{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2073365"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2073365","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αναπαράσταση του αναπηρικού σώματος, του πόνου και των δεινών του στο έργο της Frida Kahlo: ανάλυση οπτικού υλικού υπό το πρίσμα της κοινωνικής προσέγγισης της αναπηρίας.","abstract":"Η δημιουργικότητα μέσω της τέχνης αποτελεί το αντίδοτο στον πόνο. Το ατύχημα της Frida Kahlo σε ηλικία 18 ετών της προκάλεσε σοβαρές σωματικές βλάβες που σε συνδυασμό με την πολιομυελίτιδα που είχε από την ηλικία των έξι ετών συνέβαλαν στο να μείνει ανάπηρη σε όλη της τη ζωή. Πρόκειται για ένα άτομο που έγινε καλλιτέχνης μέσα από την αναπηρία της. Στο έργο της μεταφέρει βιογραφικά τον σωματικό και ψυχολογικό της πόνο. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της αναπαράστασης της αναπηρίας και του βιώματος του πόνου και των δεινών του σώματος στο έργο της Frida Kahlo υπό το πρίσμα των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ειδικότερα της εικαστικής εικονοπλασίας της καλλιτέχνιδος με τον θεωρητικό λόγο των σπουδών στην αναπηρία. Για τη διερεύνηση της αναπαράστασης της σωματικής αναπηρίας και της έκφρασης του πόνου στο έργο της Frida Kahlo με τη συνάντηση με τις σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας διατυπώθηκαν τα ερευνητικά ερωτήματα για να απαντηθούν τα ζητήματα που προκύπτουν: Ο τρόπος απόδοσης της σωματικής αναπηρίας, οι σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας που εντοπίζονται, πώς κοινωνικοποιείται το βίωμα του πόνου και τα πλαστικά στοιχεία με τις καλλιτεχνικές επιρροές που συγκροτούν το αντικείμενο της αναπαράστασης της αναπηρίας διερευνώνται στην έρευνα αυτή. Για την επίτευξη του σκοπού της έρευνας επιλέχτηκε η ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση. Η μέθοδος ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων είναι η ποιοτική ανάλυση οπτικού υλικού, των εικαστικών έργων και στηρίζεται στην ανάλυση περιεχομένου των στοιχείων εικαστικής γλώσσας και των ερμηνειών. Τα ευρήματα που αφορούν το καλλιτεχνικό έργο της Frida αριθμούνται σε 200 έργα ζωγραφικής, σχέδια, σκίτσα και χαρακτικά. Από το συνολικό έργο της Kahlo επιλέγηκαν τα έργα που υπαινίσσονται το προσωπικό βίωμα της αναπηρίας της, τα οποία αναπαριστούν το αναπηρικό σώμα εκφράζοντας τον πόνο και τα δεινά του. Για την παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της σκόπιμης δειγματοληψίας. Έτσι έγινε η επιλογή σε 31 έργα, ώστε να επεξεργαστεί και να διερευνηθεί το δείγμα. Με αφετηρία την αναπηρία της, η Kahlo ξεκίνησε να ζωγραφίζει για όλη της τη ζωή, αξιοποιώντας την τέχνη ως μέσο ενδυνάμωσης. Ο πόνος της έγινε μέσα από τα έργα της μια συλλογική εμπειρία. Μέσα από τη διαδικασία αυτή φαίνεται η διφορούμενη παρουσίαση της αναπηρίας από την Kahlo με τον τραγικό αλλά και γενναίο χαρακτήρα που εξέφραζε: «Στο τέλος της ημέρας, μπορούμε να αντέξουμε περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε ότι μπορούμε». Στη ζωγραφική της τεκμηριώνει τις δικές της προσπάθειες για να επιβιώσει από τον πόνο μέσα από εικόνες με φαντασία, στωικότητα και αλληγορία. Μέσω της δύναμης της εικόνας ακυρώνει τις προκαταλήψεις και διαμορφώνει κοινωνικές συμπεριφορές σε σχέση με την προσέγγιση της αναπηρίας. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του σώματός της προκάλεσε την ευαισθητοποίηση του κοινού κατά την αρνητική στάση στην αναπηρία. Αποδίδοντας το κατεστραμμένο της σώμα, η έκφρασή της παραμένει στωική χωρίς δραματικότητα και αντιμετωπίζει με γενναιότητα τον πόνο, την αγωνία, τη σκέψη του θανάτου. Δημιουργεί τον δικό της σουρεαλισμό αντικαθιστώντας το όνειρο με την προσωπική της εμπειρία. Ο πόνος της Kahlo ακόμα και αν αγνοείται ή παρερμηνεύεται συνεχίζει να υπάρχει. Ποτέ πιο πριν στην ιστορία της τέχνης δεν υπήρξε άλλος καλλιτέχνης που να παρουσίασε το προσωπικό του τραύμα και πόνο. Το μοναδικό έργο της Kahlo επανέρχεται στο προσκήνιο του 20ου αιώνα για να συνδιαλεγεί με τη διερεύνηση του ανθρώπινου σώματος ασκώντας σημαντικές επιρροές στο κίνημα του μοντερνισμού.","abstract_html":"Η δημιουργικότητα μέσω της τέχνης αποτελεί το αντίδοτο στον πόνο. Το ατύχημα της Frida Kahlo σε ηλικία 18 ετών της προκάλεσε σοβαρές σωματικές βλάβες που σε συνδυασμό με την πολιομυελίτιδα που είχε από την ηλικία των έξι ετών συνέβαλαν στο να μείνει ανάπηρη σε όλη της τη ζωή. Πρόκειται για ένα άτομο που έγινε καλλιτέχνης μέσα από την αναπηρία της. Στο έργο της μεταφέρει βιογραφικά τον σωματικό και ψυχολογικό της πόνο. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της αναπαράστασης της αναπηρίας και του βιώματος του πόνου και των δεινών του σώματος στο έργο της Frida Kahlo υπό το πρίσμα των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ειδικότερα της εικαστικής εικονοπλασίας της καλλιτέχνιδος με τον θεωρητικό λόγο των σπουδών στην αναπηρία. Για τη διερεύνηση της αναπαράστασης της σωματικής αναπηρίας και της έκφρασης του πόνου στο έργο της Frida Kahlo με τη συνάντηση με τις σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας διατυπώθηκαν τα ερευνητικά ερωτήματα για να απαντηθούν τα ζητήματα που προκύπτουν: Ο τρόπος απόδοσης της σωματικής αναπηρίας, οι σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας που εντοπίζονται, πώς κοινωνικοποιείται το βίωμα του πόνου και τα πλαστικά στοιχεία με τις καλλιτεχνικές επιρροές που συγκροτούν το αντικείμενο της αναπαράστασης της αναπηρίας διερευνώνται στην έρευνα αυτή. Για την επίτευξη του σκοπού της έρευνας επιλέχτηκε η ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση. Η μέθοδος ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων είναι η ποιοτική ανάλυση οπτικού υλικού, των εικαστικών έργων και στηρίζεται στην ανάλυση περιεχομένου των στοιχείων εικαστικής γλώσσας και των ερμηνειών. Τα ευρήματα που αφορούν το καλλιτεχνικό έργο της Frida αριθμούνται σε 200 έργα ζωγραφικής, σχέδια, σκίτσα και χαρακτικά. Από το συνολικό έργο της Kahlo επιλέγηκαν τα έργα που υπαινίσσονται το προσωπικό βίωμα της αναπηρίας της, τα οποία αναπαριστούν το αναπηρικό σώμα εκφράζοντας τον πόνο και τα δεινά του. Για την παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της σκόπιμης δειγματοληψίας. Έτσι έγινε η επιλογή σε 31 έργα, ώστε να επεξεργαστεί και να διερευνηθεί το δείγμα. Με αφετηρία την αναπηρία της, η Kahlo ξεκίνησε να ζωγραφίζει για όλη της τη ζωή, αξιοποιώντας την τέχνη ως μέσο ενδυνάμωσης. Ο πόνος της έγινε μέσα από τα έργα της μια συλλογική εμπειρία. Μέσα από τη διαδικασία αυτή φαίνεται η διφορούμενη παρουσίαση της αναπηρίας από την Kahlo με τον τραγικό αλλά και γενναίο χαρακτήρα που εξέφραζε: «Στο τέλος της ημέρας, μπορούμε να αντέξουμε περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε ότι μπορούμε». Στη ζωγραφική της τεκμηριώνει τις δικές της προσπάθειες για να επιβιώσει από τον πόνο μέσα από εικόνες με φαντασία, στωικότητα και αλληγορία. Μέσω της δύναμης της εικόνας ακυρώνει τις προκαταλήψεις και διαμορφώνει κοινωνικές συμπεριφορές σε σχέση με την προσέγγιση της αναπηρίας. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του σώματός της προκάλεσε την ευαισθητοποίηση του κοινού κατά την αρνητική στάση στην αναπηρία. Αποδίδοντας το κατεστραμμένο της σώμα, η έκφρασή της παραμένει στωική χωρίς δραματικότητα και αντιμετωπίζει με γενναιότητα τον πόνο, την αγωνία, τη σκέψη του θανάτου. Δημιουργεί τον δικό της σουρεαλισμό αντικαθιστώντας το όνειρο με την προσωπική της εμπειρία. Ο πόνος της Kahlo ακόμα και αν αγνοείται ή παρερμηνεύεται συνεχίζει να υπάρχει. Ποτέ πιο πριν στην ιστορία της τέχνης δεν υπήρξε άλλος καλλιτέχνης που να παρουσίασε το προσωπικό του τραύμα και πόνο. Το μοναδικό έργο της Kahlo επανέρχεται στο προσκήνιο του 20ου αιώνα για να