{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2025531"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2025531","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο αστυνομικός της γειτονιάς. Μια σύγχρονη μέθοδος αντεγκληματικής πολιτικής στην Ελλάδα","abstract":"Η διαρκώς εντεινόμενη ενασχόληση με το εγκληματικό φαινόμενο σε συνδυασμό με την αποτυχία του παραδοσιακού κατασταλτικού μοντέλου αντεγκληματικής πολιτικής προσέφεραν πρόσφορο έδαφος στην ανάπτυξη νέων μοντέλων καταπολέμησης της εγκληματικότητας με αμιγώς προληπτικό χαρακτήρα. Κατ’ εφαρμογή των συστάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης, πλείστα όσα κράτη του δυτικού κόσμου έχουν σήμερα εντάξει στο νομικό τους οπλοστάσιο ρυθμίσεις αναφορικά με συμμετοχικά πρότυπα πρόληψης και συνεκτικές δράσεις. Η μέχρι πρότινος κυρίαρχη αντίληψη περί προνομίου του κράτους στην εξασφάλιση του εννόμου αγαθού της ασφάλειας των πολιτών έχει δώσει τη θέση της στη διεταιρικότητα και τη συνεργασία των τοπικών φορέων μιας κοινωνίας για την αποτελεσματικότερη πάταξη της εγκληματικότητας εντός αυτής. Άλλωστε, ο σκοπός των σχετικών δράσεων μετατοπίζεται από την αντιμετώπιση αδικημάτων και συμβάντων, στον εντοπισμό εκείνων των βαθύτερων αιτιών που –υπό την προϋπόθεση ότι χρονίζουν και διογκώνονται- εξελίσσονται σταδιακά σε εγκληματογόνους παράγοντες, ικανούς να κλονίσουν τα θεμέλια του κοινωνικού ιστού. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η χώρα μας δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη στην ολοένα και διευρυνόμενη τάση υιοθέτησης εναλλακτικών μοντέλων καταπολέμησης του εγκληματικού φαινομένου. Την άλλοτε επικρατούσα εικόνα της ΕΛ.ΑΣ. με την αποστασιοποιημένη –ενίοτε και εχθρική- στάση των οργάνων της απέναντι στον πολίτη διαδέχεται η εμφάνιση του αστυνομικού της γειτονιάς με την παροχή προσωποποιημένων αστυνομικών υπηρεσιών και την ανάπτυξη σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του, οι οποίες εξυπηρετούνται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσω της ενεργού συμμετοχής του ίδιου στην πάταξη των εγκληματογόνων παραγόντων και την από κοινού με άλλους φορείς της τοπικής κοινωνίας συνεργασία. Πλέον στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται ο διαμεσολαβητικός ρόλος της αστυνομίας, η συμμετοχή του κοινού στη διόρθωση των κακώς κειμένων της περιοχής του και η συνεργασία του με Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Εγκληματικότητας, συλλόγους και εθελοντικές οργανώσεις. Τούτων δοθέντων, το παρόν πόνημα αποτελεί μια προσπάθεια εγγύτερης προσέγγισης του νεοεισαχθέντος στην ελληνική ποινική πραγματικότητα θεσμού του αστυνομικού της γειτονιάς. Σε πρώτο στάδιο, λοιπόν, θα εξετάσουμε αδρομερώς κάποια βασικά χαρακτηριστικά του νέου μοντέλου, ενώ έμφαση θα δοθεί στις θεωρητικές βάσεις επάνω στις οποίες αυτό εδράζεται. Προχωρώντας θα αναπτύξουμε τους άξονες της αστυνόμευσης κατά το πρότυπο του αστυνομικού της γειτονιάς, όπως είναι επί παραδείγματι η διεταιρικότητα και η πελατειακή αντιμετώπιση του πολίτη από την αστυνομική υπηρεσία, και στη συνέχεια θα αναδειχθούν εκείνες οι ιδιαίτερες πτυχές που διαφοροποιούν τον αστυνομικό της γειτονιάς από το λοιπό προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Σε δεύτερο επίπεδο, θα ακολουθήσει μια ενδελεχής παρουσίαση των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης της Εγκληματικότητας, η ορθή λειτουργία των οποίων μπορεί να τα αναγάγει σε φορείς-κλειδιά για την εδραίωση του θεσμού και την επακόλουθη επιτυχία του συμμετοχικού προτύπου αντεγκληματικής πολιτικής.","abstract_html":"Η διαρκώς εντεινόμενη ενασχόληση με το εγκληματικό φαινόμενο σε συνδυασμό με την αποτυχία του παραδοσιακού κατασταλτικού μοντέλου αντεγκληματικής πολιτικής προσέφεραν πρόσφορο έδαφος στην ανάπτυξη νέων μοντέλων καταπολέμησης της εγκληματικότητας με αμιγώς προληπτικό χαρακτήρα. Κατ’ εφαρμογή των συστάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης, πλείστα όσα κράτη του δυτικού κόσμου έχουν σήμερα εντάξει στο νομικό τους οπλοστάσιο ρυθμίσεις αναφορικά με