{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2019565"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2019565","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πιλοτική εφαρμογή της αλληλούχησης επόμενης γενιάς (NGS: Next Generation Sequencing) σε όλα τα εξόνια του γονιδιώματος (WES: whole exome sequencing) για την τυποποίηση και αξιολόγηση της μεθοδολογίας για διαγνωστική χρήση","abstract":"Η ολοκλήρωση της ανάλυσης του ανθρώπινου γονιδιώματος, το 2001, έθεσε τη βάση για την αναζήτηση διαφορετικών τεχνικών για την αλληλούχηση, όχι πλέον σε επίπεδο γονιδίου ή συγκεκριμένων περιοχών αλλά σε επίπεδο γονιδιώματος. Από το 2005 μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές τεχνολογίες έτσι ώστε να μιλάμε πλέον για μαζική παράλληλη αλληλούχηση (massive parallel sequencing) πολλών περιοχών του γονιδιώματος ή και ακόμα ολόκληρου του γονιδιώματος. Αν και η τεχνολογία του κάθε συστήματος είναι διαφορετική, έχουν παρόμοια στάδια κατά τη διαδικασία τους, όπως την κοπή του DNA σε τυχαία τμήματα, την προσθήκη ειδικών αλληλουχιών-ανταπτόρων (προσαρμογέων) στα άκρα των τμημάτων του DNA, την μεταφορά των τμημάτων σε σφαιρίδια ή σε πλακίδιο, την ενίσχυση των τμημάτων με σκοπό την κατασκευή DNA βιβλιοθήκης, δηλαδή βιβλιοθήκης που περιλαμβάνει τα θραύσματα DNA που τελικώς θα αλληλουχηθούν. Η ροή εργασίας για την εφαρμογή αλληλούχησης επόμενης γενιάς στην κλινική πράξη περιλαμβάνει τρεις κύριες φάσεις, την προ-αναλυτική φάση, την αναλυτική φάση και την μετά-αναλυτική φάση. Η προ-αναλυτική φάση περιλαμβάνει τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς και τη συστηματική αξιολόγηση του φαινοτύπου, το είδος της δοκιμασίας που θα εφαρμοστεί, τη λήψη δείγματος, την ενημέρωση του ασθενούς και τέλος τη συγκατάθεση του. Η αναλυτική φάση περιλαμβάνει έναν αριθμό εργαστηριακών βημάτων συμπεριλαμβανομένου την προετοιμασία του δείγματος, την κατασκευή «βιβλιοθήκης», τον εμπλουτισμό του στόχου και την αντίδραση αλληλούχησης. Επίσης, περιλαμβάνει τρία επίπεδα ανάλυσης δεδομένων, την πρωτοβάθμια (primary), τη δευτεροβάθμια (secondary) και την τριτοβάθμια ανάλυση και την κατηγοριοποίηση των παραλλαγών που εξάχθηκαν. Η μετα-αναλυτική φάση ξεκινάει με την αξιολόγηση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της αναλυτικής φάσης και τελειώνει με τη σύνταξη της αναφοράς και παράδοσής της στον ασθενή με γενετική συμβουλευτική. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα επίπεδα πολυπλοκότητας. Αυτά περιλαμβάνουν αλληλούχηση επιλεγμένων γονιδίων (πάνελ) που σχετίζονται με κάποια ασθένεια (Disease-targeted gene panel), αλληλούχηση των εξονίων όλων των γονιδίων του γονιδιώματος (Whole Exome Sequencing-WES) και αλληλούχηση όλου του γονιδιώματος (Whole Genome Sequencing-WGS). Συγκρίνοντας τα τρία επίπεδα, είναι ξεκάθαρο ότι το WGS είναι ανώτερο από τα άλλα δύο παράγοντας πιο πλήρη δεδομένα για το γονιδίωμα που εξετάζεται. Το WES είναι σημαντικά πιο οικονομικό από το WGS και αποτελεί μια αποτελεσματική στρατηγική για την ανίχνευση μεταλλαγών που ευθύνονται για ασθένειες. Η ανάλυση πάνελ γονιδίων, αντιπροσωπεύει μια εναλλακτική τακτική, η οποία έχει σημαντικά χαμηλότερο κόστος αλληλούχησης, αλλά θα επιτύχει μόνο εάν το γονίδιο που προκαλεί την ασθένεια περιλαμβάνεται στο πάνελ. Οι τεχνολογίες αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχουν αλλάξει δραματικά το πεδίο της μοριακής διαγνωστικής. Η αλληλούχηση των εξονίων του γονιδιώματος (WES) έχει εξελίξει τη βιοϊατρική έρευνα επεκτείνοντας τα αποτελέσματα και τις εφαρμογές στην κλινική διάγνωση. Μέσω του WES μπορεί κανείς να αποκαλύψει νέες παραλλαγές που δεν είναι γνωστό ότι σχετίζονται με κάποια νόσο ή προκαλούν εξαιρετικά σπάνιες ασθένειες και να ταυτοποίησει παθογόνες παραλλαγές για ασθένειες οι οποίες δεν έχουν σχέση με το κύριο σκοπό της εξέτασης