συνδιαλεγεί με τη διερεύνηση του ανθρώπινου σώματος ασκώντας σημαντικές επιρροές στο κίνημα του μοντερνισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοφή Στέλλα","Christofi Stella"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:51Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2073365"],"render_values":[{"text":"uoadl:2073365","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2073365","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2073365","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2073365","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοφή Στέλλα","Christofi Stella"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2073365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2073365"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δημιουργικότητα μέσω της τέχνης αποτελεί το αντίδοτο στον πόνο. Το ατύχημα της Frida Kahlo σε ηλικία 18 ετών της προκάλεσε σοβαρές σωματικές βλάβες που σε συνδυασμό με την πολιομυελίτιδα που είχε από την ηλικία των έξι ετών συνέβαλαν στο να μείνει ανάπηρη σε όλη της τη ζωή. Πρόκειται για ένα άτομο που έγινε καλλιτέχνης μέσα από την αναπηρία της. Στο έργο της μεταφέρει βιογραφικά τον σωματικό και ψυχολογικό της πόνο. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της αναπαράστασης της αναπηρίας και του βιώματος του πόνου και των δεινών του σώματος στο έργο της Frida Kahlo υπό το πρίσμα των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ειδικότερα της εικαστικής εικονοπλασίας της καλλιτέχνιδος με τον θεωρητικό λόγο των σπουδών στην αναπηρία. Για τη διερεύνηση της αναπαράστασης της σωματικής αναπηρίας και της έκφρασης του πόνου στο έργο της Frida Kahlo με τη συνάντηση με τις σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας διατυπώθηκαν τα ερευνητικά ερωτήματα για να απαντηθούν τα ζητήματα που προκύπτουν: Ο τρόπος απόδοσης της σωματικής αναπηρίας, οι σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας που εντοπίζονται, πώς κοινωνικοποιείται το βίωμα του πόνου και τα πλαστικά στοιχεία με τις καλλιτεχνικές επιρροές που συγκροτούν το αντικείμενο της αναπαράστασης της αναπηρίας διερευνώνται στην έρευνα αυτή. Για την επίτευξη του σκοπού της έρευνας επιλέχτηκε η ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση. Η μέθοδος ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων είναι η ποιοτική ανάλυση οπτικού υλικού, των εικαστικών έργων και στηρίζεται στην ανάλυση περιεχομένου των στοιχείων εικαστικής γλώσσας και των ερμηνειών. Τα ευρήματα που αφορούν το καλλιτεχνικό έργο της Frida αριθμούνται σε 200 έργα ζωγραφικής, σχέδια, σκίτσα και χαρακτικά. Από το συνολικό έργο της Kahlo επιλέγηκαν τα έργα που υπαινίσσονται το προσωπικό βίωμα της αναπηρίας της, τα οποία αναπαριστούν το αναπηρικό σώμα εκφράζοντας τον πόνο και τα δεινά του. Για την παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της σκόπιμης δειγματοληψίας. Έτσι έγινε η επιλογή σε 31 έργα, ώστε να επεξεργαστεί και να διερευνηθεί το δείγμα. Με αφετηρία την αναπηρία της, η Kahlo ξεκίνησε να ζωγραφίζει για όλη της τη ζωή, αξιοποιώντας την τέχνη ως μέσο ενδυνάμωσης. Ο πόνος της έγινε μέσα από τα έργα της μια συλλογική εμπειρία. Μέσα από τη διαδικασία αυτή φαίνεται η διφορούμενη παρουσίαση της αναπηρίας από την Kahlo με τον τραγικό αλλά και γενναίο χαρακτήρα που εξέφραζε: «Στο τέλος της ημέρας, μπορούμε να αντέξουμε περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε ότι μπορούμε». Στη ζωγραφική της τεκμηριώνει τις δικές της προσπάθειες για να επιβιώσει από τον πόνο μέσα από εικόνες με φαντασία, στωικότητα και αλληγορία. Μέσω της δύναμης της εικόνας ακυρώνει τις προκαταλήψεις και διαμορφώνει κοινωνικές συμπεριφορές σε σχέση με την προσέγγιση της αναπηρίας. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του σώματός της προκάλεσε την ευαισθητοποίηση του κοινού κατά την αρνητική στάση στην αναπηρία. Αποδίδοντας το κατεστραμμένο της σώμα, η έκφρασή της παραμένει στωική χωρίς δραματικότητα και αντιμετωπίζει με γενναιότητα τον πόνο, την αγωνία, τη σκέψη του θανάτου. Δημιουργεί τον δικό της σουρεαλισμό αντικαθιστώντας το όνειρο με την προσωπική της εμπειρία. Ο πόνος της Kahlo ακόμα και αν αγνοείται ή παρερμηνεύεται συνεχίζει να υπάρχει. Ποτέ πιο πριν στην ιστορία της τέχνης δεν υπήρξε άλλος καλλιτέχνης που να παρουσίασε το προσωπικό του τραύμα και πόνο. Το μοναδικό έργο της Kahlo επανέρχεται στο προσκήνιο του 20ου αιώνα για να συνδιαλεγεί με τη διερεύνηση του ανθρώπινου σώματος ασκώντας σημαντικές επιρροές στο κίνημα του μοντερνισμού.","Creativity through art is the antidote to pain. Frida Kahlo’s accident when she was eighteen provoked many problems to her body in combination with the polio that had affected her at the age of sixwhich lead her to the disability during her life. She became an artist through her disability. Her biographical work carries her psychological and physical pain. The purpose of the current study is to research the representation of the disabled body, its pain and suffering in art of Frida Kahlo under the contemporary interpretive approaches of disability. The ultimate goal of the research is to develop a dialogue between the artistic creation, especially the visual imagination of the artist and the theory disability studies. The research questions were formed to investigate the representation of the disabled body and the expression of pain in Frida Kahlo’s artwork that meet the contemporary interpretive approaches of disabilityand to answer the issues that accrue: The way of the representation of disability, the identified contemporary interpretive approaches of disability, the social experience of pain, the visual elements with the artistic influences that constitute the subject of the representation of disability are explored in this research. The qualitative approach of the research was chosen to serve the purpose of the particular study. The research method is qualitative analysis of data research (visual material), because it is based on qualitative visual analysis and interpretation. The findings of Kahlo’s artistic work are numbered in 200 paintings, drawings, sketches and engravings. From the overall Kahlo’s work, the artworks that hint her personal experience of disability were selected which represent the disabled body, its pain and its suffering. The method of purposeful sampling was used for this research. So, thirty one artworks were selected to investigate and research the sample. Kahlo started painting during her lifetime, beginning from her disability and deployed art as a mean of reinforcement. Pain became a collective experience through her artwork. Through this process the ambiguous representation of Kahlo’s disability appears with the tragic but brave character that she expressed: “At the end of the day, we can withstand more than we think we can”.In her painting she documents her own efforts to survive from pain through images of imagination, stoicism and allegory. Through the power of image, she cancels prejudices and shapes social behaviors in relation to the disability approach. Using the image of her body she raisedawareness to the public and dismissed its negative attitude to disability. By attributing her ruined body, her expression remains stoic without drama and treats bravely the pain, the agony thought of death. She creates her own surrealism replacing dream with her own experience. Kahlo’s pain even if ignored or misinterpreted continues to exist. Never before in art history, there was no other artist who represented his/her own personal trauma and pain. Kahlo’s unique artwork comes back at the vanguard of the 20th century to converse with the exploration of the human body, exerting