{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2176702"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2176702","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«ματρὸς περὶ γούνασιν»: Οι τραγικές μορφές της Νιόβης και της Μήδειας στα εκφραστικά επιγράμματα 129-143 της Πλανούδειας Ἀνθολογίας","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετώνται τα επιγράμματα 129-143 της Πλανούδειας Ανθολογίας για τη Νιόβη και τη Μήδεια, ως περιπτώσεις επιγραμμάτων σχετικών με πρόσωπα του μύθου, που είναι συγχρόνως και εκφραστικά. Έτσι, το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται στο σημείο τομής αυτών των δύο διακριτών ομάδων λογοτεχνικών επιγραμμάτων, με στόχο, αφενός, να εξεταστούν ο τρόπος με τον οποίο οι επιγραμματοποιοί χειρίζονται το μυθολογικό υλικό και τη λογοτεχνική παράδοση και οι όροι πρόσληψής της και, αφετέρου, να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η ανάκληση αυτή της λογοτεχνικής παράδοσης επηρεάζεται από τις ειδολογικές συμβάσεις των εκφραστικών επιγραμμάτων και κατά πόσο, στη συνέχεια, τις επηρεάζει, δηλαδή πώς διαπλέκεται με τον λογοτεχνικό τόπο της εκφράσεως και ποια είναι η συμβολή της στη διαμόρφωση και την εξέλιξή του. Στο πρώτο, θεωρητικό, κεφάλαιο εξετάζονται ζητήματα ορολογίας και ταυτότητας του είδους των εκφραστικών επιγραμμάτων, καθώς και η σχέση του είδους με τη σύγχρονή του φιλοσοφική σκέψη και τις πνευματικές αναζητήσεις της εποχής, αλλά και τις αισθητικές αρχές που ρυθμίζουν τη διάταξη των επιγραμμάτων σε συλλογές. Στη συνέχεια ακολουθεί, σε χωριστά κεφάλαια, η εξέταση των επιγραμμάτων για τη Νιόβη και τη Μήδεια. Σε κάθε ένα από αυτά τα κεφάλαια προηγείται μια σύντομη επισκόπηση της λογοτεχνικής παράδοσης της σχετικής με την κάθε ηρωίδα (με επιλογή των περιπτώσεων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τα επιγράμματα) και των συνήθων τύπων αναπαράστασής της στις εικαστικές τέχνες. Αμέσως μετά εξετάζονται τα επιγράμματα με βάση τους ερευνητικούς άξονες που τέθηκαν προηγουμένως και με τρόπο που να αναδεικνύει τον διάλογο των επιγραμμάτων με τη λογοτεχνική παράδοση και αυτόν μεταξύ των επιγραμμάτων της κάθε ακολουθίας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζονται τα δύο κύρια πνευματικά ενδιαφέροντα της ελληνιστικής και αυτοκρατορικής εποχής (δηλαδή το ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες και αυτό για τη λογοτεχνική παράδοση) στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, άρα και του τρόπου που εκβάλλουν σε αυτό, επηρεασμένα από τα ιδιαίτερα ειδολογικά του γνωρίσματα· παράλληλα, αναδεικνύουν τη σημασία που έχει το υπο-είδος του εκφραστικού επιγράμματος τόσο για την πρόσληψη του μύθου και της λογοτεχνικής παράδοσης όσο και για την εξέλιξη του λογοτεχνικού τόπου της εκφράσεως.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετώνται τα επιγράμματα 129-143 της Πλανούδειας Ανθολογίας για τη Νιόβη και τη Μήδεια, ως περιπτώσεις επιγραμμάτων σχετικών με πρόσωπα του μύθου, που είναι συγχρόνως και εκφραστικά. Έτσι, το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται στο σημείο τομής αυτών των δύο διακριτών ομάδων λογοτεχνικών επιγραμμάτων, με στόχο, αφενός, να εξεταστούν ο τρόπος με τον οποίο οι επιγραμματοποιοί χειρίζονται το μυθολογικό υλικό και τη λογοτεχνική παράδοση και οι όροι πρόσληψής της και, αφετέρου, να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η ανάκληση αυτή της λογοτεχνικής παράδοσης επηρεάζεται από τις ειδολογικές συμβάσεις των εκφραστικών επιγραμμάτων και κατά πόσο, στη συνέχεια, τις επηρεάζει, δηλαδή πώς διαπλέκεται με τον λογοτεχνικό τόπο της εκφράσεως και ποια είναι η συμβολή της στη διαμόρφωση και την εξέλιξή του. Στο πρώτο, θεωρητικό, κεφάλαιο εξετάζονται ζητήματα ορολογίας και ταυτότητας του είδους των εκφραστικών επιγραμμάτων, καθώς και η σχέση του είδους με τη σύγχρονή του φιλοσοφική σκέψη και τις πνευματικές