{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1753421"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1753421","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του DNA προτύπου μεθυλίωσης στα γενετικά νοσήματα: Μυϊκή δυστροφία Duchenne/Becker και σύνδρομο του εύθραυστου χρωμοσώματος Χ","abstract":"Η μελέτη του προτύπου μεθυλίωσης αποτελεί ένα ταχέως αναπτυσσόμενο πεδίο έρευνας που εμπλέκεται ποικιλοτρόπως στην εκδήλωση πολλών ασθενειών. Στην περίπτωση των φυλοσύνδετων νοσημάτων Duchenne / Becker και του συνδρόμου εύθραυστου Χ ο ρόλος της μεθυλίωσης μελετάται μέσω της αδρανοποίησης του χρωμοσώματος Χ (XCI, Χ Chromosome Inactivation). Παρόλο που τα νοσήματα αυτά εκδηλώνονται – κατά κύριο λόγο – στα αρσενικά άτομα, ένα μεγάλο ποσοστό θηλυκών ατόμων φορέων εκδηλώνει επίσης συμπτώματα με μεγάλη ετερογένεια στο βαθμό σοβαρότητάς τους. Η ανάπτυξη κλινικών εκδηλώσεων σε αυτά τα άτομα έχει αποδοθεί στην μη τυχαία XCI, που ευνοεί την έκφραση του μεταλλαγμένου αλληλομόρφου στη συντριπτική πλειοψηφία των κυττάρων, αδρανοποιώντας το Χ χρωμόσωμα που φέρει το φυσιολογικό αλληλόμορφο και διατηρώντας ενεργό το Χ με το μεταλλαγμένο. Αν και για πολλά χρόνια η μη τυχαία XCI θεωρείται ο επικρατέστερος μηχανισμός για την ερμηνεία εκδήλωσης μιας φυλοσύνδετης υπολειπόμενης νόσου σε γυναίκες, τα αποτελέσματα γνωστών ερευνών μέχρι στιγμής είναι αντικρουόμενα. Σκοπός της μελέτης 1. Η διερέυνηση του προτύπου XCI σε δύο από τα πιο συχνά και σοβαρά φυλοσύνδετα γενετικά νοσήματα, τη μυϊκή δυστροφία Duchenne/Becker και το σύνδρομο του εύθραυστου Χ και σύγκριση του με άτομα του γενικού πληθυσμού. 2. Η συσχέτιση μεταξύ μη τυχαίας XCI και εκδήλωσης συμπτωμάτων σε φορείς των εν λόγω φυλοσύνδετων γενετικών διαταραχών και σύγκριση με δεδομένα της βιβλιογραφίας. 3. Η ανάδειξη της μελέτης του προτύπου XCI ως διαγνωστικό εργαλείο για την ορθότερη ιατρική καθοδήγηση των φορέων και τη βελτίωση της γενετικής συμβουλευτικής. Υλικό και μέθοδοι Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker μελετήθηκαν δείγματα DNA που είχαν ληφθεί από τις ακόλουθες ομάδες γυναικών: 88 φορείς, 19 μη φορείς και 83 γυναίκες γενικού πληθυσμού. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ μελετήθηκαν 10 γυναίκες φορείς επέκτασης της αλληλουχίας CGG του γονιδίου FMR1 (προμετάλλαξη ή πλήρη μετάλλαξη). Για τον προσδιορισμό του προτύπου XCI χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία HUMARA (Human Androgen Receptor Assay). Αποτελέσματα Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker: Το ποσοστό μη τυχαίας XCI (αναλογία >80:20) που υπολογίστηκε στις φορείς ήταν 15,91%, στις μη φορείς 21,05% και στις γυναίκες γενικού πληθυσμού 10,84%. Ο στατιστικός έλεγχος δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στα πρότυπα XCI των τριών ομάδων μελέτης (p-value= 0,425). Η μελέτη του προτύπου XCI στην ομάδα των φορέων βάσει του τύπου μετάλλαξης (έλλειψη, σημειακή μετάλλαξη και διπλασιασμός) έδειξε ότι μη τυχαία XCI παρατηρείται αποκλειστικά σε άτομα με έλλειψη (20,97%). Ο αντίστοιχος στατιστικός έλεγχος έδειξε οριακά στατιστικά μη σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ειδών μετάλλαξης και της εμφάνισης μη τυχαίας XCI (p-value=0,077). Από το σύνολο των 88 φορέων μη τυχαία XCI εμφάνισαν 13 άτομα. Από αυτά τα 3 άτομα εκδήλωναν συμπτώματα (1/3 ήπια, 2/3 πολύ σοβαρά), 4 άτομα είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και για τα υπόλοιπα 6 δεν υπήρχε καθόλου ιστορικό. Τέλος, υπήρχαν επίσης φορείς με ήπια παρέκκλιση XCI (70:30 – 80:20) που εκδήλωναν σοβαρά συμπτώματα της νόσου, όπως βαριά καρδιομυοπάθεια. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ: Στις 10 γυναίκες φορείς που μελετήθηκαν, 3 εμφάνισαν τυχαίo πρότυπο XCI (2 /3 είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και 1/3 νοητική υστέρηση με πρότυπο XCI 78:22), 4 εμφάνισαν μη τυχαίο πρότυπο XCI (2/4 είχαν φαινότυπο εύθραυστου Χ και 2/4 φυσιολογικό φαινότυπο). Τα υπόλοιπα 3 άτομα ήταν μη πληροφοριακά. Συζήτηση Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν διαφορά στο πρότυπο XCI μεταξύ γυναικών φορέων, μη φορέων και γενικού πληθυσμού δείχνοντας πως το πρότυπο XCI δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ύπαρξη μετάλλαξης και πως άλλοι παράγοντες οι οποίοι είναι κοινοί μεταξύ των ομαδών μελέτης μας πιθανόν να ευθύνονται για την παρέκκλιση που παρατηρείται. Σύγκριση των τύπων μετάλλαξης στην ομάδα των φορέων έδειξε πως όλα τα άτομα με μη τυχαία XCI μοιράζονταν την κοινή μετάλλαξη της έλλειψης. Ωστόσο η απουσία στατιστικής σημαντικότητας στο εύρημα αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ούτε ο τύπος μετάλλαξης επηρεάζει τη συχνότητα μη τυχαίας XCI στις γυναίκες φορείς. Τέλος, η προσπάθεια συσχέτισης προτύπου XCI με την εκδήλωση συμπτωμάτων κατέληξε σε αντικρουόμενα μεταξύ τους ευρήματα. Φαίνεται λοιπόν, πως παράγοντες πέραν της μετάλλαξης σε ένα φυλοσύνδετο γονίδιο κατευθύνουν το τελικό πρότυπο XCI στα άτομα που μελετήσαμε και ανάλογα με το ποιο Χ έχει αδρανοποιηθεί πλήρως εκδηλώνεται παθολογικός ή φυσιολογικός φαινότυπος.","abstract_html":"Η μελέτη του προτύπου μεθυλίωσης αποτελεί ένα ταχέως αναπτυσσόμενο πεδίο έρευνας που εμπλέκεται ποικιλοτρόπως στην εκδήλωση πολλών ασθενειών. Στην περίπτωση των φυλοσύνδετων νοσημάτων Duchenne / Becker και του συνδρόμου εύθραυστου Χ ο ρόλος της μεθυλίωσης μελετάται μέσω της αδρανοποίησης του χρωμοσώματος Χ (XCI, Χ Chromosome Inactivation). Παρόλο που τα νοσήματα αυτά εκδηλώνονται – κατά κύριο λόγο – στα αρσενικά άτομα, ένα μεγάλο ποσοστό θηλυκών ατόμων φορέων εκδηλώνει επίσης συμπτώματα με μεγάλη ετερογένεια στο βαθμό σοβαρότητάς τους. Η ανάπτυξη κλινικών εκδηλώσεων σε αυτά τα άτομα έχει αποδοθεί στην μη τυχαία XCI, που ευνοεί την έκφραση του μεταλλαγμένου αλληλομόρφου στη συντριπτική πλειοψηφία των κυττάρων, αδρανοποιώντας το Χ χρωμόσωμα που φέρει το φυσιολογικό αλληλόμορφο και διατηρώντας ενεργό το Χ με το μεταλλαγμένο. Αν και για πολλά χρόνια η μη τυχαία XCI θεωρείται ο επικρατέστερος μηχανισμός για την ερμηνεία εκδήλωσης μιας φυλοσύνδετης υπολειπόμενης νόσου σε γυναίκες, τα αποτελέσματα γνωστών ερευνών μέχρι στιγμής είναι αντικρουόμενα. Σκοπός της μελέτης 1. Η διερέυνηση του προτύπου XCI σε δύο από τα πιο συχνά και σοβαρά φυλοσύνδετα γενετικά νοσήματα, τη μυϊκή δυστροφία Duchenne/Becker και το σύνδρομο του εύθραυστου Χ και σύγκριση του με άτομα του γενικού πληθυσμού. 2. Η συσχέτιση μεταξύ μη τυχαίας XCI και εκδήλωσης συμπτωμάτων σε φορείς των εν λόγω φυλοσύνδετων γενετικών διαταραχών και σύγκριση με δεδομένα της βιβλιογραφίας. 3. Η ανάδειξη της μελέτης του προτύπου XCI ως διαγνωστικό εργαλείο για την ορθότερη ιατρική καθοδήγηση των φορέων και τη βελτίωση της γενετικής συμβουλευτικής. Υλικό και μέθοδοι Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker μελετήθηκαν δείγματα DNA που είχαν ληφθεί από τις ακόλουθες ομάδες γυναικών: 88 φορείς, 19 μη φορείς και 83 γυναίκες γενικού πληθυσμού. