{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1733375"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1733375","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η θεωρία της εξαφάνισης της παιδικής ηλικίας του Neil Postman ως προκληση στη σχολική θρησκευτική αγωγή","abstract":"Αφορμή για την εκπόνηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας στάθηκε το βιβλίο του Neil Postman «η εξαφάνιση της παιδικής ηλικίας». Στις κοινωνικές επιστήμες η παιδικότητα δεν ήταν πάντα δεδομένη αλλά μία έννοια που συνεχώς διαμορφώνεται ως αποτέλεσμα πολιτιστικών εξελίξεων. Σήμερα, η παιδική ηλικία έχει υποστεί βαθιές αλλαγές ή ακόμη, σύμφωνα με τον Postman, έχει “εξαφανιστεί». Το φαινόμενο αυτό ξεκινά από τον επαναπροσδιορισμό της οικογένειας και κορυφώνεται με το ρόλο της τηλεόρασης και γενικότερα της τεχνολογίας στη ζωή των παιδιών. Στη σκέψη του συγγραφέα η παιδική ηλικία είναι μία κοινωνική κατασκευή η οποία δομήθηκε σε ένα περιβάλλον στο οποίο η γνώση και η πληροφόρια ήταν ελεγχόμενη από ενηλίκους και μεταφερόταν στα παιδιά σταδιακά είτε στο σπίτι είτε αργότερα στο σχολείο. Απόρροια αυτής της κατάστασης ήταν η θωράκιση της παιδικής ηλικίας. Με την ολοκληρωτική επικράτηση της τεχνολογίας- τεχνοπώλιο είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο Postman- ο κόσμος της σταδιακής γνώσης χάνεται και μαζί μ’ αυτόν και η παιδική ηλικία. Ανάχωμα στην «εξαφάνιση» της παιδικής ηλικίας μπορεί να αποτελέσει το σχολείο, όντας ο μοναδικός θεσμός ο οποίος ταυτίζεται μ΄αυτή την ιδιαίτερη ηλικιακή περίοδο. Το σχολείο οφείλει να αντισταθεί στο τεχνοπώλιο καλλιεργώντας την κουλτούρα των Αθηναίων η οποία σχετίζεται με την αναζήτηση της γνώσης και του πολιτισμού, σε αντίθεση με την κουλτούρα των Βησιγότθων με την οποία σχετίζεται η οικονομική χρησιμοθηρία και ο καταναλωτισμός. Σ’ αυτό το πλαίσιο ο ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών μπορεί να είναι καθοριστικός , αφού η παιδεία του προσώπου μπορεί να προβάλλει μια θεολογία της παιδικότητας, όπως την ανέδειξε ο Ιησούς με το κήρυγμά του στην Κ.Δ. Σύμφωνα μ’ αυτή το παιδί αποτελεί ύψιστη αξία, το οποίο με τη δύναμη να εμπιστεύεται, να αγαπά χωρί ςπρουποθέσεις και να ειναι αυθεντικό κερδίζει τη βασιλεία του Θεού.","abstract_html":"Αφορμή για την εκπόνηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας στάθηκε το βιβλίο του Neil Postman «η εξαφάνιση της παιδικής ηλικίας». Στις κοινωνικές επιστήμες η παιδικότητα δεν ήταν πάντα δεδομένη αλλά μία έννοια που συνεχώς διαμορφώνεται ως αποτέλεσμα πολιτιστικών εξελίξεων. Σήμερα, η παιδική ηλικία έχει υποστεί βαθιές αλλαγές ή ακόμη, σύμφωνα με τον Postman, έχει “εξαφανιστεί». Το φαινόμενο αυτό ξεκινά από τον επαναπροσδιορισμό της οικογένειας και κορυφώνεται με το ρόλο της τηλεόρασης και γενικότερα της τεχνολογίας στη ζωή των παιδιών. Στη σκέψη του συγγραφέα η παιδική ηλικία είναι μία κοινωνική κατασκευή η οποία δομήθηκε σε ένα περιβάλλον στο οποίο η γνώση και η πληροφόρια ήταν ελεγχόμενη από ενηλίκους και μεταφερόταν στα παιδιά σταδιακά είτε στο σπίτι είτε αργότερα στο σχολείο. Απόρροια αυτής της κατάστασης ήταν η θωράκιση της παιδικής ηλικίας. Με την ολοκληρωτική επικράτηση της τεχνολογίας- τεχνοπώλιο είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο Postman- ο κόσμος της σταδιακής γνώσης χάνεται και μαζί μ’ αυτόν και η παιδική ηλικία. Ανάχωμα στην «εξαφάνιση» της παιδικής ηλικίας μπορεί να αποτελέσει το σχολείο, όντας ο μοναδικός θεσμός ο οποίος ταυτίζεται μ΄αυτή την ιδιαίτερη ηλικιακή περίοδο. Το σχολείο οφείλει να αντισταθεί στο τεχνοπώλιο καλλιεργώντας την κουλτούρα των Αθηναίων η οποία σχετίζεται με την αναζήτηση της γνώσης και του πολιτισμού, σε αντίθεση με την κουλτούρα των Βησιγότθων με την οποία σχετίζεται η οικονομική χρησιμοθηρία και ο καταναλωτισμός. Σ’ αυτό το πλαίσιο ο ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών μπορεί να είναι καθοριστικός , αφού η παιδεία του προσώπου μπορεί να προβάλλει μια θεολογία της παιδικότητας, όπως την ανέδειξε ο Ιησούς με το κήρυγμά του στην Κ.Δ. Σύμφωνα μ’ αυτή το παιδί αποτελεί ύψιστη αξία, το οποίο με τη δύναμη να εμπιστεύεται, να αγαπά χωρί ςπρουποθέσεις και να ειναι αυθεντικό κερδίζει τη βασιλεία του Θεού.