{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1786373"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1786373","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η καταχρηστικότητα όρου συναλλαγματικής ισοτιμίας σε δάνεια ελβετικού φράγκου","abstract":"Στην παρούσα εργασία εξετάζεται το ζήτημα της σύναψης δανείου με όρο αποπληρωμής σε εγχώριο νόμισμα, αλλά με βάση την εκάστοτε ισοτιμία του με το ελβετικό φράγκο. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή από την περίοδο άνθησης των εν λόγω συμβάσεων μέχρι και σήμερα και ακολουθεί η παρουσίαση των κινήτρων σύναψης των συμβάσεων δανείου σε ελβετικό φράγκο και των κινδύνων που εγκυμονούσαν, οι οποίοι εν τέλει υλοποιήθηκαν. Στη συνέχεια, εξετάζεται η νομική φύση των εν λόγω συμβάσεων και ειδικότερα το εάν αποτελούν συμβάσεις δανείου ή συμβάσεις παροχής επενδυτικών συμβουλών. Για τον ορθό χαρακτηρισμό των συμβάσεων λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά της σύμβασης δανείου και παροχής επενδυτικών υπηρεσιών καθώς και η νομολογία του ΔΕΕ. Έπειτα εξετάζεται η φύση του όρου αναφορικά με τον τρόπο καταβολής των δόσεων και ειδικότερα το εάν αυτό καθιστά τη σύμβαση δάνειο σε ξένο νόμισμα ή δάνειο με ρήτρα ξένου νομίσματος ή αξίας σε ξένο νόμισμα. Αφού τονιστούν οι διαφορές μεταξύ των τριών όρων αναζητείται ποιο ήταν πράγματι το νόμισμα χορήγησης του δανείσματος λαμβάνοντας υπόψη ότι ως χρήμα νοείται και το λογιστικό, το οποίο είναι δυνατό να καταβάλλεται με λογιστική μεταφορά του ποσού από τον έναν λογαριασμό σε έναν άλλο υπό μορφή πίστωσης του ενός λογαριασμού και χρέωσης του άλλου. Τέλος, ερευνάται η νομιμότητα των συμβάσεων δανείου σε ξένο νόμισμα βάσει της εξέλιξης του σχετικού ελληνικού νομοθετικού πλαισίου και ο ισχυρισμός ότι το κύρος αυτών πλήττεται καθώς προσκρούουν σε σειρά νομοθετημάτων τραπεζικού δικαίου και Πράξεων του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Στο δεύτερο κεφάλαιο, επιχειρείται η ανάδειξη των κριτηρίων στα οποία η νομολογία βασίζει την κατάφαση ή άρνηση της παροχής έννομης προστασίας στους δανειολήπτες με την εφαρμογή του ν. 2251/1994 και τον έλεγχο του κύρους του σχετικού όρου ως ΓΟΣ σε συνδυασμό με την έννοια της αρχής της διαφάνειας. Η πορεία αυτής της νομολογίας έχει την αφετηρία της στην πρώτη ελληνική απόφαση, που δικαίωσε δανειολήπτη, την 23/2014 ΠΠρΞάνθ και φθάνει μέχρι την έκδοση της εφετειακής απόφασης 24/2017 ΤριμΕφΘράκης που ακύρωσε την πρώτη.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία εξετάζεται το ζήτημα της σύναψης δανείου με όρο αποπληρωμής σε εγχώριο νόμισμα, αλλά με βάση την εκάστοτε ισοτιμία του με το ελβετικό φράγκο. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή από την περίοδο άνθησης των εν λόγω συμβάσεων μέχρι και σήμερα και ακολουθεί η παρουσίαση των κινήτρων σύναψης των συμβάσεων δανείου σε ελβετικό φράγκο και των κινδύνων που εγκυμονούσαν, οι οποίοι εν τέλει υλοποιήθηκαν. Στη συνέχεια, εξετάζεται η νομική φύση των εν λόγω συμβάσεων και ειδικότερα το εάν αποτελούν συμβάσεις δανείου ή συμβάσεις παροχής επενδυτικών συμβουλών. Για τον ορθό χαρακτηρισμό των συμβάσεων λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά της σύμβασης δανείου και παροχής επενδυτικών υπηρεσιών καθώς και η νομολογία του ΔΕΕ. Έπειτα εξετάζεται η φύση του όρου αναφορικά με τον τρόπο καταβολής των δόσεων και ειδικότερα το εάν αυτό καθιστά τη σύμβαση δάνειο σε ξένο νόμισμα ή δάνειο με ρήτρα ξένου νομίσματος ή αξίας σε ξένο νόμισμα. Αφού τονιστούν οι διαφορές μεταξύ των τριών όρων αναζητείται ποιο ήταν πράγματι το νόμισμα χορήγησης του δανείσματος λαμβάνοντας υπόψη ότι ως χρήμα νοείται και το λογιστικό, το οποίο είναι δυνατό να καταβάλλεται με λογιστική μεταφορά του ποσού από τον έναν λογαριασμό σε έναν άλλο υπό μορφή πίστωσης του ενός λογαριασμού και χρέωσης του άλλου. Τέλος, ερευνάται η νομιμότητα των συμβάσεων δανείου σε ξένο νόμισμα βάσει της εξέλιξης του σχετικού ελληνικού νομοθετικού πλαισίου και ο ισχυρισμός ότι το κύρος αυτών πλήττεται καθώς προσκρούουν σε σειρά νομοθετημάτων τραπεζικού δικαίου και Πράξεων του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Στο δεύτερο κεφάλαιο, επιχειρείται η ανάδειξη των κριτηρίων στα οποία η νομολογία βασίζει την κατάφαση ή άρνηση της παροχής έννομης προστασίας στους δανειολήπτες με την εφαρμογή του ν. 2251/1994 και τον έλεγχο του κύρους του σχετικού όρου ως ΓΟΣ σε συνδυασμό με την έννοια της αρχής της διαφάνειας. Η πορεία αυτής της νομολογίας έχει την αφετηρία της στην πρώτη ελληνική απόφαση, που δικαίωσε δανειολήπτη, την 23/2014 ΠΠρΞάνθ και φθάνει μέχρι την έκδοση της εφετειακής απόφασης 24/2017 ΤριμΕφΘράκης που ακύρωσε την πρώτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Παργανά Μυρτώ","Pargana Myrto"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1786373"],"render_values":[{"text":"uoadl:1786373","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1786373","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1786373","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1786373","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παργανά Μυρτώ","Pargana Myrto"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1786373","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1786373"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία εξετάζεται το ζήτημα της σύναψης δανείου με όρο αποπληρωμής σε εγχώριο νόμισμα, αλλά με βάση την εκάστοτε ισοτιμία του με το ελβετικό φράγκο. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή από την περίοδο άνθησης των εν λόγω συμβάσεων μέχρι και σήμερα και ακολουθεί η παρουσίαση των κινήτρων σύναψης των συμβάσεων δανείου σε ελβετικό φράγκο και των κινδύνων που εγκυμονούσαν, οι οποίοι εν τέλει υλοποιήθηκαν. Στη συνέχεια, εξετάζεται η νομική φύση των εν λόγω συμβάσεων και ειδικότερα το εάν αποτελούν συμβάσεις δανείου ή συμβάσεις παροχής επενδυτικών συμβουλών. Για τον ορθό χαρακτηρισμό των συμβάσεων λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά της σύμβασης δανείου και παροχής επενδυτικών υπηρεσιών καθώς και η νομολογία του ΔΕΕ. Έπειτα εξετάζεται η φύση του όρου αναφορικά με τον τρόπο καταβολής των δόσεων και ειδικότερα το εάν αυτό καθιστά τη σύμβαση δάνειο σε ξένο νόμισμα ή δάνειο με ρήτρα ξένου νομίσματος ή αξίας σε ξένο νόμισμα. Αφού τονιστούν οι διαφορές μεταξύ των τριών όρων αναζητείται ποιο ήταν πράγματι το νόμισμα χορήγησης του δανείσματος λαμβάνοντας υπόψη ότι ως χρήμα νοείται και το λογιστικό, το οποίο είναι δυνατό να καταβάλλεται με λογιστική μεταφορά του ποσού από τον έναν λογαριασμό σε έναν άλλο υπό μορφή πίστωσης του ενός λογαριασμού και χρέωσης του άλλου. Τέλος, ερευνάται η νομιμότητα των συμβάσεων δανείου σε ξένο νόμισμα βάσει της εξέλιξης του σχετικού ελληνικού νομοθετικού πλαισίου και ο ισχυρισμός ότι το κύρος αυτών πλήττεται καθώς προσκρούουν σε σειρά νομοθετημάτων τραπεζικού δικαίου και Πράξεων του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Στο δεύτερο κεφάλαιο, επιχειρείται η ανάδειξη των κριτηρίων στα οποία η νομολογία βασίζει την κατάφαση ή άρνηση της παροχής έννομης προστασίας στους δανειολήπτες με την εφαρμογή του ν. 2251/1994 και τον έλεγχο του κύρους του σχετικού όρου ως ΓΟΣ σε συνδυασμό με την έννοια της αρχής της διαφάνειας. Η πορεία αυτής της νομολογίας