{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1908535"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1908535","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της ανταπόκρισης στη θεραπεία ασθενών Ελληνικής καταγωγής με επιληψία ανάλογα με το γονότυπο του γονιδίου SCN1A.","abstract":"Η επιληψία είναι μία συχνή νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει το 1 έως 2% του πληθυσμού. Συχνά δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία αν και μπορεί να αναπτυχθεί μετά από εγκεφαλική βλάβη, όπως τραύμα, λοίμωξη, ανάπτυξη όγκου ή άλλα είδη νευρολογικών νόσων. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενους παροξυσμούς με αιφνίδια, υπέρμετρη και ανώμαλη εκφόρτιση εγκεφαλικών νευρώνων (κρίσεις). Το σημείο της πρωτογενούς εκφόρτισης και η έκταση εξάπλωσής της καθορίζουν τα συμπτώματα τα οποία ποικίλουν από μία σύντομη διάλειψη της προσοχής έως μία πλήρως εξελισσόμενη κρίση σπασμών, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και μερικά λεπτά. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 20 αντιεπιληπτικά σκευάσματα στο εμπόριο. Τα φάρμακα αυτά στοχεύουν στη καταστολή ή στη μείωση της συχνότητας των κρίσεων μέσω της επαναφοράς της φυσιολογικής νευρωνικής δραστηριότητας. Τρεις κυρίως μηχανισμοί φαίνεται να είναι σημαντικοί για τη δράση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Η ενίσχυση της δράσης του GABA, η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων νατρίου (Na) και η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων ασβεστίου (Ca). Παρόλα αυτά 30-40% των ασθενών δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία, παρουσιάζοντας αντίσταση σε αυτά. Μεταλλάξεις σε γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες - στόχους έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αυτής της αντίστασης. Η Φαρμακογενετική προσπαθεί να συσχετίσει γονιδιακούς πολυμορφισμούς με την ανταπόκριση ενός πληθυσμού ασθενών στη φαρμακοθεραπεία τόσο σε θέματα που έχουν να κάνουν με την αποτελεσματικότητα όσο και με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Το γονίδιο SCN1A ανήκει σε μία οικογένεια γονιδίων που παρέχουν τις πληροφορίες για τη δημιουργία των καναλιών του νατρίου. Το SCN1A κωδικοποιεί την α υπομονάδα του τασεοευαίσθητου διαύλου νατρίου (Na) που ονομάζεται NaV1.1. Οι τασεοευαίσθητοι δίαυλοι νατρίου παίζουν σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και μεταγωγή ηλεκτρικών σημάτων και κατ' επέκταση στη διεγερσιμότητα των κυττάρων. Οι δίαυλοι αυτοί βρίσκονται στον εγκέφαλο και στους μυς, όπου ελέγχουν την ροή ιόντων νατρίου. Το γονίδιο βρίσκεται στο μακρύ βραχίονα (q) του χρωμοσώματος δύο στη θέση 24.3. Έως σήμερα έχουν περιγραφεί περισσότεροι από 600 πολυμορφισμοί στην αλληλουχία του γονιδίου SCN1A. Σε επιληπτικούς ασθενείς έχουν γίνει μελέτες που προσπάθησαν να συσχετίσουν κάποιους από τους πολυμορφισμούς αυτούς τόσο με την ανάπτυξη της νόσου όσο και με την ανταπόκριση στη φαρμακοθεραπεία. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήσαμε τρεις πολυμορφισμόυς του συγκεκριμένου γονιδίου ( rs3812718, rs2298771, rs10188577) με σκοπό να βρεθεί αν υπάρχει συσχέτιση του γονότυπου των ασθενών με την ανταπόκριση τους στη θεραπεία. Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των δεδομένων της έρευνας, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού rs3812718 και της ανταπόκρισης στη θεραπευτική αγωγή. Ειδικότερα το 63,3% των ασθενών που ανταποκρίνονται στα αντιεπιληπτικά φάρμακα ήταν ετερόζυγοι και έφεραν τον γονότυτο TC. Για να ισχυροποιηθούν τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης και για να εξαχθούν συμπεράσματα με μεγαλύτερη ασφάλεια η μελέτη πρέπει να επαναληφθεί με μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος.","abstract_html":"Η επιληψία είναι μία συχνή νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει το 1 έως 2% του πληθυσμού. Συχνά δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία αν και μπορεί να αναπτυχθεί μετά από εγκεφαλική βλάβη, όπως τραύμα, λοίμωξη, ανάπτυξη όγκου ή άλλα είδη νευρολογικών νόσων. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενους παροξυσμούς με αιφνίδια, υπέρμετρη και ανώμαλη εκφόρτιση εγκεφαλικών νευρώνων (κρίσεις). Το σημείο της πρωτογενούς εκφόρτισης και η έκταση εξάπλωσής της καθορίζουν τα συμπτώματα τα οποία ποικίλουν από μία σύντομη διάλειψη της προσοχής έως μία πλήρως εξελισσόμενη κρίση σπασμών, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και μερικά λεπτά. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 20 αντιεπιληπτικά σκευάσματα στο εμπόριο. Τα φάρμακα αυτά στοχεύουν στη καταστολή ή στη μείωση της συχνότητας των κρίσεων μέσω της επαναφοράς της φυσιολογικής νευρωνικής δραστηριότητας. Τρεις κυρίως μηχανισμοί φαίνεται να είναι σημαντικοί για τη δράση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Η ενίσχυση της δράσης του GABA, η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων νατρίου (Na) και η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων ασβεστίου (Ca). Παρόλα αυτά 30-40% των ασθενών δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία, παρουσιάζοντας αντίσταση σε αυτά. Μεταλλάξεις σε γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες - στόχους έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αυτής της αντίστασης. Η Φαρμακογενετική προσπαθεί να συσχετίσει γονιδιακούς πολυμορφισμούς με την ανταπόκριση ενός πληθυσμού ασθενών στη φαρμακοθεραπεία τόσο σε θέματα που έχουν να κάνουν με την αποτελεσματικότητα όσο και με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Το γονίδιο SCN1A ανήκει σε μία οικογένεια γονιδίων που παρέχουν τις πληροφορίες για τη δημιουργία των καναλιών του νατρίου. Το SCN1A κωδικοποιεί την α υπομονάδα του τασεοευαίσθητου διαύλου νατρίου (Na) που ονομάζεται NaV1.1. Οι τασεοευαίσθητοι δίαυλοι νατρίου παίζουν σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και μεταγωγή ηλεκτρικών σημάτων και κατ&#x27; επέκταση στη διεγερσιμότητα των κυττάρων. Οι δίαυλοι αυτοί βρίσκονται στον εγκέφαλο και στους μυς, όπου ελέγχουν την ροή ιόντων νατρίου. Το γονίδιο βρίσκεται στο μακρύ βραχίονα (q) του χρωμοσώματος δύο στη θέση 24.3. Έως σήμερα έχουν περιγραφεί περισσότεροι από 600 πολυμορφισμοί στην αλληλουχία του γονιδίου SCN1A. Σε επιληπτικούς ασθενείς έχουν γίνει μελέτες που προσπάθησαν να συσχετίσουν κάποιους από τους πολυμορφισμούς αυτούς τόσο με την ανάπτυξη της νόσου όσο και με την ανταπόκριση στη φαρμακοθεραπεία. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήσαμε τρεις πολυμορφισμόυς του συγκεκριμένου γονιδίου ( rs3812718, rs2298771, rs10188577) με σκοπό να βρεθεί αν υπάρχει συσχέτιση του γονότυπου των ασθενών με την ανταπόκριση τους στη θεραπεία. Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των δεδομένων της έρευνας, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού rs3812718 και της ανταπόκρισης στη θεραπευτική αγωγή. Ειδικότερα το 63,3% των ασθενών που ανταποκρίνονται στα αντιεπιληπτικά φάρμακα ήταν ετερόζυγοι και έφεραν τον γονότυτο TC. Για να ισχυροποιηθούν τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης και για να εξαχθούν συμπεράσματα με μεγαλύτερη ασφάλεια η μελέτη πρέπει να επαναληφθεί με μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Σακκάς Ιωάννης","Sakkas Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1908535"],"render_values":[{"text":"uoadl:1908535","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908535","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908535","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1908535","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σακκάς Ιωάννης","Sakkas Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1908535","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908535"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επιληψία είναι μία συχνή νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει το 1 έως 2% του πληθυσμού. Συχνά δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία αν και μπορεί να αναπτυχθεί μετά από εγκεφαλική βλάβη, όπως τραύμα, λοίμωξη, ανάπτυξη όγκου ή άλλα είδη νευρολογικών νόσων. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενους παροξυσμούς με αιφνίδια, υπέρμετρη και ανώμαλη εκφόρτιση εγκεφαλικών νευρώνων (κρίσεις). Το σημείο της πρωτογενούς εκφόρτισης και η έκταση εξάπλωσής της καθορίζουν τα συμπτώματα τα οποία ποικίλουν από μία σύντομη διάλειψη της προσοχής έως μία πλήρως εξελισσόμενη κρίση σπασμών, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και μερικά λεπτά. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 20 αντιεπιληπτικά σκευάσματα στο εμπόριο. Τα φάρμακα αυτά στοχεύουν στη καταστολή ή στη μείωση της συχνότητας των κρίσεων μέσω της επαναφοράς της φυσιολογικής νευρωνικής δραστηριότητας. Τρεις κυρίως μηχανισμοί φαίνεται να είναι σημαντικοί για τη δράση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Η ενίσχυση της δράσης του GABA, η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων νατρίου (Na) και η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων ασβεστίου (Ca). Παρόλα αυτά 30-40% των ασθενών δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία, παρουσιάζοντας αντίσταση σε αυτά. Μεταλλάξεις σε γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες - στόχους έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αυτής της αντίστασης. Η Φαρμακογενετική προσπαθεί να συσχετίσει γονιδιακούς πολυμορφισμούς με την ανταπόκριση ενός πληθυσμού ασθενών στη φαρμακοθεραπεία τόσο σε θέματα που έχουν να κάνουν με την αποτελεσματικότητα όσο και με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Το γονίδιο SCN1A ανήκει σε μία οικογένεια γονιδίων που παρέχουν τις πληροφορίες για τη δημιουργία των καναλιών του νατρίου. Το SCN1A κωδικοποιεί την α υπομονάδα του τασεοευαίσθητου διαύλου νατρίου (Na) που ονομάζεται NaV1.1. Οι τασεοευαίσθητοι δίαυλοι νατρίου παίζουν σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και μεταγωγή ηλεκτρικών σημάτων και κατ' επέκταση στη διεγερσιμότητα των κυττάρων. Οι δίαυλοι αυτοί βρίσκονται στον εγκέφαλο και στους μυς, όπου ελέγχουν την ροή ιόντων νατρίου. Το γονίδιο βρίσκεται στο μακρύ βραχίονα (q) του χρωμοσώματος δύο στη θέση 24.3. Έως σήμερα έχουν περιγραφεί περισσότεροι από 600 πολυμορφισμοί στην αλληλουχία του γονιδίου SCN1A. Σε επιληπτικούς ασθενείς έχουν γίνει μελέτες που προσπάθησαν να συσχετίσουν κάποιους από τους πολυμορφισμούς αυτούς τόσο με την ανάπτυξη της νόσου όσο και με την ανταπόκριση στη φαρμακοθεραπεία. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήσαμε τρεις πολυμορφισμόυς του συγκεκριμένου γονιδίου ( rs3812718, rs2298771, rs10188577) με σκοπό να βρεθεί αν υπάρχει συσχέτιση του γονότυπου των ασθενών με την ανταπόκριση τους στη θεραπεία. Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των δεδομένων της έρευνας, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού rs3812718 και της ανταπόκρισης στη θεραπευτική αγωγή. Ειδικότερα το 63,3% των ασθενών που ανταποκρίνονται στα αντιεπιληπτικά φάρμακα ήταν ετερόζυγοι και έφεραν τον γονότυτο TC. Για να ισχυροποιηθούν τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης και για να εξαχθούν συμπεράσματα με μεγαλύτερη ασφάλεια η μελέτη πρέπει να επαναληφθεί με μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος.","Epilepsy is a common neurological disorder that affects 1-2% of the world’s population. Whereas it is known that some cases occur as the result of brain injury, stroke, brain tumors, and infections of the brain, the cause of most cases of epilepsy still remains unknown. Epilepsy is the condition of spontaneous recurrent seizures as the result of excess and abnormal electrical activity in the brain cells (neurons). The impact of a seizure depends on where in the brain it originates and how it spreads. Typically, epileptic-related seizures endure for a few seconds and up to a few minutes. At the current date, more than 20 anti-epileptic drugs (AEDs) are on the market. Treatment by AEDs is used to suppress seizures or to reduce their frequency, by restoring the balance between excitatory and inhibitory transmission. There are three main mechanisms enacted by AEDs: first, the enhancement of GABA-mediated inhibition; second, the blockage of sodium channels; and finally, the blockage of calcium channels. Approximately, 30-40% of epileptic patients fail to respond to current medications as a result of bodily resistance, and this constitutes the main obstacle in the treatment of epilepsy. The mechanism of drug resistance has still not been fully elucidated. However, one contributing factor may be genetic mutations. Pharmacogenetics encompasses the principle of testing for how genetic variation among individuals affects variation in response to medicine, both in terms of efficacy and adverse reactions to