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλείου Αρετή","Vassiliou Areti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:29Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1733375"],"render_values":[{"text":"uoadl:1733375","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1733375","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1733375","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1733375","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλείου Αρετή","Vassiliou Areti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1733375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1733375"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αφορμή για την εκπόνηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας στάθηκε το βιβλίο του Neil Postman «η εξαφάνιση της παιδικής ηλικίας». Στις κοινωνικές επιστήμες η παιδικότητα δεν ήταν πάντα δεδομένη αλλά μία έννοια που συνεχώς διαμορφώνεται ως αποτέλεσμα πολιτιστικών εξελίξεων. Σήμερα, η παιδική ηλικία έχει υποστεί βαθιές αλλαγές ή ακόμη, σύμφωνα με τον Postman, έχει “εξαφανιστεί». Το φαινόμενο αυτό ξεκινά από τον επαναπροσδιορισμό της οικογένειας και κορυφώνεται με το ρόλο της τηλεόρασης και γενικότερα της τεχνολογίας στη ζωή των παιδιών. Στη σκέψη του συγγραφέα η παιδική ηλικία είναι μία κοινωνική κατασκευή η οποία δομήθηκε σε ένα περιβάλλον στο οποίο η γνώση και η πληροφόρια ήταν ελεγχόμενη από ενηλίκους και μεταφερόταν στα παιδιά σταδιακά είτε στο σπίτι είτε αργότερα στο σχολείο. Απόρροια αυτής της κατάστασης ήταν η θωράκιση της παιδικής ηλικίας. Με την ολοκληρωτική επικράτηση της τεχνολογίας- τεχνοπώλιο είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο Postman- ο κόσμος της σταδιακής γνώσης χάνεται και μαζί μ’ αυτόν και η παιδική ηλικία. Ανάχωμα στην «εξαφάνιση» της παιδικής ηλικίας μπορεί να αποτελέσει το σχολείο, όντας ο μοναδικός θεσμός ο οποίος ταυτίζεται μ΄αυτή την ιδιαίτερη ηλικιακή περίοδο. Το σχολείο οφείλει να αντισταθεί στο τεχνοπώλιο καλλιεργώντας την κουλτούρα των Αθηναίων η οποία σχετίζεται με την αναζήτηση της γνώσης και του πολιτισμού, σε αντίθεση με την κουλτούρα των Βησιγότθων με την οποία σχετίζεται η οικονομική χρησιμοθηρία και ο καταναλωτισμός. Σ’ αυτό το πλαίσιο ο ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών μπορεί να είναι καθοριστικός , αφού η παιδεία του προσώπου μπορεί να προβάλλει μια θεολογία της παιδικότητας, όπως την ανέδειξε ο Ιησούς με το κήρυγμά του στην Κ.Δ. Σύμφωνα μ’ αυτή το παιδί αποτελεί ύψιστη αξία, το οποίο με τη δύναμη να εμπιστεύεται, να αγαπά χωρί ςπρουποθέσεις και να ειναι αυθεντικό κερδίζει τη βασιλεία του Θεού.","The reason for writing this thesis was Neil Postman's book titled “The Disappearance of Childhood”. Childhood in social sciences wasn’t always granted, but a notion that has been formed continuously as a result of cultural developments. Nowadays, childhood has suffered severe changes or even “has disappeared” according to Neil Postman. This phenomenon begins with the redefinition of family, but mostly is due to the role of television and generally the impact of technology in children’s life. The author thinks that childhood is a social construction which was based on an environment, where knowledge and information was controlled by adults and was transferred to children gradually whether at home or later at school, leading to the protection of childhood. However, with the total prevalence of technology- technopoly is the term Postman uses- the world of gradual knowledge is lost and the same happens with childhood. As he continues, he believes that the obstacle that prevents the “disappearance” of childhood could be school, which is the only institution that matches with that special age group. School should resist to technopoly promoting the culture of Athenians which relates to the seeking of knowledge and civilization in contrast to the culture of Visigoths which relates to economical profit and consumerism. In that context, the role of religious education can be crucial, since the culture of personhood can bring out a childhood theology as it was taught by Jesus in the New Testament. According to his preaching the child constitutes the utmost value, who with his power to trust, to love unconditionally, and to be authentic wins the Kingdom of Heaven."