{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1957189"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1957189","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΓΗΡΑΝΣΗΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΙΝΟΒΛΑΣΤΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟΥ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ","abstract":"Οι δραστικές μορφές οξυγόνου (reactive oxygen species – ROS), που παράγονται στα κύτταρα ως συνέπεια πολλών βιοχημικών διεργασιών, αποτελούν σημαντικούς ρυθμιστές της ομοιοστασίας. Σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο σε βασικές κυτταρικές λειτουργίες, όπως η κυτταρική σηματοδότηση ή ο πολλαπλασιασμός, ενώ σε υψηλές συγκεντρώσεις (κατάσταση που ονομάζεται οξειδωτικό στρες) προκαλούν βλάβες σε κυτταρικά μακρομόρια, προκαλώντας αναστολή του πολλαπλασιασμού ή και κυτταρικό θάνατο. Επίσης, επαναλαμβανόμενη έκθεση των κυττάρων σε υψηλά αλλά μη κυτταροτοξικά επίπεδα ROS μπορεί να προκαλέσει πρόωρη κυτταρική γήρανση. Παράλληλα, πολλές φλεγμονώδεις κυτοκίνες μπορούν να προκαλέσουν οξειδωτικό στρες και πρόωρη κυτταρική γήρανση. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε σε φυσιολογικούς δερματικούς ινοβλάστες η επίδραση της φλεγμονώδους κυτοκίνης tumor necrosis factor-α (TNF-α), σε σύγκριση με ένα κλασικό οξειδωτικό στρες, την έκθεση των κυττάρων σε H2O2. Βρέθηκε ότι το H2O2 σε υψηλές συγκεντρώσεις είναι κυτταροτοξικό και αναστέλλει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σε αντίθεση με τον TNF-α, ο οποίος δεν προκαλεί επαγωγή ROS, δεν είναι κυτταροτοξικός και δεν αναστέλλει των πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών. Το οξειδωτικό στρες, όπως έχει αναφερθεί και στη βιβλιογραφία, προκαλεί πρόωρη κυτταρική γήρανση. Το ίδιο παρατηρήθηκε και με έκθεση των κυττάρων στον TNF-α μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα γηρασμένα αυτά κύτταρα παρουσιάζουν τον κλασικό φαινότυπο των γηρασμένων κυττάρων και παρόμοιο προφίλ γονιδιακής έκφρασης, δηλ. εκφράζουν ένα καταβολικό φαινότυπο. Είναι όμως ενδιαφέρον το ότι η πρόκληση πρόωρης κυτταρικής γήρανσης μετά από έκθεση στον TNF-α δεν οφείλεται σε οξειδωτικό στρες, όπως έχει υποτεθεί στη βιβλιογραφία. Ο ακριβής μηχανισμός επαγωγής πρόωρης κυτταρικής γήρανσης είναι υπό διερεύνηση.","abstract_html":"Οι δραστικές μορφές οξυγόνου (reactive oxygen species – ROS), που παράγονται στα κύτταρα ως συνέπεια πολλών βιοχημικών διεργασιών, αποτελούν σημαντικούς ρυθμιστές της ομοιοστασίας. Σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο σε βασικές κυτταρικές λειτουργίες, όπως η κυτταρική σηματοδότηση ή ο πολλαπλασιασμός, ενώ σε υψηλές συγκεντρώσεις (κατάσταση που ονομάζεται οξειδωτικό στρες) προκαλούν βλάβες σε κυτταρικά μακρομόρια, προκαλώντας αναστολή του πολλαπλασιασμού ή και κυτταρικό θάνατο. Επίσης, επαναλαμβανόμενη έκθεση των κυττάρων σε υψηλά αλλά μη κυτταροτοξικά επίπεδα ROS μπορεί να προκαλέσει πρόωρη κυτταρική γήρανση. Παράλληλα, πολλές φλεγμονώδεις κυτοκίνες μπορούν να προκαλέσουν οξειδωτικό στρες και πρόωρη κυτταρική γήρανση. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε σε φυσιολογικούς δερματικούς ινοβλάστες η επίδραση της φλεγμονώδους κυτοκίνης tumor necrosis factor-α (TNF-α), σε σύγκριση με ένα κλασικό οξειδωτικό στρες, την έκθεση των κυττάρων σε H2O2. Βρέθηκε ότι το H2O2 σε υψηλές συγκεντρώσεις είναι κυτταροτοξικό και αναστέλλει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σε αντίθεση με τον TNF-α, ο οποίος δεν προκαλεί επαγωγή ROS, δεν είναι κυτταροτοξικός και δεν αναστέλλει των πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών. Το οξειδωτικό στρες, όπως έχει αναφερθεί και στη βιβλιογραφία, προκαλεί πρόωρη κυτταρική γήρανση. Το ίδιο παρατηρήθηκε και με έκθεση των κυττάρων στον TNF-α μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα γηρασμένα αυτά κύτταρα παρουσιάζουν τον κλασικό φαινότυπο των γηρασμένων κυττάρων και παρόμοιο προφίλ γονιδιακής έκφρασης, δηλ. εκφράζουν ένα καταβολικό φαινότυπο. Είναι όμως ενδιαφέρον το ότι η πρόκληση πρόωρης κυτταρικής γήρανσης μετά από έκθεση στον TNF-α δεν οφείλεται σε οξειδωτικό στρες, όπως έχει