συμμετοχικά πρότυπα πρόληψης και συνεκτικές δράσεις. Η μέχρι πρότινος κυρίαρχη αντίληψη περί προνομίου του κράτους στην εξασφάλιση του εννόμου αγαθού της ασφάλειας των πολιτών έχει δώσει τη θέση της στη διεταιρικότητα και τη συνεργασία των τοπικών φορέων μιας κοινωνίας για την αποτελεσματικότερη πάταξη της εγκληματικότητας εντός αυτής. Άλλωστε, ο σκοπός των σχετικών δράσεων μετατοπίζεται από την αντιμετώπιση αδικημάτων και συμβάντων, στον εντοπισμό εκείνων των βαθύτερων αιτιών που –υπό την προϋπόθεση ότι χρονίζουν και διογκώνονται- εξελίσσονται σταδιακά σε εγκληματογόνους παράγοντες, ικανούς να κλονίσουν τα θεμέλια του κοινωνικού ιστού. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η χώρα μας δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη στην ολοένα και διευρυνόμενη τάση υιοθέτησης εναλλακτικών μοντέλων καταπολέμησης του εγκληματικού φαινομένου. Την άλλοτε επικρατούσα εικόνα της ΕΛ.ΑΣ. με την αποστασιοποιημένη –ενίοτε και εχθρική- στάση των οργάνων της απέναντι στον πολίτη διαδέχεται η εμφάνιση του αστυνομικού της γειτονιάς με την παροχή προσωποποιημένων αστυνομικών υπηρεσιών και την ανάπτυξη σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του, οι οποίες εξυπηρετούνται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσω της ενεργού συμμετοχής του ίδιου στην πάταξη των εγκληματογόνων παραγόντων και την από κοινού με άλλους φορείς της τοπικής κοινωνίας συνεργασία. Πλέον στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται ο διαμεσολαβητικός ρόλος της αστυνομίας, η συμμετοχή του κοινού στη διόρθωση των κακώς κειμένων της περιοχής του και η συνεργασία του με Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Εγκληματικότητας, συλλόγους και εθελοντικές οργανώσεις. Τούτων δοθέντων, το παρόν πόνημα αποτελεί μια προσπάθεια εγγύτερης προσέγγισης του νεοεισαχθέντος στην ελληνική ποινική πραγματικότητα θεσμού του αστυνομικού της γειτονιάς. Σε πρώτο στάδιο, λοιπόν, θα εξετάσουμε αδρομερώς κάποια βασικά χαρακτηριστικά του νέου μοντέλου, ενώ έμφαση θα δοθεί στις θεωρητικές βάσεις επάνω στις οποίες αυτό εδράζεται. Προχωρώντας θα αναπτύξουμε τους άξονες της αστυνόμευσης κατά το πρότυπο του αστυνομικού της γειτονιάς, όπως είναι επί παραδείγματι η διεταιρικότητα και η πελατειακή αντιμετώπιση του πολίτη από την αστυνομική υπηρεσία, και στη συνέχεια θα αναδειχθούν εκείνες οι ιδιαίτερες πτυχές που διαφοροποιούν τον αστυνομικό της γειτονιάς από το λοιπό προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Σε δεύτερο επίπεδο, θα ακολουθήσει μια ενδελεχής παρουσίαση των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης της Εγκληματικότητας, η ορθή λειτουργία των οποίων μπορεί να τα αναγάγει σε φορείς-κλειδιά για την εδραίωση του θεσμού και την επακόλουθη επιτυχία του συμμετοχικού προτύπου αντεγκληματικής πολιτικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκλαβόλια Ευαγγελία","Sklavolia Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:47Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2025531"],"render_values":[{"text":"uoadl:2025531","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2025531","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2025531","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2025531","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκλαβόλια Ευαγγελία","Sklavolia Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2025531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2025531"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διαρκώς εντεινόμενη ενασχόληση με το εγκληματικό φαινόμενο σε συνδυασμό με την αποτυχία του παραδοσιακού κατασταλτικού μοντέλου αντεγκληματικής πολιτικής προσέφεραν πρόσφορο έδαφος στην ανάπτυξη νέων μοντέλων καταπολέμησης της εγκληματικότητας με αμιγώς προληπτικό χαρακτήρα. Κατ’ εφαρμογή των συστάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης, πλείστα όσα κράτη του δυτικού κόσμου έχουν σήμερα εντάξει στο νομικό τους οπλοστάσιο ρυθμίσεις αναφορικά με συμμετοχικά πρότυπα πρόληψης και συνεκτικές δράσεις. Η μέχρι πρότινος κυρίαρχη αντίληψη περί προνομίου του κράτους στην εξασφάλιση του εννόμου αγαθού της ασφάλειας των πολιτών έχει δώσει τη θέση της στη διεταιρικότητα και τη συνεργασία των τοπικών φορέων μιας κοινωνίας για την αποτελεσματικότερη πάταξη της εγκληματικότητας εντός αυτής. Άλλωστε, ο σκοπός των σχετικών δράσεων μετατοπίζεται από την αντιμετώπιση αδικημάτων και συμβάντων, στον εντοπισμό εκείνων των βαθύτερων αιτιών που –υπό την προϋπόθεση ότι χρονίζουν και διογκώνονται- εξελίσσονται σταδιακά σε εγκληματογόνους παράγοντες, ικανούς να κλονίσουν τα θεμέλια του κοινωνικού ιστού. