{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1759153"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1759153","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της αντικαρκινικής δραστικότητας προϊόντων της ελιάς In vitro & In vivo.","abstract":"Η ολευρωπεΐνη είναι ένα φυσικό προϊόν που απομονώνεται από τα φύλλα της ελιάς Olea Europaea . Η δοξορουβικίνη αποτελεί ένα δραστικό αντινεοπλασματικό παράγοντα για τη θεραπεία συμπαγών όγκων με περιορισμένη χρήση, που οφείλεται στην χρόνια καρδιοτοξικότητα που προκαλεί. Στην εργασία αυτή, διερευνήσαμε τις in vivo αντικαρκινικές και καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες της ολευρωπεΐνης σε συνδυασμό με τη δοξορουβικίνη, σε πειραματικά μοντέλα ποντικών με μελάνωμα και καρκίνο του εντέρου. Βασιζόμενοι σε in vitro πειράματα, προσδιορίσαμε αρχικά τις κυτταροτοξικές συγκεντρώσεις της ολευρωπεΐνης και δοξορουβικίνης, μεμονωμένα και σε συνδυασμό, έναντι των καρκινικών κυττάρων ποντικού B16.F1 (μελάνωμα) και CT-26 (καρκίνος του εντέρου). Για τα in vivo μοντέλα, ποντίκια των φυλών C57BL/6 και Balb/C, εμβολιάστηκαν υποδόρια με τα αντίστοιχα συγγενικά καρκινικά κύτταρα B16.F1 (105 κύτταρα/ποντίκι) και CT-26 (106 κύτταρα/ποντίκι). Όταν οι όγκοι έγιναν ψηλαφητοί (ημέρα 11) χορηγήθηκαν ενδοπεριτοναϊκά ολευρωπεΐνη ή/και δοξορουβικίνη (2,1 g/kg και 18 mg/kg, αντίστοιχα, σε συνολικά 6 δόσεις κάθε δεύτερη ημέρα). Ο ρυθμός ανάπτυξης των όγκων και η καρδιοτοξικότητα παρακολουθήθηκαν για συνολικά 23 ημέρες. Στη συνέχεια απομονώθηκαν διάφοροι ιστοί από τα πειραματόζωα (σπλήνας, ήπαρ, καρδιά, νεφροί και καρκινικός όγκος) για την εκτέλεση των ex vivo πειραμάτων, τα οποία ήταν ο έλεγχος της κυτταροτοξικότητας των σπληνοκυττάρων με απελευθέρωση ραδιενεργού χρωμίου και η μεταβονομική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συγχορήγηση των δύο παραγόντων επιβράδυνε την ανάπτυξη των όγκων, αλλά και την επαγόμενη από τη δοξορουβικίνη χρόνια καρδιοτοξικότητα, συγκριτικά με ζώα-μάρτυρες και με ζώα στα οποία χορηγήθηκε μόνο ολευρωπεΐνη ή μόνο δοξορουβικίνη. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα B16.F1 είναι πιο ευαίσθητα στη δοξορουβικίνη από ό,τι τα CT-26 και τα CT-26 είναι πιο ευαίσθητα στην ολευρωπεΐνη απ’ ό,τι τα B16.F1. Τα αποτελέσματα από τη δοκιμασία κυτταροτοξικότητας μέσω ραδιενεργού χρωμίου έδειξαν ότι οι δύο ενώσεις διεγείρουν τα σπληνοκύτταρα προς λύση των στόχων τους με τη μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα να παρατηρείται στην ομάδα της συγχορήγησης. Ενώ τα αποτελέσματα της μεταβονομικής ανάλυσης είναι ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Έτσι, αν και o μηχανισμός δράσης της ολευρωπεΐνης δεν είναι γνωστός, τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν τη συνεργιστική αντικαρκινική δράση των δύο παραγόντων και την 73 επωφελή δράση της ολευρωπεΐνης στη μείωση της χρόνιας καρδιοτοξικότητας που επάγεται από τη δοξορουβικίνη.","abstract_html":"Η ολευρωπεΐνη είναι ένα φυσικό προϊόν που απομονώνεται από τα φύλλα της ελιάς Olea Europaea . Η δοξορουβικίνη αποτελεί ένα δραστικό αντινεοπλασματικό παράγοντα για τη θεραπεία συμπαγών όγκων με περιορισμένη χρήση, που οφείλεται στην χρόνια καρδιοτοξικότητα που προκαλεί. Στην εργασία αυτή, διερευνήσαμε τις in vivo αντικαρκινικές και καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες της ολευρωπεΐνης σε συνδυασμό με τη