{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2217373"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2217373","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δίκτυα και μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων με εφαρμογή στην αποτύπωση των δικτύων χρηστών ενδοφλέβιων ναρκωτικών","abstract":"Εισαγωγή: Το 2011, παρατηρήθηκε αύξηση των νέων διαγνώσεων HIV λοίμωξης στην ομάδα των Χρηστών Ενδοφλέβιων Ναρκωτικών (ΧΕΝ). Οι ΧΕΝ αποτελούν έναν δύσκολα προσβάσιμο πληθυσμό λόγω της απουσίας δειγματοληπτικού πλαισίου και των επικίνδυνων συμπεριφορών που υιοθετούνται μέσα σε αυτόν. Επίσης, οι ΧΕΝ συνδέονται μεταξύ τους μέσω δικτύων ενδοφλέβιας χρήσης που διευκολύνουν τη διασπορά μεταδοτικών νοσημάτων. Η μέθοδος δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS) χρησιμοποιεί το κοινωνικό δίκτυο των συμμετεχόντων για να εισχωρήσει μέσα στον πληθυσμό και επιπλέον επιτρέπει την εκτίμηση παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το δείγμα συλλέγεται με μη τυχαίο τρόπο. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιήθηκε από το πρόγραμμα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ στον πληθυσμό των ΧΕΝ της Αθήνας στη διάρκεια μίας επιδημίας HIV. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν να πραγματοποιηθεί ανασκόπηση των δικτύων και των μεθόδων αλυσιδωτής δειγματοληψίας με έμφαση στη μέθοδο RDS. Στη συνέχεια, αυτή η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σε δεδομένα του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ με σκοπό: α. Να εκτιμηθεί το μέγεθος του δικτύου των ΧΕΝ, β. Να διερευνηθεί η επίδραση του μεγέθους δικτύου στον κίνδυνο HIV λοίμωξης καθώς και στον κίνδυνο υιοθέτησης συμπεριφορών ενδοφλέβιας χρήσης υψηλού κινδύνου, γ. Να αναπαρασταθεί τμήμα του δικτύου των ΧΕΝ με βάση την πληροφορία της RDS, και δ. Να εκτιμηθούν μέτρα κεντρικότητας και η επίδρασή τους στον κίνδυνο HIV λοίμωξης Υλικό: Στο κομμάτι της εφαρμογής της μεθοδολογίας, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 3320 συμμετέχοντες του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ που προέρχονταν από ερωτηματολόγιο, εξέταση δειγμάτων αίματος για HIV και την πληροφορία του RDS (σύνδεση των ΧΕΝ μεταξύ τους). Μέθοδοι: Το μέγεθος του ατομικού δικτύου κάθε ΧΕΝ εκτιμήθηκε με βάση τον αριθμό των ΧΕΝ που ανέφερε ότι γνωρίζει και έχει συναντήσει τον τελευταίο μήνα. Διερευνήθηκε η μεταβολή του στη διάρκεια του προγράμματος και εξετάστηκε η επίδραση του στον κίνδυνο HIV μέσω πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Η τοπολογία του δικτύου αποτυπώθηκε συνδυάζοντας από τους 5 κύκλους του προγράμματος την πληροφορία για τα άτομα με τα οποία συνδέεται κάθε συμμετέχοντας (το άτομο που τον έφερε στο πρόγραμμα και τα άτομα που έφερε ο ίδιος). Εξάχθηκαν τα μέτρα κεντρικότητας του δικτύου των ΧΕΝ και διερευνήθηκαν πιθανές διαφορές μεταξύ HIV(+) και HIV(-). Αποτελέσματα: Στο κομμάτι της ανασκόπησης, αρχικά έγινε εισαγωγή στις βασικές έννοιες των δικτύων και περιγράφηκαν τα κύρια είδη ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης των ατόμων μεταξύ τους (Random, Small-World και Scale Free δίκτυα). Στη συνέχεια, περιγράφηκαν οι κύριες μέθοδοι αλυσιδωτής δειγματοληψίας (Δειγματοληψία Χιονοστιβάδας, Δειγματοληψία με βάση τα «άτομα-κλειδιά», Στοχευμένη δειγματοληψία και RDS δειγματοληψία). Ιδιαίτερα στην RDS, παρουσιάστηκε αναλυτικά η εκτίμηση σημαντικών παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της δειγματοληψίας (differential network size, differential recruitment). Στη συνέχεια, στην εφαρμογή στα δεδομένα του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ κατά την πρώτη τους συμμετοχή στο