{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1722693"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1722693","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέση των επιπέδων γλυκόζης αίματος διαβητικών ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά την εισαγωγή τους με τη νοσηρότητα και θνητότητα. - προοπτική μελέτη 10 ετούς παρακολούθησης","abstract":"Εισαγωγή : Η δυσμενής πρόγνωση των διαβητικών ασθενών μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο είναι γνωστή από πολλές κλινικές μελέτες Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση των επιπέδων γλυκόζης του αίματος κατά την εισαγωγή στη νοσηρότητα και θνητότητα διαβητικών ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Προοπτική μελέτη 10ετούς παρακολούθησης. Υλικό και Μέθοδος: Από σύνολο 1.000 διαδοχικών ασθενών που νοσηλεύονταν με διάγνωση ΟΣΣ στην Α Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. Ιπποκράτειου οι 494 έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη και οι οποίοι συμμετείχαν στην προοπτική επιδημιολογική μελέτη 8-10 έτη. Η γλυκόζη του ορού, η ολική χοληστερόλη, η HDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, επίσης μετρήθηκαν σε όλους τους συμμετέχοντες με την χρήση της χρωματογραφικής ενζυμικής μεθόδου σε έναν αυτόματο αναλυτή Technicon RA-1000 Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες και η επίπτωση της ολικής θνησιμότητας στα 8 έτη προσεγγίζει το 30%. Το 54.6 % του δείγματος εμφάνισε γενικότερα θανατηφόρο ή σύμβαμα (επανανοσηλεία για στεφανιαία νόσο- αγγειακό επεισόδιο-καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιαγγειακό θάνατο). Ποσοστό 8% απεβίωσε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Οι διαβητικοί ασθενείς που πέθαναν στο τέλος της 8ετίας παρακολούθησης ήταν περισσότερο ηλικιωμένοι, p<0,001, με λιγότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, p=0,004, με αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο, p<0,001, αντίστοιχα, μειωμένο αιματοκρίτη, p<0,001, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική, p<0,001, p=0,003. Η αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη κατά 1mg/dL στην εισαγωγή των διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο σχετιζόταν με αύξηση κατά 1% της πιθανότητας συμβάματος τον πρώτο χρόνο μετά το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό των διαβητικών ασθενών είχε σύμβαμα στη 10ετία (50% συνολικά και περίπου 30% καρδιαγγειακός θάνατος). Οι διαβητικοί ασθενείς που απεβίωσαν στο τέλος της 8ετούς παρακολούθησης ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, έδειχναν μικρότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, είχαν αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο κατά την εισαγωγή τους, είχαν μειωμένο αιματοκρίτη, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική και καρδιακή λειτουργία. Λέξεις κλειδιά: οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, μακροχρόνια θνησιμότητα, σακχαρώδης διαβήτης, γλυκόζη νηστείας, C αντιδρώσα πρωτεΐνη, αρτηριακή πίεση, νεφρική και καρδιακή λειτουργία.","abstract_html":"Εισαγωγή : Η δυσμενής πρόγνωση των διαβητικών ασθενών μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο είναι γνωστή από πολλές κλινικές μελέτες Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση των επιπέδων γλυκόζης του αίματος κατά την εισαγωγή στη νοσηρότητα και θνητότητα διαβητικών ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Προοπτική μελέτη 10ετούς παρακολούθησης. Υλικό και Μέθοδος: Από σύνολο 1.000 διαδοχικών ασθενών που νοσηλεύονταν με διάγνωση ΟΣΣ στην Α Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. Ιπποκράτειου οι 494 έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη και οι οποίοι συμμετείχαν στην προοπτική επιδημιολογική μελέτη 8-10 έτη. Η γλυκόζη του ορού, η ολική χοληστερόλη, η HDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, επίσης μετρήθηκαν σε όλους τους συμμετέχοντες με την χρήση της χρωματογραφικής ενζυμικής μεθόδου σε έναν αυτόματο αναλυτή Technicon RA-1000 Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες και η επίπτωση της ολικής θνησιμότητας στα 8 έτη προσεγγίζει το 30%. Το 54.6 % του δείγματος εμφάνισε γενικότερα θανατηφόρο ή σύμβαμα (επανανοσηλεία για στεφανιαία νόσο- αγγειακό επεισόδιο-καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιαγγειακό θάνατο). Ποσοστό 8% απεβίωσε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Οι διαβητικοί ασθενείς που πέθαναν στο τέλος της 8ετίας παρακολούθησης ήταν περισσότερο ηλικιωμένοι, p&lt;0,001, με λιγότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, p=0,004, με αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο, p&lt;0,001, αντίστοιχα, μειωμένο αιματοκρίτη, p&lt;0,001, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική, p&lt;0,001, p=0,003. Η αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη κατά 1mg/dL στην εισαγωγή των διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο σχετιζόταν με αύξηση κατά 1% της πιθανότητας συμβάματος τον πρώτο χρόνο μετά το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό των διαβητικών ασθενών είχε σύμβαμα στη 10ετία (50% συνολικά και περίπου 30% καρδιαγγειακός θάνατος). Οι διαβητικοί ασθενείς που απεβίωσαν στο τέλος της 8ετούς παρακολούθησης ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, έδειχναν μικρότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, είχαν αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο κατά την εισαγωγή τους, είχαν μειωμένο αιματοκρίτη, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική και καρδιακή λειτουργία. Λέξεις κλειδιά: οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, μακροχρόνια θνησιμότητα, σακχαρώδης διαβήτης, γλυκόζη νηστείας, C αντιδρώσα πρωτεΐνη, αρτηριακή πίεση, νεφρική και καρδιακή λειτουργία.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλογήρου Λεμονιά","Kalogirou Lemonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1722693"],"render_values":[{"text":"uoadl:1722693","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1722693","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1722693","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1722693","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλογήρου Λεμονιά","Kalogirou Lemonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1722693","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1722693"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή : Η δυσμενής πρόγνωση των διαβητικών ασθενών μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο είναι γνωστή από πολλές κλινικές μελέτες Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση των επιπέδων γλυκόζης του αίματος κατά την εισαγωγή στη νοσηρότητα και θνητότητα διαβητικών ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Προοπτική μελέτη 10ετούς παρακολούθησης. Υλικό και Μέθοδος: Από σύνολο 1.000 διαδοχικών ασθενών που νοσηλεύονταν με διάγνωση ΟΣΣ στην Α Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. Ιπποκράτειου οι 494 έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη και οι οποίοι συμμετείχαν στην προοπτική επιδημιολογική μελέτη 8-10 έτη. Η γλυκόζη του ορού, η ολική χοληστερόλη, η HDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, επίσης μετρήθηκαν σε όλους τους συμμετέχοντες με την χρήση της χρωματογραφικής ενζυμικής μεθόδου σε έναν αυτόματο αναλυτή Technicon RA-1000 Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες και η επίπτωση της ολικής θνησιμότητας στα 8 έτη προσεγγίζει το 30%. Το 54.6 % του δείγματος εμφάνισε γενικότερα θανατηφόρο ή σύμβαμα (επανανοσηλεία για στεφανιαία νόσο- αγγειακό επεισόδιο-καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιαγγειακό θάνατο). Ποσοστό 8% απεβίωσε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Οι διαβητικοί ασθενείς που πέθαναν στο τέλος της 8ετίας παρακολούθησης ήταν περισσότερο ηλικιωμένοι, p<0,001, με λιγότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, p=0,004, με αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο, p<0,001, αντίστοιχα, μειωμένο αιματοκρίτη, p<0,001, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική, p<0,001, p=0,003. Η αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη κατά 1mg/dL στην εισαγωγή των διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο σχετιζόταν με αύξηση κατά 1% της πιθανότητας συμβάματος τον πρώτο χρόνο μετά το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό των διαβητικών ασθενών είχε σύμβαμα στη 10ετία (50% συνολικά και περίπου 30% καρδιαγγειακός θάνατος). Οι διαβητικοί ασθενείς που απεβίωσαν στο τέλος της 8ετούς παρακολούθησης ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, έδειχναν μικρότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, είχαν αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο κατά την εισαγωγή τους, είχαν μειωμένο αιματοκρίτη, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική και καρδιακή λειτουργία. Λέξεις κλειδιά: οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, μακροχρόνια θνησιμότητα, σακχαρώδης διαβήτης, γλυκόζη νηστείας, C αντιδρώσα πρωτεΐνη, αρτηριακή πίεση, νεφρική και καρδιακή λειτουργία.","Introduction: The adverse prognosis of diabetic patients following an acute coronary syndrome is well known by many clinical studies The target of the study is to investigate the association between blood glucose levels to the morbidity and mortality of diabetic patients with acute myocardial infarction. Prospective 10-year follow-up study. Material and Method: Out of 1,000 consecutive patients hospitalized with ACS diagnosis in the First Cardiac Clinic of the General Hospital. Hippocrates, 494 suffered from diabetes and participated in the prospective epidemiological study 8-10 years. Serum glucose, total cholesterol, HDL cholesterol, and triglycerides were also measured in all participants using the chromatographic enzyme method in a Technicon RA-1000 automated analyzer Results: The majority of the patients were male and the incidence of total mortality in 8 years approaches 30%. 54.6% of the sample developed generally fatal or non fatal incidence (re-hospitalizations for coronary artery disease, stroke, cardiac failure or cardiovascular death) A rate of 8% died during hospitalization. Diabetic patients who died at the end of the 8-year follow-up were older, p<0,001 with less adherence to the Mediterranean diet standard, p = 0.004, with increased C reactive protein and B natriuretic peptide, p <0.001, respectively, decreased hematocrit, p <0.001, increased fasting glucose and impaired renal, p <0.001, p = 0.003. The increased C reactive protein by 1 mg / dL during the admission of diabetic patients with acute coronary syndrome was associated with 1% increase of possibility of stroke during the first year after the appearance of acute coronary syndrome Conclusions: A significant proportion of diabetic patients had an incidence during 10 years (50% overall and approximately 30% cardiovascular death). . Diabetic patients who died at the end of the 8-year follow-up were older, showed less adherence to the Mediterranean diet standard, had elevated C reactive protein and B natriuretic peptide during the admission, had reduced hematocrit, increased fasting glucose and impaired renal and cardiac function. Key words: acute coronary syndrome, long-term mortality, diabetes mellitus, fasting glucose, C reactive protein, blood pressure, renal and cardiac function."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέση των επιπέδων γλυκόζης αίματος διαβητικών ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά την εισαγωγή τους με τη νοσηρότητα και θνητότητα. - προοπτική μελέτη 10 ετούς παρακολούθησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλογήρου Λεμονιά","Kalogirou Lemonia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή : Η δυσμενής πρόγνωση των διαβητικών ασθενών μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο είναι γνωστή από πολλές κλινικές μελέτες Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση των επιπέδων γλυκόζης του αίματος κατά την εισαγωγή στη νοσηρότητα και θνητότητα διαβητικών ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Προοπτική μελέτη 10ετούς παρακολούθησης. Υλικό και Μέθοδος: Από σύνολο 1.000 διαδοχικών ασθενών που νοσηλεύονταν με διάγνωση ΟΣΣ στην Α Καρδιολογική Κλινική του Γ.Ν.