{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1779992"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1779992","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ειδικά ζητήματα συναίνεσης του ασθενούς","abstract":"Εδώ και χιλιάδες χρόνια, από τότε που οι Έλληνες έγραψαν τον όρκο του Ιπποκράτη, έως σήμερα, το ιατρικό επάγγελμα αναδεικνύεται σε λειτούργημα, το οποίο απαιτεί υπευθυνότητα και επαγγελματικό ήθος εκ μέρους του ιατρού. Έτσι, στη σημερινή εποχή, οι παγκόσμιες εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης και βιοτεχνολογίας αλλά και η νέα θεώρηση σχετικά με την προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου-ασθενή, κατέστησαν αναγκαία την ψήφιση του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005). Στην παρούσα εργασία λοιπόν θα μας απασχολήσει το ζήτημα της συναίνεσης του ασθενούς σε ιατρική επέμβαση στα έννομα αγαθά της υγείας και της σωματικής του ακεραιότητας, όπως αυτό διαμορφώνεται στο άρθρο 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (εφεξής Κ.Ι.Δ.). Εκτός αυτού, η υποχρέωση του ιατρού να μην διενεργεί ιατρικές πράξεις χωρίς τη συναίνεση του ασθενούς βρίσκει νομικό θεμέλιο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στη Βιοϊατρική (Σύμβαση Oviedo). Ο Κ.Ι.Δ. επανέλαβε τις ρυθμίσεις της Σύμβασης αυτής και ασχολήθηκε πιο αναλυτικά με το θέμα της συναίνεσης του ασθενούς στο άρθρο 12. Το κύριο μέρος της εργασίας διακρίνεται σε πέντε κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται το γενικό πλαίσιο της συναίνεσης του ασθενούς, οι προϋποθέσεις κύρους της και ειδικότερα τα προβλήματα που ανακύπτουν στην περίπτωση της συναίνεσης από δικαιοπρακτικά ανίκανους ασθενείς, όπως οι ανήλικοι και οι δικαιοπρακτικά ανίκανοι ενήλικοι. Στη συνέχεια, γίνεται λόγος για τις εξαιρέσεις που υφίστανται στον κανόνα της ενημερωμένης συναίνεσης, όπως αυτές ορίζονται στον Κ.Ι.Δ. Στο τέλος του κεφαλαίου αυτού, αναφέρεται το προβληματικό ζήτημα της εικαζόμενης συναίνεσης του ασθενούς καθώς και η ευθύνη του ιατρού σε περίπτωση έλλειψης της συναίνεσης. Διότι είναι προφανές ότι κάθε ιατρική πράξη που πραγματοποιείται χωρίς έγκυρη συναίνεση του ασθενούς, ασχέτως αν γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, αποτελεί αυθαίρετη ιατρική πράξη και επιδέχεται δικαστική επίλυση. Στα επόμενα κεφάλαια πραγματοποιείται μια αναλυτική παρουσίαση των ζητημάτων της συναίνεσης του ασθενούς στις επιμέρους διαδεδομένες ιατρικές πράξεις: μέθοδοι ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (Ι.Υ.Α.), μεταμοσχεύσεις, ευθανασία και κλινικές δοκιμές φαρμάκων. Με αυτό τον τρόπο θεωρώ ότι καλύπτονται τα θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με τη συναίνεση του ασθενούς στις ιατρικές επεμβάσεις καθώς οι ηθικής φύσεως προβληματισμοί που αναδύονται στο πλαίσιο της εξέτασης των εν λόγω θεμάτων.","abstract_html":"Εδώ και χιλιάδες χρόνια, από τότε που οι Έλληνες έγραψαν τον όρκο του Ιπποκράτη, έως σήμερα, το ιατρικό επάγγελμα αναδεικνύεται σε λειτούργημα, το οποίο απαιτεί υπευθυνότητα και επαγγελματικό ήθος εκ μέρους του ιατρού. Έτσι, στη σημερινή εποχή, οι παγκόσμιες εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης και βιοτεχνολογίας αλλά και η νέα θεώρηση σχετικά με την προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου-ασθενή, κατέστησαν αναγκαία την ψήφιση του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005). Στην παρούσα εργασία λοιπόν θα μας απασχολήσει το ζήτημα της συναίνεσης του ασθενούς σε ιατρική επέμβαση στα έννομα αγαθά της υγείας και της σωματικής του ακεραιότητας, όπως αυτό διαμορφώνεται στο άρθρο 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (εφεξής Κ.Ι.Δ.). Εκτός αυτού, η υποχρέωση του ιατρού να μην διενεργεί ιατρικές πράξεις χωρίς τη συναίνεση του ασθενούς βρίσκει νομικό θεμέλιο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στη Βιοϊατρική (Σύμβαση Oviedo). Ο Κ.Ι.