{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2082362"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2082362","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Άλατα αρυλοσουλφωνίου σε πολυμερικές μήτρες ως διεπιφανειακά στρώματα οργανικών οπτοηλεκτρονικών διατάξεων","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσει την επίδραση αλάτων αρυλοσουλφωνίου διεσπαρμένων μέσα σε πολυμερικές μήτρες στον μηχανισμό μεταφοράς φορέων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις όπως Οργανικές Διόδους Εκπομπής Φωτός και Οργανικά Φωτοβολταϊκά Στοιχεία. Αρχικά μελετήσαμε με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού την φωτοχημική διάσπαση των αλάτων αυτών, σε πολυμερικές μήτρες, μετά από έκθεσή τους σε υπεριώδη ακτινοβολία αλλά και την σταθερότητα των προϊόντων τους. Στη συνέχεια κατασκευάστηκαν διατάξεις OLED (οργανικές δίοδοι εκπομπής φωτός) και OPV (οργανικές φωτοβολταϊκές διατάξεις) με διεπιφανειακά στρώματα πολυμερούς – αλάτων αρυλοσουλφωνίου ως στρώματα μεταφοράς φορέων από και προς τα ηλεκτρόδια των διατάξεων, αντίστοιχα και ακολούθησε αναλυτική μελέτη των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών τους. Επειδή τα άλατα αρυλοσουλφωνίου είναι ιδιαίτερα γνωστά ως φωτοευαιασθητοποιητές (φωτοπαραγωγοί οξέος) μελετήσαμε κατ’ αρχήν τη φωτοχημική τους συμπεριφορά σε χαρακτηριστικές πολυμερικές μήτρες (PMMA και PHEMA). Από την αρχική φασματοσκοπική μελέτη συμπεράναμε ότι μπορούμε να παρακολουθήσουμε την πορεία της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αρυλοσουλφωνίου, χωρίς τη χρήση κάποιου πρόσθετου “probe”, με την μετατόπιση των χαρακτηριστικών δονητικών κορυφών του αρωματικού δακτυλίου καθώς αλλάζει η υποκατάσταση του. Παρατηρήσαμε πως τα προϊόντα της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αυτών εξαχνώνονται με το χρόνο και ότι οι πολυμερικές μήτρες που μελετήθηκαν βοηθούν αλλά όχι στον επιθυμητό βαθμό για την παρούσα εφαρμογή στην συγκράτησή τους. Με βάση τα αποτελέσματα αυτά αποφασίσαμε να εργασθούμε στη συνέχεια με μη εκτεθειμένα πολυμερικά υμένια και επιτύχαμε μέσω επιλογής της σύστασης και των κατάλληλων συνθηκών επεξεργασίας την ενσωμάτωση αυτών των υμενίων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις, όπου μελετήθηκαν ως στρώματα μεταφοράς φορτίων. Χρησιμοποιήθηκαν υμένια των αλάτων σε PHEMA στην κάθοδο και σε PEDOT-PSS ή και σε PHEMA/PEDOT-PSS στην άνοδο διατάξεων οργανικών διόδων εκπομπής φωτός και οργανικών φωτοβολταϊκών. Εξετάσθηκαν άλατα με διαφορετικά ανιόντα και κατιόντα για να μελετηθεί η επίδραση χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής τους δομής (ενεργειακά επίπεδα μετωπικών τροχιακών) και της μορφολογίας των υμενίων στα λειτουργικά χαρακτηριστικά των διατάξεων. Χρησιμοποιήθηκαν αποτελέσματα από φασματοσκοπία φωτοηλεκτρονίων XPS και UPS υμενίων αλάτων αρυλοσουλφωνίου σε επιφάνειες ΙΤΟ. Στην πλευρά της καθόδου χρησιμοποιήσαμε λεπτά υμένια PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου για τη μεταφορά ηλεκτρονίων από και προς το ηλεκτρόδιο σε διατάξεις OLEDs και OPVs. Η μελέτη των υμενίων στην κάθοδο διατάξεων OLEDs έδειξε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, και ειδικά σε χαμηλές τάσεις λειτουργίας. Τα υμένια αυτά σε διατάξεις OPVs έδειξαν να ευνοούν την εξαγωγή/μεταφορά ηλεκτρονίων προς την κάθοδο και παρουσίασαν υψηλότερες αποδόσεις από τη διάταξη αναφοράς. Στην πλευρά της ανόδου χρησιμοποιήσαμε υμένια αλάτων σε PHEMA και σε PEDOT:PSS για την ενίσχυση της μεταφοράς οπών. Στις διατάξεις OLED παρατηρήσαμε βελτιωμένες αποδόσεις συγκριτικά με τα δείγματα αναφοράς στην άνοδο σε μείγματα PEDOT:PSS – αλάτων που