έχει την αφετηρία της στην πρώτη ελληνική απόφαση, που δικαίωσε δανειολήπτη, την 23/2014 ΠΠρΞάνθ και φθάνει μέχρι την έκδοση της εφετειακής απόφασης 24/2017 ΤριμΕφΘράκης που ακύρωσε την πρώτη.","The dissertation examines the practice of granting housing loans denominated in foreign exchange, particularly the Swiss Franc. Initially, the dissertation begins with a flashback from the boom years of those contracts to date, followed by the presentation of the incentives of borrowing in Swiss franc as well as the risks, who ultimately implemented. Then, the legal nature of the contracts is examined and in particular whether they are loan contracts or investment advisory contracts. For the proper characterization of the contracts are taken into account the characteristics of the loan agreement and the provision of investment services as well as the case law of the ECJ. The practice of how the instalments are paid, and in particular whether this makes the contract a foreign currency loan or a foreign currency or foreign currency loan clause, is then considered. After pointing out the differences between the three terms, it is sought what the currency of the loan was. An account is taken of the fact that book money is also considered as money, which can be paid by transferring the amount from one account to another in the form of credit for an account and charging the other. Finally, the legality of foreign currency loan agreements is investigated on the basis of the evolution of the relevant Greek legal framework and the claim that their validity is affected as they violate a series of Banking Law acts and Bank of Greece Governor's Acts. In the second chapter, the writer attempts to highlight the criteria on which the Greek case law bases its affirmation or denial of providing legal protection to borrowers with the implementation of Law 2251/1994 and to check the validity of the contractual term regarding the exchange rate as a general trading term in conjunction with the concept of the principle of transparency. The course of this case-law has its starting point in the first Greek decision, which vindicated the borrower, which is the decision 23/2014 of the Court of First Instance in Xanthi and reaches until the issue of the decision 24/2017 of the Court of Appeal in Thrace, which annulled the first decision."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η καταχρηστικότητα όρου συναλλαγματικής ισοτιμίας σε δάνεια ελβετικού φράγκου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παργανά Μυρτώ","Pargana Myrto"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία εξετάζεται το ζήτημα της σύναψης δανείου με όρο αποπληρωμής σε εγχώριο νόμισμα, αλλά με βάση την εκάστοτε ισοτιμία του με το ελβετικό φράγκο. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή από την περίοδο άνθησης των εν λόγω συμβάσεων μέχρι και σήμερα και ακολουθεί η παρουσίαση των κινήτρων σύναψης των συμβάσεων δανείου σε ελβετικό φράγκο και των κινδύνων που εγκυμονούσαν, οι οποίοι εν τέλει υλοποιήθηκαν. Στη συνέχεια, εξετάζεται η νομική φύση των εν λόγω συμβάσεων και ειδικότερα το εάν αποτελούν συμβάσεις δανείου ή συμβάσεις παροχής επενδυτικών συμβουλών. Για τον ορθό χαρακτηρισμό των συμβάσεων λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά της σύμβασης δανείου και παροχής επενδυτικών υπηρεσιών καθώς και η νομολογία του ΔΕΕ. Έπειτα εξετάζεται η φύση του όρου αναφορικά με τον τρόπο καταβολής των δόσεων και ειδικότερα το εάν αυτό καθιστά τη σύμβαση δάνειο σε ξένο νόμισμα ή δάνειο με ρήτρα ξένου νομίσματος ή αξίας σε ξένο νόμισμα. Αφού τονιστούν οι