{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2169901"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2169901","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ταυτοποίηση και Ανάλυση μη χαρτογραφημένων λειτουργικών περιοχών του ανθρώπινου γονιδιώματος","abstract":"Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος ολοκληρώθηκε μετά από μία δεκαετή προσπάθεια. Από τότε μέχρι σήμερα η πρόοδος της τεχνολογίας οδήγησε στην δημιουργία νέων μεθόδων αλληλούχησης, οι οποίες είναι ικανές να χαρτογραφήσουν το ανθρώπινο γονιδίωμα σε λιγότερο από μία ώρα. Σήμερα μπορούμε να διαβάσουμε το ανθρώπινο γονιδίωμα πολύ γρήγορα και με μεγάλη ακρίβεια. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης ο αριθμός των δεδομένων από τεχνολογίες νέας γενιάς αλληλούχησης DNA αυξάνεται εκθετικά από χρόνο σε χρόνο. Συνεχώς έρχονται στο προσκήνιο νέα δεδομένα και νέες ανακαλύψεις από την αξιοποίηση αυτών των δεδομένων. Ακόμα όμως υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Η μετα-ανάλυση τέτοιου είδους δεδομένων οδηγεί στον υπολογισμό ενός συγκεντρωτικού αποτελέσματος με μεγαλύτερη ακρίβεια και εγκυρότητα. Πολλά από τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται σήμερα αντιμετωπίζουν ένα μεγάλο πρόβλημα. Η ταυτοποίηση των τμημάτων που χαρτογραφούνται δεν αντιστοιχούν σε κάποιο γνωστό τμήμα από το ανθρώπινο DNA. Πολλά από αυτά τα τμήματα προέρχονται από την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών (ιών , βακτηρίων) αλλά και από τον σχηματισμό χιμαιρικών τμημάτων που δημιουργούνται από την συγκόλληση θραυσμάτων χρωματίνης, τα οποία μπορεί να προέρχονται είτε από την δράση ενζύμων, είτε από το σπάσιμο με τη χρήση υπερήχων. Από την μετα-ανάλυση των δεδομένων σε ανθρώπινα κύτταρα παρατηρήθηκε ότι περίπου ένα 5-30% των τμημάτων που παράγονται μέσω της τεχνικής νέας γενιάς αλληλούχησης δεν χαρτογραφούνται στο ανθρώπινο DNA. Στην παρούσα διπλωματική εργασία επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μη χαρτογραφημένων τμημάτων στο ανθρώπινο DNA μετά από μετα-ανάλυση δεδομένων που έχουν προκύψει από την τεχνολογία αλληλούχησης του DNA νέας γενιάς, σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους. Πολλά από αυτά τα τμήματα που ταυτοποιήθηκαν σε περισσότερες από μία κυτταρικές σειρές, είναι μεγέθους άνω των 1000 βάσεων και πιθανόν να σχετίζονται με την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών στο ανθρώπινο DNA. Η χρήση δεδομένων από διαφορετικές τεχνικές όπως ChIP, RNA, DHS, FAIRE, για την συλλογή 6 μη χαρτογραφημένων DNA τμημάτων αποδεικνύουν ότι οι αλληλουχίες αυτές αποτελούν λειτουργικά τμήματα του ανθρώπινου γονιδιώματος, τα όποια πρέπει να χαρακτηριστούν και να αναλυθούν περαιτέρω. Η ταυτοποίηση κοινών κωδικών μορίων αλλά και λειτουργικών περιοχών στις 6 καρκινικές κυτταρικές σειρές A549, GM12878, HeLa, HepG2, HUVEC και K562 αλλά και στην εμβρυική κυτταρική σειρά HESC υποδηλώνουν την ύπαρξη κοινών ρυθμιστικών μηχανισμών, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έχουν ταυτοποιηθεί.","abstract_html":"Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος ολοκληρώθηκε μετά από μία δεκαετή προσπάθεια. Από τότε μέχρι σήμερα η πρόοδος της τεχνολογίας οδήγησε στην δημιουργία νέων μεθόδων αλληλούχησης, οι οποίες είναι ικανές να χαρτογραφήσουν το ανθρώπινο γονιδίωμα σε λιγότερο από μία ώρα. Σήμερα μπορούμε να διαβάσουμε το ανθρώπινο γονιδίωμα πολύ γρήγορα και με μεγάλη ακρίβεια. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης ο αριθμός των δεδομένων από τεχνολογίες νέας γενιάς αλληλούχησης DNA αυξάνεται εκθετικά από χρόνο σε χρόνο. Συνεχώς έρχονται στο προσκήνιο νέα δεδομένα και νέες ανακαλύψεις από την αξιοποίηση αυτών των δεδομένων. Ακόμα όμως υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Η μετα-ανάλυση τέτοιου είδους δεδομένων οδηγεί στον υπολογισμό ενός συγκεντρωτικού αποτελέσματος με μεγαλύτερη ακρίβεια και εγκυρότητα. Πολλά από τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται σήμερα αντιμετωπίζουν ένα μεγάλο πρόβλημα. Η ταυτοποίηση των τμημάτων που χαρτογραφούνται δεν αντιστοιχούν σε κάποιο γνωστό τμήμα από το ανθρώπινο DNA. Πολλά από αυτά τα τμήματα προέρχονται από την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών (ιών , βακτηρίων) αλλά και από τον σχηματισμό χιμαιρικών