{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2154031"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2154031","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης του συζευγμένου με οξειδωμένη μαννάνη MOG35-55 πεπτιδίου στον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευση των μυελοειδικών Τ λεμφοκυττάρων στο ΚΝΣ κατά την πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα.","abstract":"Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική ασθένεια του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), στην οποία το ανοσοποιητικό παίζει καθοριστικό ρόλο προκαλώντας απομυελίνωση, εκφυλισμό των αξόνων και προοδευτική νευρολογική δυσλειτουργία. Η Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλομυελίτιδα (ΠΑΕ) είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη μελέτη της ανοσοπαθογένειας της ΣΚΠ και μπορεί να επαχθεί σε πειραματόζωα μέσω ανοσοποίησης με πεπτίδια μυελίνης. Πρόσφατη δημοσίευση της ερευνητικής μας ομάδας έδειξε πως τα πεπτίδια μυελίνης συζευγμένα με την οξειδωμένη μορφή της μαννάνης (ΟΜ) , ενός πολυσακχαρίτη του ζυμομήκυτα, επάγουν πεπτίδο-ειδική περιφερειακή ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων και προστατεύουν έναντι της ΠΑΕ όταν χορηγούνται προφυλακτικά ή θεραπευτικά σε ποντικούς. Η ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων χαρακτηρίζεται από μειωμένη απόκριση αντιγόνο-ειδικού πολλαπλασιασμού, και μειωμένη παραγωγή της IL-2 και του υποδοχέα της (CD25) από τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα, χαρακτηριστικά που αντιστρέφονται όταν γίνει επώαση με εξωγενή IL-2, σε συμφωνία με το μηχανισμό της ανέργιας των Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε αν η χορήγηση του πεπτιδίου OM-MOG35-55 (OM-MOG) επάγει ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων επηρεάζοντας την ικανότητα τους να μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ή αλλάζοντας την ευαισθησία τους στην επαγωγή κυτταρικού θανάτου μέσω ενεργοποίησης. Δημιουργήσαμε χιμαιρικούς ποντικούς με τη χρήση συνδυασμών διαφορετικών στελεχών ποντικών (συνισογενή στελέχη CD45.1 και αγρίου τύπου ή διαγονιδιακά στελέχη CD45.2 με ή χωρίς MOG- ειδικό TCR) ως δότες και δέκτες περιφερικών ανοσοκυττάρων. Μεταφέραμε σπληνοκύτταρα και κύτταρα από λεμφαδένες σημασμένα με CFSE από δότες που είχαν εμβολιαστεί με το OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου) σε δέκτες με ενεργό ΠΑΕ, οι οποίοι δεν είχαν εμβολιαστεί. Η απομόνωση των CFSE+ κυττάρων από τους ιστούς των δεκτών 5-7 ημέρες μετά τη μεταφορά και η ανάλυση με FACS έδειξε πως τα OM-MOG κύτταρα χάνουν τον φαινότυπο μειωμένου πολλαπλασιασμού τους και μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ακόμη και με μία καθυστέρηση σε σχέση με τα κύτταρα της ομάδας ελέγχου. Επίσης μελετήθηκε η ευπάθεια στην απόπτωση των CD4+ Τ λεμφοκυττάρων από ποντικούς εμβολιασμένους με OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου). Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα κύτταρα που απομονώθηκαν από τους εμβολιασμένους με OM-MOG ποντικούς δεν εμφανίζουν αυξημένο θάνατο μετά από ενεργοποίηση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι το OM-MOG επάγει ανοχή είτε μέσω άμεσης αλληλεπίδρασης με τα MOG-ειδικά T λεμφοκύτταρα είτε μέσω της επαγωγής ενός ανεξάρτητου πληθυσμού ανοσορυθμιστικών κυττάρων.","abstract_html":"Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική ασθένεια του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), στην οποία το ανοσοποιητικό παίζει καθοριστικό ρόλο προκαλώντας απομυελίνωση, εκφυλισμό των αξόνων και προοδευτική νευρολογική