που ζητήθηκε (δευτερεύοντα ευρήματα). Επίσης, μπορεί να προσδιοριστεί η ύπαρξη φορείας για υπολειπόμενη ασθένεια, αλλά και φαρμακογενετικές παραλλαγές που μπορεί να επηρεάσουν την ανταπόκριση ενός ατόμου σε κάποιο φαρμακευτικό παράγοντα. Ωστόσο είναι σημαντικό τα υποβληθέντα άτομα σε τέτοια εξέταση να ενημερωθούν σχετικά με τα αναμενόμενα αποτελέσματα, την πιθανότητα και το είδος των τυχαίων ευρυμάτων, ποια αποτελέσματα μπορούν να ανακοινωθούν και ποια όχι, καθώς ζητήματα διαγνωστικής απόδοσης και βιοηθικής παραμένουν για την χρήση του WES στην κλινική πράξη. Για τη χρήση Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη είναι αναγκαία η βελτιστοποίηση των εργαστηριακών πρωτοκόλλων, η κατάλληλη κατάρτιση του προσωπικού και η ανάπτυξη βιοπληροφορικών εργαλείων για τη διαχείρηση και ερμηνεία των πολύπλοκων δεδομένων που παράγονται. Επίσης, απαιτείται εντατική αλληλεπίδραση μεταξύ εργαστηριακών ειδικών, κλινικών γενετιστών, βιοπληροφορικών και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων. Στη συγκεκριμένη μελέτη εφαρμόστηκε πιλοτική δοκιμή της Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη προσδιορίζοντας τις απαιτήσεις, τις ανάγκες και τους περιορισμούς της τεχνολογίας αυτής μέσα από τη σύγκριση τριών ροών εργασίας (‘Workflows’). Παρόλο λοιπόν που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τεχνολογίες προσδιορισμού της αλληλουχίας έχουν τη δυνατότητα να ωφελήσουν την υγεία, απαιτούνται σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες για τις μεθοδολογίες NGS σε όλα τα στάδια.","abstract_html":"Η ολοκλήρωση της ανάλυσης του ανθρώπινου γονιδιώματος, το 2001, έθεσε τη βάση για την αναζήτηση διαφορετικών τεχνικών για την αλληλούχηση, όχι πλέον σε επίπεδο γονιδίου ή συγκεκριμένων περιοχών αλλά σε επίπεδο γονιδιώματος. Από το 2005 μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές τεχνολογίες έτσι ώστε να μιλάμε πλέον για μαζική παράλληλη αλληλούχηση (massive parallel sequencing) πολλών περιοχών του γονιδιώματος ή και ακόμα ολόκληρου του γονιδιώματος. Αν και η τεχνολογία του κάθε συστήματος είναι διαφορετική, έχουν παρόμοια στάδια κατά τη διαδικασία τους, όπως την κοπή του DNA σε τυχαία τμήματα, την προσθήκη ειδικών αλληλουχιών-ανταπτόρων (προσαρμογέων) στα άκρα των τμημάτων του DNA, την μεταφορά των τμημάτων σε σφαιρίδια ή σε πλακίδιο, την ενίσχυση των τμημάτων με σκοπό την κατασκευή DNA βιβλιοθήκης, δηλαδή βιβλιοθήκης που περιλαμβάνει τα θραύσματα DNA που τελικώς θα αλληλουχηθούν. Η ροή εργασίας για την εφαρμογή αλληλούχησης επόμενης γενιάς στην κλινική πράξη περιλαμβάνει τρεις κύριες φάσεις, την προ-αναλυτική φάση, την αναλυτική φάση και την μετά-αναλυτική φάση. Η προ-αναλυτική φάση περιλαμβάνει τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς και τη συστηματική αξιολόγηση του φαινοτύπου, το είδος της δοκιμασίας που θα εφαρμοστεί, τη λήψη δείγματος, την ενημέρωση του ασθενούς και τέλος τη συγκατάθεση του. Η αναλυτική φάση περιλαμβάνει έναν αριθμό εργαστηριακών βημάτων συμπεριλαμβανομένου την προετοιμασία του δείγματος, την κατασκευή «βιβλιοθήκης», τον εμπλουτισμό του στόχου και την αντίδραση αλληλούχησης. Επίσης, περιλαμβάνει τρία επίπεδα ανάλυσης δεδομένων, την πρωτοβάθμια (primary), τη δευτεροβάθμια (secondary) και την τριτοβάθμια ανάλυση και την κατηγοριοποίηση των παραλλαγών που εξάχθηκαν. Η μετα-αναλυτική φάση ξεκινάει με την αξιολόγηση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της αναλυτικής φάσης και τελειώνει με τη σύνταξη της αναφοράς και παράδοσής της στον ασθενή με γενετική συμβουλευτική. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα επίπεδα πολυπλοκότητας. Αυτά περιλαμβάνουν αλληλούχηση επιλεγμένων γονιδίων (πάνελ) που σχετίζονται με κάποια ασθένεια (Disease-targeted gene panel), αλληλούχηση των εξονίων όλων των γονιδίων του γονιδιώματος (Whole Exome Sequencing-WES) και αλληλούχηση όλου του γονιδιώματος (Whole Genome Sequencing-WGS). Συγκρίνοντας τα τρία επίπεδα, είναι ξεκάθαρο ότι το WGS είναι ανώτερο από τα άλλα δύο παράγοντας πιο πλήρη δεδομένα για το γονιδίωμα που εξετάζεται. Το WES είναι σημαντικά πιο οικονομικό από το WGS και αποτελεί μια αποτελεσματική στρατηγική για την ανίχνευση μεταλλαγών που ευθύνονται για ασθένειες. Η ανάλυση πάνελ γονιδίων, αντιπροσωπεύει μια εναλλακτική τακτική, η οποία έχει σημαντικά χαμηλότερο κόστος αλληλούχησης, αλλά θα επιτύχει μόνο εάν το γονίδιο που προκαλεί την ασθένεια περιλαμβάνεται στο πάνελ. Οι τεχνολογίες αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχουν αλλάξει δραματικά το πεδίο της μοριακής διαγνωστικής. Η αλληλούχηση των εξονίων του γονιδιώματος (WES) έχει εξελίξει τη βιοϊατρική έρευνα επεκτείνοντας τα αποτελέσματα και τις εφαρμογές στην κλινική διάγνωση. Μέσω του WES μπορεί κανείς να αποκαλύψει νέες παραλλαγές που δεν είναι γνωστό ότι σχετίζονται με κάποια νόσο ή προκαλούν εξαιρετικά σπάνιες ασθένειες και να ταυτοποίησει παθογόνες παραλλαγές για ασθένειες οι οποίες δεν έχουν σχέση με το κύριο σκοπό της εξέτασης που ζητήθηκε (δευτερεύοντα ευρήματα). Επίσης, μπορεί να προσδιοριστεί η ύπαρξη φορείας για υπολειπόμενη ασθένεια, αλλά και φαρμακογενετικές παραλλαγές που μπορεί να επηρεάσουν την ανταπόκριση ενός ατόμου σε κάποιο φαρμακευτικό παράγοντα. Ωστόσο είναι σημαντικό τα υποβληθέντα άτομα σε τέτοια εξέταση να ενημερωθούν σχετικά με τα αναμενόμενα αποτελέσματα, την πιθανότητα και το είδος των τυχαίων ευρυμάτων, ποια αποτελέσματα μπορούν να ανακοινωθούν και ποια όχι, καθώς ζητήματα διαγνωστικής απόδοσης και βιοηθικής παραμένουν για την χρήση του WES στην κλινική πράξη. Για τη χρήση Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη είναι αναγκαία η βελτιστοποίηση των εργαστηριακών πρωτοκόλλων, η κατάλληλη κατάρτιση του προσωπικού και η ανάπτυξη βιοπληροφορικών εργαλείων για τη διαχείρηση και ερμηνεία των πολύπλοκων δεδομένων που παράγονται. Επίσης, απαιτείται εντατική αλληλεπίδραση μεταξύ εργαστηριακών ειδικών, κλινικών γενετιστών, βιοπληροφορικών και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων. Στη συγκεκριμένη μελέτη εφαρμόστηκε πιλοτική δοκιμή της Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη προσδιορίζοντας τις απαιτήσεις, τις ανάγκες και τους περιορισμούς της τεχνολογίας αυτής μέσα από τη σύγκριση τριών ροών εργασίας (‘Workflows’). Παρόλο λοιπόν που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τεχνολογίες προσδιορισμού της αλληλουχίας έχουν τη δυνατότητα να ωφελήσουν την υγεία, απαιτούνται σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες για τις μεθοδολογίες NGS σε όλα τα στάδια.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρινάκης Νικόλαος","Marinakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2019565"],"render_values":[{"text":"uoadl:2019565","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2019565","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2019565","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2019565","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρινάκης Νικόλαος","Marinakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2019565","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2019565"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ολοκλήρωση της ανάλυσης του ανθρώπινου γονιδιώματος, το 2001, έθεσε τη βάση για την αναζήτηση διαφορετικών τεχνικών για την αλληλούχηση, όχι πλέον σε επίπεδο γονιδίου ή συγκεκριμένων περιοχών αλλά σε επίπεδο γονιδιώματος. Από το 2005 μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές τεχνολογίες έτσι ώστε να μιλάμε πλέον για μαζική παράλληλη αλληλούχηση (massive parallel sequencing) πολλών περιοχών του γονιδιώματος ή και ακόμα ολόκληρου του γονιδιώματος. Αν και η τεχνολογία του