διαφορές μεταξύ των τριών όρων αναζητείται ποιο ήταν πράγματι το νόμισμα χορήγησης του δανείσματος λαμβάνοντας υπόψη ότι ως χρήμα νοείται και το λογιστικό, το οποίο είναι δυνατό να καταβάλλεται με λογιστική μεταφορά του ποσού από τον έναν λογαριασμό σε έναν άλλο υπό μορφή πίστωσης του ενός λογαριασμού και χρέωσης του άλλου. Τέλος, ερευνάται η νομιμότητα των συμβάσεων δανείου σε ξένο νόμισμα βάσει της εξέλιξης του σχετικού ελληνικού νομοθετικού πλαισίου και ο ισχυρισμός ότι το κύρος αυτών πλήττεται καθώς προσκρούουν σε σειρά νομοθετημάτων τραπεζικού δικαίου και Πράξεων του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Στο δεύτερο κεφάλαιο, επιχειρείται η ανάδειξη των κριτηρίων στα οποία η νομολογία βασίζει την κατάφαση ή άρνηση της παροχής έννομης προστασίας στους δανειολήπτες με την εφαρμογή του ν. 2251/1994 και τον έλεγχο του κύρους του σχετικού όρου ως ΓΟΣ σε συνδυασμό με την έννοια της αρχής της διαφάνειας. Η πορεία αυτής της νομολογίας έχει την αφετηρία της στην πρώτη ελληνική απόφαση, που δικαίωσε δανειολήπτη, την 23/2014 ΠΠρΞάνθ και φθάνει μέχρι την έκδοση της εφετειακής απόφασης 24/2017 ΤριμΕφΘράκης που ακύρωσε την πρώτη.","The dissertation examines the practice of granting housing loans denominated in foreign exchange, particularly the Swiss Franc. Initially, the dissertation begins with a flashback from the boom years of those contracts to date, followed by the presentation of the incentives of borrowing in Swiss franc as well as the risks, who ultimately implemented. Then, the legal nature of the contracts is examined and in particular whether they are loan contracts or investment advisory contracts. For the proper characterization of the contracts are taken into account the characteristics of the loan agreement and the provision of investment services as well as the case law of the ECJ. The practice of how the instalments are paid, and in particular whether this makes the contract a foreign currency loan or a foreign currency or foreign currency loan clause, is then considered. After pointing out the differences between the three terms, it is sought what the currency of the loan was. An account is taken of the fact that book money is also considered as money, which can be paid by transferring the amount from one account to another in the form of credit for an account and charging the other. Finally, the legality of foreign currency loan agreements is investigated on the basis of the evolution of the relevant Greek legal framework and the claim that their validity is affected as they violate a series of Banking Law acts and Bank of Greece Governor's Acts. In the second chapter, the writer attempts to highlight the criteria on which the Greek case law bases its affirmation or denial of providing legal protection to borrowers with the implementation of Law 2251/1994 and to check the validity of the contractual term regarding the exchange rate as a general trading term in conjunction with the concept of the principle of transparency. The course of this case-law has its starting point in the first Greek decision, which vindicated the borrower, which is the decision 23/2014 of the Court of First Instance in Xanthi and reaches until the issue of the decision 24/2017 of the Court of Appeal in Thrace, which annulled the first decision."],"dc:identifier":["uoadl:1786373","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1786373"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η καταχρηστικότητα όρου συναλλαγματικής ισοτιμίας σε δάνεια ελβετικού φράγκου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:31Z"}