HbA1c ≥ 7,5% και β) άτομα με καλά ρυθμισμένο ΣΔΤ1 (ΡΣΔ): 30 με HbA1c &lt;7,5%. Στην ομάδα υγιών ατόμων συμμετείχαν 70 ασθενείς της Προπτυχιακής και Μεταπτυχιακής κλινικής της Παιδοδοντιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και οι τρεις ομάδες εξετάσθηκαν ως προς την επίπτωση της οδοντικής πλάκας (PlI, Loe &amp; Silness 1963), της ουλικής φλεγμονής (GI, Loe &amp; Silness 1963), της τρυγίας ( Greene &amp; Vermillion 1960, 1964) και της τερηδόνας (ICDAS ΙΙ 2009). Για την κατηγορία των παιδιών με ΣΔΤ1 μετρήθηκε επιπροσθέτως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), για να υπολογισθεί το επίπεδο ρύθμισης του ΣΔ ενώ καταγράφηκε ο χρόνος διάγνωσης της νόσου για να υπολογισθεί η διάρκειά της. Επίσης μετρήθηκαν οι παράμετροι του σάλιου (ρυθμός ροής και ρυθμιστική ικανότητα). Τέλος ανιχνεύτηκαν τα επίπεδα Candida albicans και Streptococcus mutans με τη χρήση της τεχνικής real-time qPCR. Η εξέταση όλων των παιδιών που συμμετείχαν στη μελέτη πραγματοποιήθηκε από δύο ταυτοποιημένους μεταξύ τους οδοντιάτρους (k &gt; 0.08) Η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε με την χρήση του στατιστικού πακέτου Stata 14.1, StataCorp, College Station, USA. Αποτελέσματα: Οι διαφορές στα επίπεδα οδοντικής πλάκας (PlI) μεταξύ των τριών ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές. Πιο συγκεκριμένα, τα επίπεδα του δείκτη PlI των παιδιών με ΑΣΔ ήταν στατικά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με αυτά των υγιών ατόμων (p = 0,034). Αντιθέτως, τα αποτελέσματα για το δείκτη φλεγμονής των ούλων (GI) και τρυγίας (CI) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων (p&gt; 0,05). Η μέση τιμή του δείκτη DMFS προσδιορίστηκε στο 3,09 για την ομάδα ατόμων με ΑΣΔ, 1,18 για τα άτομα με ΡΣΔ και 1,48 για την υγιή παιδιά. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές (p &gt; 0.05). Σε όλα τα παιδιά, καταγράφηκε κανονικός ρυθμός ροής και υψηλή ικανότητα ρύθμισης του σάλιου. Στελέχη C. albicans ανιχνεύτηκαν σε 13 από τα 35 παιδιά με ΑΣΔ, 9 από τα 39 παιδιά με ΡΣΔ και 13 από τους 70 υγιείς μάρτυρες (3,01 log cfu / ml (SD = 0,94) σε παιδιά με ΑΣΔ διαβήτη, 2,87 (SD = 0,92) σε παιδιά με ΡΣΔ και 3,13 (SD = 1,19) σε υγιή παιδιά). Στελέχη S. mutans απομονώθηκαν από τη στοματική κοιλότητα των 96 από τα 144 άτομα της μελέτης. Στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του S. mutans βρέθηκε μεταξύ της ομάδας παιδιών με ΑΣΔ και αυτών με ΡΣΔ (p = 0.032). Στελέχη S. mutans ανιχνεύθηκαν στο 75% των παιδιών με ΣΔΤ1. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 έχουν φτωχή στοματική υγιεινή και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τερηδόνα, ειδικά όταν η νόσος είναι μη ρυθμισμένη. Επομένως, απαιτούνται μεγαλύτερες προσπάθειες για τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής αυτών των ασθενών και για την πρόληψη διαφόρων επιπλοκών. Επιτακτικής σημασίας κρίνεται η ανάγκη διεξαγωγής μελλοντικής έρευνας προκειμένου να διερευνηθεί καλύτερα η συσχέτιση ρύθμισης του γλυκαιμικού ελέγχου κατά τη διάρκεια ετών με την κατάσταση της στοματικής υγείας και της μικροβιακής χλωρίδας της στοματικής κοιλότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαμπατζιά Αναστασία","Babatzia Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1713893"],"render_values":[{"text":"uoadl:1713893","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1713893","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1713893","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1713893","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαμπατζιά Αναστασία","Babatzia Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1713893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1713893"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔΤ1) αποτελεί