τμημάτων που δημιουργούνται από την συγκόλληση θραυσμάτων χρωματίνης, τα οποία μπορεί να προέρχονται είτε από την δράση ενζύμων, είτε από το σπάσιμο με τη χρήση υπερήχων. Από την μετα-ανάλυση των δεδομένων σε ανθρώπινα κύτταρα παρατηρήθηκε ότι περίπου ένα 5-30% των τμημάτων που παράγονται μέσω της τεχνικής νέας γενιάς αλληλούχησης δεν χαρτογραφούνται στο ανθρώπινο DNA. Στην παρούσα διπλωματική εργασία επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μη χαρτογραφημένων τμημάτων στο ανθρώπινο DNA μετά από μετα-ανάλυση δεδομένων που έχουν προκύψει από την τεχνολογία αλληλούχησης του DNA νέας γενιάς, σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους. Πολλά από αυτά τα τμήματα που ταυτοποιήθηκαν σε περισσότερες από μία κυτταρικές σειρές, είναι μεγέθους άνω των 1000 βάσεων και πιθανόν να σχετίζονται με την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών στο ανθρώπινο DNA. Η χρήση δεδομένων από διαφορετικές τεχνικές όπως ChIP, RNA, DHS, FAIRE, για την συλλογή 6 μη χαρτογραφημένων DNA τμημάτων αποδεικνύουν ότι οι αλληλουχίες αυτές αποτελούν λειτουργικά τμήματα του ανθρώπινου γονιδιώματος, τα όποια πρέπει να χαρακτηριστούν και να αναλυθούν περαιτέρω. Η ταυτοποίηση κοινών κωδικών μορίων αλλά και λειτουργικών περιοχών στις 6 καρκινικές κυτταρικές σειρές A549, GM12878, HeLa, HepG2, HUVEC και K562 αλλά και στην εμβρυική κυτταρική σειρά HESC υποδηλώνουν την ύπαρξη κοινών ρυθμιστικών μηχανισμών, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έχουν ταυτοποιηθεί.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολύζου Κατερίνα","Polyzou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2169901"],"render_values":[{"text":"uoadl:2169901","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2169901","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2169901","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2169901","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολύζου Κατερίνα","Polyzou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2169901","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2169901"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος ολοκληρώθηκε μετά από μία δεκαετή προσπάθεια. Από τότε μέχρι σήμερα η πρόοδος της τεχνολογίας οδήγησε στην δημιουργία νέων μεθόδων αλληλούχησης, οι οποίες είναι ικανές να χαρτογραφήσουν το ανθρώπινο γονιδίωμα σε λιγότερο από μία ώρα. Σήμερα μπορούμε να διαβάσουμε το ανθρώπινο γονιδίωμα πολύ γρήγορα και με μεγάλη ακρίβεια. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης ο αριθμός των δεδομένων από τεχνολογίες νέας γενιάς αλληλούχησης DNA αυξάνεται εκθετικά από χρόνο σε χρόνο. Συνεχώς έρχονται στο προσκήνιο νέα δεδομένα και νέες ανακαλύψεις από την αξιοποίηση αυτών των δεδομένων. Ακόμα όμως υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Η μετα-ανάλυση τέτοιου είδους δεδομένων οδηγεί στον υπολογισμό ενός συγκεντρωτικού αποτελέσματος με μεγαλύτερη ακρίβεια και εγκυρότητα. Πολλά από τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται σήμερα αντιμετωπίζουν ένα μεγάλο πρόβλημα. Η ταυτοποίηση των τμημάτων που χαρτογραφούνται δεν αντιστοιχούν σε κάποιο γνωστό τμήμα από το ανθρώπινο DNA. Πολλά από αυτά τα τμήματα προέρχονται από την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών (ιών , βακτηρίων) αλλά και από τον σχηματισμό χιμαιρικών τμημάτων που δημιουργούνται από την συγκόλληση θραυσμάτων χρωματίνης, τα οποία μπορεί να προέρχονται είτε από την δράση ενζύμων, είτε από το σπάσιμο με τη χρήση υπερήχων. Από την μετα-ανάλυση των δεδομένων σε ανθρώπινα κύτταρα παρατηρήθηκε ότι περίπου ένα 5-30% των τμημάτων που παράγονται μέσω της τεχνικής νέας γενιάς αλληλούχησης δεν χαρτογραφούνται στο ανθρώπινο DNA. Στην παρούσα διπλωματική εργασία επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μη χαρτογραφημένων τμημάτων στο ανθρώπινο DNA μετά από μετα-ανάλυση δεδομένων που έχουν προκύψει από την τεχνολογία αλληλούχησης του DNA νέας γενιάς, σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους. Πολλά από αυτά τα τμήματα που ταυτοποιήθηκαν σε περισσότερες από μία κυτταρικές σειρές, είναι μεγέθους άνω των 1000 βάσεων και πιθανόν να σχετίζονται με την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών στο ανθρώπινο DNA. Η χρήση δεδομένων από διαφορετικές τεχνικές όπως ChIP, RNA, DHS, FAIRE, για