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ μελετήθηκαν 10 γυναίκες φορείς επέκτασης της αλληλουχίας CGG του γονιδίου FMR1 (προμετάλλαξη ή πλήρη μετάλλαξη). Για τον προσδιορισμό του προτύπου XCI χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία HUMARA (Human Androgen Receptor Assay). Αποτελέσματα Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker: Το ποσοστό μη τυχαίας XCI (αναλογία &gt;80:20) που υπολογίστηκε στις φορείς ήταν 15,91%, στις μη φορείς 21,05% και στις γυναίκες γενικού πληθυσμού 10,84%. Ο στατιστικός έλεγχος δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στα πρότυπα XCI των τριών ομάδων μελέτης (p-value= 0,425). Η μελέτη του προτύπου XCI στην ομάδα των φορέων βάσει του τύπου μετάλλαξης (έλλειψη, σημειακή μετάλλαξη και διπλασιασμός) έδειξε ότι μη τυχαία XCI παρατηρείται αποκλειστικά σε άτομα με έλλειψη (20,97%). Ο αντίστοιχος στατιστικός έλεγχος έδειξε οριακά στατιστικά μη σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ειδών μετάλλαξης και της εμφάνισης μη τυχαίας XCI (p-value=0,077). Από το σύνολο των 88 φορέων μη τυχαία XCI εμφάνισαν 13 άτομα. Από αυτά τα 3 άτομα εκδήλωναν συμπτώματα (1/3 ήπια, 2/3 πολύ σοβαρά), 4 άτομα είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και για τα υπόλοιπα 6 δεν υπήρχε καθόλου ιστορικό. Τέλος, υπήρχαν επίσης φορείς με ήπια παρέκκλιση XCI (70:30 – 80:20) που εκδήλωναν σοβαρά συμπτώματα της νόσου, όπως βαριά καρδιομυοπάθεια. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ: Στις 10 γυναίκες φορείς που μελετήθηκαν, 3 εμφάνισαν τυχαίo πρότυπο XCI (2 /3 είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και 1/3 νοητική υστέρηση με πρότυπο XCI 78:22), 4 εμφάνισαν μη τυχαίο πρότυπο XCI (2/4 είχαν φαινότυπο εύθραυστου Χ και 2/4 φυσιολογικό φαινότυπο). Τα υπόλοιπα 3 άτομα ήταν μη πληροφοριακά. Συζήτηση Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν διαφορά στο πρότυπο XCI μεταξύ γυναικών φορέων, μη φορέων και γενικού πληθυσμού δείχνοντας πως το πρότυπο XCI δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ύπαρξη μετάλλαξης και πως άλλοι παράγοντες οι οποίοι είναι κοινοί μεταξύ των ομαδών μελέτης μας πιθανόν να ευθύνονται για την παρέκκλιση που παρατηρείται. Σύγκριση των τύπων μετάλλαξης στην ομάδα των φορέων έδειξε πως όλα τα άτομα με μη τυχαία XCI μοιράζονταν την κοινή μετάλλαξη της έλλειψης. Ωστόσο η απουσία στατιστικής σημαντικότητας στο εύρημα αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ούτε ο τύπος μετάλλαξης επηρεάζει τη συχνότητα μη τυχαίας XCI στις γυναίκες φορείς. Τέλος, η προσπάθεια συσχέτισης προτύπου XCI με την εκδήλωση συμπτωμάτων κατέληξε σε αντικρουόμενα μεταξύ τους ευρήματα. Φαίνεται λοιπόν, πως παράγοντες πέραν της μετάλλαξης σε ένα φυλοσύνδετο γονίδιο κατευθύνουν το τελικό πρότυπο XCI στα άτομα που μελετήσαμε και ανάλογα με το ποιο Χ έχει αδρανοποιηθεί πλήρως εκδηλώνεται παθολογικός ή φυσιολογικός φαινότυπος.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπλέτσα Αριστούλα","Bletsa Aristoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1753421"],"render_values":[{"text":"uoadl:1753421","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1753421","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1753421","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1753421","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπλέτσα Αριστούλα","Bletsa Aristoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1753421","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1753421"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη του προτύπου μεθυλίωσης αποτελεί ένα ταχέως αναπτυσσόμενο πεδίο έρευνας που εμπλέκεται ποικιλοτρόπως στην εκδήλωση πολλών ασθενειών. Στην περίπτωση των φυλοσύνδετων νοσημάτων Duchenne / Becker και του συνδρόμου εύθραυστου Χ ο ρόλος της μεθυλίωσης μελετάται μέσω της αδρανοποίησης του χρωμοσώματος Χ (XCI, Χ Chromosome Inactivation). Παρόλο που τα νοσήματα αυτά εκδηλώνονται – κατά κύριο λόγο – στα αρσενικά άτομα, ένα μεγάλο ποσοστό θηλυκών ατόμων φορέων εκδηλώνει επίσης συμπτώματα με μεγάλη ετερογένεια στο βαθμό σοβαρότητάς τους. Η ανάπτυξη κλινικών εκδηλώσεων σε αυτά τα άτομα έχει αποδοθεί