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η χώρα μας δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη στην ολοένα και διευρυνόμενη τάση υιοθέτησης εναλλακτικών μοντέλων καταπολέμησης του εγκληματικού φαινομένου. Την άλλοτε επικρατούσα εικόνα της ΕΛ.ΑΣ. με την αποστασιοποιημένη –ενίοτε και εχθρική- στάση των οργάνων της απέναντι στον πολίτη διαδέχεται η εμφάνιση του αστυνομικού της γειτονιάς με την παροχή προσωποποιημένων αστυνομικών υπηρεσιών και την ανάπτυξη σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του, οι οποίες εξυπηρετούνται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσω της ενεργού συμμετοχής του ίδιου στην πάταξη των εγκληματογόνων παραγόντων και την από κοινού με άλλους φορείς της τοπικής κοινωνίας συνεργασία. Πλέον στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται ο διαμεσολαβητικός ρόλος της αστυνομίας, η συμμετοχή του κοινού στη διόρθωση των κακώς κειμένων της περιοχής του και η συνεργασία του με Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Εγκληματικότητας, συλλόγους και εθελοντικές οργανώσεις. Τούτων δοθέντων, το παρόν πόνημα αποτελεί μια προσπάθεια εγγύτερης προσέγγισης του νεοεισαχθέντος στην ελληνική ποινική πραγματικότητα θεσμού του αστυνομικού της γειτονιάς. Σε πρώτο στάδιο, λοιπόν, θα εξετάσουμε αδρομερώς κάποια βασικά χαρακτηριστικά του νέου μοντέλου, ενώ έμφαση θα δοθεί στις θεωρητικές βάσεις επάνω στις οποίες αυτό εδράζεται. Προχωρώντας θα αναπτύξουμε τους άξονες της αστυνόμευσης κατά το πρότυπο του αστυνομικού της γειτονιάς, όπως είναι επί παραδείγματι η διεταιρικότητα και η πελατειακή αντιμετώπιση του πολίτη από την αστυνομική υπηρεσία, και στη συνέχεια θα αναδειχθούν εκείνες οι ιδιαίτερες πτυχές που διαφοροποιούν τον αστυνομικό της γειτονιάς από το λοιπό προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Σε δεύτερο επίπεδο, θα ακολουθήσει μια ενδελεχής παρουσίαση των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης της Εγκληματικότητας, η ορθή λειτουργία των οποίων μπορεί να τα αναγάγει σε φορείς-κλειδιά για την εδραίωση του θεσμού και την επακόλουθη επιτυχία του συμμετοχικού προτύπου αντεγκληματικής πολιτικής.","The ever-increasing engagement with the criminal phenomenon, coupled with the failure of the traditional suppressive anti-criminal policy model, provided the ground for the development of new models of crime prevention with a purely preventative nature. In line with the recommendations of the Council of Europe, many Western states have now incorporated into their legal arsenals arrangements for participatory prevention standards and coherent actions. The formerly dominant perception of the state's privilege in securing the legitimate good of citizens' security has given way to the inter-partnership and cooperation of the local actors of a society to more effectively combat the crime within it. Besides, the purpose of the relevant actions is shifted from the treatment of offenses and incidents to the identification of those underlying causes which - on the condition that they are growing and expanding - gradually evolve into criminogenic factors capable of undermining the foundations of the social fabric. Within this climate, our country could not remain in the increasingly widespread trend of adopting alternative models to combat the criminal phenomenon. The former prevailing image of EL.AS. with the remote and hostile attitude of its organs towards the citizen succeeding in the emergence of its