{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2216208"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2216208","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η “Union des Femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés“: Ρόλοι των γυναικών στην Κομμούνα του Παρισιού","abstract":"Η μελέτη της περίπτωσης της Union des femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés επιτρέπει στον ερευνητή να προσεγγίσει συνολικά την ιστορία του εργατικού κινήματος της Γαλλίας κατά τον 19ο αιώνα αλλά και να δει τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες μέσα σ’ αυτό. Η Union αναδεικνύει το ότι καμία οργάνωση δεν εμφανίστηκε χωρίς να έχει συντελεστεί μια εξελικτική και συχνά αντιφατική διαδικασία πρώτα. Παρακολουθώντας όλη την πορεία του εργατικού και επαναστατικού κινήματος της Γαλλίας βλέπει κανείς το ότι η δράση της Union αποτελεί την κορύφωσή του για τις γυναίκες. Είναι εμφανές πως αξιοποίησαν όχι μόνο πολλές πρωτοπόρες για την εποχή τους ιδέες αλλά και την ίδια την πείρα που είχε κατακτήσει το κίνημα. Μπορεί οι γυναίκες της Κομμούνας, οι γυναίκες της Union, να είχαν να αντιμετωπίσουν όχι μόνο τον ταξικό αντίπαλό τους, όχι μόνο το στρατό των Βερσαλλιών αλλά και τον ίδιο τον σύζυγό τους ή τον συνάδελφό τους στο σωματείο που τις έβλεπε με καχυποψία. Όμως με την ίδια τους την δράση καταξιώθηκαν ως επαναστάτριες. Έδωσαν μάχη για την ισότιμη αναγνώρισή τους και απέσπασαν ιστορικές κατακτήσεις. Πρόκειται για κατακτήσεις που για πρώτη φορά ήταν ως επί το πλείστον κατακτήσεις που άνοιγαν τον δρόμο για τη συνολική χειραφέτηση της εργάτριας γυναίκας. Η βάση για την χειραφέτηση της γυναίκας τίθεται όταν αυτή μπαίνει στην παραγωγή. Όταν μπορεί και λόγω του καταμερισμού της εργασίας και του επιπέδου της παραγωγικότητας να παράγει προϊόντα ίσης αξίας με τον άνδρα. Αυτό συνέβη και με τις Γαλλίδες εργάτριες του 19ου αιώνα. Για πρώτη φορά αντιμετωπίστηκε το γυναικείο ζήτημα στην ταξική του βάση. Στο βαθμό που η γυναίκα συμμετέχει στο κίνημα, στο βαθμό που πετυχαίνει τα ιδιαίτερα αιτήματά της να ενώνονται με εκείνα των ανδρών, με εκείνα του εργατικού κινήματος πετυχαίνει σημαντικές κατακτήσεις. Μπορεί και θίγει και ξεπερνά παραδόσεις αιώνων ενισχύοντας την διαπάλη υπέρ της ισοτιμίας της. Η Union υιοθετώντας ουτοπικές – μικροαστικές θεωρήσεις της πραγματικότητας έκανε αρκετά λάθη και δε μπόρεσε να βγει από πολλά αδιέξοδα που συνάντησε. Ακολούθησε μία πορεία που ενδεχομένως να την είχε οδηγήσει σε νέα αδιέξοδα αν η ζωή της Κομμούνας ήταν μεγαλύτερη ή να τα είχε επιλύσει ξεπερνώντας τις αδυναμίες της. Σε κάθε περίπτωση η Union έδρασε σταθερά με στόχο την υπεράσπιση της Κομμούνας και των εργατριών. Οι γυναίκες της Κομμούνας ευτυχώς απέτυχαν να ανταποκριθούν στο «μητρικό ιδεώδες» που είχαν φανταστεί για λογαριασμό τους οι αστοί. Αντίθετα, πέτυχαν να τις «κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη» μαζί με τους άνδρες συντρόφους τους που έδωσαν ηρωικά τη ζωή τους για να γίνει η Κομμούνα «προάγγελος της νέας κοινωνίας», της κοινωνίας του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.","abstract_html":"Η μελέτη της περίπτωσης της Union des femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés επιτρέπει στον ερευνητή να προσεγγίσει συνολικά την ιστορία του εργατικού κινήματος της Γαλλίας κατά τον 19ο αιώνα αλλά και να δει τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες μέσα σ’ αυτό. Η Union αναδεικνύει το ότι καμία οργάνωση δεν εμφανίστηκε χωρίς να έχει συντελεστεί μια εξελικτική και συχνά αντιφατική διαδικασία πρώτα. Παρακολουθώντας