υποδεικνύει βελτιωμένη έγχυση/μεταφορά οπών και αποδοτικότερη επανασύνδεση φορέων στη ζώνη εκπομπής (F8BT). Στη μελέτη των υμενίων αυτών σε διατάξεις OPV δεν καταφέραμε να βελτιώσουμε τα χαρακτηριστικά των διατάξεων. Όμως και στις δύο οπτοηλεκτρονικές διατάξεις βελτιωμένη συμπεριφορά παρατηρήθηκε με χρήση υμενίων μειγμάτων PEDOT:PSS:PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου. Συνολικά η μελέτη των πολυμερικών υμενίων που περιέχουν άλατα αρυλοσουλφωνίου έδωσε υποσχόμενα αποτελέσματα που δείχνουν βελτίωση των χαρακτηριστικών λειτουργίας οπτοηλεκτρονικών διατάξεων με επιλογή κατάλληλης σύστασης υμενίων και συνθηκών θερμικής επεξεργασίας. Περαιτέρω μελέτη των υλικών αυτών αναμένεται να οδηγήσει σε βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων και διασαφήνιση των μηχανισμών μεταφοράς φορέων σε κάθε συγκεκριμένη διεπιφάνεια.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσει την επίδραση αλάτων αρυλοσουλφωνίου διεσπαρμένων μέσα σε πολυμερικές μήτρες στον μηχανισμό μεταφοράς φορέων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις όπως Οργανικές Διόδους Εκπομπής Φωτός και Οργανικά Φωτοβολταϊκά Στοιχεία. Αρχικά μελετήσαμε με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού την φωτοχημική διάσπαση των αλάτων αυτών, σε πολυμερικές μήτρες, μετά από έκθεσή τους σε υπεριώδη ακτινοβολία αλλά και την σταθερότητα των προϊόντων τους. Στη συνέχεια κατασκευάστηκαν διατάξεις OLED (οργανικές δίοδοι εκπομπής φωτός) και OPV (οργανικές φωτοβολταϊκές διατάξεις) με διεπιφανειακά στρώματα πολυμερούς – αλάτων αρυλοσουλφωνίου ως στρώματα μεταφοράς φορέων από και προς τα ηλεκτρόδια των διατάξεων, αντίστοιχα και ακολούθησε αναλυτική μελέτη των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών τους. Επειδή τα άλατα αρυλοσουλφωνίου είναι ιδιαίτερα γνωστά ως φωτοευαιασθητοποιητές (φωτοπαραγωγοί οξέος) μελετήσαμε κατ’ αρχήν τη φωτοχημική τους συμπεριφορά σε χαρακτηριστικές πολυμερικές μήτρες (PMMA και PHEMA). Από την αρχική φασματοσκοπική μελέτη συμπεράναμε ότι μπορούμε να παρακολουθήσουμε την πορεία της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αρυλοσουλφωνίου, χωρίς τη χρήση κάποιου πρόσθετου “probe”, με την μετατόπιση των χαρακτηριστικών δονητικών κορυφών του αρωματικού δακτυλίου καθώς αλλάζει η υποκατάσταση του. Παρατηρήσαμε πως τα προϊόντα της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αυτών εξαχνώνονται με το χρόνο και ότι οι πολυμερικές μήτρες που μελετήθηκαν βοηθούν αλλά όχι στον επιθυμητό βαθμό για την παρούσα εφαρμογή στην συγκράτησή τους. Με βάση τα αποτελέσματα αυτά αποφασίσαμε να εργασθούμε στη συνέχεια με μη εκτεθειμένα πολυμερικά υμένια και επιτύχαμε μέσω επιλογής της σύστασης και των κατάλληλων συνθηκών επεξεργασίας την ενσωμάτωση αυτών των υμενίων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις, όπου μελετήθηκαν ως στρώματα μεταφοράς φορτίων. Χρησιμοποιήθηκαν υμένια των αλάτων σε PHEMA στην κάθοδο και σε PEDOT-PSS ή και σε PHEMA/PEDOT-PSS στην άνοδο διατάξεων οργανικών διόδων εκπομπής φωτός και οργανικών φωτοβολταϊκών. Εξετάσθηκαν άλατα με διαφορετικά ανιόντα και κατιόντα για να μελετηθεί η επίδραση χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής τους δομής (ενεργειακά επίπεδα μετωπικών τροχιακών) και της μορφολογίας των υμενίων στα λειτουργικά χαρακτηριστικά των διατάξεων. Χρησιμοποιήθηκαν αποτελέσματα από φασματοσκοπία φωτοηλεκτρονίων XPS και UPS υμενίων αλάτων αρυλοσουλφωνίου σε επιφάνειες ΙΤΟ. Στην πλευρά της καθόδου χρησιμοποιήσαμε λεπτά υμένια PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου για τη μεταφορά ηλεκτρονίων από και προς το ηλεκτρόδιο σε διατάξεις OLEDs και