υποτεθεί στη βιβλιογραφία. Ο ακριβής μηχανισμός επαγωγής πρόωρης κυτταρικής γήρανσης είναι υπό διερεύνηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντίνου Αγγελική","Konstantinou Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:45Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1957189"],"render_values":[{"text":"uoadl:1957189","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1957189","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1957189","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1957189","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντίνου Αγγελική","Konstantinou Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1957189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1957189"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι δραστικές μορφές οξυγόνου (reactive oxygen species – ROS), που παράγονται στα κύτταρα ως συνέπεια πολλών βιοχημικών διεργασιών, αποτελούν σημαντικούς ρυθμιστές της ομοιοστασίας. Σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο σε βασικές κυτταρικές λειτουργίες, όπως η κυτταρική σηματοδότηση ή ο πολλαπλασιασμός, ενώ σε υψηλές συγκεντρώσεις (κατάσταση που ονομάζεται οξειδωτικό στρες) προκαλούν βλάβες σε κυτταρικά μακρομόρια, προκαλώντας αναστολή του πολλαπλασιασμού ή και κυτταρικό θάνατο. Επίσης, επαναλαμβανόμενη έκθεση των κυττάρων σε υψηλά αλλά μη κυτταροτοξικά επίπεδα ROS μπορεί να προκαλέσει πρόωρη κυτταρική γήρανση. Παράλληλα, πολλές φλεγμονώδεις κυτοκίνες μπορούν να προκαλέσουν οξειδωτικό στρες και πρόωρη κυτταρική γήρανση. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε σε φυσιολογικούς δερματικούς ινοβλάστες η επίδραση της φλεγμονώδους κυτοκίνης tumor necrosis factor-α (TNF-α), σε σύγκριση με ένα κλασικό οξειδωτικό στρες, την έκθεση των κυττάρων σε H2O2. Βρέθηκε ότι το H2O2 σε υψηλές συγκεντρώσεις είναι κυτταροτοξικό και αναστέλλει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σε αντίθεση με τον TNF-α, ο οποίος δεν προκαλεί επαγωγή ROS, δεν είναι κυτταροτοξικός και δεν αναστέλλει των πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών. Το οξειδωτικό στρες, όπως έχει αναφερθεί και στη βιβλιογραφία, προκαλεί πρόωρη κυτταρική γήρανση. Το ίδιο παρατηρήθηκε και με έκθεση των κυττάρων στον TNF-α μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα γηρασμένα αυτά κύτταρα παρουσιάζουν τον κλασικό φαινότυπο των γηρασμένων κυττάρων και παρόμοιο προφίλ γονιδιακής έκφρασης, δηλ. εκφράζουν ένα καταβολικό φαινότυπο. Είναι όμως ενδιαφέρον το ότι η πρόκληση πρόωρης κυτταρικής γήρανσης μετά από έκθεση στον TNF-α δεν οφείλεται σε οξειδωτικό στρες, όπως έχει υποτεθεί στη βιβλιογραφία. Ο ακριβής μηχανισμός επαγωγής πρόωρης κυτταρικής γήρανσης είναι υπό διερεύνηση.","Reactive oxygen species (ROS), produced in the cells as a byproduct of various biochemical reactions, represent pivotal regulators of homeostasis. Under normal conditions they control important cellular functions, such as cellular signaling and proliferation, while at higher concentrations (a condition termed oxidative stress) they provoke damage in cellular macromolecules, leading to an inhibition of proliferation or evεn cell death. In addition, continuous exposure to non-cytotoxic concentrations of ROS can lead to premature senescence. Finally, many inflammatory cytokines can provoke oxidative stress and premature senescence. In this work we studied the effect of the inflammatory cytokine TNF-α on human dermal fibroblasts, in comparison with a classical oxidative stress, i.e. the exposure of cells to H2O2. We found that high H2O2 concentrations are cytotoxic and inhibits cell proliferation. In contrast, TNF-α does not provoke ROS induction, is not cytotoxic and does not inhibit fibroblast proliferation. Oxidative stress, as is already mentioned in the literature, provokes premature senescence. Premature senescence is also provoked after a long-term exposure to TNF-α. These senescent cells express the classical senescent phenotype and gene expression profile, i.e. a catabolic phenotype. However, the TNF-α induced senescence is not due to an oxidative stress, as has been