{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1929815"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1929815","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάλυση Πειραματικών Δεδομένων Ηλεκτροδιέγερσης του Πρωτονίου στην Κινηματική Περιοχή του Συντονισμού Δ με W=1232 MeV και Q^2=1 (GeV/c)^2","abstract":"Σε πειράματα ηλεκτροδιέγερσης το πρωτονίου μέσω της αντίδρασης p(e,e’p)π0 οι μετρούμενες ενεργές διατομές μετρούνται με την βοήθεια της οργανολογίας “Out Of Plane Spectrometry” (OOPS) και συντίθενται από γραμμικούς συνδυασμούς των εγκάρσιων και διαμηκών συναρτήσεων απόκρισης (RL, RT) καθώς και της επαλληλίας αυτών (RLT, RTT). Οι συναρτήσεις αυτές απόκρισης εκφράζονται με τη βοήθεια της θεωρίας CGLN (Chew-Goldberger-Low-Nambu) κάνοντας χρήση της πλειονοπολικής βάσης ηλεκτρομαγνητικών πλατών (Ei, Mi, Ci). Το ζητούμενο της ανάλυσης των πειραματικών δεδομένων είναι ο προσδιορισμός των κυρίαρχων αυτών πλατών στην κινηματική περιοχή των μετρήσεων. Στην παρούσα εργασία αναλύονται μέσα στο πλαίσιο αυτό πειραματικά δεδομένα από το εργαστήριο Jefferson Lab της ηλεκτροδιέγερσης του πρωτονίου στην περιοχή συντονισμού Δ, και ειδικότερα, στην κινηματική περιοχή W=1232 MeV και Q2=1 (GeV/c)2. Αφού εξηγηθεί η σημασία των κινηματικών μεγεθών και των πειραματικών μετρήσεων, επιχειρείται θεωρητική ανάλυση με την οποία υπολογίζονται οι μετρημένες ενεργές διατομές από τη βάση των πλειονοπόλων. Η πολυπλοκότητα των σχέσεων CGLN που συνδέουν τα πλειονόπολα αυτά με τα πειραματικά δεδομένα καθιστά την όλη διαδικασία δύσκολα αναστρέψιμη, αδυνατώντας να προσδιορίσει μονοσήμαντα τις τιμές των πλειονοπόλων. Για την επίλυση του αντιστρόφου προβλήματος, εισάγεται στην ανάλυση το μοντέλο AMIAS (Athens Model Independent Analysis Scheme), το οποίο βασίζεται σε τεχνικές Monte Carlo και δίνει την δυνατότητα υπολογισμού των ζητούμενων πλειονοπόλων από τα πειραματικά δεδομένα και μόνο, χωρίς να εισάγει σφάλμα μοντέλου (model error). Αρχικά, η κατανόηση της αντίστροφης αυτής διαδικασίας δίνεται με απλά παραδείγματα όπου εξαίρεται η σημασία των συσχετισμών των ελεύθερων παραμέτρων του προβλήματος. Στη συνέχεια, βασικά αποτελέσματα της πλειονοπολικής ανάλυσης προσδιορίζονται από τα πειραματικά δεδομένα και συγκρίνονται με την απόκλιση του σχήματος του αδρονίου από την σφαιρικότητα. Τέλος, τα πειραματικά αποτελέσματα του JLab συγκρίνονται με τις ζώνες αβεβαιότητας (error bands) 1σ και 2σ, οι οποίες προκύπτουν λαμβάνοντας υπόψη την κατανομή της πιθανότητας (PDF) των πλειονοπολικών αποτελεσμάτων του AMIAS.","abstract_html":"Σε πειράματα ηλεκτροδιέγερσης το πρωτονίου μέσω της αντίδρασης p(e,e’p)π0 οι μετρούμενες ενεργές διατομές μετρούνται με την βοήθεια της οργανολογίας “Out Of Plane Spectrometry” (OOPS) και συντίθενται από γραμμικούς συνδυασμούς των εγκάρσιων και διαμηκών συναρτήσεων απόκρισης (RL, RT) καθώς και της επαλληλίας αυτών (RLT, RTT). Οι συναρτήσεις αυτές απόκρισης εκφράζονται με τη βοήθεια της θεωρίας CGLN (Chew-Goldberger-Low-Nambu) κάνοντας χρήση της πλειονοπολικής βάσης ηλεκτρομαγνητικών πλατών (Ei, Mi, Ci). Το ζητούμενο της ανάλυσης των πειραματικών δεδομένων είναι ο προσδιορισμός των κυρίαρχων αυτών πλατών στην κινηματική περιοχή των μετρήσεων. Στην παρούσα εργασία αναλύονται μέσα στο πλαίσιο αυτό πειραματικά δεδομένα από το εργαστήριο Jefferson Lab της ηλεκτροδιέγερσης του πρωτονίου στην περιοχή συντονισμού Δ, και ειδικότερα, στην κινηματική περιοχή W=1232 MeV και Q2=1 (GeV/c)2. Αφού εξηγηθεί η σημασία των κινηματικών μεγεθών και των πειραματικών μετρήσεων, επιχειρείται θεωρητική ανάλυση με την οποία υπολογίζονται οι μετρημένες ενεργές διατομές από τη βάση των πλειονοπόλων. Η πολυπλοκότητα των σχέσεων CGLN που συνδέουν τα πλειονόπολα αυτά με τα