neighborhood police with the provision of personalized police services and the development of relationships of mutual trust. The focus is on man and his needs, which are served in the best possible way through his active participation in the fight against criminals and in co-operation with other local society actors. The centerpiece of interest is the mediation role of the police, the public's involvement in the correction of the wrongs of its region and its cooperation with Local Councils for Crime Prevention, clubs and voluntary organizations. To this end, the present work is an attempt to close closer to the neighborhood police's newly introduced institution in the Greek criminal reality. As a first step, therefore, we will look at some key features of the new model in a rough way, with emphasis on the theoretical foundations on which it is based. Moving on, we will develop police policing as its neighborhood police officer, such as the interpersonal and customer-friendly approach by the police, and then highlight those particular aspects that differentiate the neighborhood policeman from the rest staff of EL.AS. in the performance of his / her duties. Secondly, an in-depth presentation of the Local Councils for Crime Prevention will be followed, the proper functioning of which can lead them to key players in consolidating the institution and the subsequent success of the participatory anti-criminal policy model."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο αστυνομικός της γειτονιάς. Μια σύγχρονη μέθοδος αντεγκληματικής πολιτικής στην Ελλάδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκλαβόλια Ευαγγελία","Sklavolia Evangelia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η διαρκώς εντεινόμενη ενασχόληση με το εγκληματικό φαινόμενο σε συνδυασμό με την αποτυχία του παραδοσιακού κατασταλτικού μοντέλου αντεγκληματικής πολιτικής προσέφεραν πρόσφορο έδαφος στην ανάπτυξη νέων μοντέλων καταπολέμησης της εγκληματικότητας με αμιγώς προληπτικό χαρακτήρα. Κατ’ εφαρμογή των συστάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης, πλείστα όσα κράτη του δυτικού κόσμου έχουν σήμερα εντάξει στο νομικό τους οπλοστάσιο ρυθμίσεις αναφορικά με συμμετοχικά πρότυπα πρόληψης και συνεκτικές δράσεις. Η μέχρι πρότινος κυρίαρχη αντίληψη περί προνομίου του κράτους στην εξασφάλιση του εννόμου αγαθού της ασφάλειας των πολιτών έχει δώσει τη θέση της στη διεταιρικότητα και τη συνεργασία των τοπικών φορέων μιας κοινωνίας για την αποτελεσματικότερη πάταξη της εγκληματικότητας εντός αυτής. Άλλωστε, ο σκοπός των σχετικών δράσεων μετατοπίζεται από την αντιμετώπιση αδικημάτων και συμβάντων, στον εντοπισμό εκείνων των βαθύτερων αιτιών που –υπό την προϋπόθεση ότι χρονίζουν και διογκώνονται- εξελίσσονται σταδιακά σε εγκληματογόνους παράγοντες, ικανούς να κλονίσουν τα θεμέλια του κοινωνικού ιστού. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η χώρα μας δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη στην ολοένα και διευρυνόμενη τάση υιοθέτησης εναλλακτικών μοντέλων καταπολέμησης του εγκληματικού φαινομένου. Την άλλοτε επικρατούσα εικόνα της ΕΛ.ΑΣ. με την αποστασιοποιημένη –ενίοτε και εχθρική- στάση των οργάνων της απέναντι στον πολίτη διαδέχεται η εμφάνιση του αστυνομικού της γειτονιάς με την παροχή προσωποποιημένων αστυνομικών υπηρεσιών και την ανάπτυξη σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του, οι οποίες εξυπηρετούνται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσω της ενεργού συμμετοχής του ίδιου στην πάταξη των εγκληματογόνων παραγόντων και την από κοινού με άλλους φορείς της τοπικής κοινωνίας συνεργασία. Πλέον στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται ο διαμεσολαβητικός ρόλος της αστυνομίας, η συμμετοχή του κοινού στη διόρθωση των κακώς κειμένων της περιοχής του και η συνεργασία του με Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Εγκληματικότητας, συλλόγους και εθελοντικές οργανώσεις. Τούτων δοθέντων, το παρόν πόνημα αποτελεί μια προσπάθεια εγγύτερης προσέγγισης του νεοεισαχθέντος στην