όλη την πορεία του εργατικού και επαναστατικού κινήματος της Γαλλίας βλέπει κανείς το ότι η δράση της Union αποτελεί την κορύφωσή του για τις γυναίκες. Είναι εμφανές πως αξιοποίησαν όχι μόνο πολλές πρωτοπόρες για την εποχή τους ιδέες αλλά και την ίδια την πείρα που είχε κατακτήσει το κίνημα. Μπορεί οι γυναίκες της Κομμούνας, οι γυναίκες της Union, να είχαν να αντιμετωπίσουν όχι μόνο τον ταξικό αντίπαλό τους, όχι μόνο το στρατό των Βερσαλλιών αλλά και τον ίδιο τον σύζυγό τους ή τον συνάδελφό τους στο σωματείο που τις έβλεπε με καχυποψία. Όμως με την ίδια τους την δράση καταξιώθηκαν ως επαναστάτριες. Έδωσαν μάχη για την ισότιμη αναγνώρισή τους και απέσπασαν ιστορικές κατακτήσεις. Πρόκειται για κατακτήσεις που για πρώτη φορά ήταν ως επί το πλείστον κατακτήσεις που άνοιγαν τον δρόμο για τη συνολική χειραφέτηση της εργάτριας γυναίκας. Η βάση για την χειραφέτηση της γυναίκας τίθεται όταν αυτή μπαίνει στην παραγωγή. Όταν μπορεί και λόγω του καταμερισμού της εργασίας και του επιπέδου της παραγωγικότητας να παράγει προϊόντα ίσης αξίας με τον άνδρα. Αυτό συνέβη και με τις Γαλλίδες εργάτριες του 19ου αιώνα. Για πρώτη φορά αντιμετωπίστηκε το γυναικείο ζήτημα στην ταξική του βάση. Στο βαθμό που η γυναίκα συμμετέχει στο κίνημα, στο βαθμό που πετυχαίνει τα ιδιαίτερα αιτήματά της να ενώνονται με εκείνα των ανδρών, με εκείνα του εργατικού κινήματος πετυχαίνει σημαντικές κατακτήσεις. Μπορεί και θίγει και ξεπερνά παραδόσεις αιώνων ενισχύοντας την διαπάλη υπέρ της ισοτιμίας της. Η Union υιοθετώντας ουτοπικές – μικροαστικές θεωρήσεις της πραγματικότητας έκανε αρκετά λάθη και δε μπόρεσε να βγει από πολλά αδιέξοδα που συνάντησε. Ακολούθησε μία πορεία που ενδεχομένως να την είχε οδηγήσει σε νέα αδιέξοδα αν η ζωή της Κομμούνας ήταν μεγαλύτερη ή να τα είχε επιλύσει ξεπερνώντας τις αδυναμίες της. Σε κάθε περίπτωση η Union έδρασε σταθερά με στόχο την υπεράσπιση της Κομμούνας και των εργατριών. Οι γυναίκες της Κομμούνας ευτυχώς απέτυχαν να ανταποκριθούν στο «μητρικό ιδεώδες» που είχαν φανταστεί για λογαριασμό τους οι αστοί. Αντίθετα, πέτυχαν να τις «κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη» μαζί με τους άνδρες συντρόφους τους που έδωσαν ηρωικά τη ζωή τους για να γίνει η Κομμούνα «προάγγελος της νέας κοινωνίας», της κοινωνίας του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Δουλκέρης Αλέξανδρος","Doulkeris Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:03Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2216208"],"render_values":[{"text":"uoadl:2216208","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2216208","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2216208","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2216208","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δουλκέρης Αλέξανδρος","Doulkeris Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2216208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2216208"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη της περίπτωσης της Union des femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés επιτρέπει στον ερευνητή να προσεγγίσει συνολικά την ιστορία του εργατικού κινήματος της Γαλλίας κατά τον 19ο αιώνα αλλά και να δει τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες μέσα σ’ αυτό. Η Union αναδεικνύει το ότι καμία οργάνωση δεν εμφανίστηκε χωρίς να έχει συντελεστεί μια εξελικτική και συχνά αντιφατική διαδικασία πρώτα. Παρακολουθώντας όλη την πορεία του εργατικού και επαναστατικού κινήματος της Γαλλίας βλέπει κανείς το ότι η δράση της Union αποτελεί την κορύφωσή