medications. The SCN1A gene belongs to a family of genes that provide instructions for the production of sodium channels in the body. Specifically, this gene provides instructions for making one part (the alpha sub-unit) of a sodium channel called NaV1.1. These channels are primarily found in the brain, where they control the flow of sodium ions into cells. NaV1.1 channels are involved in transmitting signals from one nerve cell (neuron) to another. The cytogenetic location of SCN1A is in the long (q) arm of chromosome 2 at position 24.3. To date more than 600 mutations have been identified in the nucleotide sequence of SCN1A gene. Several common genetic polymorphisms in SCN1A have been investigated in epileptic patients in order to examine their effect in the development of epilepsy and in the response to AEDs. In this study, three (3) genetic polymorphisms (rs3812718, rs2298771, rs10188577) were investigated, with the aim of tracing any existing correlation between the genotype of the patients and their responsiveness to medication. In conclusion, in this study, only the SCN IVS5-91G>A TC genotype was shown to be significantly associated with the response to AEDs. Specifically, 63% of patients who respond to antiepileptic medication were heterozygote (TC genotype). This result requires further elucidation and with a larger study population of patients, in order to obtain more data and thus arrive at a more definitive and reliable conclusion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της ανταπόκρισης στη θεραπεία ασθενών Ελληνικής καταγωγής με επιληψία ανάλογα με το γονότυπο του γονιδίου SCN1A."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σακκάς Ιωάννης","Sakkas Ioannis"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η επιληψία είναι μία συχνή νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει το 1 έως 2% του πληθυσμού. Συχνά δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία αν και μπορεί να αναπτυχθεί μετά από εγκεφαλική βλάβη, όπως τραύμα, λοίμωξη, ανάπτυξη όγκου ή άλλα είδη νευρολογικών νόσων. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενους παροξυσμούς με αιφνίδια, υπέρμετρη και ανώμαλη εκφόρτιση εγκεφαλικών νευρώνων (κρίσεις). Το σημείο της πρωτογενούς εκφόρτισης και η έκταση εξάπλωσής της καθορίζουν τα συμπτώματα τα οποία ποικίλουν από μία σύντομη διάλειψη της προσοχής έως μία πλήρως εξελισσόμενη κρίση σπασμών, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και μερικά λεπτά. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 20 αντιεπιληπτικά σκευάσματα στο εμπόριο. Τα φάρμακα αυτά στοχεύουν στη καταστολή ή στη μείωση της συχνότητας των κρίσεων μέσω της επαναφοράς της φυσιολογικής νευρωνικής δραστηριότητας. Τρεις κυρίως μηχανισμοί φαίνεται να είναι σημαντικοί για τη δράση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Η ενίσχυση της δράσης του GABA, η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων νατρίου (Na) και η αναστολή της λειτουργίας των διαύλων ασβεστίου (Ca). Παρόλα αυτά 30-40% των ασθενών δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία, παρουσιάζοντας αντίσταση σε αυτά. Μεταλλάξεις σε γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες - στόχους έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη αυτής της αντίστασης. Η Φαρμακογενετική προσπαθεί να συσχετίσει γονιδιακούς πολυμορφισμούς με την ανταπόκριση ενός πληθυσμού ασθενών στη φαρμακοθεραπεία τόσο σε θέματα που έχουν να κάνουν με την αποτελεσματικότητα όσο και με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Το γονίδιο SCN1A ανήκει σε μία οικογένεια γονιδίων που παρέχουν τις πληροφορίες για τη δημιουργία των καναλιών του νατρίου. Το SCN1A κωδικοποιεί την α υπομονάδα του τασεοευαίσθητου διαύλου νατρίου (Na) που ονομάζεται NaV1.1. Οι τασεοευαίσθητοι δίαυλοι νατρίου παίζουν σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και μεταγωγή ηλεκτρικών σημάτων και κατ' επέκταση στη διεγερσιμότητα των κυττάρων. Οι δίαυλοι αυτοί βρίσκονται στον εγκέφαλο και στους μυς, όπου ελέγχουν την ροή ιόντων νατρίου. Το γονίδιο βρίσκεται στο μακρύ βραχίονα (q) του χρωμοσώματος δύο στη θέση 24.3. Έως σήμερα έχουν περιγραφεί περισσότεροι από 600 πολυμορφισμοί στην αλληλουχία του γονιδίου SCN1A. Σε επιληπτικούς ασθενείς έχουν γίνει μελέτες που προσπάθησαν να συσχετίσουν κάποιους από τους πολυμορφισμούς αυτούς τόσο με την ανάπτυξη της νόσου όσο και με την ανταπόκριση στη φαρμακοθεραπεία. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήσαμε τρεις πολυμορφισμόυς του συγκεκριμένου γονιδίου ( rs3812718, rs2298771, rs10188577) με σκοπό να βρεθεί αν υπάρχει συσχέτιση του γονότυπου των ασθενών με την ανταπόκριση τους στη θεραπεία. Κατόπιν στατιστικής ανάλυσης των δεδομένων της έρευνας, βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού rs3812718 και της ανταπόκρισης στη θεραπευτική αγωγή. Ειδικότερα το 63,3% των ασθενών που ανταποκρίνονται στα αντιεπιληπτικά φάρμακα ήταν ετερόζυγοι και έφεραν τον γονότυτο TC. Για να ισχυροποιηθούν τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης και για να εξαχθούν συμπεράσματα με μεγαλύτερη ασφάλεια η μελέτη πρέπει να επαναληφθεί με μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος.","Epilepsy is a common neurological disorder that affects 1-2% of the world’s population. Whereas it is known that some cases occur as the result of brain injury, stroke, brain tumors, and infections of the brain, the cause of most cases of epilepsy still remains unknown. Epilepsy is the condition of spontaneous recurrent seizures as the result of excess and abnormal electrical activity in the brain cells (neurons). The impact of a seizure depends on where in the brain it originates and how it spreads. Typically, epileptic-related seizures endure for a few seconds and up to a few minutes. At the current date, more than 20 anti-epileptic drugs (AEDs) are on the market. Treatment by AEDs is used to suppress seizures or to reduce their frequency, by restoring the balance between excitatory and inhibitory transmission. There are three main mechanisms enacted by AEDs: first, the enhancement of GABA-mediated inhibition; second, the blockage of sodium channels; and finally, the blockage of calcium channels. Approximately, 30-40% of epileptic patients fail to respond to current medications as a result of bodily resistance, and this constitutes the main obstacle in the treatment of epilepsy. The mechanism of drug resistance has still not been fully elucidated. However, one contributing factor may be genetic mutations. Pharmacogenetics encompasses the principle of testing for how genetic variation among individuals affects variation in response to medicine, both in terms of efficacy and adverse reactions to medications. The SCN1A gene belongs to a family of genes that provide instructions for the production of sodium channels in the body. Specifically, this gene provides instructions for making one part (the alpha sub-unit) of a sodium channel called NaV1.1. These channels are primarily found in the brain, where they control the flow of sodium ions into cells. NaV1.1 channels are involved in transmitting signals from one nerve cell (neuron) to another. The cytogenetic location of SCN1A is in the long (q) arm of chromosome 2 at position 24.3. To date more than 600 mutations have been identified in the nucleotide sequence of SCN1A gene. Several common genetic polymorphisms in SCN1A have been investigated in epileptic patients in order to examine their effect in the development of epilepsy and in the response to AEDs. In this study, three (3) genetic polymorphisms (rs3812718, rs2298771, rs10188577) were investigated, with the aim of tracing any existing correlation between the genotype of the patients and their responsiveness to medication. In conclusion, in this study, only the SCN IVS5-91G>A TC genotype was shown to be significantly associated with the response to AEDs. Specifically, 63% of patients who respond to antiepileptic medication were heterozygote (TC genotype). This result requires further elucidation and with a larger study population of patients, in order to obtain more data and thus arrive at a more definitive and reliable conclusion."],"dc:identifier":["uoadl:1908535","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1908535"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της ανταπόκρισης στη θεραπεία ασθενών Ελληνικής καταγωγής με επιληψία ανάλογα με το γονότυπο του γονιδίου SCN1A."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:33Z"}