ελληνική ποινική πραγματικότητα θεσμού του αστυνομικού της γειτονιάς. Σε πρώτο στάδιο, λοιπόν, θα εξετάσουμε αδρομερώς κάποια βασικά χαρακτηριστικά του νέου μοντέλου, ενώ έμφαση θα δοθεί στις θεωρητικές βάσεις επάνω στις οποίες αυτό εδράζεται. Προχωρώντας θα αναπτύξουμε τους άξονες της αστυνόμευσης κατά το πρότυπο του αστυνομικού της γειτονιάς, όπως είναι επί παραδείγματι η διεταιρικότητα και η πελατειακή αντιμετώπιση του πολίτη από την αστυνομική υπηρεσία, και στη συνέχεια θα αναδειχθούν εκείνες οι ιδιαίτερες πτυχές που διαφοροποιούν τον αστυνομικό της γειτονιάς από το λοιπό προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Σε δεύτερο επίπεδο, θα ακολουθήσει μια ενδελεχής παρουσίαση των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης της Εγκληματικότητας, η ορθή λειτουργία των οποίων μπορεί να τα αναγάγει σε φορείς-κλειδιά για την εδραίωση του θεσμού και την επακόλουθη επιτυχία του συμμετοχικού προτύπου αντεγκληματικής πολιτικής.","The ever-increasing engagement with the criminal phenomenon, coupled with the failure of the traditional suppressive anti-criminal policy model, provided the ground for the development of new models of crime prevention with a purely preventative nature. In line with the recommendations of the Council of Europe, many Western states have now incorporated into their legal arsenals arrangements for participatory prevention standards and coherent actions. The formerly dominant perception of the state's privilege in securing the legitimate good of citizens' security has given way to the inter-partnership and cooperation of the local actors of a society to more effectively combat the crime within it. Besides, the purpose of the relevant actions is shifted from the treatment of offenses and incidents to the identification of those underlying causes which - on the condition that they are growing and expanding - gradually evolve into criminogenic factors capable of undermining the foundations of the social fabric. Within this climate, our country could not remain in the increasingly widespread trend of adopting alternative models to combat the criminal phenomenon. The former prevailing image of EL.AS. with the remote and hostile attitude of its organs towards the citizen succeeding in the emergence of its neighborhood police with the provision of personalized police services and the development of relationships of mutual trust. The focus is on man and his needs, which are served in the best possible way through his active participation in the fight against criminals and in co-operation with other local society actors. The centerpiece of interest is the mediation role of the police, the public's involvement in the correction of the wrongs of its region and its cooperation with Local Councils for Crime Prevention, clubs and voluntary organizations. To this end, the present work is an attempt to close closer to the neighborhood police's newly introduced institution in the Greek criminal reality. As a first step, therefore, we will look at some key features of the new model in a rough way, with emphasis on the theoretical foundations on which it is based. Moving on, we will develop police policing as its neighborhood police officer, such as the interpersonal and customer-friendly approach by the police, and then highlight those particular aspects that differentiate the neighborhood policeman from the rest staff of EL.AS. in the performance of his / her duties. Secondly, an in-depth presentation of the Local Councils for Crime Prevention will be followed, the proper functioning of which can lead them to key players in consolidating the institution and the subsequent success of the participatory anti-criminal policy model."],"dc:identifier":["uoadl:2025531","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2025531"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο αστυνομικός της γειτονιάς. Μια σύγχρονη μέθοδος αντεγκληματικής πολιτικής στην Ελλάδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:47Z"}