{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1725817"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1725817","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση και χαρακτηρισμός του παραγώγου της 1,10-φαιναθρολίνης, 2,9-δι(υδροξυμεθυλ)- 1,10-φαινανθρολίνη (PDALC), και του συμπλόκου του Cu(II) με την PDALC. Μελέτη της αλληλεπίδρασης αυτών με CT-DNA. In vitro διερεύνηση της βιολογικής τους δράσης.","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκε ένας υποκαταστάτης, παράγωγο της 1,10- φαινανθρολίνης, η 2,9-δι(υδροξυμεθυλ)-1,10-φαινανθρολίνη. Ο υποκαταστάτης αυτός συμπλέχθηκε επιτυχώς με τον Cu(II). Ακολούθησε χαρακτηρισμός τόσο του υποκαταστάτη, όσο και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, NMR, MS, UV-Vis και φθορισμομετρίας). Το μεταλλικό ιόν του Cu (ΙΙ) συμπλέχτηκε με τον υποκαταστάτη μέσω των ατόμων Ν των αρωματικών δακτυλίων της 1,10- φαινανθρολίνης. Η επιλογή του υποκαταστάτη και του μεταλλικού κέντρου έγιναν προκειμένου να αξιοποιηθούν η εκλεκτική αντικαρκινική δράση που παρουσιάζει το μόριο της 1,10-φαινανθρολίνης, και η κυτταροτοξική δράση του μεταλλικού κέντρου του Cu(II), στοχεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε συνεργιστική αποτελεσματικότητα. Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας υπεριώδους-ορατού (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ικανότητα του υποκαταστάτη αλλά και του αντίστοιχου συμπλόκου να αλληλεπιδρούν ισχυρά με το DNA, με διαφορετικό τρόπο το καθένα. Ο υποκαταστάτης αλληλεπιδρά κυριώς σταθεροποιώντας τη Β-μορφή του DNA. Αντίθετα, στο σύμπλοκο φαίνεται να επικρατεί ως τρόπος αλληλεπίδρασης η κλασσική παρεμβολή. Τα πρoκαταρκτικά βιολογικά αποτελέσματα, έδειξαν πως η PDALC και το Cu(II)-PDALC δεν εμφανίζουν υψηλή κυτταροτοξικότητα έναντι της καρκινικής σειράς MG-63 (ανθρώπινου οστεοσαρκώματος) με την παρουσία του Cu(II) βέβαια να αυξάνει την τοξικότητα.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκε ένας υποκαταστάτης, παράγωγο της 1,10- φαινανθρολίνης, η 2,9-δι(υδροξυμεθυλ)-1,10-φαινανθρολίνη. Ο υποκαταστάτης αυτός συμπλέχθηκε επιτυχώς με τον Cu(II). Ακολούθησε χαρακτηρισμός τόσο του υποκαταστάτη, όσο και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, NMR, MS, UV-Vis και φθορισμομετρίας). Το μεταλλικό ιόν του Cu (ΙΙ) συμπλέχτηκε με τον υποκαταστάτη μέσω των ατόμων Ν των αρωματικών δακτυλίων της 1,10- φαινανθρολίνης. Η επιλογή του υποκαταστάτη και του μεταλλικού κέντρου έγιναν προκειμένου να αξιοποιηθούν η εκλεκτική αντικαρκινική δράση που παρουσιάζει το μόριο της 1,10-φαινανθρολίνης, και η κυτταροτοξική δράση του μεταλλικού κέντρου του Cu(II), στοχεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε συνεργιστική αποτελεσματικότητα. Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας υπεριώδους-ορατού (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ικανότητα του υποκαταστάτη αλλά και του αντίστοιχου συμπλόκου να αλληλεπιδρούν ισχυρά με το DNA, με διαφορετικό τρόπο το καθένα. Ο υποκαταστάτης αλληλεπιδρά κυριώς σταθεροποιώντας τη Β-μορφή του DNA. Αντίθετα, στο σύμπλοκο φαίνεται να επικρατεί ως τρόπος αλληλεπίδρασης η κλασσική παρεμβολή. Τα πρoκαταρκτικά βιολογικά αποτελέσματα, έδειξαν πως η PDALC και το Cu(II)-PDALC δεν εμφανίζουν υψηλή κυτταροτοξικότητα έναντι της καρκινικής σειράς MG-63 (ανθρώπινου οστεοσαρκώματος) με την παρουσία του Cu(II) βέβαια να αυξάνει την τοξικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπεργελέ Γεωργία","Bergele Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:29Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1725817"],"render_values":[{"text":"uoadl:1725817","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725817","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725817","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1725817","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπεργελέ Γεωργία","Bergele Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1725817","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725817"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκε ένας υποκαταστάτης, παράγωγο της 1,10- φαινανθρολίνης, η 2,9-δι(υδροξυμεθυλ)-1,10-φαινανθρολίνη. Ο υποκαταστάτης αυτός συμπλέχθηκε επιτυχώς με τον Cu(II). Ακολούθησε χαρακτηρισμός τόσο του υποκαταστάτη, όσο και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, NMR, MS, UV-Vis και φθορισμομετρίας). Το μεταλλικό ιόν του Cu (ΙΙ) συμπλέχτηκε με τον υποκαταστάτη μέσω των ατόμων Ν των αρωματικών δακτυλίων της 1,10- φαινανθρολίνης. Η επιλογή του υποκαταστάτη και του μεταλλικού κέντρου έγιναν προκειμένου να αξιοποιηθούν η εκλεκτική αντικαρκινική δράση που παρουσιάζει το μόριο της 1,10-φαινανθρολίνης, και η κυτταροτοξική δράση του μεταλλικού κέντρου του Cu(II), στοχεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε συνεργιστική αποτελεσματικότητα. Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας υπεριώδους-ορατού (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ικανότητα του υποκαταστάτη αλλά και του αντίστοιχου συμπλόκου να αλληλεπιδρούν ισχυρά με το DNA, με διαφορετικό τρόπο το καθένα. Ο υποκαταστάτης αλληλεπιδρά κυριώς σταθεροποιώντας τη Β-μορφή του DNA. Αντίθετα, στο σύμπλοκο φαίνεται να επικρατεί ως τρόπος αλληλεπίδρασης η κλασσική παρεμβολή. Τα πρoκαταρκτικά βιολογικά αποτελέσματα, έδειξαν πως η PDALC και το Cu(II)-PDALC δεν εμφανίζουν υψηλή κυτταροτοξικότητα έναντι της καρκινικής σειράς MG-63 (ανθρώπινου οστεοσαρκώματος) με την παρουσία του Cu(II) βέβαια να αυξάνει την τοξικότητα.","In the present thesis the ligand 2, 9-bis(hydroxymethyl)-1,10-phenanthroline, which is a derivative of 1,10-phenanthroline, was synthesized. The corresponding Cu(II) complex was successfully synthesized and fully characterized by various spectroscopic methods (IR, NMR, MS, UV-Vis and fluorescence). The selection of the ligand and the metal center was made in order to exploit the selective anti-tumor activity of the 1,10- phenanthroline molecule and the cytotoxic activity of the Cu (II) metallic center, aiming at synergistic efficacy. In addition, their binding to CT-DNA has also been evaluated by UV-Vis spectroscopy, fluorescence, circular dichroism and viscometry. The data reveal that both the ligand and the complex strongly interact with CT-DNA, each one in different ways. The ligand interacts stabilizing the B- structure of DNA. On the other hand the most possible way of interaction of the Cu (II) complex areis the classic intercalation. Preliminary biological studies show that the ligand, PDALC and the complex Cu(II)-PDALC don’t present significant cytotoxicity on tumor cell lines of human osteoblastoma (MG 63 Series). The presence of the Cu(II), however increases the toxicity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση και χαρακτηρισμός του παραγώγου της 1,10-φαιναθρολίνης, 2,9-δι(υδροξυμεθυλ)- 1,10-φαινανθρολίνη (PDALC), και του συμπλόκου του Cu(II) με την PDALC. Μελέτη της αλληλεπίδρασης αυτών με CT-DNA. In vitro διερεύνηση της βιολογικής