αναζητήσεις της εποχής, αλλά και τις αισθητικές αρχές που ρυθμίζουν τη διάταξη των επιγραμμάτων σε συλλογές. Στη συνέχεια ακολουθεί, σε χωριστά κεφάλαια, η εξέταση των επιγραμμάτων για τη Νιόβη και τη Μήδεια. Σε κάθε ένα από αυτά τα κεφάλαια προηγείται μια σύντομη επισκόπηση της λογοτεχνικής παράδοσης της σχετικής με την κάθε ηρωίδα (με επιλογή των περιπτώσεων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τα επιγράμματα) και των συνήθων τύπων αναπαράστασής της στις εικαστικές τέχνες. Αμέσως μετά εξετάζονται τα επιγράμματα με βάση τους ερευνητικούς άξονες που τέθηκαν προηγουμένως και με τρόπο που να αναδεικνύει τον διάλογο των επιγραμμάτων με τη λογοτεχνική παράδοση και αυτόν μεταξύ των επιγραμμάτων της κάθε ακολουθίας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζονται τα δύο κύρια πνευματικά ενδιαφέροντα της ελληνιστικής και αυτοκρατορικής εποχής (δηλαδή το ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες και αυτό για τη λογοτεχνική παράδοση) στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, άρα και του τρόπου που εκβάλλουν σε αυτό, επηρεασμένα από τα ιδιαίτερα ειδολογικά του γνωρίσματα· παράλληλα, αναδεικνύουν τη σημασία που έχει το υπο-είδος του εκφραστικού επιγράμματος τόσο για την πρόσληψη του μύθου και της λογοτεχνικής παράδοσης όσο και για την εξέλιξη του λογοτεχνικού τόπου της εκφράσεως.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδριανάκης Θεόδωρος","Andrianakis Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2176702"],"render_values":[{"text":"uoadl:2176702","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2176702","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2176702","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2176702","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδριανάκης Θεόδωρος","Andrianakis Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2176702","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2176702"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετώνται τα επιγράμματα 129-143 της Πλανούδειας Ανθολογίας για τη Νιόβη και τη Μήδεια, ως περιπτώσεις επιγραμμάτων σχετικών με πρόσωπα του μύθου, που είναι συγχρόνως και εκφραστικά. Έτσι, το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται στο σημείο τομής αυτών των δύο διακριτών ομάδων λογοτεχνικών επιγραμμάτων, με στόχο, αφενός, να εξεταστούν ο τρόπος με τον οποίο οι επιγραμματοποιοί χειρίζονται το μυθολογικό υλικό και τη λογοτεχνική παράδοση και οι όροι πρόσληψής της και, αφετέρου, να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η ανάκληση αυτή της λογοτεχνικής παράδοσης επηρεάζεται από τις ειδολογικές συμβάσεις των εκφραστικών επιγραμμάτων και κατά πόσο, στη συνέχεια, τις επηρεάζει, δηλαδή πώς διαπλέκεται με τον λογοτεχνικό τόπο της εκφράσεως και ποια είναι η συμβολή της στη διαμόρφωση και την εξέλιξή του. Στο πρώτο, θεωρητικό, κεφάλαιο εξετάζονται ζητήματα ορολογίας και ταυτότητας του είδους των εκφραστικών επιγραμμάτων, καθώς και η σχέση του είδους με τη σύγχρονή του φιλοσοφική σκέψη και τις πνευματικές αναζητήσεις της εποχής, αλλά και τις αισθητικές αρχές που ρυθμίζουν τη διάταξη των επιγραμμάτων σε συλλογές. Στη συνέχεια ακολουθεί, σε χωριστά κεφάλαια, η εξέταση των επιγραμμάτων για τη Νιόβη και τη Μήδεια. Σε κάθε ένα από αυτά τα κεφάλαια προηγείται μια σύντομη επισκόπηση της λογοτεχνικής παράδοσης της σχετικής με την κάθε ηρωίδα (με επιλογή των περιπτώσεων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τα επιγράμματα) και των συνήθων τύπων αναπαράστασής της στις εικαστικές τέχνες. Αμέσως μετά εξετάζονται τα επιγράμματα με βάση τους ερευνητικούς άξονες που τέθηκαν προηγουμένως και με τρόπο που να αναδεικνύει τον διάλογο των επιγραμμάτων με τη λογοτεχνική παράδοση και αυτόν μεταξύ των επιγραμμάτων της κάθε ακολουθίας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζονται τα δύο κύρια πνευματικά