OPVs. Η μελέτη των υμενίων στην κάθοδο διατάξεων OLEDs έδειξε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, και ειδικά σε χαμηλές τάσεις λειτουργίας. Τα υμένια αυτά σε διατάξεις OPVs έδειξαν να ευνοούν την εξαγωγή/μεταφορά ηλεκτρονίων προς την κάθοδο και παρουσίασαν υψηλότερες αποδόσεις από τη διάταξη αναφοράς. Στην πλευρά της ανόδου χρησιμοποιήσαμε υμένια αλάτων σε PHEMA και σε PEDOT:PSS για την ενίσχυση της μεταφοράς οπών. Στις διατάξεις OLED παρατηρήσαμε βελτιωμένες αποδόσεις συγκριτικά με τα δείγματα αναφοράς στην άνοδο σε μείγματα PEDOT:PSS – αλάτων που υποδεικνύει βελτιωμένη έγχυση/μεταφορά οπών και αποδοτικότερη επανασύνδεση φορέων στη ζώνη εκπομπής (F8BT). Στη μελέτη των υμενίων αυτών σε διατάξεις OPV δεν καταφέραμε να βελτιώσουμε τα χαρακτηριστικά των διατάξεων. Όμως και στις δύο οπτοηλεκτρονικές διατάξεις βελτιωμένη συμπεριφορά παρατηρήθηκε με χρήση υμενίων μειγμάτων PEDOT:PSS:PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου. Συνολικά η μελέτη των πολυμερικών υμενίων που περιέχουν άλατα αρυλοσουλφωνίου έδωσε υποσχόμενα αποτελέσματα που δείχνουν βελτίωση των χαρακτηριστικών λειτουργίας οπτοηλεκτρονικών διατάξεων με επιλογή κατάλληλης σύστασης υμενίων και συνθηκών θερμικής επεξεργασίας. Περαιτέρω μελέτη των υλικών αυτών αναμένεται να οδηγήσει σε βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων και διασαφήνιση των μηχανισμών μεταφοράς φορέων σε κάθε συγκεκριμένη διεπιφάνεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίζας Λάμπρος","Bizas Lampros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:53Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2082362"],"render_values":[{"text":"uoadl:2082362","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2082362","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2082362","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2082362","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίζας Λάμπρος","Bizas Lampros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2082362","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2082362"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσει την επίδραση αλάτων αρυλοσουλφωνίου διεσπαρμένων μέσα σε πολυμερικές μήτρες στον μηχανισμό μεταφοράς φορέων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις όπως Οργανικές Διόδους Εκπομπής Φωτός και Οργανικά Φωτοβολταϊκά Στοιχεία. Αρχικά μελετήσαμε με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού την φωτοχημική διάσπαση των αλάτων αυτών, σε πολυμερικές μήτρες, μετά από έκθεσή τους σε υπεριώδη ακτινοβολία αλλά και την σταθερότητα των προϊόντων τους. Στη συνέχεια κατασκευάστηκαν διατάξεις OLED (οργανικές δίοδοι εκπομπής φωτός) και OPV (οργανικές φωτοβολταϊκές διατάξεις) με διεπιφανειακά στρώματα πολυμερούς – αλάτων αρυλοσουλφωνίου ως στρώματα μεταφοράς φορέων από και προς τα ηλεκτρόδια των διατάξεων, αντίστοιχα και ακολούθησε αναλυτική μελέτη των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών τους. Επειδή τα άλατα αρυλοσουλφωνίου είναι ιδιαίτερα γνωστά ως φωτοευαιασθητοποιητές (φωτοπαραγωγοί οξέος) μελετήσαμε κατ’ αρχήν τη φωτοχημική τους συμπεριφορά σε χαρακτηριστικές πολυμερικές μήτρες (PMMA και PHEMA). Από την αρχική φασματοσκοπική μελέτη συμπεράναμε ότι μπορούμε να παρακολουθήσουμε την πορεία της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αρυλοσουλφωνίου, χωρίς τη χρήση κάποιου πρόσθετου “probe”, με την μετατόπιση των χαρακτηριστικών δονητικών κορυφών του αρωματικού δακτυλίου καθώς αλλάζει η υποκατάσταση του. Παρατηρήσαμε πως τα προϊόντα της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αυτών εξαχνώνονται με το χρόνο και ότι οι