στην μη τυχαία XCI, που ευνοεί την έκφραση του μεταλλαγμένου αλληλομόρφου στη συντριπτική πλειοψηφία των κυττάρων, αδρανοποιώντας το Χ χρωμόσωμα που φέρει το φυσιολογικό αλληλόμορφο και διατηρώντας ενεργό το Χ με το μεταλλαγμένο. Αν και για πολλά χρόνια η μη τυχαία XCI θεωρείται ο επικρατέστερος μηχανισμός για την ερμηνεία εκδήλωσης μιας φυλοσύνδετης υπολειπόμενης νόσου σε γυναίκες, τα αποτελέσματα γνωστών ερευνών μέχρι στιγμής είναι αντικρουόμενα. Σκοπός της μελέτης 1. Η διερέυνηση του προτύπου XCI σε δύο από τα πιο συχνά και σοβαρά φυλοσύνδετα γενετικά νοσήματα, τη μυϊκή δυστροφία Duchenne/Becker και το σύνδρομο του εύθραυστου Χ και σύγκριση του με άτομα του γενικού πληθυσμού. 2. Η συσχέτιση μεταξύ μη τυχαίας XCI και εκδήλωσης συμπτωμάτων σε φορείς των εν λόγω φυλοσύνδετων γενετικών διαταραχών και σύγκριση με δεδομένα της βιβλιογραφίας. 3. Η ανάδειξη της μελέτης του προτύπου XCI ως διαγνωστικό εργαλείο για την ορθότερη ιατρική καθοδήγηση των φορέων και τη βελτίωση της γενετικής συμβουλευτικής. Υλικό και μέθοδοι Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker μελετήθηκαν δείγματα DNA που είχαν ληφθεί από τις ακόλουθες ομάδες γυναικών: 88 φορείς, 19 μη φορείς και 83 γυναίκες γενικού πληθυσμού. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ μελετήθηκαν 10 γυναίκες φορείς επέκτασης της αλληλουχίας CGG του γονιδίου FMR1 (προμετάλλαξη ή πλήρη μετάλλαξη). Για τον προσδιορισμό του προτύπου XCI χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία HUMARA (Human Androgen Receptor Assay). Αποτελέσματα Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker: Το ποσοστό μη τυχαίας XCI (αναλογία >80:20) που υπολογίστηκε στις φορείς ήταν 15,91%, στις μη φορείς 21,05% και στις γυναίκες γενικού πληθυσμού 10,84%. Ο στατιστικός έλεγχος δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στα πρότυπα XCI των τριών ομάδων μελέτης (p-value= 0,425). Η μελέτη του προτύπου XCI στην ομάδα των φορέων βάσει του τύπου μετάλλαξης (έλλειψη, σημειακή μετάλλαξη και διπλασιασμός) έδειξε ότι μη τυχαία XCI παρατηρείται αποκλειστικά σε άτομα με έλλειψη (20,97%). Ο αντίστοιχος στατιστικός έλεγχος έδειξε οριακά στατιστικά μη σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ειδών μετάλλαξης και της εμφάνισης μη τυχαίας XCI (p-value=0,077). Από το σύνολο των 88 φορέων μη τυχαία XCI εμφάνισαν 13 άτομα. Από αυτά τα 3 άτομα εκδήλωναν συμπτώματα (1/3 ήπια, 2/3 πολύ σοβαρά), 4 άτομα είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και για τα υπόλοιπα 6 δεν υπήρχε καθόλου ιστορικό. Τέλος, υπήρχαν επίσης φορείς με ήπια παρέκκλιση XCI (70:30 – 80:20) που εκδήλωναν σοβαρά συμπτώματα της νόσου, όπως βαριά καρδιομυοπάθεια. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ: Στις 10 γυναίκες φορείς που μελετήθηκαν, 3 εμφάνισαν τυχαίo πρότυπο XCI (2 /3 είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και 1/3 νοητική υστέρηση με πρότυπο XCI 78:22), 4 εμφάνισαν μη τυχαίο πρότυπο XCI (2/4 είχαν φαινότυπο εύθραυστου Χ και 2/4 φυσιολογικό φαινότυπο). Τα υπόλοιπα 3 άτομα ήταν μη πληροφοριακά. Συζήτηση Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν διαφορά στο πρότυπο XCI μεταξύ γυναικών φορέων, μη φορέων και γενικού πληθυσμού δείχνοντας πως το πρότυπο XCI δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ύπαρξη μετάλλαξης και πως άλλοι παράγοντες οι οποίοι είναι κοινοί μεταξύ των ομαδών μελέτης μας πιθανόν να ευθύνονται για την παρέκκλιση που παρατηρείται. Σύγκριση των τύπων μετάλλαξης στην ομάδα των φορέων έδειξε πως όλα τα άτομα με μη τυχαία XCI μοιράζονταν την κοινή μετάλλαξη της έλλειψης. Ωστόσο η απουσία στατιστικής σημαντικότητας στο εύρημα αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ούτε