{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1725935"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1725935","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσοϊστοχημική μελέτη των μικρογλοιακών κυττάρων στις κύριες κατεχολαμινικές περιοχές του ανθρώπινου εγκεφάλου σε περιστατικά περιγεννητικής υποξίας","abstract":"Επιδημιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι οι επιπλοκές κατά τον τοκετό και ιδιαίτερα εκείνες που συνδυάζονται με υποξία του εμβρύου ή του νεογνού αποτελούν παράγοντα κινδύνου για ποικίλες ψυχιατρικές νόσους, όπως η σχιζοφρένεια, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής με υπερκινητικότητα και οι διαταραχές μνήμης και μάθησης. Υποξικές συνθήκες κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης ή κατά τον τοκετό μπορούν να προκαλέσουν μακράς διάρκειας αλλοιώσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και να οδηγήσουν σε προβλήματα συμπεριφοράς στη μετέπειτα ζωή του ατόμου. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου μας υποδεικνύουν τη διαφορετική επίδραση της υποξίας στα διάφορα κατεχολαμινικά συστήματα του εγκεφάλου ανθρώπινων νεογνών που εξαρτάται από την ένταση/διάρκεια της περιγεννητικής υποξίας. Συγκεκριμένα, σε νεογνά με νευροπαθολογικές αλλοιώσεις που οφείλονται σε μικρής διάρκειας/έντονη υποξία παρατηρείται αύξηση της ανοσοθετικότητας για το ένζυμο υδροξυλάση της τυροσίνης (TH, το πρώτο και καθοριστικό ένζυμο για τη βιοσύνθεση των κατεχολαμινών) στη μέλαινα ουσία, στην κοιλιακή καλυπτική περιοχή, στον υπομέλανα τόπο και στους κεντρικά προβάλλοντες νευρώνες του πυρήνα Edinger-Westphal. Στα νεογνά με αλλοιώσεις που οφείλονται σε παρατεταμένη περιγεννητική υποξία εντοπίστηκε μείωση ή και απώλεια της TH ανοσοθετικότητας στους νευρώνες της μέλαινας ουσίας και της κοιλιακής καλυπτικής περιοχής ενώ παρατηρήθηκε μαζική επαγωγή της ΤΗ στους νευροεκκριτικούς νευρώνες του υποθαλάμου. Επιπλέον, στα περιστατικά αυτά παρατηρείται μείωση του μεγέθους του κυτταρικού σώματος των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Τα παραπάνω δεδομένα δημιούργησαν το ερώτημα εάν οι μορφολογικές και λειτουργικές αλλοιώσεις των νευρώνων της μέλαινας ουσίας οφείλονται σε πρώιμο εκφυλισμό ή σε καθυστέρηση της ανάπτυξης των κυττάρων αυτών λόγω της υποξικής - ισχαιμικής βλάβης. Ένας κυτταρικός πληθυσμός ο οποίος μπορεί να αποσαφηνίσει τα παραπάνω ευρήματα είναι η μικρογλοία. Τα μικρογλοιακά κύτταρα αποτελούν έναν βασικό για την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου κυτταρικό πληθυσμό, καθώς είναι τα μόνα κύτταρα του ανοσοποιητικού που απαντώνται στο παρέγχυμα του ΚΝΣ και ανταποκρίνονται σε οποιαδήποτε αλλαγή του περιβάλλοντός τους. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει την πιθανή ενεργοποίηση των μικρογλοιακών κυττάρων στην περιοχή της μέλαινας ουσίας σε νεκροτομικό υλικό εγκεφάλων ανθρώπινων βρεφών που κατέληξαν με διάγνωση υποξικής – ισχαιμικής εγκεφαλοπάθειας. Μελετήθηκε η πιθανή συσχέτιση του βαθμού ενεργοποίησης της μικρογλοίας σε σχέση με τον βαθμό περιγεννητικής υποξίας, την ηλικία κύησης, τη διάρκεια ζωής μετά τον τοκετό, τη συνολική ηλικία, το χρόνο από τον θάνατο μέχρι τη μονιμοποίηση του ιστού (postmortem delay) και το χρόνο μονιμοποίησης του ιστού. Προκειμένου να αξιολογηθεί η ενεργοποίηση της μικρογλοίας τομές παραφίνης στο επίπεδο του μεσεγκεφάλου 21 νεογνών και 3 ενήλικων ατόμων, σημάνθηκαν ανοσοϊστοχημικά με το αντίσωμα Iba1, που είναι ο κατεξοχήν μικρογλοιακός δείκτης και με το αντίσωμα CD68 που αποτελεί δείκτη φαγοκυτταρικής δραστηριότητας. Οι παραπάνω ανοσοϊστοχημικές χρώσεις έδειξαν μεγάλη ποικιλία τόσο στην μορφολογία όσο και στην ένταση της χρώσης γεγονός που υποδεικνύει διαφορετικούς βαθμούς ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά από υποξική – ισχαιμική προσβολή στον ανθρώπινο νεογνικό εγκέφαλο. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των μικρογλοιακών κυττάρων και των υπό στατιστική διερεύνηση παραγόντων. Ωστόσο μεγαλύτερη ενεργοποίηση της μικρογλοίας παρατηρείται στα περιστατικά που πέθαναν μετά από έντονη, μικρής διάρκειας υποξία σε αντίθεση με τα περιστατικά παρατεταμένης υποξίας όπου ενεργοποιημένη μικρογλοία παρατηρήθηκε μόνο στα νεογνά με παράλληλη λοίμωξη. Με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η συχνότητα των ψυχιατρικών νοσημάτων αυξάνει όταν στο ιστορικό των ασθενών αναφέρεται περιγεννητική υποξία ή λοίμωξη στα πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, τα αποτελέσματα μας μπορούν να συμβάλλουν στη διερεύνηση της αιτιοπαθογένειας αυτών των νοσημάτων δεδομένου ότι υποδεικνύουν ενεργοποίηση της μικρογλοίας σε κρίσιμα στάδια της αναπτυξιακής πορείας του ατόμου.","abstract_html":"Επιδημιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι οι επιπλοκές κατά τον τοκετό και ιδιαίτερα εκείνες που συνδυάζονται με υποξία του εμβρύου ή του νεογνού αποτελούν παράγοντα κινδύνου για ποικίλες ψυχιατρικές νόσους, όπως η σχιζοφρένεια, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής με υπερκινητικότητα και οι διαταραχές μνήμης και μάθησης. Υποξικές συνθήκες κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης ή κατά τον τοκετό μπορούν να προκαλέσουν μακράς διάρκειας αλλοιώσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και να οδηγήσουν σε προβλήματα συμπεριφοράς στη μετέπειτα ζωή του ατόμου. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου μας υποδεικνύουν τη διαφορετική επίδραση της υποξίας στα διάφορα κατεχολαμινικά συστήματα του εγκεφάλου ανθρώπινων νεογνών που εξαρτάται από την ένταση/διάρκεια της περιγεννητικής υποξίας. Συγκεκριμένα, σε νεογνά με νευροπαθολογικές αλλοιώσεις που οφείλονται σε μικρής διάρκειας/έντονη υποξία παρατηρείται αύξηση της ανοσοθετικότητας για το ένζυμο υδροξυλάση της τυροσίνης (TH, το πρώτο και καθοριστικό ένζυμο για τη βιοσύνθεση των κατεχολαμινών) στη μέλαινα ουσία, στην κοιλιακή καλυπτική περιοχή, στον υπομέλανα τόπο και στους κεντρικά προβάλλοντες νευρώνες του πυρήνα Edinger-Westphal. Στα νεογνά με αλλοιώσεις που οφείλονται σε παρατεταμένη περιγεννητική υποξία εντοπίστηκε μείωση ή και απώλεια της TH ανοσοθετικότητας στους νευρώνες της μέλαινας ουσίας και της κοιλιακής καλυπτικής περιοχής ενώ παρατηρήθηκε μαζική επαγωγή της ΤΗ στους νευροεκκριτικούς νευρώνες του υποθαλάμου. Επιπλέον, στα περιστατικά αυτά παρατηρείται μείωση του μεγέθους του κυτταρικού σώματος των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Τα παραπάνω δεδομένα δημιούργησαν το ερώτημα εάν οι μορφολογικές και λειτουργικές αλλοιώσεις των νευρώνων της μέλαινας ουσίας οφείλονται σε πρώιμο εκφυλισμό ή σε καθυστέρηση της ανάπτυξης των κυττάρων αυτών λόγω της υποξικής - ισχαιμικής βλάβης. Ένας κυτταρικός πληθυσμός ο οποίος μπορεί να αποσαφηνίσει τα παραπάνω ευρήματα είναι η μικρογλοία. Τα μικρογλοιακά κύτταρα αποτελούν έναν βασικό για την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου κυτταρικό πληθυσμό, καθώς είναι τα μόνα κύτταρα του ανοσοποιητικού που απαντώνται στο παρέγχυμα του ΚΝΣ και ανταποκρίνονται σε οποιαδήποτε αλλαγή του περιβάλλοντός τους. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει την πιθανή ενεργοποίηση των μικρογλοιακών κυττάρων στην περιοχή της μέλαινας ουσίας σε νεκροτομικό υλικό εγκεφάλων ανθρώπινων βρεφών που κατέληξαν με διάγνωση υποξικής – ισχαιμικής εγκεφαλοπάθειας. Μελετήθηκε η πιθανή συσχέτιση του βαθμού ενεργοποίησης της μικρογλοίας σε σχέση με τον βαθμό περιγεννητικής υποξίας, την ηλικία κύησης, τη διάρκεια ζωής μετά τον τοκετό, τη συνολική ηλικία, το χρόνο από τον θάνατο μέχρι τη μονιμοποίηση του ιστού (postmortem delay) και το χρόνο μονιμοποίησης του ιστού. Προκειμένου να αξιολογηθεί η ενεργοποίηση της μικρογλοίας τομές παραφίνης στο επίπεδο του μεσεγκεφάλου 21 νεογνών και 3 ενήλικων ατόμων, σημάνθηκαν ανοσοϊστοχημικά με το αντίσωμα Iba1, που είναι ο κατεξοχήν μικρογλοιακός δείκτης και με το αντίσωμα CD68 που αποτελεί δείκτη φαγοκυτταρικής δραστηριότητας. Οι παραπάνω ανοσοϊστοχημικές χρώσεις έδειξαν μεγάλη ποικιλία τόσο στην μορφολογία όσο και στην ένταση της χρώσης γεγονός που υποδεικνύει διαφορετικούς βαθμούς ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά από υποξική – ισχαιμική προσβολή στον ανθρώπινο νεογνικό εγκέφαλο. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των μικρογλοιακών κυττάρων και των υπό στατιστική διερεύνηση παραγόντων. Ωστόσο μεγαλύτερη ενεργοποίηση της μικρογλοίας παρατηρείται στα περιστατικά που πέθαναν μετά από έντονη, μικρής διάρκειας υποξία σε αντίθεση με τα περιστατικά παρατεταμένης υποξίας όπου ενεργοποιημένη μικρογλοία παρατηρήθηκε μόνο στα νεογνά με παράλληλη λοίμωξη. Με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η συχνότητα των ψυχιατρικών νοσημάτων αυξάνει όταν στο ιστορικό των ασθενών αναφέρεται περιγεννητική υποξία ή λοίμωξη στα πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, τα αποτελέσματα μας μπορούν να συμβάλλουν στη διερεύνηση της αιτιοπαθογένειας αυτών των νοσημάτων δεδομένου ότι υποδεικνύουν ενεργοποίηση της μικρογλοίας σε κρίσιμα στάδια της αναπτυξιακής πορείας του ατόμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσογριδάκη Αλεξάνδρα Ελένη","Katsogridaki Alexandra Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1725935"],"render_values":[{"text":"uoadl:1725935","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725935","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725935","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1725935","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσογριδάκη Αλεξάνδρα Ελένη","Katsogridaki Alexandra Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1725935","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725935"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Επιδημιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι οι επιπλοκές κατά τον τοκετό και ιδιαίτερα εκείνες που συνδυάζονται με υποξία του εμβρύου ή του νεογνού αποτελούν παράγοντα κινδύνου για ποικίλες ψυχιατρικές νόσους, όπως η σχιζοφρένεια, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής με υπερκινητικότητα και οι διαταραχές μνήμης και μάθησης. Υποξικές συνθήκες κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης ή κατά τον τοκετό μπορούν να προκαλέσουν μακράς διάρκειας αλλοιώσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και να οδηγήσουν σε προβλήματα συμπεριφοράς στη μετέπειτα ζωή του ατόμου. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου μας υποδεικνύουν τη διαφορετική επίδραση της υποξίας στα διάφορα κατεχολαμινικά συστήματα του εγκεφάλου ανθρώπινων νεογνών που εξαρτάται από την ένταση/διάρκεια της περιγεννητικής υποξίας. Συγκεκριμένα, σε νεογνά με νευροπαθολογικές αλλοιώσεις που οφείλονται σε μικρής διάρκειας/έντονη υποξία παρατηρείται αύξηση της ανοσοθετικότητας για το ένζυμο υδροξυλάση της τυροσίνης (TH, το πρώτο και καθοριστικό ένζυμο για τη βιοσύνθεση των κατεχολαμινών) στη μέλαινα ουσία, στην κοιλιακή καλυπτική περιοχή, στον υπομέλανα τόπο και στους κεντρικά προβάλλοντες νευρώνες του πυρήνα Edinger-Westphal. Στα νεογνά με αλλοιώσεις που οφείλονται σε παρατεταμένη περιγεννητική υποξία εντοπίστηκε μείωση ή και απώλεια της TH ανοσοθετικότητας στους νευρώνες της μέλαινας ουσίας και της κοιλιακής καλυπτικής περιοχής ενώ παρατηρήθηκε μαζική επαγωγή της ΤΗ στους νευροεκκριτικούς νευρώνες του υποθαλάμου. Επιπλέον, στα