ένα συχνό μεταβολικό νόσημα που επηρεάζει σημαντικά τη στοματική υγεία των ασθενών. Το νόσημα αυτό έχει μελετηθεί ως προς την επίδρασή του στους σκληρούς οδοντικούς και περιοδοντικούς ιστούς, τις μεταβολές που προκαλεί στη σύσταση του σάλιου και στη μικροβιακή χλωρίδα του στόματος των ασθενών. Σκοπός: Η συγχρονική αυτή μελέτη είχε ως σκοπό να μελετήσει τη στοματική υγεία των παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 και την ανάπτυξη στελεχών του μύκητα Candida albicans στη στοματική τους κοιλότητα και να συγκρίνει τα αποτελέσματα αυτά με τα αντίστοιχα υγιών παιδιών και εφήβων. Υλικά και Μέθοδοι: Για τους σκοπούς αυτής της έρευνας, εξετάσθηκαν 74 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων ‘’Αγία Σοφία’’ (ηλικίας 6-15 ετών): α) άτομα με αρρύθμιστο ΣΔΤ1 (ΑΣΔ): 30 με HbA1c ≥ 7,5% και β) άτομα με καλά ρυθμισμένο ΣΔΤ1 (ΡΣΔ): 30 με HbA1c <7,5%. Στην ομάδα υγιών ατόμων συμμετείχαν 70 ασθενείς της Προπτυχιακής και Μεταπτυχιακής κλινικής της Παιδοδοντιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και οι τρεις ομάδες εξετάσθηκαν ως προς την επίπτωση της οδοντικής πλάκας (PlI, Loe & Silness 1963), της ουλικής φλεγμονής (GI, Loe & Silness 1963), της τρυγίας ( Greene & Vermillion 1960, 1964) και της τερηδόνας (ICDAS ΙΙ 2009). Για την κατηγορία των παιδιών με ΣΔΤ1 μετρήθηκε επιπροσθέτως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), για να υπολογισθεί το επίπεδο ρύθμισης του ΣΔ ενώ καταγράφηκε ο χρόνος διάγνωσης της νόσου για να υπολογισθεί η διάρκειά της. Επίσης μετρήθηκαν οι παράμετροι του σάλιου (ρυθμός ροής και ρυθμιστική ικανότητα). Τέλος ανιχνεύτηκαν τα επίπεδα Candida albicans και Streptococcus mutans με τη χρήση της τεχνικής real-time qPCR. Η εξέταση όλων των παιδιών που συμμετείχαν στη μελέτη πραγματοποιήθηκε από δύο ταυτοποιημένους μεταξύ τους οδοντιάτρους (k > 0.08) Η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε με την χρήση του στατιστικού πακέτου Stata 14.1, StataCorp, College Station, USA. Αποτελέσματα: Οι διαφορές στα επίπεδα οδοντικής πλάκας (PlI) μεταξύ των τριών ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές. Πιο συγκεκριμένα, τα επίπεδα του δείκτη PlI των παιδιών με ΑΣΔ ήταν στατικά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με αυτά των υγιών ατόμων (p = 0,034). Αντιθέτως, τα αποτελέσματα για το δείκτη φλεγμονής των ούλων (GI) και τρυγίας (CI) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων (p> 0,05). Η μέση τιμή του δείκτη DMFS προσδιορίστηκε στο 3,09 για την ομάδα ατόμων με ΑΣΔ, 1,18 για τα άτομα με ΡΣΔ και 1,48 για την υγιή παιδιά. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές (p > 0.05). Σε όλα τα παιδιά, καταγράφηκε κανονικός ρυθμός ροής και υψηλή ικανότητα ρύθμισης του σάλιου. Στελέχη C. albicans ανιχνεύτηκαν σε 13 από τα 35 παιδιά με ΑΣΔ, 9 από τα 39 παιδιά με ΡΣΔ και 13 από τους 70 υγιείς μάρτυρες (3,01 log cfu / ml (SD = 0,94) σε παιδιά με ΑΣΔ διαβήτη, 2,87 (SD = 0,92) σε παιδιά με ΡΣΔ και 3,13 (SD = 1,19) σε υγιή παιδιά). Στελέχη S. mutans απομονώθηκαν από τη στοματική κοιλότητα των 96 από τα 144 άτομα της μελέτης. Στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του S. mutans βρέθηκε μεταξύ της ομάδας παιδιών με ΑΣΔ και αυτών με ΡΣΔ (p = 0.032). Στελέχη S. mutans ανιχνεύθηκαν στο 75% των παιδιών με ΣΔΤ1. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 έχουν φτωχή στοματική υγιεινή και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τερηδόνα, ειδικά όταν η νόσος είναι μη ρυθμισμένη. Επομένως, απαιτούνται μεγαλύτερες προσπάθειες για τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής αυτών των ασθενών και για την πρόληψη διαφόρων επιπλοκών. Επιτακτικής σημασίας κρίνεται η ανάγκη διεξαγωγής μελλοντικής έρευνας προκειμένου να διερευνηθεί καλύτερα η συσχέτιση ρύθμισης του γλυκαιμικού ελέγχου κατά τη διάρκεια ετών με την κατάσταση της στοματικής υγείας και της μικροβιακής χλωρίδας της στοματικής κοιλότητας.","Background: Diabetes mellitus (DM) is a group of metabolic diseases that can affect the oral health status, especially when it is not controlled. Aim: The aim of the study was to determine the oral health and oral Candida albicans of children and adolescents with controlled and uncontrolled diabetes type 1 (T1D) and to compare them with a similar group of healthy ones. Design: One hundred forty-four (144) children-adolescents (6 to15 years) were allocated in three groups: (a) 35 with poorly - glycemic controlled diabetes (PGC, HbA1c<7.5%), (b) 39 with good – glycemic controlled diabetes (GGC, HbA1c≥7.5%) and (c) 70 healthy. The children with diabetes were out-patients of the children´s hospital «Agia Sophia». Plaque index (PlI) (Silness & Loe 1964), gingival index (GI) (Silness & Loe 1964), calculus index (Greene & Vermillion 1960, 1964) and DMFS index, for caries, were used. Flow rate and buffer capacity were estimated using the CRT test by Ivoclar-Vivadent. Stimulated saliva was transferred and prepared for DNA extraction for the detection and identification of oral Candida albicans and Streptococcus mutans with real time PCR technique. The examinations were performed by two calibrated examiners (κ>0.8). Median regression was implemented to assess potential associations between clinical characteristics (PlI, GI, CI, DMFS) of diabetes groups and control group. Microbial counts were log transformed. All analyses were conducted using Stata 14.1 (StataCorp, College Station, USA). The level of significance was set at 0.05. Results: Differences in the PlI levels among the three groups were significantly different. Statistical analysis showed that PlI levels of the poorly-glycemic controlled individuals were significantly different from the control children (p=0.034). The GI and calculus, however were not significantly different among the three groups (p > 0.05). Mean DMFS was determined to be 3.09 for the poorly-glycemic controlled group, 1.18 for the good-glycemic controlled and 1.48 for the healthy. Difference among the groups were not statistically significant (p > 0.05). In all children, a normal flow rate and a high buffering capacity were recorded. C. albicans was found in 13 out of 35 PGC diabetic children, 9 of 39 GGC diabetic and 13 out of 70 healthy controls. The mean values of C. albicans were: 3.01 log cfu/ml (SD= 0.94) in the PGC diabetic children, 2.87 (SD= 0.92) in the GGC diabetics and 3.13 (SD= 1.19) in the healthy controls (p > 0.05). S. mutans was isolated from the oral cavity of 96 of the 144 individuals. A statistically significant difference in the levels of S. mutans was found between the PGC diabetes group and GGC (p=0.032). S. mutans was detected in 75% of children with type 1 diabetes. Conclusions: The results suggest that children with type-1 diabetes have poorer oral hygiene and are at higher risk to develop dental caries, especially when their medical condition is uncontrolled. Greater efforts are required to improve oral hygiene of these patients and prevent complications. Future research should be carried out in order to better investigate the association of glycemic control over the years with the oral health and microbial status."