πολυμερικές μήτρες που μελετήθηκαν βοηθούν αλλά όχι στον επιθυμητό βαθμό για την παρούσα εφαρμογή στην συγκράτησή τους. Με βάση τα αποτελέσματα αυτά αποφασίσαμε να εργασθούμε στη συνέχεια με μη εκτεθειμένα πολυμερικά υμένια και επιτύχαμε μέσω επιλογής της σύστασης και των κατάλληλων συνθηκών επεξεργασίας την ενσωμάτωση αυτών των υμενίων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις, όπου μελετήθηκαν ως στρώματα μεταφοράς φορτίων. Χρησιμοποιήθηκαν υμένια των αλάτων σε PHEMA στην κάθοδο και σε PEDOT-PSS ή και σε PHEMA/PEDOT-PSS στην άνοδο διατάξεων οργανικών διόδων εκπομπής φωτός και οργανικών φωτοβολταϊκών. Εξετάσθηκαν άλατα με διαφορετικά ανιόντα και κατιόντα για να μελετηθεί η επίδραση χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής τους δομής (ενεργειακά επίπεδα μετωπικών τροχιακών) και της μορφολογίας των υμενίων στα λειτουργικά χαρακτηριστικά των διατάξεων. Χρησιμοποιήθηκαν αποτελέσματα από φασματοσκοπία φωτοηλεκτρονίων XPS και UPS υμενίων αλάτων αρυλοσουλφωνίου σε επιφάνειες ΙΤΟ. Στην πλευρά της καθόδου χρησιμοποιήσαμε λεπτά υμένια PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου για τη μεταφορά ηλεκτρονίων από και προς το ηλεκτρόδιο σε διατάξεις OLEDs και OPVs. Η μελέτη των υμενίων στην κάθοδο διατάξεων OLEDs έδειξε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, και ειδικά σε χαμηλές τάσεις λειτουργίας. Τα υμένια αυτά σε διατάξεις OPVs έδειξαν να ευνοούν την εξαγωγή/μεταφορά ηλεκτρονίων προς την κάθοδο και παρουσίασαν υψηλότερες αποδόσεις από τη διάταξη αναφοράς. Στην πλευρά της ανόδου χρησιμοποιήσαμε υμένια αλάτων σε PHEMA και σε PEDOT:PSS για την ενίσχυση της μεταφοράς οπών. Στις διατάξεις OLED παρατηρήσαμε βελτιωμένες αποδόσεις συγκριτικά με τα δείγματα αναφοράς στην άνοδο σε μείγματα PEDOT:PSS – αλάτων που υποδεικνύει βελτιωμένη έγχυση/μεταφορά οπών και αποδοτικότερη επανασύνδεση φορέων στη ζώνη εκπομπής (F8BT). Στη μελέτη των υμενίων αυτών σε διατάξεις OPV δεν καταφέραμε να βελτιώσουμε τα χαρακτηριστικά των διατάξεων. Όμως και στις δύο οπτοηλεκτρονικές διατάξεις βελτιωμένη συμπεριφορά παρατηρήθηκε με χρήση υμενίων μειγμάτων PEDOT:PSS:PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου. Συνολικά η μελέτη των πολυμερικών υμενίων που περιέχουν άλατα αρυλοσουλφωνίου έδωσε υποσχόμενα αποτελέσματα που δείχνουν βελτίωση των χαρακτηριστικών λειτουργίας οπτοηλεκτρονικών διατάξεων με επιλογή κατάλληλης σύστασης υμενίων και συνθηκών θερμικής επεξεργασίας. Περαιτέρω μελέτη των υλικών αυτών αναμένεται να οδηγήσει σε βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων και διασαφήνιση των μηχανισμών μεταφοράς φορέων σε κάθε συγκεκριμένη διεπιφάνεια.","Objective of this thesis is the investigation of the effect of polymer matrix-assisted arylsulfonium salts on the mechanism of transportation of charges in optoelectronic devices such as organic light emitting diodes and organic photovoltaic cells. Firstly we examined the photochemical decomposition of these polymer matrix–assisted salts by UV-Vis spectroscopy after irradiation with UV light and the stability of the decomposition products. Furthermore OLED (Organic Light Emitting Diodes) and OPV (Organic Photovoltaics) devices were built with polymer matrix-assisted arylsulfonium salts as charge transport (interface) layers, from and to the electrodes of the devices and their photo/electrical characteristics were analyzed. The fact that arylsulfonium salts are widely known as photosensitizers (photoacid generators, PAGs) prompted us to investigate the photochemical behavior in characteristic polymer matrices (PMMA and PHEMA). From the initial spectroscopic analysis