πειραματικά δεδομένα καθιστά την όλη διαδικασία δύσκολα αναστρέψιμη, αδυνατώντας να προσδιορίσει μονοσήμαντα τις τιμές των πλειονοπόλων. Για την επίλυση του αντιστρόφου προβλήματος, εισάγεται στην ανάλυση το μοντέλο AMIAS (Athens Model Independent Analysis Scheme), το οποίο βασίζεται σε τεχνικές Monte Carlo και δίνει την δυνατότητα υπολογισμού των ζητούμενων πλειονοπόλων από τα πειραματικά δεδομένα και μόνο, χωρίς να εισάγει σφάλμα μοντέλου (model error). Αρχικά, η κατανόηση της αντίστροφης αυτής διαδικασίας δίνεται με απλά παραδείγματα όπου εξαίρεται η σημασία των συσχετισμών των ελεύθερων παραμέτρων του προβλήματος. Στη συνέχεια, βασικά αποτελέσματα της πλειονοπολικής ανάλυσης προσδιορίζονται από τα πειραματικά δεδομένα και συγκρίνονται με την απόκλιση του σχήματος του αδρονίου από την σφαιρικότητα. Τέλος, τα πειραματικά αποτελέσματα του JLab συγκρίνονται με τις ζώνες αβεβαιότητας (error bands) 1σ και 2σ, οι οποίες προκύπτουν λαμβάνοντας υπόψη την κατανομή της πιθανότητας (PDF) των πλειονοπολικών αποτελεσμάτων του AMIAS.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζίκος Βασίλειος","Chatzikos Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:42Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1929815"],"render_values":[{"text":"uoadl:1929815","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1929815","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1929815","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1929815","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζίκος Βασίλειος","Chatzikos Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1929815","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1929815"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε πειράματα ηλεκτροδιέγερσης το πρωτονίου μέσω της αντίδρασης p(e,e’p)π0 οι μετρούμενες ενεργές διατομές μετρούνται με την βοήθεια της οργανολογίας “Out Of Plane Spectrometry” (OOPS) και συντίθενται από γραμμικούς συνδυασμούς των εγκάρσιων και διαμηκών συναρτήσεων απόκρισης (RL, RT) καθώς και της επαλληλίας αυτών (RLT, RTT). Οι συναρτήσεις αυτές απόκρισης εκφράζονται με τη βοήθεια της θεωρίας CGLN (Chew-Goldberger-Low-Nambu) κάνοντας χρήση της πλειονοπολικής βάσης ηλεκτρομαγνητικών πλατών (Ei, Mi, Ci). Το ζητούμενο της ανάλυσης των πειραματικών δεδομένων είναι ο προσδιορισμός των κυρίαρχων αυτών πλατών στην κινηματική περιοχή των μετρήσεων. Στην παρούσα εργασία αναλύονται μέσα στο πλαίσιο αυτό πειραματικά δεδομένα από το εργαστήριο Jefferson Lab της ηλεκτροδιέγερσης του πρωτονίου στην περιοχή συντονισμού Δ, και ειδικότερα, στην κινηματική περιοχή W=1232 MeV και Q2=1 (GeV/c)2. Αφού εξηγηθεί η σημασία των κινηματικών μεγεθών και των πειραματικών μετρήσεων, επιχειρείται θεωρητική ανάλυση με την οποία υπολογίζονται οι μετρημένες ενεργές διατομές από τη βάση των πλειονοπόλων. Η πολυπλοκότητα των σχέσεων CGLN που συνδέουν τα πλειονόπολα αυτά με τα πειραματικά δεδομένα καθιστά την όλη διαδικασία δύσκολα αναστρέψιμη, αδυνατώντας να προσδιορίσει μονοσήμαντα τις τιμές των πλειονοπόλων. Για την επίλυση του αντιστρόφου προβλήματος, εισάγεται στην ανάλυση το μοντέλο AMIAS (Athens Model Independent Analysis Scheme), το οποίο βασίζεται σε τεχνικές Monte Carlo και δίνει την δυνατότητα υπολογισμού των ζητούμενων πλειονοπόλων από τα πειραματικά δεδομένα και μόνο, χωρίς να εισάγει σφάλμα μοντέλου (model error). Αρχικά, η κατανόηση της αντίστροφης αυτής διαδικασίας δίνεται με απλά παραδείγματα όπου εξαίρεται η σημασία των συσχετισμών των ελεύθερων παραμέτρων του προβλήματος. Στη συνέχεια, βασικά αποτελέσματα της πλειονοπολικής ανάλυσης προσδιορίζονται από τα πειραματικά δεδομένα και συγκρίνονται με την απόκλιση του σχήματος του αδρονίου από την σφαιρικότητα. Τέλος, τα πειραματικά