{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2098355"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2098355","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ανοδική πορεία της ανθρώπινης ψυχής προς το Αγαθό στον Πλάτωνα και στον Πλωτίνο: μία συγκριτική μελέτη στον \"Φαῖδρον\", στην \"Πολιτείαν\" και στις \"Ἐννεάδες\" IV, V και VI","abstract":"Η εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανοδικής πορείας της ανθρώπινης ψυχής προς το Αγαθό, όπως παρουσιάζεται αφενός στον \"Φαῖδρον\" και στην \"Πολιτείαν\" του Πλάτωνος και αφετέρου στις \"Ἐννεάδες\" ΙV, V και VI του Πλωτίνου. Κατ’ αρχάς, στο κεφάλαιο Α΄ εκτίθεται η πλατωνική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και αναλύεται η έννοια του πλατωνικού έρωτος (στον \"Φαῖδρον\"), που συμβάλλει στην ανάκτηση των χαμένων φτερών της ψυχής του ερώντος και του ερωμένου, οδηγώντας τους στην ανάμνηση των Ιδεών και στη θέωσή τους. Εν συνεχεία, αναλύονται οι αλληγορίες των βιβλίων VI-VII της Πολιτείας, ήτοι η αλληγορία του Ηλίου, ο οποίος αποτελεί σύμβολο της Ιδέας του Αγαθού, η αλληγορία της Γραμμής, που περιγράφει τα επίπεδα νοητικής διαφώτισης τα οποία οδηγούν στο Αγαθό, και η αλληγορία του Σπηλαίου, που σκιαγραφεί τα στάδια εκπαίδευσης και την ανάβαση των φυλάκων προς το φως του Αγαθού. Ακόμα, εξετάζεται η διαλεκτική ως ψυχαγωγία στον \"Φαῖδρον\", καθώς και η μεταφυσική αἵρεσις βίου και η αρετή ως πηγή εσωτερικής ελευθερίας στον μύθο του Ηρός της \"Πολιτείας\". Στο κεφάλαιο Β΄ μελετώνται τα ίδια θέματα όπως προσεγγίζονται από τον Πλωτίνο. Αρχικά, αναφέρεται η πλωτινική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και ερμηνεύεται η «κάθοδος» της ψυχής στο σώμα και η θεωρία του Πλωτίνου για το άπτωτο μέρος της ψυχής. Ακολούθως, αναλύεται η έννοια του πλωτινικού έρωτα που οδηγεί στο Αγαθό, το οποίο παρουσιάζεται ως Έρως αλλά και ως γενεσιουργό και τελικό αίτιο των πάντων. Επιπροσθέτως, εξετάζονται διεξοδικά οι δρόμοι και τα στάδια που οφείλει να διέλθει ο φιλόσοφος μέχρι να φτάσει στη μυστική ένωση με το Εν. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με την ανάλυση της πλωτινικής θεωρίας της μετενσάρκωσης. Στο κεφάλαιο Γ΄ διερευνώνται οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα στην πλατωνική και την πλωτινική θεωρία ως προς τα προαναφερθέντα ζητήματα, δηλονότι την αθανασία της ψυχής και την «πτώση» της στον αισθητό κόσμο, την έννοια του Αγαθού, τα στάδια της ανάβασης προς το Αγαθό και τη μετενσάρκωση. Τέλος, συνάγονται τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης και σημειώνεται ότι ο Πλωτίνος δεν ήταν απλός σχολιαστής του Πλάτωνα αλλά, παρότι βασίστηκε στην πλατωνική θεωρία, τη μετέβαλε αρκετά εισάγοντας πολλές πρωτότυπες ιδέες.","abstract_html":"Η εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανοδικής πορείας της ανθρώπινης ψυχής προς το Αγαθό, όπως παρουσιάζεται αφενός στον &quot;Φαῖδρον&quot; και στην &quot;Πολιτείαν&quot; του Πλάτωνος και αφετέρου στις &quot;Ἐννεάδες&quot; ΙV, V και VI του Πλωτίνου. Κατ’ αρχάς, στο κεφάλαιο Α΄ εκτίθεται η πλατωνική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και αναλύεται η έννοια του πλατωνικού έρωτος (στον &quot;Φαῖδρον&quot;), που συμβάλλει στην ανάκτηση των χαμένων φτερών της ψυχής του ερώντος και του ερωμένου, οδηγώντας τους στην ανάμνηση των Ιδεών και στη θέωσή τους. Εν συνεχεία, αναλύονται οι αλληγορίες των βιβλίων VI-VII της Πολιτείας, ήτοι η αλληγορία του Ηλίου, ο οποίος αποτελεί σύμβολο της Ιδέας του Αγαθού, η αλληγορία της Γραμμής, που περιγράφει τα επίπεδα νοητικής διαφώτισης τα οποία οδηγούν στο Αγαθό, και η αλληγορία του Σπηλαίου, που σκιαγραφεί τα στάδια εκπαίδευσης και την ανάβαση των φυλάκων προς το φως του Αγαθού. Ακόμα, εξετάζεται η διαλεκτική ως ψυχαγωγία στον &quot;Φαῖδρον&quot;, καθώς και η μεταφυσική αἵρεσις βίου και η αρετή ως πηγή εσωτερικής ελευθερίας στον μύθο του Ηρός της &quot;Πολιτείας&quot;. Στο κεφάλαιο Β΄ μελετώνται τα ίδια θέματα όπως προσεγγίζονται από τον Πλωτίνο. Αρχικά, αναφέρεται η πλωτινική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και ερμηνεύεται η «κάθοδος» της ψυχής στο σώμα και η θεωρία του Πλωτίνου για το άπτωτο μέρος της ψυχής. Ακολούθως, αναλύεται η έννοια του πλωτινικού έρωτα που οδηγεί στο Αγαθό, το οποίο παρουσιάζεται ως Έρως αλλά και ως γενεσιουργό και τελικό αίτιο των πάντων. Επιπροσθέτως, εξετάζονται διεξοδικά οι δρόμοι και τα στάδια που οφείλει να διέλθει ο φιλόσοφος μέχρι να φτάσει στη μυστική ένωση με το Εν. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με την ανάλυση της πλωτινικής θεωρίας της μετενσάρκωσης. Στο κεφάλαιο Γ΄ διερευνώνται οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα στην πλατωνική και την πλωτινική θεωρία ως προς τα προαναφερθέντα ζητήματα, δηλονότι την αθανασία της ψυχής και την «πτώση» της στον αισθητό κόσμο, την έννοια του Αγαθού, τα στάδια της ανάβασης προς το Αγαθό και τη μετενσάρκωση. Τέλος, συνάγονται τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης και σημειώνεται ότι ο Πλωτίνος δεν ήταν απλός σχολιαστής του Πλάτωνα αλλά, παρότι βασίστηκε στην πλατωνική θεωρία, τη μετέβαλε αρκετά εισάγοντας πολλές πρωτότυπες ιδέες.","abstract_has_math":false,"creators":["Λεοντίτση Αικατερίνη","Leontitsi Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:53Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2098355"],"render_values":[{"text":"uoadl:2098355","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2098355","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2098355","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2098355","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λεοντίτση Αικατερίνη","Leontitsi Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2098355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2098355"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανοδικής πορείας της ανθρώπινης ψυχής προς το Αγαθό, όπως παρουσιάζεται αφενός στον \"Φαῖδρον\" και στην \"Πολιτείαν\" του Πλάτωνος και αφετέρου στις \"Ἐννεάδες\" ΙV, V και VI του Πλωτίνου. Κατ’ αρχάς, στο κεφάλαιο Α΄ εκτίθεται η πλατωνική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και αναλύεται η έννοια του πλατωνικού έρωτος (στον \"Φαῖδρον\"), που συμβάλλει στην ανάκτηση των χαμένων φτερών της ψυχής του ερώντος και του ερωμένου, οδηγώντας τους στην ανάμνηση των Ιδεών και στη θέωσή τους. Εν συνεχεία, αναλύονται οι αλληγορίες των βιβλίων VI-VII της Πολιτείας, ήτοι η αλληγορία του Ηλίου, ο οποίος αποτελεί σύμβολο της Ιδέας του Αγαθού, η αλληγορία της Γραμμής, που περιγράφει τα επίπεδα νοητικής διαφώτισης τα οποία οδηγούν στο Αγαθό, και η αλληγορία του Σπηλαίου, που σκιαγραφεί τα στάδια εκπαίδευσης και την ανάβαση των φυλάκων προς το φως του Αγαθού. Ακόμα, εξετάζεται η διαλεκτική ως ψυχαγωγία στον \"Φαῖδρον\", καθώς και η μεταφυσική αἵρεσις βίου και η αρετή ως πηγή εσωτερικής ελευθερίας στον μύθο του Ηρός της \"Πολιτείας\". Στο κεφάλαιο Β΄ μελετώνται τα ίδια θέματα όπως προσεγγίζονται από τον Πλωτίνο. Αρχικά, αναφέρεται η πλωτινική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και ερμηνεύεται η «κάθοδος» της ψυχής στο σώμα και η θεωρία του Πλωτίνου για το άπτωτο μέρος της ψυχής. Ακολούθως, αναλύεται η έννοια του πλωτινικού έρωτα που οδηγεί στο Αγαθό, το οποίο παρουσιάζεται ως Έρως αλλά και ως γενεσιουργό και τελικό αίτιο των πάντων. Επιπροσθέτως, εξετάζονται διεξοδικά οι δρόμοι και τα στάδια που οφείλει να διέλθει ο φιλόσοφος μέχρι να φτάσει στη μυστική ένωση με το Εν. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με την ανάλυση της πλωτινικής θεωρίας της μετενσάρκωσης. Στο κεφάλαιο Γ΄ διερευνώνται οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα στην πλατωνική και την πλωτινική θεωρία ως προς τα προαναφερθέντα ζητήματα, δηλονότι την αθανασία της ψυχής και την «πτώση» της στον αισθητό κόσμο, την έννοια του Αγαθού, τα στάδια της ανάβασης προς το Αγαθό και τη μετενσάρκωση. Τέλος, συνάγονται τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης και σημειώνεται ότι ο Πλωτίνος δεν ήταν απλός σχολιαστής του Πλάτωνα αλλά, παρότι βασίστηκε στην πλατωνική θεωρία, τη μετέβαλε αρκετά εισάγοντας πολλές πρωτότυπες ιδέες.","This study deals with the issue of the human soul’s upward journey towards Good, as presented on the one hand in Plato’s \"Phaedrus\" and \"Republic\" and on the other in Plotinus’ \"Enneads\" IV, V and VI. First, in chapter A the platonic proof of the soul’s immortality is revealed and the notion of platonic love (in the \"Phaedrus\") is analysed; a love that contributes to the retrieval of the lost wings of the lover and loved one’s souls, leading them to the remembrance of the Forms and to their theosis. Subsequently, the allegories of the \"Republic’s\" books VI-VII are analysed; that is the allegory of the Sun, which constitutes a symbol of the Form of the Good, the allegory of the Line, which describes the levels of mental enlightenment that lead to the Good, and the allegory of the Cave, which depicts the stages of education and the ascent of the guardians towards the light of the Good. Moreover, we examine dialectic as \"ψυχαγωγία\" (the treatment of the soul and its guidance to the truth) in the \"Phaedrus\" and also the metaphysical \"αἵρεσις βίου\" (choice of life) and virtue as source of internal freedom in the myth of Er in the \"Republic\". In chapter B, the same subjects are studied as approached by Plotinus. Firstly, the plotinian proof of soul’s immortality is mentioned and the “descent” of the soul to the body is interpreted, as well as Plotinus’ theory of the undescended part of the soul. Thereafter, we analyse the notion of plotinic love that leads to the Good, which is presented as Eros but also as the efficient and final cause of everything. Additionally, the roads and the stages that the philosopher has to pass until they reach the mystical union with the One are examined in detail. This chapter closes with the analysis of the plotinic theory of reincarnation. In chapter C, the similarities and the differences between the platonic and the plotinic theories concerning the mentioned issues are investigated, id est the immortality of the soul and its “descent” to the sensible world, the notion of the Good, the stages of the ascent to the Good and reincarnation. Finally, the conclusions of the present study are drawn and it is pointed out that Plotinus was not a simple commentator of Plato but, although he was based on the platonic theory, he changed it a lot by introducing many original ideas."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ανοδική πορεία της ανθρώπινης ψυχής προς το Αγαθό στον Πλάτωνα και στον Πλωτίνο: μία συγκριτική μελέτη στον \"Φαῖδρον\", στην \"Πολιτείαν\" και στις \"Ἐννεάδες\" IV, V και VI"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λεοντίτση Αικατερίνη","Leontitsi Aikaterini"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η εργασία πραγματεύεται το θέμα της ανοδικής πορείας της ανθρώπινης ψυχής προς το Αγαθό, όπως παρουσιάζεται αφενός στον \"Φαῖδρον\" και στην \"Πολιτείαν\" του Πλάτωνος και αφετέρου στις \"Ἐννεάδες\" ΙV, V και VI του Πλωτίνου. Κατ’ αρχάς, στο κεφάλαιο Α΄ εκτίθεται η πλατωνική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και αναλύεται η έννοια του πλατωνικού έρωτος (στον \"Φαῖδρον\"), που συμβάλλει στην ανάκτηση των χαμένων φτερών της ψυχής του ερώντος και του ερωμένου, οδηγώντας τους στην ανάμνηση των Ιδεών και στη θέωσή τους. Εν συνεχεία, αναλύονται οι αλληγορίες των βιβλίων VI-VII της Πολιτείας, ήτοι η αλληγορία του Ηλίου, ο οποίος αποτελεί σύμβολο της Ιδέας του Αγαθού, η αλληγορία της Γραμμής, που περιγράφει τα επίπεδα νοητικής διαφώτισης τα οποία οδηγούν στο Αγαθό, και η αλληγορία του Σπηλαίου, που σκιαγραφεί τα στάδια εκπαίδευσης και την ανάβαση των φυλάκων προς το φως του Αγαθού. Ακόμα, εξετάζεται η διαλεκτική ως ψυχαγωγία στον \"Φαῖδρον\", καθώς και η μεταφυσική αἵρεσις βίου και η αρετή ως πηγή εσωτερικής ελευθερίας στον μύθο του Ηρός της \"Πολιτείας\". Στο κεφάλαιο Β΄ μελετώνται τα ίδια θέματα όπως προσεγγίζονται από τον Πλωτίνο. Αρχικά, αναφέρεται η πλωτινική απόδειξη της αθανασίας της ψυχής και ερμηνεύεται η «κάθοδος» της ψυχής στο σώμα και η θεωρία του Πλωτίνου για το άπτωτο μέρος της ψυχής. Ακολούθως, αναλύεται η έννοια του πλωτινικού έρωτα που οδηγεί στο Αγαθό, το οποίο παρουσιάζεται ως Έρως αλλά και ως γενεσιουργό και τελικό αίτιο των πάντων. Επιπροσθέτως, εξετάζονται διεξοδικά οι δρόμοι και τα στάδια που οφείλει να διέλθει ο φιλόσοφος μέχρι να φτάσει στη μυστική ένωση με το Εν. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με την ανάλυση της πλωτινικής θεωρίας της μετενσάρκωσης. Στο κεφάλαιο Γ΄ διερευνώνται οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα στην πλατωνική και την πλωτινική θεωρία ως προς τα προαναφερθέντα ζητήματα, δηλονότι την αθανασία της ψυχής και την «πτώση» της στον αισθητό κόσμο, την έννοια του Αγαθού, τα στάδια της ανάβασης προς το Αγαθό και τη μετενσάρκωση. Τέλος, συνάγονται τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης και σημειώνεται ότι ο Πλωτίνος δεν ήταν απλός σχολιαστής του Πλάτωνα αλλά, παρότι βασίστηκε στην πλατωνική θεωρία, τη μετέβαλε αρκετά εισάγοντας πολλές πρωτότυπες ιδέες.","This study deals with the issue of the human soul’s upward journey towards Good, as presented on the one hand in Plato’s \"Phaedrus\" and \"Republic\" and on the other in Plotinus’ \"Enneads\" IV, V and VI. First, in chapter A the platonic proof of the soul’s immortality is revealed and the notion of platonic love (in the \"Phaedrus\") is analysed; a love that contributes to the retrieval of the lost wings of the lover and loved one’s souls, leading them to the remembrance of the Forms and to their theosis. Subsequently, the allegories of the \"Republic’s\" books VI-VII are analysed; that is the allegory of the Sun, which constitutes a symbol of the Form of the Good, the allegory of the Line, which describes the levels of mental enlightenment that lead to the Good, and the allegory of the Cave, which depicts the stages of education and the ascent of the guardians towards the light of the Good. Moreover, we examine dialectic as \"ψυχαγωγία\" (the treatment of the soul and its guidance to the truth) in the \"Phaedrus\" and also the metaphysical \"αἵρεσις βίου\" (choice of life) and virtue as source of internal freedom in the myth of Er in the \"Republic\". In chapter B, the same subjects are studied as approached by Plotinus. Firstly, the plotinian proof of soul’s immortality is mentioned and the “descent” of the soul to the body is interpreted, as well as Plotinus’ theory of the undescended part of the soul. Thereafter, we analyse the notion of plotinic love that leads to the Good, which is presented as Eros but also as the efficient and final cause of everything. Additionally, the roads and the stages that the philosopher has to pass until they reach the mystical union with the One are examined in detail. This chapter closes with the analysis of the plotinic theory of reincarnation. In chapter C, the similarities and the differences between the platonic and the plotinic theories concerning the mentioned issues are investigated, id est the immortality of the soul and its “descent” to the sensible world, the notion of the Good, the stages of the ascent to the Good and reincarnation. Finally, the conclusions of the present study are drawn and it is pointed out that Plotinus was not a simple commentator of Plato but, although he was based on the platonic theory, he changed it a lot by introducing many original ideas."],"dc:identifier":["uoadl:2098355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2098355"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η ανοδική πορεία της ανθρώπινης ψυχής προς το Αγαθό στον Πλάτωνα και στον Πλωτίνο: μία συγκριτική μελέτη στον \"Φαῖδρον\", στην \"Πολιτείαν\" και στις \"Ἐννεάδες\" IV, V και VI"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:53Z"}