of the arylsulfonium salt films we could observe the photochemical decomposition process without the addition of an additive compound “probe” by carefully watching the shift of the characteristic aromatic group vibrational peaks as their substitution changed. We noticed that the decomposition products of the salts sublimate with time and that the polymer matrix can assist in reducing the effect but not to the desired extent for the present application. With that in mind we decided to work with non-irradiated films and we succeeded, through careful choice of composition and the appropriate processing conditions, in incorporating these films in optoelectronic devices where they were studied as charge transport layers. Films of arylsulfonium salts in PHEMA matrices were used on the cathode interface and in PEDOT:PSS matrices on the anode interface of organic light emitting diodes and organic photovoltaics. Salts with different anionic and cationic parts were examined to study the effect of their electron structure (frontier molecular orbital energy) and the morphology of the films on the functional characteristics of the devices. Results from XPS and UPS photoelectron spectroscopy on arylsulfonium films on ITO substrates were used. On the cathode interface we used thin, PHEMA- arylsulfonium salts, films as electron transport layers on OLED and OPV devices. The study of those films in OLEDs showed significant increase in efficiency, and in particular at low operating voltages. These films in OPVs were shown to, also, favor electron extraction/transfer to the cathode and we observed improved efficiencies compared to the reference device. On the anode interface, we used salts in PHEMA and PEDOT:PSS matrices to enhance hole transport. In OLEDs, we observed improved efficiencies compared to reference devices in PEDOT:PSS-salt mixtures indicating improved hole injection/transport and more efficient charge recombination in the polymeric emitting layer (F8BT). In the case of OPVs we were not able to improve the characteristics of the devices with these films. Nevertheless, in both optoelectronic devices improved results were obtained with the use of films derived from PEDOT:PSS:PHEMA-arylsulfonium salts blends, which are worth of further investigation. Overall, the study of thin polymer films containing arylsulfonium salts gave promising results showing improvement in optoelectronic device functionality. Further study of these materials is expected to lead to optimization of results and clarification of the charge transfer mechanisms at each specific interface."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Άλατα αρυλοσουλφωνίου σε πολυμερικές μήτρες ως διεπιφανειακά στρώματα οργανικών οπτοηλεκτρονικών διατάξεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίζας Λάμπρος","Bizas Lampros"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσει την επίδραση αλάτων αρυλοσουλφωνίου διεσπαρμένων μέσα σε πολυμερικές μήτρες στον μηχανισμό μεταφοράς φορέων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις όπως Οργανικές Διόδους Εκπομπής Φωτός και Οργανικά Φωτοβολταϊκά Στοιχεία. Αρχικά μελετήσαμε με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού την φωτοχημική διάσπαση των αλάτων αυτών, σε πολυμερικές μήτρες, μετά από έκθεσή τους σε υπεριώδη ακτινοβολία αλλά και την σταθερότητα των προϊόντων τους. Στη συνέχεια κατασκευάστηκαν διατάξεις OLED (οργανικές δίοδοι εκπομπής φωτός) και OPV (οργανικές φωτοβολταϊκές διατάξεις) με διεπιφανειακά στρώματα πολυμερούς – αλάτων αρυλοσουλφωνίου ως στρώματα μεταφοράς φορέων από και προς τα ηλεκτρόδια των