Δ. επανέλαβε τις ρυθμίσεις της Σύμβασης αυτής και ασχολήθηκε πιο αναλυτικά με το θέμα της συναίνεσης του ασθενούς στο άρθρο 12. Το κύριο μέρος της εργασίας διακρίνεται σε πέντε κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται το γενικό πλαίσιο της συναίνεσης του ασθενούς, οι προϋποθέσεις κύρους της και ειδικότερα τα προβλήματα που ανακύπτουν στην περίπτωση της συναίνεσης από δικαιοπρακτικά ανίκανους ασθενείς, όπως οι ανήλικοι και οι δικαιοπρακτικά ανίκανοι ενήλικοι. Στη συνέχεια, γίνεται λόγος για τις εξαιρέσεις που υφίστανται στον κανόνα της ενημερωμένης συναίνεσης, όπως αυτές ορίζονται στον Κ.Ι.Δ. Στο τέλος του κεφαλαίου αυτού, αναφέρεται το προβληματικό ζήτημα της εικαζόμενης συναίνεσης του ασθενούς καθώς και η ευθύνη του ιατρού σε περίπτωση έλλειψης της συναίνεσης. Διότι είναι προφανές ότι κάθε ιατρική πράξη που πραγματοποιείται χωρίς έγκυρη συναίνεση του ασθενούς, ασχέτως αν γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, αποτελεί αυθαίρετη ιατρική πράξη και επιδέχεται δικαστική επίλυση. Στα επόμενα κεφάλαια πραγματοποιείται μια αναλυτική παρουσίαση των ζητημάτων της συναίνεσης του ασθενούς στις επιμέρους διαδεδομένες ιατρικές πράξεις: μέθοδοι ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (Ι.Υ.Α.), μεταμοσχεύσεις, ευθανασία και κλινικές δοκιμές φαρμάκων. Με αυτό τον τρόπο θεωρώ ότι καλύπτονται τα θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με τη συναίνεση του ασθενούς στις ιατρικές επεμβάσεις καθώς οι ηθικής φύσεως προβληματισμοί που αναδύονται στο πλαίσιο της εξέτασης των εν λόγω θεμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιανός Δημήτριος","Lianos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1779992"],"render_values":[{"text":"uoadl:1779992","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1779992","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1779992","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1779992","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιανός Δημήτριος","Lianos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1779992","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1779992"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εδώ και χιλιάδες χρόνια, από τότε που οι Έλληνες έγραψαν τον όρκο του Ιπποκράτη, έως σήμερα, το ιατρικό επάγγελμα αναδεικνύεται σε λειτούργημα, το οποίο απαιτεί υπευθυνότητα και επαγγελματικό ήθος εκ μέρους του ιατρού. Έτσι, στη σημερινή εποχή, οι παγκόσμιες εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης και βιοτεχνολογίας αλλά και η νέα θεώρηση σχετικά με την προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου-ασθενή, κατέστησαν αναγκαία την ψήφιση του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005). Στην παρούσα εργασία λοιπόν θα μας απασχολήσει το ζήτημα της συναίνεσης του ασθενούς σε ιατρική επέμβαση στα έννομα αγαθά της υγείας και της σωματικής του ακεραιότητας, όπως αυτό διαμορφώνεται στο άρθρο 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (εφεξής Κ.Ι.Δ.). Εκτός αυτού, η υποχρέωση του ιατρού να μην διενεργεί ιατρικές πράξεις χωρίς τη συναίνεση του ασθενούς βρίσκει νομικό θεμέλιο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στη Βιοϊατρική (Σύμβαση Oviedo). Ο Κ.Ι.Δ. επανέλαβε τις ρυθμίσεις της Σύμβασης αυτής και ασχολήθηκε πιο αναλυτικά με το θέμα της συναίνεσης του ασθενούς στο άρθρο 12. Το κύριο μέρος της εργασίας διακρίνεται σε πέντε κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται το γενικό πλαίσιο της συναίνεσης του ασθενούς, οι προϋποθέσεις κύρους της και ειδικότερα τα προβλήματα που ανακύπτουν στην περίπτωση της συναίνεσης από δικαιοπρακτικά ανίκανους ασθενείς, όπως οι ανήλικοι και οι δικαιοπρακτικά ανίκανοι ενήλικοι. Στη συνέχεια, γίνεται λόγος για τις εξαιρέσεις που υφίστανται στον κανόνα της ενημερωμένης συναίνεσης, όπως αυτές ορίζονται στον Κ.Ι.Δ. Στο τέλος του κεφαλαίου αυτού, αναφέρεται το προβληματικό ζήτημα της εικαζόμενης συναίνεσης του ασθενούς καθώς και η ευθύνη του ιατρού σε περίπτωση έλλειψης της συναίνεσης. Διότι είναι προφανές ότι κάθε ιατρική πράξη που πραγματοποιείται χωρίς έγκυρη συναίνεση του ασθενούς, ασχέτως αν γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, αποτελεί αυθαίρετη ιατρική πράξη και επιδέχεται δικαστική επίλυση. Στα επόμενα κεφάλαια πραγματοποιείται μια αναλυτική παρουσίαση των ζητημάτων της συναίνεσης του ασθενούς στις επιμέρους διαδεδομένες ιατρικές πράξεις: μέθοδοι ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (Ι.