δοξορουβικίνη, σε πειραματικά μοντέλα ποντικών με μελάνωμα και καρκίνο του εντέρου. Βασιζόμενοι σε in vitro πειράματα, προσδιορίσαμε αρχικά τις κυτταροτοξικές συγκεντρώσεις της ολευρωπεΐνης και δοξορουβικίνης, μεμονωμένα και σε συνδυασμό, έναντι των καρκινικών κυττάρων ποντικού B16.F1 (μελάνωμα) και CT-26 (καρκίνος του εντέρου). Για τα in vivo μοντέλα, ποντίκια των φυλών C57BL/6 και Balb/C, εμβολιάστηκαν υποδόρια με τα αντίστοιχα συγγενικά καρκινικά κύτταρα B16.F1 (105 κύτταρα/ποντίκι) και CT-26 (106 κύτταρα/ποντίκι). Όταν οι όγκοι έγιναν ψηλαφητοί (ημέρα 11) χορηγήθηκαν ενδοπεριτοναϊκά ολευρωπεΐνη ή/και δοξορουβικίνη (2,1 g/kg και 18 mg/kg, αντίστοιχα, σε συνολικά 6 δόσεις κάθε δεύτερη ημέρα). Ο ρυθμός ανάπτυξης των όγκων και η καρδιοτοξικότητα παρακολουθήθηκαν για συνολικά 23 ημέρες. Στη συνέχεια απομονώθηκαν διάφοροι ιστοί από τα πειραματόζωα (σπλήνας, ήπαρ, καρδιά, νεφροί και καρκινικός όγκος) για την εκτέλεση των ex vivo πειραμάτων, τα οποία ήταν ο έλεγχος της κυτταροτοξικότητας των σπληνοκυττάρων με απελευθέρωση ραδιενεργού χρωμίου και η μεταβονομική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συγχορήγηση των δύο παραγόντων επιβράδυνε την ανάπτυξη των όγκων, αλλά και την επαγόμενη από τη δοξορουβικίνη χρόνια καρδιοτοξικότητα, συγκριτικά με ζώα-μάρτυρες και με ζώα στα οποία χορηγήθηκε μόνο ολευρωπεΐνη ή μόνο δοξορουβικίνη. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα B16.F1 είναι πιο ευαίσθητα στη δοξορουβικίνη από ό,τι τα CT-26 και τα CT-26 είναι πιο ευαίσθητα στην ολευρωπεΐνη απ’ ό,τι τα B16.F1. Τα αποτελέσματα από τη δοκιμασία κυτταροτοξικότητας μέσω ραδιενεργού χρωμίου έδειξαν ότι οι δύο ενώσεις διεγείρουν τα σπληνοκύτταρα προς λύση των στόχων τους με τη μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα να παρατηρείται στην ομάδα της συγχορήγησης. Ενώ τα αποτελέσματα της μεταβονομικής ανάλυσης είναι ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Έτσι, αν και o μηχανισμός δράσης της ολευρωπεΐνης δεν είναι γνωστός, τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν τη συνεργιστική αντικαρκινική δράση των δύο παραγόντων και την 73 επωφελή δράση της ολευρωπεΐνης στη μείωση της χρόνιας καρδιοτοξικότητας που επάγεται από τη δοξορουβικίνη.","abstract_has_math":false,"creators":["Κομιανός Κωνσταντίνος","Komianos Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1759153"],"render_values":[{"text":"uoadl:1759153","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1759153","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1759153","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1759153","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κομιανός Κωνσταντίνος","Komianos Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1759153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1759153"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ολευρωπεΐνη είναι ένα φυσικό προϊόν που απομονώνεται από τα φύλλα της ελιάς Olea Europaea . Η δοξορουβικίνη αποτελεί ένα δραστικό αντινεοπλασματικό παράγοντα για τη θεραπεία συμπαγών όγκων με περιορισμένη χρήση, που οφείλεται στην χρόνια καρδιοτοξικότητα που προκαλεί. Στην εργασία αυτή, διερευνήσαμε τις in vivo αντικαρκινικές και καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες της ολευρωπεΐνης σε συνδυασμό με τη δοξορουβικίνη, σε πειραματικά μοντέλα ποντικών με μελάνωμα και καρκίνο του εντέρου. Βασιζόμενοι