ο τύπος μετάλλαξης επηρεάζει τη συχνότητα μη τυχαίας XCI στις γυναίκες φορείς. Τέλος, η προσπάθεια συσχέτισης προτύπου XCI με την εκδήλωση συμπτωμάτων κατέληξε σε αντικρουόμενα μεταξύ τους ευρήματα. Φαίνεται λοιπόν, πως παράγοντες πέραν της μετάλλαξης σε ένα φυλοσύνδετο γονίδιο κατευθύνουν το τελικό πρότυπο XCI στα άτομα που μελετήσαμε και ανάλογα με το ποιο Χ έχει αδρανοποιηθεί πλήρως εκδηλώνεται παθολογικός ή φυσιολογικός φαινότυπος.","The study of DNA methylation is a rapidly growing research field, as it is involved in various ways in disease manifestation. In the case of X-linked diseases like Duchenne/ Becker Muscular dystrophies and fragile X syndrome, the role of methylation is being studied through the inactivation of the X chromosome (XCI). Although these diseases predominantly affect males, a clinically significant proportion of females manifesting symptoms have also been reported, expressing great heterogeneity following the degree of severity. Manifestation of symptoms in these carriers has been attributed to skewed X chromosome inactivation, favoring predominant expression of the mutant allele. Though preferential inactivation of the normal X chromosome has long been considered the principal mechanism behind disease manifestation in these females, supporting evidence is controversial. Aim of study 1. Examination of the XCI patterns of two of the most commont and serious X-linked diseases Duchenne/ Becker and fragile X syndrome and comparison with those of heathy individuals. 2. Correlation between non-random XCI and symptoms manifestation in carriers of the X-linked genetic disorders and comparison with published data. 3. Highlighting the importance of XCI studies as a diagnostic tool for the improvement of carriers’ medical guidance and genetic counseling. Materials and Methods To investigate the methylation profiles of the X-linked disease Duchenne/ Becker Muscular Dystrophies, DNA samples from three different female groups were tested: 88 carriers, 19 non-carriers and 83 women from the general population. Respectively, for the X fragile syndrome 10 female carriers, with CGG expansions of the FMR1 gene (within the premutation or full mutation range) were tested. The XCI pattern was determined with the use of Human Androgen Receptor Assay (HUMARA). Results Regarding Duchenne / Becker muscular dystrophy: The non-random XCI ratio (>80:20) estimated for women carriers was 15,91%, 21,05% for non-carriers and 10,84% for women from the general population. No difference statistical significance in the XCI patterns of the three groups of study (p- value= 0,425) was observed. XCI were then assessed in the carriers group in relation to the type of mutation of the carrier (deletions, point mutation and duplication). Strong correlation between non-random XCI and deletions was observed as skewed XCI was noticed only in subjects with this type of mutation (20,97%). The corresponding statistical significance control indicated marginally non-significant difference between the three types of mutation in correlation to the XCI pattern (p-value= 0,077). From a total of 88 carriers, non-random XCI was observed in 13 individuals. Amongst these 13 3 subjects were manifesting symptoms (1/3 mildly, 2/3 severe), 4 displayed wild type phenotypes while for the rest (6 individuals), there were no medical records available. Finally, there were carriers with medium skewing (70:30 – 80:20), who manifested severe symptoms of the disease, such as cardiomyopathy. Regarding the fragile X syndrome: Out of the 10 women examined, 3 exhibited random XCI pattern (2/3 expressed wild type phenotype and 1/3 mental