αποτελέσματα του JLab συγκρίνονται με τις ζώνες αβεβαιότητας (error bands) 1σ και 2σ, οι οποίες προκύπτουν λαμβάνοντας υπόψη την κατανομή της πιθανότητας (PDF) των πλειονοπολικών αποτελεσμάτων του AMIAS.","In proton elecro-excitation experiments through the process p(e,e’p)π0, the cross sections are calculated by the experimental technique “Out Of Plane Spectrometry” (OOPS) and they are expressed by linear combinations of the transverse and longitudinal Response Functions (RL, RT) as well as their interferences (RLT, RTT). Those Response Functions are connected through the CGLN (Chew-Goldberger-Low-Nambu) notation with the basis of the electromagnetic amplitudes (Ei, Mi, Ci). The ultimate goal of this analysis is to define the number and kind of the amplitudes which dominate the energy region of the experimental data. The current work, focuses on the analysis of experimental data collected in Hall A of the Jefferson Lab, describing the proton electro-excitation at the region of the Δ resonance, and more specifically, at the kinematical variables of W=1232 MeV and Q2=1 (GeV/c)2. Having explained the importance of the kinematic terms and the experimental measurements, the theoretical analysis on how to produce the cross sections from a multipole database is analytically described. The complexity of the CGLN formalism that connects the cross sections to the multipoles, does not permit a unique inversion of the problem, thus making the theoretical determination of the important multipoles ambiquous. In order to solve this irreversible problem, the model AMIAS (Athens Model Independent Analysis Scheme) is introduced to the analysis. AMIAS is based on Monte Carlo techniques and offers the ability to calculate the multipoles from the experimental data only, without inserting any model error. Firstly, the understanding of this reversed procedure can be achieved with simple examples where the importance of the correlations between the free parameters of the problem is conducted. Furthermore, the fundamental results of the multipole analysis are defined and compared to the divergence of the hadron’s shape from the spherical. Last but not least, the experimental data from JLab are compared to the 1σ and 2σ error bands, which are produced by taking under consideration the probability distribution functions (PDF) of the AMIAS multipole results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάλυση Πειραματικών Δεδομένων Ηλεκτροδιέγερσης του Πρωτονίου στην Κινηματική Περιοχή του Συντονισμού Δ με W=1232 MeV και Q^2=1 (GeV/c)^2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζίκος Βασίλειος","Chatzikos Vasileios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σε πειράματα ηλεκτροδιέγερσης το πρωτονίου μέσω της αντίδρασης p(e,e’p)π0 οι μετρούμενες ενεργές διατομές μετρούνται με την βοήθεια της οργανολογίας “Out Of Plane Spectrometry” (OOPS) και συντίθενται από γραμμικούς συνδυασμούς των εγκάρσιων και διαμηκών συναρτήσεων απόκρισης (RL, RT) καθώς και της επαλληλίας αυτών (RLT, RTT). Οι συναρτήσεις αυτές απόκρισης εκφράζονται με τη βοήθεια της θεωρίας CGLN (Chew-Goldberger-Low-Nambu) κάνοντας χρήση της πλειονοπολικής βάσης ηλεκτρομαγνητικών πλατών (Ei, Mi, Ci). Το ζητούμενο της ανάλυσης των πειραματικών δεδομένων είναι ο προσδιορισμός των κυρίαρχων αυτών πλατών στην κινηματική περιοχή των μετρήσεων. Στην παρούσα εργασία αναλύονται μέσα στο πλαίσιο αυτό πειραματικά δεδομένα από το εργαστήριο Jefferson Lab της ηλεκτροδιέγερσης του πρωτονίου στην περιοχή συντονισμού Δ, και ειδικότερα, στην κινηματική περιοχή W=1232 MeV και Q2=1 (GeV/c)2. Αφού εξηγηθεί η σημασία των κινηματικών μεγεθών και των πειραματικών μετρήσεων, επιχειρείται θεωρητική ανάλυση με