σε in vitro πειράματα, προσδιορίσαμε αρχικά τις κυτταροτοξικές συγκεντρώσεις της ολευρωπεΐνης και δοξορουβικίνης, μεμονωμένα και σε συνδυασμό, έναντι των καρκινικών κυττάρων ποντικού B16.F1 (μελάνωμα) και CT-26 (καρκίνος του εντέρου). Για τα in vivo μοντέλα, ποντίκια των φυλών C57BL/6 και Balb/C, εμβολιάστηκαν υποδόρια με τα αντίστοιχα συγγενικά καρκινικά κύτταρα B16.F1 (105 κύτταρα/ποντίκι) και CT-26 (106 κύτταρα/ποντίκι). Όταν οι όγκοι έγιναν ψηλαφητοί (ημέρα 11) χορηγήθηκαν ενδοπεριτοναϊκά ολευρωπεΐνη ή/και δοξορουβικίνη (2,1 g/kg και 18 mg/kg, αντίστοιχα, σε συνολικά 6 δόσεις κάθε δεύτερη ημέρα). Ο ρυθμός ανάπτυξης των όγκων και η καρδιοτοξικότητα παρακολουθήθηκαν για συνολικά 23 ημέρες. Στη συνέχεια απομονώθηκαν διάφοροι ιστοί από τα πειραματόζωα (σπλήνας, ήπαρ, καρδιά, νεφροί και καρκινικός όγκος) για την εκτέλεση των ex vivo πειραμάτων, τα οποία ήταν ο έλεγχος της κυτταροτοξικότητας των σπληνοκυττάρων με απελευθέρωση ραδιενεργού χρωμίου και η μεταβονομική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συγχορήγηση των δύο παραγόντων επιβράδυνε την ανάπτυξη των όγκων, αλλά και την επαγόμενη από τη δοξορουβικίνη χρόνια καρδιοτοξικότητα, συγκριτικά με ζώα-μάρτυρες και με ζώα στα οποία χορηγήθηκε μόνο ολευρωπεΐνη ή μόνο δοξορουβικίνη. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα B16.F1 είναι πιο ευαίσθητα στη δοξορουβικίνη από ό,τι τα CT-26 και τα CT-26 είναι πιο ευαίσθητα στην ολευρωπεΐνη απ’ ό,τι τα B16.F1. Τα αποτελέσματα από τη δοκιμασία κυτταροτοξικότητας μέσω ραδιενεργού χρωμίου έδειξαν ότι οι δύο ενώσεις διεγείρουν τα σπληνοκύτταρα προς λύση των στόχων τους με τη μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα να παρατηρείται στην ομάδα της συγχορήγησης. Ενώ τα αποτελέσματα της μεταβονομικής ανάλυσης είναι ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Έτσι, αν και o μηχανισμός δράσης της ολευρωπεΐνης δεν είναι γνωστός, τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν τη συνεργιστική αντικαρκινική δράση των δύο παραγόντων και την 73 επωφελή δράση της ολευρωπεΐνης στη μείωση της χρόνιας καρδιοτοξικότητας που επάγεται από τη δοξορουβικίνη.","Oleuropein is a natural compound isolated from the leaves of Olea Europaea. Doxorubicin is a highly effective antineoplastic agent used for the treatment of solid tumors with limited use due to the severe chronic cardiotoxic effects it induces. In this report, we investigated the in vivo anticancer and cardioprotective role of the concomitant administration of oleuropein and doxorubicin, in experimental models in mice with melanoma or colorectal cancer. Based on in vitro experiments on mouse B16.F1 (melanoma) and CT-26 (colorectal cancer) cells, we revealed the optimal concentrations of oleuropein and doxorubicin that induced cell death. For the in vivo experiments, we generated two cancer models, namely, melanoma and colorectal cancer by subcutaneously injecting mice of the strains C57BL/6 or Balb/c with 105 and 106 syngeneic B16.F1 and CT-26 cells, respectively. When tumors became palpable (day 11), we administered intraperitoneally oleuropein and/or doxorubicin (2.1 g/kg and 18 mg/kg, respectively, divided in 6 doses given every other day) and monitored tumor growth and cardiotoxicity for 23 days. After the end of these experiments all mice were euthanized and we isolated some tissues (spleen, liver, heart, kidneys