{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2128493"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2128493","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καλοήθεις διογκώσεις του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Αναδρoμική, περιγραφική επιδημιολογική μελέτη 250 περιστατικών της κλινικής στοματικής και γναθοπροσωπικής χειρουργικής της Οδοντιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Σκοπός: Σκοπός της συγκεκριμένης ερευνητικής μελέτης είναι η στατιστική ανάλυση της συχνότητας, των τύπων και της κατανομής των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, όπως έχουν καταγραφεί στην Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η μελέτη των κλινικών χαρακτηριστικών, η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και η σύγκριση των δεδομένων της έρευνας με δεδομένα αντιστοίχων μελετών. Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία περιγραφική αναδρομική μελέτη 250 ιστολογικά διεγνωσμένων καλοηθών διογκώσεων του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Έγινε ανασκόπηση και ανάλυση των αρχείων της Κλινικής στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής, για ασθενείς με καλοήθεις διογκώσεις των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, οι οποίες αφαιρέθηκαν χειρουργικά και εξετάστηκαν ιστολογικά κατά τη διάρκεια 6ετούς περιόδου (2004-2010). Ακολούθησε κωδικοποίηση δεδομένων μελέτης για κάθε περίπτωση βλάβης, καταγράφοντας πληροφορίες που αφορούν στην ηλικία, το φύλο και τα κλινικά χαρακτηριστικά της κάθε βλάβης (εντόπιση, χροιά, μέγεθος, επιφάνεια, σύσταση και βάση). Αποτελέσματα: Το τραυματικό ίνωμα παρουσιάστηκε ως ο όγκος με τη μεγαλύτερη συχνότητα 17,2%, ακολουθούμενος από τη βλεννώδη κύστη από έκχυση (13,6%). Κατά την επιδημιολογική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στις συχνότητες των βλαβών στις διάφορες ηλικιακές ομάδες, ωστόσο στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ φύλου και βλάβης παρατηρήθηκε στην περίπτωση της βλεννώδους κύστης από έκχυση, με τη βλάβη να παρουσιάζει επικράτηση στο ανδρικό φύλο (αναλογία ανδρών – γυναικών 2:1) και στην περίπτωση της πτυχωτής ινώδους υπερπλασίας με ελαφρά επικράτηση στο γυναικείο φύλο. Το αιμαγγειωματοειδές κοκκίωμα είναι ο όγκος με τη συχνότερη καταγραφή σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Οι συχνότερη θέση εντόπισης για τις καλοήθεις διογκώσεις ήταν τα ούλα (30%) και σε φθίνουσα σειρά ακολουθεί ο βλεννογόνος της παρειάς (24,8%), το κάτω χείλος (15,2%), το έδαφος του στόματος (9,6%) και η γλώσσα (8%). Οι καλοήθεις διογκώσεις παρουσιάστηκαν στην πλειοψηφία τους με φυσιολογική χροιά (48,4%) και λεία επιφάνεια (61,6%). Οι βλάβες του ινώδους συνδετικού ιστού διέθεταν κυρίως ελαστική σύσταση, χωρίς αυτό να αποτελεί στατιστικά σημαντικό εύρημα. Κατά την αξιολόγηση της σχέσης πρόσφυσης των βλαβών με τους ιστούς της στοματικής κοιλότητας, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις, με το τραυματικό ίνωμα να εμφανίζει κυρίως στερεή πρόσφυση στο βλεννογόνο, ενώ το περιφερικό οστεοποιό ίνωμα και το περιφερικό γιγαντοκυτταρικό κοκκίωμα να περιγράφονται κυρίως ως έμμισχες διογκώσεις. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της ερευνητικής μελέτης συμφωνούν μερικώς με τη βιβλιογραφία. Η σύγκριση των καταγεγραμμένων συχνοτήτων των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας με εκείνες αντιστοίχων ερευνών, παρουσιάζει αποκλίσεις, εξαιτίας διαφορών στη μεθοδολογία και την κατηγοριοποίηση. Η επιδημιολογία των συγκεκριμένων βλαβών χρήζει επιπρόσθετης μελέτης. Η γνώση της συχνότητας και των χαρακτηριστικών της κλινικής εικόνας των καλοηθών διογκώσεων στους μαλακούς ιστούς της στοματικής κοιλότητας, αποτελεί χρήσιμο μέσο για τη διάγνωση αυτών στην κλινική πράξη.","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός της συγκεκριμένης ερευνητικής μελέτης είναι η στατιστική ανάλυση της συχνότητας, των τύπων και της κατανομής των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, όπως έχουν καταγραφεί στην Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η μελέτη των κλινικών χαρακτηριστικών, η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και η σύγκριση των δεδομένων της έρευνας με δεδομένα αντιστοίχων μελετών. Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία περιγραφική αναδρομική μελέτη 250 ιστολογικά διεγνωσμένων καλοηθών διογκώσεων του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Έγινε ανασκόπηση και ανάλυση των αρχείων της Κλινικής στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής, για ασθενείς με καλοήθεις διογκώσεις των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, οι οποίες αφαιρέθηκαν χειρουργικά και εξετάστηκαν ιστολογικά κατά τη διάρκεια 6ετούς περιόδου (2004-2010). Ακολούθησε κωδικοποίηση δεδομένων μελέτης για κάθε περίπτωση βλάβης, καταγράφοντας πληροφορίες που αφορούν στην ηλικία, το φύλο και τα κλινικά χαρακτηριστικά της κάθε βλάβης (εντόπιση, χροιά, μέγεθος, επιφάνεια, σύσταση και βάση). Αποτελέσματα: Το τραυματικό ίνωμα παρουσιάστηκε ως ο όγκος με τη μεγαλύτερη συχνότητα 17,2%, ακολουθούμενος από τη βλεννώδη κύστη από έκχυση (13,6%). Κατά την επιδημιολογική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στις συχνότητες των βλαβών στις διάφορες ηλικιακές ομάδες, ωστόσο στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ φύλου και βλάβης παρατηρήθηκε στην περίπτωση της βλεννώδους κύστης από έκχυση, με τη βλάβη να παρουσιάζει επικράτηση στο ανδρικό φύλο (αναλογία ανδρών – γυναικών 2:1) και στην περίπτωση της πτυχωτής ινώδους υπερπλασίας με ελαφρά επικράτηση στο γυναικείο φύλο. Το αιμαγγειωματοειδές κοκκίωμα είναι ο όγκος με τη συχνότερη καταγραφή σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Οι συχνότερη θέση εντόπισης για τις καλοήθεις διογκώσεις ήταν τα ούλα (30%) και σε φθίνουσα σειρά ακολουθεί ο βλεννογόνος της παρειάς (24,8%), το κάτω χείλος (15,2%), το έδαφος του στόματος (9,6%) και η γλώσσα (8%). Οι καλοήθεις διογκώσεις παρουσιάστηκαν στην πλειοψηφία τους με φυσιολογική χροιά (48,4%) και λεία επιφάνεια (61,6%). Οι βλάβες του ινώδους συνδετικού ιστού διέθεταν κυρίως ελαστική σύσταση, χωρίς αυτό να αποτελεί στατιστικά σημαντικό εύρημα. Κατά την αξιολόγηση της σχέσης πρόσφυσης των βλαβών με τους ιστούς της στοματικής κοιλότητας, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις, με το τραυματικό ίνωμα να εμφανίζει κυρίως στερεή πρόσφυση στο βλεννογόνο, ενώ το περιφερικό οστεοποιό ίνωμα και το περιφερικό γιγαντοκυτταρικό κοκκίωμα να περιγράφονται κυρίως ως έμμισχες διογκώσεις. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της ερευνητικής μελέτης συμφωνούν μερικώς με τη βιβλιογραφία. Η σύγκριση των καταγεγραμμένων συχνοτήτων των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας με εκείνες αντιστοίχων ερευνών, παρουσιάζει αποκλίσεις, εξαιτίας διαφορών στη μεθοδολογία και την κατηγοριοποίηση. Η επιδημιολογία των συγκεκριμένων βλαβών χρήζει επιπρόσθετης μελέτης. Η γνώση της συχνότητας και των χαρακτηριστικών της κλινικής εικόνας των καλοηθών διογκώσεων στους μαλακούς ιστούς της στοματικής κοιλότητας, αποτελεί χρήσιμο μέσο για τη διάγνωση αυτών στην κλινική πράξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντίνου Χριστίνα","Konstantinou Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2128493"],"render_values":[{"text":"uoadl:2128493","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2128493","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2128493","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2128493","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντίνου Χριστίνα","Konstantinou Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2128493","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2128493"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός της συγκεκριμένης ερευνητικής μελέτης είναι η στατιστική ανάλυση της συχνότητας, των τύπων και της κατανομής των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, όπως έχουν καταγραφεί στην Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η μελέτη των κλινικών χαρακτηριστικών, η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και η σύγκριση των δεδομένων της έρευνας με δεδομένα αντιστοίχων μελετών. Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία περιγραφική αναδρομική μελέτη 250 ιστολογικά διεγνωσμένων καλοηθών διογκώσεων του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Έγινε ανασκόπηση και ανάλυση των αρχείων της Κλινικής στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής, για ασθενείς με καλοήθεις διογκώσεις των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, οι οποίες αφαιρέθηκαν χειρουργικά και εξετάστηκαν ιστολογικά κατά τη διάρκεια 6ετούς περιόδου (2004-2010). Ακολούθησε κωδικοποίηση δεδομένων μελέτης για κάθε περίπτωση βλάβης, καταγράφοντας πληροφορίες που αφορούν στην ηλικία, το φύλο και τα κλινικά χαρακτηριστικά της κάθε βλάβης (εντόπιση, χροιά, μέγεθος, επιφάνεια, σύσταση και βάση). Αποτελέσματα: Το τραυματικό ίνωμα παρουσιάστηκε ως ο όγκος με τη μεγαλύτερη συχνότητα 17,2%, ακολουθούμενος από τη βλεννώδη κύστη από έκχυση (13,6%). Κατά την επιδημιολογική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στις συχνότητες των βλαβών στις διάφορες ηλικιακές ομάδες, ωστόσο στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ φύλου και βλάβης παρατηρήθηκε στην περίπτωση της βλεννώδους κύστης από έκχυση, με τη βλάβη να παρουσιάζει επικράτηση στο ανδρικό φύλο (αναλογία ανδρών – γυναικών 2:1) και στην περίπτωση της πτυχωτής ινώδους υπερπλασίας με ελαφρά επικράτηση στο γυναικείο φύλο. Το αιμαγγειωματοειδές κοκκίωμα είναι ο όγκος με τη συχνότερη καταγραφή σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Οι συχνότερη θέση εντόπισης για τις καλοήθεις διογκώσεις ήταν τα ούλα (30%) και σε φθίνουσα σειρά ακολουθεί ο βλεννογόνος της παρειάς (24,8%), το κάτω χείλος (15,2%), το έδαφος του στόματος (9,6%) και η γλώσσα (8%). Οι καλοήθεις διογκώσεις παρουσιάστηκαν στην πλειοψηφία τους με φυσιολογική χροιά (48,4%) και λεία επιφάνεια (61,6%). Οι βλάβες του ινώδους συνδετικού ιστού διέθεταν κυρίως ελαστική σύσταση, χωρίς αυτό να αποτελεί στατιστικά σημαντικό εύρημα. Κατά την αξιολόγηση της σχέσης πρόσφυσης των βλαβών με τους ιστούς της στοματικής κοιλότητας, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις, με το τραυματικό ίνωμα να εμφανίζει κυρίως στερεή πρόσφυση στο βλεννογόνο, ενώ το περιφερικό οστεοποιό ίνωμα και το περιφερικό γιγαντοκυτταρικό κοκκίωμα να περιγράφονται κυρίως ως έμμισχες διογκώσεις. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της ερευνητικής μελέτης συμφωνούν μερικώς με τη βιβλιογραφία. Η σύγκριση των καταγεγραμμένων συχνοτήτων των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας με εκείνες αντιστοίχων ερευνών, παρουσιάζει αποκλίσεις, εξαιτίας διαφορών στη μεθοδολογία και την κατηγοριοποίηση. Η επιδημιολογία των συγκεκριμένων βλαβών χρήζει επιπρόσθετης μελέτης. Η γνώση της συχνότητας και των χαρακτηριστικών της κλινικής εικόνας των καλοηθών διογκώσεων στους μαλακούς ιστούς της στοματικής κοιλότητας, αποτελεί χρήσιμο μέσο για τη διάγνωση αυτών στην κλινική πράξη.","Objective: To analyze the frequency, types and distribution of benign oral soft tissue masses, as reported in the Department of Oral & Maxillofacial Surgery of the Dental School of the National Kapodestrian University of Athens, to study the clinical characteristics, to review the literature and compare these data with those of previously reported studies. Material and method: This is a retrospective study of 250 histologically diagnosed benign masses of the oral mucosa. The records of the Department of Oral & Maxillofacial Surgery were reviewed and analyzed for patients with benign oral soft tissue masses, recieved during a 6-year period (2004-2010). Data was compiled for each case, documenting information relating to age, gender, and the characteristics of the lesion (site, color, size, surface, consistency and base). Results: Of all the lesions studied, traumatic fibroma was the most common lesion, constituting 17,2% of the cases, followed by extravasation mucocele (13,6%). In the study of prevalence of benign oral soft tissue masses, no differences were found for age; however there were differences according to gender, finding a greater prevalence of extravasation mucocele in men (at a ratio of 2:1), and of epulis fissuratum in women. Pyogenic