του για τις γυναίκες. Είναι εμφανές πως αξιοποίησαν όχι μόνο πολλές πρωτοπόρες για την εποχή τους ιδέες αλλά και την ίδια την πείρα που είχε κατακτήσει το κίνημα. Μπορεί οι γυναίκες της Κομμούνας, οι γυναίκες της Union, να είχαν να αντιμετωπίσουν όχι μόνο τον ταξικό αντίπαλό τους, όχι μόνο το στρατό των Βερσαλλιών αλλά και τον ίδιο τον σύζυγό τους ή τον συνάδελφό τους στο σωματείο που τις έβλεπε με καχυποψία. Όμως με την ίδια τους την δράση καταξιώθηκαν ως επαναστάτριες. Έδωσαν μάχη για την ισότιμη αναγνώρισή τους και απέσπασαν ιστορικές κατακτήσεις. Πρόκειται για κατακτήσεις που για πρώτη φορά ήταν ως επί το πλείστον κατακτήσεις που άνοιγαν τον δρόμο για τη συνολική χειραφέτηση της εργάτριας γυναίκας. Η βάση για την χειραφέτηση της γυναίκας τίθεται όταν αυτή μπαίνει στην παραγωγή. Όταν μπορεί και λόγω του καταμερισμού της εργασίας και του επιπέδου της παραγωγικότητας να παράγει προϊόντα ίσης αξίας με τον άνδρα. Αυτό συνέβη και με τις Γαλλίδες εργάτριες του 19ου αιώνα. Για πρώτη φορά αντιμετωπίστηκε το γυναικείο ζήτημα στην ταξική του βάση. Στο βαθμό που η γυναίκα συμμετέχει στο κίνημα, στο βαθμό που πετυχαίνει τα ιδιαίτερα αιτήματά της να ενώνονται με εκείνα των ανδρών, με εκείνα του εργατικού κινήματος πετυχαίνει σημαντικές κατακτήσεις. Μπορεί και θίγει και ξεπερνά παραδόσεις αιώνων ενισχύοντας την διαπάλη υπέρ της ισοτιμίας της. Η Union υιοθετώντας ουτοπικές – μικροαστικές θεωρήσεις της πραγματικότητας έκανε αρκετά λάθη και δε μπόρεσε να βγει από πολλά αδιέξοδα που συνάντησε. Ακολούθησε μία πορεία που ενδεχομένως να την είχε οδηγήσει σε νέα αδιέξοδα αν η ζωή της Κομμούνας ήταν μεγαλύτερη ή να τα είχε επιλύσει ξεπερνώντας τις αδυναμίες της. Σε κάθε περίπτωση η Union έδρασε σταθερά με στόχο την υπεράσπιση της Κομμούνας και των εργατριών. Οι γυναίκες της Κομμούνας ευτυχώς απέτυχαν να ανταποκριθούν στο «μητρικό ιδεώδες» που είχαν φανταστεί για λογαριασμό τους οι αστοί. Αντίθετα, πέτυχαν να τις «κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη» μαζί με τους άνδρες συντρόφους τους που έδωσαν ηρωικά τη ζωή τους για να γίνει η Κομμούνα «προάγγελος της νέας κοινωνίας», της κοινωνίας του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.","The study of “Union des femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés” case allows an approach to the history of the French labor movement in the 19th century as well as to the particular role played by women in it. Union’s action highlights the fact that no political organization has appeared without an evolutionary and often contradictory process first. Reviewing the whole course of France's labor and revolutionary movement, it seems that Union’s action is the movement’s apogee for women. It is obvious that they have benefited not only of many of the innovational ideas of their time but also of the very experience the labor - revolutionary movement has acquired. Even if the women of the Commune, the women of Union, have had to deal not only with their class enemy, not only with the Versailles troops but also with their own husband or colleague in the trade union that saw them with skepticism, they were recognized as revolutionaries with the help of their own actions. They fought for equitable recognition and won historical victories. These were achievements which for the first time in history paved the way for the overall emancipation of the working woman. The basis for the emancipation of a woman is set when she participates in production. Therefore, she can produce products of equal value to those of the man as a