πρόγραμμα εκτιμήθηκε ίσο με 30 [10,50] άτομα. Το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος δικτύου μειώθηκε διαχρονικά από 30 [15,80] στον Α’ κύκλο σε 20 [10,40] άτομα στον Ε’ κύκλο (p<0.001). Αυξημένο μέγεθος δικτύου είχαν οι ΧΕΝ με καταγωγή από την Μέση Ανατολή (50 [20,60] έναντι 25[10,50] σε άτομα από Ελλάδα, p<0.001) και οι HIV οροθετικοί (40 [20,70] έναντι 25[10,50] στους HIV(-), p<0.001). Σε σχέση με τους ΧΕΝ με ατομικό δίκτυο 1-10, τα άτομα με δίκτυο 31-50 και ≥50 ΧΕΝ είχαν 1.79 (95% ΔΕ: 1.17, 2.16) και 1.59 (95% ΔΕ: 1.27, 2.52) φορές αυξημένο κίνδυνο οροθετικότητας, αντίστοιχα, ανεξάρτητα από δημογραφικά χαρακτηριστικά/συμπεριφορές υψηλού κινδύνου. Από την αποτύπωση του δικτύου με βάση τα στοιχεία του RDS, εκτιμήθηκαν διάφορα μέτρα κεντρικότητας και διερευνήθηκε η συσχέτισή τους με την HIV οροθετικότητα. Σημαντική διαφορά παρουσίαζε η κεντρικότητα ενδιαμεσότητας – κατά πόσο δηλαδή ένας ΧΕΝ τοποθετείται ανάμεσα στους άλλους ΧΕΝ του δικτύου - με τους HIV(+) να έχουν υψηλότερη τιμή σε σχέση με τους ΗΙV(-) (p=0.004). Συμπεράσματα: Στη διάρκεια του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ μειώθηκε. Το μέγεθος των ατομικών δικτύων καθώς και η θέση των ΧΕΝ στο ευρύτερο δίκτυο σχετίζονται με τον κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Τέλος, ο εντοπισμός των πιο κεντρικών ατόμων στο δίκτυο των ΧΕΝ μπορεί να οδηγήσει στον περιορισμό της HIV λοίμωξης, μέσω του σχεδιασμού στοχευμένων παρεμβάσεων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το 2011, παρατηρήθηκε αύξηση των νέων διαγνώσεων HIV λοίμωξης στην ομάδα των Χρηστών Ενδοφλέβιων Ναρκωτικών (ΧΕΝ). Οι ΧΕΝ αποτελούν έναν δύσκολα προσβάσιμο πληθυσμό λόγω της απουσίας δειγματοληπτικού πλαισίου και των επικίνδυνων συμπεριφορών που υιοθετούνται μέσα σε αυτόν. Επίσης, οι ΧΕΝ συνδέονται μεταξύ τους μέσω δικτύων ενδοφλέβιας χρήσης που διευκολύνουν τη διασπορά μεταδοτικών νοσημάτων. Η μέθοδος δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS) χρησιμοποιεί το κοινωνικό δίκτυο των συμμετεχόντων για να εισχωρήσει μέσα στον πληθυσμό και επιπλέον επιτρέπει την εκτίμηση παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το δείγμα συλλέγεται με μη τυχαίο τρόπο. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιήθηκε από το πρόγραμμα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ στον πληθυσμό των ΧΕΝ της Αθήνας στη διάρκεια μίας επιδημίας HIV. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν να πραγματοποιηθεί ανασκόπηση των δικτύων και των μεθόδων αλυσιδωτής δειγματοληψίας με έμφαση στη μέθοδο RDS. Στη συνέχεια, αυτή η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σε δεδομένα του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ με σκοπό: α. Να εκτιμηθεί το μέγεθος του δικτύου των ΧΕΝ, β. Να διερευνηθεί η επίδραση του μεγέθους δικτύου στον κίνδυνο HIV λοίμωξης καθώς και στον κίνδυνο υιοθέτησης συμπεριφορών ενδοφλέβιας χρήσης υψηλού κινδύνου, γ. Να αναπαρασταθεί τμήμα του δικτύου των ΧΕΝ με βάση την πληροφορία της RDS, και δ. Να εκτιμηθούν μέτρα κεντρικότητας και η επίδρασή τους στον κίνδυνο HIV λοίμωξης Υλικό: Στο κομμάτι της εφαρμογής της μεθοδολογίας, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 3320 συμμετέχοντες του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ που προέρχονταν από ερωτηματολόγιο, εξέταση δειγμάτων αίματος για HIV και την πληροφορία του RDS (σύνδεση των ΧΕΝ μεταξύ τους). Μέθοδοι: Το μέγεθος του ατομικού δικτύου κάθε ΧΕΝ εκτιμήθηκε με βάση τον αριθμό των ΧΕΝ που ανέφερε ότι γνωρίζει και έχει συναντήσει τον τελευταίο μήνα. Διερευνήθηκε η μεταβολή του στη διάρκεια του προγράμματος και εξετάστηκε η επίδραση του στον κίνδυνο HIV