ενδιαφέροντα της ελληνιστικής και αυτοκρατορικής εποχής (δηλαδή το ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες και αυτό για τη λογοτεχνική παράδοση) στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, άρα και του τρόπου που εκβάλλουν σε αυτό, επηρεασμένα από τα ιδιαίτερα ειδολογικά του γνωρίσματα· παράλληλα, αναδεικνύουν τη σημασία που έχει το υπο-είδος του εκφραστικού επιγράμματος τόσο για την πρόσληψη του μύθου και της λογοτεχνικής παράδοσης όσο και για την εξέλιξη του λογοτεχνικού τόπου της εκφράσεως.","This MA thesis investigates the epigrams of the Planudean Anthology about Niobe and Medea (PlA 129-143) as cases of epigrams on mythical figures and, at the same time, as ecphrastic epigrams. Thus, the research concerns the intersection of these two groups of literary epigrams, with a binary aim: on the one hand, to examine the manner in which the epigrammatists treat the mythological material and the literary tradition; on the other, to examine how the reception of this tradition is influenced by the conventions of the sub-genre of the ecphrastic epigram and, subsequently, how it influences them. In other words, the dissertation examines the ways in which the reception of the literary tradition interweaves with the literary locus of ecphrasis and contributes to the ecphrasis’ configuration and evolution. The first, theoretical, chapter focuses on matters of terminology and the identity of the genre of the ecphrastic epigram and analyzes the genre’s relation to contemporary philosophical thought, the intellectual movement, and the aesthetic principles which rule the arrangement of the epigrams into anthologies. Chapters 2 and 3 examine the epigrams about Niobe and Medea respectively, according to the formerly exposed research axes, and they highlight the way each epigram converses with the previous tradition and its context; before the analysis of the epigrams, the reader finds a brief survey of the literary tradition about the heroine and her most common representations in the visual arts. The conclusions shed light on the ways in which the two main activities of the intellectual elites of the Hellenistic and the Imperial Era (namely the interest in both the visual arts and the literary tradition) interact in this specific genre, and are, consequently, reflected in it, influenced by its generic features; furthermore, they demonstrate the importance of the sub-genre of ecphrastic epigram for both the perception of the myth and of the literary tradition, and for the development of ecphrasis as a literary locus."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«ματρὸς περὶ γούνασιν»: Οι τραγικές μορφές της Νιόβης και της Μήδειας στα εκφραστικά επιγράμματα 129-143 της Πλανούδειας Ἀνθολογίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδριανάκης Θεόδωρος","Andrianakis Theodoros"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετώνται τα επιγράμματα 129-143 της Πλανούδειας Ανθολογίας για τη Νιόβη και τη Μήδεια, ως περιπτώσεις επιγραμμάτων σχετικών με πρόσωπα του μύθου, που είναι συγχρόνως και εκφραστικά. Έτσι, το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται στο σημείο τομής αυτών των δύο διακριτών ομάδων λογοτεχνικών επιγραμμάτων, με στόχο, αφενός, να εξεταστούν ο τρόπος με τον οποίο οι επιγραμματοποιοί χειρίζονται το μυθολογικό υλικό και τη λογοτεχνική παράδοση και οι όροι πρόσληψής της και, αφετέρου, να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η ανάκληση αυτή της λογοτεχνικής παράδοσης επηρεάζεται από τις ειδολογικές συμβάσεις των εκφραστικών επιγραμμάτων και κατά πόσο, στη συνέχεια, τις επηρεάζει, δηλαδή πώς διαπλέκεται με τον λογοτεχνικό τόπο της εκφράσεως και ποια είναι η συμβολή της στη διαμόρφωση και την εξέλιξή του. Στο πρώτο, θεωρητικό, κεφάλαιο εξετάζονται ζητήματα ορολογίας και ταυτότητας του είδους των