{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2059246"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2059246","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μικτά Σύμπλοκα του Ρηνίου και του Τεχνητίου με παράγωγα της Σιπροφλοξασίνης και Φωσφίνες.","abstract":"Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εντάσσεται στα πλαίσια του σχεδιασμού και ανάπτυξης εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την διάκριση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η βιολογική αξιολόγηση νέων «2+1» μικτών συμπλόκων του ρηνίου (Μ=Re) και του τεχνητίου-99m (Μ=99mTc) της γενικής δομής fac-[Μ(CO)3(CipCS2)(P)], με τη διθειοκαρβαμιδική σιπροφλοξασίνη (CipCS2), ως μονοανιονικό διδραστικό υποκαταστάτη και διάφορες φωσφίνες (Ρ) ως μονοδραστικό υποκαταστάτη (Ρ= διμεθυλοφαινυλοφωσφίνη (DMPP), μεθυλοδιφαινυλοφωσφίνη (MPPh2), τριφαινυλοφωσφίνη (PPh3), τρις(4-μεθοξυφαινυλο)φωσφίνη (TMPP), και 1,3,5-τριαζαφοσφααδαμαντάνιο (ADAP)). Η σύνθεση των μικτών συμπλόκων του ρηνίου fac-[Re(CO)3(CipCS2)(P)], 2-6, πραγματοποιήθηκε με ταυτόχρονη επίδραση ισομοριακής ποσότητας του διδραστικού υποκαταστάτη CipCS2 και της αντίστοιχης φωσφίνης στο πρόδρομο σύμπλοκο βρωμοπεντακαρβονυλο-ρήνιο, ReBr(CO)5, σε μεθανόλη. Με τη μέθοδο αυτή ήταν ευκολότερη η απομόνωση των συμπλόκων σε σύγκριση με τη χρησιμοποίηση του τριβρωμοτρικαρβονυλο-ρηνίου ([Et4N]2[ReBr3(CO)3]), ως πρόδρομο σύμπλοκο. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (1Η-NMR). Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρασκευάζονται σε υψηλή απόδοση και ραδιοχημική καθαρότητα με τη χρήση του προδρόμου κατιόντος [99mTc(H2O)3(CO)3]+. Με προσθήκη υδατικού διαλύματος του διδραστικού υποκαταστάτη στο πρόδρομο σύμπλοκο του Tc (Ι), υπό ατμόσφαιρα αζώτου, και θέρμανση για 30 λεπτά σε υδατόλουτρο στους 70οC παρασκευάζεται ποσοτικά το ενδιάμεσο σύμπλοκο fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(H2O)], 1’, στο οποίο στην έκτη θέση παραμένει ένα μόριο νερού. Τα μικτά σύμπλοκα παρασκευάζονται με προσθήκη αιθανολικού διαλύματος του μονοδραστικού υποκαταστάτη στο ενδιάμεσο σύμπλοκο 1’ και επώαση του φιαλιδίου για 30 λεπτά στους 37 οC. Η ταυτοποίηση της δομής των συμπλόκων του 99mTc 1’ – 6’ έγινε με τη μέθοδο της ταυτόχρονης ένεσης σε RP-HPLC (co-injection) του καθαρισμένου συμπλόκου του 99mTc και του αντίστοιχου συμπλόκου του Re που χαρακτηρίστηκαν πλήρως και καταγραφή της έντασης της ακτινοβολίας γ καθώς και της απορρόφησης στα 254 nm σε φασματοφωτόμετρο UV, αντίστοιχα. Μελέτες σταθερότητας έδειξαν ότι όλα τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Επίσης, δεν παρουσιάζουν κανενός είδους διαμοριακή ανταλλαγή ακόμα και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και κυστείνη. Η μέτρηση του συντελεστή μερισμού των συμπλόκων του τεχνητίου σε οκτανόλη/PBS-νερό έδειξε ότι οι ενώσεις είναι λιπόφιλες με τιμές logP από 1.20 (σύμπλοκο 1’) έως 2.70 (σύμπλοκο 5’). Η φαρμακοκινητική μελέτη των συμπλόκων του 99mTc 1’-6’ πραγματοποιήθηκε σε λευκά αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino μέσου βάρους περίπου 30 g, στα οποία είχε προκληθεί άσηπτη φλεγμονή με χορήγηση τερεβινθέλαιου στο δεξιό μηρό και λοίμωξη με χορήγηση εναιωρήματος μικροοργανισμών από στελέχη S.Aureus στον αριστερό μηρό του ζώου. Οι μελέτες έδειξαν ότι τα σύμπλοκα 2’, 3’ και 6’ παρουσιάζουν γρήγορη αιματική κάθαρση μέχρι τα 120 λεπτά. Η ραδιενέργεια στο αίμα για το σύμπλοκο 4’ παραμένει σταθερή, ενώ για το σύμπλοκο 5’ αυξάνεται. Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρουσιάζουν υψηλή πρόσληψη στο ήπαρ και απεκκρίνονται στα έντερα σε ένα εύρος τιμών από 2-21%. Η ραδιενέργεια που μετρήθηκε στα ούρα είναι πολύ μικρή, γεγονός που υποδηλώνει πως δεν απεκκρίνονται από το ουροποιητικό σύστημα. Η συγκέντρωση της ραδιενέργειας στο στομάχι 2 ώρες p.i είναι χαμηλή, γεγονός που υποδηλώνει πως τα σύμπλοκα είναι σταθερά in vivo. Στα 15 λεπτά p.i, όλα τα σύμπλοκα παρουσιάζουν ικανοποιητική πρόσληψη στη περιοχή με τη λοίμωξη. Στα 120 λεπτά p.i, στα σύμπλοκα 1’-5’ παρατηρείται αύξηση της πρόσληψης στη περιοχή με τη λοίμωξη. Ταυτόχρονα, η πρόσληψη των συμπλόκων στην άσηπτη φλεγμονή και στο φυσιολογικό μυ είναι χαμηλότερη. Τη μεγαλύτερη εκλεκτικότητα εμφανίζουν τα σύμπλοκα 4’ και 5’ τα οποία στα 120 λεπτά μετά τη χορήγηση, έχουν λόγο λοίμωξης προς φλεγμονή 3.72 και 2.25 αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα αυτά, καθιστούν τα εν λόγω σύμπλοκα υποψήφιους παράγοντες για τη διαφορική διάγνωση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονή και προγραμματίζονται περαιτέρω μελέτες.","abstract_html":"Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εντάσσεται στα πλαίσια του σχεδιασμού και ανάπτυξης εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την διάκριση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η βιολογική αξιολόγηση νέων «2+1» μικτών συμπλόκων του ρηνίου (Μ=Re) και του τεχνητίου-99m (Μ=99mTc) της γενικής δομής fac-[Μ(CO)3(CipCS2)(P)], με τη διθειοκαρβαμιδική σιπροφλοξασίνη (CipCS2), ως μονοανιονικό διδραστικό υποκαταστάτη και διάφορες φωσφίνες (Ρ) ως μονοδραστικό υποκαταστάτη (Ρ= διμεθυλοφαινυλοφωσφίνη (DMPP), μεθυλοδιφαινυλοφωσφίνη (MPPh2), τριφαινυλοφωσφίνη (PPh3), τρις(4-μεθοξυφαινυλο)φωσφίνη (TMPP), και 1,3,5-τριαζαφοσφααδαμαντάνιο (ADAP)). Η σύνθεση των μικτών συμπλόκων του ρηνίου fac-[Re(CO)3(CipCS2)(P)], 2-6, πραγματοποιήθηκε με ταυτόχρονη επίδραση ισομοριακής ποσότητας του διδραστικού υποκαταστάτη CipCS2 και της αντίστοιχης φωσφίνης στο πρόδρομο σύμπλοκο βρωμοπεντακαρβονυλο-ρήνιο, ReBr(CO)5, σε μεθανόλη. Με τη μέθοδο αυτή ήταν ευκολότερη η απομόνωση των συμπλόκων σε σύγκριση με τη χρησιμοποίηση του τριβρωμοτρικαρβονυλο-ρηνίου ([Et4N]2[ReBr3(CO)3]), ως πρόδρομο σύμπλοκο. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (1Η-NMR). Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρασκευάζονται σε υψηλή απόδοση και ραδιοχημική καθαρότητα με τη χρήση του προδρόμου κατιόντος [99mTc(H2O)3(CO)3]+. Με προσθήκη υδατικού διαλύματος του διδραστικού υποκαταστάτη στο πρόδρομο σύμπλοκο του Tc (Ι), υπό ατμόσφαιρα αζώτου, και θέρμανση για 30 λεπτά σε υδατόλουτρο στους 70οC παρασκευάζεται ποσοτικά το ενδιάμεσο σύμπλοκο fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(H2O)], 1’, στο οποίο στην έκτη θέση παραμένει ένα μόριο νερού. Τα μικτά σύμπλοκα παρασκευάζονται με προσθήκη αιθανολικού διαλύματος του μονοδραστικού υποκαταστάτη στο ενδιάμεσο σύμπλοκο 1’ και επώαση του φιαλιδίου για 30 λεπτά στους 37 οC. Η ταυτοποίηση της δομής των συμπλόκων του 99mTc 1’ – 6’ έγινε με τη μέθοδο της ταυτόχρονης ένεσης σε RP-HPLC (co-injection) του καθαρισμένου συμπλόκου του 99mTc και του αντίστοιχου συμπλόκου του Re που χαρακτηρίστηκαν πλήρως και καταγραφή της έντασης της ακτινοβολίας γ καθώς και της απορρόφησης στα 254 nm σε φασματοφωτόμετρο UV, αντίστοιχα. Μελέτες σταθερότητας έδειξαν ότι όλα τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Επίσης, δεν παρουσιάζουν κανενός είδους διαμοριακή ανταλλαγή ακόμα και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και κυστείνη. Η μέτρηση του συντελεστή μερισμού των συμπλόκων του τεχνητίου σε οκτανόλη/PBS-νερό έδειξε ότι οι ενώσεις είναι λιπόφιλες με τιμές logP από 1.20 (σύμπλοκο 1’) έως 2.70 (σύμπλοκο 5’). Η φαρμακοκινητική μελέτη των συμπλόκων του 99mTc 1’-6’ πραγματοποιήθηκε σε λευκά αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino μέσου βάρους περίπου 30 g, στα οποία είχε προκληθεί άσηπτη φλεγμονή με χορήγηση τερεβινθέλαιου στο δεξιό μηρό και λοίμωξη με χορήγηση εναιωρήματος μικροοργανισμών από στελέχη S.Aureus στον αριστερό μηρό του ζώου. Οι μελέτες έδειξαν ότι τα σύμπλοκα 2’, 3’ και 6’ παρουσιάζουν γρήγορη αιματική κάθαρση μέχρι τα 120 λεπτά. Η ραδιενέργεια στο αίμα για το σύμπλοκο 4’ παραμένει σταθερή, ενώ για το σύμπλοκο 5’ αυξάνεται. Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρουσιάζουν υψηλή πρόσληψη στο ήπαρ και απεκκρίνονται στα έντερα σε ένα εύρος τιμών από 2-21%. Η ραδιενέργεια που μετρήθηκε στα ούρα είναι πολύ μικρή, γεγονός που υποδηλώνει πως δεν απεκκρίνονται από το ουροποιητικό σύστημα. Η συγκέντρωση της ραδιενέργειας στο στομάχι 2 ώρες p.i είναι χαμηλή, γεγονός που υποδηλώνει πως τα σύμπλοκα είναι σταθερά in vivo. Στα 15 λεπτά p.i, όλα τα σύμπλοκα παρουσιάζουν ικανοποιητική πρόσληψη στη περιοχή με τη λοίμωξη. Στα 120 λεπτά p.i, στα σύμπλοκα 1’-5’ παρατηρείται αύξηση της πρόσληψης στη περιοχή με τη λοίμωξη. Ταυτόχρονα, η πρόσληψη των συμπλόκων στην άσηπτη φλεγμονή και στο φυσιολογικό μυ είναι χαμηλότερη. Τη μεγαλύτερη εκλεκτικότητα εμφανίζουν τα σύμπλοκα 4’ και 5’ τα οποία στα 120 λεπτά μετά τη χορήγηση, έχουν λόγο λοίμωξης προς φλεγμονή 3.72 και 2.25 αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα αυτά, καθιστούν τα εν λόγω σύμπλοκα υποψήφιους παράγοντες για τη διαφορική διάγνωση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονή και προγραμματίζονται περαιτέρω μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Ελένη","Papadopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:49Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2059246"],"render_values":[{"text":"uoadl:2059246","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2059246","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2059246","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2059246","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Ελένη","Papadopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2059246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2059246"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εντάσσεται στα πλαίσια του σχεδιασμού και ανάπτυξης εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την διάκριση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η βιολογική αξιολόγηση νέων «2+1» μικτών συμπλόκων του ρηνίου (Μ=Re) και του τεχνητίου-99m (Μ=99mTc) της γενικής δομής fac-[Μ(CO)3(CipCS2)(P)], με τη διθειοκαρβαμιδική σιπροφλοξασίνη (CipCS2), ως μονοανιονικό διδραστικό υποκαταστάτη και διάφορες φωσφίνες (Ρ) ως μονοδραστικό υποκαταστάτη (Ρ= διμεθυλοφαινυλοφωσφίνη (DMPP), μεθυλοδιφαινυλοφωσφίνη (MPPh2), τριφαινυλοφωσφίνη (PPh3), τρις(4-μεθοξυφαινυλο)φωσφίνη (TMPP), και 1,3,5-τριαζαφοσφααδαμαντάνιο (ADAP)). Η σύνθεση των μικτών συμπλόκων του ρηνίου fac-[Re(CO)3(CipCS2)(P)], 2-6, πραγματοποιήθηκε με ταυτόχρονη επίδραση ισομοριακής ποσότητας του διδραστικού υποκαταστάτη CipCS2 και της αντίστοιχης φωσφίνης στο πρόδρομο σύμπλοκο βρωμοπεντακαρβονυλο-ρήνιο, ReBr(CO)5, σε μεθανόλη. Με τη μέθοδο αυτή ήταν ευκολότερη η απομόνωση των συμπλόκων σε σύγκριση με τη χρησιμοποίηση του τριβρωμοτρικαρβονυλο-ρηνίου ([Et4N]2[ReBr3(CO)3]), ως πρόδρομο σύμπλοκο. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (1Η-NMR). Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρασκευάζονται σε υψηλή απόδοση και ραδιοχημική καθαρότητα με τη χρήση του προδρόμου κατιόντος [99mTc(H2O)3(CO)3]+. Με προσθήκη υδατικού διαλύματος του διδραστικού υποκαταστάτη στο πρόδρομο σύμπλοκο του Tc (Ι), υπό ατμόσφαιρα αζώτου, και θέρμανση για 30 λεπτά σε υδατόλουτρο στους 70οC παρασκευάζεται ποσοτικά το ενδιάμεσο σύμπλοκο fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(H2O)], 1’, στο οποίο στην έκτη θέση παραμένει ένα μόριο νερού. Τα μικτά σύμπλοκα παρασκευάζονται με προσθήκη αιθανολικού διαλύματος του μονοδραστικού υποκαταστάτη στο ενδιάμεσο σύμπλοκο 1’ και επώαση του φιαλιδίου για 30 λεπτά στους 37 οC. Η ταυτοποίηση της δομής των συμπλόκων του 99mTc 1’ – 6’ έγινε με τη μέθοδο της ταυτόχρονης ένεσης σε RP-HPLC (co-injection) του καθαρισμένου συμπλόκου του 99mTc και του αντίστοιχου συμπλόκου του Re που χαρακτηρίστηκαν πλήρως και καταγραφή της έντασης της ακτινοβολίας γ καθώς και της απορρόφησης στα 254 nm σε φασματοφωτόμετρο UV, αντίστοιχα. Μελέτες σταθερότητας έδειξαν ότι όλα τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Επίσης, δεν παρουσιάζουν κανενός είδους διαμοριακή ανταλλαγή ακόμα και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και κυστείνη. Η μέτρηση του συντελεστή μερισμού των συμπλόκων του τεχνητίου σε οκτανόλη/PBS-νερό έδειξε ότι οι ενώσεις είναι λιπόφιλες με τιμές logP από 1.20 (σύμπλοκο 1’) έως 