δυσλειτουργία. Η Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλομυελίτιδα (ΠΑΕ) είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη μελέτη της ανοσοπαθογένειας της ΣΚΠ και μπορεί να επαχθεί σε πειραματόζωα μέσω ανοσοποίησης με πεπτίδια μυελίνης. Πρόσφατη δημοσίευση της ερευνητικής μας ομάδας έδειξε πως τα πεπτίδια μυελίνης συζευγμένα με την οξειδωμένη μορφή της μαννάνης (ΟΜ) , ενός πολυσακχαρίτη του ζυμομήκυτα, επάγουν πεπτίδο-ειδική περιφερειακή ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων και προστατεύουν έναντι της ΠΑΕ όταν χορηγούνται προφυλακτικά ή θεραπευτικά σε ποντικούς. Η ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων χαρακτηρίζεται από μειωμένη απόκριση αντιγόνο-ειδικού πολλαπλασιασμού, και μειωμένη παραγωγή της IL-2 και του υποδοχέα της (CD25) από τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα, χαρακτηριστικά που αντιστρέφονται όταν γίνει επώαση με εξωγενή IL-2, σε συμφωνία με το μηχανισμό της ανέργιας των Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε αν η χορήγηση του πεπτιδίου OM-MOG35-55 (OM-MOG) επάγει ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων επηρεάζοντας την ικανότητα τους να μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ή αλλάζοντας την ευαισθησία τους στην επαγωγή κυτταρικού θανάτου μέσω ενεργοποίησης. Δημιουργήσαμε χιμαιρικούς ποντικούς με τη χρήση συνδυασμών διαφορετικών στελεχών ποντικών (συνισογενή στελέχη CD45.1 και αγρίου τύπου ή διαγονιδιακά στελέχη CD45.2 με ή χωρίς MOG- ειδικό TCR) ως δότες και δέκτες περιφερικών ανοσοκυττάρων. Μεταφέραμε σπληνοκύτταρα και κύτταρα από λεμφαδένες σημασμένα με CFSE από δότες που είχαν εμβολιαστεί με το OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου) σε δέκτες με ενεργό ΠΑΕ, οι οποίοι δεν είχαν εμβολιαστεί. Η απομόνωση των CFSE+ κυττάρων από τους ιστούς των δεκτών 5-7 ημέρες μετά τη μεταφορά και η ανάλυση με FACS έδειξε πως τα OM-MOG κύτταρα χάνουν τον φαινότυπο μειωμένου πολλαπλασιασμού τους και μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ακόμη και με μία καθυστέρηση σε σχέση με τα κύτταρα της ομάδας ελέγχου. Επίσης μελετήθηκε η ευπάθεια στην απόπτωση των CD4+ Τ λεμφοκυττάρων από ποντικούς εμβολιασμένους με OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου). Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα κύτταρα που απομονώθηκαν από τους εμβολιασμένους με OM-MOG ποντικούς δεν εμφανίζουν αυξημένο θάνατο μετά από ενεργοποίηση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι το OM-MOG επάγει ανοχή είτε μέσω άμεσης αλληλεπίδρασης με τα MOG-ειδικά T λεμφοκύτταρα είτε μέσω της επαγωγής ενός ανεξάρτητου πληθυσμού ανοσορυθμιστικών κυττάρων.","abstract_has_math":false,"creators":["Δαγκωνάκη Αναστασία","Dagkonaki Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2154031"],"render_values":[{"text":"uoadl:2154031","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2154031","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2154031","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2154031","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαγκωνάκη Αναστασία","Dagkonaki Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2154031","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2154031"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική ασθένεια του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), στην οποία το ανοσοποιητικό παίζει καθοριστικό ρόλο προκαλώντας απομυελίνωση, εκφυλισμό των αξόνων και προοδευτική νευρολογική δυσλειτουργία. Η Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλομυελίτιδα (ΠΑΕ) είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη μελέτη της ανοσοπαθογένειας της ΣΚΠ και μπορεί να