μέσω πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Η τοπολογία του δικτύου αποτυπώθηκε συνδυάζοντας από τους 5 κύκλους του προγράμματος την πληροφορία για τα άτομα με τα οποία συνδέεται κάθε συμμετέχοντας (το άτομο που τον έφερε στο πρόγραμμα και τα άτομα που έφερε ο ίδιος). Εξάχθηκαν τα μέτρα κεντρικότητας του δικτύου των ΧΕΝ και διερευνήθηκαν πιθανές διαφορές μεταξύ HIV(+) και HIV(-). Αποτελέσματα: Στο κομμάτι της ανασκόπησης, αρχικά έγινε εισαγωγή στις βασικές έννοιες των δικτύων και περιγράφηκαν τα κύρια είδη ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης των ατόμων μεταξύ τους (Random, Small-World και Scale Free δίκτυα). Στη συνέχεια, περιγράφηκαν οι κύριες μέθοδοι αλυσιδωτής δειγματοληψίας (Δειγματοληψία Χιονοστιβάδας, Δειγματοληψία με βάση τα «άτομα-κλειδιά», Στοχευμένη δειγματοληψία και RDS δειγματοληψία). Ιδιαίτερα στην RDS, παρουσιάστηκε αναλυτικά η εκτίμηση σημαντικών παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της δειγματοληψίας (differential network size, differential recruitment). Στη συνέχεια, στην εφαρμογή στα δεδομένα του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ κατά την πρώτη τους συμμετοχή στο πρόγραμμα εκτιμήθηκε ίσο με 30 [10,50] άτομα. Το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος δικτύου μειώθηκε διαχρονικά από 30 [15,80] στον Α’ κύκλο σε 20 [10,40] άτομα στον Ε’ κύκλο (p&lt;0.001). Αυξημένο μέγεθος δικτύου είχαν οι ΧΕΝ με καταγωγή από την Μέση Ανατολή (50 [20,60] έναντι 25[10,50] σε άτομα από Ελλάδα, p&lt;0.001) και οι HIV οροθετικοί (40 [20,70] έναντι 25[10,50] στους HIV(-), p&lt;0.001). Σε σχέση με τους ΧΕΝ με ατομικό δίκτυο 1-10, τα άτομα με δίκτυο 31-50 και ≥50 ΧΕΝ είχαν 1.79 (95% ΔΕ: 1.17, 2.16) και 1.59 (95% ΔΕ: 1.27, 2.52) φορές αυξημένο κίνδυνο οροθετικότητας, αντίστοιχα, ανεξάρτητα από δημογραφικά χαρακτηριστικά/συμπεριφορές υψηλού κινδύνου. Από την αποτύπωση του δικτύου με βάση τα στοιχεία του RDS, εκτιμήθηκαν διάφορα μέτρα κεντρικότητας και διερευνήθηκε η συσχέτισή τους με την HIV οροθετικότητα. Σημαντική διαφορά παρουσίαζε η κεντρικότητα ενδιαμεσότητας – κατά πόσο δηλαδή ένας ΧΕΝ τοποθετείται ανάμεσα στους άλλους ΧΕΝ του δικτύου - με τους HIV(+) να έχουν υψηλότερη τιμή σε σχέση με τους ΗΙV(-) (p=0.004). Συμπεράσματα: Στη διάρκεια του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ μειώθηκε. Το μέγεθος των ατομικών δικτύων καθώς και η θέση των ΧΕΝ στο ευρύτερο δίκτυο σχετίζονται με τον κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Τέλος, ο εντοπισμός των πιο κεντρικών ατόμων στο δίκτυο των ΧΕΝ μπορεί να οδηγήσει στον περιορισμό της HIV λοίμωξης, μέσω του σχεδιασμού στοχευμένων παρεμβάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Καπριδάκη Εμμανουέλα","Kapridaki Emmanouela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:30:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2217373"],"render_values":[{"text":"uoadl:2217373","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2217373","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2217373","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2217373","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καπριδάκη Εμμανουέλα","Kapridaki Emmanouela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2217373","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2217373"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το 2011, παρατηρήθηκε αύξηση των νέων διαγνώσεων HIV λοίμωξης στην ομάδα των Χρηστών Ενδοφλέβιων Ναρκωτικών (ΧΕΝ). Οι ΧΕΝ αποτελούν έναν δύσκολα προσβάσιμο πληθυσμό λόγω της απουσίας δειγματοληπτικού πλαισίου και των επικίνδυνων συμπεριφορών που υιοθετούνται μέσα σε αυτόν. Επίσης, οι ΧΕΝ συνδέονται μεταξύ τους μέσω δικτύων ενδοφλέβιας χρήσης που διευκολύνουν τη διασπορά μεταδοτικών νοσημάτων. Η μέθοδος δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS) χρησιμοποιεί το κοινωνικό δίκτυο των συμμετεχόντων για να εισχωρήσει μέσα στον πληθυσμό και επιπλέον επιτρέπει την εκτίμηση παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το δείγμα συλλέγεται με μη τυχαίο τρόπο. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιήθηκε από το πρόγραμμα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ στον πληθυσμό των ΧΕΝ της Αθήνας στη διάρκεια μίας επιδημίας HIV. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν να πραγματοποιηθεί ανασκόπηση των δικτύων και των μεθόδων αλυσιδωτής δειγματοληψίας με έμφαση στη μέθοδο RDS. Στη συνέχεια, αυτή η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σε δεδομένα του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ με σκοπό: α. Να εκτιμηθεί το μέγεθος του δικτύου των ΧΕΝ, β. Να διερευνηθεί η επίδραση του μεγέθους δικτύου στον κίνδυνο HIV λοίμωξης καθώς και στον κίνδυνο υιοθέτησης συμπεριφορών ενδοφλέβιας χρήσης υψηλού κινδύνου, γ. Να αναπαρασταθεί τμήμα του δικτύου των ΧΕΝ με βάση την πληροφορία της RDS, και δ. Να εκτιμηθούν μέτρα κεντρικότητας και η επίδρασή τους στον κίνδυνο HIV λοίμωξης Υλικό: Στο κομμάτι της εφαρμογής της μεθοδολογίας, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 3320 συμμετέχοντες του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ που προέρχονταν από ερωτηματολόγιο, εξέταση δειγμάτων αίματος για HIV και την πληροφορία του RDS (σύνδεση των ΧΕΝ μεταξύ τους). Μέθοδοι: Το μέγεθος του ατομικού δικτύου κάθε ΧΕΝ εκτιμήθηκε με βάση τον αριθμό των ΧΕΝ που ανέφερε ότι γνωρίζει και έχει συναντήσει τον τελευταίο μήνα. Διερευνήθηκε η μεταβολή του στη διάρκεια του προγράμματος και εξετάστηκε η επίδραση του στον κίνδυνο HIV μέσω πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Η τοπολογία του δικτύου αποτυπώθηκε συνδυάζοντας από τους 5 κύκλους του προγράμματος την πληροφορία για τα άτομα με τα οποία συνδέεται κάθε συμμετέχοντας (το άτομο που τον έφερε στο πρόγραμμα και τα άτομα που έφερε ο ίδιος). Εξάχθηκαν τα μέτρα κεντρικότητας του δικτύου των ΧΕΝ και διερευνήθηκαν πιθανές διαφορές μεταξύ HIV(+) και HIV(-). Αποτελέσματα: Στο κομμάτι της ανασκόπησης, αρχικά έγινε εισαγωγή στις βασικές έννοιες των δικτύων και περιγράφηκαν τα κύρια είδη ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης των ατόμων μεταξύ τους (Random, Small-World και Scale Free δίκτυα). Στη συνέχεια, περιγράφηκαν οι κύριες μέθοδοι αλυσιδωτής δειγματοληψίας (Δειγματοληψία Χιονοστιβάδας, Δειγματοληψία με βάση τα «άτομα-κλειδιά», Στοχευμένη δειγματοληψία και RDS δειγματοληψία). Ιδιαίτερα στην RDS, παρουσιάστηκε αναλυτικά η εκτίμηση σημαντικών παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της δειγματοληψίας (differential network size, differential recruitment). Στη συνέχεια, στην εφαρμογή στα δεδομένα του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ κατά την πρώτη τους συμμετοχή στο πρόγραμμα εκτιμήθηκε ίσο με 30 [10,50] άτομα. Το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος δικτύου μειώθηκε διαχρονικά από 30 [15,80] στον Α’ κύκλο σε 20 [10,40] άτομα στον Ε’ κύκλο (p<0.001). Αυξημένο μέγεθος δικτύου είχαν οι ΧΕΝ με καταγωγή από την Μέση Ανατολή (50 [20,60] έναντι 25[10,50] σε άτομα από Ελλάδα, p<0.001) και οι HIV οροθετικοί (40 [20,70] έναντι 25[10,50] στους HIV(-), p<0.001). Σε σχέση με τους ΧΕΝ με ατομικό δίκτυο 1-10, τα άτομα με δίκτυο 31-50 και ≥50 ΧΕΝ είχαν 1.79 (95% ΔΕ: 1.17, 2.16) και 1.59 (95% ΔΕ: 1.27, 2.52) φορές αυξημένο κίνδυνο οροθετικότητας, αντίστοιχα, ανεξάρτητα από δημογραφικά