2.70 (σύμπλοκο 5’). Η φαρμακοκινητική μελέτη των συμπλόκων του 99mTc 1’-6’ πραγματοποιήθηκε σε λευκά αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino μέσου βάρους περίπου 30 g, στα οποία είχε προκληθεί άσηπτη φλεγμονή με χορήγηση τερεβινθέλαιου στο δεξιό μηρό και λοίμωξη με χορήγηση εναιωρήματος μικροοργανισμών από στελέχη S.Aureus στον αριστερό μηρό του ζώου. Οι μελέτες έδειξαν ότι τα σύμπλοκα 2’, 3’ και 6’ παρουσιάζουν γρήγορη αιματική κάθαρση μέχρι τα 120 λεπτά. Η ραδιενέργεια στο αίμα για το σύμπλοκο 4’ παραμένει σταθερή, ενώ για το σύμπλοκο 5’ αυξάνεται. Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρουσιάζουν υψηλή πρόσληψη στο ήπαρ και απεκκρίνονται στα έντερα σε ένα εύρος τιμών από 2-21%. Η ραδιενέργεια που μετρήθηκε στα ούρα είναι πολύ μικρή, γεγονός που υποδηλώνει πως δεν απεκκρίνονται από το ουροποιητικό σύστημα. Η συγκέντρωση της ραδιενέργειας στο στομάχι 2 ώρες p.i είναι χαμηλή, γεγονός που υποδηλώνει πως τα σύμπλοκα είναι σταθερά in vivo. Στα 15 λεπτά p.i, όλα τα σύμπλοκα παρουσιάζουν ικανοποιητική πρόσληψη στη περιοχή με τη λοίμωξη. Στα 120 λεπτά p.i, στα σύμπλοκα 1’-5’ παρατηρείται αύξηση της πρόσληψης στη περιοχή με τη λοίμωξη. Ταυτόχρονα, η πρόσληψη των συμπλόκων στην άσηπτη φλεγμονή και στο φυσιολογικό μυ είναι χαμηλότερη. Τη μεγαλύτερη εκλεκτικότητα εμφανίζουν τα σύμπλοκα 4’ και 5’ τα οποία στα 120 λεπτά μετά τη χορήγηση, έχουν λόγο λοίμωξης προς φλεγμονή 3.72 και 2.25 αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα αυτά, καθιστούν τα εν λόγω σύμπλοκα υποψήφιους παράγοντες για τη διαφορική διάγνωση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονή και προγραμματίζονται περαιτέρω μελέτες.","Aiming at the development of infection imaging agents, a series of new 99mTc tricarbonyl [2+1] mixed ligand complexes with ciprofloxacin dithiocarbamate as bidentate ligand (CipCS2) and various phosphines as monodentate ligands (P) were synthesized and characterized. Ciprofloxacin reacted with carbon disulphide to give ligand CipCS2Na2. Reaction of equimolar quantities of CipCS2Na2 with the precursor [NEt4]2[ReBr3(CO)3] afforded Re(CO)3(CipCS2)(H2O), 1. Addition of triphenylphosphine (PPh3) to a solution of 1 afforded the mixed ligand complex Re(CO)3(CipCS2)(PPh3), 4, by substitution of the water molecule. In an alternative one-pot way, simultaneous addition of the bidentate ligand CipCS2Na2 and the monodentate ligands dimethylphenylphosphine (DMPP), methyl(diphenyl)phosphine (MPPh2), triphenylphosphine (PPh3), tris(4-methoxyphenyl) phosphine (TMPP), and 1,3,5-Triaza-7-phosphaadamantane (ADAP) to a solution of ReCO5Br afforded the mixed ligand complexes 2 - 6 of the general formula Re(CO)3(CipCS2)(P). The rhenium complexes 1-6 were characterized by IR and NMR spectroscopies. Rhenium complexes 2-6 were prepared in higher overall yield with the one-pot synthesis. At technetium-99m level, reaction of CipCS2Na2 with the precursor fac-[99mTc(OH2)3(CO)3]+ at 70oC for 30 min resulted in the formation of fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(H2O)], 1’. Addition of phosphines to 1’ resulted in the quantitative formation of complexes fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(P)], 2’-6’. The technetium complexes 2’-6’ were characterized by comparative HPLC studies using the Re analogues as standards. Stability studies showed that the 99mTc complexes are stable in their reaction mixture and after isolation by HPLC for at least 24 hours. Challenge experiments with histidine and cysteine for complexes 2’-6’showed high stability up to 6 hr. Biodistribution studies have shown that complexes 1’-6’ had no significant uptake in stomach 2 hrs p.i., indicating their in vivo stability. All complexes showed high uptake in the liver and low radioactivity in the urine. All compounds showed high selective uptake in the infected tissue except for complex 6’. Complex 4’ showed at 15 and 120 min p.i. higher radioactivity uptake in the infected muscle (2.93±0.09 and 3.12±0.14) compared to the uptake in the normal muscle and the aseptic inflammation. Complex 5’, at 120 min p.i, showed a promising infected/normal muscle ratio of 3.32, while inflammation/ normal muscle ratio was 1.51. In conclusion, these encouraging results make both complexes candidate agents for the differential diagnosis of infection and further studies will be conducted to prove the possible use of these complexes as infection imaging agents."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μικτά Σύμπλοκα του Ρηνίου και του Τεχνητίου με παράγωγα της Σιπροφλοξασίνης και Φωσφίνες."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Ελένη","Papadopoulou Eleni"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εντάσσεται στα πλαίσια του σχεδιασμού και ανάπτυξης εξειδικευμένων διαγνωστικών ραδιοφαρμάκων για την διάκριση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονη. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η βιολογική αξιολόγηση νέων «2+1» μικτών συμπλόκων του ρηνίου (Μ=Re) και του τεχνητίου-99m (Μ=99mTc) της γενικής δομής fac-[Μ(CO)3(CipCS2)(P)], με τη διθειοκαρβαμιδική σιπροφλοξασίνη (CipCS2), ως μονοανιονικό διδραστικό υποκαταστάτη και διάφορες φωσφίνες (Ρ) ως μονοδραστικό υποκαταστάτη (Ρ= διμεθυλοφαινυλοφωσφίνη (DMPP), μεθυλοδιφαινυλοφωσφίνη (MPPh2), τριφαινυλοφωσφίνη (PPh3), τρις(4-μεθοξυφαινυλο)φωσφίνη (TMPP), και 1,3,5-τριαζαφοσφααδαμαντάνιο (ADAP)). Η σύνθεση των μικτών συμπλόκων του ρηνίου fac-[Re(CO)3(CipCS2)(P)], 2-6, πραγματοποιήθηκε με ταυτόχρονη επίδραση ισομοριακής ποσότητας του διδραστικού υποκαταστάτη CipCS2 και της αντίστοιχης φωσφίνης στο πρόδρομο σύμπλοκο βρωμοπεντακαρβονυλο-ρήνιο, ReBr(CO)5, σε μεθανόλη. Με τη μέθοδο αυτή ήταν ευκολότερη η απομόνωση των συμπλόκων σε σύγκριση με τη χρησιμοποίηση του τριβρωμοτρικαρβονυλο-ρηνίου ([Et4N]2[ReBr3(CO)3]), ως πρόδρομο σύμπλοκο. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (1Η-NMR). Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρασκευάζονται σε υψηλή απόδοση και ραδιοχημική καθαρότητα με τη χρήση του προδρόμου κατιόντος [99mTc(H2O)3(CO)3]+. Με προσθήκη υδατικού διαλύματος του διδραστικού υποκαταστάτη στο πρόδρομο σύμπλοκο του Tc (Ι), υπό ατμόσφαιρα αζώτου, και θέρμανση για 30 λεπτά σε υδατόλουτρο στους 70οC παρασκευάζεται ποσοτικά το ενδιάμεσο σύμπλοκο fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(H2O)], 1’, στο οποίο στην έκτη θέση παραμένει ένα μόριο νερού. Τα μικτά σύμπλοκα παρασκευάζονται με προσθήκη αιθανολικού διαλύματος του μονοδραστικού υποκαταστάτη στο ενδιάμεσο σύμπλοκο 1’ και επώαση του φιαλιδίου για 30 λεπτά στους 37 οC. Η ταυτοποίηση της δομής των συμπλόκων του 99mTc 1’ – 6’ έγινε με τη μέθοδο της ταυτόχρονης ένεσης σε RP-HPLC (co-injection) του καθαρισμένου συμπλόκου του 99mTc και του αντίστοιχου συμπλόκου του Re που χαρακτηρίστηκαν πλήρως και καταγραφή της έντασης της ακτινοβολίας γ καθώς και της απορρόφησης στα 254 nm σε φασματοφωτόμετρο UV, αντίστοιχα. Μελέτες σταθερότητας έδειξαν ότι όλα τα σύμπλοκα είναι σταθερά, τόσο στο μίγμα της αντίδρασης παρασκευής, όσο και ως απομονωμένα από την HPLC. Επίσης, δεν παρουσιάζουν κανενός είδους διαμοριακή ανταλλαγή ακόμα και όταν επωάζονται με περίσσεια (10-3Μ) ισχυρών ανταγωνιστών για το 99mTc(I), όπως η ιστιδίνη και κυστείνη. Η μέτρηση του συντελεστή μερισμού των συμπλόκων του τεχνητίου σε οκτανόλη/PBS-νερό έδειξε ότι οι ενώσεις είναι λιπόφιλες με τιμές logP από 1.20 (σύμπλοκο 1’) έως 2.70 (σύμπλοκο 5’). Η φαρμακοκινητική μελέτη των συμπλόκων του 99mTc 1’-6’ πραγματοποιήθηκε σε λευκά αρσενικά ποντίκια τύπου Swiss Albino μέσου βάρους περίπου 30 g, στα οποία είχε προκληθεί άσηπτη φλεγμονή με χορήγηση τερεβινθέλαιου στο δεξιό μηρό και λοίμωξη με χορήγηση εναιωρήματος μικροοργανισμών από στελέχη S.Aureus στον αριστερό μηρό του ζώου. Οι μελέτες έδειξαν ότι τα σύμπλοκα 2’, 3’ και 6’ παρουσιάζουν γρήγορη αιματική κάθαρση μέχρι τα 120 λεπτά. Η ραδιενέργεια στο αίμα για το σύμπλοκο 4’ παραμένει σταθερή, ενώ για το σύμπλοκο 5’ αυξάνεται. Τα σύμπλοκα του 99mTc 1’-6’ παρουσιάζουν υψηλή πρόσληψη στο ήπαρ και απεκκρίνονται στα έντερα σε ένα εύρος τιμών από 2-21%. Η ραδιενέργεια που μετρήθηκε στα ούρα είναι πολύ μικρή, γεγονός που υποδηλώνει πως δεν απεκκρίνονται από το ουροποιητικό σύστημα. Η συγκέντρωση της ραδιενέργειας στο στομάχι 2 ώρες p.i είναι χαμηλή, γεγονός που υποδηλώνει πως τα σύμπλοκα είναι σταθερά in vivo. Στα 15 λεπτά p.i, όλα τα σύμπλοκα παρουσιάζουν ικανοποιητική πρόσληψη στη περιοχή με τη λοίμωξη. Στα 120 λεπτά p.i, στα σύμπλοκα 1’-5’ παρατηρείται αύξηση της πρόσληψης στη περιοχή με τη λοίμωξη. Ταυτόχρονα, η πρόσληψη των συμπλόκων στην άσηπτη φλεγμονή και στο φυσιολογικό μυ είναι χαμηλότερη. Τη μεγαλύτερη εκλεκτικότητα εμφανίζουν τα σύμπλοκα 4’ και 5’ τα οποία στα 120 λεπτά μετά τη χορήγηση, έχουν λόγο λοίμωξης προς φλεγμονή 3.72 και 2.25 αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα αυτά, καθιστούν τα εν λόγω σύμπλοκα υποψήφιους παράγοντες για τη διαφορική διάγνωση της λοίμωξης από την άσηπτη φλεγμονή και προγραμματίζονται περαιτέρω μελέτες.","Aiming at the development