and tumor) from them in order to perform the ex vivo experiments, namely chromium release cytotoxicity assay and metabolomics analysis. Our results showed that the concomitant administration of oleuropein and doxorubicin retarded tumor growth and additionally, the doxorubicin-induced chronic cardiotoxicity was reduced in mice treated with the oleuropein/doxorubicin combination compared to animals treated only with doxorubicin or oleuropein or the control group. It was also observed that B16.F1 cells are more susceptible to doxorubicin than CT-26 and CT-26 are more susceptible to oleuropein than B16.F1. The results from the chromium release cytotoxicity assay, showed that the two compounds stimulate the splenocytes to lysis their targets with the greatest cytotoxicity observed in the co-administration group. While the results of the metabolomics analysis are still at an early stage. Although the mechanism of action of oleuropein is unknown, our results support the synergistic antitumor efficacy of the two agents and the beneficial activity of oleuropein in reducing chronic cardiotoxicity induced by doxorubicin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της αντικαρκινικής δραστικότητας προϊόντων της ελιάς In vitro & In vivo."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κομιανός Κωνσταντίνος","Komianos Konstantinos"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η ολευρωπεΐνη είναι ένα φυσικό προϊόν που απομονώνεται από τα φύλλα της ελιάς Olea Europaea . Η δοξορουβικίνη αποτελεί ένα δραστικό αντινεοπλασματικό παράγοντα για τη θεραπεία συμπαγών όγκων με περιορισμένη χρήση, που οφείλεται στην χρόνια καρδιοτοξικότητα που προκαλεί. Στην εργασία αυτή, διερευνήσαμε τις in vivo αντικαρκινικές και καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες της ολευρωπεΐνης σε συνδυασμό με τη δοξορουβικίνη, σε πειραματικά μοντέλα ποντικών με μελάνωμα και καρκίνο του εντέρου. Βασιζόμενοι σε in vitro πειράματα, προσδιορίσαμε αρχικά τις κυτταροτοξικές συγκεντρώσεις της ολευρωπεΐνης και δοξορουβικίνης, μεμονωμένα και σε συνδυασμό, έναντι των καρκινικών κυττάρων ποντικού B16.F1 (μελάνωμα) και CT-26 (καρκίνος του εντέρου). Για τα in vivo μοντέλα, ποντίκια των φυλών C57BL/6 και Balb/C, εμβολιάστηκαν υποδόρια με τα αντίστοιχα συγγενικά καρκινικά κύτταρα B16.F1 (105 κύτταρα/ποντίκι) και CT-26 (106 κύτταρα/ποντίκι). Όταν οι όγκοι έγιναν ψηλαφητοί (ημέρα 11) χορηγήθηκαν ενδοπεριτοναϊκά ολευρωπεΐνη ή/και δοξορουβικίνη (2,1 g/kg και 18 mg/kg, αντίστοιχα, σε συνολικά 6 δόσεις κάθε δεύτερη ημέρα). Ο ρυθμός ανάπτυξης των όγκων και η καρδιοτοξικότητα παρακολουθήθηκαν για συνολικά 23 ημέρες. Στη συνέχεια απομονώθηκαν διάφοροι ιστοί από τα πειραματόζωα (σπλήνας, ήπαρ, καρδιά, νεφροί και καρκινικός όγκος) για την εκτέλεση των ex vivo πειραμάτων, τα οποία ήταν ο έλεγχος της κυτταροτοξικότητας των σπληνοκυττάρων με απελευθέρωση ραδιενεργού χρωμίου και η μεταβονομική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συγχορήγηση των δύο παραγόντων επιβράδυνε την ανάπτυξη των όγκων, αλλά και την επαγόμενη από τη δοξορουβικίνη χρόνια καρδιοτοξικότητα, συγκριτικά με ζώα-μάρτυρες και με ζώα στα οποία χορηγήθηκε μόνο ολευρωπεΐνη ή μόνο δοξορουβικίνη. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα B16.F1 είναι πιο ευαίσθητα στη δοξορουβικίνη από ό,τι τα CT-26 και τα CT-26 είναι πιο ευαίσθητα στην ολευρωπεΐνη απ’ ό,τι τα B16.F1. Τα αποτελέσματα από τη δοκιμασία κυτταροτοξικότητας μέσω ραδιενεργού χρωμίου έδειξαν ότι οι δύο ενώσεις διεγείρουν τα σπληνοκύτταρα προς λύση των στόχων τους με τη μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα να παρατηρείται στην ομάδα της συγχορήγησης. Ενώ τα αποτελέσματα της μεταβονομικής ανάλυσης είναι ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Έτσι, αν και o μηχανισμός δράσης της ολευρωπεΐνης δεν είναι γνωστός, τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν τη συνεργιστική αντικαρκινική δράση των δύο παραγόντων και την 73 επωφελή δράση της ολευρωπεΐνης στη μείωση της χρόνιας καρδιοτοξικότητας που επάγεται από τη δοξορουβικίνη.","Oleuropein is a natural compound isolated from the leaves of Olea Europaea. Doxorubicin is a highly effective antineoplastic agent used for the treatment of solid tumors with limited use due to the severe chronic cardiotoxic effects it induces. In this report, we investigated the in vivo anticancer and cardioprotective role of the concomitant administration of oleuropein and doxorubicin, in experimental models in mice with melanoma or colorectal cancer. Based on in vitro experiments on mouse B16.F1 (melanoma) and CT-26 (colorectal cancer) cells, we revealed the optimal concentrations of oleuropein and doxorubicin that induced cell death. For the in vivo experiments, we generated two cancer models, namely, melanoma and colorectal cancer by subcutaneously injecting mice of the strains C57BL/6 or Balb/c with 105 and 106 syngeneic B16.F1 and CT-26 cells, respectively. When tumors became palpable (day 11), we administered intraperitoneally oleuropein and/or doxorubicin (2.1 g/kg and 18 mg/kg, respectively, divided in 6 doses given every other day) and monitored tumor growth and cardiotoxicity for 23 days. After the end of these experiments all mice were euthanized and we isolated some tissues (spleen, liver, heart, kidneys and tumor) from them in order to perform the ex vivo experiments, namely chromium release cytotoxicity assay and metabolomics analysis. Our results showed that the concomitant administration of oleuropein and doxorubicin retarded tumor growth and additionally, the doxorubicin-induced chronic cardiotoxicity was reduced in mice treated with the oleuropein/doxorubicin combination compared to animals treated only with doxorubicin or oleuropein or the control group. It was also observed that B16.F1 cells are more susceptible to doxorubicin than CT-26 and CT-26 are more susceptible to oleuropein than B16.F1. The results from the chromium release cytotoxicity assay, showed that the two compounds stimulate the splenocytes to lysis their targets with the greatest cytotoxicity observed in the co-administration group. While the results of the metabolomics analysis are still at an early stage. Although the mechanism of action of oleuropein is unknown, our results support the synergistic antitumor efficacy of the two agents and the beneficial activity of oleuropein in reducing chronic cardiotoxicity induced by doxorubicin."],"dc:identifier":["uoadl:1759153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1759153"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Εκτίμηση της αντικαρκινικής δραστικότητας προϊόντων της ελιάς In vitro & In vivo."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z"}