χαρακτηριστικά/συμπεριφορές υψηλού κινδύνου. Από την αποτύπωση του δικτύου με βάση τα στοιχεία του RDS, εκτιμήθηκαν διάφορα μέτρα κεντρικότητας και διερευνήθηκε η συσχέτισή τους με την HIV οροθετικότητα. Σημαντική διαφορά παρουσίαζε η κεντρικότητα ενδιαμεσότητας – κατά πόσο δηλαδή ένας ΧΕΝ τοποθετείται ανάμεσα στους άλλους ΧΕΝ του δικτύου - με τους HIV(+) να έχουν υψηλότερη τιμή σε σχέση με τους ΗΙV(-) (p=0.004). Συμπεράσματα: Στη διάρκεια του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ μειώθηκε. Το μέγεθος των ατομικών δικτύων καθώς και η θέση των ΧΕΝ στο ευρύτερο δίκτυο σχετίζονται με τον κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Τέλος, ο εντοπισμός των πιο κεντρικών ατόμων στο δίκτυο των ΧΕΝ μπορεί να οδηγήσει στον περιορισμό της HIV λοίμωξης, μέσω του σχεδιασμού στοχευμένων παρεμβάσεων.","Background: In 2011, there was an increase in new HIV diagnoses in the population of people who inject drugs (PWID). PWID are a hard to reach population, due to the absence of a sampling frame and the high risk behaviors that they adopt. Also, PWID are linked to each other via injecting networks that facilitate the spread of infectious diseases. Respondent Driven Sampling (RDS) method uses the social network of participants to penetrate into the population and further allows parameter estimation by taking into account the fact that the sample is collected in a non-random way. This method was used by the ARISTOTLE program in the population of PWID in Athens during an HIV epidemic. Aim: The aim of this thesis was to review the networks and methods of chain sampling with emphasis on the RDS method. Thereafter, this methodology was applied to ARISTOTLE data with the following aims: a. To assess the size of the PWID network; b. To investigate the effect of network size on the risk of HIV infection as well as the risk of adopting injection high risk behaviors; c. To represent part of the PWID network based on the RDS information; and d. To assess centrality measures and their impact on the risk of HIV infection Data Sources: Data from 3320 ARISTOTLE participants were used. These data were derived from questionnaires, HIV blood samples and RDS information on how PWID were linked to each other. Methods: The network size of each individual PWID was estimated by the number of alters that he/ she reported he/she knew and has met during last month. The size of the PWID network was assessed over the programme and multiple logistic regression analysis was conducted to identify its effect on the risk of HIV infection. The topology of the network was represented by combining the information about the individuals with whom each participant was linked (the alter who brought that person in the program and the alters he/she brought) from the 5 rounds of the program. Centrality measures of the network of PWID were extracted and potential differences between HIV (+) και HIV (-) were investigated. Results: In the review, the basic concepts of networks as well as the various types - according to the way people are connected – were introdused (Random, Small-World and Scale Free networks). The main methods of chain sampling (Snowball, Key-Informant, Targeted and RDS sampling) were then described. Particularly for RDS, the estimation of important parameters, taking into account the special features of this sampling method (differential network size, differential recruitment), was analyzed. Then, an application was performed on ARISTOTLE data. The median [25th, 75th] size of the personal network of PWID at their first participation to the program was estimated to 30 [10, 50] individuals. The