significant influences on the movement of modernism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αναπαράσταση του αναπηρικού σώματος, του πόνου και των δεινών του στο έργο της Frida Kahlo: ανάλυση οπτικού υλικού υπό το πρίσμα της κοινωνικής προσέγγισης της αναπηρίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοφή Στέλλα","Christofi Stella"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η δημιουργικότητα μέσω της τέχνης αποτελεί το αντίδοτο στον πόνο. Το ατύχημα της Frida Kahlo σε ηλικία 18 ετών της προκάλεσε σοβαρές σωματικές βλάβες που σε συνδυασμό με την πολιομυελίτιδα που είχε από την ηλικία των έξι ετών συνέβαλαν στο να μείνει ανάπηρη σε όλη της τη ζωή. Πρόκειται για ένα άτομο που έγινε καλλιτέχνης μέσα από την αναπηρία της. Στο έργο της μεταφέρει βιογραφικά τον σωματικό και ψυχολογικό της πόνο. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της αναπαράστασης της αναπηρίας και του βιώματος του πόνου και των δεινών του σώματος στο έργο της Frida Kahlo υπό το πρίσμα των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ειδικότερα της εικαστικής εικονοπλασίας της καλλιτέχνιδος με τον θεωρητικό λόγο των σπουδών στην αναπηρία. Για τη διερεύνηση της αναπαράστασης της σωματικής αναπηρίας και της έκφρασης του πόνου στο έργο της Frida Kahlo με τη συνάντηση με τις σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας διατυπώθηκαν τα ερευνητικά ερωτήματα για να απαντηθούν τα ζητήματα που προκύπτουν: Ο τρόπος απόδοσης της σωματικής αναπηρίας, οι σύγχρονες ερμηνευτικές προσεγγίσεις της αναπηρίας που εντοπίζονται, πώς κοινωνικοποιείται το βίωμα του πόνου και τα πλαστικά στοιχεία με τις καλλιτεχνικές επιρροές που συγκροτούν το αντικείμενο της αναπαράστασης της αναπηρίας διερευνώνται στην έρευνα αυτή. Για την επίτευξη του σκοπού της έρευνας επιλέχτηκε η ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση. Η μέθοδος ανάλυσης των ερευνητικών δεδομένων είναι η ποιοτική ανάλυση οπτικού υλικού, των εικαστικών έργων και στηρίζεται στην ανάλυση περιεχομένου των στοιχείων εικαστικής γλώσσας και των ερμηνειών. Τα ευρήματα που αφορούν το καλλιτεχνικό έργο της Frida αριθμούνται σε 200 έργα ζωγραφικής, σχέδια, σκίτσα και χαρακτικά. Από το συνολικό έργο της Kahlo επιλέγηκαν τα έργα που υπαινίσσονται το προσωπικό βίωμα της αναπηρίας της, τα οποία αναπαριστούν το αναπηρικό σώμα εκφράζοντας τον πόνο και τα δεινά του. Για την παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της σκόπιμης δειγματοληψίας. Έτσι έγινε η επιλογή σε 31 έργα, ώστε να επεξεργαστεί και να διερευνηθεί το δείγμα. Με αφετηρία την αναπηρία της, η Kahlo ξεκίνησε να ζωγραφίζει για όλη της τη ζωή, αξιοποιώντας την τέχνη ως μέσο ενδυνάμωσης. Ο πόνος της έγινε μέσα από τα έργα της μια συλλογική εμπειρία. Μέσα από τη διαδικασία αυτή φαίνεται η διφορούμενη παρουσίαση της αναπηρίας από την Kahlo με τον τραγικό αλλά και γενναίο χαρακτήρα που εξέφραζε: «Στο τέλος της ημέρας, μπορούμε να αντέξουμε περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε ότι μπορούμε». Στη ζωγραφική της τεκμηριώνει τις δικές της προσπάθειες για να επιβιώσει από τον πόνο μέσα από εικόνες με φαντασία, στωικότητα και αλληγορία. Μέσω της δύναμης της εικόνας ακυρώνει τις προκαταλήψεις και διαμορφώνει κοινωνικές συμπεριφορές σε σχέση με την προσέγγιση της αναπηρίας. Χρησιμοποιώντας την εικόνα του σώματός της προκάλεσε την ευαισθητοποίηση του κοινού κατά την αρνητική στάση στην αναπηρία. Αποδίδοντας το κατεστραμμένο της σώμα, η έκφρασή της παραμένει στωική χωρίς δραματικότητα και αντιμετωπίζει με γενναιότητα τον πόνο, την αγωνία, τη σκέψη του θανάτου. Δημιουργεί τον δικό της σουρεαλισμό αντικαθιστώντας το όνειρο με την προσωπική της εμπειρία. Ο πόνος της Kahlo ακόμα και αν αγνοείται ή παρερμηνεύεται συνεχίζει να υπάρχει. Ποτέ πιο πριν στην ιστορία της τέχνης δεν υπήρξε άλλος καλλιτέχνης που να παρουσίασε