τους δράσης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπεργελέ Γεωργία","Bergele Georgia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκε ένας υποκαταστάτης, παράγωγο της 1,10- φαινανθρολίνης, η 2,9-δι(υδροξυμεθυλ)-1,10-φαινανθρολίνη. Ο υποκαταστάτης αυτός συμπλέχθηκε επιτυχώς με τον Cu(II). Ακολούθησε χαρακτηρισμός τόσο του υποκαταστάτη, όσο και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με χρήση διάφορων φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, NMR, MS, UV-Vis και φθορισμομετρίας). Το μεταλλικό ιόν του Cu (ΙΙ) συμπλέχτηκε με τον υποκαταστάτη μέσω των ατόμων Ν των αρωματικών δακτυλίων της 1,10- φαινανθρολίνης. Η επιλογή του υποκαταστάτη και του μεταλλικού κέντρου έγιναν προκειμένου να αξιοποιηθούν η εκλεκτική αντικαρκινική δράση που παρουσιάζει το μόριο της 1,10-φαινανθρολίνης, και η κυτταροτοξική δράση του μεταλλικού κέντρου του Cu(II), στοχεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε συνεργιστική αποτελεσματικότητα. Σε συνέχεια της μελέτης, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του υποκαταστάτη και του συμπλόκου του Cu(II) με αυτόν, με το CT-DNA, με τη χρήση κυκλικού διχρωϊσμού (CD), φασματοσκοπίας υπεριώδους-ορατού (UV-Vis), φθορισμού, και ιξωδομετρίας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ικανότητα του υποκαταστάτη αλλά και του αντίστοιχου συμπλόκου να αλληλεπιδρούν ισχυρά με το DNA, με διαφορετικό τρόπο το καθένα. Ο υποκαταστάτης αλληλεπιδρά κυριώς σταθεροποιώντας τη Β-μορφή του DNA. Αντίθετα, στο σύμπλοκο φαίνεται να επικρατεί ως τρόπος αλληλεπίδρασης η κλασσική παρεμβολή. Τα πρoκαταρκτικά βιολογικά αποτελέσματα, έδειξαν πως η PDALC και το Cu(II)-PDALC δεν εμφανίζουν υψηλή κυτταροτοξικότητα έναντι της καρκινικής σειράς MG-63 (ανθρώπινου οστεοσαρκώματος) με την παρουσία του Cu(II) βέβαια να αυξάνει την τοξικότητα.","In the present thesis the ligand 2, 9-bis(hydroxymethyl)-1,10-phenanthroline, which is a derivative of 1,10-phenanthroline, was synthesized. The corresponding Cu(II) complex was successfully synthesized and fully characterized by various spectroscopic methods (IR, NMR, MS, UV-Vis and fluorescence). The selection of the ligand and the metal center was made in order to exploit the selective anti-tumor activity of the 1,10- phenanthroline molecule and the cytotoxic activity of the Cu (II) metallic center, aiming at synergistic efficacy. In addition, their binding to CT-DNA has also been evaluated by UV-Vis spectroscopy, fluorescence, circular dichroism and viscometry. The data reveal that both the ligand and the complex strongly interact with CT-DNA, each one in different ways. The ligand interacts stabilizing the B- structure of DNA. On the other hand the most possible way of interaction of the Cu (II) complex areis the classic intercalation. Preliminary biological studies show that the ligand, PDALC and the complex Cu(II)-PDALC don’t present significant cytotoxicity on tumor cell lines of human osteoblastoma (MG 63 Series). The presence of the Cu(II), however increases the toxicity."],"dc:identifier":["uoadl:1725817","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725817"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση και χαρακτηρισμός του παραγώγου της 1,10-φαιναθρολίνης, 2,9-δι(υδροξυμεθυλ)- 1,10-φαινανθρολίνη (PDALC), και του συμπλόκου του Cu(II) με την PDALC. Μελέτη της αλληλεπίδρασης αυτών με CT-DNA. In vitro διερεύνηση της βιολογικής τους δράσης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:29Z"}