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η θεωρία της εξαφάνισης της παιδικής ηλικίας του Neil Postman ως προκληση στη σχολική θρησκευτική αγωγή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλείου Αρετή","Vassiliou Areti"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Αφορμή για την εκπόνηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας στάθηκε το βιβλίο του Neil Postman «η εξαφάνιση της παιδικής ηλικίας». Στις κοινωνικές επιστήμες η παιδικότητα δεν ήταν πάντα δεδομένη αλλά μία έννοια που συνεχώς διαμορφώνεται ως αποτέλεσμα πολιτιστικών εξελίξεων. Σήμερα, η παιδική ηλικία έχει υποστεί βαθιές αλλαγές ή ακόμη, σύμφωνα με τον Postman, έχει “εξαφανιστεί». Το φαινόμενο αυτό ξεκινά από τον επαναπροσδιορισμό της οικογένειας και κορυφώνεται με το ρόλο της τηλεόρασης και γενικότερα της τεχνολογίας στη ζωή των παιδιών. Στη σκέψη του συγγραφέα η παιδική ηλικία είναι μία κοινωνική κατασκευή η οποία δομήθηκε σε ένα περιβάλλον στο οποίο η γνώση και η πληροφόρια ήταν ελεγχόμενη από ενηλίκους και μεταφερόταν στα παιδιά σταδιακά είτε στο σπίτι είτε αργότερα στο σχολείο. Απόρροια αυτής της κατάστασης ήταν η θωράκιση της παιδικής ηλικίας. Με την ολοκληρωτική επικράτηση της τεχνολογίας- τεχνοπώλιο είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο Postman- ο κόσμος της σταδιακής γνώσης χάνεται και μαζί μ’ αυτόν και η παιδική ηλικία. Ανάχωμα στην «εξαφάνιση» της παιδικής ηλικίας μπορεί να αποτελέσει το σχολείο, όντας ο μοναδικός θεσμός ο οποίος ταυτίζεται μ΄αυτή την ιδιαίτερη ηλικιακή περίοδο. Το σχολείο οφείλει να αντισταθεί στο τεχνοπώλιο καλλιεργώντας την κουλτούρα των Αθηναίων η οποία σχετίζεται με την αναζήτηση της γνώσης και του πολιτισμού, σε αντίθεση με την κουλτούρα των Βησιγότθων με την οποία σχετίζεται η οικονομική χρησιμοθηρία και ο καταναλωτισμός. Σ’ αυτό το πλαίσιο ο ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών μπορεί να είναι καθοριστικός , αφού η παιδεία του προσώπου μπορεί να προβάλλει μια θεολογία της παιδικότητας, όπως την ανέδειξε ο Ιησούς με το κήρυγμά του στην Κ.Δ. Σύμφωνα μ’ αυτή το παιδί αποτελεί ύψιστη αξία, το οποίο με τη δύναμη να εμπιστεύεται, να αγαπά χωρί ςπρουποθέσεις και να ειναι αυθεντικό κερδίζει τη βασιλεία του Θεού.","The reason for writing this thesis was Neil Postman's book titled “The Disappearance of Childhood”. Childhood in social sciences wasn’t always granted, but a notion that has been formed continuously as a result of cultural developments. Nowadays, childhood has suffered severe changes or even “has disappeared” according to Neil Postman. This phenomenon begins with the redefinition of family, but mostly is due to the role of television and generally the impact of technology in children’s life. The author thinks that childhood is a social construction which was based on an environment, where knowledge and information was controlled by adults and was transferred to children gradually whether at home or later at school, leading to the protection of childhood. However, with the total prevalence of technology- technopoly is the term Postman uses- the world of gradual knowledge is lost and the same happens with childhood. As he continues, he believes that the obstacle that prevents the “disappearance” of childhood could be school, which is the only institution that matches with that special age group. School should resist to technopoly promoting the culture of Athenians which relates to the seeking of knowledge and civilization in contrast to the culture of Visigoths which relates to economical profit and consumerism. In that context, the role of religious education can be crucial, since the culture of personhood can bring out a childhood theology as it was taught by Jesus in the New Testament. According to his preaching the child constitutes the utmost value, who with his power to trust, to love unconditionally, and to be authentic wins the Kingdom of Heaven."],"dc:identifier":["uoadl:1733375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1733375"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η θεωρία της εξαφάνισης της παιδικής ηλικίας του Neil Postman ως προκληση στη σχολική θρησκευτική αγωγή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:29Z"}