retardation with XCI pattern 78:22), 4 exhibited non-random XCI pattern (2/4 with fragile X phenotype and 2/4 with normal phenotype). The remaining 3 individuals were non-informative. Discussion According to our findings no significant differences in the XCI pattern amongst female carriers, non-carriers, and women of general population, indicating that the XCI pattern does not seem to be influenced by the presence of mutations. Other factors, possibly common between the three study groups, seem to be responsible for the observed skewing. The comparison between the different types of mutation in the carriers group showed that all individuals with non-random XCI share the same type of mutation namely deletions. However, the absence of statistical significance leads to the assumption that neither type of mutations influences the frequency of non-random XCI in female carriers. Finally, the attempt to associate the XCI pattern with the onset of symptoms resulted in conflicting conclusions. Hence, there are factors besides X-linked mutations that drive the final XCI pattern of the studied individuals, and depending on which X chromosome has been completely inactivated, pathological or physiological phenotype is manifested."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του DNA προτύπου μεθυλίωσης στα γενετικά νοσήματα: Μυϊκή δυστροφία Duchenne/Becker και σύνδρομο του εύθραυστου χρωμοσώματος Χ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπλέτσα Αριστούλα","Bletsa Aristoula"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η μελέτη του προτύπου μεθυλίωσης αποτελεί ένα ταχέως αναπτυσσόμενο πεδίο έρευνας που εμπλέκεται ποικιλοτρόπως στην εκδήλωση πολλών ασθενειών. Στην περίπτωση των φυλοσύνδετων νοσημάτων Duchenne / Becker και του συνδρόμου εύθραυστου Χ ο ρόλος της μεθυλίωσης μελετάται μέσω της αδρανοποίησης του χρωμοσώματος Χ (XCI, Χ Chromosome Inactivation). Παρόλο που τα νοσήματα αυτά εκδηλώνονται – κατά κύριο λόγο – στα αρσενικά άτομα, ένα μεγάλο ποσοστό θηλυκών ατόμων φορέων εκδηλώνει επίσης συμπτώματα με μεγάλη ετερογένεια στο βαθμό σοβαρότητάς τους. Η ανάπτυξη κλινικών εκδηλώσεων σε αυτά τα άτομα έχει αποδοθεί στην μη τυχαία XCI, που ευνοεί την έκφραση του μεταλλαγμένου αλληλομόρφου στη συντριπτική πλειοψηφία των κυττάρων, αδρανοποιώντας το Χ χρωμόσωμα που φέρει το φυσιολογικό αλληλόμορφο και διατηρώντας ενεργό το Χ με το μεταλλαγμένο. Αν και για πολλά χρόνια η μη τυχαία XCI θεωρείται ο επικρατέστερος μηχανισμός για την ερμηνεία εκδήλωσης μιας φυλοσύνδετης υπολειπόμενης νόσου σε γυναίκες, τα αποτελέσματα γνωστών ερευνών μέχρι στιγμής είναι αντικρουόμενα. Σκοπός της μελέτης 1. Η διερέυνηση του προτύπου XCI σε δύο από τα πιο συχνά και σοβαρά φυλοσύνδετα γενετικά νοσήματα, τη μυϊκή δυστροφία Duchenne/Becker και το σύνδρομο του εύθραυστου Χ και σύγκριση του με άτομα του γενικού πληθυσμού. 2. Η συσχέτιση μεταξύ μη τυχαίας XCI και εκδήλωσης συμπτωμάτων σε φορείς των εν λόγω φυλοσύνδετων γενετικών διαταραχών και σύγκριση με δεδομένα της βιβλιογραφίας. 3. Η ανάδειξη της μελέτης του προτύπου XCI ως διαγνωστικό εργαλείο για την ορθότερη ιατρική καθοδήγηση των φορέων και τη βελτίωση της γενετικής συμβουλευτικής. Υλικό και μέθοδοι Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker μελετήθηκαν δείγματα DNA που είχαν ληφθεί από τις ακόλουθες ομάδες γυναικών: 88 φορείς, 19 μη φορείς και 83 γυναίκες γενικού πληθυσμού. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ μελετήθηκαν 10 γυναίκες φορείς επέκτασης της αλληλουχίας CGG του γονιδίου FMR1 (προμετάλλαξη ή πλήρη μετάλλαξη). Για τον προσδιορισμό του προτύπου XCI χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία HUMARA (Human Androgen Receptor Assay). Αποτελέσματα Για τη μυϊκή δυστροφία Duchenne / Becker: Το ποσοστό μη τυχαίας XCI (αναλογία >80:20) που υπολογίστηκε στις φορείς ήταν 15,91%, στις μη φορείς 21,05% και στις γυναίκες γενικού πληθυσμού 10,84%. Ο στατιστικός έλεγχος δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στα πρότυπα XCI των τριών ομάδων μελέτης (p-value= 0,425). Η μελέτη του προτύπου XCI στην ομάδα των φορέων βάσει του τύπου μετάλλαξης (έλλειψη, σημειακή μετάλλαξη και διπλασιασμός) έδειξε ότι μη τυχαία XCI παρατηρείται αποκλειστικά σε άτομα με έλλειψη (20,97%). Ο αντίστοιχος στατιστικός έλεγχος έδειξε οριακά στατιστικά μη σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ειδών μετάλλαξης και της εμφάνισης μη τυχαίας XCI (p-value=0,077). Από το σύνολο των 88 φορέων μη τυχαία XCI εμφάνισαν 13 άτομα. Από αυτά τα 3 άτομα εκδήλωναν συμπτώματα (1/3 ήπια, 2/3 πολύ σοβαρά), 4 άτομα είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και για τα υπόλοιπα 6 δεν υπήρχε καθόλου ιστορικό. Τέλος, υπήρχαν επίσης φορείς με ήπια παρέκκλιση XCI (70:30 – 80:20) που εκδήλωναν σοβαρά συμπτώματα της νόσου, όπως βαριά καρδιομυοπάθεια. Για το σύνδρομο του εύθραυστου Χ: Στις 10 γυναίκες φορείς που μελετήθηκαν, 3 εμφάνισαν τυχαίo πρότυπο XCI (2 /3 είχαν φυσιολογικό φαινότυπο και 1/3 νοητική υστέρηση με πρότυπο XCI 78:22), 4 εμφάνισαν μη τυχαίο πρότυπο XCI (2/4 είχαν φαινότυπο εύθραυστου Χ και 2/4 φυσιολογικό φαινότυπο). Τα υπόλοιπα 3 άτομα ήταν μη πληροφοριακά. Συζήτηση Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν διαφορά στο πρότυπο XCI μεταξύ γυναικών φορέων, μη φορέων και γενικού πληθυσμού δείχνοντας πως το πρότυπο XCI δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ύπαρξη μετάλλαξης και πως άλλοι παράγοντες οι οποίοι είναι κοινοί μεταξύ των ομαδών μελέτης μας πιθανόν να ευθύνονται για την παρέκκλιση που παρατηρείται. Σύγκριση των τύπων μετάλλαξης στην ομάδα των φορέων έδειξε πως όλα τα άτομα με μη τυχαία XCI μοιράζονταν την κοινή μετάλλαξη της έλλειψης. Ωστόσο η απουσία στατιστικής σημαντικότητας στο εύρημα αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ούτε ο τύπος μετάλλαξης επηρεάζει τη συχνότητα μη τυχαίας XCI στις γυναίκες φορείς. Τέλος, η προσπάθεια συσχέτισης προτύπου XCI με την εκδήλωση συμπτωμάτων κατέληξε σε αντικρουόμενα μεταξύ τους ευρήματα. Φαίνεται λοιπόν, πως παράγοντες πέραν της μετάλλαξης σε ένα φυλοσύνδετο γονίδιο κατευθύνουν το τελικό πρότυπο XCI στα άτομα που μελετήσαμε και ανάλογα με το ποιο Χ έχει αδρανοποιηθεί πλήρως εκδηλώνεται παθολογικός ή φυσιολογικός φαινότυπος.","The study of DNA methylation is a rapidly growing research field, as it is involved in various ways in disease manifestation. In the case of X-linked diseases like Duchenne/ Becker Muscular dystrophies and fragile X syndrome, the role of methylation is being studied through the inactivation of the X chromosome (XCI). Although these diseases predominantly affect males, a clinically significant proportion of females manifesting symptoms have also been reported, expressing great heterogeneity following the degree of severity. Manifestation of symptoms in these carriers has been attributed to skewed X chromosome inactivation, favoring predominant expression of the mutant allele. Though preferential inactivation of the normal X chromosome has long been considered the principal mechanism behind disease manifestation in these females, supporting evidence is controversial. Aim of study 1. Examination of the XCI patterns of two of the most commont and serious X-linked diseases Duchenne/ Becker and fragile X syndrome and comparison with those of heathy individuals. 