διατάξεων, αντίστοιχα και ακολούθησε αναλυτική μελέτη των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών τους. Επειδή τα άλατα αρυλοσουλφωνίου είναι ιδιαίτερα γνωστά ως φωτοευαιασθητοποιητές (φωτοπαραγωγοί οξέος) μελετήσαμε κατ’ αρχήν τη φωτοχημική τους συμπεριφορά σε χαρακτηριστικές πολυμερικές μήτρες (PMMA και PHEMA). Από την αρχική φασματοσκοπική μελέτη συμπεράναμε ότι μπορούμε να παρακολουθήσουμε την πορεία της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αρυλοσουλφωνίου, χωρίς τη χρήση κάποιου πρόσθετου “probe”, με την μετατόπιση των χαρακτηριστικών δονητικών κορυφών του αρωματικού δακτυλίου καθώς αλλάζει η υποκατάσταση του. Παρατηρήσαμε πως τα προϊόντα της φωτοχημικής διάσπασης των αλάτων αυτών εξαχνώνονται με το χρόνο και ότι οι πολυμερικές μήτρες που μελετήθηκαν βοηθούν αλλά όχι στον επιθυμητό βαθμό για την παρούσα εφαρμογή στην συγκράτησή τους. Με βάση τα αποτελέσματα αυτά αποφασίσαμε να εργασθούμε στη συνέχεια με μη εκτεθειμένα πολυμερικά υμένια και επιτύχαμε μέσω επιλογής της σύστασης και των κατάλληλων συνθηκών επεξεργασίας την ενσωμάτωση αυτών των υμενίων σε οπτοηλεκτρονικές διατάξεις, όπου μελετήθηκαν ως στρώματα μεταφοράς φορτίων. Χρησιμοποιήθηκαν υμένια των αλάτων σε PHEMA στην κάθοδο και σε PEDOT-PSS ή και σε PHEMA/PEDOT-PSS στην άνοδο διατάξεων οργανικών διόδων εκπομπής φωτός και οργανικών φωτοβολταϊκών. Εξετάσθηκαν άλατα με διαφορετικά ανιόντα και κατιόντα για να μελετηθεί η επίδραση χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής τους δομής (ενεργειακά επίπεδα μετωπικών τροχιακών) και της μορφολογίας των υμενίων στα λειτουργικά χαρακτηριστικά των διατάξεων. Χρησιμοποιήθηκαν αποτελέσματα από φασματοσκοπία φωτοηλεκτρονίων XPS και UPS υμενίων αλάτων αρυλοσουλφωνίου σε επιφάνειες ΙΤΟ. Στην πλευρά της καθόδου χρησιμοποιήσαμε λεπτά υμένια PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου για τη μεταφορά ηλεκτρονίων από και προς το ηλεκτρόδιο σε διατάξεις OLEDs και OPVs. Η μελέτη των υμενίων στην κάθοδο διατάξεων OLEDs έδειξε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, και ειδικά σε χαμηλές τάσεις λειτουργίας. Τα υμένια αυτά σε διατάξεις OPVs έδειξαν να ευνοούν την εξαγωγή/μεταφορά ηλεκτρονίων προς την κάθοδο και παρουσίασαν υψηλότερες αποδόσεις από τη διάταξη αναφοράς. Στην πλευρά της ανόδου χρησιμοποιήσαμε υμένια αλάτων σε PHEMA και σε PEDOT:PSS για την ενίσχυση της μεταφοράς οπών. Στις διατάξεις OLED παρατηρήσαμε βελτιωμένες αποδόσεις συγκριτικά με τα δείγματα αναφοράς στην άνοδο σε μείγματα PEDOT:PSS – αλάτων που υποδεικνύει βελτιωμένη έγχυση/μεταφορά οπών και αποδοτικότερη επανασύνδεση φορέων στη ζώνη εκπομπής (F8BT). Στη μελέτη των υμενίων αυτών σε διατάξεις OPV δεν καταφέραμε να βελτιώσουμε τα χαρακτηριστικά των διατάξεων. Όμως και στις δύο οπτοηλεκτρονικές διατάξεις βελτιωμένη συμπεριφορά παρατηρήθηκε με χρήση υμενίων μειγμάτων PEDOT:PSS:PHEMA-αλάτων αρυλοσουλφωνίου. Συνολικά η μελέτη των πολυμερικών υμενίων που περιέχουν άλατα αρυλοσουλφωνίου έδωσε υποσχόμενα αποτελέσματα που δείχνουν βελτίωση των χαρακτηριστικών λειτουργίας οπτοηλεκτρονικών διατάξεων με επιλογή κατάλληλης σύστασης υμενίων και συνθηκών θερμικής επεξεργασίας. Περαιτέρω μελέτη των υλικών αυτών αναμένεται να οδηγήσει σε βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων και διασαφήνιση των μηχανισμών μεταφοράς φορέων σε κάθε συγκεκριμένη διεπιφάνεια.","Objective of this thesis is the investigation of the effect of polymer matrix-assisted arylsulfonium salts on the mechanism of transportation of charges in optoelectronic devices such as organic light emitting diodes and organic photovoltaic cells. Firstly we examined the