το προσωπικό του τραύμα και πόνο. Το μοναδικό έργο της Kahlo επανέρχεται στο προσκήνιο του 20ου αιώνα για να συνδιαλεγεί με τη διερεύνηση του ανθρώπινου σώματος ασκώντας σημαντικές επιρροές στο κίνημα του μοντερνισμού.","Creativity through art is the antidote to pain. Frida Kahlo’s accident when she was eighteen provoked many problems to her body in combination with the polio that had affected her at the age of sixwhich lead her to the disability during her life. She became an artist through her disability. Her biographical work carries her psychological and physical pain. The purpose of the current study is to research the representation of the disabled body, its pain and suffering in art of Frida Kahlo under the contemporary interpretive approaches of disability. The ultimate goal of the research is to develop a dialogue between the artistic creation, especially the visual imagination of the artist and the theory disability studies. The research questions were formed to investigate the representation of the disabled body and the expression of pain in Frida Kahlo’s artwork that meet the contemporary interpretive approaches of disabilityand to answer the issues that accrue: The way of the representation of disability, the identified contemporary interpretive approaches of disability, the social experience of pain, the visual elements with the artistic influences that constitute the subject of the representation of disability are explored in this research. The qualitative approach of the research was chosen to serve the purpose of the particular study. The research method is qualitative analysis of data research (visual material), because it is based on qualitative visual analysis and interpretation. The findings of Kahlo’s artistic work are numbered in 200 paintings, drawings, sketches and engravings. From the overall Kahlo’s work, the artworks that hint her personal experience of disability were selected which represent the disabled body, its pain and its suffering. The method of purposeful sampling was used for this research. So, thirty one artworks were selected to investigate and research the sample. Kahlo started painting during her lifetime, beginning from her disability and deployed art as a mean of reinforcement. Pain became a collective experience through her artwork. Through this process the ambiguous representation of Kahlo’s disability appears with the tragic but brave character that she expressed: “At the end of the day, we can withstand more than we think we can”.In her painting she documents her own efforts to survive from pain through images of imagination, stoicism and allegory. Through the power of image, she cancels prejudices and shapes social behaviors in relation to the disability approach. Using the image of her body she raisedawareness to the public and dismissed its negative attitude to disability. By attributing her ruined body, her expression remains stoic without drama and treats bravely the pain, the agony thought of death. She creates her own surrealism replacing dream with her own experience. Kahlo’s pain even if ignored or misinterpreted continues to exist. Never before in art history, there was no other artist who represented his/her own personal trauma and pain. Kahlo’s unique artwork comes back at the vanguard of the 20th century to converse with the exploration of the human body, exerting significant influences on the movement of modernism."],"dc:identifier":["uoadl:2073365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2073365"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Η αναπαράσταση του αναπηρικού σώματος, του πόνου και των δεινών του στο έργο της Frida Kahlo: ανάλυση οπτικού υλικού υπό το πρίσμα της κοινωνικής προσέγγισης της αναπηρίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:51Z"}