median [25th, 75th] network size decreased over time from 30 [15, 80] in round A to 20 [10,40] individuals in round E (p < 0.001). Increased network size was reported by PWID from the Middle East (50 [20.60] versus 25 [10, 50] by PWID from Greece, p < 0.001) and by HIV seropositives (40 [20, 70] versus 25 [10, 50] in HIV (-), p < 0.001). Compared to PWID with 1-10 network size, participants with 31-50 and ≥ 50 network size had 1.79 (95% CI: 1.17, 2.16) and 1.59 (95% CI: 1.27, 2.52) times higher HIV risk, respectively, independently of their demographic characteristics and high risk behaviors. From the network mapping based on the RDS data, various centrality measures were assessed and their relationship to HIV seropositivity was investigated. Betweeness centrality – i.e. whether a PWID is placed among the other PWID of the network – was found significantly different according to HIV status, with HIV (+) having a higher value than HIV (-) (p = 0.004). Conclusions: During the ARISTOTLE program, the size of the personal network of PWID declined. The size of networks and the location of PWID within them are related to the risk of HIV infection. Finally, identifying the most central individuals in the PWID network can lead to a reduction of HIV infection through appropriate targeted interventions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δίκτυα και μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων με εφαρμογή στην αποτύπωση των δικτύων χρηστών ενδοφλέβιων ναρκωτικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καπριδάκη Εμμανουέλα","Kapridaki Emmanouela"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το 2011, παρατηρήθηκε αύξηση των νέων διαγνώσεων HIV λοίμωξης στην ομάδα των Χρηστών Ενδοφλέβιων Ναρκωτικών (ΧΕΝ). Οι ΧΕΝ αποτελούν έναν δύσκολα προσβάσιμο πληθυσμό λόγω της απουσίας δειγματοληπτικού πλαισίου και των επικίνδυνων συμπεριφορών που υιοθετούνται μέσα σε αυτόν. Επίσης, οι ΧΕΝ συνδέονται μεταξύ τους μέσω δικτύων ενδοφλέβιας χρήσης που διευκολύνουν τη διασπορά μεταδοτικών νοσημάτων. Η μέθοδος δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS) χρησιμοποιεί το κοινωνικό δίκτυο των συμμετεχόντων για να εισχωρήσει μέσα στον πληθυσμό και επιπλέον επιτρέπει την εκτίμηση παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το δείγμα συλλέγεται με μη τυχαίο τρόπο. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιήθηκε από το πρόγραμμα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ στον πληθυσμό των ΧΕΝ της Αθήνας στη διάρκεια μίας επιδημίας HIV. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ήταν να πραγματοποιηθεί ανασκόπηση των δικτύων και των μεθόδων αλυσιδωτής δειγματοληψίας με έμφαση στη μέθοδο RDS. Στη συνέχεια, αυτή η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σε δεδομένα του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ με σκοπό: α. Να εκτιμηθεί το μέγεθος του δικτύου των ΧΕΝ, β. Να διερευνηθεί η επίδραση του μεγέθους δικτύου στον κίνδυνο HIV λοίμωξης καθώς και στον κίνδυνο υιοθέτησης συμπεριφορών ενδοφλέβιας χρήσης υψηλού κινδύνου, γ. Να αναπαρασταθεί τμήμα του δικτύου των ΧΕΝ με βάση την πληροφορία της RDS, και δ. Να εκτιμηθούν μέτρα κεντρικότητας και η επίδρασή τους στον κίνδυνο HIV λοίμωξης Υλικό: Στο κομμάτι της εφαρμογής της μεθοδολογίας, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 3320 συμμετέχοντες του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ που προέρχονταν από ερωτηματολόγιο, εξέταση δειγμάτων αίματος για HIV και την πληροφορία του RDS (σύνδεση των ΧΕΝ μεταξύ τους). Μέθοδοι: Το μέγεθος του ατομικού δικτύου κάθε ΧΕΝ εκτιμήθηκε με βάση τον αριθμό των ΧΕΝ που ανέφερε ότι