photochemical decomposition of these polymer matrix–assisted salts by UV-Vis spectroscopy after irradiation with UV light and the stability of the decomposition products. Furthermore OLED (Organic Light Emitting Diodes) and OPV (Organic Photovoltaics) devices were built with polymer matrix-assisted arylsulfonium salts as charge transport (interface) layers, from and to the electrodes of the devices and their photo/electrical characteristics were analyzed. The fact that arylsulfonium salts are widely known as photosensitizers (photoacid generators, PAGs) prompted us to investigate the photochemical behavior in characteristic polymer matrices (PMMA and PHEMA). From the initial spectroscopic analysis of the arylsulfonium salt films we could observe the photochemical decomposition process without the addition of an additive compound “probe” by carefully watching the shift of the characteristic aromatic group vibrational peaks as their substitution changed. We noticed that the decomposition products of the salts sublimate with time and that the polymer matrix can assist in reducing the effect but not to the desired extent for the present application. With that in mind we decided to work with non-irradiated films and we succeeded, through careful choice of composition and the appropriate processing conditions, in incorporating these films in optoelectronic devices where they were studied as charge transport layers. Films of arylsulfonium salts in PHEMA matrices were used on the cathode interface and in PEDOT:PSS matrices on the anode interface of organic light emitting diodes and organic photovoltaics. Salts with different anionic and cationic parts were examined to study the effect of their electron structure (frontier molecular orbital energy) and the morphology of the films on the functional characteristics of the devices. Results from XPS and UPS photoelectron spectroscopy on arylsulfonium films on ITO substrates were used. On the cathode interface we used thin, PHEMA- arylsulfonium salts, films as electron transport layers on OLED and OPV devices. The study of those films in OLEDs showed significant increase in efficiency, and in particular at low operating voltages. These films in OPVs were shown to, also, favor electron extraction/transfer to the cathode and we observed improved efficiencies compared to the reference device. On the anode interface, we used salts in PHEMA and PEDOT:PSS matrices to enhance hole transport. In OLEDs, we observed improved efficiencies compared to reference devices in PEDOT:PSS-salt mixtures indicating improved hole injection/transport and more efficient charge recombination in the polymeric emitting layer (F8BT). In the case of OPVs we were not able to improve the characteristics of the devices with these films. Nevertheless, in both optoelectronic devices improved results were obtained with the use of films derived from PEDOT:PSS:PHEMA-arylsulfonium salts blends, which are worth of further investigation. Overall, the study of thin polymer films containing arylsulfonium salts gave promising results showing improvement in optoelectronic device functionality. Further study of these materials is expected to lead to optimization of results and clarification of the charge transfer mechanisms at each specific interface."],"dc:identifier":["uoadl:2082362","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2082362"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Άλατα αρυλοσουλφωνίου σε πολυμερικές μήτρες ως διεπιφανειακά στρώματα οργανικών οπτοηλεκτρονικών διατάξεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:53Z"}