την οποία υπολογίζονται οι μετρημένες ενεργές διατομές από τη βάση των πλειονοπόλων. Η πολυπλοκότητα των σχέσεων CGLN που συνδέουν τα πλειονόπολα αυτά με τα πειραματικά δεδομένα καθιστά την όλη διαδικασία δύσκολα αναστρέψιμη, αδυνατώντας να προσδιορίσει μονοσήμαντα τις τιμές των πλειονοπόλων. Για την επίλυση του αντιστρόφου προβλήματος, εισάγεται στην ανάλυση το μοντέλο AMIAS (Athens Model Independent Analysis Scheme), το οποίο βασίζεται σε τεχνικές Monte Carlo και δίνει την δυνατότητα υπολογισμού των ζητούμενων πλειονοπόλων από τα πειραματικά δεδομένα και μόνο, χωρίς να εισάγει σφάλμα μοντέλου (model error). Αρχικά, η κατανόηση της αντίστροφης αυτής διαδικασίας δίνεται με απλά παραδείγματα όπου εξαίρεται η σημασία των συσχετισμών των ελεύθερων παραμέτρων του προβλήματος. Στη συνέχεια, βασικά αποτελέσματα της πλειονοπολικής ανάλυσης προσδιορίζονται από τα πειραματικά δεδομένα και συγκρίνονται με την απόκλιση του σχήματος του αδρονίου από την σφαιρικότητα. Τέλος, τα πειραματικά αποτελέσματα του JLab συγκρίνονται με τις ζώνες αβεβαιότητας (error bands) 1σ και 2σ, οι οποίες προκύπτουν λαμβάνοντας υπόψη την κατανομή της πιθανότητας (PDF) των πλειονοπολικών αποτελεσμάτων του AMIAS.","In proton elecro-excitation experiments through the process p(e,e’p)π0, the cross sections are calculated by the experimental technique “Out Of Plane Spectrometry” (OOPS) and they are expressed by linear combinations of the transverse and longitudinal Response Functions (RL, RT) as well as their interferences (RLT, RTT). Those Response Functions are connected through the CGLN (Chew-Goldberger-Low-Nambu) notation with the basis of the electromagnetic amplitudes (Ei, Mi, Ci). The ultimate goal of this analysis is to define the number and kind of the amplitudes which dominate the energy region of the experimental data. The current work, focuses on the analysis of experimental data collected in Hall A of the Jefferson Lab, describing the proton electro-excitation at the region of the Δ resonance, and more specifically, at the kinematical variables of W=1232 MeV and Q2=1 (GeV/c)2. Having explained the importance of the kinematic terms and the experimental measurements, the theoretical analysis on how to produce the cross sections from a multipole database is analytically described. The complexity of the CGLN formalism that connects the cross sections to the multipoles, does not permit a unique inversion of the problem, thus making the theoretical determination of the important multipoles ambiquous. In order to solve this irreversible problem, the model AMIAS (Athens Model Independent Analysis Scheme) is introduced to the analysis. AMIAS is based on Monte Carlo techniques and offers the ability to calculate the multipoles from the experimental data only, without inserting any model error. Firstly, the understanding of this reversed procedure can be achieved with simple examples where the importance of the correlations between the free parameters of the problem is conducted. Furthermore, the fundamental results of the multipole analysis are defined and compared to the divergence of the hadron’s shape from the spherical. Last but not least, the experimental data from JLab are compared to the 1σ and 2σ error bands, which are produced by taking under consideration the probability distribution functions (PDF) of the AMIAS multipole results."],"dc:identifier":["uoadl:1929815","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1929815"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάλυση Πειραματικών Δεδομένων Ηλεκτροδιέγερσης του Πρωτονίου στην Κινηματική Περιοχή του Συντονισμού Δ με W=1232 MeV και Q^2=1 (GeV/c)^2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:42Z"}