γνωρίζει και έχει συναντήσει τον τελευταίο μήνα. Διερευνήθηκε η μεταβολή του στη διάρκεια του προγράμματος και εξετάστηκε η επίδραση του στον κίνδυνο HIV μέσω πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Η τοπολογία του δικτύου αποτυπώθηκε συνδυάζοντας από τους 5 κύκλους του προγράμματος την πληροφορία για τα άτομα με τα οποία συνδέεται κάθε συμμετέχοντας (το άτομο που τον έφερε στο πρόγραμμα και τα άτομα που έφερε ο ίδιος). Εξάχθηκαν τα μέτρα κεντρικότητας του δικτύου των ΧΕΝ και διερευνήθηκαν πιθανές διαφορές μεταξύ HIV(+) και HIV(-). Αποτελέσματα: Στο κομμάτι της ανασκόπησης, αρχικά έγινε εισαγωγή στις βασικές έννοιες των δικτύων και περιγράφηκαν τα κύρια είδη ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης των ατόμων μεταξύ τους (Random, Small-World και Scale Free δίκτυα). Στη συνέχεια, περιγράφηκαν οι κύριες μέθοδοι αλυσιδωτής δειγματοληψίας (Δειγματοληψία Χιονοστιβάδας, Δειγματοληψία με βάση τα «άτομα-κλειδιά», Στοχευμένη δειγματοληψία και RDS δειγματοληψία). Ιδιαίτερα στην RDS, παρουσιάστηκε αναλυτικά η εκτίμηση σημαντικών παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της δειγματοληψίας (differential network size, differential recruitment). Στη συνέχεια, στην εφαρμογή στα δεδομένα του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ κατά την πρώτη τους συμμετοχή στο πρόγραμμα εκτιμήθηκε ίσο με 30 [10,50] άτομα. Το διάμεσο [25ο,75ο] μέγεθος δικτύου μειώθηκε διαχρονικά από 30 [15,80] στον Α’ κύκλο σε 20 [10,40] άτομα στον Ε’ κύκλο (p<0.001). Αυξημένο μέγεθος δικτύου είχαν οι ΧΕΝ με καταγωγή από την Μέση Ανατολή (50 [20,60] έναντι 25[10,50] σε άτομα από Ελλάδα, p<0.001) και οι HIV οροθετικοί (40 [20,70] έναντι 25[10,50] στους HIV(-), p<0.001). Σε σχέση με τους ΧΕΝ με ατομικό δίκτυο 1-10, τα άτομα με δίκτυο 31-50 και ≥50 ΧΕΝ είχαν 1.79 (95% ΔΕ: 1.17, 2.16) και 1.59 (95% ΔΕ: 1.27, 2.52) φορές αυξημένο κίνδυνο οροθετικότητας, αντίστοιχα, ανεξάρτητα από δημογραφικά χαρακτηριστικά/συμπεριφορές υψηλού κινδύνου. Από την αποτύπωση του δικτύου με βάση τα στοιχεία του RDS, εκτιμήθηκαν διάφορα μέτρα κεντρικότητας και διερευνήθηκε η συσχέτισή τους με την HIV οροθετικότητα. Σημαντική διαφορά παρουσίαζε η κεντρικότητα ενδιαμεσότητας – κατά πόσο δηλαδή ένας ΧΕΝ τοποθετείται ανάμεσα στους άλλους ΧΕΝ του δικτύου - με τους HIV(+) να έχουν υψηλότερη τιμή σε σχέση με τους ΗΙV(-) (p=0.004). Συμπεράσματα: Στη διάρκεια του προγράμματος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, το μέγεθος του ατομικού δικτύου των ΧΕΝ μειώθηκε. Το μέγεθος των ατομικών δικτύων καθώς και η θέση των ΧΕΝ στο ευρύτερο δίκτυο σχετίζονται με τον κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Τέλος, ο εντοπισμός των πιο κεντρικών ατόμων στο δίκτυο των ΧΕΝ μπορεί να οδηγήσει στον περιορισμό της HIV λοίμωξης, μέσω του σχεδιασμού στοχευμένων παρεμβάσεων.","Background: In 2011, there was an increase in new HIV diagnoses in the population of people who inject drugs (PWID). PWID are a hard to reach population, due to the absence of a sampling frame and the high risk behaviors that they adopt. Also, PWID are linked to each other via injecting networks that facilitate the spread of infectious diseases. Respondent Driven Sampling (RDS) method uses the social network of participants to penetrate into the population and further allows parameter estimation by taking into account the fact that the sample is collected in a non-random way. This method was used by the ARISTOTLE program in the population of PWID in Athens during an HIV epidemic. Aim: The aim of this thesis was to review the networks and methods of chain sampling with emphasis on the RDS method. Thereafter, this methodology