granuloma was the most common benign neoplasm in all age groups. The oral sites commonly affected by benign oral soft tissue masses were the gingival (30%), buccal mucosa (24,8%), lower lip (15,2%), floor of the mouth (9,6%) and tongue (8%) in a descending order. Benign oral soft tissue masses mostly presented a similar colour to the normal mucosa (48,4%), and a smooth surface (61,6%). Connective tissue lesions presented with an elastic consistency on palpation, however this finding is not statistically significant for this type of lesion. On evaluating the base of the lesions and relation to neighboring tissues, statistically significant differences were found for traumatic fibroma, which mostly presented as a sessile base, while the majority of peripheral ossifying fibroma and pyogenic granuloma had a pedunculated base. Conclusion: Some of the features of benign oral softh tissue masses are partially in harmony with those of published literature and some are different. Comparing the overall prevalence rates of the various benign oral soft tissue masses with the published studies is complicated due to different ways of categorization and methology. Further surveys are needed to define the epidemiology of benign oral soft tissue masses. Knowledge of the frequency and presentation of the most common benign oral soft tissue masses is beneficial in developing a clinical diagnosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καλοήθεις διογκώσεις του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Αναδρoμική, περιγραφική επιδημιολογική μελέτη 250 περιστατικών της κλινικής στοματικής και γναθοπροσωπικής χειρουργικής της Οδοντιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντίνου Χριστίνα","Konstantinou Christina"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός της συγκεκριμένης ερευνητικής μελέτης είναι η στατιστική ανάλυση της συχνότητας, των τύπων και της κατανομής των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, όπως έχουν καταγραφεί στην Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η μελέτη των κλινικών χαρακτηριστικών, η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και η σύγκριση των δεδομένων της έρευνας με δεδομένα αντιστοίχων μελετών. Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία περιγραφική αναδρομική μελέτη 250 ιστολογικά διεγνωσμένων καλοηθών διογκώσεων του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Έγινε ανασκόπηση και ανάλυση των αρχείων της Κλινικής στοματικής και Γναθοπροσωπικής χειρουργικής, για ασθενείς με καλοήθεις διογκώσεις των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας, οι οποίες αφαιρέθηκαν χειρουργικά και εξετάστηκαν ιστολογικά κατά τη διάρκεια 6ετούς περιόδου (2004-2010). Ακολούθησε κωδικοποίηση δεδομένων μελέτης για κάθε περίπτωση βλάβης, καταγράφοντας πληροφορίες που αφορούν στην ηλικία, το φύλο και τα κλινικά χαρακτηριστικά της κάθε βλάβης (εντόπιση, χροιά, μέγεθος, επιφάνεια, σύσταση και βάση). Αποτελέσματα: Το τραυματικό ίνωμα παρουσιάστηκε ως ο όγκος με τη μεγαλύτερη συχνότητα 17,2%, ακολουθούμενος από τη βλεννώδη κύστη από έκχυση (13,6%). Κατά την επιδημιολογική ανάλυση δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στις συχνότητες των βλαβών στις διάφορες ηλικιακές ομάδες, ωστόσο στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ φύλου και βλάβης παρατηρήθηκε στην περίπτωση της βλεννώδους κύστης από έκχυση, με τη βλάβη να παρουσιάζει επικράτηση στο ανδρικό φύλο (αναλογία ανδρών – γυναικών 2:1) και στην περίπτωση της πτυχωτής ινώδους υπερπλασίας με ελαφρά επικράτηση στο γυναικείο φύλο. Το αιμαγγειωματοειδές κοκκίωμα είναι ο όγκος με τη συχνότερη καταγραφή σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Οι συχνότερη θέση εντόπισης για τις καλοήθεις διογκώσεις ήταν τα ούλα (30%) και σε φθίνουσα σειρά ακολουθεί ο βλεννογόνος της παρειάς (24,8%), το κάτω χείλος (15,2%), το έδαφος του στόματος (9,6%) και η γλώσσα (8%). Οι καλοήθεις διογκώσεις παρουσιάστηκαν στην πλειοψηφία τους με φυσιολογική χροιά (48,4%) και λεία επιφάνεια (61,6%). Οι βλάβες του ινώδους συνδετικού ιστού διέθεταν κυρίως ελαστική σύσταση, χωρίς αυτό να αποτελεί στατιστικά σημαντικό εύρημα. Κατά την αξιολόγηση της σχέσης πρόσφυσης των βλαβών με τους ιστούς της στοματικής κοιλότητας, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις, με το τραυματικό ίνωμα να εμφανίζει κυρίως στερεή πρόσφυση στο βλεννογόνο, ενώ το περιφερικό οστεοποιό ίνωμα και το περιφερικό γιγαντοκυτταρικό κοκκίωμα να περιγράφονται κυρίως ως έμμισχες διογκώσεις. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της ερευνητικής μελέτης συμφωνούν μερικώς με τη βιβλιογραφία. Η σύγκριση των καταγεγραμμένων συχνοτήτων των καλοηθών διογκώσεων των μαλακών ιστών της στοματικής κοιλότητας με εκείνες αντιστοίχων ερευνών, παρουσιάζει αποκλίσεις, εξαιτίας διαφορών στη μεθοδολογία και την κατηγοριοποίηση. Η επιδημιολογία των συγκεκριμένων βλαβών χρήζει επιπρόσθετης μελέτης. Η γνώση της συχνότητας και των χαρακτηριστικών της κλινικής εικόνας των καλοηθών διογκώσεων στους μαλακούς ιστούς της στοματικής κοιλότητας, αποτελεί χρήσιμο μέσο για τη διάγνωση αυτών στην κλινική πράξη.","Objective: To analyze the frequency, types and distribution of benign oral soft tissue masses, as reported in the Department of Oral & Maxillofacial Surgery of the Dental School of the National Kapodestrian University of Athens, to study the clinical characteristics, to review the literature and compare these data with those of previously reported studies. Material and method: This is a retrospective study of 250 histologically diagnosed benign masses of the oral mucosa. The records of the Department of Oral & Maxillofacial Surgery were reviewed and analyzed for patients with benign oral soft tissue masses, recieved during a 6-year period (2004-2010). Data was compiled for each case, documenting information relating to age, gender, and the characteristics of the lesion (site, color, size, surface, consistency and base). Results: Of all the lesions studied, traumatic fibroma was the most common lesion, constituting 17,2% of the cases, followed by extravasation mucocele (13,6%). In the study of prevalence of benign oral soft tissue masses, no differences were found for age; however there were differences according to gender, finding a greater prevalence of extravasation mucocele in men (at a ratio of 2:1), and of epulis fissuratum in women. Pyogenic granuloma was the most common benign neoplasm in all age groups. The oral sites commonly affected by benign oral soft tissue masses were the gingival (30%), buccal mucosa (24,8%), lower lip (15,2%), floor of the mouth (9,6%) and tongue (8%) in a descending order. Benign oral soft tissue masses mostly presented a similar colour to the normal mucosa (48,4%), and a smooth surface (61,6%). Connective tissue lesions presented with an elastic consistency on palpation, however this finding is not statistically significant for this type of lesion. On evaluating the base of the lesions and relation to neighboring tissues, statistically significant differences were found for traumatic fibroma, which mostly presented as a sessile base, while the majority of peripheral ossifying fibroma and pyogenic granuloma had a pedunculated base. Conclusion: Some of the features of benign oral softh tissue masses are partially in harmony with those of published literature and some are different. Comparing the overall prevalence rates of the various benign oral soft tissue masses with the published studies is complicated due to different ways of categorization and methology. Further surveys are needed to define the epidemiology of benign oral soft tissue masses. Knowledge of the frequency and presentation of the most common benign oral soft tissue masses is beneficial in developing a clinical diagnosis."],"dc:identifier":["uoadl:2128493","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2128493"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καλοήθεις διογκώσεις του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Αναδρoμική, περιγραφική επιδημιολογική μελέτη 250 περιστατικών της κλινικής στοματικής και γναθοπροσωπικής χειρουργικής της Οδοντιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z"}