εκφραστικών επιγραμμάτων, καθώς και η σχέση του είδους με τη σύγχρονή του φιλοσοφική σκέψη και τις πνευματικές αναζητήσεις της εποχής, αλλά και τις αισθητικές αρχές που ρυθμίζουν τη διάταξη των επιγραμμάτων σε συλλογές. Στη συνέχεια ακολουθεί, σε χωριστά κεφάλαια, η εξέταση των επιγραμμάτων για τη Νιόβη και τη Μήδεια. Σε κάθε ένα από αυτά τα κεφάλαια προηγείται μια σύντομη επισκόπηση της λογοτεχνικής παράδοσης της σχετικής με την κάθε ηρωίδα (με επιλογή των περιπτώσεων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τα επιγράμματα) και των συνήθων τύπων αναπαράστασής της στις εικαστικές τέχνες. Αμέσως μετά εξετάζονται τα επιγράμματα με βάση τους ερευνητικούς άξονες που τέθηκαν προηγουμένως και με τρόπο που να αναδεικνύει τον διάλογο των επιγραμμάτων με τη λογοτεχνική παράδοση και αυτόν μεταξύ των επιγραμμάτων της κάθε ακολουθίας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζονται τα δύο κύρια πνευματικά ενδιαφέροντα της ελληνιστικής και αυτοκρατορικής εποχής (δηλαδή το ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες και αυτό για τη λογοτεχνική παράδοση) στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, άρα και του τρόπου που εκβάλλουν σε αυτό, επηρεασμένα από τα ιδιαίτερα ειδολογικά του γνωρίσματα· παράλληλα, αναδεικνύουν τη σημασία που έχει το υπο-είδος του εκφραστικού επιγράμματος τόσο για την πρόσληψη του μύθου και της λογοτεχνικής παράδοσης όσο και για την εξέλιξη του λογοτεχνικού τόπου της εκφράσεως.","This MA thesis investigates the epigrams of the Planudean Anthology about Niobe and Medea (PlA 129-143) as cases of epigrams on mythical figures and, at the same time, as ecphrastic epigrams. Thus, the research concerns the intersection of these two groups of literary epigrams, with a binary aim: on the one hand, to examine the manner in which the epigrammatists treat the mythological material and the literary tradition; on the other, to examine how the reception of this tradition is influenced by the conventions of the sub-genre of the ecphrastic epigram and, subsequently, how it influences them. In other words, the dissertation examines the ways in which the reception of the literary tradition interweaves with the literary locus of ecphrasis and contributes to the ecphrasis’ configuration and evolution. The first, theoretical, chapter focuses on matters of terminology and the identity of the genre of the ecphrastic epigram and analyzes the genre’s relation to contemporary philosophical thought, the intellectual movement, and the aesthetic principles which rule the arrangement of the epigrams into anthologies. Chapters 2 and 3 examine the epigrams about Niobe and Medea respectively, according to the formerly exposed research axes, and they highlight the way each epigram converses with the previous tradition and its context; before the analysis of the epigrams, the reader finds a brief survey of the literary tradition about the heroine and her most common representations in the visual arts. The conclusions shed light on the ways in which the two main activities of the intellectual elites of the Hellenistic and the Imperial Era (namely the interest in both the visual arts and the literary tradition) interact in this specific genre, and are, consequently, reflected in it, influenced by its generic features; furthermore, they demonstrate the importance of the sub-genre of ecphrastic epigram for both the perception of the myth and of the literary tradition, and for the development of ecphrasis as a literary locus."],"dc:identifier":["uoadl:2176702","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2176702"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["«ματρὸς περὶ γούνασιν»: Οι τραγικές μορφές της Νιόβης και της Μήδειας στα εκφραστικά επιγράμματα 129-143 της Πλανούδειας Ἀνθολογίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:59Z"}