result of the division of labor and the level of productivity. For the first time, the women’s question was affronted as a class - based phenomenon. To the extent that a woman participates in the movement, to the extent that she succeeds in unifying her particular demands with those of men, the labor movement achieves significant conquests. It can also overcome and surmount centuries of old traditions, reinforcing the struggle in favor of its equivalence. By adopting utopian - petty bourgeois visions of reality, the Union made several mistakes. Women of the Union followed a course that might have led either to new impasses if the life of the Commune was longer or to overcome its vulnerabilities. In any case, the Union acted consistently in order to defend the Commune and the workers. The women of the Commune fortunately failed to respond to the ideal \"of motherhood\" imagined by the middle class. On the contrary, they succeeded to be “enshrined in the great heart of the working class”, along with their male companions who heroically gave their lives to make the Commune \"harbinger of a new society,\" the society of socialism-communism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η “Union des Femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés“: Ρόλοι των γυναικών στην Κομμούνα του Παρισιού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δουλκέρης Αλέξανδρος","Doulkeris Alexandros"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η μελέτη της περίπτωσης της Union des femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés επιτρέπει στον ερευνητή να προσεγγίσει συνολικά την ιστορία του εργατικού κινήματος της Γαλλίας κατά τον 19ο αιώνα αλλά και να δει τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες μέσα σ’ αυτό. Η Union αναδεικνύει το ότι καμία οργάνωση δεν εμφανίστηκε χωρίς να έχει συντελεστεί μια εξελικτική και συχνά αντιφατική διαδικασία πρώτα. Παρακολουθώντας όλη την πορεία του εργατικού και επαναστατικού κινήματος της Γαλλίας βλέπει κανείς το ότι η δράση της Union αποτελεί την κορύφωσή του για τις γυναίκες. Είναι εμφανές πως αξιοποίησαν όχι μόνο πολλές πρωτοπόρες για την εποχή τους ιδέες αλλά και την ίδια την πείρα που είχε κατακτήσει το κίνημα. Μπορεί οι γυναίκες της Κομμούνας, οι γυναίκες της Union, να είχαν να αντιμετωπίσουν όχι μόνο τον ταξικό αντίπαλό τους, όχι μόνο το στρατό των Βερσαλλιών αλλά και τον ίδιο τον σύζυγό τους ή τον συνάδελφό τους στο σωματείο που τις έβλεπε με καχυποψία. Όμως με την ίδια τους την δράση καταξιώθηκαν ως επαναστάτριες. Έδωσαν μάχη για την ισότιμη αναγνώρισή τους και απέσπασαν ιστορικές κατακτήσεις. Πρόκειται για κατακτήσεις που για πρώτη φορά ήταν ως επί το πλείστον κατακτήσεις που άνοιγαν τον δρόμο για τη συνολική χειραφέτηση της εργάτριας γυναίκας. Η βάση για την χειραφέτηση της γυναίκας τίθεται όταν αυτή μπαίνει στην παραγωγή. Όταν μπορεί και λόγω του καταμερισμού της εργασίας και του επιπέδου της παραγωγικότητας να παράγει προϊόντα ίσης αξίας με τον άνδρα. Αυτό συνέβη και με τις Γαλλίδες εργάτριες του 19ου αιώνα. Για πρώτη φορά αντιμετωπίστηκε το γυναικείο ζήτημα στην ταξική του βάση. Στο βαθμό που η γυναίκα συμμετέχει στο κίνημα, στο βαθμό που πετυχαίνει τα ιδιαίτερα αιτήματά της να ενώνονται με εκείνα των ανδρών, με εκείνα του εργατικού κινήματος πετυχαίνει σημαντικές κατακτήσεις. Μπορεί και θίγει και ξεπερνά παραδόσεις αιώνων ενισχύοντας την διαπάλη υπέρ της ισοτιμίας της. Η Union υιοθετώντας ουτοπικές – μικροαστικές θεωρήσεις της πραγματικότητας έκανε αρκετά λάθη και δε μπόρεσε να βγει από