{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2127718"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2127718","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η είσοδος των ελληνίδων στην πολιτική και το δημόσιο βίο μέσα από το δρόμο της εξορίας. Γυναίκες και εξορία κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου","abstract":"Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου οι ελληνίδες εγκαινιάζουν την πολιτικότητα τους στους αφιλόξενους τόπους εξορίας. Καπνεργάτριες, δασκάλες, υφάντρες, φοιτήτριες, εργάτριες ή διανοούμενες τιμωρήθηκαν τόσο για τις ιδέες τους, όσο και για τη δράση τους. Γυναίκες από όλη την επικράτεια, που μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες μπορεί να γίνει πιο κατανοητή η έννοια και η ιστορία της εξορίας στην Ελλάδα. Η πολιτικοποίηση των ελληνίδων καθώς και η είσοδος τους στον δημόσιο χώρο δεν έγινε με τρόπο ομαλό. Η εξορία αποτέλεσε μέρος του δημόσιου χώρου για εκείνες. Κατά συνέπεια οι γυναίκες ως μη πολιτικές οντότητες, μεταφέρθηκαν βίαια στο δημόσιο χώρο, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ένα δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο να τις υποστηρίζει, και εγκαινίασαν την πολιτικότητα τους μέσω διωγμών, βίας και απαγορεύσεων ως πολιτικές κρατούμενες πριν καν υπάρξουν πολίτες. Οι γυναίκες αυτές αγωνίστηκαν να αποδείξουν ότι ήταν και εκείνες ενεργοί πολίτες και διώχθηκαν όχι μόνο γιατί επαναστάτησαν ενάντια στην πατριαρχική εξουσία, αλλά και γιατί τόλμησαν να διεκδικήσουν τα εργασιακά και πολιτικά τους δικαιώματα, καθώς και να εκφράζουν ελεύθερες τις πολιτικές τους απόψεις. Οι διώξεις, η φυλακή και η εξορία ήταν τακτικές που υιοθέτησαν, νομιμοποίησαν και θεσμοθέτησαν οι αστικές κυβερνήσεις πριν από το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, προκειμένου να διαφυλάξουν την «ασφάλεια» του κράτους. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας οι διώξεις θα ενταθούν και θα μαζικοποιηθούν στο πλαίσιο μιας βιοπολιτικής εξόντωσης του επικίνδυνου «άλλου». Από αυτήν την περίοδο και έπειτα, μέχρι και το τέλος της δικτατορίας των συνταγματαρχών το 1974 χιλιάδες άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, θα βασανιστούν, θα φυλακιστούν και τελικά θα εξοριστούν για τις πεποιθήσεις και τις ιδέες τους.","abstract_html":"Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου οι ελληνίδες εγκαινιάζουν την πολιτικότητα τους στους αφιλόξενους τόπους εξορίας. Καπνεργάτριες, δασκάλες, υφάντρες, φοιτήτριες, εργάτριες ή διανοούμενες τιμωρήθηκαν τόσο για τις ιδέες τους, όσο και για τη δράση τους. Γυναίκες από όλη την επικράτεια, που μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες μπορεί να γίνει πιο κατανοητή η έννοια και η ιστορία της εξορίας στην Ελλάδα. Η πολιτικοποίηση των ελληνίδων καθώς και η είσοδος τους στον δημόσιο χώρο δεν έγινε με τρόπο ομαλό. Η εξορία αποτέλεσε μέρος του δημόσιου χώρου για εκείνες. Κατά συνέπεια οι γυναίκες ως μη πολιτικές οντότητες, μεταφέρθηκαν βίαια στο δημόσιο χώρο, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ένα δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο να τις υποστηρίζει, και εγκαινίασαν την πολιτικότητα τους μέσω διωγμών, βίας και απαγορεύσεων ως πολιτικές κρατούμενες πριν καν υπάρξουν πολίτες. Οι γυναίκες αυτές αγωνίστηκαν να αποδείξουν ότι ήταν και εκείνες ενεργοί πολίτες και διώχθηκαν όχι μόνο γιατί επαναστάτησαν ενάντια στην πατριαρχική εξουσία, αλλά και γιατί τόλμησαν να διεκδικήσουν τα εργασιακά και πολιτικά τους δικαιώματα, καθώς και να εκφράζουν ελεύθερες τις πολιτικές τους απόψεις. Οι διώξεις, η φυλακή και η εξορία ήταν τακτικές που υιοθέτησαν, νομιμοποίησαν και θεσμοθέτησαν οι αστικές κυβερνήσεις πριν από το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, προκειμένου να διαφυλάξουν την «ασφάλεια» του κράτους. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας οι διώξεις θα ενταθούν και θα μαζικοποιηθούν στο πλαίσιο μιας βιοπολιτικής εξόντωσης του επικίνδυνου «άλλου». Από αυτήν την περίοδο και έπειτα, μέχρι και το τέλος της δικτατορίας των συνταγματαρχών το 1974 χιλιάδες άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, θα βασανιστούν, θα φυλακιστούν και τελικά θα εξοριστούν για τις πεποιθήσεις και τις ιδέες τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσέα Ευτυχία","Tsea Eftychia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2127718"],"render_values":[{"text":"uoadl:2127718","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2127718","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2127718","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2127718","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσέα Ευτυχία","Tsea Eftychia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2127718","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2127718"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου οι ελληνίδες εγκαινιάζουν την πολιτικότητα τους στους αφιλόξενους τόπους εξορίας. Καπνεργάτριες, δασκάλες, υφάντρες, φοιτήτριες, εργάτριες ή διανοούμενες τιμωρήθηκαν τόσο για τις ιδέες τους, όσο και για τη δράση τους. Γυναίκες από όλη την επικράτεια, που μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες μπορεί να γίνει πιο κατανοητή η έννοια και η ιστορία της εξορίας στην Ελλάδα. Η πολιτικοποίηση των ελληνίδων καθώς και η είσοδος τους στον δημόσιο χώρο δεν έγινε με τρόπο ομαλό. Η εξορία αποτέλεσε μέρος του δημόσιου χώρου για εκείνες. Κατά συνέπεια οι γυναίκες ως μη πολιτικές οντότητες, μεταφέρθηκαν βίαια στο δημόσιο χώρο, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ένα δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο να τις υποστηρίζει, και εγκαινίασαν την πολιτικότητα τους μέσω διωγμών, βίας και απαγορεύσεων ως πολιτικές κρατούμενες πριν καν υπάρξουν πολίτες. Οι γυναίκες αυτές αγωνίστηκαν να αποδείξουν ότι ήταν και εκείνες ενεργοί πολίτες και διώχθηκαν όχι μόνο γιατί επαναστάτησαν ενάντια στην πατριαρχική εξουσία, αλλά και γιατί τόλμησαν να διεκδικήσουν τα εργασιακά και πολιτικά τους δικαιώματα, καθώς και να εκφράζουν ελεύθερες τις πολιτικές τους απόψεις. Οι διώξεις, η φυλακή και η εξορία ήταν τακτικές που υιοθέτησαν, νομιμοποίησαν και θεσμοθέτησαν οι αστικές κυβερνήσεις πριν από το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, προκειμένου να διαφυλάξουν την «ασφάλεια» του κράτους. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας οι διώξεις θα ενταθούν και θα μαζικοποιηθούν στο πλαίσιο μιας βιοπολιτικής εξόντωσης του επικίνδυνου «άλλου». Από αυτήν την περίοδο και έπειτα, μέχρι και το τέλος της δικτατορίας των συνταγματαρχών το 1974 χιλιάδες άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, θα βασανιστούν, θα φυλακιστούν και τελικά θα εξοριστούν για τις πεποιθήσεις και τις ιδέες τους.","During the interwar period women in Greece inaugurated their politics in the inhospitable places of exile. Workers in smoke factories, teachers, weavers, students, workers or intellectuals were punished for their ideas and their actions. Women from all over the country, who through their personal stories can be understood the meaning and history of exile in Greece. The politicization of women in Greece as well as their entry into the public space was not done smoothly. Exile was part of the public space for those. As a result, women as non-political entities were violently transferred to the public without rights, without a democratic institutional framework supporting them, and instigated their politics through persecution, violence and bans as political prisoners before even become citizens. Those women struggled to prove that they were also active citizens and were persecuted not only because they rebelled against patriarchal power, but mainly because they dared to claim their labor and political rights and the freedom to express their political views freely. Persecution, jail, and exile were tactics that bourgeois governments adopted, legalized and institutionalized before the fascist regime of August 4, in order to preserve the \"security\" of the state. During the dictatorship of Ioannis Metaxas, the persecutions will be intensified and massificated in the context of a biopolitical extermination of the dangerous \"other\".From this time on, until the end of the colonial dictatorship in 1974, thousands of people, women and men, will be tortured, imprisoned, and eventually exiled for their beliefs and ideas."