επαχθεί σε πειραματόζωα μέσω ανοσοποίησης με πεπτίδια μυελίνης. Πρόσφατη δημοσίευση της ερευνητικής μας ομάδας έδειξε πως τα πεπτίδια μυελίνης συζευγμένα με την οξειδωμένη μορφή της μαννάνης (ΟΜ) , ενός πολυσακχαρίτη του ζυμομήκυτα, επάγουν πεπτίδο-ειδική περιφερειακή ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων και προστατεύουν έναντι της ΠΑΕ όταν χορηγούνται προφυλακτικά ή θεραπευτικά σε ποντικούς. Η ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων χαρακτηρίζεται από μειωμένη απόκριση αντιγόνο-ειδικού πολλαπλασιασμού, και μειωμένη παραγωγή της IL-2 και του υποδοχέα της (CD25) από τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα, χαρακτηριστικά που αντιστρέφονται όταν γίνει επώαση με εξωγενή IL-2, σε συμφωνία με το μηχανισμό της ανέργιας των Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε αν η χορήγηση του πεπτιδίου OM-MOG35-55 (OM-MOG) επάγει ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων επηρεάζοντας την ικανότητα τους να μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ή αλλάζοντας την ευαισθησία τους στην επαγωγή κυτταρικού θανάτου μέσω ενεργοποίησης. Δημιουργήσαμε χιμαιρικούς ποντικούς με τη χρήση συνδυασμών διαφορετικών στελεχών ποντικών (συνισογενή στελέχη CD45.1 και αγρίου τύπου ή διαγονιδιακά στελέχη CD45.2 με ή χωρίς MOG- ειδικό TCR) ως δότες και δέκτες περιφερικών ανοσοκυττάρων. Μεταφέραμε σπληνοκύτταρα και κύτταρα από λεμφαδένες σημασμένα με CFSE από δότες που είχαν εμβολιαστεί με το OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου) σε δέκτες με ενεργό ΠΑΕ, οι οποίοι δεν είχαν εμβολιαστεί. Η απομόνωση των CFSE+ κυττάρων από τους ιστούς των δεκτών 5-7 ημέρες μετά τη μεταφορά και η ανάλυση με FACS έδειξε πως τα OM-MOG κύτταρα χάνουν τον φαινότυπο μειωμένου πολλαπλασιασμού τους και μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ακόμη και με μία καθυστέρηση σε σχέση με τα κύτταρα της ομάδας ελέγχου. Επίσης μελετήθηκε η ευπάθεια στην απόπτωση των CD4+ Τ λεμφοκυττάρων από ποντικούς εμβολιασμένους με OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου). Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα κύτταρα που απομονώθηκαν από τους εμβολιασμένους με OM-MOG ποντικούς δεν εμφανίζουν αυξημένο θάνατο μετά από ενεργοποίηση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι το OM-MOG επάγει ανοχή είτε μέσω άμεσης αλληλεπίδρασης με τα MOG-ειδικά T λεμφοκύτταρα είτε μέσω της επαγωγής ενός ανεξάρτητου πληθυσμού ανοσορυθμιστικών κυττάρων.","Multiple sclerosis (MS) is a chronic, inflammatory, neurodegenerative disease of the CNS in which the immune system plays a prominent role, resulting in demyelination, axonal degeneration and progressive neurological disability. Experimental Autoimmune Encephalomyelitis (EAE) is a powerful tool for studying immunopathogenesis in MS that can be induced in animals by immunization with myelin antigens. Recently we showed that myelin peptides conjugated to an oxidized form of the yeast polysaccharide mannan (OM) induces peptide-specific peripheral T cell tolerance and protection against EAE when administered prophylactically or therapeutically in mice. Tolerance in splenocytes and lymph node cells is characterized by reduced peptide-specific proliferation responses, and IL-2, and IL-2 receptor (CD25) production by CD4+ T cells, defects reversed by incubation with IL-2 in accordance with a T cell anergy model. In this study we investigated whether OM-MOG35-55 peptide (OM-MOG) administration modulates disease by affecting the ability of T cells to migrate into the CNS or by increasing their sensitivity to activation-induced cell death. We generated chimeric mice