κάθε συστήματος είναι διαφορετική, έχουν παρόμοια στάδια κατά τη διαδικασία τους, όπως την κοπή του DNA σε τυχαία τμήματα, την προσθήκη ειδικών αλληλουχιών-ανταπτόρων (προσαρμογέων) στα άκρα των τμημάτων του DNA, την μεταφορά των τμημάτων σε σφαιρίδια ή σε πλακίδιο, την ενίσχυση των τμημάτων με σκοπό την κατασκευή DNA βιβλιοθήκης, δηλαδή βιβλιοθήκης που περιλαμβάνει τα θραύσματα DNA που τελικώς θα αλληλουχηθούν. Η ροή εργασίας για την εφαρμογή αλληλούχησης επόμενης γενιάς στην κλινική πράξη περιλαμβάνει τρεις κύριες φάσεις, την προ-αναλυτική φάση, την αναλυτική φάση και την μετά-αναλυτική φάση. Η προ-αναλυτική φάση περιλαμβάνει τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς και τη συστηματική αξιολόγηση του φαινοτύπου, το είδος της δοκιμασίας που θα εφαρμοστεί, τη λήψη δείγματος, την ενημέρωση του ασθενούς και τέλος τη συγκατάθεση του. Η αναλυτική φάση περιλαμβάνει έναν αριθμό εργαστηριακών βημάτων συμπεριλαμβανομένου την προετοιμασία του δείγματος, την κατασκευή «βιβλιοθήκης», τον εμπλουτισμό του στόχου και την αντίδραση αλληλούχησης. Επίσης, περιλαμβάνει τρία επίπεδα ανάλυσης δεδομένων, την πρωτοβάθμια (primary), τη δευτεροβάθμια (secondary) και την τριτοβάθμια ανάλυση και την κατηγοριοποίηση των παραλλαγών που εξάχθηκαν. Η μετα-αναλυτική φάση ξεκινάει με την αξιολόγηση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της αναλυτικής φάσης και τελειώνει με τη σύνταξη της αναφοράς και παράδοσής της στον ασθενή με γενετική συμβουλευτική. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα επίπεδα πολυπλοκότητας. Αυτά περιλαμβάνουν αλληλούχηση επιλεγμένων γονιδίων (πάνελ) που σχετίζονται με κάποια ασθένεια (Disease-targeted gene panel), αλληλούχηση των εξονίων όλων των γονιδίων του γονιδιώματος (Whole Exome Sequencing-WES) και αλληλούχηση όλου του γονιδιώματος (Whole Genome Sequencing-WGS). Συγκρίνοντας τα τρία επίπεδα, είναι ξεκάθαρο ότι το WGS είναι ανώτερο από τα άλλα δύο παράγοντας πιο πλήρη δεδομένα για το γονιδίωμα που εξετάζεται. Το WES είναι σημαντικά πιο οικονομικό από το WGS και αποτελεί μια αποτελεσματική στρατηγική για την ανίχνευση μεταλλαγών που ευθύνονται για ασθένειες. Η ανάλυση πάνελ γονιδίων, αντιπροσωπεύει μια εναλλακτική τακτική, η οποία έχει σημαντικά χαμηλότερο κόστος αλληλούχησης, αλλά θα επιτύχει μόνο εάν το γονίδιο που προκαλεί την ασθένεια περιλαμβάνεται στο πάνελ. Οι τεχνολογίες αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχουν αλλάξει δραματικά το πεδίο της μοριακής διαγνωστικής. Η αλληλούχηση των εξονίων του γονιδιώματος (WES) έχει εξελίξει τη βιοϊατρική έρευνα επεκτείνοντας τα αποτελέσματα και τις εφαρμογές στην κλινική διάγνωση. Μέσω του WES μπορεί κανείς να αποκαλύψει νέες παραλλαγές που δεν είναι γνωστό ότι σχετίζονται με κάποια νόσο ή προκαλούν εξαιρετικά σπάνιες ασθένειες και να ταυτοποίησει παθογόνες παραλλαγές για ασθένειες οι οποίες δεν έχουν σχέση με το κύριο σκοπό της εξέτασης που ζητήθηκε (δευτερεύοντα ευρήματα). Επίσης, μπορεί να προσδιοριστεί η ύπαρξη φορείας για υπολειπόμενη ασθένεια, αλλά και φαρμακογενετικές παραλλαγές που μπορεί να επηρεάσουν την ανταπόκριση ενός ατόμου σε κάποιο φαρμακευτικό παράγοντα. Ωστόσο είναι σημαντικό τα υποβληθέντα άτομα σε τέτοια εξέταση να ενημερωθούν σχετικά με τα αναμενόμενα αποτελέσματα, την πιθανότητα και το είδος των τυχαίων ευρυμάτων, ποια αποτελέσματα μπορούν να ανακοινωθούν και ποια όχι, καθώς ζητήματα διαγνωστικής απόδοσης και βιοηθικής παραμένουν για την χρήση του WES στην κλινική πράξη. Για τη χρήση Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη είναι αναγκαία η βελτιστοποίηση των εργαστηριακών πρωτοκόλλων, η κατάλληλη κατάρτιση του προσωπικού και η ανάπτυξη βιοπληροφορικών εργαλείων για τη διαχείρηση και ερμηνεία των πολύπλοκων δεδομένων που παράγονται. Επίσης, απαιτείται εντατική αλληλεπίδραση μεταξύ εργαστηριακών