Υ.Α.), μεταμοσχεύσεις, ευθανασία και κλινικές δοκιμές φαρμάκων. Με αυτό τον τρόπο θεωρώ ότι καλύπτονται τα θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με τη συναίνεση του ασθενούς στις ιατρικές επεμβάσεις καθώς οι ηθικής φύσεως προβληματισμοί που αναδύονται στο πλαίσιο της εξέτασης των εν λόγω θεμάτων.","For thousands years, since the times the Greeks first wrote the Hippocratic oath until today, the medical profession has proved to be rather a vocation, which demands responsibility and professional ethics from the doctor. As a result, in the contemporary times, global developments in medical science and biotechnology, but also the new view on protection of human-patient’s dignity has made the passage of the Code of Medical Conduct (Law 3418 of 2005) absolutely necessary. In this project, we focus on the subject of patient’s consent to medical intervention in the legally protected goods of health and physical integrity, as laid down in article 12 of the Code of Medical Conduct (thereinafter referred to as “CoMC”. Moreover, doctor’s obligation not to carry out medical procedures without any consent given by the patient is also legally found on the European Convention on Human Rights and Biomedicine (Oviedo Convention). The CoMC repeated the regulations of that Convention and in article 12 more emphasis was put on the subject of patient’s consent, which was addressed thoroughly. The main part of the project is comprised of five chapters. The first chapter is about the general framework for the patient’s consent, its validity conditions and more specifically, the problems arising in the case of consent when given by legally incapable patients, such as minors and legally incapable adults. After that, the exceptions to the rule of informed consent are discussed, as they are specified in the CoMC. At the end of this chapter, I refer to the problematic issue of patient’s alleged consent, but also to doctor’s responsibility in case of non-declaration of consent. Thus it is obvious that any medical procedure carried out without patient’s valid consent, regardless whether carried out pursuant to the rules of medical science or not, is an arbitrary medical action and may be settled judicially. In the next chapters, issues of patient’s consent are analysed in detail regarding the following quite popular medical interventions: methods of assisted human reproduction, transplantations, euthanasia and clinical trials of drugs. Based on the abovementioned topics, I think that in this project are covered the fundamental aspects of patient’s consent to medical intervention, but also any concerns about ethical issues raised in the context of the study of the foresaid subjects."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ειδικά ζητήματα συναίνεσης του ασθενούς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιανός Δημήτριος","Lianos Dimitrios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εδώ και χιλιάδες χρόνια, από τότε που οι Έλληνες έγραψαν τον όρκο του Ιπποκράτη, έως σήμερα, το ιατρικό επάγγελμα αναδεικνύεται σε λειτούργημα, το οποίο απαιτεί υπευθυνότητα και επαγγελματικό ήθος εκ μέρους του ιατρού. Έτσι, στη σημερινή εποχή, οι παγκόσμιες εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης και βιοτεχνολογίας αλλά και η νέα θεώρηση σχετικά με την προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου-ασθενή, κατέστησαν αναγκαία την ψήφιση του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005). Στην παρούσα εργασία λοιπόν θα μας απασχολήσει το ζήτημα της συναίνεσης του ασθενούς σε ιατρική επέμβαση στα έννομα αγαθά της υγείας και της σωματικής του ακεραιότητας, όπως αυτό διαμορφώνεται στο άρθρο 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (εφεξής Κ.Ι.Δ.). Εκτός αυτού, η υποχρέωση του ιατρού να μην διενεργεί ιατρικές πράξεις χωρίς τη συναίνεση του ασθενούς βρίσκει νομικό θεμέλιο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στη Βιοϊατρική (Σύμβαση Oviedo). Ο Κ.Ι.