hypothesized in the literature. This mechanism is currently under investigation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΓΗΡΑΝΣΗΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΙΝΟΒΛΑΣΤΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟΥ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντίνου Αγγελική","Konstantinou Angeliki"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Οι δραστικές μορφές οξυγόνου (reactive oxygen species – ROS), που παράγονται στα κύτταρα ως συνέπεια πολλών βιοχημικών διεργασιών, αποτελούν σημαντικούς ρυθμιστές της ομοιοστασίας. Σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο σε βασικές κυτταρικές λειτουργίες, όπως η κυτταρική σηματοδότηση ή ο πολλαπλασιασμός, ενώ σε υψηλές συγκεντρώσεις (κατάσταση που ονομάζεται οξειδωτικό στρες) προκαλούν βλάβες σε κυτταρικά μακρομόρια, προκαλώντας αναστολή του πολλαπλασιασμού ή και κυτταρικό θάνατο. Επίσης, επαναλαμβανόμενη έκθεση των κυττάρων σε υψηλά αλλά μη κυτταροτοξικά επίπεδα ROS μπορεί να προκαλέσει πρόωρη κυτταρική γήρανση. Παράλληλα, πολλές φλεγμονώδεις κυτοκίνες μπορούν να προκαλέσουν οξειδωτικό στρες και πρόωρη κυτταρική γήρανση. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε σε φυσιολογικούς δερματικούς ινοβλάστες η επίδραση της φλεγμονώδους κυτοκίνης tumor necrosis factor-α (TNF-α), σε σύγκριση με ένα κλασικό οξειδωτικό στρες, την έκθεση των κυττάρων σε H2O2. Βρέθηκε ότι το H2O2 σε υψηλές συγκεντρώσεις είναι κυτταροτοξικό και αναστέλλει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σε αντίθεση με τον TNF-α, ο οποίος δεν προκαλεί επαγωγή ROS, δεν είναι κυτταροτοξικός και δεν αναστέλλει των πολλαπλασιασμό των δερματικών ινοβλαστών. Το οξειδωτικό στρες, όπως έχει αναφερθεί και στη βιβλιογραφία, προκαλεί πρόωρη κυτταρική γήρανση. Το ίδιο παρατηρήθηκε και με έκθεση των κυττάρων στον TNF-α μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα γηρασμένα αυτά κύτταρα παρουσιάζουν τον κλασικό φαινότυπο των γηρασμένων κυττάρων και παρόμοιο προφίλ γονιδιακής έκφρασης, δηλ. εκφράζουν ένα καταβολικό φαινότυπο. Είναι όμως ενδιαφέρον το ότι η πρόκληση πρόωρης κυτταρικής γήρανσης μετά από έκθεση στον TNF-α δεν οφείλεται σε οξειδωτικό στρες, όπως έχει υποτεθεί στη βιβλιογραφία. Ο ακριβής μηχανισμός επαγωγής πρόωρης κυτταρικής γήρανσης είναι υπό διερεύνηση.","Reactive oxygen species (ROS), produced in the cells as a byproduct of various biochemical reactions, represent pivotal regulators of homeostasis. Under normal conditions they control important cellular functions, such as cellular signaling and proliferation, while at higher concentrations (a condition termed oxidative stress) they provoke damage in cellular macromolecules, leading to an inhibition of proliferation or evεn cell death. In addition, continuous exposure to non-cytotoxic concentrations of ROS can lead to premature senescence. Finally, many inflammatory cytokines can provoke oxidative stress and premature senescence. In this work we studied the effect of the inflammatory cytokine TNF-α on human dermal fibroblasts, in comparison with a classical oxidative stress, i.e. the exposure of cells to H2O2. We found that high H2O2 concentrations are cytotoxic and inhibits cell proliferation. In contrast, TNF-α does not provoke ROS induction, is not cytotoxic and does not inhibit fibroblast proliferation. Oxidative stress, as is already mentioned in the literature, provokes premature senescence. Premature senescence is also provoked after a long-term exposure to TNF-α. These senescent cells express the classical senescent phenotype and gene expression profile, i.e. a catabolic phenotype. However, the TNF-α induced senescence is not due to an oxidative stress, as has been hypothesized in the literature. This mechanism is currently under investigation."],"dc:identifier":["uoadl:1957189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1957189"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΓΗΡΑΝΣΗΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΙΝΟΒΛΑΣΤΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟΥ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:45Z"}