ειδικών, κλινικών γενετιστών, βιοπληροφορικών και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων. Στη συγκεκριμένη μελέτη εφαρμόστηκε πιλοτική δοκιμή της Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη προσδιορίζοντας τις απαιτήσεις, τις ανάγκες και τους περιορισμούς της τεχνολογίας αυτής μέσα από τη σύγκριση τριών ροών εργασίας (‘Workflows’). Παρόλο λοιπόν που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τεχνολογίες προσδιορισμού της αλληλουχίας έχουν τη δυνατότητα να ωφελήσουν την υγεία, απαιτούνται σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες για τις μεθοδολογίες NGS σε όλα τα στάδια.","The completion of human genome analysis in 2001 has set the stage for searching for different sequencing techniques, not limited to the specific regions or genes, but at the level of the entire genome. From 2005 until today, different technologies have been developed, leading to the procedure of massively parallel sequencing or next generation sequencing, applicable to many regions of the genome or even the entire genome. Although the technology of each commercially available system is different, overall all have similar stages in the process, including random DNA fragmentation, addition of adaptors at the ends of the DNA fragments, transfer of the fragments onto beads or microarray surfaces, fragment enrichment for the purpose of construction DNA library, the final fragments that will be sequenced. The workflow for implementating massively parrallel sequencing or next generation sequencing in clinical practice includes three main phases: the pre-analytical phase, the analytical phase and the post-analytical phase. The pre-analytical phase includes the collection of information about the phenotype, family history and the systematic evaluation of the patients, the type of test to be applied, acquiring of the sample of DNA, genetic counseling and signing the informed consent. The analytical phase includes a number of laboratory steps including DNA preparation, ‘library’ construction, target enrichment and sequencing reaction. It also includes three levels of data analysis, primary, secondary and tertiary analysis and categorization of exported variants. The post-analytic phase begins with the evaluation and interpretation of the variants from the analytical phase and ends with the writing of the report and delivery to the patient with genetic counseling. The next generation sequencing can be used with various levels of complexity with respect to the extent of the genome to be analysed. These levels include Disease-targeted gene panels, Whole Exome Sequencing-WES and Whole Genome Sequencing-WGS. By comparing the three options, it is clear that WGS is superior to the other two, as it gives more comprehensive data on the entire genome under consideration. On the other hand, WES is significantly more cost-effective than WGS and it is an effective strategy for detecting disease-causing mutations. The analysis of gene panels that have been specifically targeted, represents an alternative tactic that has significantly lower sequencing costs but will only succeed if the gene causing the disease is included in the panel. The next-generation sequencing technologies have dramatically changed the field of molecular diagnostics. Whole Exome Sequencing (WES) has revolutionized biomedical research by extending the results of sequencing and applications to clinical diagnosis. Through WES one can reveal new variants that have not been previously associated with a disease or cause extremely rare diseases. Another diagnostic result from the use of WES is the identification of pathogenic variants for diseases that are unrelated to the main purpose of the test requested (secondary findings). Also, the existence of a carrier