περιστατικά αυτά παρατηρείται μείωση του μεγέθους του κυτταρικού σώματος των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Τα παραπάνω δεδομένα δημιούργησαν το ερώτημα εάν οι μορφολογικές και λειτουργικές αλλοιώσεις των νευρώνων της μέλαινας ουσίας οφείλονται σε πρώιμο εκφυλισμό ή σε καθυστέρηση της ανάπτυξης των κυττάρων αυτών λόγω της υποξικής - ισχαιμικής βλάβης. Ένας κυτταρικός πληθυσμός ο οποίος μπορεί να αποσαφηνίσει τα παραπάνω ευρήματα είναι η μικρογλοία. Τα μικρογλοιακά κύτταρα αποτελούν έναν βασικό για την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου κυτταρικό πληθυσμό, καθώς είναι τα μόνα κύτταρα του ανοσοποιητικού που απαντώνται στο παρέγχυμα του ΚΝΣ και ανταποκρίνονται σε οποιαδήποτε αλλαγή του περιβάλλοντός τους. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει την πιθανή ενεργοποίηση των μικρογλοιακών κυττάρων στην περιοχή της μέλαινας ουσίας σε νεκροτομικό υλικό εγκεφάλων ανθρώπινων βρεφών που κατέληξαν με διάγνωση υποξικής – ισχαιμικής εγκεφαλοπάθειας. Μελετήθηκε η πιθανή συσχέτιση του βαθμού ενεργοποίησης της μικρογλοίας σε σχέση με τον βαθμό περιγεννητικής υποξίας, την ηλικία κύησης, τη διάρκεια ζωής μετά τον τοκετό, τη συνολική ηλικία, το χρόνο από τον θάνατο μέχρι τη μονιμοποίηση του ιστού (postmortem delay) και το χρόνο μονιμοποίησης του ιστού. Προκειμένου να αξιολογηθεί η ενεργοποίηση της μικρογλοίας τομές παραφίνης στο επίπεδο του μεσεγκεφάλου 21 νεογνών και 3 ενήλικων ατόμων, σημάνθηκαν ανοσοϊστοχημικά με το αντίσωμα Iba1, που είναι ο κατεξοχήν μικρογλοιακός δείκτης και με το αντίσωμα CD68 που αποτελεί δείκτη φαγοκυτταρικής δραστηριότητας. Οι παραπάνω ανοσοϊστοχημικές χρώσεις έδειξαν μεγάλη ποικιλία τόσο στην μορφολογία όσο και στην ένταση της χρώσης γεγονός που υποδεικνύει διαφορετικούς βαθμούς ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά από υποξική – ισχαιμική προσβολή στον ανθρώπινο νεογνικό εγκέφαλο. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των μικρογλοιακών κυττάρων και των υπό στατιστική διερεύνηση παραγόντων. Ωστόσο μεγαλύτερη ενεργοποίηση της μικρογλοίας παρατηρείται στα περιστατικά που πέθαναν μετά από έντονη, μικρής διάρκειας υποξία σε αντίθεση με τα περιστατικά παρατεταμένης υποξίας όπου ενεργοποιημένη μικρογλοία παρατηρήθηκε μόνο στα νεογνά με παράλληλη λοίμωξη. Με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η συχνότητα των ψυχιατρικών νοσημάτων αυξάνει όταν στο ιστορικό των ασθενών αναφέρεται περιγεννητική υποξία ή λοίμωξη στα πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, τα αποτελέσματα μας μπορούν να συμβάλλουν στη διερεύνηση της αιτιοπαθογένειας αυτών των νοσημάτων δεδομένου ότι υποδεικνύουν ενεργοποίηση της μικρογλοίας σε κρίσιμα στάδια της αναπτυξιακής πορείας του ατόμου.","Epidemiological studies indicate that complications during labor, especially when combined with embryonic or neonatal hypoxia are possible risk factors for several psychiatric disorders such as schizophrenia, attention-deficit hyperactivity disorder (ADHD) as well as learning and memory deficits. Hypoxic insult in the last trimester of pregnancy or during labor may cause long term lesions in central nervous system (CNS) that can lead to behavioral disorders later in life. Previous studies of our group indicated differential effects of perinatal hypoxia on the brain catecholaminergic neurons of the human neonate depending on the intensity/duration of hypoxia. In particular, in subjects with neuropathological lesions consistent with abrupt/severe hypoxic – ischemic insult, intense tyrosine tydroxylase (TH, first and decisive enzyme in catecholamines synthesis) immunoreactivity was found in substantia nigra, ventral tegmental area, locus coeruleus and in the centrally projecting neurons of Edinger-Westphal