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η είσοδος των ελληνίδων στην πολιτική και το δημόσιο βίο μέσα από το δρόμο της εξορίας. Γυναίκες και εξορία κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσέα Ευτυχία","Tsea Eftychia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου οι ελληνίδες εγκαινιάζουν την πολιτικότητα τους στους αφιλόξενους τόπους εξορίας. Καπνεργάτριες, δασκάλες, υφάντρες, φοιτήτριες, εργάτριες ή διανοούμενες τιμωρήθηκαν τόσο για τις ιδέες τους, όσο και για τη δράση τους. Γυναίκες από όλη την επικράτεια, που μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες μπορεί να γίνει πιο κατανοητή η έννοια και η ιστορία της εξορίας στην Ελλάδα. Η πολιτικοποίηση των ελληνίδων καθώς και η είσοδος τους στον δημόσιο χώρο δεν έγινε με τρόπο ομαλό. Η εξορία αποτέλεσε μέρος του δημόσιου χώρου για εκείνες. Κατά συνέπεια οι γυναίκες ως μη πολιτικές οντότητες, μεταφέρθηκαν βίαια στο δημόσιο χώρο, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ένα δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο να τις υποστηρίζει, και εγκαινίασαν την πολιτικότητα τους μέσω διωγμών, βίας και απαγορεύσεων ως πολιτικές κρατούμενες πριν καν υπάρξουν πολίτες. Οι γυναίκες αυτές αγωνίστηκαν να αποδείξουν ότι ήταν και εκείνες ενεργοί πολίτες και διώχθηκαν όχι μόνο γιατί επαναστάτησαν ενάντια στην πατριαρχική εξουσία, αλλά και γιατί τόλμησαν να διεκδικήσουν τα εργασιακά και πολιτικά τους δικαιώματα, καθώς και να εκφράζουν ελεύθερες τις πολιτικές τους απόψεις. Οι διώξεις, η φυλακή και η εξορία ήταν τακτικές που υιοθέτησαν, νομιμοποίησαν και θεσμοθέτησαν οι αστικές κυβερνήσεις πριν από το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, προκειμένου να διαφυλάξουν την «ασφάλεια» του κράτους. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας οι διώξεις θα ενταθούν και θα μαζικοποιηθούν στο πλαίσιο μιας βιοπολιτικής εξόντωσης του επικίνδυνου «άλλου». Από αυτήν την περίοδο και έπειτα, μέχρι και το τέλος της δικτατορίας των συνταγματαρχών το 1974 χιλιάδες άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, θα βασανιστούν, θα φυλακιστούν και τελικά θα εξοριστούν για τις πεποιθήσεις και τις ιδέες τους.","During the interwar period women in Greece inaugurated their politics in the inhospitable places of exile. Workers in smoke factories, teachers, weavers, students, workers or intellectuals were punished for their ideas and their actions. Women from all over the country, who through their personal stories can be understood the meaning and history of exile in Greece. The politicization of women in Greece as well as their entry into the public space was not done smoothly. Exile was part of the public space for those. As a result, women as non-political entities were violently transferred to the public without rights, without a democratic institutional framework supporting them, and instigated their politics through persecution, violence and bans as political prisoners before even become citizens. Those women struggled to prove that they were also active citizens and were persecuted not only because they rebelled against patriarchal power, but mainly because they dared to claim their labor and political rights and the freedom to express their political views freely. Persecution, jail, and exile were tactics that bourgeois governments adopted, legalized and institutionalized before the fascist regime of August 4, in order to preserve the \"security\" of the state. During the dictatorship of Ioannis Metaxas, the persecutions will be intensified and massificated in the context of a biopolitical extermination of the dangerous \"other\".From this time on, until the end of the colonial dictatorship in 1974, thousands of people, women and men, will be tortured, imprisoned, and eventually exiled for their beliefs and ideas."],"dc:identifier":["uoadl:2127718","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2127718"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η είσοδος των ελληνίδων στην πολιτική και το δημόσιο βίο μέσα από το δρόμο της εξορίας. Γυναίκες και εξορία κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z"}