for residual disease, as well as pharmacogenomic variants that may affect an individual's response to a pharmaceutical agent can be determined. However, it is important for the patients undergoing such an examination to be informed of the expected results, the likelihood and type of secondary findings, which results can be announced and which are not. Many issues of diagnostic yield and bioethics remain to be addressed prior to the wider use of WES in clinical practice . Before the use of Next Generation Sequencing in clinical practice it is necessary to optimize laboratory protocols, appropriate staff training and development of bioinformatic tools to manage and interpret the data that generated. Also, intensive interaction between laboratory specialists, clinical geneticists, bioinformatics and other medical specialists is required. In this study, was carried out a pilot test to implement Next Generation Sequencing into clinical practice. It took place comparing of different laboratory and bioinformatics methodologies, so were identified the requirements and the needs. Although, there is no doubt that sequencing technologies have the potential to benefit health, but guidelines are needed for NGS methodologies at all stages."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πιλοτική εφαρμογή της αλληλούχησης επόμενης γενιάς (NGS: Next Generation Sequencing) σε όλα τα εξόνια του γονιδιώματος (WES: whole exome sequencing) για την τυποποίηση και αξιολόγηση της μεθοδολογίας για διαγνωστική χρήση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρινάκης Νικόλαος","Marinakis Nikolaos"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η ολοκλήρωση της ανάλυσης του ανθρώπινου γονιδιώματος, το 2001, έθεσε τη βάση για την αναζήτηση διαφορετικών τεχνικών για την αλληλούχηση, όχι πλέον σε επίπεδο γονιδίου ή συγκεκριμένων περιοχών αλλά σε επίπεδο γονιδιώματος. Από το 2005 μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές τεχνολογίες έτσι ώστε να μιλάμε πλέον για μαζική παράλληλη αλληλούχηση (massive parallel sequencing) πολλών περιοχών του γονιδιώματος ή και ακόμα ολόκληρου του γονιδιώματος. Αν και η τεχνολογία του κάθε συστήματος είναι διαφορετική, έχουν παρόμοια στάδια κατά τη διαδικασία τους, όπως την κοπή του DNA σε τυχαία τμήματα, την προσθήκη ειδικών αλληλουχιών-ανταπτόρων (προσαρμογέων) στα άκρα των τμημάτων του DNA, την μεταφορά των τμημάτων σε σφαιρίδια ή σε πλακίδιο, την ενίσχυση των τμημάτων με σκοπό την κατασκευή DNA βιβλιοθήκης, δηλαδή βιβλιοθήκης που περιλαμβάνει τα θραύσματα DNA που τελικώς θα αλληλουχηθούν. Η ροή εργασίας για την εφαρμογή αλληλούχησης επόμενης γενιάς στην κλινική πράξη περιλαμβάνει τρεις κύριες φάσεις, την προ-αναλυτική φάση, την αναλυτική φάση και την μετά-αναλυτική φάση. Η προ-αναλυτική φάση περιλαμβάνει τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς και τη συστηματική αξιολόγηση του φαινοτύπου, το είδος της δοκιμασίας που θα εφαρμοστεί, τη λήψη δείγματος, την ενημέρωση του ασθενούς και τέλος τη συγκατάθεση του. Η αναλυτική φάση περιλαμβάνει έναν αριθμό εργαστηριακών βημάτων συμπεριλαμβανομένου την προετοιμασία του δείγματος, την κατασκευή «βιβλιοθήκης», τον εμπλουτισμό του στόχου και την αντίδραση αλληλούχησης. Επίσης, περιλαμβάνει τρία επίπεδα ανάλυσης δεδομένων, την πρωτοβάθμια (primary), τη δευτεροβάθμια (secondary) και την τριτοβάθμια ανάλυση και την κατηγοριοποίηση των παραλλαγών που εξάχθηκαν. Η μετα-αναλυτική φάση ξεκινάει με την αξιολόγηση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της αναλυτικής φάσης και τελειώνει με τη σύνταξη της αναφοράς και παράδοσής της στον ασθενή με γενετική συμβουλευτική. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα επίπεδα πολυπλοκότητας. Αυτά περιλαμβάνουν αλληλούχηση επιλεγμένων γονιδίων (πάνελ) που σχετίζονται με κάποια ασθένεια (Disease-targeted gene panel), αλληλούχηση των εξονίων όλων των γονιδίων του γονιδιώματος (Whole Exome Sequencing-WES) και αλληλούχηση όλου του γονιδιώματος (Whole Genome Sequencing-WGS). Συγκρίνοντας τα τρία επίπεδα, είναι ξεκάθαρο ότι το WGS είναι ανώτερο από τα άλλα δύο παράγοντας πιο πλήρη δεδομένα για το γονιδίωμα που εξετάζεται. Το WES είναι σημαντικά πιο οικονομικό από το WGS και αποτελεί μια αποτελεσματική στρατηγική για την ανίχνευση μεταλλαγών που ευθύνονται για ασθένειες. Η ανάλυση πάνελ γονιδίων, αντιπροσωπεύει μια εναλλακτική τακτική, η οποία έχει σημαντικά χαμηλότερο κόστος αλληλούχησης, αλλά θα επιτύχει μόνο εάν το γονίδιο που προκαλεί την ασθένεια περιλαμβάνεται στο πάνελ. Οι τεχνολογίες αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχουν αλλάξει δραματικά το πεδίο της μοριακής διαγνωστικής. Η αλληλούχηση των εξονίων του γονιδιώματος (WES) έχει εξελίξει τη βιοϊατρική έρευνα επεκτείνοντας τα αποτελέσματα και τις εφαρμογές στην κλινική διάγνωση. Μέσω του WES μπορεί κανείς να αποκαλύψει νέες παραλλαγές που δεν είναι γνωστό ότι σχετίζονται με κάποια νόσο ή προκαλούν εξαιρετικά σπάνιες ασθένειες και να ταυτοποίησει παθογόνες παραλλαγές για ασθένειες οι οποίες δεν έχουν σχέση με το κύριο σκοπό της εξέτασης που ζητήθηκε (δευτερεύοντα ευρήματα). Επίσης, μπορεί να προσδιοριστεί η ύπαρξη φορείας για υπολειπόμενη ασθένεια, αλλά και φαρμακογενετικές παραλλαγές που μπορεί να επηρεάσουν την ανταπόκριση ενός ατόμου σε κάποιο φαρμακευτικό παράγοντα. Ωστόσο είναι σημαντικό τα υποβληθέντα άτομα σε τέτοια εξέταση να ενημερωθούν σχετικά με τα αναμενόμενα αποτελέσματα, την πιθανότητα και το είδος των τυχαίων ευρυμάτων, ποια αποτελέσματα μπορούν να ανακοινωθούν και ποια όχι, καθώς ζητήματα διαγνωστικής απόδοσης και βιοηθικής παραμένουν για την χρήση του WES στην κλινική πράξη. Για τη χρήση Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη είναι αναγκαία η βελτιστοποίηση των εργαστηριακών πρωτοκόλλων, η κατάλληλη κατάρτιση του προσωπικού και η ανάπτυξη βιοπληροφορικών εργαλείων για τη διαχείρηση και ερμηνεία των πολύπλοκων δεδομένων που παράγονται. Επίσης, απαιτείται εντατική αλληλεπίδραση μεταξύ εργαστηριακών ειδικών, κλινικών γενετιστών, βιοπληροφορικών και άλλων ιατρικών ειδικοτήτων. Στη συγκεκριμένη μελέτη εφαρμόστηκε πιλοτική δοκιμή της Αλληλούχησης Νέας Γενιάς στην κλινική πράξη προσδιορίζοντας τις απαιτήσεις, τις ανάγκες και τους περιορισμούς της τεχνολογίας αυτής μέσα από τη σύγκριση τριών ροών εργασίας (‘Workflows’). Παρόλο λοιπόν που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι τεχνολογίες προσδιορισμού της αλληλουχίας έχουν τη δυνατότητα να ωφελήσουν την υγεία, απαιτούνται σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες για τις μεθοδολογίες NGS σε όλα τα στάδια.","The completion of human genome analysis in 2001 has set the stage for searching for different sequencing techniques, not limited to the specific regions or genes, but at the level of the entire genome. From 2005 until today, different technologies have been developed, leading to the procedure of massively parallel sequencing or next generation sequencing, applicable to many regions of the genome or even the entire genome. Although the technology of each commercially available system is different, overall all have similar stages in the process, including random DNA fragmentation, addition of adaptors at the ends of the DNA fragments, transfer of the fragments onto beads or microarray surfaces, fragment enrichment for the purpose of construction DNA library, the final fragments that will be sequenced. The workflow for implementating massively parrallel sequencing or next generation sequencing in clinical practice includes three main phases: the pre-analytical phase, the analytical phase and the post-analytical phase. The