Α. Ιπποκράτειου οι 494 έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη και οι οποίοι συμμετείχαν στην προοπτική επιδημιολογική μελέτη 8-10 έτη. Η γλυκόζη του ορού, η ολική χοληστερόλη, η HDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, επίσης μετρήθηκαν σε όλους τους συμμετέχοντες με την χρήση της χρωματογραφικής ενζυμικής μεθόδου σε έναν αυτόματο αναλυτή Technicon RA-1000 Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες και η επίπτωση της ολικής θνησιμότητας στα 8 έτη προσεγγίζει το 30%. Το 54.6 % του δείγματος εμφάνισε γενικότερα θανατηφόρο ή σύμβαμα (επανανοσηλεία για στεφανιαία νόσο- αγγειακό επεισόδιο-καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιαγγειακό θάνατο). Ποσοστό 8% απεβίωσε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Οι διαβητικοί ασθενείς που πέθαναν στο τέλος της 8ετίας παρακολούθησης ήταν περισσότερο ηλικιωμένοι, p<0,001, με λιγότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, p=0,004, με αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο, p<0,001, αντίστοιχα, μειωμένο αιματοκρίτη, p<0,001, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική, p<0,001, p=0,003. Η αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη κατά 1mg/dL στην εισαγωγή των διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο σχετιζόταν με αύξηση κατά 1% της πιθανότητας συμβάματος τον πρώτο χρόνο μετά το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Συμπεράσματα: Σημαντικό ποσοστό των διαβητικών ασθενών είχε σύμβαμα στη 10ετία (50% συνολικά και περίπου 30% καρδιαγγειακός θάνατος). Οι διαβητικοί ασθενείς που απεβίωσαν στο τέλος της 8ετούς παρακολούθησης ήταν μεγαλύτερης ηλικίας, έδειχναν μικρότερη προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, είχαν αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεΐνη και Β νατριουρητικό πεπτίδιο κατά την εισαγωγή τους, είχαν μειωμένο αιματοκρίτη, αυξημένη γλυκόζη νηστείας και επηρεασμένη νεφρική και καρδιακή λειτουργία. Λέξεις κλειδιά: οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, μακροχρόνια θνησιμότητα, σακχαρώδης διαβήτης, γλυκόζη νηστείας, C αντιδρώσα πρωτεΐνη, αρτηριακή πίεση, νεφρική και καρδιακή λειτουργία.","Introduction: The adverse prognosis of diabetic patients following an acute coronary syndrome is well known by many clinical studies The target of the study is to investigate the association between blood glucose levels to the morbidity and mortality of diabetic patients with acute myocardial infarction. Prospective 10-year follow-up study. Material and Method: Out of 1,000 consecutive patients hospitalized with ACS diagnosis in the First Cardiac Clinic of the General Hospital. Hippocrates, 494 suffered from diabetes and participated in the prospective epidemiological study 8-10 years. Serum glucose, total cholesterol, HDL cholesterol, and triglycerides were also measured in all participants using the chromatographic enzyme method in a Technicon RA-1000 automated analyzer Results: The majority of the patients were male and the incidence of total mortality in 8 years approaches 30%. 54.6% of the sample developed generally fatal or non fatal incidence (re-hospitalizations for coronary artery disease, stroke, cardiac failure or cardiovascular death) A rate of 8% died during hospitalization. Diabetic patients who died at the end of the 8-year follow-up were older, p<0,001 with less adherence to the Mediterranean diet standard, p = 0.004, with increased C reactive protein and B natriuretic peptide, p <0.001, respectively, decreased hematocrit, p <0.001, increased fasting glucose and impaired renal, p <0.001, p = 0.003. The increased C reactive protein by 1 mg / dL during the admission of diabetic patients with acute coronary syndrome was associated with 1% increase of possibility of stroke during the first year after the appearance of acute coronary syndrome Conclusions: A significant proportion of diabetic patients had an incidence during 10 years (50% overall and approximately 30% cardiovascular death). . Diabetic patients who died at the end of the 8-year follow-up were older, showed less adherence to the Mediterranean diet standard, had elevated C reactive protein and B natriuretic peptide during the admission, had reduced hematocrit, increased fasting glucose and impaired renal and cardiac function. Key words: acute coronary syndrome, long-term mortality, diabetes mellitus, fasting glucose, C reactive protein, blood pressure, renal and cardiac function."],"dc:identifier":["uoadl:1722693","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1722693"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σχέση των επιπέδων γλυκόζης αίματος διαβητικών ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά την εισαγωγή τους με τη νοσηρότητα και θνητότητα. - προοπτική μελέτη 10 ετούς παρακολούθησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:27Z"}