was applied to ARISTOTLE data with the following aims: a. To assess the size of the PWID network; b. To investigate the effect of network size on the risk of HIV infection as well as the risk of adopting injection high risk behaviors; c. To represent part of the PWID network based on the RDS information; and d. To assess centrality measures and their impact on the risk of HIV infection Data Sources: Data from 3320 ARISTOTLE participants were used. These data were derived from questionnaires, HIV blood samples and RDS information on how PWID were linked to each other. Methods: The network size of each individual PWID was estimated by the number of alters that he/ she reported he/she knew and has met during last month. The size of the PWID network was assessed over the programme and multiple logistic regression analysis was conducted to identify its effect on the risk of HIV infection. The topology of the network was represented by combining the information about the individuals with whom each participant was linked (the alter who brought that person in the program and the alters he/she brought) from the 5 rounds of the program. Centrality measures of the network of PWID were extracted and potential differences between HIV (+) και HIV (-) were investigated. Results: In the review, the basic concepts of networks as well as the various types - according to the way people are connected – were introdused (Random, Small-World and Scale Free networks). The main methods of chain sampling (Snowball, Key-Informant, Targeted and RDS sampling) were then described. Particularly for RDS, the estimation of important parameters, taking into account the special features of this sampling method (differential network size, differential recruitment), was analyzed. Then, an application was performed on ARISTOTLE data. The median [25th, 75th] size of the personal network of PWID at their first participation to the program was estimated to 30 [10, 50] individuals. The median [25th, 75th] network size decreased over time from 30 [15, 80] in round A to 20 [10,40] individuals in round E (p < 0.001). Increased network size was reported by PWID from the Middle East (50 [20.60] versus 25 [10, 50] by PWID from Greece, p < 0.001) and by HIV seropositives (40 [20, 70] versus 25 [10, 50] in HIV (-), p < 0.001). Compared to PWID with 1-10 network size, participants with 31-50 and ≥ 50 network size had 1.79 (95% CI: 1.17, 2.16) and 1.59 (95% CI: 1.27, 2.52) times higher HIV risk, respectively, independently of their demographic characteristics and high risk behaviors. From the network mapping based on the RDS data, various centrality measures were assessed and their relationship to HIV seropositivity was investigated. Betweeness centrality – i.e. whether a PWID is placed among the other PWID of the network – was found significantly different according to HIV status, with HIV (+) having a higher value than HIV (-) (p = 0.004). Conclusions: During the ARISTOTLE program, the size of the personal network of PWID declined. The size of networks and the location of PWID within them are related to the risk of HIV infection. Finally, identifying the most central individuals in the PWID network can lead to a reduction of HIV infection through appropriate targeted interventions."],"dc:identifier":["uoadl:2217373","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2217373"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δίκτυα και μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων με εφαρμογή στην αποτύπωση των δικτύων χρηστών ενδοφλέβιων ναρκωτικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:30:03Z"}