την συλλογή 6 μη χαρτογραφημένων DNA τμημάτων αποδεικνύουν ότι οι αλληλουχίες αυτές αποτελούν λειτουργικά τμήματα του ανθρώπινου γονιδιώματος, τα όποια πρέπει να χαρακτηριστούν και να αναλυθούν περαιτέρω. Η ταυτοποίηση κοινών κωδικών μορίων αλλά και λειτουργικών περιοχών στις 6 καρκινικές κυτταρικές σειρές A549, GM12878, HeLa, HepG2, HUVEC και K562 αλλά και στην εμβρυική κυτταρική σειρά HESC υποδηλώνουν την ύπαρξη κοινών ρυθμιστικών μηχανισμών, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έχουν ταυτοποιηθεί.","Human Genome Project (HPG) was completed after a ten-year effort. Since then, the technological progress has led to new methods of sequencing, which are able to sequence the human genome in less than an hour. Today we can sequence the human genome very quickly and with great accuracy. As a result of this technological bloom, the number of the data, generated from the Next Generation Sequencing technologies increase exponentially. Constantly new information and new discoveries come forward, from the use of these data, but there are still many unanswered questions. The meta-analysis of such data helps the scientists extract a more specific conclusion with greater sensitivity and specificity. Nowadays, analysis of the next generation sequencing has revealed a big issue. Sequencing techniques generated a great amount of data (DNA fragments) that do not correspond to the known reference genome. Many of these sequences may come from the integration of foreign DNA segments (viruses, bacteria), or from the formation of chimeric fragments, that are generated by the joining of random chromatin fragments, which are generated either or ultrasound fragmentation. Meta-analysis of next generation sequencing data in human cells revealed that a 5-30% of the sequenced DNA fragments are not mapped in the human DNA. In this dissertation we confirm the existence of “unmapped” DNA regions in the human genome. Our analysis revealed that most of these regions are more than 1000 bp length. Identification of such a big number of “unmapped” DNA sequences could be a result of the the incorporation of foreign DNA fragments in the human DNA. This result was consisted in all the human cell lines tested in this dissertation. By combining data from various next generation sequencing techniques such as ChIP-sequencing, RNA-sequencing, Faire-sequencing and DNaseI-sequencing we collected a great number of DNA segments that are considered to have a functional role. Identification of common coding molecules and functional domains in the six cancer cell lines, A549, GM12878, HeLa, HepG2, HUVEC, K562 and the fetal 8 cell line (human embryonic stem cell) hESC, indicate the presence of common regulatory mechanisms among those cell types, which have not been documented before. Data generated from our analysis should be further investigated and analyzed with “in vivo” models."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ταυτοποίηση και Ανάλυση μη χαρτογραφημένων λειτουργικών περιοχών του ανθρώπινου γονιδιώματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολύζου Κατερίνα","Polyzou Aikaterini"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος ολοκληρώθηκε μετά από μία δεκαετή προσπάθεια. Από τότε μέχρι σήμερα η πρόοδος της τεχνολογίας οδήγησε στην δημιουργία νέων μεθόδων αλληλούχησης, οι οποίες είναι ικανές να χαρτογραφήσουν το ανθρώπινο γονιδίωμα σε λιγότερο από μία ώρα. Σήμερα μπορούμε να διαβάσουμε το ανθρώπινο γονιδίωμα πολύ γρήγορα και με μεγάλη ακρίβεια. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης ο αριθμός των δεδομένων από τεχνολογίες νέας γενιάς αλληλούχησης DNA αυξάνεται εκθετικά από χρόνο σε χρόνο. Συνεχώς έρχονται στο προσκήνιο νέα δεδομένα και νέες ανακαλύψεις από την αξιοποίηση αυτών των δεδομένων. Ακόμα όμως υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Η μετα-ανάλυση τέτοιου είδους δεδομένων οδηγεί στον υπολογισμό ενός συγκεντρωτικού αποτελέσματος με μεγαλύτερη ακρίβεια και εγκυρότητα. Πολλά από τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται σήμερα αντιμετωπίζουν ένα μεγάλο πρόβλημα. Η ταυτοποίηση των τμημάτων που χαρτογραφούνται δεν αντιστοιχούν σε κάποιο γνωστό τμήμα από το ανθρώπινο DNA. Πολλά από αυτά τα τμήματα προέρχονται από