nucleus. However, in neonates with neuropathological lesions of prolonged or older injury, reduction in cell size and TH staining in neurons of substantia nigra and ventral tegmental area was observed. This reduction was specific for the mesencephalic dopaminergic neurons since induction of TH was found in neurosecretory neurons of the same neonates. In addition, cases that suffered prolonged perinatal hypoxia/ischemia were characterized by reduced size of neurons in the substantia nigra. The above findings raised the question whether these alterations are due to early degeneration or to developmental retardation due to hypoxic ischemic insult. A cell group that can elucidate the above findings is microglia. Microglial cells are crucial for the normal function of the brain, since they are the only immunoreactive cells of CNS parenchyma and they respond to any change of their environment. Aim of this study was to evaluate the possible activation of microglia in substantia nigra of postmortem neonatal human brain, under perinatal hypoxia. We studied the possible correlation between microglial activation and the intensity/duration of hypoxic insult, the gestational age, the postnatal age, the total age as well as the postmortem delay and the fixation time of the specimens. In order to evaluate the activation and morphology of microglia, midbrain sections of 21 neonates and 3 adult cases were immunohistochemically stained for Iba1, a typical microglial marker and for CD68, a marker of phagocytic activity. In Iba1 stained sections we observed morphological variation of microglial phenotypes, indicating different degree of activation after the hypoxic – ischemic insult. Although no statistically significant correlation was found between the degree of microglial activation and the examined parameters, we noticed a trend between the degree of microglial activation and the intensity/duration of hypoxic insult. The most intense activation of microglia was observed in the neonates that died after acute / severe hypoxia while in cases with lesions consistent with prolonged or older hypoxia, intense activation was observed only in the presence of an underlying infection. According to epidemiological data indicating that prevalence of psychiatric disorders increases when perinatal hypoxia or infection is reported in patient’s medical records to occur in early developmental period, our results can contribute to the elucidation of the etiopathogenesis of these diseases, as they indicate activation of microglia in crucial stages of human development."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσοϊστοχημική μελέτη των μικρογλοιακών κυττάρων στις κύριες κατεχολαμινικές περιοχές του ανθρώπινου εγκεφάλου σε περιστατικά περιγεννητικής υποξίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσογριδάκη Αλεξάνδρα Ελένη","Katsogridaki Alexandra Eleni"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Επιδημιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι οι επιπλοκές κατά τον τοκετό και ιδιαίτερα εκείνες που συνδυάζονται με υποξία του εμβρύου ή του νεογνού αποτελούν παράγοντα κινδύνου για ποικίλες ψυχιατρικές νόσους, όπως η σχιζοφρένεια, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής με υπερκινητικότητα και οι διαταραχές μνήμης και μάθησης. Υποξικές συνθήκες κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης ή κατά τον τοκετό μπορούν να προκαλέσουν μακράς διάρκειας αλλοιώσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και να οδηγήσουν σε προβλήματα συμπεριφοράς στη μετέπειτα ζωή του ατόμου. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου μας υποδεικνύουν τη διαφορετική επίδραση της υποξίας στα διάφορα κατεχολαμινικά συστήματα του εγκεφάλου ανθρώπινων νεογνών που εξαρτάται από την ένταση/διάρκεια της περιγεννητικής υποξίας. Συγκεκριμένα, σε νεογνά με νευροπαθολογικές αλλοιώσεις που οφείλονται σε μικρής διάρκειας/έντονη υποξία παρατηρείται αύξηση της ανοσοθετικότητας για το ένζυμο υδροξυλάση της τυροσίνης (TH, το πρώτο και καθοριστικό ένζυμο για τη βιοσύνθεση των κατεχολαμινών) στη μέλαινα ουσία, στην κοιλιακή καλυπτική περιοχή, στον υπομέλανα τόπο και στους κεντρικά προβάλλοντες νευρώνες του πυρήνα Edinger-Westphal. Στα νεογνά με αλλοιώσεις που οφείλονται σε παρατεταμένη περιγεννητική υποξία εντοπίστηκε μείωση ή και απώλεια της TH ανοσοθετικότητας στους νευρώνες της μέλαινας ουσίας και της κοιλιακής καλυπτικής περιοχής ενώ παρατηρήθηκε μαζική επαγωγή της ΤΗ στους νευροεκκριτικούς νευρώνες του υποθαλάμου. Επιπλέον, στα περιστατικά αυτά παρατηρείται μείωση του μεγέθους του κυτταρικού σώματος των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Τα παραπάνω δεδομένα δημιούργησαν το ερώτημα εάν οι μορφολογικές και λειτουργικές αλλοιώσεις των νευρώνων της μέλαινας ουσίας οφείλονται σε πρώιμο εκφυλισμό ή σε καθυστέρηση της ανάπτυξης των κυττάρων αυτών λόγω της υποξικής - ισχαιμικής βλάβης. Ένας κυτταρικός πληθυσμός ο οποίος μπορεί να αποσαφηνίσει τα παραπάνω ευρήματα είναι η μικρογλοία. Τα μικρογλοιακά κύτταρα αποτελούν έναν βασικό για την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου κυτταρικό πληθυσμό, καθώς είναι τα μόνα κύτταρα του ανοσοποιητικού που απαντώνται στο παρέγχυμα του ΚΝΣ και ανταποκρίνονται σε οποιαδήποτε αλλαγή του περιβάλλοντός τους. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει την πιθανή ενεργοποίηση των μικρογλοιακών κυττάρων στην περιοχή της μέλαινας ουσίας σε νεκροτομικό υλικό εγκεφάλων ανθρώπινων βρεφών που κατέληξαν με διάγνωση υποξικής – ισχαιμικής εγκεφαλοπάθειας. Μελετήθηκε η πιθανή συσχέτιση του βαθμού ενεργοποίησης της μικρογλοίας σε σχέση με τον βαθμό περιγεννητικής υποξίας, την ηλικία κύησης, τη διάρκεια ζωής μετά τον τοκετό, τη συνολική ηλικία, το χρόνο από τον θάνατο μέχρι τη μονιμοποίηση του ιστού (postmortem delay) και το χρόνο μονιμοποίησης του ιστού. Προκειμένου να αξιολογηθεί η ενεργοποίηση της μικρογλοίας τομές παραφίνης στο επίπεδο του μεσεγκεφάλου 21 νεογνών και 3 ενήλικων ατόμων, σημάνθηκαν ανοσοϊστοχημικά με το αντίσωμα Iba1, που είναι ο κατεξοχήν μικρογλοιακός δείκτης και με το αντίσωμα CD68 που αποτελεί δείκτη φαγοκυτταρικής δραστηριότητας. Οι παραπάνω ανοσοϊστοχημικές χρώσεις έδειξαν μεγάλη ποικιλία τόσο στην μορφολογία όσο και στην ένταση της χρώσης γεγονός που υποδεικνύει διαφορετικούς βαθμούς ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά από υποξική – ισχαιμική προσβολή στον ανθρώπινο νεογνικό εγκέφαλο. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού ενεργοποίησης των μικρογλοιακών κυττάρων και των υπό στατιστική διερεύνηση παραγόντων. Ωστόσο μεγαλύτερη ενεργοποίηση της μικρογλοίας παρατηρείται στα περιστατικά που πέθαναν μετά από έντονη, μικρής διάρκειας υποξία σε αντίθεση με τα περιστατικά παρατεταμένης υποξίας όπου ενεργοποιημένη μικρογλοία παρατηρήθηκε μόνο στα νεογνά με παράλληλη λοίμωξη. Με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η συχνότητα των ψυχιατρικών νοσημάτων αυξάνει όταν στο ιστορικό των ασθενών αναφέρεται περιγεννητική υποξία ή λοίμωξη στα πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, τα αποτελέσματα μας μπορούν να συμβάλλουν στη διερεύνηση της αιτιοπαθογένειας αυτών των νοσημάτων δεδομένου ότι υποδεικνύουν ενεργοποίηση της μικρογλοίας σε κρίσιμα στάδια της αναπτυξιακής πορείας του ατόμου.","Epidemiological studies indicate that complications during labor, especially when combined with embryonic or neonatal hypoxia are possible risk factors for several psychiatric disorders such as schizophrenia, attention-deficit