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στοματική υγεία και ανάπτυξη στελεχών του μύκητα Candida albicans στη στοματική κοιλότητα παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με αντίστοιχα υγιή άτομα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαμπατζιά Αναστασία","Babatzia Anastasia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔΤ1) αποτελεί ένα συχνό μεταβολικό νόσημα που επηρεάζει σημαντικά τη στοματική υγεία των ασθενών. Το νόσημα αυτό έχει μελετηθεί ως προς την επίδρασή του στους σκληρούς οδοντικούς και περιοδοντικούς ιστούς, τις μεταβολές που προκαλεί στη σύσταση του σάλιου και στη μικροβιακή χλωρίδα του στόματος των ασθενών. Σκοπός: Η συγχρονική αυτή μελέτη είχε ως σκοπό να μελετήσει τη στοματική υγεία των παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 και την ανάπτυξη στελεχών του μύκητα Candida albicans στη στοματική τους κοιλότητα και να συγκρίνει τα αποτελέσματα αυτά με τα αντίστοιχα υγιών παιδιών και εφήβων. Υλικά και Μέθοδοι: Για τους σκοπούς αυτής της έρευνας, εξετάσθηκαν 74 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων ‘’Αγία Σοφία’’ (ηλικίας 6-15 ετών): α) άτομα με αρρύθμιστο ΣΔΤ1 (ΑΣΔ): 30 με HbA1c ≥ 7,5% και β) άτομα με καλά ρυθμισμένο ΣΔΤ1 (ΡΣΔ): 30 με HbA1c <7,5%. Στην ομάδα υγιών ατόμων συμμετείχαν 70 ασθενείς της Προπτυχιακής και Μεταπτυχιακής κλινικής της Παιδοδοντιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και οι τρεις ομάδες εξετάσθηκαν ως προς την επίπτωση της οδοντικής πλάκας (PlI, Loe & Silness 1963), της ουλικής φλεγμονής (GI, Loe & Silness 1963), της τρυγίας ( Greene & Vermillion 1960, 1964) και της τερηδόνας (ICDAS ΙΙ 2009). Για την κατηγορία των παιδιών με ΣΔΤ1 μετρήθηκε επιπροσθέτως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), για να υπολογισθεί το επίπεδο ρύθμισης του ΣΔ ενώ καταγράφηκε ο χρόνος διάγνωσης της νόσου για να υπολογισθεί η διάρκειά της. Επίσης μετρήθηκαν οι παράμετροι του σάλιου (ρυθμός ροής και ρυθμιστική ικανότητα). Τέλος ανιχνεύτηκαν τα επίπεδα Candida albicans και Streptococcus mutans με τη χρήση της τεχνικής real-time qPCR. Η εξέταση όλων των παιδιών που συμμετείχαν στη μελέτη πραγματοποιήθηκε από δύο ταυτοποιημένους μεταξύ τους οδοντιάτρους (k > 0.08) Η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε με την χρήση του στατιστικού πακέτου Stata 14.1, StataCorp, College Station, USA. Αποτελέσματα: Οι διαφορές στα επίπεδα οδοντικής πλάκας (PlI) μεταξύ των τριών ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές. Πιο συγκεκριμένα, τα επίπεδα του δείκτη PlI των παιδιών με ΑΣΔ ήταν στατικά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με αυτά των υγιών ατόμων (p = 0,034). Αντιθέτως, τα αποτελέσματα για το δείκτη φλεγμονής των ούλων (GI) και τρυγίας (CI) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων (p> 0,05). Η μέση τιμή του δείκτη DMFS προσδιορίστηκε στο 3,09 για την ομάδα ατόμων με ΑΣΔ, 1,18 για τα άτομα με ΡΣΔ και 1,48 για την υγιή παιδιά. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές (p > 0.05). Σε όλα τα παιδιά, καταγράφηκε κανονικός ρυθμός ροής και υψηλή ικανότητα ρύθμισης του σάλιου. Στελέχη C. albicans ανιχνεύτηκαν σε 13 από τα 35 παιδιά με ΑΣΔ, 9 από τα 39 παιδιά με ΡΣΔ και 13 από τους 70 υγιείς μάρτυρες (3,01 log cfu / ml (SD = 0,94) σε παιδιά με ΑΣΔ διαβήτη, 2,87 (SD = 0,92) σε παιδιά με ΡΣΔ και 3,13 (SD = 1,19) σε υγιή παιδιά). Στελέχη S. mutans απομονώθηκαν από τη στοματική κοιλότητα των 96 από τα 144 άτομα της μελέτης. Στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του S. mutans βρέθηκε μεταξύ της ομάδας παιδιών με ΑΣΔ και αυτών με ΡΣΔ (p = 0.032). Στελέχη S. mutans ανιχνεύθηκαν στο 75% των παιδιών με ΣΔΤ1. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 έχουν φτωχή στοματική υγιεινή και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τερηδόνα, ειδικά όταν η νόσος είναι μη ρυθμισμένη. Επομένως, απαιτούνται μεγαλύτερες προσπάθειες για τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής αυτών των ασθενών και για την πρόληψη διαφόρων επιπλοκών. Επιτακτικής σημασίας κρίνεται η ανάγκη διεξαγωγής μελλοντικής έρευνας προκειμένου να διερευνηθεί καλύτερα η συσχέτιση ρύθμισης του γλυκαιμικού ελέγχου κατά τη διάρκεια ετών με την κατάσταση της στοματικής υγείας και της μικροβιακής χλωρίδας της στοματικής κοιλότητας.","Background: Diabetes mellitus (DM) is a group of metabolic diseases that can affect the oral health status, especially when it is not controlled. Aim: The aim of the study was to determine the oral health and oral Candida albicans of children and adolescents with controlled and uncontrolled diabetes type 1 (T1D) and to compare them with a similar group of healthy ones. Design: One hundred forty-four (144) children-adolescents (6 to15 years) were allocated in three groups: (a) 35 with poorly - glycemic controlled diabetes (PGC, HbA1c<7.5%), (b) 39 with good – glycemic controlled diabetes (GGC, HbA1c≥7.5%) and (c) 70 healthy. The children with diabetes were out-patients of the children´s hospital «Agia Sophia». Plaque index (PlI) (Silness & Loe 1964), gingival index (GI) (Silness & Loe 1964), calculus index (Greene & Vermillion 1960, 1964) and DMFS index, for caries, were used. Flow rate and buffer capacity were estimated using the CRT test by Ivoclar-Vivadent. Stimulated saliva was transferred and prepared for DNA extraction for the detection and identification of oral Candida albicans and Streptococcus mutans with real time PCR technique. The examinations were performed by two calibrated examiners (κ>0.8). Median regression was implemented to assess potential associations between clinical characteristics (PlI, GI, CI, DMFS) of diabetes groups and control group. Microbial counts were log transformed. All analyses were conducted using Stata 14.1 (StataCorp, College Station, USA). The level of significance was set at 0.05. Results: Differences in the PlI levels among the three groups were significantly different. Statistical analysis showed that PlI levels of the poorly-glycemic controlled individuals were significantly different from the control children (p=0.034). The GI and calculus, however were not significantly different among the three groups (p > 0.05). Mean DMFS was determined to be 3.09 for the poorly-glycemic controlled group, 1.18 for the good-glycemic controlled and 1.48 for the healthy. Difference among the groups were not statistically significant (p > 0.05). In all children, a normal flow rate and a high buffering capacity were recorded. C. albicans was found in 13 out of 35 PGC diabetic children, 9 of 39 GGC diabetic and 13 out of 70 healthy controls. The mean values of C. albicans were: 3.01 log cfu/ml (SD= 0.94) in the PGC diabetic children, 2.87 (SD= 0.92) in the GGC diabetics and 3.13 (SD= 1.19) in the healthy controls (p > 0.05). S. mutans was isolated from the oral cavity of 96 of the 144 individuals. A statistically significant difference in the levels of S. mutans was found between the PGC diabetes group and GGC (p=0.032). S. mutans was detected in 75% of children with type 1 diabetes. Conclusions: The results suggest that children with type-1 diabetes have poorer oral hygiene and are at higher risk to develop dental caries, especially when their medical condition is uncontrolled. Greater efforts are required to improve oral hygiene of these patients and prevent complications. Future research should be carried out in order to better investigate the association of glycemic control over the years with the oral health and microbial status."],"dc:identifier":["uoadl:1713893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1713893"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στοματική υγεία και ανάπτυξη στελεχών του μύκητα Candida albicans στη στοματική κοιλότητα παιδιών και εφήβων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με αντίστοιχα υγιή άτομα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:26Z"}