pre-analytical phase includes the collection of information about the phenotype, family history and the systematic evaluation of the patients, the type of test to be applied, acquiring of the sample of DNA, genetic counseling and signing the informed consent. The analytical phase includes a number of laboratory steps including DNA preparation, ‘library’ construction, target enrichment and sequencing reaction. It also includes three levels of data analysis, primary, secondary and tertiary analysis and categorization of exported variants. The post-analytic phase begins with the evaluation and interpretation of the variants from the analytical phase and ends with the writing of the report and delivery to the patient with genetic counseling. The next generation sequencing can be used with various levels of complexity with respect to the extent of the genome to be analysed. These levels include Disease-targeted gene panels, Whole Exome Sequencing-WES and Whole Genome Sequencing-WGS. By comparing the three options, it is clear that WGS is superior to the other two, as it gives more comprehensive data on the entire genome under consideration. On the other hand, WES is significantly more cost-effective than WGS and it is an effective strategy for detecting disease-causing mutations. The analysis of gene panels that have been specifically targeted, represents an alternative tactic that has significantly lower sequencing costs but will only succeed if the gene causing the disease is included in the panel. The next-generation sequencing technologies have dramatically changed the field of molecular diagnostics. Whole Exome Sequencing (WES) has revolutionized biomedical research by extending the results of sequencing and applications to clinical diagnosis. Through WES one can reveal new variants that have not been previously associated with a disease or cause extremely rare diseases. Another diagnostic result from the use of WES is the identification of pathogenic variants for diseases that are unrelated to the main purpose of the test requested (secondary findings). Also, the existence of a carrier for residual disease, as well as pharmacogenomic variants that may affect an individual's response to a pharmaceutical agent can be determined. However, it is important for the patients undergoing such an examination to be informed of the expected results, the likelihood and type of secondary findings, which results can be announced and which are not. Many issues of diagnostic yield and bioethics remain to be addressed prior to the wider use of WES in clinical practice . Before the use of Next Generation Sequencing in clinical practice it is necessary to optimize laboratory protocols, appropriate staff training and development of bioinformatic tools to manage and interpret the data that generated. Also, intensive interaction between laboratory specialists, clinical geneticists, bioinformatics and other medical specialists is required. In this study, was carried out a pilot test to implement Next Generation Sequencing into clinical practice. It took place comparing of different laboratory and bioinformatics methodologies, so were identified the requirements and the needs. Although, there is no doubt that sequencing technologies have the potential to benefit health, but guidelines are needed for NGS methodologies at all stages."],"dc:identifier":["uoadl:2019565","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2019565"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Πιλοτική εφαρμογή της αλληλούχησης επόμενης γενιάς (NGS: Next Generation Sequencing) σε όλα τα εξόνια του γονιδιώματος (WES: whole exome sequencing) για την τυποποίηση και αξιολόγηση της μεθοδολογίας για διαγνωστική χρήση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:47Z"}