{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1908531"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1908531","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συμμετρία και ασυμμετρία στη φραστική δομή της Ελληνικής: η περίπτωση της Ανύψωσης του Δεξιού Κόμβου","abstract":"Δεδομένου ότι η συμμετρία αποτελεί τη νόρμα στα περισσότερα φυσικά φαινόμενα, το γεγονός ότι οι συμμετρικές όψεις των συντακτικών φαινομένων έχουν παραβλεφθεί προκαλεί έκπληξη από μία βιογλωσσολογική οπτική, η οποία στοχεύει στην ένταξη της γλωσσολογίας στο φάσμα των φυσικών επιστημών (Citko 2011). Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της Ανύψωσης του Δεξιού Κόμβου ως πολυκυριαρχικού φαινομένου, προκειμένου να αναδειχθούν οι συμμετρικές όψεις του θεμελιώδους μηχανισμού παραγωγής δομών, της Συγχώνευσης. Η μέθοδος που ακολουθήσαμε βασίζεται στο έργο των Bachrach & Katzir (2007). Πρώτα, προσπαθήσαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν το κοινό υλικό παραμένει in situ ή αν υφίσταται γενική (across-the-board) μετακίνηση (με φορά προς τα δεξιά) σε σημείο ex situ πάνω από το επίπεδο της σύζευξης. Εφαρμόζοντας μία σειρά από διαγνωστικά τεστ (π.χ. υπακοή ή μη των δομών ΑΔΚ σε νησίδες, τεστ αναφορικής δέσμευσης) διαπιστώσαμε ότι το κοινό υλικό δεν είναι δυνατό να μετακινείται έξω από τα δύο παρατακτικά συστατικά. Το επόμενο βήμα ήταν να επιλέξουμε μεταξύ της καλύτερης in situ ανάλυσης, δηλαδή μεταξύ πολυκυριαρχίας και έλλειψης. Τα εμπειρικά μας δεδομένα, όπως για παράδειγμα δομές με αυτοπαθείς αντωνυμίες ή το διονοματικό «καθένας/καθεμιά/καθένα», δείχνουν ότι οι δομές ΑΔΚ δεν ισοδυναμούν με τις αντίστοιχες πλήρεις παρατακτικές προτάσεις. Συνεπώς, η ΑΔΚ δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς από το μηχανισμό της έλλειψης. Επιπλέον, το γεγονός ότι η ελληνική ΑΔΚ δεν επιτρέπει φαινόμενα αλλαγής οχήματος αποτελεί ισχυρό επιχείρημα εναντίον μιας ελλειπτικής ανάλυσης της ΑΔΚ. Επίσης, μία σειρά ιδιοτήτων της ΑΔΚ, ήτοι η αθροιστική συμφωνία, η εσωτερική ανάγνωση συσχετιστικών επιθέτων, η παρουσία του διονοματικού «καθένας/καθεμιά/καθένα» σε ΑΔΚ χωρίς πληθυντικότητα και η δυνατότητα προσθετικής ανάγνωσης, αποτελούν επιπλέον επιχειρήματα υπέρ της ανάλυσης της ΑΔΚ ως πολυκυριαρχίας. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας αποτελούν ένα πρώτο βήμα για την βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κατασκευάζονται οι γλωσσικές δομές. Επίσης, υποστηρίζουν την αναγκαιότητα να αναθεωρήσουμε την υπεραπλουστευτική πρακτική αναγωγής όλων των φαινομένων εκτόπισης σε περιπτώσεις μετακίνησης, κυρίως διότι εναλλακτικοί τρόποι ερμηνείας της εκτόπισης μας δίνουν την δυνατότητα να διαφοροποιήσουμε επιφανειακά παρόμοιες δομές.","abstract_html":"Δεδομένου ότι η συμμετρία αποτελεί τη νόρμα στα περισσότερα φυσικά φαινόμενα, το γεγονός ότι οι συμμετρικές όψεις των συντακτικών φαινομένων έχουν παραβλεφθεί προκαλεί έκπληξη από μία βιογλωσσολογική οπτική, η οποία στοχεύει στην ένταξη της γλωσσολογίας στο φάσμα των φυσικών επιστημών (Citko 2011). Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της Ανύψωσης του Δεξιού Κόμβου ως πολυκυριαρχικού φαινομένου, προκειμένου να αναδειχθούν οι συμμετρικές όψεις του θεμελιώδους μηχανισμού παραγωγής δομών, της Συγχώνευσης. Η μέθοδος που ακολουθήσαμε βασίζεται στο έργο των Bachrach &amp; Katzir (2007). Πρώτα, προσπαθήσαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν το κοινό υλικό παραμένει in situ ή αν υφίσταται γενική (across-the-board) μετακίνηση (με φορά προς τα δεξιά) σε σημείο ex situ πάνω από το επίπεδο της σύζευξης. Εφαρμόζοντας μία σειρά από διαγνωστικά τεστ (π.