πολλά αδιέξοδα που συνάντησε. Ακολούθησε μία πορεία που ενδεχομένως να την είχε οδηγήσει σε νέα αδιέξοδα αν η ζωή της Κομμούνας ήταν μεγαλύτερη ή να τα είχε επιλύσει ξεπερνώντας τις αδυναμίες της. Σε κάθε περίπτωση η Union έδρασε σταθερά με στόχο την υπεράσπιση της Κομμούνας και των εργατριών. Οι γυναίκες της Κομμούνας ευτυχώς απέτυχαν να ανταποκριθούν στο «μητρικό ιδεώδες» που είχαν φανταστεί για λογαριασμό τους οι αστοί. Αντίθετα, πέτυχαν να τις «κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη» μαζί με τους άνδρες συντρόφους τους που έδωσαν ηρωικά τη ζωή τους για να γίνει η Κομμούνα «προάγγελος της νέας κοινωνίας», της κοινωνίας του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.","The study of “Union des femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés” case allows an approach to the history of the French labor movement in the 19th century as well as to the particular role played by women in it. Union’s action highlights the fact that no political organization has appeared without an evolutionary and often contradictory process first. Reviewing the whole course of France's labor and revolutionary movement, it seems that Union’s action is the movement’s apogee for women. It is obvious that they have benefited not only of many of the innovational ideas of their time but also of the very experience the labor - revolutionary movement has acquired. Even if the women of the Commune, the women of Union, have had to deal not only with their class enemy, not only with the Versailles troops but also with their own husband or colleague in the trade union that saw them with skepticism, they were recognized as revolutionaries with the help of their own actions. They fought for equitable recognition and won historical victories. These were achievements which for the first time in history paved the way for the overall emancipation of the working woman. The basis for the emancipation of a woman is set when she participates in production. Therefore, she can produce products of equal value to those of the man as a result of the division of labor and the level of productivity. For the first time, the women’s question was affronted as a class - based phenomenon. To the extent that a woman participates in the movement, to the extent that she succeeds in unifying her particular demands with those of men, the labor movement achieves significant conquests. It can also overcome and surmount centuries of old traditions, reinforcing the struggle in favor of its equivalence. By adopting utopian - petty bourgeois visions of reality, the Union made several mistakes. Women of the Union followed a course that might have led either to new impasses if the life of the Commune was longer or to overcome its vulnerabilities. In any case, the Union acted consistently in order to defend the Commune and the workers. The women of the Commune fortunately failed to respond to the ideal \"of motherhood\" imagined by the middle class. On the contrary, they succeeded to be “enshrined in the great heart of the working class”, along with their male companions who heroically gave their lives to make the Commune \"harbinger of a new society,\" the society of socialism-communism."],"dc:identifier":["uoadl:2216208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2216208"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Η “Union des Femmes pour la défense de Paris et les soins aux blessés“: Ρόλοι των γυναικών στην Κομμούνα του Παρισιού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:03Z"}