hyperactivity disorder (ADHD) as well as learning and memory deficits. Hypoxic insult in the last trimester of pregnancy or during labor may cause long term lesions in central nervous system (CNS) that can lead to behavioral disorders later in life. Previous studies of our group indicated differential effects of perinatal hypoxia on the brain catecholaminergic neurons of the human neonate depending on the intensity/duration of hypoxia. In particular, in subjects with neuropathological lesions consistent with abrupt/severe hypoxic – ischemic insult, intense tyrosine tydroxylase (TH, first and decisive enzyme in catecholamines synthesis) immunoreactivity was found in substantia nigra, ventral tegmental area, locus coeruleus and in the centrally projecting neurons of Edinger-Westphal nucleus. However, in neonates with neuropathological lesions of prolonged or older injury, reduction in cell size and TH staining in neurons of substantia nigra and ventral tegmental area was observed. This reduction was specific for the mesencephalic dopaminergic neurons since induction of TH was found in neurosecretory neurons of the same neonates. In addition, cases that suffered prolonged perinatal hypoxia/ischemia were characterized by reduced size of neurons in the substantia nigra. The above findings raised the question whether these alterations are due to early degeneration or to developmental retardation due to hypoxic ischemic insult. A cell group that can elucidate the above findings is microglia. Microglial cells are crucial for the normal function of the brain, since they are the only immunoreactive cells of CNS parenchyma and they respond to any change of their environment. Aim of this study was to evaluate the possible activation of microglia in substantia nigra of postmortem neonatal human brain, under perinatal hypoxia. We studied the possible correlation between microglial activation and the intensity/duration of hypoxic insult, the gestational age, the postnatal age, the total age as well as the postmortem delay and the fixation time of the specimens. In order to evaluate the activation and morphology of microglia, midbrain sections of 21 neonates and 3 adult cases were immunohistochemically stained for Iba1, a typical microglial marker and for CD68, a marker of phagocytic activity. In Iba1 stained sections we observed morphological variation of microglial phenotypes, indicating different degree of activation after the hypoxic – ischemic insult. Although no statistically significant correlation was found between the degree of microglial activation and the examined parameters, we noticed a trend between the degree of microglial activation and the intensity/duration of hypoxic insult. The most intense activation of microglia was observed in the neonates that died after acute / severe hypoxia while in cases with lesions consistent with prolonged or older hypoxia, intense activation was observed only in the presence of an underlying infection. According to epidemiological data indicating that prevalence of psychiatric disorders increases when perinatal hypoxia or infection is reported in patient’s medical records to occur in early developmental period, our results can contribute to the elucidation of the etiopathogenesis of these diseases, as they indicate activation of microglia in crucial stages of human development."],"dc:identifier":["uoadl:1725935","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1725935"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοσοϊστοχημική μελέτη των μικρογλοιακών κυττάρων στις κύριες κατεχολαμινικές περιοχές του ανθρώπινου εγκεφάλου σε περιστατικά περιγεννητικής υποξίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:29Z"}