χ. υπακοή ή μη των δομών ΑΔΚ σε νησίδες, τεστ αναφορικής δέσμευσης) διαπιστώσαμε ότι το κοινό υλικό δεν είναι δυνατό να μετακινείται έξω από τα δύο παρατακτικά συστατικά. Το επόμενο βήμα ήταν να επιλέξουμε μεταξύ της καλύτερης in situ ανάλυσης, δηλαδή μεταξύ πολυκυριαρχίας και έλλειψης. Τα εμπειρικά μας δεδομένα, όπως για παράδειγμα δομές με αυτοπαθείς αντωνυμίες ή το διονοματικό «καθένας/καθεμιά/καθένα», δείχνουν ότι οι δομές ΑΔΚ δεν ισοδυναμούν με τις αντίστοιχες πλήρεις παρατακτικές προτάσεις. Συνεπώς, η ΑΔΚ δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς από το μηχανισμό της έλλειψης. Επιπλέον, το γεγονός ότι η ελληνική ΑΔΚ δεν επιτρέπει φαινόμενα αλλαγής οχήματος αποτελεί ισχυρό επιχείρημα εναντίον μιας ελλειπτικής ανάλυσης της ΑΔΚ. Επίσης, μία σειρά ιδιοτήτων της ΑΔΚ, ήτοι η αθροιστική συμφωνία, η εσωτερική ανάγνωση συσχετιστικών επιθέτων, η παρουσία του διονοματικού «καθένας/καθεμιά/καθένα» σε ΑΔΚ χωρίς πληθυντικότητα και η δυνατότητα προσθετικής ανάγνωσης, αποτελούν επιπλέον επιχειρήματα υπέρ της ανάλυσης της ΑΔΚ ως πολυκυριαρχίας. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας αποτελούν ένα πρώτο βήμα για την βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κατασκευάζονται οι γλωσσικές δομές. Επίσης, υποστηρίζουν την αναγκαιότητα να αναθεωρήσουμε την υπεραπλουστευτική πρακτική αναγωγής όλων των φαινομένων εκτόπισης σε περιπτώσεις μετακίνησης, κυρίως διότι εναλλακτικοί τρόποι ερμηνείας της εκτόπισης μας δίνουν την δυνατότητα να διαφοροποιήσουμε επιφανειακά παρόμοιες δομές.","abstract_has_math":false,"creators":["Λέντζα-Σιαμανή Ελένη","Lentza-Siamani Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:33Z","subjects":["Γλωσσολογία","Linguistics"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1908531"],"render_values":[{"text":"uoadl:1908531","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908531","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908531","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1908531","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λέντζα-Σιαμανή Ελένη","Lentza-Siamani Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλωσσολογία","Linguistics"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1908531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908531"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Δεδομένου ότι η συμμετρία αποτελεί τη νόρμα στα περισσότερα φυσικά φαινόμενα, το γεγονός ότι οι συμμετρικές όψεις των συντακτικών φαινομένων έχουν παραβλεφθεί προκαλεί έκπληξη από μία βιογλωσσολογική οπτική, η οποία στοχεύει στην ένταξη της γλωσσολογίας στο φάσμα των φυσικών επιστημών (Citko 2011). Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της Ανύψωσης του Δεξιού Κόμβου ως πολυκυριαρχικού φαινομένου, προκειμένου να αναδειχθούν οι συμμετρικές όψεις του θεμελιώδους μηχανισμού παραγωγής δομών, της Συγχώνευσης. Η μέθοδος που ακολουθήσαμε βασίζεται στο έργο των Bachrach & Katzir (2007). Πρώτα, προσπαθήσαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν το κοινό υλικό παραμένει in situ ή αν υφίσταται γενική (across-the-board) μετακίνηση (με φορά προς τα δεξιά) σε σημείο ex situ πάνω από το επίπεδο της σύζευξης. Εφαρμόζοντας μία σειρά από διαγνωστικά τεστ (π.χ. υπακοή ή μη των δομών ΑΔΚ σε νησίδες, τεστ αναφορικής δέσμευσης) διαπιστώσαμε ότι το κοινό υλικό δεν είναι δυνατό να μετακινείται έξω από τα δύο παρατακτικά συστατικά. Το επόμενο βήμα ήταν να επιλέξουμε μεταξύ της καλύτερης in situ ανάλυσης, δηλαδή μεταξύ πολυκυριαρχίας και έλλειψης. Τα εμπειρικά μας δεδομένα, όπως για παράδειγμα δομές με αυτοπαθείς αντωνυμίες ή το διονοματικό «καθένας/καθεμιά/καθένα», δείχνουν ότι οι δομές ΑΔΚ δεν ισοδυναμούν με τις αντίστοιχες πλήρεις παρατακτικές προτάσεις. Συνεπώς, η ΑΔΚ δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς από το μηχανισμό της έλλειψης. Επιπλέον, το γεγονός ότι η ελληνική ΑΔΚ δεν επιτρέπει φαινόμενα αλλαγής οχήματος αποτελεί ισχυρό επιχείρημα εναντίον μιας ελλειπτικής ανάλυσης της ΑΔΚ. Επίσης, μία σειρά ιδιοτήτων της ΑΔΚ, ήτοι η αθροιστική συμφωνία, η εσωτερική ανάγνωση συσχετιστικών επιθέτων, η παρουσία του διονοματικού «καθένας/καθεμιά/καθένα» σε ΑΔΚ χωρίς πληθυντικότητα και η δυνατότητα προσθετικής ανάγνωσης, αποτελούν επιπλέον επιχειρήματα υπέρ της ανάλυσης της ΑΔΚ ως πολυκυριαρχίας. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας αποτελούν ένα πρώτο βήμα για την βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κατασκευάζονται οι γλωσσικές δομές. Επίσης, υποστηρίζουν την αναγκαιότητα να αναθεωρήσουμε την υπεραπλουστευτική πρακτική αναγωγής όλων των φαινομένων εκτόπισης σε περιπτώσεις μετακίνησης, κυρίως διότι εναλλακτικοί τρόποι ερμηνείας της εκτόπισης μας δίνουν την δυνατότητα να διαφοροποιήσουμε επιφανειακά παρόμοιες δομές.","Given that symmetry has been the norm in most natural phenomena, the fact that the symmetrical aspects of syntactic phenomena have been largely ignored is surprising from a biolinguistic perspective, ‘which seeks to integrate linguistics with the natural sciences’ (Citko 2011). In an attempt to highlight the symmetric aspects of Merge, we defend the view that Right Node Raising (RNR) (e.g. Mary wrote and John revised the report) is derived by multidominance. The method followed is based on Bachrach & Katzir (2007). First, we tried to answer the question of whether the shared element remains in situ or whether it undergoes rightward across-the-board movement to a position above the coordination level. After running a series of diagnostic tests (e.g. obedience to islands, binding tests), we came to the conclusion that the shared element is not possible to move out of the two conjuncts. The next step was to choose between the best in situ analysis, namely between mutlidominance and ellipsis. Our empirical data, such as structures with reflexive pronouns or binominal ‘kathenas/kathemia/kathena’, suggest that RNR structures are not equivalent to their respective full coordinative structures, and consequently RNR cannot be accounted for by ellipsis. In addition, the fact that Greek RNR does not allow vehicle change effects provides us with a strong argument against an elliptical analysis of RNR. Moreover, a range of properties of RNR, such as cumulative agreement, the internal reading of relational adjectives, the presence of binominal ‘kathenas/kathemia/kathena’ in RNRs with no plurality and additive reading, showcase the need to analyze RNR as an example of multidominance. In our view, these results constitute an excellent initial step toward a deeper understanding of how linguistic structures are built. Furthermore, our findings suggest that it is imperative that we revisit the oversimplified practice of deriving all dislocation phenomena by movement, mainly for the reason that alternative ways of interpreting dislocation enable us to differentiate between superficially similar structures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συμμετρία και ασυμμετρία στη φραστική δομή της Ελληνικής: η περίπτωση της Ανύψωσης του Δεξιού Κόμβου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λέντζα-Σιαμανή Ελένη","Lentza-Siamani Eleni"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Δεδομένου ότι η συμμετρία αποτελεί τη νόρμα στα περισσότερα φυσικά φαινόμενα, το γεγονός ότι οι συμμετρικές όψεις των συντακτικών φαινομένων έχουν παραβλεφθεί προκαλεί έκπληξη από μία βιογλωσσολογική οπτική, η οποία στοχεύει στην ένταξη της γλωσσολογίας στο φάσμα των φυσικών επιστημών (Citko 2011). Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της Ανύψωσης του Δεξιού Κόμβου ως πολυκυριαρχικού φαινομένου, προκειμένου να αναδειχθούν οι συμμετρικές όψεις του θεμελιώδους μηχανισμού παραγωγής δομών, της Συγχώνευσης. Η μέθοδος που ακολουθήσαμε βασίζεται στο έργο των Bachrach & Katzir (2007). Πρώτα, προσπαθήσαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν το κοινό υλικό παραμένει in situ ή αν υφίσταται γενική (across-the-board) μετακίνηση (με φορά προς τα δεξιά) σε σημείο ex situ πάνω από το επίπεδο της σύζευξης. Εφαρμόζοντας μία σειρά από διαγνωστικά τεστ (π.