2. Correlation between non-random XCI and symptoms manifestation in carriers of the X-linked genetic disorders and comparison with published data. 3. Highlighting the importance of XCI studies as a diagnostic tool for the improvement of carriers’ medical guidance and genetic counseling. Materials and Methods To investigate the methylation profiles of the X-linked disease Duchenne/ Becker Muscular Dystrophies, DNA samples from three different female groups were tested: 88 carriers, 19 non-carriers and 83 women from the general population. Respectively, for the X fragile syndrome 10 female carriers, with CGG expansions of the FMR1 gene (within the premutation or full mutation range) were tested. The XCI pattern was determined with the use of Human Androgen Receptor Assay (HUMARA). Results Regarding Duchenne / Becker muscular dystrophy: The non-random XCI ratio (>80:20) estimated for women carriers was 15,91%, 21,05% for non-carriers and 10,84% for women from the general population. No difference statistical significance in the XCI patterns of the three groups of study (p- value= 0,425) was observed. XCI were then assessed in the carriers group in relation to the type of mutation of the carrier (deletions, point mutation and duplication). Strong correlation between non-random XCI and deletions was observed as skewed XCI was noticed only in subjects with this type of mutation (20,97%). The corresponding statistical significance control indicated marginally non-significant difference between the three types of mutation in correlation to the XCI pattern (p-value= 0,077). From a total of 88 carriers, non-random XCI was observed in 13 individuals. Amongst these 13 3 subjects were manifesting symptoms (1/3 mildly, 2/3 severe), 4 displayed wild type phenotypes while for the rest (6 individuals), there were no medical records available. Finally, there were carriers with medium skewing (70:30 – 80:20), who manifested severe symptoms of the disease, such as cardiomyopathy. Regarding the fragile X syndrome: Out of the 10 women examined, 3 exhibited random XCI pattern (2/3 expressed wild type phenotype and 1/3 mental retardation with XCI pattern 78:22), 4 exhibited non-random XCI pattern (2/4 with fragile X phenotype and 2/4 with normal phenotype). The remaining 3 individuals were non-informative. Discussion According to our findings no significant differences in the XCI pattern amongst female carriers, non-carriers, and women of general population, indicating that the XCI pattern does not seem to be influenced by the presence of mutations. Other factors, possibly common between the three study groups, seem to be responsible for the observed skewing. The comparison between the different types of mutation in the carriers group showed that all individuals with non-random XCI share the same type of mutation namely deletions. However, the absence of statistical significance leads to the assumption that neither type of mutations influences the frequency of non-random XCI in female carriers. Finally, the attempt to associate the XCI pattern with the onset of symptoms resulted in conflicting conclusions. Hence, there are factors besides X-linked mutations that drive the final XCI pattern of the studied individuals, and depending on which X chromosome has been completely inactivated, pathological or physiological phenotype is manifested."],"dc:identifier":["uoadl:1753421","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1753421"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη του DNA προτύπου μεθυλίωσης στα γενετικά νοσήματα: Μυϊκή δυστροφία Duchenne/Becker και σύνδρομο του εύθραυστου χρωμοσώματος Χ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z"}