using combinations of CD45.2 (wild type C57BL/6) and CD45.1 (congenic C57BL/6) mice with or without the 2D2 MOG35-55-specific TCR transgene in the transferred donor immune cells. CFSE-labeled splenocytes and lymph node cells isolated from donor mice that had been previously tolerized or not by vaccination with OM-MOG or PBS, respectively, were adoptively transferred into recipient mice with ongoing MOG-EAE. Isolation of CFSE-labeled cells from tissues of the EAE mice 5-7 days after transfer revealed that OM-MOG-tolerized cells showed equal proliferation and unimpaired migration into secondary lymphoid and CNS tissues compared to non-tolerized cells, albeit with a small delay in reaching the CNS tissues (meninges and parenchyma). We next tested whether the T cells isolated from OM-MOG tolerized mice showed increased susceptibility to apoptosis that might be associated with their anergic phenotype and inability to induce EAE. Our results show that OM-MOG tolerized T cells don’t show increased apoptosis after activation induced cell death assay, compared to their controls. These results indicate that OM-MOG imposes T cell tolerance either through direct interaction with MOG-specific T cells or through induction of an independent population of immune regulatory cells."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης του συζευγμένου με οξειδωμένη μαννάνη MOG35-55 πεπτιδίου στον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευση των μυελοειδικών Τ λεμφοκυττάρων στο ΚΝΣ κατά την πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαγκωνάκη Αναστασία","Dagkonaki Anastasia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική ασθένεια του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), στην οποία το ανοσοποιητικό παίζει καθοριστικό ρόλο προκαλώντας απομυελίνωση, εκφυλισμό των αξόνων και προοδευτική νευρολογική δυσλειτουργία. Η Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλομυελίτιδα (ΠΑΕ) είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη μελέτη της ανοσοπαθογένειας της ΣΚΠ και μπορεί να επαχθεί σε πειραματόζωα μέσω ανοσοποίησης με πεπτίδια μυελίνης. Πρόσφατη δημοσίευση της ερευνητικής μας ομάδας έδειξε πως τα πεπτίδια μυελίνης συζευγμένα με την οξειδωμένη μορφή της μαννάνης (ΟΜ) , ενός πολυσακχαρίτη του ζυμομήκυτα, επάγουν πεπτίδο-ειδική περιφερειακή ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων και προστατεύουν έναντι της ΠΑΕ όταν χορηγούνται προφυλακτικά ή θεραπευτικά σε ποντικούς. Η ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων χαρακτηρίζεται από μειωμένη απόκριση αντιγόνο-ειδικού πολλαπλασιασμού, και μειωμένη παραγωγή της IL-2 και του υποδοχέα της (CD25) από τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα, χαρακτηριστικά που αντιστρέφονται όταν γίνει επώαση με εξωγενή IL-2, σε συμφωνία με το μηχανισμό της ανέργιας των Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε αν η χορήγηση του πεπτιδίου OM-MOG35-55 (OM-MOG) επάγει ανοχή των Τ λεμφοκυττάρων επηρεάζοντας την ικανότητα τους να μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ή αλλάζοντας την ευαισθησία τους στην επαγωγή κυτταρικού θανάτου μέσω ενεργοποίησης. Δημιουργήσαμε χιμαιρικούς ποντικούς με τη χρήση συνδυασμών διαφορετικών στελεχών ποντικών (συνισογενή στελέχη CD45.1 και αγρίου τύπου ή διαγονιδιακά στελέχη CD45.2 με ή χωρίς MOG- ειδικό TCR) ως δότες και δέκτες περιφερικών ανοσοκυττάρων. Μεταφέραμε σπληνοκύτταρα και κύτταρα από λεμφαδένες σημασμένα με CFSE από δότες που είχαν εμβολιαστεί με το OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου) σε δέκτες με ενεργό ΠΑΕ, οι οποίοι δεν είχαν εμβολιαστεί. Η απομόνωση των CFSE+ κυττάρων από τους ιστούς των δεκτών 5-7 ημέρες μετά τη μεταφορά και η ανάλυση με FACS έδειξε πως τα OM-MOG κύτταρα χάνουν τον φαινότυπο μειωμένου πολλαπλασιασμού τους και μεταναστεύουν στο ΚΝΣ ακόμη και με μία καθυστέρηση σε σχέση με τα κύτταρα της ομάδας ελέγχου. Επίσης μελετήθηκε η ευπάθεια στην απόπτωση των CD4+ Τ λεμφοκυττάρων από ποντικούς εμβολιασμένους με OM-MOG ή PBS (ομάδα ελέγχου). Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα κύτταρα που απομονώθηκαν από τους εμβολιασμένους με OM-MOG ποντικούς δεν εμφανίζουν αυξημένο θάνατο μετά από ενεργοποίηση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι το OM-MOG επάγει ανοχή είτε μέσω άμεσης αλληλεπίδρασης με τα MOG-ειδικά T λεμφοκύτταρα είτε μέσω της επαγωγής ενός ανεξάρτητου πληθυσμού ανοσορυθμιστικών κυττάρων.","Multiple sclerosis (MS) is a chronic, inflammatory, neurodegenerative disease of the CNS in which the immune system plays a prominent role, resulting in demyelination, axonal degeneration and progressive neurological disability. Experimental Autoimmune Encephalomyelitis (EAE) is a powerful tool for studying immunopathogenesis in MS that can be induced in animals by immunization with myelin antigens. Recently we showed that myelin peptides conjugated to an oxidized form of the yeast polysaccharide mannan (OM) induces peptide-specific peripheral T cell tolerance and protection against EAE when administered prophylactically or therapeutically in mice. Tolerance in splenocytes and lymph node cells is characterized by reduced peptide-specific proliferation responses, and IL-2, and IL-2 receptor (CD25) production by CD4+ T cells, defects reversed by incubation with IL-2 in accordance with a T cell anergy model. In this study we investigated whether OM-MOG35-55 peptide (OM-MOG) administration modulates disease by affecting the ability of T cells to migrate into the CNS or by increasing their sensitivity to activation-induced cell death. We generated chimeric mice using combinations of CD45.2 (wild type C57BL/6) and CD45.1 (congenic C57BL/6) mice with or without the 2D2 MOG35-55-specific TCR transgene in the transferred donor immune cells. CFSE-labeled splenocytes and lymph node cells isolated from donor mice that had been previously tolerized or not by vaccination with OM-MOG or PBS, respectively, were adoptively transferred into recipient mice with ongoing MOG-EAE. Isolation of CFSE-labeled cells from tissues of the EAE mice 5-7 days after transfer revealed that OM-MOG-tolerized cells showed equal proliferation and unimpaired migration into secondary lymphoid and CNS tissues compared to non-tolerized cells, albeit with a small delay in reaching the CNS tissues (meninges and parenchyma). We next tested whether the T cells isolated from OM-MOG tolerized mice showed increased susceptibility to apoptosis that might be associated with their anergic phenotype and inability to induce EAE. Our results show that OM-MOG tolerized T cells don’t show increased apoptosis after activation induced cell death assay, compared to their controls. These results indicate that OM-MOG imposes T cell tolerance either through direct interaction with MOG-specific T cells or through induction of an independent population of immune regulatory cells."],"dc:identifier":["uoadl:2154031","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2154031"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης του συζευγμένου με οξειδωμένη μαννάνη MOG35-55 πεπτιδίου στον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευση των μυελοειδικών Τ λεμφοκυττάρων στο ΚΝΣ κατά την πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z"}