of infection imaging agents, a series of new 99mTc tricarbonyl [2+1] mixed ligand complexes with ciprofloxacin dithiocarbamate as bidentate ligand (CipCS2) and various phosphines as monodentate ligands (P) were synthesized and characterized. Ciprofloxacin reacted with carbon disulphide to give ligand CipCS2Na2. Reaction of equimolar quantities of CipCS2Na2 with the precursor [NEt4]2[ReBr3(CO)3] afforded Re(CO)3(CipCS2)(H2O), 1. Addition of triphenylphosphine (PPh3) to a solution of 1 afforded the mixed ligand complex Re(CO)3(CipCS2)(PPh3), 4, by substitution of the water molecule. In an alternative one-pot way, simultaneous addition of the bidentate ligand CipCS2Na2 and the monodentate ligands dimethylphenylphosphine (DMPP), methyl(diphenyl)phosphine (MPPh2), triphenylphosphine (PPh3), tris(4-methoxyphenyl) phosphine (TMPP), and 1,3,5-Triaza-7-phosphaadamantane (ADAP) to a solution of ReCO5Br afforded the mixed ligand complexes 2 - 6 of the general formula Re(CO)3(CipCS2)(P). The rhenium complexes 1-6 were characterized by IR and NMR spectroscopies. Rhenium complexes 2-6 were prepared in higher overall yield with the one-pot synthesis. At technetium-99m level, reaction of CipCS2Na2 with the precursor fac-[99mTc(OH2)3(CO)3]+ at 70oC for 30 min resulted in the formation of fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(H2O)], 1’. Addition of phosphines to 1’ resulted in the quantitative formation of complexes fac-[99mTc(CO)3(CipCS2)(P)], 2’-6’. The technetium complexes 2’-6’ were characterized by comparative HPLC studies using the Re analogues as standards. Stability studies showed that the 99mTc complexes are stable in their reaction mixture and after isolation by HPLC for at least 24 hours. Challenge experiments with histidine and cysteine for complexes 2’-6’showed high stability up to 6 hr. Biodistribution studies have shown that complexes 1’-6’ had no significant uptake in stomach 2 hrs p.i., indicating their in vivo stability. All complexes showed high uptake in the liver and low radioactivity in the urine. All compounds showed high selective uptake in the infected tissue except for complex 6’. Complex 4’ showed at 15 and 120 min p.i. higher radioactivity uptake in the infected muscle (2.93±0.09 and 3.12±0.14) compared to the uptake in the normal muscle and the aseptic inflammation. Complex 5’, at 120 min p.i, showed a promising infected/normal muscle ratio of 3.32, while inflammation/ normal muscle ratio was 1.51. In conclusion, these encouraging results make both complexes candidate agents for the differential diagnosis of infection and further studies will be conducted to prove the possible use of these complexes as infection imaging agents."],"dc:identifier":["uoadl:2059246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2059246"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μικτά Σύμπλοκα του Ρηνίου και του Τεχνητίου με παράγωγα της Σιπροφλοξασίνης και Φωσφίνες."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:49Z"}