χ. υπακοή ή μη των δομών ΑΔΚ σε νησίδες, τεστ αναφορικής δέσμευσης) διαπιστώσαμε ότι το κοινό υλικό δεν είναι δυνατό να μετακινείται έξω από τα δύο παρατακτικά συστατικά. Το επόμενο βήμα ήταν να επιλέξουμε μεταξύ της καλύτερης in situ ανάλυσης, δηλαδή μεταξύ πολυκυριαρχίας και έλλειψης. Τα εμπειρικά μας δεδομένα, όπως για παράδειγμα δομές με αυτοπαθείς αντωνυμίες ή το διονοματικό «καθένας/καθεμιά/καθένα», δείχνουν ότι οι δομές ΑΔΚ δεν ισοδυναμούν με τις αντίστοιχες πλήρεις παρατακτικές προτάσεις. Συνεπώς, η ΑΔΚ δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς από το μηχανισμό της έλλειψης. Επιπλέον, το γεγονός ότι η ελληνική ΑΔΚ δεν επιτρέπει φαινόμενα αλλαγής οχήματος αποτελεί ισχυρό επιχείρημα εναντίον μιας ελλειπτικής ανάλυσης της ΑΔΚ. Επίσης, μία σειρά ιδιοτήτων της ΑΔΚ, ήτοι η αθροιστική συμφωνία, η εσωτερική ανάγνωση συσχετιστικών επιθέτων, η παρουσία του διονοματικού «καθένας/καθεμιά/καθένα» σε ΑΔΚ χωρίς πληθυντικότητα και η δυνατότητα προσθετικής ανάγνωσης, αποτελούν επιπλέον επιχειρήματα υπέρ της ανάλυσης της ΑΔΚ ως πολυκυριαρχίας. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας αποτελούν ένα πρώτο βήμα για την βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κατασκευάζονται οι γλωσσικές δομές. Επίσης, υποστηρίζουν την αναγκαιότητα να αναθεωρήσουμε την υπεραπλουστευτική πρακτική αναγωγής όλων των φαινομένων εκτόπισης σε περιπτώσεις μετακίνησης, κυρίως διότι εναλλακτικοί τρόποι ερμηνείας της εκτόπισης μας δίνουν την δυνατότητα να διαφοροποιήσουμε επιφανειακά παρόμοιες δομές.","Given that symmetry has been the norm in most natural phenomena, the fact that the symmetrical aspects of syntactic phenomena have been largely ignored is surprising from a biolinguistic perspective, ‘which seeks to integrate linguistics with the natural sciences’ (Citko 2011). In an attempt to highlight the symmetric aspects of Merge, we defend the view that Right Node Raising (RNR) (e.g. Mary wrote and John revised the report) is derived by multidominance. The method followed is based on Bachrach & Katzir (2007). First, we tried to answer the question of whether the shared element remains in situ or whether it undergoes rightward across-the-board movement to a position above the coordination level. After running a series of diagnostic tests (e.g. obedience to islands, binding tests), we came to the conclusion that the shared element is not possible to move out of the two conjuncts. The next step was to choose between the best in situ analysis, namely between mutlidominance and ellipsis. Our empirical data, such as structures with reflexive pronouns or binominal ‘kathenas/kathemia/kathena’, suggest that RNR structures are not equivalent to their respective full coordinative structures, and consequently RNR cannot be accounted for by ellipsis. In addition, the fact that Greek RNR does not allow vehicle change effects provides us with a strong argument against an elliptical analysis of RNR. Moreover, a range of properties of RNR, such as cumulative agreement, the internal reading of relational adjectives, the presence of binominal ‘kathenas/kathemia/kathena’ in RNRs with no plurality and additive reading, showcase the need to analyze RNR as an example of multidominance. In our view, these results constitute an excellent initial step toward a deeper understanding of how linguistic structures are built. Furthermore, our findings suggest that it is imperative that we revisit the oversimplified practice of deriving all dislocation phenomena by movement, mainly for the reason that alternative ways of interpreting dislocation enable us to differentiate between superficially similar structures."],"dc:identifier":["uoadl:1908531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908531"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλωσσολογία","Linguistics"],"dc:title":["Συμμετρία και ασυμμετρία στη φραστική δομή της Ελληνικής: η περίπτωση της Ανύψωσης του Δεξιού Κόμβου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:33Z"}