την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών (ιών , βακτηρίων) αλλά και από τον σχηματισμό χιμαιρικών τμημάτων που δημιουργούνται από την συγκόλληση θραυσμάτων χρωματίνης, τα οποία μπορεί να προέρχονται είτε από την δράση ενζύμων, είτε από το σπάσιμο με τη χρήση υπερήχων. Από την μετα-ανάλυση των δεδομένων σε ανθρώπινα κύτταρα παρατηρήθηκε ότι περίπου ένα 5-30% των τμημάτων που παράγονται μέσω της τεχνικής νέας γενιάς αλληλούχησης δεν χαρτογραφούνται στο ανθρώπινο DNA. Στην παρούσα διπλωματική εργασία επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μη χαρτογραφημένων τμημάτων στο ανθρώπινο DNA μετά από μετα-ανάλυση δεδομένων που έχουν προκύψει από την τεχνολογία αλληλούχησης του DNA νέας γενιάς, σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους. Πολλά από αυτά τα τμήματα που ταυτοποιήθηκαν σε περισσότερες από μία κυτταρικές σειρές, είναι μεγέθους άνω των 1000 βάσεων και πιθανόν να σχετίζονται με την ενσωμάτωση ξένων οργανισμών στο ανθρώπινο DNA. Η χρήση δεδομένων από διαφορετικές τεχνικές όπως ChIP, RNA, DHS, FAIRE, για την συλλογή 6 μη χαρτογραφημένων DNA τμημάτων αποδεικνύουν ότι οι αλληλουχίες αυτές αποτελούν λειτουργικά τμήματα του ανθρώπινου γονιδιώματος, τα όποια πρέπει να χαρακτηριστούν και να αναλυθούν περαιτέρω. Η ταυτοποίηση κοινών κωδικών μορίων αλλά και λειτουργικών περιοχών στις 6 καρκινικές κυτταρικές σειρές A549, GM12878, HeLa, HepG2, HUVEC και K562 αλλά και στην εμβρυική κυτταρική σειρά HESC υποδηλώνουν την ύπαρξη κοινών ρυθμιστικών μηχανισμών, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έχουν ταυτοποιηθεί.","Human Genome Project (HPG) was completed after a ten-year effort. Since then, the technological progress has led to new methods of sequencing, which are able to sequence the human genome in less than an hour. Today we can sequence the human genome very quickly and with great accuracy. As a result of this technological bloom, the number of the data, generated from the Next Generation Sequencing technologies increase exponentially. Constantly new information and new discoveries come forward, from the use of these data, but there are still many unanswered questions. The meta-analysis of such data helps the scientists extract a more specific conclusion with greater sensitivity and specificity. Nowadays, analysis of the next generation sequencing has revealed a big issue. Sequencing techniques generated a great amount of data (DNA fragments) that do not correspond to the known reference genome. Many of these sequences may come from the integration of foreign DNA segments (viruses, bacteria), or from the formation of chimeric fragments, that are generated by the joining of random chromatin fragments, which are generated either or ultrasound fragmentation. Meta-analysis of next generation sequencing data in human cells revealed that a 5-30% of the sequenced DNA fragments are not mapped in the human DNA. In this dissertation we confirm the existence of “unmapped” DNA regions in the human genome. Our analysis revealed that most of these regions are more than 1000 bp length. Identification of such a big number of “unmapped” DNA sequences could be a result of the the incorporation of foreign DNA fragments in the human DNA. This result was consisted in all the human cell lines tested in this dissertation. By combining data from various next generation sequencing techniques such as ChIP-sequencing, RNA-sequencing, Faire-sequencing and DNaseI-sequencing we collected a great number of DNA segments that are considered to have a functional role. Identification of common coding molecules and functional domains in the six cancer cell lines, A549, GM12878, HeLa, HepG2, HUVEC, K562 and the fetal 8 cell line (human embryonic stem cell) hESC, indicate the presence of common regulatory mechanisms among those cell types, which have not been documented before. Data generated from our analysis should be further investigated and analyzed with “in vivo” models."],"dc:identifier":["uoadl:2169901","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2169901"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ταυτοποίηση και Ανάλυση μη χαρτογραφημένων λειτουργικών περιοχών του ανθρώπινου γονιδιώματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z"}