Δ. επανέλαβε τις ρυθμίσεις της Σύμβασης αυτής και ασχολήθηκε πιο αναλυτικά με το θέμα της συναίνεσης του ασθενούς στο άρθρο 12. Το κύριο μέρος της εργασίας διακρίνεται σε πέντε κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται το γενικό πλαίσιο της συναίνεσης του ασθενούς, οι προϋποθέσεις κύρους της και ειδικότερα τα προβλήματα που ανακύπτουν στην περίπτωση της συναίνεσης από δικαιοπρακτικά ανίκανους ασθενείς, όπως οι ανήλικοι και οι δικαιοπρακτικά ανίκανοι ενήλικοι. Στη συνέχεια, γίνεται λόγος για τις εξαιρέσεις που υφίστανται στον κανόνα της ενημερωμένης συναίνεσης, όπως αυτές ορίζονται στον Κ.Ι.Δ. Στο τέλος του κεφαλαίου αυτού, αναφέρεται το προβληματικό ζήτημα της εικαζόμενης συναίνεσης του ασθενούς καθώς και η ευθύνη του ιατρού σε περίπτωση έλλειψης της συναίνεσης. Διότι είναι προφανές ότι κάθε ιατρική πράξη που πραγματοποιείται χωρίς έγκυρη συναίνεση του ασθενούς, ασχέτως αν γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, αποτελεί αυθαίρετη ιατρική πράξη και επιδέχεται δικαστική επίλυση. Στα επόμενα κεφάλαια πραγματοποιείται μια αναλυτική παρουσίαση των ζητημάτων της συναίνεσης του ασθενούς στις επιμέρους διαδεδομένες ιατρικές πράξεις: μέθοδοι ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (Ι.Υ.Α.), μεταμοσχεύσεις, ευθανασία και κλινικές δοκιμές φαρμάκων. Με αυτό τον τρόπο θεωρώ ότι καλύπτονται τα θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με τη συναίνεση του ασθενούς στις ιατρικές επεμβάσεις καθώς οι ηθικής φύσεως προβληματισμοί που αναδύονται στο πλαίσιο της εξέτασης των εν λόγω θεμάτων.","For thousands years, since the times the Greeks first wrote the Hippocratic oath until today, the medical profession has proved to be rather a vocation, which demands responsibility and professional ethics from the doctor. As a result, in the contemporary times, global developments in medical science and biotechnology, but also the new view on protection of human-patient’s dignity has made the passage of the Code of Medical Conduct (Law 3418 of 2005) absolutely necessary. In this project, we focus on the subject of patient’s consent to medical intervention in the legally protected goods of health and physical integrity, as laid down in article 12 of the Code of Medical Conduct (thereinafter referred to as “CoMC”. Moreover, doctor’s obligation not to carry out medical procedures without any consent given by the patient is also legally found on the European Convention on Human Rights and Biomedicine (Oviedo Convention). The CoMC repeated the regulations of that Convention and in article 12 more emphasis was put on the subject of patient’s consent, which was addressed thoroughly. The main part of the project is comprised of five chapters. The first chapter is about the general framework for the patient’s consent, its validity conditions and more specifically, the problems arising in the case of consent when given by legally incapable patients, such as minors and legally incapable adults. After that, the exceptions to the rule of informed consent are discussed, as they are specified in the CoMC. At the end of this chapter, I refer to the problematic issue of patient’s alleged consent, but also to doctor’s responsibility in case of non-declaration of consent. Thus it is obvious that any medical procedure carried out without patient’s valid consent, regardless whether carried out pursuant to the rules of medical science or not, is an arbitrary medical action and may be settled judicially. In the next chapters, issues of patient’s consent are analysed in detail regarding the following quite popular medical interventions: methods of assisted human reproduction, transplantations, euthanasia and clinical trials of drugs. Based on the abovementioned topics, I think that in this project are covered the fundamental aspects of patient’s consent to medical intervention, but also any concerns about ethical issues raised in the context of the study of the foresaid subjects."],"dc:identifier":["uoadl:1779992","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1779992"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ειδικά ζητήματα συναίνεσης του ασθενούς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z"}